Ο Ερντογάν δεν ρισκάρει ένα chicken game...

Σήμερα, στις ακραία επικίνδυνες πολεμικές περιστάσεις της περιοχής, η επιδιώκουσα να καταστεί η Υπερδύναμη - Αφέντης της περιοχής ερντογανική Τουρκία ωρύεται νυχθημερόν εναντίον των σχέσεων Ελλάδος - Κύπρου - Ισραήλ και της ανάπτυξης των αμυντικών τους συστημάτων

Κυριακη 30 Αυγ 2026

Λάζαρος Μαύρος

ΣΑΦΕΣΤΑΤΗ προειδοποιητική βολή πολέμου εναντίον της Τουρκίας έστειλε ο Ισραήλ στον Ερντογάν, παραγγέλλοντάς του «να κάτσει στ’ αβγά του - ώς εδώ και μη παρέκει». Το εξέπεμψε την Τρίτη, 18η Αυγούστου, με τον προπαρασκευαστικό βομβαρδισμό της σχεδιαζομένης για τουρκική χρήση αεροπορικής Βάσης Αμπού αλ-Ντουχούρ, στη βορειοδυτική Συρία, από την ισραηλινή πολεμική αεροπορία. Το μήνυμα, εμπράκτως κι όχι μόνο στα λόγια, ξεκάθαρο: Ο Ισραήλ είναι αποφασισμένος να αποτρέψει τη μετατροπή των ερειπίων της ήδη ρημαγμένης Συρίας σε τουρκικό προγεφύρωμα εναντίον του.

- Έχει άραγε φτάσει η στιγμή που η ραγδαία εκτράχυνση των τελευταίων ετών στις σχέσεις Άγκυρας - Ιερουσαλήμ βρίσκεται στα πρόθυρα πολέμου μεταξύ των δύο κρατών, αμφοτέρων στενών εισέτι συμμάχων των ΗΠΑ;

- Οι μέχρι τώρα «εξετάσεις», που έδωσε στη διάρκεια της 24χρονης μονοκρατορίας του ο Ερντογάν, βεβαιώνουν ότι δεν είναι καθόλου ριψοκίνδυνος για να παίξει το αβέβαιο «παιχνίδι της κότας - chicken game»:

- Παραδοσιακά γνωστότατο στην αμερικανική τρέλα το chicken game, αναφέρεται σε δύο αντίπαλους ο ένας απέναντι του άλλου αυτοκινητιστές ταχύτητας σε στενό δρόμο, οι οποίοι ορμούν ιλιγγιωδώς ώς τη μετωπική τους σύγκρουση και όποιος κλώσει πρώτος χάνει το παιχνίδι και ρεζιλεύεται ως «η κότα».

«Κοινωνία των Πολιτών» τι εστί;

Ποιοι λογίζεται ότι αποτελούν και ποιοι όχι, αυτήν την ΚτΠ; Το ερώτημα έχει κάποια σημασία επειδή, ακριβώς, τελευταία γίνεται συχνάκις επίκληση και αναφορές στην εν λόγω ΚτΠ για τις τρέχουσες εξελίξεις του Τουρκικού Προβλήματος που αντιμετωπίζει η Κύπρος μαζί με το σύνολο του Ελληνισμού.

Σαββατο 15 Αυγ 2026

Λάζαρος Μαύρος

ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΟΝΤΩΣ, είναι και κάποιες απορίες - ερωτήματα στον εκφερόμενο δημόσιο λόγο που χρήζουν διευκρινιστικών απαντήσεων: «Κοινωνία των Πολιτών» τι εστί; Πρόκειται περί ενός ορισμού μέχρι πριν από λίγα χρόνια ανύπαρκτου στο πολιτικό λεξιλόγιο. Άγνωστου στην καθημερινή ειδησεογραφία και αρθρογραφία.

- Τι εννοεί και τι προσδιορίζει, άραγε, ο όρος «Κοινωνία των Πολιτών»;


- Ποιοι λογίζεται ότι αποτελούν και ποιοι όχι, αυτήν την ΚτΠ;

Το ερώτημα έχει κάποια σημασία επειδή, ακριβώς, τελευταία γίνεται συχνάκις επίκληση και αναφορές στην εν λόγω ΚτΠ για τις τρέχουσες εξελίξεις του Τουρκικού Προβλήματος που αντιμετωπίζει η Κύπρος μαζί με το σύνολο του Ελληνισμού. Έλεγαν, επί παραδείγματι, κατά καιρούς την τελευταία διετία πλείστα δημοσιεύματα ότι:

- Η προσωπική απεσταλμένη του Γ.Γρ. του ΟΗΕ για το Κυπριακό, Κολομβιανή διπλωμάτις Μαρία Άνχελα Ολγκίν Κουεγιάρ, δήλωνε πως: «Η Κοινωνία των Πολιτών θέλει να προχωρήσει η διαδικασία και οι ηγέτες πρέπει να την ακούσουν» (8.5.2024). Διευκρίνιζε, μάλιστα, πως υπονοούσε σαφώς ότι, κάτι άλλο θέλει η Κοινωνία των Πολιτών, διαφορετικό απ’ όσα η ίδια εντόπιζε από τις εκατέρωθεν συνομιλίες της στη Λευκωσία με τους «Δύο Ηγέτες», δηλαδή τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον επικεφαλής του κατοχικού ψευδοκράτους της Τουρκίας. Επέμενε δε η ίδια λέγοντας «ελπίζω ότι οι ηγέτες θα ακούσουν τον κόσμο, την Κοινωνία των Πολιτών και αυτή είναι ευθύνη των ηγετών»...

- Παρομοίως και αρθρογράφοι ορισμένων εφημερίδων διατείνονται επιμόνως ότι π.χ. «Η Κοινωνία των Πολιτών απαιτεί...» το άλφα ή το βήτα, «η Κοινωνία δεν συμβιβάζεται...» με το γάμα ή το δέλτα και ούτω καθ’ εξής. Μερικοί, μάλιστα, δείχνουν ν’ αναγορεύουν εαυτούς σε αυθεντικούς εκφραστές είτε της Κοινωνίας γενικώς είτε της «Κοινωνίας των Πολιτών» ειδικότερα. Σάμπως κι είναι η φωνή του συνόλου, όλων των πολιτών, ή κάτι παραπλήσιο της πλειονότητας. Μοιάζει αντίστοιχο άλλωστε της γνώριμης αυτοπεποίθησης των επικεφαλής Κομματαρχών, που ο καθένας τους αυτοπροσδιορίζεται ως ο γνήσιος «θεματοφύλαξ» των συμφερόντων, των προσδοκιών και της θέλησης της... Κοινωνίας, ασχέτως του ποσοστού των ψηφοφόρων που τον εκλέγουν.

Σισύφειο Μαρτύριο οι «Εγγυήσεις»...

«ΜΗΔΕΝ Εγγυήσεις και Μηδέν Στρατεύματα και Ένα Κανονικό Κράτος», είχε νομίσει πως παρ’ ολίγον να επιτύγχανε το 2017 ο Γ.Γρ. του ΟΗΕ Γκουτέρες στην περιώνυμη διάσκεψη «5+1» του Κραν Μοντάνα για το Κυπριακό, όπου όμως εν τέλει τον... «άφησε στα κρύα του λουτρού» ο Τούρκος υπ.Εξ. Τσαβούσογλου

Κυριακη 02 Αυγ 2026

Λάζαρος Μαύρος

ΣΙΣΥΦΟΣ στη μυθολογία ήταν ο τιμωρημένος απ’ τον Δία να σπρώχνει ανεβάζοντας έναν τεράστιο βράχο στο βουνό και κάθε που πλησίαζε στην κορφή ο βράχος κατρακυλούσε πίσω, ώστε ο καταδικασμένος να τον ξανανεβάζει και να του πέφτει αιωνίως. Σαν σε Συσίφειο Μαρτύριο καταδικάστηκε εκ γενετής η Κυπριακή Δημοκρατία του 1960 απ’ τις δολιουργημένες των Βρετανών θνησιγενείς Συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου 1959, μ’ έκτοτε βράχο (βραχνά και βρόχο) τις περιβόητες «Εγγυήσεις» και το θανατηφόρο «Εγγυητικό Δικαίωμα Επέμβασης» της Τουρκίας.

