Γεννιέται ο Τεχνητός Διανοούμενος

από Marcello Veneziani - 02/07/2026

Πηγή: Μαρτσέλο Βενετσιάνι

Κάθε μέρα, εφημερίδες και τηλεοπτικοί σταθμοί σταματούν στο ιερό για να τιμήσουν την Τεχνητή Νοημοσύνη και τα θαύματά της. Ή, αν είναι άθεοι ή πιστοί σε άλλες θρησκείες, για να τραβήξουν το φρένο έκτακτης ανάγκης ή να χτυπήσουν τον κώδωνα του κινδύνου για τη νέα τερατώδη θεότητα που επιβάλλεται στη λατρεία. Τελικά, το «monstrum» διατηρεί όλη την ασάφειά του, επειδή σημαίνει ταυτόχρονα ένα εξαιρετικό θαύμα και ένα αποκρουστικό θηρίο. Δεν περνάει ούτε μια μέρα χωρίς να τελεστεί μια τελετή ή λειτουργία στο ιερό, χωρίς να μείνει ένα δώρο ή ανάθημα. Άνθρωποι συρρέουν από παντού για να λατρέψουν τους Τρεις Βασιλείς, επειδή είναι θέμα κυριαρχίας αλλά και μαγείας. Καταφύγιο για κάθε φυσική ή αφύσικη άνοια, μια κλήση σε κάθε τεχνολογική ή διεστραμμένη εμπειρογνωμοσύνη, η Τεχνητή Νοημοσύνη κυριαρχεί πλέον στο παγκόσμιο τοπίο αδιαμφισβήτητη και παράγει μια ποικιλία προσθετικών σε κάθε τομέα, από την πολιτική μέχρι την άμυνα, από την υγειονομική περίθαλψη μέχρι το νομικό επάγγελμα, από τη βιομηχανία μέχρι τη δημόσια διοίκηση, από τη γεωργία μέχρι το εργαστήριο. Όλα έχουν τεθεί υπό τον έλεγχο και την κυριαρχία της Τεχνητής Νοημοσύνης , αυτού του ακρωνυμίου που κάποτε ήταν το γκρίνια ενός γαϊδουριού και σήμερα είναι κάτι που προφέρεται σαν το γερμανικό «Ναι» σε έναν γενναίο νέο κόσμο.

Σε κάθε επάγγελμα, ατομική και συλλογική εργασία, υπάρχει πλέον το μηχανικό πόδι της Τεχνητής Νοημοσύνης. Αλλά κανείς μέχρι τώρα, από σεμνότητα, δεν είχε χρησιμοποιήσει την Τεχνητή Νοημοσύνη για να υποδείξει μια μορφή που διαφεύγει κάθε ακριβούς ταξινόμησης και παραμένει σκόπιμα άμορφη και πολύμορφη, στο κενό μιας απροσδιόριστης και γενικής γνώσης και ενός μυστηριώδους έργου που συνορεύει με τη μη εργασία. Αλλά στο τέλος, πρέπει να έχουμε το θάρρος να το ανακοινώσουμε:


ο Τεχνητός Διανοούμενος γεννιέται. Μια νέα, εντελώς άνευ προηγουμένου μορφή που βάζει τέλος, μια για πάντα, στις πανάρχαιες αντιπαραθέσεις γύρω από τον ρόλο, τη θέση και τον σκοπό των διανοουμένων. Ο όρος «διανοούμενος» εμφανίστηκε στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, αλλά υπήρχε ήδη τον δέκατο όγδοο αιώνα με τις δεξαμενές σκέψης του Διαφωτισμού. Η έναρξή του συνέβη στη Γαλλία και συνοδεύτηκε από δύο παράγοντες: την έλευση της νεωτερικότητας και την πρωτοκαθεδρία των ιδεολογιών.

Η Κοινωνικοτεχνική Ιστορία της Τεχνητής Νοημοσύνης - Matteo Pasquinelli

«Το Βλέμμα του Κυρίου»: Η Κοινωνικοτεχνική Ιστορία της Τεχνητής Νοημοσύνης

Συγγραφέας: Matteo Pasquinelli

Μετάφραση - Επιμέλεια: Commun✮rios

Κεντρική Θέση: Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) δεν είναι η μίμηση της βιολογικής νοημοσύνης, αλλά η αυτοματοποίηση και η κωδικοποίηση της κοινωνικής εργασίας και των εργασιακών σχέσεων.

1. Εισαγωγή: Απομυθοποιώντας το "Μυστήριο" της ΤΝ

Ο Pasquinelli ξεκινά αμφισβητώντας την κυρίαρχη αφήγηση που θέλει την ΤΝ να είναι μια προσπάθεια "επίλυσης" του γρίφου του ανθρώπινου μυαλού. Αντίθετα, υποστηρίζει ότι:

Η ΤΝ είναι μια τεχνολογία εξαγωγής και αυτοματοποίησης της συλλογικής γνώσης.

Ο "εσωτερικός κώδικας" της ΤΝ δεν προέρχεται από τη νευρολογία, αλλά από την ιστορία του καταμερισμού της εργασίας.

Η ιδέα της "αυτόνομης" ή "αισθανόμενης" ΤΝ είναι μια φαντασίωση που συσκοτίζει την πραγματική της λειτουργία: την εντατικοποίηση του ελέγχου πάνω στην ανθρώπινη δραστηριότητα.

2. Η Προϊστορία του Αλγορίθμου

Πριν από τους υπολογιστές, υπήρχαν οι κοινωνικοί αλγόριθμοι. Ο συγγραφέας ανατρέχει σε αρχαίες τελετουργίες και πρώιμες οικονομικές πρακτικές για να δείξει ότι ο αλγόριθμος είναι, στην ουσία του, μια "διαδικασία κανόνων" για την οργάνωση των ανθρώπων.

