Για την «Ιστορία του ελληνικού κόσμου» του Γιώργου Κοντογιώργη

Διονύσιος Σκλήρης

Γιώργος Κοντογιώργης, Ιστορία του ελληνικού κόσμου. Το ελληνικό κοσμοσύστημα από τις απαρχές έως τις ημέρες μας, Αρμός, Αθήνα 2025.

Πρόκειται για ελληνική έκδοση του έργου Histoire de la Grèce (Éditions Hatier, Παρίσι, 1992) επικαιροποιημένη και εμπλουτισμένη, καθώς περιέχει επίσης εκτενή ιστοριογράφηση των ετών 1992-2025 και μια ανανεωμένη ματιά που περιλαμβάνει τις εξελίξεις κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες.

 Το έργο αναζητεί το ιδιάζον του Ελληνισμού και το ανιχνεύει κατεξοχήν στον ανθρωποκεντρισμό μικρής κλίμακας, ο οποίος αναπτύχθηκε αρχικά στις πόλεις-κράτη και στη συνέχεια, από την ελληνιστική περίοδο, στις κοσμοπόλεις.

 Χαρακτηριστικά του ανθρωποκεντρικού συστήματος, όπως το ορίζει ο συγγραφέας, είναι η έμφαση στην πολιτική ελευθερία, η οποία περιλαμβάνει την κοινωνική και την ατομική. Το ανθρωποκεντρικό ελληνικό σύστημα διαθέτει ερείσματα ακόμη και στο ελληνικό αιγαιακό τοπίo με τους μικρούς περίκλειστους, πλην σε επαφή με τη θάλασσα χώρους, που ευνοούν την ανάπτυξη πόλεων και εμπορίου. 

Μετά τη μυκηναϊκή κρατοκεντρική ανακτορική περίοδο, αποκτά σημασία το συνοδικό σώμα των ίσων της φατρίας και του φύλου, ενώ η πόλις στην σταδιακή της ανάπτυξη βασίζεται στο φυσικό επικοινωνιακό σύστημα, τη θαλασσοκρατία και τη χρηματιστική οικονομία που συντελούν στην ανάπτυξη κοινωνίας των πολιτών. Η μικρή κλίμακα της πόλεως διαφαίνεται και στον ορισμό, στον οποίο προβαίνει ο Ιππόδαμος ο Μιλήσιος, ότι η «αρίστη πολιτεία» οφείλει να μην είναι υπερβολικά μεγάλη, αλλά και στις παρατηρήσεις του Αριστοτέλους, μεταξύ άλλων, για το ότι οι πολίτες έχουν «αυτόφυτον εργασίαν».

 Ο Κοντογιώργης διαβάζει τη σικελική εκστρατεία κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο ως αποτυχία της Αθήνας να μεταβεί από πόλη σε κοσμόπολη. Τον 4ο αιώνα ο Αριστοτέλης διαγιγνώσκει στον πολιτικό στοχασμό του τη μετάβαση από την πόλη-κράτος στο οικουμενικό κοσμοπολιτειακό κράτος.

Η ελληνιστική και βυζαντινή κοσμόπολη

Ωστόσο, το κομβικό στην ανάγνωση του Κοντογιώργη είναι ότι η κοσμόπολις και το κράτος της οικουμένης συνεταιρίζονται με το πολεοτικό φαινόμενο και το ενσωματώνουν σε μία συμμαχική και οργανική σχέση, που σφράγισε την ελληνιστική, αλλά και τη ρωμαϊκή και βυζαντινή εποχή, διατηρούμενη με ιδιότυπο τρόπο ακόμη και μετά την οθωμανική κατάκτηση. 

Η ελληνιστική/ ρωμαϊκή/ βυζαντινή κοσμόπολη διαφέρει από την απολυταρχία, τη δεσποτεία και τη θεοκρατία, ως προς το ότι οι ελληνίδες πόλεις είναι εταίροι της σύνολης πολιτείας της κοσμοπόλεως βάσει της αρχής της επικουρικότητας. Οι πόλεις αποτελούν τη σπονδυλική στήλη της κοσμοπόλεως, ενσωματώνοντας τα ιθαγενή φύλα στην οικονομία του εμπορίου και της μεταποιήσεως, και ενσαρκώνοντας τον τρόπο του εν ελευθερία βίου.

