Πατριαρχείο Ιερουσαλήμ: Η αρπαγή της γης του Σιλουάν παραβιάζει τα δικαιώματα της Εκκλησίας και την Ιστορική Χριστιανική Παρουσία της Ιερουσαλήμ

Ιερουσαλήμ - Το Ορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων εξέφρασε σοβαρή ανησυχία για την ισραηλινή επιδρομή και αρπαγή γης που στοχεύει στην Εκκλησιαστική του περιουσία στο Σιλβάν στις 15 Ιουνίου 2026. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης αφαιρέθηκε βίαια ο εκπρόσωπος του Πατριαρχείου, κατασχέθηκε ο εξοπλισμός του, ξεριζώθηκαν δέντρα και η περιουσία περικλείστηκε με περίφραξη και πύλες. Το Πατριαρχείο δήλωσε ότι το περιστατικό συνιστά παράνομη και παράνομη κατάσχεση καθιερωμένης Εκκλησιαστικής περιουσίας στην καρδιά της Ιερουσαλήμ.

Το Πατριαρχείο επιβεβαίωσε ότι η γη, Parcel 6 του Block 29985, είναι καταχωρημένη στο όνομά της με επίσημα αρχεία, βρίσκεται δίπλα σε αρχαίο μοναστήρι και περιέχει ιστορικά, αρχαιολογικά και θρησκευτικά χαρακτηριστικά. Ανέφερε ότι η κατάσχεση αυτής της ιδιωτικής εκκλησιαστικής περιουσίας, με τη χριστιανική κληρονομιά και τη θρησκευτική της σημασία, δημιουργεί επικίνδυνο προηγούμενο για τα δικαιώματα της Εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ. Το Πατριαρχείο πρόσθεσε ότι η εξάρτηση από δημοτική εντολή κηπουρικής που εκδόθηκε στις 18 Απριλίου 2019, η θητεία της οποίας έληξε τον Απρίλιο του 2024, δεν παρέχει νόμιμη βάση για τον ξεριζωμό των δέντρων, την απομάκρυνση του νόμιμου φροντιστή, τη σφράγιση της Εκκλησιαστικής γης ή την άρνηση πρόσβασης στο Πατριαρχείο σε δική του περιουσία.

Το Πατριαρχείο δήλωσε ότι τα γεγονότα στο Σιλβάν εμπίπτουν σε ένα ευρύτερο πρότυπο κλιμακούμενων επιθέσεων με στόχο την αποδυνάμωση της παρουσίας των αυτόχθονων χριστιανικών στους Αγίους Τόπους. Σημείωσε με βαθιά ανησυχία τις αυξανόμενες ισραηλινές επιθέσεις εναντίον Χριστιανών και εκκλησιών εν μέσω απαράδεκτης διεθνούς ανοχής. Το 2024 καταγράφηκαν 111 ισραηλινές επιθέσεις ή πράξεις βίας κατά χριστιανών κληρικών, μοναχών, πιστών και εκκλησιαστικών κοινοτήτων, συμπεριλαμβανομένων 35 επιθέσεων με στόχο εκκλησίες, μοναστήρια και θρησκευτικά σύμβολα.

Η Μέση Ανατολή που δεν γνωρίζεις - Οι τελευταίοι Χριστιανοί! Μαρία Θωμά

Χριστιανοί στη Συρία, τον Λίβανο και την Παλαιστίνη εξαφανίζονται — και η Ελλάδα σιωπά. Η δημοσιογράφος Λαμπρινή Θωμά αναλύει τον διωγμό, την εγκατάλειψη, και τι σημαίνει για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.

📌 Θεματικές Ενότητες:
00:00​ - πώς ζούνε οι χριστιανοί της Μέσης Ανατολής ;
08:55​ - οι Χριστιανοί της Συρίας και της Αιγύπτου
15:09​ - τι γίνεται στην Συρία από το 2011 ;
20:29​ - τι ακριβώς γίνεται στον Λίβανο ;
24:00​ - η εγκατάλειψη των Ελλήνων του Λιβάνου από το Ελληνικό Κράτος
26:42​ - οι χριστιανοί της Βηθλεέμ
28:53​ - τι κάνει το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων ;
29:47​ - η στάση του Ισραήλ προς τους χριστιανούς

📸Έλληνορθόδοξοι Ρωμιοί του Αντιοχειανού Λεβάντε εορτάζουν την Ανάσταση του Κυρίου Ιησού Χριστού στον Λίβανο ✝️🇱🇧🇬🇷

✍ Στυλ. Καβάζης

Στα χώματα της  Ανατολικής Μεσογείου  εκεί όπου η ιστορία δεν γράφεται απλώς αλλά αναπνέει μέσα στους αιώνες, στέκουν ακόμη άγρυπνοι φρουροί της μνήμης. Ρωμιοί. Όχι ως όνομα, αλλά ως βίωμα,όχι ως εθνικός τίτλος, αλλά ως ιερή παρακαταθήκη που διασχίζει τον χρόνο από τη δόξα της  μέχρι το σήμερα.

Η παρουσία τους δεν είναι τυχαία ούτε πρόσφατη. Ριζώνει βαθιά από την ελληνιστική εποχή, όταν ο Μέγας Αλέξανδρος και οι διάδοχοί του έσπειραν τον ελληνικό λόγο και τον πολιτισμό στην Ανατολή. Στις πόλεις της Συρίας και της Παλαιστίνης άνθισε ένας κόσμος ελληνόψυχος, όπου η φιλοσοφία, η παιδεία και η διοίκηση είχαν ελληνικό χαρακτήρα. Αυτός ο κόσμος δεν χάθηκε με το πέρασμα των αιώνων, αλλά μετασχηματίστηκε μέσα στη μεγάλη αγκαλιά της , όπου ο όρος «Ρωμαίος» έγινε συνώνυμος του Έλληνα της Ανατολής.

