Για τον αναστηλωμένο Παρθενώνα μας

Του Γιάννη Ταχόπουλου

Ἡ πρόσφατη προσθήκη νέου κομματιοῦ μαρμάρου στὸν Παρθενώνα ὁδήγησε σὲ συζητήσεις σχετικὰ μὲ τὸ ὀρθὸ τῆς ἐνέργειας αὐτῆς (π.χ. βλ. μία στὸ 1ο σχόλιο). Πρέπει νὰ προστεθεῖ μάρμαρο στὸ ἀέτωμα, γιὰ νὰ δοῦμε καλύτερα πῶς ἦταν στὴν ἀρχαιότητα, λὲν μερικοί· ὄχι, δὲν πρέπει γιὰ διάφορους λόγους, λὲν ἄλλοι. Ὡστόσο, ἐκεῖνο ποὺ ἀγνοήθηκε εἶναι ἡ συζήτηση γιὰ τὸ αὐτονόητο: Ἡ ἰδέα τοῦ «μνημείου». Ὁ Παρθενώνας εἶναι ἕνα «μνημεῖο», λένε, καὶ γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ τοῦ φερόμαστε ἔτσι, χωρὶς προσθῆκες, κι ὄχι ἀλλιῶς. 

 

Ἡ ἰδέα τοῦ μνημείου, ἢ μᾶλλον τοῦ μουσείου, εἶναι ἕνα ἀκόμη δεῖγμα τῆς ἀξίωσης τῶν Νέων Χρόνων νὰ ὁρίζουν ὡς ἀποστειρωμένο, νεκρὸ παρελθὸν τὴν ἐποχὴ πρὶν ἀπὸ αὐτούς. Εἶναι ἡ προϊστορία τῆς Ἀνθρωπότητας (ὁ κόσμος ξεκίνησε τὸ 1789 καὶ τὸ 1968), τὴν ὁποία βάζουν σὲ ἀεροστεγῶς κλεισμένο βάζο, πίσω ἀπὸ τὴ βιτρίνα, καὶ τὴ μελετᾶνε, τὴν ἀνατέμνουν, τὴν περιγράφουν μὲ ἀντικειμενικότητα. 

 

Οἱ προηγούμενες ἐποχές, ὅμως (δηλαδὴ καὶ ἡ Ἀρχαιότητα), ὅταν ἕνα κτήριο καταστρεφόταν μερικῶς, τὸ ἐπανοικοδομοῦσαν, ἀκριβῶς ἐπειδὴ δὲν ἀρέσκονταν στὴν μυθολογία ποὺ κατασκεύασαν οἱ Νέοι Χρόνοι. Γι' αὐτὸ βλέπουμε καὶ τὰ spolia, κομμάτια παλιότερων κτηρίων τοποθετημένα σὲ νέα. Ὁ ρομαντισμὸς τῶν ἐρειπίων εἶναι μιὰ καινοφανής, νεοτερικὴ θανατόφιλη ἀντίληψη ἡ ὁποία δικαιολογεῖ τὴν χρήση τῶν ἐρειπίων ἀπὸ τοὺς Νέους Χρονους ὡς —ἄσχετου μὲ τοὺς συμβολισμοὺς ὅσων ἀνήγειραν τὰ ἐρείπια— συμβόλων. Σὲ ἀντίθεση πρὸς τὴν ἀντίληψη ὅσων διαμαρτύρονται γιὰ τὴν πρόσφατη «κακοποίηση» τοῦ Παρθενώνα (ἀντίληψη βασιζόμενη στὴν ἀντικλασικὴ ἰδέα ὅτι τὸ ἐρείπιο πρέπει νὰ μείνει ἐρείπιο), στὴν Ἀρχαιότητα ὁ Παρθενώνας δὲν συγκαταλεγόταν στὴ λίστα μὲ τὰ ἑπτὰ θαύματα τοῦ ἀρχαίου κόσμου.