ΕΝΟΨΕΙ καθόδου του Γ.Γρ. του ΟΗΕ Γκουτέρες στην Λευκωσία, 27-29.7.2026, την παρελθούσα Κυριακή, η «Καθημερινή» των Αθηνών δημοσίευσε συνέντευξη τής Αμερικανίδας Τζέιν Χολ Λουτ, η οποία είχε υπηρετήσει 2018-2023 ως απεσταλμένη του Γκουτέρες για το Κυπριακό. Eξ αρμοδιοτήτων της και ως πρώην υψηλή αξιωματούχος των ΗΠΑ, όπως λέει η ίδια, μελέτησε το Κυπριακό κι όσα αφορούσαν Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρο. Στη συνέντευξή της στον Αθ. Κατσικίδη της «Κ», είπε και το εξής:

«Η Τουρκία είναι εγγυήτρια δύναμη. Καμία χώρα του μεγέθους και της στρατηγικής σημασίας της Τουρκίας δεν παραιτείται οικειοθελώς από τη στρατιωτική της επιρροή. Ζητήματα όπως οι εγγυήσεις ασφαλείας συνεπάγονται πάντα αμοιβαίες παραχωρήσεις»...

ΣΥΝΕΠΕΣΕ η ίδια εφημερίδα να δημοσιεύσει κι ένα 80σέλιδο ένθετο: «Κυπριακό 1963-1967, Άκρως Απόρρητον - Το αρχείο του Έλληνα πρέσβη στις ΗΠΑ Αλέξανδρου Μάτσα». Αναφέρεται στις διεργασίες στην Ουάσιγκτον, Ιανουάριο 1964, αμέσως μετά την εκτόξευση από 21.12.1963 της ένοπλης Τουρκανταρσίας της ΤΜΤ στην Κύπρο, την απειλή της Τουρκίας για επέμβαση και τον κίνδυνο πολέμου Ελλάδος - Τουρκίας. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Λίντον Τζόνσον, τότε, ανέθεσε τους χειρισμούς στον υφ.Εξ. Τζορτζ Μπολ. Εκείνος σχεδίασε τάχιστη αποστολή ειρηνευτικής δύναμης 10.000 ανδρών (1.200 Αμερικανών, 4.000 Βρετανών και 4.800 από άλλες ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ) για τρεις μήνες, «κατά τους οποίους θα έπρεπε οι εγγυήτριες δυνάμεις να συμφωνήσουν ότι δεν θα έκαναν χρήση του δικαιώματος επέμβασης που τους εξασφάλιζε η Συνθήκη Εγγυήσεως [του 1960]» κ.ο.κ... Ο Μπολ ευθύς ενημέρωσε στην Ουάσιγκτον τους πρέσβεις Τουργκούτ Μενεμετζίογλου της Τουρκίας κι Αλέξανδρο Μάτσα της Ελλάδος. Στην απόρρητη αναφορά του προς Αθήνα, ο Έλλην πρέσβυς έγραψε και τα εξής:

52ου Καταραμένου Δευτερογιούνη...

Άρνηση εκούσιας υποδούλωσης. Eπαληθεύοντας τον διά μέσου των αιώνων, κατ’ εξοχήν αντιστασιακό χαρακτήρα του κυπριακού Ελληνισμού: «Χρόνια σκλαβκιές ατέλειωτες, τον πάτσον τζιαι τον κλώτσον τους, εμείς τζιαμαί, ελιές τζιαι τερατσιές πάνω στον ρότσον τους», κατά τους στίχους ενός εκ των μεγίστων μας, του Κώστα Μόντη


Κυριακη 12 Ιουλ 2026

Λάζαρος Μαύρος

ΟΠΩΣ 52 ήδη χρόνων, ξανά, «Τζιαιρόν Δευτερογιούνην»: Μαύρη επέτειος καταισχύνης, θανατηφόρας και παρατεινόμενης ατίμωσης: Αποφράδων 15ης και 20ής καταραμένου μηνός Ιούλη. Ολεθρίου ημών των Ελλήνων έτους 1974. Ανάμεσα στους αιώνες, η πλέον κατάπτυστη κακουργηματική διάπραξη αυτοκαταστροφής του Ελληνισμού, «ἐς γῆν ἐναλίαν Κύπρον οὗ μ' ἐθέσπισεν οἰκεῖν Ἀπόλλων», από αρχαιοτάτων χρόνων.

- Με διαταγές στυγνών επίορκων συνωμοτών, της ανθελληνικής χούντας των Αθηνών: Επί επταετίαν τυράννων στο σβέρκο του δικτατορευόμενου από 21ην Απριλίου 1967 «στον γύψο», ελλα-δικού μας κράτους: Η εκτόξευση της αδελφοκτόνου πραξικοπηματικής επίθεσης, Δευτέρα 15η Ιουλίου 1974, εναντίον του κυπριακού μας κράτους.

- Τραγικά σημαδιακό. Κατά κυριολεξίαν ανεξίτηλο και ορατό μέχρι σήμερα: Στο Μνημείο του Αγώνα της ΕΟΚΑ, στον προμαχώνα επί των τειχών αντίκρυ της Αρχιεπισκοπής, το μεταλλικό άγαλμα της Ελευθερίας πυροβολημένο στο στήθος. Από αδελφικό, εμφύλιο βόλι της 15ης Ιουλίου 1974 στη μάχη της Αρχιεπισκοπής. Διαμπερής οπή ακριβώς στην καρδιά της Ελευθερίας...

Γλοιώδη γλειψίματα ΗΠΑ - Ερντογάν...

Κυριακη 08 Ιουν 2025

Λάζαρος Μαύρος

ΚΑΤΑ πάσαν πιθανότητα, για τον ήδη απολαμβάνοντα μεγαλεία και δόξαν νεο-οθωμανιστή νεο-σουλτάνου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δεν αρκούν τα γλοιώδη εγκώμια και τα γλειψίματα θαυμασμού για την ερντογανική Τουρκία, τα οποία αφειδώς απηύθυνε από τηλεοράσεως NTV 3.6.2025 προς το ΑΚ-Παλάτι των χιλίων και μίας αιθουσών του Πολυχρονεμένου, ο νέος πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα Τόμας Τζόσεφ Μπαράκ, όστις περιγράφεται με το προσόν του μακροχρόνιου φίλου του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ως ιδρυτής και της επενδυτικής εταιρείας Colony Capital. Όπως, άλλωστε, δεν ήσαν αρκετά για τον Ερντογάν και όλα όσα εγκωμιαστικά, ο ίδιος ο Τραμπ του έχει επιδαψιλεύσει προσωπικά, είτε στην προηγούμενη προεδρική του θητεία 2017-2021, είτε και εσχάτως επανακάμψας από 20η Ιανουαρίου 2025 στον Λευκό Οίκο.

- Επί 23 συναπτά έτη 2002-2025 μονοκράτωρ στην Τουρκία, απολαμβάνοντας και την αυτοπεποίθηση του ικανότατου, καυχιέται ότι έχει την σοφία και ξέρει να ξεχωρίζει «τον ππαράν τον κάλπικον», μετρώντας τα έργα και όχι μόνο τα έπεα πτερόεντα των κατά καιρούς υμνωδών του.

- Μόλις προ ημερών κιόλας εξήγγειλε μάλιστα urbi et orbi, στις καθημερινές σχεδόν ομιλίες του προς το πλήθος, την απόφασή του να παραμείνει διά βίου ηγέτης τής Τουρκίας, ο ήδη συμπληρώσας από τον Φεβρουάριο, το 71ο έτος την ηλικίας του, Ερντογάν.

- Και, κατ’ αναλογίαν, όλων εκείνων (και τεθνεώτων) που απαρίθμησε ότι στο παρελθόν του εναντιώθηκαν ή τον δυσκόλεψαν, αλλά - με... την βοήθεια τού Αλλάχ του - εξέλιπαν πλέον και εξαφανίστηκαν, έτσι προφανώς ζυγίζει προς αξιοποίηση και τους λοιπούς επί προσωρινής θητείας. Του Τραμπ συμπεριλαμβανομένου. Που δίνει κιόλας εξετάσεις συμπεριφοράς έναντι ακόμη και των επιστηθίων του, τύπου... Έλον Μασκ!

Καρτερούμεν μέραν νύχταν...

Οι περιγραφείσες τωρινές συγκυρίες και οι επικίνδυνα ρέουσες πέριξ και εγγύτατα εκτραχύνσεις, αυξάνουν τις πιθανότητες να υποστεί μεγάλες κατραπακιές η τουρκική αλαζονεία. Και, συνεπώς, προσφέρουν στους καταλλήλως στρατηγούντες Ελλάδος και Κύπρου την ευκαιρία ώστε να εκπληρωθεί επιτέλους και η προσμονή του ποιητή μας «Ανασήκωσε την πλάτη και απόσεισέ τους Πενταδάκτυλέ μου»...

