Oλοι στην πρώτη γραμμή.

Marco Travaglio

Πηγή: Il Fatto Quotidiano

Δεν υπάρχει ούτε λεπτό για χάσιμο. Αν αυτά που λένε ο Μερτς και ο επικεφαλής της Jaeger Intelligence είναι αλήθεια —ότι ο Πούτιν πρόκειται να εισβάλει στην Ευρώπη— όλες οι χώρες της ΕΕ πρέπει να αναπτύξουν αμέσως στρατεύματα στα σύνορα της Ρωσίας. Αλίμονο σε όποιον εγκαταλείψει τους τολμηρούς Εσθονούς, συμπατριώτες των ατρόμητων Κάλλας, οι οποίοι πλησιάζουν σε απόσταση 50 χιλιομέτρων από τα σύνορα με τον ισχυρό στρατό τους των 4.650 ανδρών και μηδενικά άρματα μάχης, μηδενικά μαχητικά, έξι εκτοξευτές πυραύλων και 36 κανόνια για να εξαπολύσουν ένα «βαθύ χτύπημα» εναντίον της κορυφαίας πυρηνικής δύναμης στον κόσμο.

 Η είδηση ​​ότι ο άξεστος Πούτιν, παραβιάζοντας τους πιο βασικούς κανόνες των καλών τρόπων, δεν σκοπεύει να περιμένει μέχρι το 2030, όταν θα ολοκληρωθεί ο επανεξοπλισμός της ΕΕ ύψους 800 δισεκατομμυρίων ευρώ, πόσο μάλλον μέχρι το 2035, όταν θα ολοκληρωθεί ο επανεξοπλισμός του ΝΑΤΟ κατά 5% του ΑΕΠ, έχει εκπλήξει τα καλύτερα μυαλά της Ευρώπης, που μέχρι τώρα ήταν πεπεισμένα ότι ο δεσπότης θα σεβόταν ιπποτικά τις προθεσμίες μας («Θα επικοινωνήσουμε όταν είμαστε έτοιμοι», «Ω, εντάξει, τότε θα περιμένω»). 

Μένει να δούμε τι συμπεραίνουν για την επικείμενη εισβολή, δεδομένου ότι δεν έχουν ακόμη επιδείξει ούτε μία από τις χιλιάδες «ρωσικές υβριδικές επιθέσεις» των τελευταίων δύο ετών (η επόμενη είναι η κυβερνοεπίθεση του Πούτιν που θα στηρίξει τις προκριματικές εκλογές στο Κάμπο Λάργκο, αλλά μόνο αν κερδίσει ο Κόντε· διαφορετικά, όλα θα πάνε καλά). 

Ο πανικός των απελπισμένων

Σπείρτε πανικό! Τα δελτία τύπου και οι υπηρεσιακές εντολές που προέρχονται από τις Βρυξέλλες μιλούν μόνο για πόλεμο εναντίον της Ρωσίας και επιδιώκουν να κινητοποιήσουν τον πληθυσμό με τους πολεμοχαρείς και μελωδικούς τόνους τους, ταυτόχρονα υποκριτικούς και πομπώδεις. Αλλά στην πραγματικότητα, το πολιτικό περιβάλλον εκφράζει απλώς την απελπισία μιας αποτυχημένης ελίτ.

Τι έχουν στο χέρι; Τι χαρτιά μπορούν να παίξουν, δεδομένου ότι τώρα κατέχουν μόνο αποφάγια; Σαν σε εφιάλτη, βλέπουν τα στρατηγικά τους λάθη - την άνευ όρων υποστήριξή τους στην Ουκρανία, τη θυσία του ευρωπαϊκού οικονομικού μοντέλου στο βωμό της πίεσης στη Ρωσία, την ουσιαστική αδιαφορία τους για το μαρτύριο στη Γάζα, την παράλογη υποταγή τους στις ΗΠΑ - να συγχωνεύονται με τον πόλεμο με το Ιράν και να αποβαίνουν αναπόφευκτα μπούμερανγκ.

Βλέπουν το κόστος ζωής να αυξάνεται, τις θέσεις εργασίας να εξαφανίζονται και την επικείμενη κατάρρευση των αγορών, ιδίως της αγοράς ομολόγων (το επίπεδο επιτοκίων της οποίας καθορίζει την αξία όλων των άλλων επικίνδυνων περιουσιακών στοιχείων).

Οι θεωρίες του Μπρεζίνσκι στο Παλαντίρ: Πώς η σύγκρουση στην Ουκρανία έγινε η μεγαλύτερη στρατιωτική δοκιμασία του Ηνωμένου Βασιλείου μέχρι σήμερα

από την Michele Blanco - 18 Αυγούστου 2026

Πηγή: Αριστερό Δίκτυο

Η θέση που προβάλλουν οι Jeffrey Sachs και Sybil Fares είναι σαφής: ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν είναι απλώς μια αντιπαράθεση μεταξύ Μόσχας και Κιέβου, αλλά το προϊόν μιας αμερικανικής στρατηγικής που έχει σχεδιαστεί για περισσότερα από τριάντα χρόνια. Μια στρατηγική που έχει μετατρέψει το ουκρανικό έδαφος σε κύριο πεδίο μάχης και πεδίο δοκιμών για τον σύγχρονο τεχνολογικό πόλεμο, ενώ το Κίεβο συνεχίζει να πληρώνει το εξαιρετικά υψηλό ανθρώπινο, οικονομικό και εδαφικό τίμημα.

Σήμερα, η δύναμη του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος δεν περιορίζεται πλέον στους στρατηγούς και τους κατασκευαστές όπλων. Περιλαμβάνει εταιρείες πληροφορικής, επενδυτικά κεφάλαια, εταιρείες ενέργειας, υπηρεσίες πληροφοριών και ψηφιακούς γίγαντες. Αυτό το σύστημα όχι μόνο επηρεάζει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, αλλά τείνει να την κυριαρχεί, καθορίζοντας πλήρως τους στόχους και τα εργαλεία της.

Η ιδέα δεν προέκυψε από την τρέχουσα σύγκρουση. Στο διάσημο δοκίμιό του, «The Great Exchequer», ο Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι όρισε την Ουκρανία ως έναν από τους κύριους γεωγραφικούς άξονες της Ευρασίας. Χωρίς το Κίεβο, υποστήριξε, η Ρωσία θα είχε τεράστια δυσκολία να διατηρήσει το καθεστώς της ως μεγάλη δύναμη.

Από αυτή την οπτική γωνία, η διεύρυνση του ΝΑΤΟ δεν ήταν μόνο μια διαδικασία πολιτικής ενσωμάτωσης των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης στη Δυτική Συμμαχία, αλλά και η σταδιακή προώθηση στρατηγικών υποδομών προς τα σύνορα της Ρωσίας.

Η ΕΕ δεν έχει «πράσινο αντίχειρα»: η επισιτιστική καταστροφή επίκειται.