Κι απ’ τον ήλιο ξεξασπρότερη! Σχόλιο για τον δύσμοιρο τον Παρθενώνα

*

του ΚΩΣΤΑ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗ

~.~

Ανέβασα προχθες ένα σημείωμα στο facebook για τον αναστηλωμένο Παρθενώνα μας και την παρδαλή κατά τη γνώμη μου, και κατά την γνώμη πάμπολλων άλλων, όπως φάνηκε (το ποστ έχει ώς τώρα πάνω από 40.000 προβολές), νέα του όψη. Έγραφα εκεί:

«Να είμαι άραγε ο μόνος που αποστρέφεται αυτά τα αναστηλωτικά έμπλαστρα; Αυτά τα κατάσπρα ως χιών, λ.χ., μάρμαρα, που γυαλίζουν πλάι στην πατίνα της παλιάς πέτρας όπως γυαλίζει στον ήλιο η λεύκη πάνω στην υγιή επιδερμίδα; Οι αρχαιολόγοι, όπως το βλέπω εγώ, είχαν δύο επιλογές. Είτε να περιοριστούν στα σωστικώς αναγκαία και ν’ αφήσουν το λοιπό μνημείο στην κατάσταση που το έφερε η ιστορία. Είτε, εκεί που έκριναν ότι πρέπει να συμπληρώσουν τα κενά, να προσαρμόσουν τις νεότερες προσθήκες χρωματικά, όπως το κάναν λ.χ. οι Πολωνοί ξαναχτίζοντας υπέροχα τις ισοπεδωμένες πόλεις τους μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό το κατάλευκο του νιόκοπου μαρμάρου αλήθεια τι δείχνει; Σεβασμό τάχατες στο πρωτότυπο ή το άγχος του επιγόνου να κοτσάρει κι εκείνος κάπου τη σχολαστική τζίφρα του;»

Όπως κάθε φορά που αμφισβητεί κανείς το «δικαίωμα» ενός σιναφιού να αποφασίζει εκείνο κατά το δοκούν για ένα ζήτημα δημόσιου ενδιαφέροντος, η συζήτηση δεν άργησε ν’ ανάψει. Παραπέμπω στα, ποικιλοτρόπως, ερεθιστικά σχόλια που κατατέθηκαν ένθεν κακείθεν.

Έτσι μου αντιτάχθηκε ότι ουδείς λόγος πέφτει στο κοινό για το τι κάνουν οι αναστηλωτές με τον έρμο τον ναό της Παλλάδας! Ή ότι δεν έχει καμιά σημασία αν το αποτέλεσμα της αναστήλωσης είναι ή δεν είναι όμορφο! Ή ότι η ιστορική σημασία του κτηρίου υπερισχύει της αισθητικής του αρτιότητας, και άλλα γενναιόφρονα τέτοια.

Φυσικά, μου επιρρίφθηκε και άγνοια των περί αναστηλώσεως θεσφάτων… Λες και το ζήτημα που έθεσα εξ αρχής δεν ήταν ακριβώς αυτό: πόσο εύλογες είναι εντέλει αυτές οι ντιρεκτίβες και σε τι αποτέλεσμα έχουν εμπράκτως οδηγήσει…

Γλυπτά του Παρθενώνα: μια ιστορική αδικία που τη διαιωνίζουν τα υπολείμματα της βρετανικής αποικιοκρατίας

Του Δημήτρη Μάρτου

Ακόμη και σήμερα δεν λείπουν οι Βρετανοί διανοούμενοι και πολιτικοί, που ψάχνουν απεγνωσμένα λόγους για να δικαιολογήσουν την πράξη της αρπαγής και κατακράτησης ελληνικών μνημείων στο Λονδίνο. 36 σημαίνοντα πρόσωπα της πολιτικής και πανεπιστημιακής κοινότητας του Ηνωμένου Βασιλείου υπέγραψαν μια επιστολή (11-7-2025), με την οποία προσπαθούν να εμποδίσουν τις συνομιλίες για την «επανένωση» των Γλυπτών του Παρθενώνα.