Κυριακη 06 Απρ 2025

Λάζαρος Μαύρος

ΕΞΕΧΟΥΣΑΣ σημασίας οι ειδήσεις για τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς που εκτόξευσε ο Ισραήλ νύχτα της Τετάρτης, 2 Απριλίου (α) στο στρατιωτικό αεροδρόμιο στη Χάμα, (β) στην αεροπορική Βάση Τ4 της Χομς και (γ) στο «κέντρο επιστημονικής έρευνας» στη Δαμασκό, που «εξυπηρετούσε σκοπούς του προγράμματος ανάπτυξης πυραύλων και χημικών όπλων», στην καταληφθείσα από τους Τζιχαντιστές του Τσολάνι, διαλυμένη από τον 14ετή εμφύλιο πόλεμο Συρία, όπου σχεδίαζε να εγκαταστήσει «ένα ολοκληρωμένο κέντρο αεράμυνας» η προελαύνουσα στα συριακά εδάφη Τουρκία.

Η επινόηση της... Πενταμερούς

Το δείπνο Αναστασιάδη - Ακιντζί 1ης Δεκεμβρίου 2016 παρήγαγε την πρώτη, μετά το 1974, «Πενταμερή». Κατέληξε στο «ναυάγιο» του Κραν Μοντανά της 7ης Ιουλίου 2017. Το δείπνο Χριστοδουλίδη - Γκουτέρες - Τατάρ της 16ης Οκτωβρίου 2024 (φτγρ.) παρήγαγε την από αύριο «Πενταμερή» της Γενεύης 17-18 Μαρτίου 2024. Με πόσες άραγε... λιγότερες ζημιές;

Κυριακη 16 Μαρ 2025

Λάζαρος Μαύρος

ΠΕΝΤΑΜΕΡΗΣ = τουρκική επιτυχία! Όπως, πάλι επί της διαδικασίας, τουρκική επιτυχία υπήρξε από την πρώτη στιγμή και αποδείχθηκε εκ των αποτελεσμάτων της, διά μέσου τεσσάρων δεκαετιών, και η διαδικασία των λεγόμενων «διακοινοτικών» συνομιλιών: Όπου εγκλωβίστηκε και παγιδεύτηκε μετά την τουρκική εισβολή του 1974 ο Ελληνισμός: Η Κυπριακή Δημοκρατία, η ελληνοκυπριακή «πλευρά» και η Ελλάδα. Υπό την αιγίδα μάλιστα του εκάστοτε Γ.Γρ. του ΟΗΕ

ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΠΡΩΤ’ απ’ όλα μία υπενθύμιση: Το «γήπεδο» τής από αύριον Δευτέρας 17ης Μαρτίου διήμερης Πενταμερούς Διάσκεψης για το Κυπριακό είναι παλαιόθεν βρετανο-τουρκικής απαίτησης προδιαγραφών. Διάσκεψη η οποία εκ συνθέσεως αρνείται τουρκιστί να δεχτεί ως μετέχουσα την Κυπριακή Δημοκρατία. Επισήμως, τα πέντε μέρη της Πενταμερούς είναι: Η Βρετανία, η Τουρκία και η Ελλάς οι οποίες, φευ, συνεχίζουν να θεωρούνται ως... «Εγγυήτριες Δυνάμεις». Και οι «Δύο Κοινότητες» της Κύπρου, η ελληνική και η τουρκική. Πουθενά, το μόνο διεθνώς αναγνωρισμένης νομιμότητας κυπριακό κράτος...

Τραμπ - Τουρκία και... Μηλίων Διάλογος

Λάζαρος Μαύρος

Πρωτοφανείς αντιλογίες Τραμπ - Ζελένσκι, στον Λευκό Οίκο, 28.2.2025, που θύμισαν κάτι από τον... Μηλίων Διάλογο του 415 π.Χρ. στον Θουκυδίδη μας.

ΠΟΣΟ ισχυρότερη και περισσότερο θωπευόμενη - και επικινδυνότερα για τον Ελληνισμό αλαζονικότερη - ή, ίσως, το αντίθετο, πιθανόν να καταστεί η Τουρκία, επί της νέας προεδρίας Ντόναλντ Τραμπ των Ηνωμένων Πολιτειών εκκωφαντικά καυχομένης ως ανατρεπτικής των παγκοσμίως μέχρι τούδε ισχυόντων;

Άπαντες στην υφήλιο παρακολουθούν με έκπληξη τις θεαματικές προβολές επιδείξεων «υπερ-μεγαλειότητος», με τις υπογραφάρες ναρκισσισμού επί των διαταγμάτων του Προέδρου Τραμπ και τις ακατάπαυστες ριπές απειλητικών εκβιασμών έναντι ουκ ολίγων, προς επίτευξη υποταγής στα συμφέροντα των ΗΠΑ, όπως ο ίδιος τα εννοεί στις εξαγγελίες του, για να κάνει «ξανά μεγάλη την Αμερική» (MAGA = Make America Great Again).

Εν παρενθέσει: Αυτό το τραμπικό «maga» ακούγεται πάντως ομόηχο με τον παρ’ ημίν «μάγκα», τις «μαγκιές» και τα «μαγκιλίκια». Διαφορετικής βέβαια σημασίας το MAGA με τον μάγκα, ωστόσο εκφράζονται όμως επί της ουσίας παρομοίως!

ΕΚΕΙΝΕΣ οι... απείρου κάλλους, πρωτοφανείς στη διεθνή διπλωματία, αντιλογίες που καταγράφηκαν από τους φακούς και τα μικρόφωνα των δημοσιογράφων, παρόντων στον Λευκό Οίκο, την προπερασμένη Παρασκευή, 28.2.2025, μεταξύ των Αμερικανών Τραμπ και Βανς από τη μια και του Ουκρανού Προέδρου Ζελένσκι από την άλλη, τηρουμένων των αναλογιών, θύμισαν στους ιστοριομνήμονες κάτι από τον ξακουστό Μηλίων Διάλογο που κατέγραψε στην Ξυγγραφή του (Ε΄ 85-113) ο αρχαίος μας Θουκυδίδης.

Ενόψει... Γενεύης Μαρτίου

Κυριακη 16 Φεβ 2025

Λάζαρος Μαύρος

ΗΛΙΟΥ φαεινότερον είναι ότι, καθώς συμπληρώνεται φέτος το ένα τέταρτο του νέου αιώνα, και έχοντας απέναντι την Τουρκία - Κατακτητή ήδη ισχυρότερη, επεκτατικότερη και κατά πολύ χειρότερη, σε σύγκριση με όπως η ίδια εξελίχθηκε από το μισό του προηγούμενου αιώνα, δηλαδή από την δεκαετία του 1950, μέχρι σήμερα, το 2025, ουδεμία «συμφωνημένη λύση» του Κυπριακού φαίνεται έστω και αμυδρώς πιθανή.

- Με τα ισχύοντα σήμερα τουρκικά «δεδομένα», μάλιστα, η περιλάλητη «διάσωση προοπτικής λύσης», στην οποία εναγωνίως ομνύουν οι πολιτικές και κομματικές μας ηγεσίες, μοιάζει με το άκρον άωτον των ψευδαισθήσεων, πλάνης περί τα πράγματα και ουδόλως συγχωρητέας αυταπάτης.

- Ασφαλέστερο μάλλον είναι τούτο το συμπέρασμα, μετά και από την προσεκτική ακρόαση των δηλώσεων των κομματικών ηγετών, κατά την έξοδό τους από το Προεδρικό Μέγαρο, προχθές Παρασκευή, 14 τρ., όπου συνεδρίασαν εν Εθνικώ Συμβουλίω, ενόψει της επικείμενης «Άτυπης Πενταμερούς» ή «Διευρυμένης Διάσκεψης» (η ονομασία της οποίας δεν προσδιορίστηκε ακόμη) του Μαρτίου στην Γενεύη. Οι εν λόγω δηλώσεις ηχούν περισσότερο ως εκφώνηση αποσπασμάτων από παλαιό προσευχητάριο με επαναλαμβανόμενα κατά το «Κύριε ελέησον» ευχολόγια...

Ορθάνοιχτο βιβλίο η Τουρκία...