Ας προετοιμαστούμε για μια απότομη αύξηση των τιμών των τροφίμων με όλα όσα συνεπάγεται αυτό: ξεκινώντας από φέτος, η ΕΕ θα υποστεί σοβαρές απώλειες στη σοδειά, εν μέρει λόγω εσωτερικών παραγόντων, οι οποίοι πιθανότατα θα τη μετατρέψουν από καθαρό εξαγωγέα σε καθαρό εισαγωγέα τροφίμων. Αυτό όχι μόνο θα φέρει νέες δυσκολίες στις εργατικές τάξεις, σε μια εποχή που όλα τα εναπομείναντα χρήματα σπαταλώνται σε όπλα και πολεμικά σχέδια, αλλά και αύξηση της παγκόσμιας πείνας. 

Ο δυτικός επιθετικός πόλεμος κατά του Ιράν ήταν, στην πραγματικότητα, η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι σε ένα ήδη ξεχειλισμένο ποτήρι παράλογων ιδεολογιών που στόχευαν στην κατάπνιξη της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, οι οποίες επίσημα χαρακτηρίστηκαν ως καταστροφικές για το κλίμα. Θα αποφύγω αμέσως να εξετάσω τις ανοησίες και τις ηλιθιότητες που εκφράζονται σε αυτόν τον τομέα, ο οποίος έχει πλέον γίνει χώρος για εσωτερικές πεποιθήσεις αφενός και για αυθάδεις εικασίες αφετέρου. Φυσικά, όλα αυτά θα παρουσιαστούν ως αποτέλεσμα μιας υποτιθέμενης ξηρασίας, αλλά στην πραγματικότητα η ευρωπαϊκή κρίση παραγωγής τροφίμων έχει πολύ περισσότερες αιτίες, πολλές από τις οποίες οφείλονται στην ίδια την ΕΕ.

 Εκτός από την έντονα ιδεολογικοποιημένη γεωργική πολιτική της, υπάρχουν και οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας, οι οποίες είχαν πολλαπλές συνέπειες, ζημιώνοντας ένα σύστημα παραγωγής που έχει ήδη φτάσει στα όριά του.

Το 2022/2023, οι τιμές των λιπασμάτων έφτασαν σε ιστορικά υψηλά, μόνο και μόνο για να σταθεροποιηθούν στη συνέχεια σε υψηλότερο, αλλά ακόμη χαμηλότερο, επίπεδο. Η αύξηση των τιμών οφειλόταν και οφείλεται στο γεγονός ότι η Ρωσία και η Λευκορωσία είναι οι κορυφαίοι παραγωγοί βασικών λιπασμάτων στον κόσμο και ότι τα προϊόντα τους έχουν υποστεί κυρώσεις από την ΕΕ, με αποτέλεσμα ελλείψεις εντός της ΕΕ. Αυτό, φυσικά, μεταφράζεται σε υψηλότερες τιμές τροφίμων και, κατά συνέπεια, σε αυξημένη πείνα σε άλλα μέρη του κόσμου, καθώς δεν μπορούν όλοι να αντέξουν οικονομικά τις υψηλότερες τιμές. Σε αυτό προστίθεται η κρίση φυσικού αερίου, καθώς το φυσικό αέριο αποτελεί κρίσιμο συστατικό στην παραγωγή λιπασμάτων. Λόγω της απότομης αύξησης των τιμών του φυσικού αερίου στην ΕΕ από το 2021, η παραγωγή λιπασμάτων εντός της ΕΕ έχει καταστεί ασύμφορη. Αυτά τα λιπάσματα είναι πλέον επίσης σε έλλειψη στην Ευρώπη. Ωστόσο, επειδή η ζήτηση είναι υψηλή, οι κυρώσεις δεν έχουν βλάψει τη Ρωσία, αλλά έχουν επηρεάσει κυρίως τις φτωχότερες χώρες, οι οποίες δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά τις νέες τιμές.

Η ΕΕ και οι θρησκευτικοί της πόλεμοι

Ο δρόμος προς την κόλαση είναι γνωστό ότι είναι άνετος, και ο δρόμος προς την οπισθοδρόμηση είναι ακόμη πιο άνετος. Μάλιστα, όταν ξεκινήσει, κατηφορίζει απότομα. Τώρα, σε αυτό το ταξίδι προς τους νέους Μεσαίωνες, η ΕΕ εξετάζει το ενδεχόμενο να επιβάλει κυρώσεις ακόμη και στον Πατριάρχη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Κύριλλο, κατόπιν πρότασης του Κιέβου, το οποίο έχει εθνικοποιήσει και ελέγξει αυστηρά ό,τι έχει απομείνει από την ορθόδοξη λατρεία στην Ουκρανία. Παρ' όλα αυτά, επιμένει ότι η Ευρώπη πρέπει να θεωρεί τους Ρώσους Ορθόδοξους Χριστιανούς Πουτινικούς. Φυσικά, οι εποχές κατά τις οποίες αυτή η τελευταία επίδειξη ηλιθιότητας και άρνησης όλων των «αξιών» που διακηρύσσονται συνεχώς στις Βρυξέλλες, χωρίς καν να σκουπίζουν τα χέρια τους από αίμα, έχουν ωριμάσει σε ένα κλίμα ανίκανης εκδίκησης.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα νέα για αυτή τη λαμπρή ιδέα διαδόθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα με την πτώση της Κονσταντίνοφκα, ενός από τα τελευταία οχυρά που κατείχε το καθεστώς του Κιέβου. Αυτή η παράλογη νέα κύρωση έχει επίσης επικριθεί από την ιταλική κυβέρνηση, αλλά μόνο ανεπίσημα, επειδή είναι γνωστό ότι η εκτελεστική μας εξουσία δεν έχει κότσια, αλλά είναι γεμάτη κότσια.

Αυτή που απέρριψε αυτήν την πρόταση, την οποία υποστήριξε με ενθουσιασμό η Κάγια Κάλλας, η οποία έχει ορισμένα χαρακτηριστικά στο κεφάλι της, ήταν η κυβέρνηση της Βουλγαρίας, όπου η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Η Σόφια έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θα υποστηρίξει «κυρώσεις που είναι πρωτίστως συμβολικές», οι οποίες στην προκειμένη περίπτωση παρουσιάζονται ως ένα είδος θρησκευτικού διωγμού.

Βατραχομυομαχίες κάτω από τον ήλιο

Ο αέρας του Παρισιού

Όταν ο δημόσιος λόγος φτάνει στα άκρα του, καταλήγει στο γελοίο, σε εκείνο το έδαφος όπου η γενική και σχεδόν απούσα συναίνεση της ύπνωσης των μέσων ενημέρωσης μετατρέπεται σε φάρσα και γέλιο. Έτσι συνέβη στη Γαλλία, όπου η πολυλογία για την ακραία ζέστη ως απόδειξη της κλιματικής καταστροφής, μια θεωρία απαραίτητη για τις κερδοσκοπικές επιδιώξεις που τη συνοδεύουν, ως προσπάθεια να ανακοπεί η αδυσώπητη πτώση του ποσοστού κέρδους, παρήγαγε την ξεκαρδιστική αντιαμερικανική κατηγορία μιας αντιδημάρχου του Παρισιού, μιας πρώην δημοσιογράφου ονόματι Audrey Pulvar (Οντρέ Πουλβάρ), η οποία έχει κάνει τον γύρο των επτά εκκλησιών της γαλλικής πληροφόρησης, αλλά τώρα είναι υπεύθυνη για τα τρόφιμα (τη διατροφή), τη γεωργία και τις βιώσιμες αλυσίδες εφοδιασμού - δηλαδή, για το τίποτα, δεδομένου ότι είναι μια πόλη.