Η αμυδρή ελπίδα αφοπλισμού της Τεχνητής Νοημοσύνης

από τον Μαρτσέλο Βενετσιάνι

Η πρώτη εγκύκλιος του Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ ήταν υπάκουη και προβλέψιμη , απαραίτητη και μάταιη. Αλλά ιερή και απαραβίαστη. Προτείνει τον αφοπλισμό της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά η Εκκλησία, από την πλευρά της, είναι αφοπλισμένη. Δεν έχει τη δύναμη να περιορίσει και να καθοδηγήσει την τεχνολογία. Προτρέπει, κηρύττει και δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο.
Ωστόσο, αν η Εκκλησία και ο Πάπας δεν το κάνουν, ποια άλλη ηθική και πνευματική εξουσία είναι ικανή να εκφράσει αυτή την ειλικρινή ανησυχία, να διαφυλάξει την ανθρωπότητα στο όνομα της θεϊκής της έμπνευσης;


Απευθύνεται σε όλη την ανθρωπότητα και στο όνομα αυτών των δύο δισεκατομμυρίων ανθρώπων που, με διάφορους τρόπους, ζουν στον Χριστιανισμό. Δεν υπάρχουν άλλες.Έχω διαβάσει ολόκληρη την εγκύκλιο. Δεν ήμουν ικανοποιημένος με περιλήψεις, αποσπάσματα και τίτλους, και δεν το έκανα από τσιγκουνιά ή ακρίβεια, αλλά επειδή πίστευα ότι το θέμα, η πηγή και τα ερωτήματα που εγείρει άξιζαν προσοχής. Αυτό συνέβαινε, ακόμη και σε αποσπάσματα όπου ήταν εύκολο να προλάβει κανείς το κείμενο. Τώρα σας προσφέρω μια σχολιασμένη περίληψη.

Καταρχάς, η αντίθεση που αποτελεί τη βάση της Magnifica Humanitas βρίσκεται ανάμεσα στη Βαβέλ, με τον πύργο της δύναμης και της υπερηφάνειας, και την Πόλη του Θεού, την civitas dei του Αυγουστίνου, το χριστιανικό ιδανικό. Κάθε εποχή, λέει ο Πάπας, διακινδυνεύει το απάνθρωπο. Είναι αλήθεια, αλλά αυτή είναι η πρώτη εποχή στην οποία έχουμε τα μέσα, χωρίς να το συνειδητοποιούμε, να αντικαταστήσουμε το ανθρώπινο, το θείο και τη φύση με την τεχνολογία, το ανδροειδές και το τεχνητό. Είμαστε κοντά στο σημείο χωρίς επιστροφή. Διακινδυνεύουμε να ατροφήσουμε τις βασικές ανθρώπινες ικανότητές μας για να την κατανοήσουμε. Όχι πλέον απλώς απάνθρωπο, αλλά στο μονοπάτι πέρα ​​από το ανθρώπινο.

Ο Λέων ΙΔ΄ ανακαλεί ολόκληρη την παράδοση της Εκκλησίας, ξεκινώντας από τον Αυγουστίνο και τον Θωμά. Και στην εποχή μας, ξεκινά με το Rerum Novarum του προκατόχου του Λέοντα ΙΓ΄, ο οποίος ασχολήθηκε με τις καινοτομίες της εποχής του και ίδρυσε το κοινωνικό δόγμα της Εκκλησίας. Αλλά στη συνέχεια περικλείει στο βλέμμα του όλη την ιστορία που ακολούθησε, τους πάπες της, τις εγκυκλίους τους, τη Σύνοδο. Ο Λέων ΙΔ΄ είναι ο πάπας της συνέχειας με τον Ράτσινγκερ, με τον Φραγκίσκο και με ολόκληρη την Εκκλησία.

Οι 42.000 λέξεις του Πάπα για την Τεχνητή Νοημοσύνη

Ο Πάπας προειδοποιεί για τους κινδύνους της Τεχνητής Νοημοσύνης σε μία εγκύκλιο 42.300 λέξεων. Το κείμενο σηματοδοτεί μια δυναμική παρέμβαση του προκαθήμενου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας για την κατάχρηση της τεχνητής νοημοσύνης

Πηγή REUTERS/Guglielmo Mangiapane

ΟΠάπας Λέων ΙΔ΄ παρουσίασε σήμερα μία εγκύκλιο με το όραμά του και τις προειδοποιήσεις του για το μέλλον της Τεχνητής Νοημοσύνης, ζητώντας από τους ηγέτες διεθνώς να προστατεύσουν την ανθρωπότητα από τις δυνητικά αποσταθεροποιητικές επιπτώσεις της ΑΙ.

Η τοποθέτηση του Ποντίφικα ήρθε με τη μορφή παπικής εγκυκλίου, δηλαδή ανοικτής επιστολής προς «όλους τους ανθρώπους με αγαθές προθέσεις». Στο εκτενές κείμενο (που ξεπερνά τις 42.300 λέξεις), περιγράφει την επιδίωξή του να διαφυλάξει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια σε μια εποχή όπου η τεχνολογία απειλεί να αντικαταστήσει τον άνθρωπο σε πλήθος επαγγελματικών και κοινωνικών ρόλων.

Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ παρουσίασε την εγκύκλιο μαζί με τον Κρίστοφερ Ολά, συνιδρυτή της Anthropic, μίας από τις μεγαλύτερες εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης, σε μια συμβολική κίνηση διαλόγου ανάμεσα στον πνευματικό και τον τεχνολογικό κόσμο.

Πάπας Λέων: Οχι στα κηρύγματα με βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Τονίζοντας πως «η τεχνολογία δεν πρέπει να θεωρείται “αδιακρίτως” δύναμη εχθρική προς την ανθρωπότητα», υπογράμμισε πως «η επιδίωξη για μεγαλύτερα κέρδη δεν μπορεί να δικαιολογεί επιλογές που κοστίζουν συστηματικά θέσεις εργασίας».

Μεταξύ άλλων, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ ζητά:

ρυθμιστικούς κανόνες για τις εταιρείες που ηγούνται της ανάπτυξης της ΑΙ,
προστασία και επανεκπαίδευση των εργαζομένων των οποίων οι θέσεις απειλούνται,
εκπαίδευση των μαθητών ώστε να ακονιστεί η κριτική τους σκέψη απέναντι στην τεχνολογία,
μέτρα προστασίας των παιδιών από βίαιο, σεξουαλικό ή και ψευδές περιεχόμενο που παράγεται από ΑΙ,

Πώς (να συνεχίσουμε να) σκεφτόμαστε στην ψηφιακή εποχή!