Μετά τις αραβικές κατακτήσεις του 7ου αιώνα, οι πληθυσμοί αυτοί δεν εξαφανίστηκαν. Διατήρησαν την πίστη τους, ενταγμένοι κυρίως στο Πατριαρχείο Αντιοχείας και στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, συνεχίζοντας μια παράδοση που ένωνε την ελληνική θεολογία με την τοπική γλώσσα και πραγματικότητα. Σταδιακά, η ελληνική γλώσσα υποχώρησε στην καθημερινότητα, δίνοντας τη θέση της στα αραβικά, όμως η εκκλησιαστική και πνευματική ταυτότητα παρέμεινε βαθιά ρωμαίικη.

Χριστιανοί στη Συρία, τον Λίβανο και την Παλαιστίνη εξαφανίζονται — και η Ελλάδα σιωπά.

Χριστιανοί στη Συρία, τον Λίβανο και την Παλαιστίνη εξαφανίζονται — και η Ελλάδα σιωπά. Η δημοσιογράφος Λαμπρινή Θωμά αναλύει τον διωγμό, την εγκατάλειψη, και τι σημαίνει για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.

📌 Θεματικές Ενότητες:
00:00​ - πώς ζούνε οι χριστιανοί της Μέσης Ανατολής ;
08:55​ - οι Χριστιανοί της Συρίας και της Αιγύπτου
15:09​ - τι γίνεται στην Συρία από το 2011  ;
20:29​ - τι ακριβώς γίνεται στον Λίβανο  ;
24:00​ - η εγκατάλειψη των Ελλήνων του Λιβάνου από το Ελληνικό Κράτος
26:42​ - οι χριστιανοί της Βηθλεέμ
28:53​ - τι κάνει το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων  ;
29:47​ - η στάση του Ισραήλ προς τους χριστιανούς
31:53​ - ποιος υπερασπίζεται τους χριστιανούς της Μέσης Ανατολής  ;
33:57​ - τι μπορεί να κάνει η Ομογένεια για αυτό  ;
37:51​ - η συγκινητική ιστορία από την Μαλούλα
41:22​ - Προσευχή στην Αραμαϊκή 

Οι χριστιανοί… υπό διωγμόν

Γερμανικές... χριστιανικές ιδιαιτερότητες: 

Σκηνή από το πολύκροτο σόου με τα... φασκιωμένα κοτόπουλα που δόθηκε στον Καθεδρικό Ναό του Πάντερμπορν, στις 15 Μαΐου 2025, ενώπιον του ενθουσιώδους Γερμανού προέδρου Βάλτερ Στάινμαγερ

11/04/2026 

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Διαβάζοντας τον τίτλο του άρθρου, μέρες που είναι, είμαι βέβαιος ότι το μυαλό σας θα πάει στα ελληνορθόδοξα αδέλφια μας της Συρίας και γενικότερα της Μέσης Ανατολής, τους αραβόφωνους Ρωμιούς, δηλαδή, που αργοσβήνουν εγκαταλελειμμένοι από τη Μητέρα Εκκλησία και μια πατρίδα κατώτερη των περιστάσεων.

Σωστά το σκεφτήκατε γιατί η μοίρα αυτών των ανθρώπων είναι ναρκοθετημένη. Το απίστευτο θρησκευτικό τους φρόνημα, η λαχτάρα για «ταύτιση» με μια ορθόδοξη κοιτίδα που κοιτά ανατολικά, ακόμη και η ρομαντική τους προσήλωση στον δικέφαλο αετό του Βυζαντίου είναι στοιχεία που θα έπρεπε να στοιχειώνουν τους Έλληνες πολιτικούς. Δυστυχώς, όμως, σε αυτή τη ζωή τα καθάρματα κοιμούνται ήσυχα, δεν έχουν τέτοιου είδους έγνοιες.

Η σημερινή ελληνική κυβέρνηση σπεύδει να σφίξει το χέρι του σφαγέα τους, ενός μεταλλαγμένου ισλαμοκανίβαλου που «αρέσει» στα σαλόνια της Δύσης και η «Πρωτόθρονη Εκκλησία», το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που θα έπρεπε να μεριμνά για τη τύχη τους και να τους προστατεύει, σφυρίζει αδιάφορα. Έχει μάτια και αυτιά μόνο για το… ποίμνιο της Ουκρανίας, τους σχισματικούς του Ζελένσκι, που έστησαν «αυτοκέφαλο μαγαζί» μόνο και μόνο για να δηλώσουν απογαλακτισμό από τη ρωσική ορθόδοξη επιρροή.

Ναι, λοιπόν, τα αδέρφια μας στη Συρία, όσο ψηλά κι αν κρατούν το λάβαρο της πίστης, δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από μια διεφθαρμένη ελληνική ηγεσία, ανιστόρητη και ξενομανή που ταυτίζεται με τον δυτικότροπο εκφυλισμό, όπως δεν έχουν να περιμένουν και από έναν Πατριάρχη όμηρο του τουρκικού σουλτανάτου, που είναι σαφές ότι δυσκολεύεται να επωμιστεί ρόλο οικουμενικού προστάτη της Ορθοδοξίας και προτιμά να καταπιάνεται με το δράμα της υπογεννητικότητας της φώκιας και τον εφιάλτη των… μικροπλαστικών.