Επιτέθηκε έντονα στους Αμερικανούς τουρίστες και κατοίκους που τόλμησαν να παραπονεθούν για την έλλειψη κλιματισμού στην Πόλη του Φωτός και την αδυναμία των Γάλλων να ανεχθούν θερμοκρασίες εντελώς συνηθισμένες το καλοκαίρι σε ένα σημαντικό μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Έτσι, η Πούλβαρ έκανε την εκπληκτική ανακάλυψη ότι οι ΗΠΑ είναι ένας αδηφάγος καταναλωτής ενέργειας:
«Ως ο δεύτερος μεγαλύτερος εκπομπός αερίων του θερμοκηπίου στον κόσμο, φέρετε σημαντική ευθύνη για την υπερθέρμανση του πλανήτη και τις συνέπειες που υποφέρουμε εμείς στη Γαλλία. Οι πόλεις σας, όπου το 90% των δωματίων είναι κλιματιζόμενα, δεν είναι άσχετες με αυτό το φαινόμενο». Αυτή η κυρία, με πτυχίο στη δημοσιογραφία -ό,τι και αν σημαίνει αυτός ο εντελώς ανόητος τίτλος- αισθάνεται ότι δικαιούται και μπορεί να εκφέρει μια οριστική κρίση για την κλιματική αλλαγή, την οποία ακόμη και οι γεωφυσικοί ερευνητές δυσκολεύονται να κατανοήσουν. Κατά μία έννοια, είναι η τέλεια εκπρόσωπος της αρνητικής επιλογής του πολιτικού προσωπικού, που αποτελείται από ανικανότητα, δουλοπρέπεια και πολύ συχνά μια καλή δόση ηλιθιότητας που τους επιτρέπει να ανοίγουν το στόμα τους και να εκφέρουν φθόγγους. Άλλωστε, αν ακόμη και ο Ντι Μάιο έγινε επίτιμος καθηγητής στο King's College του Λονδίνου, τότε πράγματι έχουμε φτάσει στο έσχατο σημείο παρακμής. Και μάλιστα σε εκείνο το ωραίο σάπιο φρούτο απ' όπου το σκουλήκι χαιρετά εύθυμο και καλοταϊσμένο....

Δώστε ένα μεγάλο φιλί στον Ζελένσκι.

Η μισή Ευρώπη και μέρος της Ασίας απέκτησαν την κυριαρχία τους από τα χέρια της Ρωσίας

Στη μνήμη του Πέτρου Μολυβιάτη.

του Γιώργου Παπαδόπουλου Τετράδη

Με εξαίρεση την πραγματικά βαρβαρη συμπεριφορά κατά την κατοχή των χωρών της Αν Ευρώπης 1945-1989, τις οποίες παραχώρησαν ο Τσώρτσιλ με τον Ρουσβελτ, για να μην ξεχνιόμαστε, και την οποία πληρώνει η Ρωσσια μέχρι σήμερα ως αντιρωσσισμο από πολλούς που την υπέστησαν και ακόμα περισσότερους, που τη χρησιμοποιούν ως αλλοθι για τα επεκτατικά και επιχειρηματικά τους σχέδια, η Ευρώπη χρωστάει.
Η παρακάτω καταγραφή το θυμίζει, με μια παράληψη, που την κάνουν στο μυαλό τους, όσο έχουν, και οι σύγχρονοι Χίτες και κομμουνιστοφαγοι εν Ελλαδι: Ότι η Ανεξαρτησία της Ελλάδος στο Λονδίνο έχει τρεις υπογραφές. Η μία είναι της Ρωσσιας. Και δεν υπάρχει η υπογραφή της Πρωσσίας και της Αυστρίας. Τις οποίες λατρεύουν και στις οποίες υποκλίνονται οι ελληνικές κυβερνήσεις.

Το γεγονός, ότι από πάνω σου είναι η μία από τις τρεις υπερδυνάμεις, ζάπλουτη σε ενέργεια και ορυκτά και αγοραστές, και συμμαχείς εναντίον της με μια άλλη που είναι στην άλλη άκρη της Γης, αποτελεί αντικείμενο ιατρικής και όχι πολιτικής έρευνας.

Οσοι απορουν για την αφιερωση στον Πετρο Μολυβιατη, επισημαινω οτι ο πολυπειρος διπλωματης , διπλωματικος συμβουλος του Κωνσταντινου Καραμανλη, του Ανδρεα, του Σαμαρα, υπουργος Εξωτερικων του Κωστα Καραμανλη, ειναι εκεινος, που συσφιξε τις σχεσεις της χωρας με τη Ρωσσια προς οφελος ενεργειακο, στρατιωτικο και διπλωματικο, μεχρι να ενσκυψει η αμερικανικη πρεσβεια δια του Γιωργακη και του Κοτζια επι Τσιπρα. Επειδη η Ιστορια δεν γραφεται ουτε απο ανιοστορητους, ουτε απο χουλιγκανς του εμφυλιου.

..........................************..............................

Ένας Φινλανδός blogger σόκαρε τον Δυτικό κόσμο δημοσιεύοντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσής του:

«Ρωτάτε για τα αποτελέσματα της «επιθετικότητας» της Ρωσίας; 

Αυτά είναι τα εξής: η μισή Ευρώπη και μέρος της Ασίας απέκτησαν την κυριαρχία τους από τα χέρια αυτού του κράτους. Ας θυμηθούμε ποιος ακριβώς:

Η Φινλανδία το 1802 και το 1918. (Πριν από το 1802 δεν είχε ποτέ δικό της κράτος.)

Η Λετονία το 1918. (Πριν από το 1918 δεν είχε ποτέ δικό της κράτος.)
Η Εσθονία το 1918. (Πριν από το 1918 δεν είχε ποτέ δικό της κράτος.)
Η Λιθουανία αποκατέστησε την κυριαρχία της το 1918 επίσης χάρη στη Ρωσία.
Η Πολωνία αποκατέστησε το κράτος της με τη βοήθεια της Ρωσίας δύο φορές, το 1918 και το 1944. Η διαίρεση της Πολωνίας μεταξύ ΕΣΣΔ και Γερμανίας είναι μόνο βραχυπρόθεσμη!
Η Ρουμανία γεννήθηκε ως αποτέλεσμα των Ρωσοτουρκικών πολέμων και έγινε κυρίαρχη με τη θέληση της Ρωσίας το 1877-1878.
Η Μολδαβία ως κράτος γεννήθηκε εντός της ΕΣΣΔ.