Θεωρούν αυτές τις συνομιλίες «διαστρέβλωση της πορείας της ιστορίας για πολιτικούς και ιδεολογικούς λόγους», ότι η «απομάκρυνση των Μαρμάρων από την Αθήνα έγινε για συγκεκριμένους πολιτιστικούς λόγους τους οποίους έχουμε καθήκον να σεβαστούμε και να κατανοήσουμε», ότι δεν αναγνωρίζουν τις έρευνες και τις δημοσκοπήσεις που ζητούν την επιστροφή των Γλυπτών και ακόμη ότι «η μυστικότητα των διαπραγματεύσεων ενδέχεται να συνιστά παραβίαση των θεσμικών καθηκόντων που οι επίτροποι των μουσείων οφείλουν προς το κοινό».

Εν κατακλείδι, καλούν την Κυβέρνηση του Κιρ Στάρμερ και το ΔΣ του Βρετανικού Μουσείου «να αναστείλουν κάθε συζήτηση περί μεταβίβασης, μόνιμου δανεισμού ή αποδέσμευσης των Μαρμάρων του Έλγιν μέχρι να πραγματοποιηθεί πλήρης δημόσια επανεξέταση».

Αν και η λεγόμενη «Συμφωνία του Παρθενώνα» στηρίζεται στη λογική του δανεισμού των Γλυπτών στην Ελλάδα, με ταυτόχρονο δανεισμό άλλων αρχαιοτήτων από την Ελλάδα στο Βρετανικό Μουσείο, οι «36» διαφωνούν ακόμη και σε αυτήν την «κατευναστική», εκτονωτική και μάλλον εκφυλιστική, για το δίκαιο της επιστροφής, συμφωνία των δανειστικών ανταλλαγών.

Την επιχειρηματολογία τους την στηρίζουν κυρίως στο νόμο περί μουσείων του 1963, που ναι μεν ορίζει τη διοίκηση του Βρετανικού Μουσείου σαν αρμόδια για την επιστροφή αρχαιοτήτων, εξαιρεί όμως τα παρθενώνεια, για τα οποία ορίζει ότι δεν μπορούν να επιστραφούν. Επόμενα, η επιστροφή δεν είναι θέμα θέλησης του Βρετανικού Μουσείου αλλά πολιτικής βούλησης για αλλαγή του νόμου.

Η επιστολή, που συντάχθηκε από μέλη συντηρητικών και ακροδεξιών οργανώσεων, φαίνεται καλοδουλεμένη στα πλαίσια του βρετανικού νομικού και πολιτικού συστήματος, απαράδεκτη όμως ηθικά και πολιτισμικά και αντίθετη με το διεθνές αρχαιολογικό δίκαιο, που απαιτεί τα ταυτοποιημένα ιστορικά μνημεία να επιστραφούν στη χώρα προέλευσής τους.

Εντάσσεται στα πλαίσια μιας γενικότερης εκστρατείας για να εμποδιστεί η επιστροφή των παρθενώνειων γλυπτών. Μια εκστρατεία που αναδύεται από τα υπολείμματα του βρετανικού ιμπεριαλισμού και της αποικιοκρατίας. Αυτό το διαπιστώνει κανείς ενσκήπτοντας σε τοποθετήσεις κάποιων από τους υποστηριχτές της επιστολής.

Ο επικεφαλής του κόμματος Reform UK Νάιτζελ Φάρατζ ανέφερε, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Sun, ότι «Αν τα Γλυπτά του Έλγιν είχαν παραμείνει στην Ελλάδα , σήμερα δεν θα υπήρχαν». Δηλαδή, κατά τον κ. Φάρατζ η αποκόλληση, η καταστροφή και η διασπορά οργανικών τμημάτων του Παρθενώνα, θεωρείται διάσωση; Και ας υποθέσουμε ότι τα διέσωσαν, ότι μεταφέρθηκαν για μελέτη, συντήρηση ή και προστασία τους. αυτός ο χρόνος ‘’διάσωσης’’ δεν θα έπρεπε να είναι πεπερασμένος και να επιστρέφονταν αμέσως μετά; Γιατί αν αυτήν την ‘’προσφορά’’ τη μετατρέπεις σε «εμείς τα σώσαμε, άρα μας ανήκουν» τότε έχουμε εξαπάτηση. Δηλαδή, αν κάποιος διασώσει ένα παιδάκι από πνιγμό δικαιούται να το κρατήσει, να μην το επιστρέψει στους γονείς του; Δεν θεωρείται αυτό απαγωγή;