Η Πολιτικοποίηση των 21 Μαρτύρων της Λιβύης

Δημοσιεύθηκε στις: 15 Φεβρουαρίου, 2026

Miray Philips

Έχουν περάσει έντεκα χρόνια από τότε που το ISIS (Ισλαμικό Κράτος) μετέδωσε, στις 15 Φεβρουαρίου 2015, ένα φρικιαστικό βίντεο με τον αποκεφαλισμό είκοσι Κοπτών και ενός Γκανέζου σε παραλία της Λιβύης. Οι άνδρες, καταγόμενοι από χωριά της Άνω Αιγύπτου, εργάζονταν ως οικονομικοί μετανάστες στη Λιβύη όταν το ISIS τούς απήγαγε σε δύο διακριτές επιχειρήσεις, τον Δεκέμβριο του 2014 και τον Ιανουάριο του 2015. 

Οι είκοσι ένας αυτοί άνθρωποι μετατράπηκαν γρήγορα σε ένα σύμβολο της αγριότητας του ISIS που στοίχειωσε την κοινή γνώμη, καθώς ενεπλάκησαν στην πολιτική της παγκόσμιας εκστρατείας κατά της τρομοκρατίας. Η πολιτικοποίηση αυτών των ανθρώπων καταδεικνύει τη δύσκολη θέση των χριστιανών στην Αίγυπτο και ευρύτερα στη Μέση Ανατολή, οι οποίοι εργαλειοποιούνται από διάφορους ισχυρούς παράγοντες —από την αιγυπτιακή κυβέρνηση έως την αμερικανική θρησκευτική Δεξιά— προς ίδιον πολιτικό όφελος.

Το μακάβριο αυτό θέαμα θανάτου κατέληξε να συμβολίζει το σύγχρονο μαρτύριο για την Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία ανακήρυξε τους είκοσι έναν αγίους και τους τίμησε ως μάρτυρες, ορίζοντας την 15η Φεβρουαρίου ως ημέρα μνήμης των σύγχρονων Κοπτών μαρτύρων. Όταν οι σοροί των εντοπίστηκαν τελικά, εκταφιάστηκαν, επαναπατρίστηκαν στην Αίγυπτο και ενταφιάστηκαν στο χωριό αλ-Ουρ της Μίνια, γενέτειρα δεκατριών από αυτούς.

Ένοπλοι κουκουλοφόροι κατέλαβαν έναν ακόμα ναό της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας

Του Βασίλη Ξυδιά

Ένοπλοι κουκουλοφόροι κατέλαβαν έναν ακόμα ναό της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην περιφέρεια Τσερκάσι (Κεντρική Ουκρανία) και βγάζουν αναμνηστική φωτογραφία.
Ολόκληρο το άρθρο εδώ:


https://kosmodromio.gr/2025/11/18/oukrania-enoploi-katelaba-ekklhsia-m/


Ο καθεδρικός της πρωτεύουσας του Τσερκάσι έχει καταληφθεί από τον Οκτώβριο 2024 και οι λειτουργίες τελούνται σε υπόγειο πολυκατοικίας.


Βλ. άρθρο εδώ:


https://kosmodromio.gr/2025/03/08/sugxrones-katakombes-sthn-oukrania-s/


Και βίντεο με τις βιαιότητες κατά της ΟΟΕ εδώ:


https://x.com/anatoliisharii/status/1846801938584629583

Ουκρανία: Ένοπλοι κατέλαβαν εκκλησία-μνημείο εθνικής κληρονομιάς

Ανέβηκε: 18/11/2025

Kosmodromio

Ο ένας μετά τον άλλον ναοί της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (UOC) πέφτουν θύματα βίαιων επιθέσεων και περνούν παράτυπα στα χέρια της σχισματικής OCU.

Ο ένας μετά τον άλλον ναοί της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (UOC) πέφτουν θύματα βίαιων επιθέσεων και περνούν παράτυπα στα χέρια της σχισματικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας (OCU), στα πλαίσια του ανηλεή διωγμού που υπομένουν οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Ουκρανίας εδώ και χρόνια και εντάθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Αρμενία: Σύγκρουση κυβέρνησης και Εκκλησίας με φόντο τη συνταγματική αναθεώρησ

Ανέβηκε: 14/11/2025

Διονύσιος Σκλήρης

Συνεχίζονται οι διώξεις από τη φιλοδυτική κυβέρνηση Πασινιάν εναντίον της Αρμενικής Εκκλησίας με ορίζοντα τις βουλευτικές εκλογές του 2026.

Στην Αρμενία συνεχίζονται οι διώξεις από τη φιλοδυτική κυβέρνηση του Νικόλ Πασινιάν εναντίον της Αρμενικής Εκκλησίας με ορίζοντα τις βουλευτικές εκλογές του 2026. Αιχμή της αντιπαράθεσης είναι η τιμή την οποία περιποιεί ο πρωθυπουργός Πασινιάν στον Αράμ Ασατριάν, ο οποίος έχει καθαιρεθεί από τον «Καθολικό», δηλαδή τον προκαθήμενο της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας Καρεκίν Β΄. Ο Ασατριάν δεν έχει υποκύψει στην εκκλησιαστική καθαίρεση και συνεχίζει να τελεί αντικανονικά τη Θεία Λειτουργία παρουσία του πρωθυπουργού της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν, ο οποίος χρησιμοποιεί τη διένεξη ως μια ευκαιρία διεμβολισμού της Εκκλησίας. Ο Ασατριάν έχει, εξάλλου, τη συνδρομή της αστυνομίας, γεγονός που καθιστά πρακτικά αδύνατη τη συμμόρφωσή του με την εκκλησιαστική απόφαση καθαίρεσης.