 Η εδαφικά συντεταγμένη μοναρχία συνδυάστηκε με την κλασική πόλη, καθώς η μοναρχία δεν ενσαρκώνει το κράτος, αλλά αποτελεί εξωτερική του έκφραση. Ο μονάρχης, παρατηρεί ο Κοντογιώργης, δεν ασκούσε άμεση εξουσία επί ενός εκάστου ατόμου της επικράτειας, καθώς το συναντούσε με παρένθετο τρόπο διά της πόλεως. Πάντως η έμφαση στη μικρή κλίμακα και ο συναφής κατακερματισμός συνέβαλε στην ήττα από τους Ρωμαίους, οι οποίοι και πέτυχαν τη μετάβαση στην πλήρη οικουμένη, ακολουθώντας, ωστόσο, έναν δηωτικό κανόνα που διόγκωσε τη δουλεία, ενώ επανήλθε μια πιο αυστηρά ολιγαρχική πολιτεία. Ο δημοκρατικός τρόπος επιστρέφει με τη χριστιανική Εκκλησία και τον δήμο των πιστών.

Η ανάλυση του διχασμού ως εγγενούς στοιχείου των Ελλήνων

Μοιράζομαι μερικές ακόμη σκέψεις για τον διαχρονικό Ελληνισμό με αφορμή παρουσίαση του σχετικού βιβλίου του Γιώργου Κοντογιώργη στο προηγούμενο "Φρέαρ".

Η ανάλυση του διχασμού ως εγγενούς στοιχείου των Ελλήνων

Του Διονύση Σκλήρη

Ο Κοντογιώργης αναλύει τις αντιφάσεις της αντίστασης, τον εμφύλιο, αλλά και τον νεοελληνικό διχασμό εν γένει με βάση το ευρύτερο σχήμα του για τον υβριδισμό ελληνισμού και νεωτερικότητας στον νέο Ελληνισμό. Κατ’ αρχήν, το γεγονός ότι ο Ελληνισμός έχει αρμοσθεί ως έθνος-κοσμοσύστημα και όχι ως έθνος-κράτος σημαίνει ότι η ροπή προς τον διχασμό είναι ένα εγγενές διαχρονικό στοιχείο του. Αρκεί να θυμηθεί κανείς τις περιγραφές του Ομήρου, του Θουκυδίδη (ολιγαρχικοί εναντίον δημοκρατικών), του Πολύβιου (φιλομακεδόνες εναντίον φιλορωμαίων) ή των βυζαντινών ιστορικών που περιγράφουν τη διαμάχη ενωτικών και ανθενωτικών. Στην επανάσταση του 1821 είχαμε αφενός προνεωτερικούς διχασμούς φρονίμων και λεβεντών, προκρίτων και κλεφταρματολών, Μοραϊτών και Ρουμελιωτών, αλλά και διχασμούς όπου παρεισέφρεαν και διλήμματα έναντι της νεωτερικότητας, όπως μεταξύ πολιτικών και στρατιωτικών, ετεροχθόνων και αυτοχθόνων.

Κοντογιώργης: Πόλεμος, ισχύς, έννοιες και η “παρερμηνεία” της Δύσης

Παρέμβαση Γιώργου Κοντογιώργη στην εκπομπή “Review” στην τηλεόραση της “Ναυτεμπορικής”

Δημοσιεύτηκε στις 2 Μαρτίου 2026 στις 10:00

Η επικαιρότητα «πήρε το τιμόνι» στην εκπομπή Review της Ναυτεμπορικής TV, με τη συζήτηση να ξεκινά από το ερώτημα «γιατί κάνουν οι άνθρωποι πόλεμο, αφού οι πόροι φτάνουν;» και να εξελίσσεται σε μια ευθεία, κλασική ανάγνωση του διεθνούς συστήματος από τον καθηγητή

 Γιώργο Κοντογιώργη.