ΕΣΦΑΛΜΕΝΕΣ αποδείχθηκαν, σε όλα τα ανεξήγητα τα πεπραγμένα όλων των δεκαετιών μέχρι σήμερα, όλες εκείνες οι κατ' επανάληψιν προβαλλόμενες και ακολούθως μονίμως διαψευδόμενες πολιτικές απόψεις, ελπίδες, ευχές και διαδοχικές δοκιμές, για την καλύτερη συμφωνία συμβιβασμού «αμοιβαίου οφέλους». » και τουρκιστί «kazan-kazan», με την Τουρκία, τόσο στο Κυπριακό, όσο και στο Αιγαιακό. Αυτό που έπρεπε ήδη ν' αποτελεί πια, το αδιάψευστο και κοινά αποδεκτό απ' όλες τις πολιτικές δυνάμεις σε Ελλάδα και Κύπρο, πραγματικό Κεκτημένο και την ασφαλέστερα γνωστότατη απ' όλες τις βιωμένες εμπειρίες των διαχρονικών σχέσεων του Ελληνισμού (Αθηνών και Λευκωσίας) με την Τουρκία. Κεκτημένο 100% βεβαιότητας, μόνο κυρίαρχα αναλλοίωτο δεδομένο, βάσει του οποίου και για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπισή του, πρέπει, οφείλει και έχει καθήκον να ΣΧΕΔΙΑΣΕΙ ο Ελληνισμός (από κοινού το ελλαδικό μας κράτος και το κυπριακό μας κράτος) την Πανεθνική Στρατηγική του.

ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ πυρήνας του σφάλματος ήταν και είναι (και μπορεί να εξακολουθήσει ομοίως αδιόρθωτη) η λάθος ανάγνωση της Τουρκίας: Η άγνοια, η υποτίμηση, η ανεπαρκής αντίληψη, η «εξ ιδίων κρίνοντας τα άλλα» παραποίηση της πραγματικότητας, οι ψευδαισθήσεις, οι αυταπάτες, η διανοητική αδυναμία αντίληψης και η - λόγω δειλίας ή και φοβικών συνδρόμων - ηθελημένη παράβλεψη, εθελοτύφλωση και αποσιώπηση της μονίμως ανθελληνικής Τουρκικής Στρατηγικής.

- Η Τουρκία απέδειξε διαχρονικά στην πράξη ότι: Όποιες κι αν κυβερνούν στην Άγκυρα, εκλελεγμένες ή πραξικοπηματικές, αμιγείς κεμαλικές δεξιές ή αριστερές, ή κεμαλο-ισλαμικές, ή αμιγείς ισλαμικές κυβερνήσεις, σταθερά, υπομονετικά, επίμονα, ανυποχώρητα και αταλάντευτα, -φέτα» συμμετέχουν την ίδια στρατηγική εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδος. Είναι ο παλαιότερα επακριβώς ονομασθείς Τουρκικός Επεκατισμός.

- Με το πρώτο εδαφικό επίτευγμα και την καυχησιά του τη στρατιωτική εισβολή το 1974 στην Κύπρο, την έκτοτε κατοχή των βορείων εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας και την κλιμακούμενη επεκτατική βουλιμία εναντίον των ελλαδικών μας νησιών του Αιγαίου.

ΔΙΑΡΚΩΣ ατιμώρητος και από παντού θωπευόμενος ο τουρκικός επεκτατισμός, έδωσε στην Άγκυρα την αυτοπεποίθηση ν' αναπτύξει επιπλέον τη Νεο-οθωμανική της Στρατηγικής στο Κουρδιστάν, στη Συρία, στη Λιβύη, και με εμπράγματη επιρροή και παρουσία σε χώρες της Αφρικής. Φθάνοντας να ορέγεται πλέον και φωνάχτα, διά στόματος Ερντογάν, τα «σύνορα της καρδιάς» της, τις «γαλάζιες πατρίδες» της στην Ανατολική Μεσόγειο, μέχρι ακόμη και την Ιερουσαλήμ της προ του 1918 Οθωμανικής Αυτοκρατορίας...

Ορθάνοιχτο βιβλίο η Τουρκία...

Του Λάζαρου Μαύρου

ΕΣΦΑΛΜΕΝΕΣ αποδείχθηκαν, σε όλα ανεξαιρέτως τα πεπραγμένα όλων των δεκαετιών μέχρι σήμερα, όλες εκείνες οι κατ’ επανάληψιν προβαλλόμενες και ακολούθως μονίμως διαψευδόμενες πολιτικές απόψεις, ελπίδες, ευχές και διαδοχικές δοκιμές, για την επίτευξη συμφωνίας συμβιβασμού «αμοιβαίου οφέλους», «win-win situation» και τουρκιστί «kazan-kazan», με την Τουρκία, τόσο στο Κυπριακό, όσο και στο Αιγαιακό.

 Αυτό θα έπρεπε ήδη να αποτελεί πιά, το αδιάψευστο και κοινά αποδεκτό απ’ όλες τις πολιτικές δυνάμεις σε Ελλάδα και Κύπρο, πραγματικό Κεκτημένο και την ασφαλέστερα γνωστότατη απ’ όλους βιωμένη εμπειρία των διαχρονικών σχέσεων του Ελληνισμού (Αθηνών και Λευκωσίας) με την Τουρκία. Κεκτημένο 100% βεβαιότητας, όντως κυρίαρχα αναλλοίωτο δεδομένο, βάσει του οποίου και για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπισή του, πρέπει, οφείλει και έχει καθήκον να ΣΧΕΔΙΑΣΕΙ ο Ελληνισμός (από κοινού το ελλα-δικό μας και το κυπριακό μας κράτος) την Πανεθνική Στρατηγική του.

ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ πυρήνας του σφάλματος ήταν και είναι (και ενδέχεται να εξακολουθήσει ομοίως αδιόρθωτη) η λάθος ανάγνωση της Τουρκίας: Η άγνοια, η υποτίμηση, η ανεπαρκής αντίληψη, η «εξ ιδίων κρίνοντας τα αλλότρια» παραποίηση της πραγματικότητας, οι ψευδαισθήσεις, οι αυταπάτες, η διανοητική αδυναμία αντίληψης και η - λόγω δειλίας ή και φοβικών συνδρόμων - ηθελημένη παράβλεψη, εθελοτύφλωση και αποσιώπηση τής μονίμως ανθελληνικής Τουρκικής Στρατηγικής.

Καλή Ανάσταση και Καλή Λευτεριά στην Κύπρο

50 χρόνια: Οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι

Του Λάζαρου Α. Μαύρου

ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ Ανάσταση που γιορτάζει την Ἑορτῶν Ἑορτή καί την Πανήγυρι Πανηγύρεων, επί μισό ήδη αιώνα σταυρωμένη στον Γολγοθά του τουρκικού Αττίλα, η μη Εκλιπούσα και ούπω τετέλεσται, εισέτι, Κυπριακή Δημοκρατία.

Στο εξηκοστό τέταρτο έτος της ηλικίας της. Γνωρίζουσα εκ γενετής, από τον ζυριχικό εκ βιασμού τοκετό του 1959 ότι, «ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου»…

Σταυρωμένη, σκλαβωμένη από τους Τούρκους επί 50 χρόνια η Κερύνεια, η Αμμόχωστος, η Μόρφου, η Καρπασία, ο Πενταδάκτυλος και όλα τα «άλλα καρτερικά ελληνικά ονόματα»…

Αναστάσιμος μεν ο λαός. Με πίστη, υπομονή κι ακλόνητη εγκαρτέρηση.

Δεν αξιώθηκε όμως ακόμη να αναδείξει ικανές Αναστάσιμες ηγεσίες.

Ευδοκιμούν ακόμη Γραμματείς και Φαρισαίοι, Πιλάτοι και Κεντυρίωνες, Κουστωδίες, Ιούδες. Καί τινες μειοψηφικοί όχλοι ανακράζοντες: «Ἆρον ἆρον, σταύρωσον αὐτόν».