Το διακύβευμα, βεβαίως, της διαμάχης είναι ότι η συμμαχία που υποστηρίζει ο Νικόλ Πασινιάν με το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία, ακόμη και μετά τη δίωξη των Αρμενίων από το παραδοσιακό τους λίκνο στο Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι εξαιρετικά αντιδημοφιλής στον λαό και η Εκκλησία έχει καταστεί κύριος φορέας κριτικής για εθνική μειοδοσία. Οι βουλευτικές εκλογές του 2026 είναι κομβικής σημασίας, καθώς η επόμενη κυβέρνηση θα μπορεί να αλλάξει το Σύνταγμα και να αφαιρέσει ορισμένα σημεία του, τα οποία ενοχλούν το Αζερμπαϊτζάν, αλλά και την Τουρκία, καθώς αναφέρονται σε θεωρούμενα εθνικά δίκαια της Αρμενίας. Η απαίτηση για αλλαγή του Συντάγματος θεωρείται ως εθνική ταπείνωση στην Αρμενία και η αντιπολίτευση τονίζει το αδιέξοδο της πολιτικής της υποτέλειας και της δορυφοροποίησης που ακολουθεί η κυβέρνηση Πασινιάν.

Οι νέοι διωγμοί κατά των Χριστιανών.

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου 

Η φωτογραφία του πρωθυπουργού κου Μητσοτάκη με τον «μεταβατικό πρόεδρο» της Συρίας Ahmadal-Sharaa (και πρώην τρομοκράτη) αποτελεί από μόνη της σκάνδαλο.

 Γιατί, αυτό που συμβαίνει σήμερα στην πολύπαθη Συρία έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας πολιτιστικής και πνευματικής γενοκτονίας που ο κος Μητσοτάκης κάνει πως δεν γνωρίζει (όπως και πολλά άλλα).

 Ένας πανάρχαιος θρησκευτικός πολιτισμός σβήνεται συστηματικά και με τη βία από την ιστορία και ο Χριστιανισμός εξαφανίζεται από τον χάρτη μέσα στις φλόγες σε μια από τις παλαιότερες κοιτίδες του. Και το παράδοξο είναι πως όταν οι Χριστιανοί διώκονται, ο κόσμος όλος «κάνει τα στραβά μάτια».

Και το ακόμα πιο θλιβερό είναι πως οι δράστες αυτής της γενοκτονίας όχι μόνο αναζητούν και λαμβάνουν άσυλο στην υποκριτική Ευρώπη «των δύο μέτρων και των δύο σταθμών», αλλά και οι ηγέτες τους γίνονται ανάρπαστοι από τους ευρωπαίους ομολόγους τους για μια φωτογραφία. Και είναι οι ίδιοι πολιτικοί ηγέτες που πριν από λίγο καιρό αποκαλούσαν τον ομόσταυλό τους της Συρίας «ακραίο ισλαμιστή» και «ηγέτη τρομοκρατών». 

Οσιομάρτυρας Κυδωνιών Γρηγόριος: Ο ηρωικός Επίσκοπος του Αϊβαλιού.

Του Πεγειώτη Γιάννη 

Ο Άγιος του φωτεινού θυσιαστικου βιου

Τον έθαψαν ζωντανό σύμφωνα με μαρτυρία του Ηλία Βενέζη

Δεν τον άκουσαν που τους προέτρεπε να φύγουν, έμεινε και μαρτύρησε μαζί τους.

Από 3000 άνδρες που έπιασαν οι Τούρκοι στο Αϊβαλί, γλίτωσαν 23.

Το Αϊβαλί, μια πολιτεία με τριάντα χιλιάδες ελληνικό πληθυσμό, πατρίδα και του επίσης ονομαστού Φώτη Κόντογλου, ανέβαινε τον δικό της Γολγοθά. Ήταν οι πρώτες δεκαετίες του αιώνα μας. Καιροί δύσκολοι και αβάστακτοι για τον Ελληνισμό της Μικρασίας. Το σταυρό της πολιτείας αυτής το έπαιρνε στον ώμο του πρώτος και καλύτερος, ο δεσπότης, ο Κυδωνίων Γρηγόριος, ο ωρολογάς. Τον φορτώθηκε χρόνια πολλά πριν, καθώς μαρτυρεί ένας του ποιμνίου του, ο Ηλίας Βενέζης:

«Γνώρισα στα εφηβικά μου χρόνια τον Κυδωνιών Γρηγόριον. Ενέπνεε σέβας και ηρεμία. Και ακτινοβολούσε αγαθότητα: τίποτε ηρωικό, τίποτε το βίαιο. Δεν είχε στη ματιά τη φλόγα των ασκητών, των φανατικών και των μαρτύρων. Αυτό είναι το μεγαλείο του: δεν φώναζε, δεν έδειχνε καν τι ήταν άξιος να πράξει αν εσήμαινε η ώρα".