Δείτε πώς ήταν ο Παρθενώνας πριν από 2.400 χρόνια - Το εντυπωσιακό «παιχνίδι» με το φως

O ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ JUAN DE LARA ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΕΔΕΙΞΕ ΠΩΣ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΑΝ ΠΡΟΗΓΜΕΝΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΦΩΤΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΝ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ΣΕ ΕΝΑ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ ΘΕΑΜΑ

Χάρη στις σύγχρονες τεχνολογίες, έχουμε πλέον τη δυνατότητα να ανακαλύψουμε πώς ακριβώς ήταν ο Παρθενώνας πριν από περισσότερα από 2.400 χρόνια, στην εποχή της μέγιστης ακμής του.

Μια διεθνής ομάδα ειδικών, υπό την καθοδήγηση του αρχαιολόγου Juan de Lara από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, κατάφερε να δημιουργήσει μια εντυπωσιακή εικονική αναπαράσταση του ναού, όπως ήταν το 432 π.Χ.

Για τη δημιουργία αυτής της αναπαράστασης αξιοποιήθηκαν πλήθος ιστορικών πηγών, αρχαιολογικά ευρήματα, αλλά και αστρονομικά δεδομένα που αφορούν τον φωτισμό και τον προσανατολισμό του ναού. Όλα αυτά συνδυάστηκαν με προηγμένη τεχνολογία CGI, δημιουργώντας μια τρισδιάστατη απεικόνιση υψηλής ανάλυσης. Μέσα από αυτή την εικονική περιήγηση, οι θεατές μπορούν να «περπατήσουν» στον Παρθενώνα, να εξερευνήσουν τους διαδρόμους του και να θαυμάσουν λεπτομέρειες της αρχιτεκτονικής και της διακόσμησης που σήμερα έχουν χαθεί ή αλλοιωθεί από τον χρόνο.

Διαβάστε τη συνέχεια της ανάρτησης ΕΔΩ...

Γıατί ο Παρθενώνας μένει όρθιος επί 2.500 χρόνια ενώ δεν έχει θεμέλια (Βίντεο)

Το μυστικό αποκαλύπτεται μετά από μελέτες που δείχνουν ότι, παρά το γεγονός πως ο ναός του Παρθενώνα στην Ακρόπολη δεν έχει καν θεμέλια, έχει τριπλή αντισεισμική θωράκιση.

Σύμφωνα με την πολιτικό μηχανικό Νίκη Τιμοθέου, μελέτες της αρχιτεκτονικής και δομικής του φόρμας κατέδειξαν πως οι Αρχαίοι είχαν από τότε ανακαλύψει αυτό που σήμερα ονομάζουμε «σεισμική μόνωση». Ο ναός, σύμφωνα με την κυρία Τιμοθέου, κοντράρει επιτυχώς τη θεωρία της σύγχρονης πολιτικής μηχανικής, διότι χωρίς να έχει καν θεμέλια, είναι τριπλά μονωμένος σεισμικά.
Αυτή η τριπλή μόνωση, όπως μας εξήγησε, εντοπίζεται σε διαφορετικά σημεία του οικοδομήματος. Το πρώτο σημείο βρίσκεται στις στρώσεις τεράστιων οριζόντιων και εξαιρετικά λείων μαρμάρων, πάνω στα οποία πατάει ο Παρθενώνας.

Το δεύτερο παρατηρείται στους μεταλλικούς ελαστικούς συνδέσμους οι οποίοι συνδέουν τις πλάκες κάθε στρώματος, και που στο κέντρο τους εντοπίζονται μικροί σιδηροπάσσαλοι, γύρω από τους οποίους έχει χυθεί μολύβι (το μολύβι έχει την ιδιότητα να προστατεύει τον σίδηρο από τη σκουριά και να εξασθενεί με την ελαστικότητά του το όποιο κύμα, αφού μέρος της κινητικής του αυτής ενέργειας μετατρέπεται σε θερμική).