Και Ηττημένα Μυαλά. Που επιμένουν να τον οδηγούν στην κατάντια της υποταγής. Ώστε να συμβιβάζεται, να συμπράττει και να διαπραγματεύεται με τους σταυρωτές του. Επί σχεδίων αποκλεισμού και απαγόρευσης της Ανάστασης. Σχέδια νομιμοποίησης και μονιμοποίησης της Σταύρωσης…

Ε Κ Ε Ι Ν Η η Κυριακή

του Λάζαρου Μαύρου

Ε Κ Ε Ι Ν Η η Κυριακή

Τρεις του Μάρτη του Πενήντα Εφτά
ήταν Κυριακή της Τυρινής.
Την άλλη μέρα, ξημέρωνε Δευτέρα της Καθαρής.
Το βράδυ εκείνης της Κυριακής στην Κύπρο,
οι οικογένειες ήσαν γύρω από το παραδοσιακό ομοτράπεζο της αποκριάς, τρωγοπίνοντας στο φτωχικό τους.
Όμως το κρασί στα ποτήρια έμεινε μισοπιωμένο.
Οι μεζέδες στα πιάτα, μισοφαγωμένοι.
Το ελεγχόμενο από τους Εγγλέζους αποικιοκράτες ραδιόφωνο της Κυπριακής Ραδιοφωνικής Υπηρεσίας C.B.S.
μετέδιδε κομπάζοντας τα μαύρα μαντάτα:

«Δυνάμεις ασφαλείας, ενεργούσαι κατόπιν πληροφοριών, εφόνευσαν σήμερον την μεσηβρίαν εις την περιοχήν παρά την Μονήν Μαχαιρά τον επικηρυγμένον διά ποσού πέντε χιλιάδων λιρών, γνωστόν ως υπαρχηγόν της Ε.Ο.Κ.Α. και πρώην αξιωματικόν του Ελληνικού Στρατού, τρομοκράτην Γρηγόριον Αυξεντίου, και συνέλαβαν τέσσαρας άλλους τρομοκράτας, οι οποίοι ευρίσκοντο μετ’ αυτού εντός ορεινού κρησφυγέτου […] Η Αυτού Εξοχότης ο Κυβερνήτης Στρατάρχης Σερ Τζον Χάρντινγκ ενδέχεται να μεταβή εις την Μονήν Μαχαιρά διά να συγχαρή αυτοπροσώπως τα στρατεύματα»…

Τ Ρ Ε Ι Σ Μαρτίου 1957, ημέρα Κυριακή

Θυσιάστηκε στον Μαχαιρά
ο Γρηγόρης Αυξεντίου.
Όμως, ούτε τη Δευτέρα, ούτε την Τρίτη, 4 & 5.3.1957. κυκλοφορούσαν στην Κύπρο εφημερίδες για να περιγράψουν την 10ωρη μάχη που έδωσε στον Μαχαιρά ο υπαρχηγός της ΕΟΚΑ, κυκλωμένος από τις πολυάριθμες βρετανικές δυνάμεις του «Συντάγματος του Δούκα του Ουέλλιγκτον».
Στην Κύπρο οι καθημερινές εφημερίδες δεν κυκλοφορούσαν Δευτέρα. Μόνο οι εβδομαδιαίες. Εκείνη τη Δευτέρα 4.3.1957, συνέπεσε η αργία της Καθαράς Δευτέρας, χωρίς τις εβδομαδιαίες και χωρίς καθημερινές την Τρίτη.
Έτσι οι πρώτες περιγραφές, εντοπίζονται στις κυπριακές εφημερίδες της Τετάρτης 6.3.1957.
Με κύριες αναφορές προερχόμενες από όσα είχαν δημοσιεύσει τη Δευτέρα 4.3.1957 οι εφημερίδες του... Λονδίνου.
Π.χ. η «Χαραυγή» της 6.3.1957 αναδημοσίευσε τα γεγονότα του Μαχαιρά από την «Ντέηλυ Χέραλντ» του Λονδίνου, ενώ από τους «Τάϊμς» και τον «Ντέηλυ Τέλεγραφ» πήρε το δικό της υλικό η «Ελευθερία» της Λευκωσίας.

Ε Ν Α Ν Τ Ι Ο Ν του Αυξεντίου

Τ Ρ Ι Α ΛΑΘΑΚΙΑ ΤΟΥ Γ. ΡΙΤΣΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

Λ Α Θ Α Κ Ι ΒΕΒΑΙΩΣ το ότι ο Αυξεντίου θυσιάστηκε Σάββατο 2 Μαρτίου 1957.

Όλοι, ανέκαθεν, γνωρίζουν ότι η θυσία του Σταυραετού του Μαχαιρά ήτανε Κυριακή κι ήτανε Τρεις του Μάρτη του 1957, μετά την πολύωρη μάχη ως τις δυό μετά το μεσημέρι.

Ήταν δυό τρία μικρά λαθάκια που έγραψε ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος στο κορυφαίο του έργο «Αποχαιρετισμός - Οι τελευταίες ώρες του Γρηγόρη Αυξεντίου μες στη φλεγόμενη σπηλιά»:

Ο ΡΙΤΣΟΣ σημειώνει ο ίδιος στο βιβλίο του, των εκδόσεων «Κέδρος», ότι έγραψε το ποίημά του 5 - 25 Μαρτίου 1957.

Στις πρώτες σελίδες είναι τυπωμένη και η φωτοτυπία δημοσιεύματος τής Τρίτης 5.3.1957 με τα καθέκαστα της θυσίας στον Μαχαιρά.

Από εκείνο λοιπόν το δημοσίευμα προέκυψαν τα λαθάκια του ποιητή:

Δημοσίευμα της Τρίτης 5.3.1957 στις αθηναϊκές εφημερίδες, σταλμένο από τη Λευκωσία, 4 με «Ιδ.Υπ.» (Ιδιαίτερη Υπηρεσία), δηλαδή τη Δευτέρα της Καθαρής 4.3.1957 ημέρα που δεν κυκλοφορούσαν εφημερίδες.

Ε Κ Ε Ι ΣΤΟ δημοσίευμα εντοπίζονται τα λαθάκια: Γράφει ως ημέρα της θυσίας το Σάββατο 2 Μαρτίου. Και ότι η μάχη «τέλειωσε στις 2 η ώρα την νύκτα». Γράφει κι ότι ήταν «οδηγός ταξί το επάγγελμα» ο Αυξεντίου, ενώ λεωφορείο οδηγούσε, μεταφέροντας εργάτες από το χωριό του τη Λύση προς την Δεκέλεια. Τα λάθη αυτά υπήρχαν, όντως, στις εφημερίδες της Αθήνας 5.3.1957...

Πέρα απ’ τη σύντομη περιγραφή της μάχης στον Μαχαιρά, ο αθηναϊκός Τύπος εκείνων των πρώτων ημερών, ουδέν ήξερε κι ούτ’ έγραψε για την προσωπικότητα και τη δράση του Αυξεντίου.

Ουδέν περισσότερο ήξερε κι ο Ρίτσος.

Κ Ι ΟΜΩΣ!

Έγραψε, σαν να τον ήξερε απ’ τα γεννοφάσκια του κι απ’ την κάθε μέρα τής 29χρονης ζωής του, είκοσι τυπωμένες σελίδες συγκλονιστικό ποίημα: Αριστούργημα ψυχογραφίας. Ένοπλης σοφίας. Ταπεινού ανθρώπινου αγωνιστικού μεγαλείου στο βωμό της λευτεριάς.

Στις ρότες της Απελευθέρωσης – Προς ναυτιλομένους οδηγίες

skal 

Γράφει ο Λάζαρος Α. Μαύρος

ΕΥΚΑΙΡΙΑ, λοιπόν, προσφέρεται στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές:

Οι ψηφοφόροι που πιστεύουν στην επείγουσα ανάγκη αντικατάστασης της λανθασμένης πολιτικής της τελευταίας 46ετίας με την στρατηγική της απελευθέρωσης, ν’ αναδείξουν με την ψήφο τους, περισσότερους βουλευτές σε κάθε κόμμα, που να είναι ενάρετοι, ικανοί και άξιοι εμπιστοσύνης ότι θα απελευθερώσουν και τις ηγεσίες των κομμάτων τους από την Δυναστεία των Διζωνιστών, Δικοινοτιστών, Διχοτομηστών (Δ.Δ.Δ.Δ. ή «4Δ»).

ΕΑΝ ΔΕΝ απαλλαγεί το πολιτικο-κομματικό σύστημα του τόπου από την Δυναστεία των ανεπανόρθωτα εθισμένων στην πολιτική των 46 χρόνων, αθεράπευτα μολυσμένων από τον… ιό του Συμβιβασμού με τους Τούρκους Κατακτητές (1974-2020), δεν είναι δυνατόν να ελπίζει κανείς σε Στρατηγική Απελευθέρωσης.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ κάθηκον των πολιτών – ψηφοφόρων και εθνική υποχρέωση του ενεργού λαού με τις ψήφους του, είναι:

– Αφού υποστείλει τις σημαίες των κομματικών εγωισμών και μικροπολιτικών έριδων, να απαλλαγεί με τρόπους άψογου πολιτικού πολιτισμού, από την Δυναστεία των αρνητών της απελευθέρωσης και, δημοκρατικώ τω τρόπω, να τους απομακρύνει από τη Βουλή, από τις Ηγεσίες των Κομμάτων και από το Πρεδρικό Μέγαρο στο επόμενο στάδιο.