Η ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Πώς (να συνεχίσουμε να) σκεφτόμαστε στην ψηφιακή εποχή.

Του Frank Schirrmacher. (Payback, 2009).

Κεφάλαιο 1.

Όσον αφορά εμένα, οφείλω να παραδεχθώ ότι δεν είμαι πλέον στο ύψος τών διανοητικών απαιτήσεων τής εποχής μας. Διαχειρίζομαι την κίνηση τών δεδομένων, τα SMS τα e-mail, τα tweet, τους ιστοχώρους τών πληροφοριών, τις κλήσεις του κινητού και τους συνδέσμους των νέων όπως κάνει ένας ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας. Προσπαθώ πάντοτε να αποφύγω μία σύγκρουση και έχω πάντοτε την ανησυχία ότι έχω ξεχάσει κάτι σημαντικό. Χωρίς την Google θα ήμουν χαμένος: δεν θα μπορούσα πλέον να βρώ έναν τεχνίτη ή να κάνω οποιαδήποτε έρευνα.

Εάν αύριο έχανα την πρόσβαση στο Internet ή σε έναν υπολογιστή, δεν θα αισθανόμουν μόνον ασύνδετος με έναν μεταδότη, αλλά θα αντιλαμβανόμουν το τραγικό τέλος μιας κοινωνικής σχέσης.

Την ημέρα τού χρίσματος, όταν δέχθηκα σαν δώρο τον υπολογιστή παιχνίδι Logicus τής Kosmos, εισήλθα με χαρά στο κυνήγι τών εξοπλισμών με εκείνη που ήταν τότε η πιο προχωρημένη τεχνολογία. Όταν αγόρασα τον πρώτο μου υπολογιστή Amstrad γνώριζα ήδη τον νόμο τού Moore σύμφωνα με τον οποίο η ταχύτης τού επεξεργαστή διπλασιάζει κάθε δύο χρόνια.

Όπως και οι άλλοι καταλαβαίνω πολύ λίγο τις οδηγίες χρήσεως, αλλά στο τέλος κατόρθωνα πάντοτε να χρησιμοποιώ τα μηχανήματα μετά από σύντομο χρονικό διάστημα προσαρμογής. Δεν καταπιέστηκα ποτέ από τα κομπιούτερ. Στέλνω sms σε μεγάλες ποσότητες, έχω λογαριασμό twitter αχρησιμοποίητο και ακολουθούμενο από λίγα πρόσωπα (τα οποία εξάλλου δεν γνωρίζω), και γνωρίζω που να βρώ στο διαδίκτυο τις απαντήσεις στις ερωτήσεις μου.

Θέλω να πώ δεν είμαι ο “amish” τής εποχής τού διαδικτύου, ούτε ένας ερημίτης τής τεχνολογίας. Λέω όλα αυτά μόνον για να εισάγω, ήδη από την επόμενη παράγραφο στην υποψία ότι έχασα απλώς την ικανότητα μου στην μάθηση!

π. Νικόλαος Λουδοβίκος: Τεχνητή Νοημοσύνη και Mεταβολές στην Aνθρώπινη Ψυχοσύνθεση

π. Νικόλαος Λουδοβίκος: Τεχνητή Νοημοσύνη και Mεταβολές στην Aνθρώπινη Ψυχοσύνθεση | Έτος Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ) 2026

Περίληψη:

Η εμφάνιση και η εξέλιξη της Τεχνητής Νοημοσύνης, καθώς και οι προοπτικές της δεν συνδέονται μόνον με μιά συγκεκριμένη φιλοσοφική εξέλιξη στη Δύση , αλλά και με μιά ενδιαφέρουσα μετάλλαξη του μοντέρνου ψυχισμού που οδηγεί σε μια σημαντική αλλαγή στην αυτοκατανόηση του σύγχρονου ανθρώπου και των σχέσεών του σήμερα.

Βιογραφικό:

Ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος σπούδασε Ψυχολογία, Παιδαγωγική, Θεολογία, Φιλοσοφία και Ιστορία Θρησκειών στην Αθήνα, την Θεσσαλονίκη, το Παρίσι και το Cambridge. Διετέλεσε Καθηγητής της Δογματικής και της Φιλοσοφίας στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης και εν συνεχεία Καθηγητής στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθηνών, Έχει δώσει διαλέξεις και σεμινάρια σε περισσότερα από 25 Πανεπιστήμια ανά τον κόσμο. Είναι σήμερα καθηγητής Θρησκειολογίας και Ερμηνευτικής της Θρησκείας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ενώ είναι Επισκέπτης Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Balamand και στο Ορθόδοξο Ινστιτούτο του Cambridge. Διευθύνει το αγγλόφωνο διεθνές ακαδημαϊκό περιοδικό Analogia: the Pemptousia Journal for Theological Studies.

Έχουν εκδοθεί εικοσιένα βιβλία του και πολυάριθμα άρθρα, μεταφρασμένα σε δέκα γλώσσες.

Ψηφιακή αποκάλυψη, και δεν το καταλαβαίνουμε

Πόσο έτοιμη είναι η Ελλάδα για κυβερνοπόλεμο; Ποιος ελέγχει πραγματικά την τεχνητή νοημοσύνη; Και πώς τα deepfakes αλλάζουν τον πόλεμο και την πολιτική;

Σ' αυτό το podcast, ο Φεντερικό Καράσκο — ειδικός σε θέματα κυβερνοασφάλειας και τεχνολογίας — μας ξεδιπλώνει τον κόσμο του υβριδικού πολέμου, της ρομποτικής, των αλγορίθμων, και των ψυχολογικών επιχειρήσεων.