Ο ίδιος έθεσε εξαρχής το πλαίσιο με αναφορές σε Αριστοτέλη και Θουκυδίδη: ο άνθρωπος, είπε, μπορεί να φτάσει μέχρι την αυτοκαταστροφή, όχι επειδή «γεννήθηκε για να πολεμά» σαν ζώο, αλλά επειδή έχει κάτι μοναδικό: είναι «εξουσιοδοτημένος από τη φύση να νομοθετεί» τα του οίκου του. Κι ακριβώς μέσα σε αυτή τη νομοθεσία χωρά η βουλημία – η επιθυμία της ηγεμονίας. Έτσι, η ιστορική διαδρομή, κατά την ανάλυσή του, είναι μια μόνιμη σύγκρουση ανάμεσα σε όσους θέλουν να ηγεμονεύουν και σε όσους θέλουν να είναι ελεύθεροι.

Το κρίσιμο σημείο της παρέμβασής του ήταν η διάκριση ανάμεσα στο εσωτερικό των κοινωνιών και στο διεθνές πεδίο. Ο νόμος «εξανθρωπίζει» το εσωτερικό, όμως τα σύγχρονα συντάγματα και οι πολιτείες αγκαλιάζουν το κράτος – όχι τις διακρατικές σχέσεις. Εκεί δεν υπάρχει πολιτικό σύστημα, αλλά «τάξη πραγμάτων», όπου οι σχέσεις καθορίζονται με όρους ισχύος. Και γι’ αυτό, όπως υπογράμμισε, τα κράτη –όποιο κι αν είναι το πολίτευμά τους– έχουν τελικά «την ίδια εξωτερική πολιτική»: έξω δεν λειτουργούν ως δημοκρατίες, αλλά ως δρώντες ισχύος.


Σε αυτή τη λογική ενέταξε και το θουκυδίδειο μάθημα που επανέφερε με ωμή διατύπωση: μην μπερδεύετε την εσωτερική πολιτική με την εξωτερική πολιτική – η πρώτη μπορεί να είναι ελευθερία, η δεύτερη τυραννία. Είτε μικρός είτε μεγάλος, αν θες να προστατεύσεις την ελευθερία σου ή να ηγεμονεύσεις, «ένας τρόπος υπάρχει»: να είσαι σε ετοιμότητα, άρα εμπόλεμος. Αυτό, είπε, δεν αμφισβητείται.

Η αιτία του πολέμου, όπως την όρισε, είναι ο κρατοκεντρισμός: η απουσία ενός πλανητικού πολιτικού συστήματος που να βάζει κανόνες και να απαγορεύει τον πόλεμο. Και από εκεί, η συζήτηση «άνοιξε» στον ελληνικό κόσμο και στην έννοια της ελληνικότητας, με αφορμή το βιβλίο Η ιστορία του ελληνικού κόσμου – όχι του κράτους ή του έθνους, αλλά του «κόσμου».

Για την «Ιστορία του ελληνικού κόσμου» του Γιώργου Κοντογιώργη

Διονύσιος Σκλήρης

Γιώργος Κοντογιώργης, Ιστορία του ελληνικού κόσμου. Το ελληνικό κοσμοσύστημα από τις απαρχές έως τις ημέρες μας, Αρμός, Αθήνα 2025.

Πρόκειται για ελληνική έκδοση του έργου Histoire de la Grèce (Éditions Hatier, Παρίσι, 1992) επικαιροποιημένη και εμπλουτισμένη, καθώς περιέχει επίσης εκτενή ιστοριογράφηση των ετών 1992-2025 και μια ανανεωμένη ματιά που περιλαμβάνει τις εξελίξεις κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Το έργο αναζητεί το ιδιάζον του Ελληνισμού και το ανιχνεύει κατεξοχήν στον ανθρωποκεντρισμό μικρής κλίμακας, ο οποίος αναπτύχθηκε αρχικά στις πόλεις-κράτη και στη συνέχεια, από την ελληνιστική περίοδο, στις κοσμοπόλεις. Χαρακτηριστικά του ανθρωποκεντρικού συστήματος, όπως το ορίζει ο συγγραφέας, είναι η έμφαση στην πολιτική ελευθερία, η οποία περιλαμβάνει την κοινωνική και την ατομική. Το ανθρωποκεντρικό ελληνικό σύστημα διαθέτει ερείσματα ακόμη και στο ελληνικό αιγαιακό τοπίo με τους μικρούς περίκλειστους, πλην σε επαφή με τη θάλασσα χώρους, που ευνοούν την ανάπτυξη πόλεων και εμπορίου. Μετά τη μυκηναϊκή κρατοκεντρική ανακτορική περίοδο, αποκτά σημασία το συνοδικό σώμα των ίσων της φατρίας και του φύλου, ενώ η πόλις στην σταδιακή της ανάπτυξη βασίζεται στο φυσικό επικοινωνιακό σύστημα, τη θαλασσοκρατία και τη χρηματιστική οικονομία που συντελούν στην ανάπτυξη κοινωνίας των πολιτών. Η μικρή κλίμακα της πόλεως διαφαίνεται και στον ορισμό, στον οποίο προβαίνει ο Ιππόδαμος ο Μιλήσιος, ότι η «αρίστη πολιτεία» οφείλει να μην είναι υπερβολικά μεγάλη, αλλά και στις παρατηρήσεις του Αριστοτέλους, μεταξύ άλλων, για το ότι οι πολίτες έχουν «αυτόφυτον εργασίαν». Ο Κοντογιώργης διαβάζει τη σικελική εκστρατεία κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο ως αποτυχία της Αθήνας να μεταβεί από πόλη σε κοσμόπολη. Τον 4ο αιώνα ο Αριστοτέλης διαγιγνώσκει στον πολιτικό στοχασμό του τη μετάβαση από την πόλη-κράτος στο οικουμενικό κοσμοπολιτειακό κράτος.