Οι ουρανοί της Αγίας Πετρούπολης

Το Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης μας παρέχει ένα ακριβές μέτρο για το τι είμαστε και τι έχουμε εγκαταλείψει προ πολλού να είμαστε: το αλάτι της ιστορίας.


Ενώ λάμβανε χώρα αυτή η οικονομική σύνοδος κορυφής, στην οποία συμμετείχαν 130 χώρες, μη επανδρωμένα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ, υπό ουκρανικό καμουφλάζ, προσπάθησαν να διαταράξουν το πάρτι: το μεταλλικό μπλε της βόρειας πρωτεύουσας ρουθούνιζε περιστασιακά γιά μερικές κατεστραμμένες ιπτάμενες μηχανές. Έτσι, αποκαλύφθηκε η οργή όσων αποκλείστηκαν, οι οποίοι νόμιζαν ότι θα μπορούσαν να είναι οι μόνοι DJs στον πλανήτη, που θα αποφάσιζαν τι και πώς θα έπρεπε να χορεύουν οι άνθρωποι. Αντ' αυτού, στον χώρο του Φόρουμ, δίπλα στον Πούτιν ήταν ο πρόεδρος του Ουζμπεκιστάν Σαβκάτ Μιρζιγιόγιεφ, η πρόεδρος της Τανζανίας Σαμία Σουλούχου Χασάν, ο αντιπρόεδρος της Κίνας Χαν Ζενγκ και ο υπουργός Ενέργειας της Σαουδικής Αραβίας Αμπντουλαζίζ μπιν Σαλμάν Αλ Σαούντ. Ένας παγκόσμιος νότος που γίνεται ο αληθινός βορράς, και ως εκ τούτου δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι Γερμανοί βιομήχανοι είναι τόσο πολυάριθμοι, κουρασμένοι από την επιθετικότητα του Βερολίνου που εκφράζεται εκ μέρους των υπολειμμάτων μιας αποτυχημένης οικονομικής ολιγαρχίας.


Υπήρχε μάλιστα και μια αξιολύπητη και ταυτόχρονα γελοία στιγμή σε αυτή την κωμωδία Western που αναζητά συγγραφέα: η επιστολή του Ζελένσκι προς τον Πούτιν, στην οποία ο ηγέτης του Κιέβου ζητά συνάντηση και ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις απευθείας με τη Μόσχα, δεδομένων των σοβαρών προβλημάτων της Ρωσίας. Εν ολίγοις, μια παραχώρηση. Ο Πούτιν δεν απάντησε καν, αλλά σε μια παράλληλη συνέντευξη Τύπου, ξεκαθάρισε στον Ουκρανό Ναζί-Σιωνιστή ότι δεν έχει καμία επιθυμία να μιλήσει με κανέναν που δεν μετράει για τίποτα, την κύρια μαριονέτα στο τραγικό πολεμικό θέατρο, ούτε με τους άμεσους Ευρωπαίους χορηγούς του, αναφερόμενος στο γεγονός ότι οποιαδήποτε ειρήνη πρέπει να επιτευχθεί στο πνεύμα των συνομιλιών του Άνκορατζ.

Η ήττα της Δύσης 6 Emmanuel Todd, με τη συνεργασία του Baptiste Touverey

Συνέχεια από Τετάρτη 27. Μαΐου 2026

Η ήττα της Δύσης 6

Emmanuel Todd, με τη συνεργασία του Baptiste Touverey

Εκδόσεις Gallimard, 2024

Κεφάλαιο 1

Ανισότητες, αλλά μια γενική συστράτευση με το καθεστώς

Η ιδιαιτερότητα μιας άμεσης αλληλεπίδρασης ανάμεσα στην εξουσία και στα λαϊκά στρώματα στη Ρωσία, όπως και η αναγνώριση κοινοτικών νοητικών ιχνών στο εσωτερικό των ανώτερων μεσαίων τάξεων, δεν πρέπει να μας κάνουν να λησμονούμε ότι η γενική αρχή ιεράρχησης, η οποία έπληξε όλες τις προηγμένες κοινωνίες μεταξύ 1960 και 2000, έφθασε και στη Ρωσία. Η νέα εκπαιδευτική διαστρωμάτωση αναπτύχθηκε εκεί πέρα από τα έτη 1985-1990, όταν ξεπεράστηκε το όριο του 20% ανώτατα εκπαιδευμένων ανά γενεακή ομάδα και μπλόκαρε την κομμουνιστική ιδεολογία.

Η κατάρρευση της κεντρικά σχεδιασμένης οικονομίας, η επιδρομή του πιο τολμηρού και αγοραίου τμήματος της νομενκλατούρας πάνω στα κρατικά αγαθά που βρίσκονταν υπό «ιδιωτικοποίηση» την εποχή του Γέλτσιν, παρήγαγαν μάλιστα μια έκρηξη των ανισοτήτων και μια ακραία συγκέντρωση του πλούτου και των εισοδημάτων. Αυτή η συγκέντρωση, αφού σταθεροποιήθηκε, διαχύθηκε προς τα κάτω και ευνόησε την ανάδυση μιας ανώτερης μεσαίας τάξης, της οποίας τα οικονομικά προνόμια δεν έχουν τίποτε να ζηλέψουν από εκείνα των δυτικών ομολόγων της.

Η World Inequality Database αποκαλύπτει ότι, πριν από τη φορολογία, το μερίδιο των εισοδημάτων που λαμβάνεται από το ανώτερο 1% της πυραμίδας, έπειτα από το επόμενο 9%, ξεπερνά μάλιστα στη Ρωσία τα αμερικανικά αντίστοιχα μεγέθη το 2021: 24% των εισοδημάτων για το ανώτερο 1% στη Ρωσία έναντι 19% στις Ηνωμένες Πολιτείες, 27% για το επόμενο 9% στη Ρωσία όπως και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Γαλλία, συγκριτικά, διαθέτει μετριοπαθείς ανώτερες και ανώτερες μεσαίες τάξεις: το ανώτερο 1% λαμβάνει μόνο 9% των εισοδημάτων και το επόμενο 9% 22%. Η αντικειμενική ανισότητα στη Γαλλία είναι κοντά στη γενική ευρωπαϊκή ισορροπία, στην πιο δημοκρατική εκδοχή της, όπως την παρατηρεί κανείς στις σκανδιναβικές χώρες.

Η ρωσική μεσαία τάξη, κατασκευασμένη κατά το ουσιώδες από τον κομμουνιστικό κοινωνικό μετασχηματισμό και τη σοβιετική αξιοκρατική εκπαίδευση, απολαμβάνει, όπως και ο υπόλοιπος πληθυσμός, την κοινωνική ειρήνη της εποχής Πούτιν, την οποία πιστοποιεί, όπως είδαμε, η πτώση των ποσοστών αυτοκτονίας, ανθρωποκτονίας και θανάτων από αλκοολισμό. Η μείωση της βρεφικής θνησιμότητας πρέπει να θεωρηθεί ως αποτέλεσμα και σύμβολο μιας ειρηνικής νοητικής και οικονομικής ατμόσφαιρας, η οποία δεν είχε υπάρξει ποτέ στη Ρωσία.