🔍 Τι συζητάμε:

▸ Κυβερνοασφάλεια: πόσο εκτεθειμένη είναι η Ελλάδα σε κυβερνοεπιθέσεις
▸ Τεχνητή Νοημοσύνη: πώς ξεκίνησε, πώς δουλεύει στην καθημερινότητα & στον πόλεμο
▸ Αλγόριθμοι & Data Centers: ποιος κατέχει τα δεδομένα μας
▸ Ρομποτική: η ιστορία της και η στρατιωτική της εφαρμογή
▸ Υβριδικός πόλεμος: πληροφοριακός πόλεμος, ψυχολογικές επιχειρήσεις (PSYOPS)

Ghiblification: Η αποικιοκρατία της τεχνητής νοημοσύνης

Από Γρηγόρης Κοτσίρης

Στα τέλη Μαρτίου 2025, οι ροές των κοινωνικών δικτύων πλημμύρισαν από ένα κύμα εικόνων που παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη και μιμούνται την χαρακτηριστική αισθητική του Studio Ghibli. Απαλοί χρωματικοί τόνοι, στρογγυλεμένοι σχεδιασμοί χαρακτήρων, ειδυλλιακή γαλήνη—χαρακτηριστικά που εδώ και χρόνια συνδέονται με τις ταινίες του Χαγιάο Μιγιαζάκι, όπως «Το Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων» και «Ο Γείτονας μου ο Τότορο»—εμφανίστηκαν παντού, όχι όμως ως φόρος τιμής φτιαγμένοι από ανθρώπινα χέρια.

Ήρθαν ως άμεσες εξαγωγές από μοντέλα εικόνας ΤΝ, σε μια τάση που βαφτίστηκε «Ghiblification». Το καινούργιο είναι η αυτοματοποίηση: ένα διακριτό πολιτισμικό ύφος μετατρέπεται σε παράμετρο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά βούληση.

Αυτό το φαινόμενο φανερώνει ένα ευρύτερο πρότυπο που δικαιώνει τον όρο «αποικιοκρατία της ΤΝ»: η άντληση πολιτισμικού μόχθου και ύφους χωρίς συναίνεση ή αποζημίωση, η μετατροπή τους σε μαζικά αναπαραγόμενες επιφανειακές αισθητικές και η επαναδιάθεση τους, ώστε να υπηρετήσουν τα κίνητρα τεχνολογικών εταιρειών και κερδοσκοπικών αγορών. Το αποτέλεσμα είναι η οικονομική αδικία για τους καλλιτέχνες, η συρρίκνωση της πολιτισμικής ποικιλίας και η διάβρωση των νοημάτων που έφεραν στην αρχή αυτές οι δημιουργίες.

Οι άμεσες οικονομικές συνέπειες κατέστησαν τη δυναμική αυτή αδύνατο να αγνοηθεί. Καθώς η αισθητική έγινε viral, ακολούθησε ευκαιριακή εκμετάλλευση με tokens: meme coins με επωνυμίες που παραπέμπουν στο Ghibli, εμφανίστηκαν σε αλυσίδες όπως η Solana, με ορισμένα να σημειώνουν πρόσκαιρες εκτινάξεις κεφαλαιοποίησης, εκμεταλλευόμενα το κύμα της κοινωνικής προσοχής. 

Τεχνητή Νοημοσύνη & το Ψέμα του Νεοφιλελευθερισμού

Πώς δημιουργήθηκε μια αριστοκρατία τεχνητής νοημοσύνης

Post2Post 

Ο νεοφιλελευθερισμός είναι μια πολιτική και κοινωνικοοικονομική φιλοσοφία που δίνει έμφαση στις ελεύθερες αγορές, την απορρύθμιση και την ιδιωτικοποίηση. Εμφανίστηκε ως απάντηση στις αντιληπτές αδυναμίες της κεϋνσιανής οικονομικής θεωρίας στα τέλη του 20ού αιώνα. Η βασική ιδέα του νεοφιλελευθερισμού είναι ότι οι ελεύθερες αγορές, μαζί με την ελάχιστη κρατική παρέμβαση, τη δημοσιονομική λιτότητα και τη μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, αποτελούν το πιο αποτελεσματικό μέσο για την επίτευξη οικονομικών ευκαιριών, ευημερίας και ατομικών ελευθεριών.

Αυτό περιλαμβάνει το διεθνές ελεύθερο εμπόριο με λίγα εμπόδια και έμφαση στην ατομική ευθύνη και την αυτοδυναμία, συχνά εις βάρος της συλλογικής δράσης και των δικτύων-δομών κοινωνικής ασφάλειας.

Εν μέσω της δημοσιότητας γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ), μπορεί να φαίνεται σαν μια πρόσφατη τεχνολογική ανακάλυψη. Ωστόσο, η προέλευση αυτού που τώρα ονομάζουμε «ΤΝ» χρονολογείται από το 1950-1956, όταν ο Άλαν Τούρινγκ δημοσίευσε το βιβλίο «Μηχανήματα Υπολογιστών και Νοημοσύνη», το οποίο εισήγαγε ένα τεστ για τη μηχανική νοημοσύνη γνωστό ως «Το Παιχνίδι της Μίμησης». Και το 1956, ο καθηγητής του Ντάρτμουθ, Τζον ΜακΚάρθι, διοργάνωσε ένα εργαστήριο με θέμα την «τεχνητή νοημοσύνη», επινοώντας τον όρο για να προσελκύσει περισσότερη προσοχή και χρηματοδότηση για την υπάρχουσα έρευνά του.

Η ύπουλη αιχμαλωσία του ανθρώπου από την Τεχνητή Νοημοσύνη

05/11/2025

ΚΑΤΑΡΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

Η τεχνολογία που δημιουργήσαμε για να μας υπηρετεί αρχίζει να μας καθοδηγεί… Οι αλγόριθμοι υποκαθιστούν τη βούληση, η ευκολία γίνεται εξάρτηση , ο πλουραλισμός γίνεται αυταρχισμός και η πρόοδος χάνει το ηθικό της μέτρο. Κάπως έτσι η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) έγινε από εργαλείο σκοπός, από βοηθός σε αφέντη, και για αυτό η ανθρωπότητα πρέπει να χαράξει τις κόκκινες γραμμές της πριν να είναι πολύ αργά.