Η ελληνιστική και βυζαντινή κοσμόπολη

Η γνωσιολογία των συλλογικών ταυτοτήτων – Οι νεότερες προσεγγίσεις και η ελληνική ταυτότητα

από Γιώργος Κοντογιώργης

-17 Δεκεμβρίου 2010

Γιώργος Κοντογιώργης

1. Το έθνος ως έννοια

α. Η κρατούσα άποψη θεωρεί ότι η έννοια του έθνους «αποτελεί σχετικά σύγχρονο δημιούργημα και μια κοινωνική οντότητα μόνο στο βαθμό που παίρνει τη μορφή του σύγχρονου εδαφικά προσδιορισμένου κράτους, δηλαδή του 'εθνικού κράτους'». «Όλα τα έθνη είναι σχετικά πρόσφατα και σχετικά τεχνητά δημιουργήματα. Αυτό ισχύει και για το ελληνικό έθνος που δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα». Η έννοια του “ελληνικού έθνους” δεν αποτελεί σε τελική ανάλυση παρά (τεχνητό) δημιούργημα του νεοελληνικού κράτους-έθνους. Επομένως, τα έθνη που ισχυρίζονται ότι προϋπήρξαν του «κράτους-έθνους έχουν μία ψευδή αντίληψη του ιστορικού παρελθόντος»1.

Η άποψη αυτή, την οποία συνοψίζει ο Έρικ Χομπσμπάουμ ανεξαρτήτως των επιμέρους διαφοροποιήσεών της, αποδέχεται ότι το έθνος αποτελεί στις χώρες του “κέντρου” τεχνητή κατασκευή, ή, αναλόγως, επινόηση2 και, υποθέτω, σε ότι αφορά στην «περιφέρεια», φαντασιακή πρόσληψη3, που της μετακενώθηκε από το «κέντρο».

Μία βελτιωμένη εκδοχή του δόγματος αυτού, ανάγει το έθνος ως έννοια στις διεργασίες που συνέβησαν, σε ό,τι αφορά στις μεταμορφώσεις του κράτους, από την εποχή του Διαφωτισμού και οι οποίες απέληξαν στη διαμόρφωση του κράτους έθνους. Οπωσδήποτε όμως δεν αφίσταται από τη θεμελιώδη παραδοχή ότι το κράτος συγκροτεί το έθνος.