Η φιλότουρκη Ουκρανία στην Ε.Ε.

Του Μανώλη Κοττάκη

Ο Έλλην το ένα του αυτί το έχει για την κακία, είχε πει κάποτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Παθιάζεται με την κακία.

Από προχθές το βράδυ το πανελλήνιον «χαστουκίζει» τα πληκτρολόγια για να σχολιάσει και να μεταφέρει πληροφορίες για το τι συνέβη στο περίφημο επεισόδιο που έγινε στο περιθώριο του τελικού της Ευρωλίγκας.

Στην πραγματικότητα, παθιαζόμαστε με τα ασήμαντα. Αυτά που δεν επηρεάζουν την καθημερινότητά μας αλλά τροφοδοτούν συζητήσεις στις παρέες. Καιρός να παθιαζόμαστε όμως και με τα σημαντικά.

Εάν σας λέγαμε ότι προωθείται η ένταξη καταφανώς φιλότουρκης χώρας στην Ε.Ε. από το παράθυρο χωρίς δικαίωμα ψήφου στα κοινοτικά ενωσιακά όργανα και ότι αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει επικίνδυνο προηγούμενο για την τουρκική υποψηφιότητα ένταξης στην Ε.Ε. στο μέλλον, με ό,τι αυτό θα συνεπαγόταν για τα εθνικά μας συμφέροντα, τι θα λέγατε; Κι όμως ισχύει.

Σύμφωνα με απολύτως αξιόπιστες πληροφορίες μας από τις Βρυξέλλες, ο Γερμανός καγκελάριος ενημέρωσε την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για μια «ενδιαφέρουσα ιδέα» πρότασή του: Δεδομένου ότι η πρόθεση της Ένωσης είναι να βάλει την ουρά υπό τα σκέλη και να επαναπροσεγγίσει τη Ρωσία του Βλαδίμηρου Πούτιν, δεδομένου ότι λόγω της σφοδρής άρνησης της Μόσχας λόγω και της επικράτησής της στον πόλεμο είναι απίθανη έως αδύνατη η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, ο καγκελάριος Μερτς ηγείται εκστρατείας για την απευθείας ένταξη του Κιέβου στην Ε.Ε. με παράκαμψη της διαδικασίας επικύρωσης προσχώρησής της από τα Κοινοβούλια των 27 χωρών!

Η φόρμουλα που προωθεί για να χρυσώσει η Ευρώπη στην Ουκρανία το χάπι της επαναπροσέγγισής της με τη Ρωσία προβλέπει την άμεση συμμετοχή της χώρας αυτής διά αντιπροσώπων στη Σύνοδο Κορυφής, στο Κολέγιο των Επιτρόπων της Κομισιόν και στην Ευρωβουλή χωρίς δικαίωμα ψήφου.

Αν η Κοκκινοσκουφίτσα βλέπει τον λύκο αλλά θέλει να πιστέψει ότι είναι η γιαγιά της

Gianandrea Gaiani - 11 Μαΐου 2026

Πηγή: Ανάλυση Άμυνας

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αύξησε περαιτέρω τις εισαγωγές ρωσικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), οι οποίες αυξάνονται σταθερά από την αρχή του έτους, όπως ανέφερε τις τελευταίες ημέρες ο γερμανικός περιβαλλοντικός οργανισμός Urgewald και επιβεβαιώθηκε από τις μηνιαίες έρευνες διαφόρων οργανισμών που παρακολουθούν την αγορά ενέργειας.
Η ΕΕ φλυαρεί εδώ και χρόνια για την ακλόνητη αποφασιστικότητά της να αποκηρύξει τη ρωσική ενέργεια λόγω της εισβολής στην Ουκρανία, αλλά το μόνο που κατάφερε είναι να στερήσει από τις οικονομίες των ευρωπαϊκών εθνών την φθηνή και άπειρη ενέργεια που μόνο η Ρωσία μπορούσε και μπορεί να μας προμηθεύσει μέσω αγωγών, σκάβοντας έτσι μια τρύπα για την ευρωπαϊκή βιομηχανία και ανοίγοντας τις πόρτες στην αποβιομηχάνιση.

Η δεύτερη Επιτροπή von der Leyen, η οποία έχει ήδη καταφέρει να είναι χειρότερη (δηλαδή, πιο επιζήμια για τους λαούς και τα έθνη της Ευρώπης) από άποψη αποτελεσμάτων από την πρώτη, υπόσχεται και διακηρύσσει εδώ και χρόνια μια πλήρη απελευθέρωση από την εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο, η οποία θα πρέπει να επιτευχθεί μέχρι το τέλος του 2027. Ωστόσο, η γερμανική ΜΚΟ Urgewald, η οποία χρησιμοποίησε δεδομένα από την εταιρεία ναυτιλιακών αναλύσεων Kpler, ανέφερε ότι 91 αποστολές έφτασαν στην Ευρώπη με πλοίο από τον ρωσικό τερματικό σταθμό στο Yamal, στη θάλασσα Kara στη ρωσική Αρκτική, μεταξύ Ιανουαρίου και Απριλίου.

Η Αμερική κηρύσσει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο

Enrico Tomaselli - 17 Φεβρουαρίου 2026

Πηγή: Red Jackets

Όπως ακριβώς και η Διάσκεψη του Μονάχου του 1938, από άλλες απόψεις, η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου του 2026 θα μπορούσε να είναι το προοίμιο του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο -όχι τυχαία, του πραγματικού από μηχανής θεού της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ- δεν είναι, στην πραγματικότητα, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από μια κήρυξη πολέμου από την αμερικανική αυτοκρατορία εναντίον του υπόλοιπου κόσμου. Αν και εκφωνήθηκε σε πολύ πιο μελωδικούς τόνους από αυτούς που χρησιμοποίησε ο Τζ. Ντ. Βανς πέρυσι, το περιεχόμενο της ομιλίας του είναι εξαιρετικά βίαιο. Και αν ο Βανς ήρθε να επιπλήξει τους Ευρωπαίους, οι οποίοι κατηγορήθηκαν άδικα (αλλά όχι εξ ολοκλήρου) ότι αποτελούν νεκρό βάρος για τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Ρούμπιο ήρθε να απευθύνει μια διπλή πρόκληση: στους Ευρωπαίους, στους οποίους ουσιαστικά τους είπε ότι είτε επιλέγουν να πάρουν το μέρος της Ουάσιγκτον στην σταυροφορία της είτε θα είναι εναντίον της, και σε ολόκληρο τον μη δυτικό κόσμο, στον οποίο λέει ότι θα αναδιαμορφώσουν ολόκληρη την παγκόσμια τάξη -προφανώς κατά το δικό τους μέτρο και γούστο- και ότι έτσι θα είναι, είτε μας αρέσει είτε όχι.