Ότι «Το μέλλον μας κλέβεται» δεν είναι υπερβολή να λεχθεί, αφού ίσως αποτελεί την ακριβέστερη περιγραφή όσων συμβαίνουν σήμερα. Οι τεχνολογικές εταιρείες, τα επενδυτικά κεφάλαια και τα ερευνητικά εργαστήρια αμυντικών συστημάτων ανταγωνίζονται για την επίτευξη μιας ανώτερης μορφής ΤΝ / ΑΙ της Τεχνητής Γενικής Νοημοσύνης (ΤΓΝ/ AGI) — όχι για να μας υπηρετήσουν, αλλά για να δημιουργήσουν «ψηφιακούς ανθρώπους» που θα μας ξεπερνούν σε κάθε οικονομικά βιώσιμη δραστηριότητα.

Η λογική της TN είναι ωμή και απρόσωπη: ό,τι μπορεί να αυτοματοποιηθεί, θα αυτοματοποιηθεί. Κάθε διαδικασία, εργασία ή λειτουργία που μπορεί να εκτελεστεί ταχύτερα, φθηνότερα και χωρίς ανθρώπινη παρουσία, θα περάσει στα χέρια των Μηχανών, δημιουργώντας αναπόφευκτα στρατιές ανέργων και μια νέα τάξη «ψηφιακά άχρηστων» ανθρώπων.

Ό,τι μπορεί να προβλεφθεί ή να μοντελοποιηθεί ως συμπεριφορά — οι προτιμήσεις μας, οι συνήθειές μας, ακόμη και τα συναισθήματά μας — θα μετατραπεί σε εμπόρευμα. Θα πωληθεί και θα αγοραστεί από διαφημιστικές εταιρείες, ασφαλιστικές, ακόμη και από τις αρχές ασφαλείας, στο πλαίσιο της λεγόμενης προβλεπτικής αστυνόμευσης (predictive policing) ή για profiling των πολιτών από αυταρχικές ηγεσίες.

"Νους" και Μηχανές, Τεχνητή Νοημοσύνη, Κυβερνοηθική για κοινωνίες χωρίς αυτές...

Στο στούντιο των Αντιθέσεων ο Σπυρίδων–Ορέστης Παλέρμος,

Επίκουρος Καθηγητής Σύγχρονης Φιλοσοφίας στο Τμήμα Φιλοσοφίας, του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

"•Γιατί να ανησυχούμε για τη τεχνητή νοημοσύνη αφού εμείς τη σχεδιάζουμε;

•Ποια είναι η διαφορά της τεχνητής νοημοσύνης με τη γενική τεχνητή νοημοσύνη;

•Πως θα μπορούσαμε να διασφαλίσουμε ότι μια γενική τεχνητή νοημοσύνη θα είναι ασφαλής;

•Τι είναι οι διεπαφές μηχανής εγκεφάλου;

•Ποια ηθικά και νομικά ζητήματα προκύπτουν από τη χρήση τέτοιων τεχνολογιών;

ΠΗΓΗ:
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Αντώνης Μαυρόπουλος - Συναντήσεις στον δρόμο για το 2ο Συνέδριο

Συναντήσεις στον δρόμο για το 2ο Συνέδριο, με τον Αντώνη Μαυρόπουλο Μια αιχμηρή και ρεαλιστική τοποθέτηση για όσα μάθαμε – και όσα δεν τολμάμε ακόμη να παραδεχτούμε – σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη τα τελευταία χρόνια.

 Από την εμπορευματοποίηση και τις κοινωνικές συνέπειες, μέχρι το τεράστιο περιβαλλοντικό αποτύπωμα και τη νέα γεωπολιτική εξάρτηση που διαμορφώνεται. 

◾Πώς η Ελλάδα κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε έναν ρόλο «τεχνολογικού καταναλωτή»; 

◾Ποιες ανισότητες δημιουργούνται μεταξύ πολιτών ανάλογα με την πρόσβαση σε εργαλεία AI; 

◾Και τι σημαίνει πραγματικά ένα νέο ψηφιακό κοινωνικό συμβόλαιο που θα υπηρετεί την κοινωνία και όχι τα συμφέροντα πολυεθνικών;

 Ο Αντώνης Μαυρόπουλος είναι χημικός μηχανικός και συγγραφέας. Συμμετέχει στην επιτροπή στήριξης του Συνεδρίου και παίρνει μέρος σε αυτό και συγκεκριμένα στο εργαστήριο της 2ης ζώνης εργαστηρίων (Κυριακή 22/11, 12:30 - 14:00) με θέμα: "Από την επιστήμονικη γνώση στην πολιτική απόφαση. Ένας μαραθώνιος μετ’ εμποδίων". 

Ασάνζ: “Καπιταλισμός της παρακολούθησης” ή ψηφιακός ολοκληρωτισμός - Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Αναδημοσίευση παλιότερου άρθρου για τον Θαυμαστό Νέο Ψηφιακό μας Κόσμο 

 Πρώτη δημοσίευση 13.04.2019

Τον περασμένο Οκτώβριο είχα γράψει άρθρο για τον Ασάνζ, το οποίο δυστυχώς έγινε σήμερα πιο επίκαιρο από τότε. Η ελευθερία και η ζωή του Ασάνζ είναι ασφαλώς σε μεγάλο κίνδυνο. Μόνο μια πολύ μεγάλη, παγκόσμια κινητοποίηση θα μπορέσει να τον σώσει. Είναι φανερό ότι οι δυνάμεις του ανερχόμενου ολοκληρωτισμού θα επιχειρήσουν, πλήττοντας τον, να τρομοκρατήσουν οποιονδήποτε θελήσει στο μέλλον να αμφισβητήσει το μονοπώλιο της εξαπάτησης που θέλουν να εγκαταστήσουν στο παγκόσμιο πεδίο της πληροφόρησης. Τα παραθέτω:

Οι άνθρωποι που γεννιούνται τώρα είναι η τελευταία γενιά ελεύθερων ανθρώπων στον πλανήτη. Μόνο τεχνικά πολύ ικανοί άνθρωποι θα μπορούν να επιλέγουν μόνοι τους τον δρόμο τους στο μέλλον. Αυτή την απαισιόδοξη εκτίμηση κάνει ο Αυστραλός Τζούλιαν Ασάνζ, ένας από τους ανθρώπους που σφράγισαν, ίσως περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, τα ψηφιακά πράγματα της εποχής μας, με το Wikileaks.