ΩΣΤΕ να υπάρξει επιτέλους η ελπίδα, νέες κομματικές ηγεσίες, νεα βουλή, νέο εθνικό συμβούλιο, νέα κυβέρνηση, να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν Στρατηγική Απελευθέρωσης.

Σ’ ευγνωμονούμε Νεοκλή Σαρρή

ΕΙΡΗΣΘΩ - Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011
Σ’ ευγνωμονούμε
Νεοκλή Σαρρή

Μ Ε ΑΠΕΡΑΝΤΗ ευγνωμοσύνη και βαθύτατη θλίψη κατευοδώνουμε τον εκλιπόντα προχθές Σάββατο 19η Νοεμβρίου 2011 στην Αθήνα, Κωνσταντινουπολίτη μας, Νεοκλή Σαρρή.

Ευγνωμοσύνη, επειδή, από το 1978 μέχρι τον ύστατο κτύπο της καρδιάς του, υπήρξε ο πρώτος, ο μακράν σπουδαιότερος, ο συνεπέστερος, ο ακούραστα προθυμότερος και αποδεδειγμένα ικανότερος, ανιδιοτελής Δάσκαλός μας. Στην μέγιστης ζωτικής σημασίας, για τον Ελληνισμό, επιστημονική ΓΝΩΣΗ τής Τουρκίας και των Τούρκων.

Ο εγκυρότερος και εγκαιρότερος και σφαιρικότερος και βαθύτερος εξιχνιαστής τής εκάστοτε τουρκικής πολιτικής.

Και, κατά συνέπεια, ο καταλληλότερος για να επισημαίνει πάντοτε τις ψευδαισθήσεις, την αναποτελεσματικότητα και την ανεπάρκεια τής πολιτικής ημών των Ελλήνων, Αθηνών και Λευκωσίας, έναντι της Τουρκίας.

Γ Ν Ω Ρ Ι Σ Α Μ Ε τον Νεοκλή Σαρρή το 1978,

μόλις εκδόθηκε ο 1ος τόμος τού πάντα πολύτιμου βιβλίου του «Η Άλλη Πλευρά – Πολιτική χρονογραφία της εισβολής στην Κύπρο με βάση τουρκικές πηγές».

Στον Νεοκλή Σαρρή καταφεύγαμε έκτοτε αδιαλείπτως για ν’ αντλούμε ΓΝΩΣΗ Τουρκίας.

Και, προπάντων, για να ζυγίζουμε και να μετράμε τα «επιστημονικά» γράδα όσων κατά καιρούς – επί τρεις δεκαετίες – εμφανίζονταν στην Αθήνα, στη Λευκωσία και… όπου γης, ως «έγκυροι αναλυτές» και ως «γνώστες» της τουρκικής πολιτικής, τους τσαρλατανισμούς (και… «πρακτορισμούς») τών οποίων υιοθετούσαν, φευ, οι εκάστοτε κυβερνώντες!

Η ίδια η ζωή απέδειξε και αποδεικνύει επί 33 χρόνια την ορθότητα της επιστημονικής ΓΝΩΣΗΣ του Νεοκλή Σαρρή:

«Ένας απλός διαμελισμός [της Κύπρου] δεν ικανοποιεί τα τουρκικά συμφέροντα […] σήμερα η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας αποβλέπει στη διζωνική ομοσπονδία [ώστε] μέσω του “ομόσπονδου τ/κ κράτους”, η Τουρκία ελπίζει ότι θα θέσει υπό τον έλεγχό της το ΣΥΝΟΛΟ τής Κύπρου», έγραφε, ανέλυε, τεκμηρίωνε ΜΕ ΒΑΣΗ τις τουρκικές πηγές, τον Νοέμβριο 1978 ο Νεοκλής Σαρρής στον πρόλογο τής «Άλλης Πλευράς».

Το 2001, το βιβλίο «Στρατηγικό Βάθος» τού (από το 2009 υπ.Εξ. της Τουρκίας) καθηγητή Αχμέτ Νταβούτογλου, ήρθε να επαληθεύσει όσα αποκάλυπτε και δίδασκε επί 30 χρόνια ο Σαρρής…

Μ Ε Μ Φ Ο Μ Α Σ Τ Ε τις από το 1978 κυπριακές κυβερνήσεις. Στην Λευκωσία έπρεπε να εγκαταστήσουν τον Νεοκλή Σαρρή: Πρωτοσύμβουλο τού εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας. Και του Εθνικού Συμβουλίου. Κι επικεφαλής κέντρου τουρκικών σπουδών και ερευνών. Άλλη και, κατά παρασάγγας, αποτελεσματικότερη θα ήταν η πορεία μας (η πολιτική του Ελληνισμού), μακριά από το βάραθρο που μάς οδήγησε η πολιτική των ψευδαισθήσεων, εάν οι κυβερνώντες αντλούσαν ΓΝΩΣΗ Τουρκίας από τον Νεοκλή Σαρρή...

ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

21.11.2011

Οι Τρεις της Εννάτης - «τ’ αληθινό μπόι του ανθρώπου μετριέται πάντα με το μέτρο της λευτεριάς»

Οι Τρεις της Εννάτης

Αυγούστου 1956

ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

Η Μ Ε Ρ Α Πέμπτη 9η Αυγούστου 1956, οι Εγγλέζοι Αποικιοκράτες στην επαναστατημένη για λευτεριά Κύπρο, διέπραξαν τον 2ο Τριπλό Απαγχονισμό αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α.

Κρέμασαν στην Αγχόνη των κεντρικών φυλακών στη Λευκωσία κι έθαψαν στα Φυλακισμένα Μνήματα 

- τον Ανδρέα Ζάκο 25χρ.,

- τον Χαρίλαο Μιχαήλ 21χρ. και

- τον Ιάκωβο Πατάτσο 22χρ.

Ε Ι Χ Ε προηγηθεί στις 10 Μαΐου 1956

ο 1ος Διπλός Απαγχονισμός.

Τών Πρωτομαρτύρων της Αγχόνης,

- Μιχαλάκη Καραολή και

- Ανδρέα Δημητρίου.

Α Κ Ο Λ Ο Υ Θ Η Σ Ε στις 21 Σεπτεμβρίου 1956

ο 3ος Τριπλός Απαγχονισμός των

- Ανδρέα Παναγίδη,

- Στέλιου Μαυρομμάτη και

- Μιχάλη Κουτσόφτα.

Τ Ε Λ Ε Υ Τ Α Ι Ο Σ ,

4ος και Μονός Απαγχονισμός

13 Μαρτίου 1957 του

- Ευαγόρα Παλληκαρίδη.

Ε Ν Ν Ε Α Απαγχονισθέντες Ήρωες.

Κ Α Ι ΜΑΖΙ τους στα

Φυλακισμένα Μνήματα ταφέντες, άλλοι Τέσσερεις εκ των κορυφαίων ανταρτών ηρώων του ένοπλου εθνικοαπελευθερωτικού, αντιαποικιακού αγώνα:

- Μάρκος Δράκος 18.1.1957,

- Γρηγόρης Αυξεντίου 3.3.1957,

- Στυλιανός Λένας 28.3.1957 και

- Κυριάκος Μάτσης 19.11.1958.

Άπαντες

επάξια χαρακτηρισθέντες ως Αρχάγγελοι της Λευτεριάς.

Έκαστος, αθάνατη μορφή, υπόδειγμα αρετής κι ευψυχίας. Ύψιστο παράδειγμα γενναιότητας κι αυτοθυσίας. Αειθαλές κλέος και καύχημα των αγωνιζομένων Ελλήνων, των αγωνιζομένων για την ελευθερία ανθρώπων όλης της οικουμένης. Έκαστος στο σύνολο τής σύντομης ζωής, των σχέσεων και της δράσης του, υπήρξε πρότυπο αρετής και λεβεντιάς.

ΕΠΙΠΛΕΟΝ, όλες οι καταγεγραμμένες μαρτυρίες, από την πτέρυγα των φυλακών με τα κελιά των μελλοθανάτων, βεβαιώνουν πόσο αγιότερος αναδείχθηκε ανάμεσά τους, καθ’ όλη τη διάρκεια της φυλάκισής τους, ως την ύστατη στιγμή του Απαγχονισμού, ο Ιάκωβος Πατάτσος.

-Πόσο επέδρασε η βαθύτατή του χριστιανική πίστη και η συνεχής μετάδοσή της στους συνειδητά συμπορευόμενους στον Γολγοθά συγκρατούμενούς του. Για την ψυχική τους ενδυνάμωση και την πνευματική τους πανοπλία.