Σαν άρχισαν οι πρώτοι διωγμοί, την άνοιξη του 1914, έφτασε στο Αϊβαλί ο Ταλαάτ πασάς. Ο περιβόητος Τούρκος Υπουργός των Εσωτερικών πάσκιζε να ξεσπιτώσει τους Έλληνες. Ο ποιμενάρχης δεν τον φοβήθηκε. Στάθηκε μπρος του, μίλησε, δεν σκιάχτηκε το αξίωμα, την κακή φήμη του Τούρκου. Η πόλη είχε προνόμια, τα πιστοποιούσε ένα παλιό σουλτανικό φιρμάνι. Το είχε στα χέρια του. Το έδειχνε με σιγουριά. Είχε το δίκιο με το μέρος του.

Φρικαλεότητες κυβερνητικών ισλαμιστών της Συρίας κατά ορθοδόξων

Επιβεβαιώνεται ότι η πολιτική μηχανικός και ορθόδοξη Χριστιανή Rawan Matanyos Salloum (ΦΩΤΟ)από το Ταρτούς της Συρίας βιάστηκε, βασανίστηκε και δολοφονήθηκε από φιλοκυβερνητικούς ισλαμιστές. 

Όσο παραμένει στην εξουσία ο τζιχαντιστής Αλ -Σάραα καί δέν αναλαμβάνει κυβέρνηση εθνικής ενότητας, η εξολόθρευση των μειονοτήτων στη Συρία θα συνεχίζεται από το τζιχαντιστικό παρακράτος, με την ανοχή και συνενοχή της διεθνούς κοινότητας

Καταργείται η Μονή του Σινά με νόμο του Υπουργείου Παιδείας;

Δρ. Αναστάσιος Βαβούσκος Δικηγόρος Άρχων Ασηκρήτης της Μ.τ.Χ.Ε.

Προ ολίγων ημερών – στις 22 Ιουλίου 2025 – έληξε η διαβούλευση γύρω από το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού με τίτλο: «Σύσταση νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Ελληνορθόδοξη Ιερά Βασιλική Αυτόνομη Μονή του Αγίου και Θεοβάδιστου όρους Σινά στην Ελλάδα», ρυθμίσεις θεμάτων αρμοδιότητας Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων, ενίσχυση της ασφάλειας στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, διατάξεις για τον αθλητισμό και λοιπές ρυθμίσεις».

Είναι κάτι παραπάνω από προφανές, ότι η ανωτέρω νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβερνήσεως είναι απόρροια της αποφάσεως του αιγυπτιακού δικαστηρίου, που αφορά στο νομοκανονικό καθεστώς της Ιεράς Μονής Σινά στην Αίγυπτο.

Επίσης, είναι κάτι παραπάνω από προφανές, ότι η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία εισάγει και νέες πρωτοφανείς ρυθμίσεις γύρω από θέματα, που άπτονται του Εκκλησιαστικού και του Κανονικού Δικαίου αλλά και των σχέσεων Κράτους – Εκκλησίας. Ειδικότερα:

Καταρχήν, όπως προκύπτει από τον τίτλο του νομοσχεδίου, συνιστάται με αυτό νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΙΕΡΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΒΑΔΙΣΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ». Εξ αυτού προκύπτουν τα παρακάτω ερωτήματα:

Η Εκκλησία στο στόχαστρο του φιλοδυτικού αρμενικού καθεστώτος

Η απώλεια του Ναγκόρνο Καραμπάχ, ιστορικού λίκνου του αρμενικού πολιτισμού λόγω των ατυχών χειρισμών του φιλοδυτικού Αρμένιου Πρωθυπουργού Νικόλ Πασινιάν έχει επσύρει δριμύτατη εναντίον του κριτική από την τοπική “Αρμενική Αποστολική Εκκλησία”. Έχουν ήδη συλληφθεί ο Αρχιεπίσκοπος Μπαγκράτ Γκαλστανιάν και 13 ακόμη πρόσωπα, ενώ εκκινήθηκε ποινική διαδικασία για 16 ακόμη. Πραγματοποιήθηκαν επίσης εισβολές σε 90 τοποθεσίες σχετικές με το «Κίνημα Ιερού Αγώνα» του Αρχιεπισκόπου Γκαλστανιάν. Στο κατηγορητήριο περιλαμβάνονται κατηγορίες για σχεδιασμό «τρομοκρατικής ενέργειας», αλλά και για απόπειρα «κατάληψης της εξουσίας».

Εν ὄρει ψευδομετανοίας - Σχόλιο για την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Άγιον Όρος

Του Μάνου Λαμπράκη 

Η χώρα έχει πάψει προ πολλού να παράγει πολιτική. Αυτό που παράγει είναι εικόνες διαχείρισης της ενοχής. Κι αν κάποτε η συγγνώμη είχε τη μορφή της αποδοχής της ευθύνης, σήμερα δεν είναι παρά εργαλείο ανακύκλωσης της ισχύος. Όταν όλα έχουν συμβεί — οι νεκροί των Τεμπών, οι υποκλοπές, οι σκιές στον ΟΠΕΚΕΠΕ, η ευτέλεια των κοινοβουλευτικών θεσμών, η ακρίβεια ως σταυρός καθημερινός — ο πρωθυπουργός επιλέγει να ανεβεί στον Άθωνα. Όχι για να μετανοήσει, αλλά για να μεταθέσει. Όχι για να σωπάσει, αλλά για να επικυρώσει το ψευδές με το ένδυμα του ιερού.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο για τη δημοκρατία από μια εξουσία που επιστρατεύει το θείο για να σωπάσει το πραγματικό. Η ανάβαση στο Όρος, μέσα σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, δεν είναι πράξη ευλάβειας, είναι μια νέα μορφή θεολογικής εργαλειοποίησης. Είναι η προσπάθεια να καλυφθεί η διάβρωση της πολιτείας πίσω από τους τοίχους των μονών, να συγκαλυφθεί το ὑπόγειον ἔργον τῆς ἀνομίας πίσω από το πρόσχημα της «πνευματικότητας».