Ουσιαστικά, ο Ρούμπιο αναβιώνει την ιδέα του προφανούς πεπρωμένου, που προτάθηκε για πρώτη φορά από τον Ο'Σάλιβαν το 1845. Αυτό είναι τελικά το ιδανικό θεμέλιο πάνω στο οποίο οι νεοσυντηρητικοί θα χτίσουν αργότερα όλες τις στρατηγικές τους για την κυριαρχία των ΗΠΑ. Ο Υπουργός Εξωτερικών - ίσως η πιο ισχυρή νεοσυντηρητική φιγούρα που υπήρξε ποτέ - μασάει και φτύνει σαν τσίχλα , προσαρμόζοντάς την στην τρέχουσα κατάσταση

Η Ευρώπη και ο αρκτικός της καθρέφτης

του ΚΩΣΤΑ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ

Θα ήταν φαινόμενο κωμικό αν δεν αφορούσε τόσο άμεσα τη ζωή μας. Μιλώ για τη στρατηγική παράλυση της ευρωπαϊκής ηγεσίας παρά τα αλλεπάλληλα ραπίσματα του πιο αυθεντικού εκπροσώπου του αμερικανικού ήθους. Οι διακηρύξεις αλληλεγγύης προς τη Δανία, τα δειλά αντίμετρα, οι τελετουργικές δηλώσεις περί σεβασμού της κυριαρχίας και της αυτοδιάθεσης των εθνών (στον αρκτικό κύκλο και τις ουκρανικές πεδιάδες τουλάχιστον), ελάχιστα καλύπτουν την σκληρή πραγματικότητα: 

η Ευρώπη δεν διαθέτει ούτε τα στρατιωτικά μέσα, ούτε την πολιτική βούληση να αντιμετωπίσει κατά μέτωπον τον Αμερικανό προστάτη της. Όλοι γνωρίζουν ότι την κρίσιμη στιγμή, η Γροιλανδία θα κείται μακράν. 

Όμως το γεγονός είναι αδιαμφισβήτητο. Η Ευρώπη μετά από ογδόντα χρόνια βρίσκεται πάλι σε ένα γεωπολιτικό σημείο καμπής και το ζήτημα της Γροιλανδίας, καταδεικνύει περίτρανα αυτό που όλοι φοβούνται να πουν: 

η Ευρώπη δεν είναι εταίρος, αλλά ικέτης. Πώς φτάσαμε όμως ως εδώ;

 Γιατί καλή και άγια η οργή για τη χυδαιότητα του Ντόναλντ Τραμπ (παρότι μόλις πριν από λίγους μήνες η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, «πούλησε» την απόλυτη ταπείνωση ως μια καλή εμπορική συμφωνία), όμως αυτή δεν μπορεί να αποτελέσει συγχωροχάρτι για όσους που επί δεκαετίες έχτιζαν μια χωρίς ηθικές αρχές ευδαιμονιστική γραφειοκρατία που τώρα έντρομη πασχίζει να σώσει το σαρκίο της.

Μωραίνει Κύριος...

Του Θανάση Κ.

Αν η εκλογή ενός Έλληνα υπουργού στην Προεδρία του #Eurogroup είχε γίνει πριν μερικά χρόνια - πριν δηλαδή από το νέο ρήγμα στις αμερικανο - ευρωπαϊκές σχέσεις και πριν η #Ουάσιγκτον αναγνωρίσει, ότι η #Μόσχα κερδίζει στο Ουκρανικό - αν, λοιπόν, η εκλογή Πιερρακάκη στην Προεδρία του Eurogroup είχε γίνει ΠΡΙΝ απ' όλα αυτά, θα ήταν, αναμφίβολα, μια στιγμή αναβάθμισης για την Ελλάδα! 

Θα σηματοδοτούσε πώς μια χώρα αναδείχθηκε μέσα σε μια δεκαετία, από το «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης, σε "ηγετική" θέση μέσα στην ευρωζώνη!

Έστω και συμβολικά....

Όμως ΔΕΝ έγινε "πριν μερικά χρόνια". Έγινε ΤΩΡΑ!

Και ο χρόνος, εδώ, επιφέρει πλήρη αντιστροφή...

Και συμβολικά - και επί της ουσίας!

Γιατί η εκλογή Πιερρακάκη έγινε την στιγμή που:

• η Ουάσιγκτον απομακρύνεται ολοταχώς από την Ευρώπη και δείχνει έτοιμη να συνομιλήσει με τη Μόσχα για το Ουκρανικό,

• η Μόσχα φαίνεται να βγαίνει κερδισμένη, διεκδικώντας την αναγνώριση των εδαφικών της κερδών, και φυσικά απαιτώντας την άρση των κυρώσεων ως μέρος της μελλοντικής συμφωνίας - και την επιστροφή των δεσμευμένων της λογαριασμών σε ευρωπαϊκές τράπεζες. Που τώρα η #ΕΕ θέλει να τα "κατασχέσει"...!

• η Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζεται να χρησιμοποιήσει ~210 δισεκατομμύρια ευρώ παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία για να χρηματοδοτήσει την #Ουκρανία,

• ενώ χώρες μέλη όπως η #Ουγγαρία, η #Σλοβακία, η #Ιταλία και το ίδιο το Βέλγιο εκφράζουν σοβαρές ενστάσεις...

Εάν η Γερμανία δεχθεί επίθεση, ειναι έτοιμη να σκοτώσει Ρώσους στρατιώτες ...

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Η Ευρώπη ίσως έζησε το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι.. προειδοποιεί ο Γερμανός υπουργός Άμυνας, Μπόρις Πιστόριους.  

Εάν η Γερμανία δεχθεί επίθεση, ειναι έτοιμη να σκοτώσει Ρώσους στρατιώτες ...

Νεότερες αξιολογήσεις κάνουν λόγο για σύγκρουση ΝΑΤΟ και Ρωσίας από το 2028  Οι χώρες του ΝΑΤΟ χρειάζονται επειγόντως εκσυγχρονισμό και επαναξοπλισμο. 

Η Γερμανία βρίσκεται ήδη σε φάση προετοιμασίας.

Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς «Στόχος μου είναι να κάνω τη ΜΠΟΥΝΤΕΣΒΕΡ, την ισχυρότερη στρατιωτική  δύναμη».

Ο Γάλλος αρχηγός των Ενόπλων δυνάμεων δήλωσε χθες πως θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αποδεχθούμε τις απώλειες των δικών μας παιδιών.

Η εκπρόσωπος τύπου του ρωσικού υπ.εξωτερικων Ζαχαροβα δήλωσε πως θα αξιολογησουν τη συμφωνία Ελλάδας και Ουκρανίας για κατασκευή drones (θαλασσίων) και θα απαντήσουν κατάλληλα.

ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΚΟΣ... ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΌΡΙΖΟ

Υπάρχει μια δημοφιλής αναπόδεικτη υπόθεση ότι ο πόλεμος, ή ακόμα και οι αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες, τονώνουν την οικονομία ενός κράτους. 

