Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1821 ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1821 ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

07 Απριλίου 2026

Η επανάσταση του 1611 - Διονύσιος ο Φιλόσοφος(Σκυλόσοφος)



Η ορειχάλκινη προτομή του Διονυσίου του επισκόπου Τρίκκης (του επονομαζόμενου «Σκυλοσόφου»), βρίσκεται στη παραλίμνια περιοχή της πόλης μας, στο δρόμο που φέρει το όνομα του.

Η προτομή του Διονυσίου κατασκευάστηκε από τον Γιώργο Μήτση και τον Άλμπερτ Κασί το 2000.
Τοποθετήθηκε μπροστά από τη σπηλιά που τον συνέλαβαν στις 11 Σεπτέμβρη του 1611, όταν και η επανάσταση του κατεστάλη.
 
Ο Κώστας Νικολαΐδης στο βιβλίο του «τα Γιάννινα» μας εξιστορεί τα γεγονότα που συνέβησαν το 1611 στη πόλη μας:
««Εν τω σπηλαίω τούτω κατέφυγεν ο επίσκοπος Τρίκκης Διονύσιος ο Σκυλόσοφος.
Ο πρωτοστατήσας εις την επανάστασιν της Ηπείρου την 11ην Σεπτεβρίου 1611.
Συλληφθείς δε, εγδάρη ζων».

Ας σκύψαμε ευλαβικά να τιμήσομε όσο της αξίζει, τη μεγάλη προσωπικότητα του θαρραλέου ιεράρχη Διονυσίου Σκυλόσοφου – Φιλοσόφου γράφει η πινακίδα του Δήμου σε τούτο τον παραλίμνιο δρόμο – για την εξέγερση κατά της τουρκικής τυραννίας της οποίας ήταν εμπνευστής και οδηγός.
Το επαναστατικό κίνημα του Δεσπότη, που ξεσήκωσε τους χωριάτες από Παραμυθιά και Λάκκα Σουλίου για να καταλάβουν τα Γιάννινα και να καταλύσουν τις Αρχές, θεωρείται από τα σπουδαιότερα, αν δεν είναι το πρώτο κίνημα στον 17ο αιώνα.

Και όσον αφορά για τα Γιάννινα, για το Κάστρο μας, τα επακόλουθα της οικτρής αποτυχίας του, ήταν οδυνηρά.
Οι χριστιανοί, οι Καστρινοί που ζούσαν αιώνες εδώ μέσα από τα χρόνια τα βυζαντινά και του Δεσποτάτου και τους πρώτους δυο αιώνες της τουρκοκρατίας, τώρα διώχνονται και κλείνουν οι πύλες γι’ αυτούς, έως την απελευθέρωση του 1913.

04 Απριλίου 2026

Η Εκκλησία στην Επανάσταση του 1821



Και επειδή κάποιοι μυαλοπώληδες νομίζουν ότι μπορούν να αλλάξουν την ιστορία για να ταιριάξει στη τύφλωσή τους ας παραθέσω από το άρθρο του Αντώνη Π. Αργυρού - Δικηγόρου ΑΠ στο LawNet:

"Στις 10 Απριλίου 1821 απαγχονίστηκε ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ μπροστά στην πόρτα του Πατριαρχείου και ο νεκρός του υπέστη τις ασχημότερες πράξεις. Το σκήνωμά του διαπομπεύτηκε στους δρόμους της Πόλης και μετά από τρεις ημέρες ρίφθηκε στη θάλασσα. Οι πρόκριτοι και πολλοί άλλοι ιεράρχες θανατώθηκαν αλληλοδιαδόχως: την ίδια ημέρα έλαβε χώρα ο απαγχονισμός των αρχιερέων Αθανασίου Νικομηδείας, Ευγενίου Αγχιάλου και Διονυσίου Εφέσου. Στις 3 Ιουνίου 1821, έλαβαν χώρα στην Κωνσταντινούπολη οι απαγχονισμοί των υπόλοιπων φυλακισμένων μητροπολιτών σε διαφορετικό σημεία της Κωνσταντινούπολης: του μητροπολίτη Αδριανουπόλεως Δωροθέου στο Μέγα Ρεύμα, του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ιωσήφ στο Νεοχώρι, του μητροπολίτη Τυρνόβου Ιωαννικίου στο Αρναούτκιοι, και τέλος του μητροπολίτη Δέρκων Γρηγορίου στα Θεραπειά.