Η Εκκλησία, όταν σιωπά, δεν είναι ουδέτερη. Είναι συμμέτοχη. Αν οι αντιπρόσωποι των μονών τον υποδεχτούν χωρίς διάκριση, αν του προσφέρουν ευλογία χωρίς αναφορά στο κόστος της πολιτικής του, τότε δεν προδίδουν απλώς το πνεύμα της Ορθοδοξίας, προδίδουν την ίδια την ἐκκλησιολογικὴν ἀλήθειαν που είναι σώμα σταυρωμένο, όχι σύστημα εξουσιαστικής κανονικότητας.

Ἁγιορειτική Ἀνοικτή Ἐπιστολή περί τῆς ἐπικειμένης ἐπισκέψεως στόν Ἄθωνατοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Ἑλλάδος Κυριάκου Μητσοτάκη

Ἁγιορειτική Ἀνοικτή Ἐπιστολή

περί τῆς ἐπικειμένης ἐπισκέψεως στόν Ἄθωνατοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Ἑλλάδος Κυριάκου Μητσοτάκη

Κοινοποίησις:

Ἱεράν Κοινότητα Ἁγίου Ὄρους

Ἱεράς Μητροπόλεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Ἡμερήσιον τύπον, ἔντυπον καί ψηφιακόν

Ἐπίκειται λοιπόν, κατά θεία παραχώρηση, ἐπίσκεψη τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς φιλτάτης Πατρίδος μας Ἑλλάδος Κυριάκου Μητσοτάκη, στό Ἅγιον Ὄρος, τό Περιβόλι τῆς Παναγίας μας! Ἆραγε μέ ποιό φρόνημα ἀφικνεῖται τίς προσεχεῖς ἡμέρες ὁ Πρωθυπουργός μας στό Ἁγιώνυμον Ὄρος; Ἔρχεται ὡς προσκυνητής, γιά νά ἐκζητήσει τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὅπως κάθε Ὀρθόδοξος Χριστιανός; Ἔρχεται ὡς προσκυνητής τῆς Θεομήτορος, τῆς Ὑπερμάχου Στρατηγοῦ, γιά νά Τῆς «ἀναγράψει», νά Τῆς ἀποδώσει, «τά νικητήρια» γιά τίς παρελθοῦσες ἐπιτυχίες καί νά ζητήσει

ταπεινῶς Ἐκείνη νά λυτρώσει καί τόν ἴδιο καί τό Κράτος ἀπό τίς παγίδες τῶν ἐχθρῶν, «ὡς Ἔχουσα τό κράτος ἀπροσμάχητον»;

Μήπως, ἀντιθέτως, ἔρχεται ἐν μέσῳ δεινῶν ἀποτυχιῶν καί ἡττῶν τῆς ὑπ’ αὐτόν Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, σκανδάλων διαφθορᾶς, γεωπολιτικῶν ὑποχωρήσεων καί ἐπωδύνων εὐτελισμῶν τῆς Πατρίδος μας, μεταξύ τῶν ὁποίων κατέχει θλιβερή πρωτιά τό θέμα τῆς Ἱ. Μονῆς τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ, ὥστε ὁ Πρωθυπουργός νά «ἐκπλυθεῖ» ἐπικοινωνιακῶς ἐνώπιον τῆς – κατά παράδοσιν – συντηρητικῆς βάσεως τῶν ψηφοφόρων τῆς παρατάξεώς του;

Δυστυχῶς, ὁ κ. Πρωθυπουργός δέν «μετέβαλε νοῦν» μετά τόν πρό ἐτῶν δίκαιο (καί διά τοῦτο πάντοτε ἔγκυρο) ἀφορισμό του ἀπό Ἱεράρχη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὥστε νά εὐλογηθεῖ καί ὁ ἴδιος καί τά ἔργα τῆς Κυβερνήσεως· ἡ παροῦσα Κυβέρνηση ἀντιμάχεται ὅσα συνιστοῦν ἱερόν ἀξίωμα πού ἡ Ἁγία Τριάς, ὁ Θεός ἡμῶν, χάρισε ἰδιαιτέρως σέ ἐμᾶς τούς Ἕλληνες, τά ὁποῖα καί διαφυλάττει «ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ» ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, γαλουχοῦσα μέχρι πρό ἐτῶν καί τήν εὐλογημένη αὐτή ἐπίγεια Πατρίδα, τήν Ἑλλάδα.

Ἀντιθέτως ὁ κ. Μητσοτάκης, προσθέτων «ἁμαρτίας ἐφ’ ἁμαρτίας» (Ἠσ. 30, 1) καί ἔχων ὡς ἀνεπίγνωστον (;) προορισμόν «πληρῶσαι τό μέτρον τῶν πατέρων αὐτοῦ» (Ματθ. 23, 32), δηλαδή τῶν προηγουμένων ἀντιθέων καί ἐκκλησιομαχικῶν ἑλληνικῶν κυβερνήσεων, ἀπεργάζεται τήν κατάργηση τῆς ἱερότητος καί μοναδικότητος τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, τήν μετατροπή του ἀπό πρόσωπο, ἀπό εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ, σέ ἕνα ἁπλό κρίκο μιᾶς ἀλυσίδος σειριακῶν ἀριθμῶν· μέσω αὐτῆς ἀπειλεῖται νά ὑποδουλωθοῦν οἱ ἄνθρωποι καί στόν ἀναποφεύκτως ἐρχόμενο Ἀντίχριστο, τόν Μεσσία τῶν ἀντιχρίστων νεοταξικῶν δυνάμεων (Ἀποκ. 13, 15-18).