Είναι αλήθεια ότι όταν ένα κράτος πηγαίνει σε πόλεμο, η αύξηση των κρατικών επενδύσεων σε βιομηχανίες που σχετίζονται με τον πόλεμο μπορεί να οδηγήσει σε κάποια βραχυπρόθεσμα οικονομικά οφέλη. Ωστόσο, αυτά τα κέρδη είναι βραχύβια, επηρεάζουν μόνο ορισμένες, συνήθως απομονωμένες, βιομηχανίες («βιομηχανία συγκρούσεων», «κερδοσκόποι πολέμου») με ελάχιστες θετικές επιπτώσεις στην υπόλοιπη οικονομία. Σε αυτή την φάση οφείλονται περισσότερο  καποια Lockheed και μια Palantir κυρίως, και οι δύο "μαγαζιά" υπό τον έλεγχο  της πανταχού παρούσας Blackrock.

Μια μελέτη έξι μεγάλων πολέμων των ΗΠΑ (Β 'Παγκόσμιος Πόλεμος, Πόλεμος της Κορέας, Πόλεμος του Βιετνάμ, Ψυχρός Πόλεμος και πόλεμοι στο Αφγανιστάν και το Ιράκ) διαπιστώνει ότι το κόστος του πολέμου επηρεάζει αρνητικά την εθνική οικονομία των άμεσα εμπλεκόμενων κρατών, στους φόρους, στο χρέος τους, τις θέσεις εργασίας, τις επενδύσεις και τον πληθωρισμό. 

 Τα βασικά ευρήματα δείχνουν ότι στους περισσότερους μεχρι τώρα πολέμους το δημόσιο χρέος, ο πληθωρισμός και οι φορολογικοί συντελεστές αυξάνονται, η κατανάλωση και οι επενδύσεις μειώνονται και οι στρατιωτικές δαπάνες εκτοπίζουν τις πιο παραγωγικές κρατικές επενδύσεις σε βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας, την εκπαίδευση, τις υποδομές και το κοινωνικό κράτος,  επηρεάζοντας σοβαρά τους μακροπρόθεσμους ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης. 

Ενώ οι στρατιωτικές δαπάνες μπορεί να προσφέρουν κάποιο βραχυπρόθεσμο οικονομικό όφελος, μετά την έναρξη των μαχών και ειδικά μετά το τέλος τους, οι ακούσιες συνέπειες των στρατιωτικών δαπανών στην οικονομία είναι πάντα πολύ σοβαρές και πολυάριθμες. Αυτά τα ευρήματα (η τυπική επιστημονική τους τεκμηρίωση στο σχόλιο #1) συνοψίζονται στα εξής:

Θα εγκρίνει ο κ.Μητσοτάκης να πάρουν οι Ευρωπαίοι τα ρωσικά κεφάλαια; Θανάσιμος κίνδυνος-Ν.Μαριάς

Ο Έλληνας πρωθυπουργός θα κληθεί στις 23 Οκτωβρίου στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να λάβει μια σοβαρή απόφαση για το πως θα τοποθετήσει τη χώρα στην απαίτηση των «ευρωπαίων συμμάχων» μας να κάνουν κατάσχεση ρωσικών κεφαλαίων που βρίσκονται στο Βέλγιο, για να δοθούν στους Ουκρανούς! 

Θα συμφωνήσει ο κ. Μητσοτάκης και με τι εξουσιοδότηση; Ο κ. Νότης Μαριάς πρώην ευρωβουλευτής και καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης αποκαλύπτει πόσο σοβαρή είναι η 23η Οκτωβρίου για την Ελλάδα. Και δεν το έχουμε καταλάβει, γιατί δεν μας το έχει πει κανείς! 

Πρώτον υπάρχουν τεράστια νομικά ζητήματα για την αρπαγή των 256 δις ευρώ των Ρώσων και γι’ αυτό η ΕΚΤ αλλά και ο πρωθυπουργός του Βελγίου έχουν προειδοποιήσει ότι δεν συμφωνούν. 

Παρόλα αυτά άκουσον, άκουσον ο Γερμανός καγκελάριος Μερτς επιμένει λέει να δοθούν αυτά τα χρήματα ως πολεμικές αποζημιώσεις στην Ουκρανία. 

Για την Ελλάδα θα του πει κάτι , κάποιος; Οι κυρίες Φον ντερ Λάιεν και Κάλας προτείνουν να δοθούν εγγυήσεις στο Βέλγιο όπου βρίσκονται τα λεφτά των Ρώσων. Οι Βέλγοι απαιτούν ρευστό κι αυτό σημαίνει ότι το μερίδιο της Ελλάδας είναι περίπου 3,8 δις ευρώ! Περισσότερα απ’ όσα θα χρειάζονταν για τον 13ο μισθό. 

To νέο κύμα της αντι-Ρωσικής Παράνοιας, οι ψυχοπαθείς του αντι-Ρωσισμού και η Αμερικανοποιημένη «Αριστερά»

Του Ηλία Παπαναστασίου

Διαβάζουμε σε δημοσιεύματα ελληνικών ιστοσελίδων πως«TO KAΘEΣTΩΣ TOY KIEBOY ΑΠΕΙΛΕΙ ΝΑ ΠΛΗΞΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΛΑΤΕΙΑ

Την Τρίτη ο ληγμένος πρόεδρος του καθεστώτος του Κιέβου εξέφρασε την πρόθεση να πλήξει την παρέλαση της νίκης στη Μόσχα που προγραμματίζεται για την επόμενη Παρασκευή. Μετά την ανακοίνωση μονομερούς εκεχειρίας από τη Ρωσία για τις 9 Μαΐου, ο ληγμένος παρατήρησε: «Ανησυχούν τώρα ότι η παρέλασή τους βρίσκεται σε κίνδυνο και δικαίως».


Η Ζαχάροβα αντέδρασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την Τετάρτη, ρωτώντας τι είδους εκεχειρία μπορεί να προσφέρει το Κίεβο, δεδομένου ότι η κυβέρνηση Ζελένσκι «κυριολεκτικά σχεδιάζει τρομοκρατικές επιθέσεις στον αέρα [δηλαδή δημόσια]». Πρόσθεσε ότι το να καυχιέται κανείς για τέτοιες προθέσεις «είναι ακριβώς αυτό που συνηθίζουν οι τυπικοί τρομοκράτες».