Περιέχεται σε μια μεγάλη, εκ βαθέων συνέντευξη, στην οποία θέτει πολλά ζητήματα που αφορούν το μέλλον της ανθρωπότητας. Κατά την άποψη του ιδρυτή των Wikileaks αυτό που απειλεί τον Άνθρωπο είναι η ταχύτητα της διαδικασίας της πληροφορίας, που έχει πολλαπλασιαστεί εκθετικά την τελευταία επταετία, οδηγώντας κατ’ ανάγκην στην όλο και μεγαλύτερη ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης. Αλγορίθμων, δηλαδή, που εν τέλει θα αποφασίζουν στη θέση των ανθρώπων.

Από αυτό που ορισμένοι ακαδημαϊκοί ήδη ονομάζουν «καπιταλισμό της παρακολούθησης» (Surveillance Capitalism) και όπου οργανισμοί, όπως η αμερικανική NSA, επιδίδονται ήδη σε μαζική παρακολούθηση του παγκόσμιου πληθυσμού, πάμε ήδη στην επικράτηση της τεχνητής νοημοσύνης. Είναι το τέλος του Ανθρώπου πιστεύει ο Ασάνζ, ένα είδος σχεδόν ολοκληρωτισμού, διαφορετικού όμως στη μορφή από αυτόν που περιγράφουν οι διάφορες δυστοπίες.

Η κρυπτογράφηση θεμέλιο της ελευθερίας

Ο Ασάνζ συζητά, επίσης, στην ίδια συνέντευξη, για την αρχή της αιτιότητας στο ψηφιακό σύμπαν, για τις δυνατότητες μικρών σχετικά εφαρμογών να προκαλέσουν μεγάλα πληροφοριακά αποτελέσματα. Επίσης, για την πολιτιστική δυναμική του Διαδικτύου, εξηγώντας ότι τώρα, οι «μεγάλοι παίκτες» έχουν επικρατήσει στο Διαδίκτυο. Η κρυπτογράφηση είναι το θεμέλιο της ελευθερίας, υποστηρίζει ο ιδρυτής των Wikileaks, που έχει και ο ίδιος εκπαιδευτεί ως μηχανικός κρυπτογράφησης.

Τεχνητή Νοημοσύνη: Ανθρώπινα Δικαιώματα, Δημοκρατία & Κράτος Δικαίου - Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος για τα ηθικά όρια του μέλλοντος

🟦 Μια εμβληματική τοποθέτηση με φιλοσοφικό, θεολογικό και τεχνολογικό βάθος. Ο άνθρωπος χάνει τη συνείδησή του στην προσπάθεια να κατασκευάσει τον υπεράνθρωπο. 

Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι το ιδιοφυέστερο ανθρώπινο επίτευγμα – αλλά ποιο είναι το τίμημα; Στη συγκλονιστική του ομιλία, ο Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος καταθέτει έναν βαθύ θεολογικό και οντολογικό προβληματισμό:

- Τι σημαίνει όταν η μηχανή ξεπερνά τον άνθρωπο;

-  Ποιος θα «κατηχήσει» τα chatbots;

- Μπορεί μια κοινωνία βυθισμένη στη διαφθορά να ελέγξει τη νέα πανίσχυρη ευφυΐα;

Η Τεχνητή Νοημοσύνη απαιτεί περισσότερα από τεχνολογία: χρειάζεται βιοηθική, παιδεία, πνευματική συνείδηση. Ο Μητροπολίτης Νικόλαος προτείνει ένα τολμηρό νέο ρόλο για την Εκκλησία: να «κατηχήσει» τον αλγόριθμο. 

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος μιλά για την Τεχνητή Νοημοσύνη και το μέλλον της ανθρωπότητας. – Συμβολισμοί της τεχνολογίας. 

🔗 Διαβάστε όλη την ομιλία ΕΔΩ ή ΚΛΙΚ στην εικόνα: 

Πηγή:https://www.sophia-ntrekou.gr/2025/10/texniti-noimosyni-anthropos-dikaiosyni.html

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ. Το δίκοπο σπαθί της "αφηνοασμενης" τεχνολογίας

Ο συγγραφέας του βιβλίου "ΣΙΩΠΗΛΟΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ" - ΑΝΙΧΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗ ΝΕΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΜΕΤΑ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Κώστας Κατάρας , σε μια συζήτηση - πρόκληση που θα προκαλέσει αίσθηση …

• Τεχνολογία και το πέρασμα από τη δημοκρατία στη μετα-δημοκρατία, τι μας επιφυλάσσει αυτή η μετάβαση;

• Τεχνολογία και Ψηφιακός Ολοκληρωτισμός

• Η τεχνολογία και το Κράτος υποσκάπτουν θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου ;

Από τους κοριούς έως τις high-tech παρακολουθήσεις του Predator, και από τη βιομετρία έως τα συστήματα κοινωνικής εμπιστοσύνης (social credit systems) και το ψηφιακό νόμισμα των κρατικών τραπεζών, κάρτες πολίτη, αριθμοί πολίτη, ψηφιακές ταυτότητες, ιδέες για εμφύτευση τσιπ, ψηφιακά πιστοποιητικά, “ψηφιακά βραχιολάκια”, κλπ πρακτικές ασυμβίβαστες με την ιδιωτικότητα, αλλά και με τη δημοκρατία, η οποία εδράζεται σε ατομικές ικανότητες που συνδέονται με αυτόνομη ηθική κρίση και αυτοδιάθεση» (self-determination).