"Ελλάδα μη μας ξεχάσεις!"

 Ανοιχτή Επιστολή από έναν Ορθόδοξο Έλληνα της Συρίας, επιζώντα της δολοφονικής επίθεσης στην εκκλησία του Προφήτη Ηλία: 

"Όταν ήμουν παιδί και μεγάλωνα μέσα στην αποξένωση που έφερναν ο εξισλαμισμός και ο εξαραβισμός, ρώτησα κάποτε τη γιαγιά μου:

«Γιατί δεν έχουμε δικό μας κράτος;»

Χαμογέλασε και μου είπε:

«Έχουμε. Είναι πίσω από τη θάλασσα. Λέγεται Ελλάς. Είναι όλοι Ρωμιοί εκεί. Και παντού βλέπεις εικόνες.»

«Πώς μοιάζουν;» τη ρώτησα.

«Σαν εσένα. Καφετιά μάτια, καστανά μαλλιά, γνώριμα πρόσωπα.»

«Τι τρώνε;»

«Ό,τι κι εμείς – ντολμάδες, ελιές, και πίνουν ούζο όπως εμείς πίνουμε αράκ.»

«Και πώς χορεύουν;»

«Χορεύουν σε κύκλο, όπως εμείς τη ντάμπκε. Και αγαπούν τις εικόνες, όπως εμείς.»

Χθες, παραλίγο να τη συναντήσω ξανά. Η γιαγιά μου έφυγε απ’ τη ζωή το 2005.

Εγώ επέζησα της βομβιστικής επίθεσης στον Άγιο Ηλία για λίγα δευτερόλεπτα.

Η απουσία της διεθνούς καταδίκης, η σιωπή των οργάνων του «ορθολογικού» κόσμου, δεν είναι ουδέτερη.

Του Μάνου Λαμπράκη 

Το εκρηκτικό σώμα που τοποθετήθηκε στην πύλη της Εκκλησίας του Προφήτη Ηλία στη Δούελα της Δαμασκού δεν ήταν απλώς ένα όργανο θανάτου. Ήταν ένα είδος θεολογικού μηνύματος, αντεστραμμένου: μια επιγραφή στην πέτρα που έλεγε πως ακόμη και η θυσιαστική ειρήνη της Λειτουργίας δεν προστατεύεται πια. Η βία δεν εισβάλλει απλώς στα σώματα, εισβάλλει στα εναπομείναντα σχήματα νοήματος, διαλύει τα τελευταία αρχέτυπα του κοινού μας μυστηρίου.

Το γεγονός ότι η έκρηξη σημειώθηκε την ημέρα της Σύναξης πάντων των Αγίων της Αντιοχείας προσδίδει μια σχεδόν ειρωνική διάσταση θεοδικίας: οι άγιοι μαρτύρησαν ξανά, όχι με τρόπο μεταφορικό, αλλά με το σώμα τους σκορπισμένο μπροστά στα βήματα του ιερού. Ο Πατριάρχης καλεί τον κόσμο να κινηθεί «για να σταματήσει αυτά τα θυσιαστήρια». 

Κουράστηκα να βλέπω την πίστη μου να χλευάζεται. Να στοχοποιείται είτε με σφαίρες είτε με «εκσυγχρονισμένα» δηλητήρια.

-π. Λίβυος-

Σήμερα, ακόμη ένα τρομοκρατικό χτύπημα σημειώθηκε σε εκκλησία στη Συρία. Χριστιανοί σφαγιάστηκαν μέσα στον οίκο του Θεού. Πριν λίγες ημέρες, έγινε γνωστή η απόπειρα δήμευσης της περιουσίας της ιστορικής Μονής Αγίας Αικατερίνης στο Σινά – ενός ιερού τόπου που στέκει εκεί αιώνες, φρουρός πίστης και ιστορίας. Η Αγία Σοφία έγινε τζαμί. Η Μονή της Χώρας επίσης. Στην Αφρική και την Ασία, οι εικόνες επαναλαμβάνονται: καμένες εκκλησίες, απαγωγές, σφαγές. Η φρίκη έχει γίνει ρουτίνα.

Στον 21ο αιώνα, σε έναν κόσμο που αυτοπροσδιορίζεται ως «πολιτισμένος» και «ανεκτικός», η πιο διωκόμενη θρησκεία στον πλανήτη είναι ο Χριστιανισμός. Όχι κάποια περιθωριακή αίρεση ή εξτρεμιστική ομάδα. Ο Χριστιανισμός. Αυτός που, υποτίθεται, ο σύγχρονος άνθρωπος έχει ξεπεράσει – κι όμως συνεχίζει να τον φοβάται ή να τον πολεμά.

Κουράστηκα να βλέπω την πίστη μου να χλευάζεται. Να στοχοποιείται είτε με σφαίρες είτε με «εκσυγχρονισμένα» δηλητήρια. Κουράστηκα να βλέπω τα δύο μέτρα και σταθμά. Δεν βλέπω να διώκεται το Ισλάμ ή κάποια άλλη θρησκεία κι αυτό είναι σωστό και χαίρομαι. Όμως την ίδια στιγμή είναι σταθερά στο στόχαστρο – στην Ανατολή και στη Δύση – ο Χριστιανισμός.