Εάν αυτές οι απειλές των Ουκρανών και των Ευρωπαίων Ηγετών δεν είναι κλασικό δείγμα και ψυχοπάθειας και ψυχωτικού, σχεδόν σχιζοφρενούς αντι/Ρωσισμού, τότε τι ακριβώς είναι;

Εάν οι ευθείες απειλές εναντίον όσων ηγετών του πλανήτη παραστούν στην Ρωσική Πρωτεύουσα για την Εορτή των 80 ετών από την Αντι/Φασιστική νίκη εναντίον των Ναζί, ειδικότερα εκ μέρους της πυροβολημένης Κάλλας, εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής πολιτικής, εάν λοιπόν οι απειλές αυτές δεν αποτελούν απτό δείγμα βαριάς μορφής ψυχοπάθειας εκ μέρους της Ελίτ των Παγκοσμιοποιητών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τότε δεν γνωρίζουμε πώς αλλιώς θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν. Όταν απειλείς με πυραυλικό χτύπημα την Κόκκινη Πλατεία εν ώρα παρέλασης, γνωρίζεις πολύ καλά πως οι Ρώσοι θα απαντήσουν με πυρηνικό χτύπημα όπως σαφέστατα προειδοποίησε ο Ρώσος Αντιπρόεδρος Μεντβέντεφ. Πυρηνικά αντίποινα της Ρωσίας που θα συνοδευτούν σίγουρα από ανάλογα πυρηνικά χτυπήματα της Κίνας, εφόσον στην παρέλαση θα παραστεί και ο Κινέζος Προέδρος Σι Τσι Πινγκ. Όποιος λοιπόν θέλει να χτυπήσει την πόρτα του Γ’ Παγκοσμίου Πυρηνικού Πολέμου που θα οδηγήσει σε Πυρηνικό Ολοκαύτωμα, ας γνωρίζει πως όποιος χτυπήσει πρώτος την Κόκκινη Πλατεία και την Μόσχα θα εξαφανιστεί από τον χάρτη. Τελεία και παύλα.

Αναρωτιέται κανείς για την ερμηνεία του φαινομένου, για την αιτιολογία μιας μαζικής αντι–ρωσικής ψύχωσης και υστερίας εναντίον των Ρώσων που έχει πάρει πλέον ανεξέλεγκτα χαρακτηριστικά και θυμίζει συλλογική ψύχωση, επαναλαμβανομένη τακτικά στην ιστορία. Θα μπορούσαμε να απαριθμήσουμε –συνοπτικά– επτά βασικούς πυλώνες ερμηνείας της αντι–ρωσικής υστερίας:

Η πολεμοχαρής Ευρώπη, η ιστορία που επαναλαμβάνεται ως φάρσα και ο τουρκικός body guard

30/03/2025

ΔΡΟΣΟΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ

Σύμφωνα με ένα παλιό διπλωματικό ευφυολόγημα, ενώπιον ενός μεγάλου προβλήματος, είναι βέβαιο ότι οι Αμερικανοί θα κάνουν τελικά το σωστό, αφού βεβαίως πρώτα δοκιμάσουν όλες τις λάθος λύσεις. Θα μπορούσε να διασκευαστεί για την ΕΕ, με μια ελαφρά παραλλαγή: Οι Ευρωπαίοι, αφού δοκιμάσουν όλες τις λάθος λύσεις, θα επιλέξουν τελικά την χειρότερη.

Αυτό που βλέπει κανείς κατά κόρον στα κύρια άρθρα των ευρωπαϊκών ΜΜΕ, think tanks κοκ. είναι τίτλοι του τύπου “Ήλθε η ώρα να επισπευστεί η οικοδόμηση της κοινής άμυνας της Ευρώπης”. “Μήπως η υποστήριξη μέχρι τέλους προς την Ουκρανία πρέπει να μεταφραστεί σε παρουσία ευρωπαϊκών στρατευμάτων στο ουκρανικό έδαφος;” ή παραλλαγές της αποστροφής του Βρετανού Πρωθυπουργού, πως θα στηρίξουμε την Ουκρανία “με μπότες στο έδαφος και αεροσκάφη στον αέρα”. Όπου δικαίως αναρωτιέται ο Αμερικανός στρατηγικός σχολιαστής Douglas Macgregor: «θα στείλουν άραγε οι Βρετανοί και τα 12 πολεμικά αεροσκάφη τους;»!

Η Ευρώπη θέτει στον εαυτό της καθήκοντα που αδυνατεί να εκπληρώσει. Επιδιώκει κοινή άμυνα, τη στιγμή που έχει ματαιωθεί εν τοις πράγμασι η πολιτική ενοποίηση της ΕΕ. Είχαμε μέχρι τώρα τον τραγέλαφο ενός διεθνικού μορφώματος ανεξέλεγκτης γραφειοκρατίας, με κοινό νόμισμα. Παντού και πάντα όπου θεσπίστηκε κοινό νόμισμα, αποτέλεσε τον καρπό πολιτικής ενοποίησης με τη συγκρότηση κράτους. Η επιβολή ενιαίου νομίσματος είναι ipso facto εγκαθίδρυση ενιαίας κρατικής εξουσίας.

Ποντίκι που βρυχάται η Ευρώπη στο Ουκρανικό…

.ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

Λίγο μετά το επεισόδιο στον Λευκό Οίκο, η εκπρόσωπός του Karoline Leavitt έκανε την εξής δήλωση: «Οι ΗΠΑ σταματούν τη στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία, δίνοντας προτεραιότητα στις ειρηνευτικές συνομιλίες… Δεν πρόκειται πλέον να γράφουμε λευκές επιταγές για έναν πόλεμο σε μια πολύ μακρινή χώρα, χωρίς πραγματική διαρκή ειρήνη». Όπως διευκρινίστηκε, πρόκειται για πάγωμα κι όχι για οριστική διακοπή της στρατιωτικής βοήθειας.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν το πάγωμα αφορούσε μόνο τις προβλεπόμενες δόσεις αμερικανικής βοήθειας, ή και την παροχή επιχειρησιακών πληροφοριών στον ουκρανικό στρατό από τους Αμερικανούς. Ο αρχηγός της CIA μίλησε για πάγωμα της ροής πληροφοριών. Το Κίεβο εξαρτάται απολύτως όχι γενικά από τη Δύση, αλλά ειδικά από τις ΗΠΑ. Αυτή είναι η πραγματικότητα κι αυτή υπαγορεύει την ετεροβαρή ισορροπία στη σχέση Τραμπ-Ζελένσκι. Οι Ευρωπαίοι στέκονται ρητορικά στο πλευρό του Ουκρανού προέδρου, μπορούν να τον ενισχύσουν οικονομικά και με κάποια όπλα, αλλά δεν μπορούν να του εξασφαλίσουν αυτά που είχε ανάγκη η χώρα του για να συνεχίσει να πολεμάει, όπως αμφότεροι επιθυμούν.

Αντιθέτως, ο Λευκός Οίκος μπορεί να κάνει και προσωπικά στον Ζελένσκι μεγάλη ζημιά. Η αναγγελθείσα έρευνα των υπηρεσιών του Μασκ για το που πήγαν τα όπλα και η οικονομική βοήθεια προς την Ουκρανία δεν είναι τυπική. Είναι από το 2022 κοινό μυστικό ότι ένα σημαντικό ποσοστό των όπλων που παραχώρησαν ΗΠΑ και Ευρώπη κατέληξαν στη διεθνή μαύρη αγορά, ενώ σημαντικό μέρος της οικονομικής βοήθειας κατέληξε σε λογαριασμούς αξιωματούχων της κυβέρνησης Ζελένσκι. Όλα αυτά είχαν μείνει στο σκοτάδι για να μην πληγεί η εμπιστοσύνη της δυτικής κοινής γνώμης στην ανάγκη στήριξης του Κιέβου.