Ο Γκέιτς, οι δάσκαλοι και το σχολείο

Αντώνης Μαυρόπουλος*

Η είδηση: ο Μπιλ Γκέιτς, σε συνέντευξη του στο «The Tonight Show» του NBC, προέβλεψε ότι μέσα στην επόμενη δεκαετία, οι άνθρωποι δεν θα χρειάζονται πλέον «για τα περισσότερα πράγματα». Χρησιμοποίησε μάλιστα το παράδειγμα των γιατρών και των δασκάλων στους οποίους ακόμα βασιζόμαστε για να τονίσει ότι σταδιακά δεν θα τους χρειαζόμαστε διότι «µε την τεχνητή νοημοσύνη, την επόμενη δεκαετία, αυτό θα γίνεται δωρεάν, θα έχουμε εξαιρετικές ιατρικές συμβουλές και σπουδαία διδασκαλία». Οι τίτλοι: «Σε 10 χρόνια η τεχνητή νοημοσύνη θα αντικαταστήσει δασκάλους και γιατρούς» ή «Επάγγελμα προς εξάλειψη οι δάσκαλοι λόγω τεχνητής νοημοσύνης».

Η γνώμη του Γκέιτς επηρεάζεται, σίγουρα, και από το γεγονός ότι έχει επενδύσει κάποια δισεκατομμύρια δολάρια στην εξάπλωση της τεχνητής νοημοσύνης σε κάθε είδους εφαρμογή της ανθρώπινης ζωής. Η ουσία ωστόσο είναι ότι αυτό που λέει ο Γκέιτς κυκλοφορεί και συζητιέται πολύ και δημιουργεί, μαζικά, αντιλήψεις και πεποιθήσεις σε σχέση με την τεχνητή νοημοσύνη. Αρκετοί άνθρωποι ασπάζονται την ιδέα ότι βαδίζουμε προς ένα μέλλον στο οποίο η τεχνητή νοημοσύνη θα αναλάβει το μεγαλύτερο μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας και επομένως ο ρόλος των εκπαιδευτικών σταδιακά θα απομειώνεται, και ίσως και τελικά να εξαλειφθεί.
Μια ματιά στην ιστορία

Σχεδόν εκατό χρόνια πριν, ένας άλλος μεγιστάνας της τεχνολογίας, ο Τόμας Έντισον, προέβλεψε ότι οι κινηματογραφικές ταινίες θα μεταμόρφωναν την εκπαίδευση. Ο Έντισον, φυσικά, είχε να κερδίσει από αυτόν τον ισχυρισμό διότι είχε πολλές πατέντες σχετικά με τις τεχνολογίες κινηματογράφου. Το 1913, ένας δημοσιογράφος τον ρώτησε για την «εκπαιδευτική αξία των ταινιών» ο Έντισον απάντησε ότι τα βιβλία σύντομα θα είναι παρωχημένα. Με τα λόγια του «Κάθε κλάδος της ανθρώπινης γνώσης είναι εφικτό να διδαχθεί με την κινηματογραφική εικόνα. Το σχολικό μας σύστημα θα αλλάξει εντελώς μέσα σε δέκα χρόνια». Η ζωή έδειξε ότι δεν είχε δίκιο. Η κινηματογραφική τεχνολογία είναι αναμφίβολα χρήσιμη και στην εκπαίδευση, αλλά ουδέποτε είχε τη δυναμική να μεταμορφώσει μια σχολική τάξη.

Η βιομηχανία της σιωπηλής υποταγής στα social media

12/10/2025

ΑΒΕΡΗ-ΖΑΪΜΙΔΟΥ ΦΑΙΗ

Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που οδήγησαν στο σύστημα που μας έχει εγκλωβίσει σήμερα. Από την δημιουργία των πρώτων φυλών ακόμη, υπήρχαν κάποιοι που λάμβαναν αποφάσεις και κάποιοι που τις ακολουθούσαν. Το ένστικτο της επιβίωσης μας οδηγεί, έκτοτε, να σχηματίζουμε ομάδες και κάποιος να φροντίζει για την συνοχή και εύρυθμη λειτουργία τους. Με άλλα λόγια, δημιουργούνται ιεραρχίες, οι οποίες μπορούν να επιβάλλονται αβίαστα.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος διαθέτει την ικανότητα της νευροπλαστικότητας. Δηλαδή, την δημιουργία νευρικών συνδέσεων, ή την ενίσχυση ή αποδυνάμωση των υπαρχουσών, ως απάντηση σε εμπειρίες – μάθηση ή τραύματα. Κάπως έτσι, και με την βοήθεια των mirror neurons, ξεκίνησαν να πλάθονται οι “κανόνες”, που διέπουν την λειτουργία μας ως ατόμων και ως κοινωνιών. Εξελιχθήκαμε έτσι, ώστε η συνεργασία με τους κανόνες, τις αρχές και την ομάδα να επιβραβεύεται και το αντίθετο να τιμωρείται, με πραγματικές βιολογικές συνέπειες (έκκριση ντοπαμίνης, σεροτονίνης, κορτιζόλης κ.α.).

Αυτό βοήθησε στην ταχύτερη μετάδοση πρακτικών, συμπεριφορών και γνώσεων, στην εγκαθίδρυση ομάδων και στην εξέλιξη της κουλτούρας, μέσω τεχνικών απομίμησης και συμμόρφωσης, δίνοντας μας έτσι εξελικτικό πλεονέκτημα. Ωστόσο, δημιούργησε μια δυναμική, η οποία χρησιμοποιείται εναντίον μας: Την ικανότητα χειραγώγησης της σκέψης. Τα “μεγάλα κεφάλια” δεν χρειάζεται να εφεύρουν νέους τρόπους για να μας ελέγξουν. Αρκεί να χρησιμοποιήσουν ό,τι είναι ήδη εξελικτικά εγκατεστημένο στο λογισμικό μας, εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Οι μηχανισμοί, που αναφέραμε παραπάνω, πλάθουν τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας, σε καθημερινή βάση. Ξεκίνησαν να χρησιμοποιούνται καταχρηστικά από πολύ νωρίς στην ιστορία. Αλλά, για οικονομία χρόνου, θα αφοσιωθούμε σήμερα αποκλειστικά στην χρήση τους στις δικές μας ζωές.