Και το τρίτο εντοπίζεται στις κολώνες του κτίσματος, οι οποίες δεν τοποθετήθηκαν μονοκόμματες, αφού οι αρχαίοι Έλληνες ήξεραν πως για να αντέξουν στους κραδασμούς της γης, θα έπρεπε να τοποθετηθούν σε φέτες, τέλεια εφαρμοσμένες η μία πάνω στην άλλη.

Γιατί οι Βρετανοί έχουν γλυπτά του Παρθενώνα; - Η ιστορία ξέρει

Ρότζερ Γουώτερς: Οι Άγγλοι τα έκλεψαν από τον Παρθενώνα

Στο πρώτο μέρος της συνέντευξης, που προβλήθηκε χθες, το ιδρυτικό μέλος των Pink Floyd ενημερώθηκε για τη διπλωματική κρίση και την ακύρωση της συνάντησης Σούνακ – Μητσοτάκη με αφορμή τα Γλυπτά του Παρθενώνα και σχολίασε με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο:

«Ώστε ο Ρίσι Σούνακ αρνήθηκε να τον συναντήσει επειδή είπε: “θέλουμε την επιστροφή των ελγίνειων Μαρμάρων”, των Μαρμάρων γ… τον Έλγιν; Οι Άγγλοι τα έκλεψαν, σωστά; Από τον Παρθενώνα, σωστά; Είναι τμήμα του Παρθενώνα, προφανώς και πρέπει να είναι πάνω στον γ… Παρθενώνα!

 Αυτό είναι κατάλοιπο της βρετανικής αποικιοκρατίας και είμαστε μακράν οι χειρότεροι όλων. Όταν ήμουν παιδί στη Βρετανία, μπορούσες να δεις στον παγκόσμιο χάρτη σημειωμένες με ροζ πινέζες τις αποικίες, όλος ροζ ήταν… Αυτή ήταν η αγγλική κοινοπολιτεία, η βρετανική αυτοκτατορία, δυστυχώς είναι ακόμη στο αίμα τους, για αυτό και έχουμε ακόμη υποτελείς στη μοναρχία, όπου πηγαίνει η βασιλική οικογένεια είναι πολύ μεγάλη η δεξιά πτέρυγα και θέλει να κυβερνά τον κόσμο και βλέπει σκλάβους και υπηρέτες της τους άλλους. Γι’ αυτό και αντιδρούν στην επιστροφή των Μαρμάρων, προφανώς και πρέπει να επιστρέψουν στην Ελλάδα. 

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΥΒΡΙΣ

Γιώργος Τασιόπουλος 

"Στον Βράχο εκεί...

σβηστό το φως της ιερής καντήλας,

η Ελιά ξεριζωμένη στη φωτιά,

την Πόλη ζώνει αλύπητος ο Σύλλας.

Χολή και ξύδι σε κερνά, Αθηνά..."

Κ. Παλαμάς (Στιγμές και ρίμες)

"Λίγα λεπτά από την Ακρόπολη σε ιδανική τοποθεσία η Αθηναϊκή Ριβιέρα", διαφημίζουν οι κατασκευαστές του Πύργου της Ριβιέρα στο Ελληνικό .

Ο ουρανοξύστης των 200 μέτρων που ως νέα Βαβέλ απειλεί να επισκιάσει τον ιερό βράχο της Ακρόπολης, το δε ύψος του ιερού βράχου από το περιμετρικό του έδαφος είναι μεταξύ 60 και 70 μέτρων και από το επίπεδο της θάλασσας είναι 156 μέτρα. Ο λόφος της Ακρόπολης απέχει από την ακτογραμμή του Φαλήρου μόλις 6 χιλιόμετρα.