 Υπάρχουν πολλά ονόματα αρχιερέων που συμμετείχαν δυναμικά στην Επανάσταση, όπως ο Γερμανός, ανιψιός του Οικουμενικού Πατριάρχη Γρηγορίου Ε’ και Επίσκοπος Παλαιών Πατρών, Ο επίσκοπος Παλαιών Πατρών Γερμανός Γ’ ήταν κληρικός και ενεργό μέλος στη Φιλική Εταιρία. Αποτέλεσε εις εκ των ηγετών της Ελληνικής Επανάστασης. ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Διονύσιος, ο Επίσκοπος Σαλώνων Ησαΐας, ο πρώτος επίσκοπος που σκοτώθηκε σε μάχη κατά την Επανάσταση του 1821 κ.ά. Πολλοί πέθαναν στις φυλακές, όπως ο Ναυπλίας και Άργους Γρηγόριος Καλαμαράς, ή απαγχονίστηκαν, όπως ο Αδριανουπόλεως Δωρόθεος. 

29 Μαρτίου 2026

"Σμιλεύοντας το θαύμα...:Μέρος 10ο - Η Εκκλησία στην Επανάσταση



25η Μαρτίου 1821. Στην Ιερά Μονή της Αγίας Λαύρας, σύμφωνα με την παράδοση, ο μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός, υψώνει το λάβαρο της Επανάστασης. Σημασία δεν έχουν τόσο η χωροχρονική ακρίβεια, όσο η αδιαμφισβήτητη παρουσία του κλήρου στον Αγώνα. Στη δεκαετή διάρκειά της, στο όνομα της Επανάστασης, θυσιάστηκαν ιερείς του ανώτερου και του κατώτερου κλήρου, επίσκοποι σαν τον Άγιο Γρηγόριο τον Ε', αρχιμανδρίτες σαν τον Παπαφλέσσα, διάκονοι όπως ο Αθανάσιος Διάκος όλοι ρίχθηκαν στη μάχη "υπέρ πίστεως και πατρίδος".

Από τα προεπαναστατικά χρόνια και τον σκοτεινό καιρό της Οθωμανοκρατίας, η Εκκλησία στήριξε τη Ρωμιοσύνη και ανέθρεψε τη γενιά, η οποία θα ξεκινούσε τη μάχη για την ελευθερία. Από την εκτέλεση του Πατριάρχου Γρηγορίου Ε' μέχρι την αυτοθυσία του Παπαφλέσσα στο Μανιάκι ενάντια στις δυνάμεις του Ιμπραήμ, ο κλήρος ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή μάχης, είτε αυτή ήταν σωματική είτε πνευματική.

28 Μαρτίου 2026

"Σμιλεύοντας το θαύμα..:Μέρος 9ο - Εξισλαμισμοί και Νεομάρτρες



«Οι Νεομάρτυρες αποτελούσαν κίνδυνο για την επικρατούσα τάξη πραγμάτων και ζωντανοί και νεκροί. Ακόμη και η ώρα του μαρτυρίου τους ήταν μήνυμα αντίστασης και πηγή δύναμης για τους υπόδουλους χριστιανούς». Με αυτόν τον τρόπο οι Ι. Θεοχαρίδης και Δ. Λουλές αποδίδουν τη σημασία της ύπαρξης των νεομαρτύρων στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας.

Οι Τούρκοι, από τα πρώτα χρόνια της κατάκτησης στην περιοχή, προσπάθησαν να επικρατήσουν σε ένα κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Για να κατορθωθεί αυτό όμως έπρεπε να επικρατήσουν στο ένα κοινό σημείο όλων των Ελλήνων, την Ορθοδοξία. Σε μια μακρά περίοδο 400 χρόνων, οι Τούρκοι βασάνισαν και σκότωσαν έναν μεγάλο αριθμό Ορθοδόξων Ελλήνων οι οποίοι αρνήθηκαν να αλλάξουν την πίστη τους, να "τουρκέψουν".

Οι νεομάρτυρες αυτοί, αποτελούσαν φωτεινά παραδείγματα για τους Έλληνες της περιόδου, οι οποίοι με θάρρος αντιστάθηκαν στις βίαιες διαθέσεις των Τούρκων. Θρυλική έχει μείνει η απάντηση του Αθανασίου Διάκου στον Ομέρ Βρυώνη, όταν ο τελευταίος του πρότεινε να αλλαξοπιστήσει για να σωθεί: «Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θε ν’ αποθάνω.»