Όλη η πληροφορία που λαμβάνουμε, είναι σχεδιασμένη, με χειρουργική ακρίβεια, για να μας προκαλεί συναισθήματα. Αυτά που μας ωθούν στο να αλληλεπιδράσουμε παραπάνω με την πληροφορία, είναι εκείνα του θυμού, της απογοήτευσης, της λύπης και του μίσους. Γι’ αυτό, αν παρατηρήσουμε τις ειδήσεις, δεν θα δούμε ποτέ κάτι θετικό, επειδή απλά δεν “κάνει νούμερα”. Πέραν όμως της αρνητικότητας, που προωθείται και μας κρατάει στάσιμους και χωρίς ελπίδα, υπάρχει κάτι πολύ πιο σκοτεινό, στο πως λειτουργούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η Γεωπολιτική της Τεχνητής Νοημοσύνης: Ο νέος αγώνας υπεροχής.

ΚΛΙΚ στην εικόνα ή ΕΔΩ για να ακούσετε 

Η ελευθερία του ατόμου την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης

από Γιώργος Καραμπελιάς

3 Οκτωβρίου 2025

Απόσπασμα από την διάλεξη που θα πραγματοποιήσει ο Γιώργος Καραμπελιάς την Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2025 στις 6:30 μ.μ. στους Φίλους του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή με θέμα: «Η ελευθερία του ατόμου την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης».

Κατακλυζόμαστε από ένα τεράστιο κύμα πληροφοριών για την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΕΙ) που μας καλούν να μπούμε με όλες μας τις δυνάμεις σε αυτόν τον «θαυμαστό καινούργιο κόσμο». Στην Ελλάδα μάλιστα η αναφορές στην ΤΝ παίρνουν κυριολεκτικά μυθικές διαστάσεις και ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει γίνει ένας από τους πλέον διαπρύσιους υποστηρικτές της.

Τι είναι όμως είναι η τεχνητή νοημοσύνη και πώς επηρεάζει τις ζωές μας;

Ξεκινώντας από την «ονομάτων επίσκεψιν», η τεχνητή νοημοσύνη αναφέρεται στην ικανότητα μιας μηχανής να αναπαράγει τις γνωστικές λειτουργίες ενός ανθρώπου, όπως είναι η μάθηση, ο σχεδιασμός και η δημιουργικότητα ενώ καθιστά τις μηχανές ικανές να ‘κατανοούν’ το περιβάλλον τους, να επιλύουν προβλήματα και να δρουν προς την επίτευξη ενός συγκεκριμένου στόχου. Ο υπολογιστής λαμβάνει δεδομένα (ήδη έτοιμα ή συλλεγμένα μέσω αισθητήρων, π.χ. κάμερας), τα επεξεργάζεται και ανταποκρίνεται βάσει αυτών.

Τελικώς για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία, γίνεται επιστημονικά και τεχνολογικά εφικτή η δυνατότητα μιας μετεξέλιξης των μηχανικών συστημάτων προς την κατεύθυνση οιονεί ανθρωπίνων λειτουργιών, και παράλληλα παρέμβασης στο γενετικό υλικό του ανθρώπου και κατά συνέπεια η δυνατότητα μιας τεχνητής αλλοίωσης (ή μήπως μετεξέλιξης) του ανθρωπίνου είδους.

Πλέον επιτεύξιμο, διότι η επιθυμία να δημιουργηθούν ευφυείς μηχανές χρονολογείται χιλιάδες χρόνια πριν. Ο ίδιος ο Αριστοτέλης φανταζόταν ένα μέλλον στο οποίο «το πλήκτρο θα μπορούσε να παίζει μόνο του» και «ο αργαλειός θα μπορούσε να υφαίνει το ύφασμα».

Τεχνητή Νοημοσύνη: η μίμηση του συνανθρώπου

από Σωτηρία Ορφανίδου

H Francesca Ferrando, καθηγήτρια φιλοσοφίας και μετανθρωπίστρια, γράφει στο βιβλίο της για τον Φιλοσοφικό Μετανθρωπισμό: «Εάν δεν αντιμετωπίσουμε τη συμπαγή μορφή της δυαλιστικής σκέψης που επιτρέπει να υπάρχουν ιεραρχικές κοινωνικοπολιτικές κατασκευές, τότε θα προκύψουν μελλοντικά νέες μορφές διακρίσεων. Για παράδειγμα, τα ρομπότ ενδέχεται να αντιμετωπιστούν ως νέοι “άλλοι”».

[1] Η ανησυχία της Ferrando εκτείνεται πέρα από τη μετανεωτερική επιταγή για διάρρηξη του ορίου μεταξύ υποκειμένου και αντικειμένου, μεταξύ εαυτού και ετερότητας⸱ αγγίζει τη διάκριση μεταξύ ανθρώπου και μηχανής, ανθρώπου και ρομπότ, που μελλοντικά θα μπορούσαν να συμβιώνουν στην ίδια κοινωνία.

Σήμερα δεν συμβιώνουμε ακόμη με τα ρομπότ, όμως συνομιλούμε σχεδόν καθημερινά μαζί τους. Σήμερα, ο νέος «άλλος» είναι ένας υπολογιστής⸱ ωστόσο, δεν πρόκειται για το μηχάνημα, το πληκτρολόγιο και την οθόνη του, ούτε καν για το υλισμικό του. Μέσω αυτών εκφράζεται –γλωσσικά τουλάχιστον– μια άλλη οντότητα η οποία έχει «μάθει» και «εκπαιδεύεται» συνεχώς να χρησιμοποιεί την ανθρώπινη γλώσσα με όλα τα χαρακτηριστικά της. Πρόκειται για προγράμματα και εφαρμογές, όπως το δημοφιλές Chat-GPT, στις οποίες ο χρήστης συνομιλεί χωρίς άλλη διαμεσολάβηση και σε πραγματικό χρόνο με ένα υπολογιστικό σύστημα τεχνητής νοημοσύνης.

Ο λόγος της μηχανής, ή σε πιο σύγχρονη ορολογία του chatbot, δεν είναι πια στεγνός και ξύλινος, δεν είναι καν μηχανικός. Τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα (Large Language Models, LLMs) δεν γνωρίζουν απλώς γραμματική και συντακτικό, μπορούν να διαχειρίζονται σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό στοιχεία του λόγου, όπως ύφος, δομή, συνοχή, έννοιες, επιχειρήματα, ακόμη και να επιστρατεύουν εκφραστικές λεκτικές πράξεις (κατά Searle) εκφράζοντας συναισθήματα.