Στην αρχαιότητα η λέξη ΥΒΡΙΣ  δήλωνε την αυθαίρετη βία από υπερβολική αίσθηση δύναμης, από αλαζονεία, αρχομανία ή πάθος. Πρόκειται για έναν ηθικό όρο που τον χρησιμοποιούσαν για να περιγράψουν τη σκόπιμη ατιμωτική συμπεριφορά.

Ο Αριστοτέλης («Ρητορική», 1378b 23-30) δίνει έναν πλήρη ορισμό της λέξης: «Οι υβριστές χαίρονται επειδή νομίζουν ότι υπερέχουν κακομεταχειριζόμενοι κάποιον. Γι’ αυτό οι νέοι και οι πλούσιοι είναι υβριστές· επειδή νομίζουν πως φαίνονται ανώτεροι όταν διαπράττουν ύβριν. Γνώρισμα της ύβρεως είναι η έλλειψη αισθήματος σεβασμού· και όποιος δεν δείχνει σεβασμό σε κάτι το περιφρονεί».

Παρθενώνας: η φανέρωση της πόλης

από Βαγγέλης Παππάς

Ο εικαστικός, συγγραφέας και ιστορικός τέχνης Βαγγέλης Παππάς τον Μάρτιο στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Ραγκαβά, μιά εκκλησιά κάτω από την Ακρόπολη, αναζητά την ουσία αυτού του μοναδικού αρχιτεκτονήματος που στέκει μεγαλόπρεπα από πάνω της.

Ο Παρθενώνας, διχως καλά – καλά να το εχουμε καταλάβει, ήταν (και όλως παραδόξως ειναι ακόμη) η κορυφαία “στέγη” της Αθήνας. Δηλαδή η αποκορύφωση και το επιστέγασμα της ίδιας της πόλεως.
Προφανώς δεν ηταν ενα τυχαίο κτήριο, ένας συνηθισμένος ναός, αλλά μάλλον ενα σύμβολο, ένα έργο τέχνης που θα ενσωμάτωνε πανω του όλες τις ιδέες της πόλεως, τις διανοητικές της κατακτήσεις, την δημοκρατία, και πάνω από όλα το πνεύμα των ενεργών πολιτών της.
Ο Παρθενώνας αποτελεί το “Έβερεστ” της ανθρώπινης επινόησης, αφού ο σκοπός του ηταν να συνεορτάσει την Σοφία Θεού κι Ανθρώπου. (Δεν ήταν ο πύργος της Βαβέλ της ανθρώπινης υπεροψίας) αλλά η συνέργεια του Θεού με την ανθρώπινη ικανότητα

Το μυστικό του Παρθενώνα που τον προστατεύει από σεισμούς είναι ο αθέατος στυλοβάτης σε βάθος 10 μέτρων. Πότε αποκαλύφθηκε.

"Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ" 

Το μυστικό του Παρθενώνα που τον προστατεύει από σεισμούς είναι ο αθέατος στυλοβάτης σε βάθος 10 μέτρων. Πότε αποκαλύφθηκε 

του συνεγάτη ιστορικού Κωνσταντίνου Λαγού

 Από το 1885 μέχρι το 1890, ο Έλληνας αρχαιολόγος Παναγιώτης Καββαδίας πραγματοποίησε τις πιο εκτεταμένες ανασκαφές στην Ακρόπολη. Ανάμεσα στα πολλά που ανακαλύφθηκαν τότε ήταν ο τρόπος που διαμορφώθηκε ο χώρος ώστε να ξεκινήσει η ανέγερση του Παρθενώνα το 447 π. Χ. 

 Το εντυπωσιακό κτίσμα που αποκαλύφθηκε ήταν ο στυλοβάτης του ναού. Αποτελεί το θεμέλιό του και είχε αναγερθεί όχι για τον Παρθενώνα που βλέπουμε σήμερα αλλά για ένα παλαιότερο ναό που βρισκόταν στην ίδια θέση.