Από το επιχείρημα της “σχολής” αυτής, συνάγουμε ότι το έθνος δεν θεωρείται αυτοφυές και, επομένως, συμφυές γνώρισμα του κοινωνικού γεγονότος, αλλά “εμφύτευμα” που εγκατέστησε το κράτος στο μυαλό της κοινωνίας, που σκοπόν έχει την άντληση της συναίνεσής της ή, αλλιώς, νομιμοποίησης, στο σύστημα της πολιτικής κυριαρχίας που διακινεί. Συναρτάται, επομένως, με την αντίληψη ότι το κράτος αποτελεί το ταυτολογικό ισοδύναμο της πολιτείας. Ώστε, το κράτος αυτό, στο μέτρο που μονοπωλεί, τελικά, το πολιτικό σύστημα, αναλαμβάνει εξολοκλήρου και την ευθύνη του δημιουργήματός του, του έθνους. Το κράτος, εν προκειμένω, αυτοεπενδυόμενο τον φυσικό φορέα του έθνους, αυτοπροσδιορίζεται, επίσης, ως εντολοδόχος της ιδέας αυτής και όχι της κοινωνίας4. Συμβαίνει, όμως, με τον τρόπο αυτό, να ακυρώνει το αντιπροσωπευτικό πρόσημο, που εγγράφει για τον εαυτό του, αφού αναλαμβάνει να ασκήσει αρμοδιότητες που προσιδιάζουν, σε τελική ανάλυση, στις ιδιότητες τόσο του εντολέα (εν προκειμένω του έθνους) όσο και του εντολοδόχου (του έθνους).

Γ.Κοντογιώργης:Υπαρξιακό θέμα η είσοδος της κοινωνίας στη πολιτική Οι παρακαταθήκες του Καποδίστρια

Ο ομότιμος καθηγητής της πολιτικής επιστήμης Γιώργος Κοντογιώργης , εξηγεί τι είναι αυτό που σήμερα "ενοχλεί" τόσο από την ιστορία που συνέγραψε ο ίδιος ο Καποδίστριας με το Ρίζο Νερουλό, όσο και από την ταινία του Σμαραγδή, ένα ολόκληρο σύστημα της πολιτικής και της διανόησης , στην Ελλάδα αλλά και εκτός αυτής.

 Στέκεται στις μορφές της επικαιρότητας, όπως τις κινητοποιήσεις των αγροτών, το κίνημα των Τεμπών αλλά και την νέα ψηφιακή εποχή, για να διατυπώσει την άποψη ότι οι κοινωνίες πρέπει να βγουν από τα μοντέλα της σύγχρονης φεουδαρχίας και της εκλόγιμης μοναρχίας η οποία έχει εξελιχθεί σε ένα εκφυλισμένο καθεστώς σήμερα, από τις διάφορες οικονομικές και πολιτικές ελίτ.

 Όπως υποστηρίζει, οι κοινωνίες είναι η αιτία της ύπαρξης της οικονομίας και της πολιτικής κι όχι το αντίστροφο. Η κοινωνία λοιπόν πρέπει σε πρώτη φάση να διαμορφώσει με τους δικούς όρους την συμμετοχή στη πολιτική και την λήψη αποφάσεων , μαζί με το αντιπροσωπευτικό σύστημα, σε μια όμως άμεση προοπτική μετάβασης στη γνήσια δημοκρατία. Αυτό είναι πλέον κατά τον ίδιο, το υπαρξιακό ζήτημα της χώρας αλλά και του Ελληνισμού. Χωρίς πολιτικές δημοσίου συμφέροντος, απλά θα παραμένουμε ιδιώτες που κάθε 4 χρόνια θα αναθέτουν την συμμετοχή τους στη πολιτική και την λειτουργία της πολιτείας , σε αντιπροσώπους που αυτοί λειτουργούν, όπως το κάνουν επί δεκαετίες, ως εκλόγιμες μοναρχίες , που μετατρέπουν το ίδιο το κράτος σε ιδιωτική τους υπόθεση αναπαραγωγής της εξουσίας τους. 

Σχέσεις οικονομίας και πολιτικής | Γ. Κοντογιώργης – Β. Κάλιοσης – Κ. Δούνας

Εκδήλωση με θέμα «Σχέσεις οικονομίας και πολιτικής – Πώς η πολιτική επηρεάζει την οικονομία», στο πλαίσιο του 28ου Forum Ανάπτυξης, την Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2025 στην Πάτρα. 

Οι εισηγήσεις εξετάζουν τον ρόλο της πολιτικής στη διαμόρφωση των οικονομικών συσχετισμών, τη σχέση κοινωνίας-πολιτικής, καθώς και ζητήματα όπως η κομματοκρατία, η λειτουργία του πολιτικού συστήματος, η περιφέρεια και το κέντρο, και η επίδραση των θεσμών στην οικονομική ανάπτυξη.