- Το βεβαίωσαν όσοι επέζησαν. Το διακρίνει ο καθένας μελετώντας συγκριτικά την εξέλιξη του περιεχομένου των διαδοχικών επιστολών που ως μελλοθάνατοι απέστειλαν προς τους οικείους τους, όσοι εκ των Απαγχονισθέντων βρέθηκαν, κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, στην ίδια πτέρυγα των φυλακών με τον Πατάτσο.

- Ο οποίος στο τελευταίο γράμμα προς τη μάνα του έγραψε:

Ιεροτελεστία τής Αγχόνης- 21ης Σεπτ. 1956

Λάζαρος Μαύρος

Π Ρ Ι Ν ΤΟ χάραμαν του φου, ημέρα Παρασκευή 21η Σεπτεμβρίου 1956, οι δήμιοι του κυβερνήτη στρατάρχη σερ Τζον Χάρντινγκ, στην Colony of Cyprus τής άχρι και σήμερα Χερ Μάτζεστι των Εγγλέζων Ελισάβετ Β΄, απαγχόνισαν στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας τους αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α.

- Στέλιο Μαυρομμάτη 24χρ. απ’ τον Λάρνακα της Λαπήθου

- Ανδρέα Παναγίδη 22χρ. από το Παλιομέτοχο πατέρα τριών νηπίων και

- Μιχάλη Κουτσόφτα 22 χρ. επίσης από το Παλιομέτοχο.

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ τους επιστολές απ’ τα κελιά των μελλοθανάτων και οι μαρτυρίες όλων όσοι έζησαν από κοντά εκείνες τις ύστατες στιγμές μέσα στις φυλακές, των τεσσάρων δικηγόρων τους, των συγκρατουμένων τους, δημοσιεύτηκαν στον 5ο & 6ο τόμο του έργου του Χρ. Ανδρέου «Πεθαίνοντας για την Ελευθερία» και στο βιβλίο του αείμνηστου ιερέα των φυλακών Παπάντωνη Ερωτοκρίτου «Πώς έζησα το δράμα των Απαγχονισθέντων», όπου βεβαιώνεται ότι:

Ε Κ Ε Ι Ν Ε Σ οι στιγμές της υπέρτατης θυσίας - του απαγχονισμού - για της πατρίδος την ελευθερία, υπήρξαν μια ύψιστου μεγαλείου εθνική και θρησκευτική ιεροτελεστία, διά της οποίας συντελέστηκε η κατάταξη των τριών, στον θρόνο των πανευφήμων και τρισενδόξων αρχαγγέλων της λευτεριάς:

«Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις τελευταίες εκείνες στιγμές που ακούγονταν τα θούρια και άλλα πατριωτικά και θρησκευτικά άσματα των πολιτικών κρατουμένων και καταδίκων στις φυλακές όταν έφτασε η ώρα που οδηγούσαν τους τρεις αγωνιστές στην Αγχόνη. Ήταν μια εθνική και ταυτόχρονα θρησκευτική μυσταγωγία», είπαν οι δικηγόροι τους, Τίτος Φάνος και Ρένος Λυσιώτης.

«Πήγαμε να τους δώσουμε θάρρος, αλλά πήραμε εμείς θάρρος απ’ αυτούς. Ήταν γαλήνιοι και φορούσαν τον σταυρό τους. Είπαν ότι συγχωρούν και τον Χάρντινγκ», δήλωσαν οι άλλοι δυο δικηγόροι τους, Γλαύκος Κληρίδης και Μιχαλάκης Τριανταφυλλίδης.

Κ Α Ι Ο ΠΑΠΑΝΤΩΝΗΣ, φρουρούμενος σε πλαϊνό κελί:

«Στις 12 τα μεσάνυκτα ψάλλουν το “Τη Υπερμάχω”. Στην μία παρά τέταρτον ακριβώς ακούω βιαστικά τα βήματα των δημίων. Ακούω τον Παναγίδη να φωνάζη με όλην του την δύναμιν: “Ήρτασιμ’ παιδιά”, και αρχίζουν τον Εθνικόν Ύμνον […] Επαναλαμβάνεται ο Εθνικός Ύμνος σαν από πνιγμένες φωνές, διότι μπαίνουν στο μέρος της αγχόνης, ακούω μια δυνατή φωνή, “γεια σας παιδιά, ζήτω η Ελευθερία”, και μετά δεν διακρίνω άλλο, γιατί θα τους είχαν καλύψη την κεφαλή με το μαύρο ρούχο για να τους βάλουν το σχοινί της αγχόνης στον λαιμό. Σε δυο τρία λεπτά ένας κρότος δυνατός ακούεται στο πέσιμο του πατώματος της αγχόνης και στην φαντασία μου βλέπω αιωρούμενα τα σώματα των τριών μαρτύρων στην αγχόνη»...

Ε Ι Χ Ε ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ ο Απαγχονισμός των Μιχαλάκη Καραολή 23 και Ανδρέα Δημητρίου 22χρ., την Πέμπτη 10 Μαΐου 1956. Και των Ανδρέα Ζάκου 25χρ, Χαρίλαου Μιχαήλ 21χρ. και Ιάκωβου Πατάτσου 22χρ., την Πέμπτη 9 Αυγούστου 1956. Τους ακολούθησε 9ος και τελευταίος της Αγχόνης ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης 19χρ., Πέμπτη 14 Μαρτίου 1957. Άπαντες στα Φυλακισμένα Μνήματα. Μαζί θαμμένοι με τους ήρωες συναγωνιστές τους, Μάρκο Δράκο 25χρ., Γρηγόρη Αυξεντίου 29χρ., Στυλιανό Λένα 25χρ. και Κυριάκο Μάτση 32χρ. που θυσιάστηκαν στα πεδία μάχης του ανταρτικού αγώνα της ΕΟΚΑ.

ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ: Η Αποφράδα 20η Ιουλίου, και η 45χρονη συνέχεια…

Η Αποφράδα 20η Ιουλίου,
και η 45χρονη συνέχεια…

Α Π Ο Φ Ρ Α Δ Α των Πανελλήνων 20η Ιουλίου 1974 στην Κύπρο, ημέρα Σάββατο.

Τηρουμένων των αναλογιών:

- Ίδια και χειρότερη από την αποφράδα
Τρίτη 29η Μαΐου 1453 στην Κωνσταντινούπολη.

- Ίδια και χειρότερη από την αποφράδα
Σάββατο 27 Αυγούστου 1922 στη Σμύρνη.

Το «ίδια», συζητήσιμο.
Το «χειρότερη», αναντίρρητο.

Δ Ι Ο Τ Ι , προφανώς, από το 1453 έως το 1974 και ξανά και πάλιν από το 1922 έως το 1974 θα έπρεπε να ισχύσει και να επικρατήσει, μα, αλίμονο, δεν ίσχυσε καθόλου, εκείνο που έγραψε - μετά την Καταστροφή του 1974 - ο ποιητής μας Κυριάκος Χαραλαμπίδης στην «Αμμόχωστος Βασιλεύουσά» του.

«Αν ο λαός μας δεν μπορεί,
ν' αντλήσει απ' τα δεινά του,
τότε του δόθηκε άδικα,
μια τέτοια τραγωδία».

Ο ΛΑΟΣ ΜΑΣ, το σύνολο που αυτοπροσδιορίζεται ως ο Ελληνισμός και οι εκάστοτε, διαχρονικώς, ηγέτες του, δεν άντλησαν από τα δεινά - όχι μόνο του 1453, ή του 1922 και τα μετέπειτα, αλλά και από τα διδακτικότερα, εξ αποστάσεως ικανής, πανάρχαια:

- Απ’ την Ιλιάδα του Ομήρου, τον Ηρόδοτο, τον Θουκυδίδη και τον Μακρυγιάννη.

- Ούτως ώστε, «παθός - μαθός», να καταστεί σοφότερος και πιο επιδέξιος, μορφωτικά, κοινωνικά, οικονομικά, στρατιωτικά, ενωτικά - παλλαϊκά κυρίως, και, προπάντων, πολιτικά - στρατηγικά, για την εθνική του επιβίωση.

ΑΠΟΦΡΑΔΑ:
- Σάββατο 20η Ιουλίου 1974 η εισβολή του τουρκικού Αττίλα στις προδομένες από το χουντικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 κυπριακές Θερμοπύλες.