Κι αν αυτό δεν μας ταράζει, αν δεν μας πληγώνει βαθιά, τότε ίσως κάτι μέσα μας έχει ήδη νεκρωθεί. Δεν είναι μόνο θέμα πίστης. Είναι θέμα ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ισότητας και δικαιοσύνης. Είναι θέμα ιστορικής μνήμης, πολιτιστικής συνέχειας. Είναι θέμα ταυτότητας. Όταν διώκεται ο Χριστιανισμός διώκεται ο άνθρωπος. 

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/1BuXhXHFhq/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

ΜΙΑ ΣΗΜΑΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΥΨΩΣΕΙ

Η Νιγηρία έγινε το θέατρο μιας νέας μαζικής σφαγής τη νύχτα της 13ης προς 14η Ιουνίου στη Γιελουάτα, στην πολιτεία Μπενούε. Οι δράστες επιτέθηκαν στην αγορά όπου είχαν καταφύγει εκατοντάδες εκτοπισμένες οικογένειες. Μπήκαν στο χωριό φωνάζοντας «Αλλάχ Άκμπαρ», σκοτώνοντας περισσότερους από 200 ανθρώπους, σύμφωνα με το Ίδρυμα Δικαιοσύνης, Ανάπτυξης και Ειρήνης της Επισκοπής Μακούρντι, το οποίο επικαλείται η οργάνωση Aid to the Church in Need (ACN). 

Τα θύματα πυροβολήθηκαν, μαχαιρώθηκαν μέχρι θανάτου ή κάηκαν ζωντανά. Ο πατήρ Ουκούμα Τζόναθαν Ανγκμπιανμπί, τοπικός ιερέας, κατέθεσε ότι είδε απανθρακωμένα σώματα, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και βρεφών. Το χωριό, που κάποτε θεωρούνταν καταφύγιο, είναι πλέον σχεδόν άδειο. Η επίθεση στόχευε έναν χριστιανικό πληθυσμό που ήδη υποφέρει επί χρόνια παρόμοια γεγονότα βίας στην περιοχή. 

Η εκκωφαντική σιωπή των μέσων ενημέρωσης και της άρχουσας πολιτικής τάξης του σύγχρονου κόσμου στη Δύση και στην Ανατολή (και στην αντιιμπεριαλιστική Ελλάδα, βεβαίως βεβαίως), είναι αποκαλυπτική. Και δεν χρειάζονται σχόλια.

ΠΗΓΗ:https://www.facebook.com/share/p/169Lo4dKr8/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η αποσιωπούμενη Εθνoκάθαρση των Παλαιστίνιων Χριστιανών

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

"Ναι αλλά δεν είναι ομόδοξοι...

Ναι αλλά δεν είναι ομοαιμοι...

Ναι αλλά δεν είναι ομογλωσσοι..."

μηρυκασε ο ευειδης σε καταγωγή, φρόνημα και πίστη που αναπνέουμε τον ίδιο αέρα.

"Τι δουλειά έχει να μιλήσει γι'αυτους ο δικός μας Αρχιεπίσκοπος?"

Άκου λοιπόν έρμα της κοινωνίας...

Η αποσιωπούμενη Εθνoκάθαρση των Παλαιστίνιων Χριστιανών

Ο Χριστιανικός Πληθυσμός της Παλαιστίνης μειώνεται με ανησυχητικό ρυθμό. Η αρχαιότερη χριστιανική κοινότητα στον κόσμο, εγκαταλείπει τον τόπο της. 

Και η αιτία είναι το κράτος του Ισραήλ.

Χριστιανοί ηγέτες από την Παλαιστίνη και την Νότιο Αφρική, έκρουσαν τον κώδωνα του Κινδύνου σε σύσκεψη που έγινε στο Γιοχάνενσμπουργκ, στις 15 Οκτωβρίου, υπό τον τίτλο “Άγιοι Τόποι: Μιά χριστιανική παλαιστινιακή θεώρηση”. 

Το θέμα που διαρκώς αυτο-αναδεικνυόταν στις συναντήσεις ήταν ο ραγδαία μειούμενος αριθμός των Παλαιστινίων Χριστιανών στην Παλαιστίνη.

Υπάρχουν διάφορες εκτιμήσεις για τον αριθμό των Παλαιστινίων Χριστιανών που ζουν ακόμη σήμερα στην Παλαιστίνη, σε σύγκριση με την περίοδο προ του 1948, όταν το κράτος του Ισραήλ εγκαθιδρύθηκε πάνω σε παλαιστινιακές πόλεις και χωριά. 

Όποιες κι αν είναι οι πηγές των διαφόρων ερευνών, είναι σχεδόν απολύτως αποδεκτό ότι ο αριθμός των χριστιανών κατοίκων της Παλαιστίνης έχει πέσει στο 1/10 μέσα σε 70 χρόνια.

Απογραφή πληθυσμού που διενήργησε το Κεντρικό Γραφείο Στατιστικών της Παλαιστίνης, κατέληξε ότι σήμερα ζουν 47.000 Χριστιανοί Παλαιστίνιοι στην Παλαιστίνη – σε κατεχόμενη Δυτική Όχθη, Ανατολική Ιερουσαλήμ και Λωρίδα της Γάζας.