ΠΗΓΗ:https://youtu.be/PSi4rGMKhF0?si=h1zHhQkfFN-NdKpL
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Γιώργος Κοντογιώργης - Συναντήσεις στον δρόμο για το 2ο Συνέδριο

Εις μνήμην Νεοκλή Σαρρή

Γ. Κοντογιώργης - Ομιλία στη μνήμη Νεοκλή Σαρρή - 20.10.12

«Ο Νεοκλής Σαρρής ως πνευματική και αγωνιστική μορφή του Ελληνισμού».

Ο Νεοκλής Σαρρής ήταν Έλληνας ακαδημαϊκός, νομικός και πολιτικός. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη την 5η Μαΐου του 1940, κι απεβίωσε στην Αθήνα την 19η Νοεμβρίου του 2011 από καρκίνο.

Ομιλία του Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη με θέμα «Ο Νεοκλής Σαρρής ως μελετητής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Ελληνισμού της εποχής εκείνης», που έγινε στις 20 Οκτωβρίου 2012 στην Αίθουσα Τελετών του Μεγάρου του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών, στο πλαίσιο εκδήλωσης αφιερωμένης στη μνήμη του Νεοκλή Σαρρή την οποία διοργάνωσε ο Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών με θέμα: «Ο Νεοκλής Σαρρής ως πνευματική και αγωνιστική μορφή του Ελληνισμού».

Χαιρετισμός του Γιώργου Κοντογιώργη προς τον ελληνισμό της διασποράς

Χαιρετισμός του Γιώργου Κοντογιώργη προς τον ελληνισμό της διασποράς, με αφορμή τον εορτασμό των 50 χρόνων του «Ελληνικού Κέντρου» της Ουάσιγκτον, στις 12 Οκτωβρίου 2025. 

Ομιλία για τον ρόλο και την ευθύνη του ελληνισμού της διασποράς, τη σημασία του ελληνικού πολιτισμού και το όραμα για μια κοινή πορεία του έθνους.

Το "κράτος" του Καποδίστρια. Μια συγκριτική αποτίμηση σε σχέση με την απολυταρχία της εποχής και την εκλόγιμη μοναρχία του κράτους έθνους

 Γιώργος Κοντογιώργης,

1. Η προσέγγιση του "κράτους" του Ιωάννη Καποδίστρια εγείρει σειρά προκαταρκτικών ζητημάτων τα οποία χρήζουν διευκρίνισης.

 Πρώτον, ως προς την έννοια "κράτος" και, γενικότερα, ως προς τις έννοιες που συμπλέκονται με αυτό, όπως του πολιτικού συστήματος, της δικαιοσύνης κλπ.

 Δεύτερον, ως προς το περιεχόμενο δύο θεμελιωδών συνιστωσών του "κράτους" του Κυβερνήτη: του προσωρινού, το οποίο εγκαθίδρυσε προκειμένου να διαχειρισθεί τη μετάβαση στην ανεξαρτησία και να δυνηθεί να οργανώσει τι θεσμικές του παραμέτρους, και της θεμέλιας πολιτειακής του ιδέας. 

Τρίτον, ως προς το μέτρο της κρίσεως, με το οποίo θα αξιολογηθεί και θα ταξινομηθεί το "κράτος" του Καποδίστρια στη γνωσιολογία των πολιτειών.

Η διευκρίνιση των εννοιών που συνάπτονται με το "κράτος" είναι αναγκαία καθόσον η νεοτερική κοινωνική επιστήμη εμφανίζει μια εντυπωσιακή, ευεξήγητη όμως γνωσιολογική υστέρηση, η οποία συνάδει με το πρώιμο ανθρωποκεντρικό στάδιο, που διέρχεται ο κόσμος μας. Υστέρηση, η οποία δημιουργεί μια άνευ προηγουμένου σύγχυση, με σημαίνουσες επιπτώσεις στην αντίληψη του παρελθόντος, στην σήμανση του παρόντος και, περαιτέρω, στην προβληματική της επίλυσης των βιούμενων προβλημάτων ή της πρόσληψης του μέλλοντος. 

Η έννοια του κράτους στη νεοτερική "επιστήμη" ενθυλακώνει ως φύσει ταυτόσημα, δηλαδή ως οργανικές συνιστώσες του, απολύτως διαφορετικά φαινόμενα, όπως το πολιτικό σύστημα, η δικαιοσύνη, η δημόσια διοίκηση, τα σώματα ασφαλείας και άμυνας κλπ.