- Τα λεπτομερή καθέκαστα, γνωστά από το βράδυ της Παρασκευής 19ης Ιουλίου 1974, στην Κερύνεια και σ’ όλη την Κύπρο, ως τις 14-16 Αυγούστου 1974 του 2ου Αττίλα, χωρίς να χρειαζόντουσαν ποτέ, έκτοτε, τα επιβεβαιωτικά εκ των υστέρων ευρήματα του «Φακέλου Κύπρου» για όλους όσοι τα έζησαν μέσα στην ατίμωση, την φρίκη και την καταστροφή.

Α Λ Λ Α όμως… Και αυτό το «αλλά όμως» έχει μία τεράστια, μια μοναδική, την πιο βαρύνουσα διαφορετικότητα και θεμελιώδη σημασία, συγκρίνοντάς το με τις αποφράδες του 1453 και του 1922.

-Το 1974 του Ελληνισμού στην Κύπρο, δε το ακολούθησε, όπως μετά το 1922 στη Μικρασία μας, μια κάποια Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, ούτε και συμφωνίες «ανταλλαγής πληθυσμών», ούτε και κανένα «Σύμφωνο Βενιζέλου - Ατατούρκ»...

Και αυτό ακριβώς είναι το σπουδαιότερο:

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, όποιους ικανούς ή ανίκανους, επαρκείς ή ανεπαρκείς κι αν εξέλεγε ηγέτες και κυβερνήσεις και κόμματα, επί τέσσερεις δεκαετίες, στην Αθήνα και στη Λευκωσία, από το 1974 μέχρι σήμερα, 20η Ιουλίου 2019, δεν υπέκυψε, δεν υποτάχθηκε, δεν στάθηκε δυνατόν να συρθεί στην υπογραφή της Συνθηκολόγησης με τον Αττίλα.

- ΟΥΤΕ να υπογράψει τη Νομιμοποίηση της πολεμικής ήττας του 1974 και τα «κεκτημένα» των Τούρκων Εισβολέων - Επιδρομέων - Κατακτητών.

Λάζαρος Μαύρος: Τέσσερεις Νεκροί στην Αθήνα στις συγκρούσεις διαδηλωτών - αστυνομίας, στη μεγάλη αντι-βρετανική διαδήλωση την παραμονή του Απαγχονισμού από τους Άγγλους στην επαναστατημένη Κύπρο των δύο πρώτων Αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α.

ΑΘΗΝΑ: 9η Μαΐου 1956 

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΑΠΑΓΧΟΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ 

ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΡΩΤΟΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΗΣ ΑΓΧΟΝΗΣ 

ΚΑΙ ΠΡΩΤΩΝ ΣΤΑ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΜΝΗΜΑΤΑ

ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΚΑΡΑΟΛΗ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

1. Ευάγγελος Γεροντής 28χρ. απ’ τον Άγιο Νικόλαο Λασιθίου Κρήτης,
2. Ιωάννης Κωνσταντόπουλος 28χρ. απ’ το Ράδο Τρίπολης,
3. Φραγκίσκος Νικολάου 33χρ. απ’ τον Πειραιά,
4. Κωνσταντίνος Γιαννακούρης απ’ το Ευπάλιο Δωρίδας,

ήσαν οι Τέσσερεις Νεκροί στην Αθήνα, την Τετάρτη της Διακαινησίμου, 9η Μαΐου 1956, στις συγκρούσεις διαδηλωτών - αστυνομίας, στη μεγάλη αντι-βρετανική διαδήλωση την παραμονή του Απαγχονισμού από τους Άγγλους στην επαναστατημένη Κύπρο των δύο πρώτων Αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α. Μιχαλάκη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου που οδηγήθηκαν στην αγχόνη, του Κυβερνήτου της Colony of Cyprus, στρατάρχου σερ Τζων Χάρντινγκ της άχρι και νυν Χερ Μάτζεστι Ελισάβετ Β΄.

ΣΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Το πρωτοσέλιδο της αθηναϊκής εφημερίδας «Τα Νέα» που κυκλοφόρησε το μεσημέρι της Πέμπτης 10 Μαΐου 1956, αφού είχαν απαγχονισθεί από τον Χάρντινγκ στην Κύπρο, πριν τα ξημερώματα οι δύο Πρωτομάρτυρες ΚΑΡΑΟΛΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ απόσπασμα της ομιλίας του φιλόλογου, ιστορικού ερευνητή, λυκειάρχη και μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του Σ.Ι.Μ.Α.Ε. κ. Δημήτρη Ηρ. Ταλιαδώρου που εκφώνησε την Κυριακή 23 Απριλίου 2017 στο θέατρο του Ιδρύματος «Μιχάλης Κακογιάννης» στην Αθήνα, όπου πραγματοποιήθηκε εκδήλωση μνήμης και τιμής προς τις οικογένειες των φονευθέντων στην παλλαϊκή διαδήλωση διαμαρτυρίας της 9ης Μαΐου 1956 στην Αθήνα κατά της απόφασης εκτέλεσης δι᾽ απαγχονισμού των ηρώων του Απελευθερωτικού Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. Μιχαλάκη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου.

… «Ήδη από τη μέρα της καταδίκης σε θάνατο του Μιχαήλ Καραολή προκλήθηκε στην Ελλάδα τεράστια αγανάκτηση και ξεσηκωμός. Όταν τον Νοέμβριο του 1955 απορρίφθηκε η έφεση του Καραολή, η Εταιρεία Ελληνικών Σπουδών, που είχε έδρα της την Αθήνα, ανέλαβε πανελλήνια σταυροφορία για να αποτραπεί η εκτέλεσή του. Η σταυροφορία αφορούσε τη συγκέντρωση υπογραφών από ενήλικες Έλληνες και Ελληνίδες, και η επιτυχία της στηρίχθηκε σε συνεργεία που προσέφεραν το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων, το Σώμα Ελληνίδων Οδηγών και οι μαθητές των Κατηχητικών Ομάδων. Η εκστρατεία ξεκίνησε στις 15 Νοεμβρίου 1955 και κράτησε δέκα μέρες. Το αποτέλεσμά της ήταν ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς συγκεντρώθηκαν 1.642.688 υπογραφές. Στη Θεσσαλονίκη οι νεαροί πρόσκοποι κατόρθωσαν να συγκεντρώσουν 169.802 υπογραφές, δηλαδή εξασφάλισαν την υπογραφή περίπου του 70% των Θεσσαλονικέων που είχαν δικαίωμα να υπογράψουν.

Οι εκδηλώσεις αγανάκτησης του Ελληνικού λαού για τον επικείμενο απαγχονισμό των Καραολή και Δημητρίου κορυφώθηκαν στην ελληνική πρωτεύουσα στις 9 Μαΐου 1956, παραμονή της εκτέλεσης των δύο αγωνιστών της κυπριακής ελευθερίας. Η καταδίκη των δύο νέων, των οποίων το μόνο έγκλημα ήταν ότι αγωνίζονταν για την λευτεριά της πατρίδας τους, προκάλεσε πανελλήνιο ξεσηκωμό.

Χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Ομονοίας και φώναζαν συνθήματα για την Κύπρο. Κατά τις 4 το μεσημέρι, αφού τελείωσε η ομιλία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Δωρόθεου, προέδρου της Πανελλήνιας Επιτροπής Ενώσεως Κύπρου, χιλιάδες διαδηλωτές κινήθηκαν προς τις οδούς Σταδίου και Πανεπιστημίου, πορευόμενοι προς τη Βρετανική Πρεσβεία στο Κολωνάκι. Φτάνοντας στην οδό Πεσμαζόγλου συνάντησαν ισχυρή αστυνομική δύναμη, που είχε εντολή να εμποδίσει τους διαδηλωτές να πλησιάσουν τις ξένες πρεσβείες. Στη συμβολή των οδών Σταδίου και Πεσμαζόγλου οι διαδηλωτές ανακόπηκαν από τους αστυνομικούς, και ακολούθησαν ισχυρές συγκρούσεις μεταξύ αστυνομικών και διαδηλωτών. Οι διαδηλωτές επιτέθηκαν στους αστυνομικούς με καδρόνια και πλακάτ που κρατούσαν, και οι αστυνομικοί τους χτυπούσαν με τα γκλοπ. Οι εκατέρωθεν επιθέσεις έγιναν ακόμα πιο βίαιες όταν οι διαδηλωτές άρπαξαν τούβλα από την Τράπεζα που ήταν υπό κατασκευή στην οδό Πεσμαζόγλου, και τα πέταξαν προς τους αστυνομικούς, τραυματίζοντας τον Διευθυντή της Αστυνομίας.