  Ο Προπαρθενώνας της Αθηνάς Αμέσως μετά τη νίκη κατά των Περσών στον Μαραθώνα το 490 π. Χ. , οι Αθηναίοι ξεκίνησαν να αναγείρουν στο χώρο όπου βρίσκεται σήμερα ο Παρθενώνας ένα εντυπωσιακό ναό αφιερωμένο στην Αθηνά Παρθένο, που σήμερα είναι γνωστός ως Προπαρθενώνας. Στην Ακρόπολη υπήρχαν ήδη και άλλοι ναοί, αλλά αυτός προοριζόταν να είναι ο πρώτος μαρμάρινος και εντυπωσιακότερος στον Ιερό Βράχο. Όμως, η κατασκευή του δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

 Το 480 π. Χ. όταν οι Πέρσες κατέλαβαν την Αθήνα, ισοπέδωσαν στην Ακρόπολη όλα τα ιερά που υπήρχαν εκεί, συμπεριλαμβανομένου και του ημιτελούς ναού της Αθηνάς Παρθένου. Ο Παρθενώνας είναι βέβαιο ότι άρχιζε να χτίζεται το 447 π. Χ. από τον Περικλή. Όμως υπάρχει διχογνωμία στους αρχαιολόγους αν πράγματι αντικατέστησε τον Προπαρθενώνα που κατέστρεψαν οι Πέρσες, ή κάποιο μικρότερο ναό που χτίστηκε από τον Κίμωνα γύρω στο 468 π. Χ. Τα αρχαιολογικά ευρήματα Είναι γνωστό ότι εκείνη την εποχή ξανακτίστηκαν ή ανυψώθηκαν οι εξωτερικοί αναλημματικοί αμυντικοί τοίχοι της Ακρόπολης. Στο τμήμα τους βόρεια του Ερεχθείου, το πιο ορατό από την αρχαία Αγορά, ενσωματώθηκαν κομμάτια κιόνων από τον Προπαρθενώνα. Επιπλέον, δίπλα στον Παρθενώνα βρέθηκαν πολλά γλυπτά, που οι Πέρσες κατέστρεψαν το 480 π. Χ. 

Γιατί ο Παρθενώνας μένει όρθιος επί 2.500 χρόνια ενώ δεν έχει θεμέλια

Το μυστικό αποκαλύπτεται μετά από μελέτες που δείχνουν ότι, παρά το γεγονός πως ο ναός του Παρθενώνα στην Ακρόπολη δεν έχει καν θεμέλια, έχει τριπλή αντισεισμική θωράκιση.

Σύμφωνα με την πολιτικό μηχανικό Νίκη Τιμοθέου, μελέτες της αρχιτεκτονικής και δομικής του φόρμας κατέδειξαν πως οι Αρχαίοι είχαν από τότε ανακαλύψει αυτό που σήμερα ονομάζουμε «σεισμική μόνωση». Ο ναός, σύμφωνα με την κυρία Τιμοθέου, κοντράρει επιτυχώς τη θεωρία της σύγχρονης πολιτικής μηχανικής, διότι χωρίς να έχει καν θεμέλια, είναι τριπλά μονωμένος σεισμικά.

Αυτή η τριπλή μόνωση, όπως μας εξήγησε, εντοπίζεται σε διαφορετικά σημεία του οικοδομήματος. Το πρώτο σημείο βρίσκεται στις στρώσεις τεράστιων οριζόντιων και εξαιρετικά λείων μαρμάρων, πάνω στα οποία πατάει ο Παρθενώνας.

Σύμβολο τῆς κλασικῆς Ἀθήνας εἶναι ὁ Παρθενών.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΛΕΒΙΤΣΗΣ 

              " Φιλοσοφία και Θρησκεία" 

"Σύμβολο τῆς κλασικῆς Ἀθήνας εἶναι ὁ Παρθενών. 