 Εντούτοις, η προσέγγιση αυτή, είναι ορθή, στο μέτρο που απλώς ορίζει τις σημερινές πρωτο-ανθρωποκεντρικές πραγματικότητες ή, επίσης, εκείνες της δεσποτείας που προηγήθηκε. 

Με ποια "όπλα" μπορεί ο κόσμος να εισέλθει στο μέλλον; | Γ. Κοντογιώργης

Ο Γιώργος Κοντογιώργης Ομότιμος Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου, μιλά στην εκπομπή «Καθρέφτης» στο Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας με τον Χρήστο Μιχαηλίδη (19.09.2025).

Το πολιτικό προσωπικό της εκλόγιμης μοναρχίας σε ανοιχτό πόλεμο με τη χώρα | Γ. Κοντογιώργης

O Ομότιμος Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου, Γιώργος Κοντογιώργης, μιλά στο Beyond Podcast με τον Δημήτρη Μπαλτάκο (17.07.2025).

Γ. Κοντογιώργης: Η Θρησκεία στον ελληνικό κόσμο

Την Κυριακή 11 Μαΐου 2025 πραγματοποιήθηκε επίσκεψη στους Δελφούς με μέλη και φίλους της Κοσμοσυστημικής Ακαδημίας. Στον χώρο κάτω από τον Ναό του Απόλλωνα, ο καθηγητής Γ. Κοντογιώργης μίλησε για τη θρησκεία στον ελληνικό κόσμο.

Ημερίδα: Οικονομικά Συστήματα και Ελευθερία | Γ. Κοντογιώργης

Διάλεξη του Γιώργου Κοντογιώργη με θέμα «Οικονομικά Συστήματα και Ελευθερία». Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 24/05/2025, στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, και διοργανώθηκε από τη Σχολή Διοικητικών, Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών και το Τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής. Συμμετείχαν προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές.

Γ. Κοντογιώργης:Η ιστορία του ελληνικού κόσμου και το υπαρξιακό ζήτημα

Ο θεμελιωτής της κοσμοσυστημικής γνωσιολογίας, Ομότιμος Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου, Γιώργος Κοντογιώργης, σε μία άκρως αποκαλυπτική συζήτηση στον 98.4, με αφορμή και το νέο του βιβλίο από τις εκδόσεις Αρμός, που φέρει τον τίτλο «Ιστορία του Ελληνικού κόσμου» – το Ελληνικό Κοσμοσύστημα από τις απαρχές του έως τις ημέρες μας.

Γ. Κοντογιώργης, Διαφορές του παρόντος πολιτικού συστήματος με την Δημοκρατία

Ο ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, Γιώργος Κοντογιώργης, ήταν καλεσμένος στις 9/3/2025 στο space που διοργάνωσε η κοινότητα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Γ. Κοντογιώργης, Ο Καποδίστριας και ο σκοτεινός κόσμος του Μαυροκορδάτειου ελλαδικού κράτους

Ο Ομ. Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου, κ. Γιώργος Κοντογιώργης, συζητά με την Μαρία Δόικου στην εκπομπή «De profundis (Εκ βαθέων)» (30.1.2025) της Δημοτικής Τηλεόρασης Θεσσαλονίκης (TV 100), με θέμα το βιβλίο των Ιακωβάκη Ρίζου Νερουλού και Ιωάννη Καποδίστρια: Ιστορία της Νεότερης Ελλάδας – Από την εποχή της Αλώσεως της Ανατολικής Αυτοκρατορίας.

Γ. Κοντογιώργης, Ο θεσμός της προεδρίας στην εκλόγιμη μοναρχία της χώρας

Ο ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργος Κοντογιώργης στις 13.01.2025 στην εκπομπή Εκ βαθέων του Δημοτικού Ραδιοφώνου Θεσσαλονίκης FM 100, και στην δημοσιογράφο Μαρία Αναγνωστίδου.

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ- ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΝΕΩΤΕΡΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ιωάννης Μάζης, Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ

 

-Γιώργος Κοντογιώργης, Ομότιμος Καθηγητής Παντείου