Οἱ κρυφὲς ἀναλογίες καὶ ἡ ἐντελὴς ἰσορροπία ποὺ ὑπάρχουν στὸ Ναὸ καὶ ποὺ εἶναι δεμένες μὲ τὸ πέριξ Ἀττικὸ τοπίο καὶ τὸ Ἀττικὸ φῶς γίνονται φανερὲς στὰ πρόσωπα καὶ τὶς κινήσεις τῶν θεῶν καὶ τῶν ἀνθρώπων ποὺ περιζώνουν τὴν κορυφὴ τοῦ Ναοῦ, στὴ ζωφόρο καὶ στὰ ἀετώματα. Στὶς κινήσεις αὐτὲς τὶς ἐναρμόνιες καὶ στὰ πρόσωπα αὐτὰ τὰ γαληνεμένα δὲν ὑπάρχει σκιὰ σκότους ἢ σκιὰ ἀμφιβολίας ἢ σκιὰ τρόμου. Ἀκόμα καὶ οἱ πτυχὲς τῶν φορεμάτων ἀπεικονίζουν μουσικὲς ἀπολήξεις. Μιὰ βαθειὰ εὐτυχία ἀναπαύει τὰ στήθη, τὸ βλέμμα περιεσκεμμένο μαρτυρεῖ τὴν εὐδαιμονία, τὸν κατακτημένο ἀνώτερο σκοπὸ τοῦ κλασικοῦ Ἀθηναίου. Μιὰ τέτοια ἐμβίωση τοῦ κόσμου εἶναι ἑορταστική. Εἶναι σύμπας ὁ λαὸς τοῦ ἄστεως ποὺ βγαίνει στὴν πομπὴ τῶν Παναθηναίων.

Ἐκεῖ ψηλά, λοιπόν, στὰ περιζώματα τοῦ Ναοῦ δοξάζεται ἡ κατορθωμένη ἁρμονία τοῦ κόσμου καὶ τῆς ψυχῆς. Κι ὡστόσο στὰ ριζὰ αὐτοῦ τοῦ ἱεροῦ βράχου, στὸ ὑπαίθριο θέατρο τοῦ Διονύσου, σχίζει τὸ γαληνεμένο φῶς ἡ σκοτεινὴ μορφὴ τῆς Μήδειας, τὴ στιγμὴ ποὺ φονεύει τὰ παιδιά της· καὶ ὁ ἐρεβώδης ὀλοφυρμὸς τῆς σφαζομένης Κλυταιμνήστρας· καὶ συνταράζει τὰ πέριξ ὁ συμφυρμὸς τῶν μαινομένων Ἐρυνίων, ποὺ κυνηγοῦν τὸν Ὀρέστη· ὁ Οἰδίπους ἀνοίγει διάπλατα τὶς βασιλικὲς πύλες καὶ βγαίνει στὸ κοινὸ μὲ καταματωμένο πρόσωπο καὶ μάτια ἐξορυγμένα, ἐνῶ στὸ βάθος τῆς σκηνῆς αἰωρεῖται τὸ πτῶμα τῆς ἀπαγχονισμένης Ἰοκάστης.

ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ:Ακρόπολη γιατί είναι το πιο τέλειο κτίριο

ΠΗΓΗ:Lab of Datum

https://www.youtube.com/watch?v=bIEHnOP1sPc&ab_channel=LabofDatum

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Πώς Κατείχαν Τότε Αυτές Τις Γνώσεις; Παρθενώνας

ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ:Η Μηχανή του Χρόνου – «Αφιέρωμα στην Ακρόπολη» – Β΄ ΜΕΡΟΣ

Με την βοήθεια κορυφαίων επιστημόνων, η εκπομπή παρουσιάζει το θαύμα της Αθηναϊκής δημοκρατίας και του Περικλή, ο οποίος συγκρούστηκε με τους πολιτικούς του αντιπάλους, ώστε να ξεκινήσει την οικοδόμηση του Παρθενώνα, των Προπυλαίων, του Ερεχθείου και του ναού της Αθηνάς Νίκης. Η «Μηχανή του χρόνου», καταγραφεί όσους σεβάστηκαν, αλλά και ατίμασαν τα μνημεία, τόσο στην εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όσο και στην περίοδο της ρωμαϊκής κατοχής. 

Στην εκπομπή μιλούν, ο καθηγητής του ΕΜΠ και αναστηλωτής του Παρθενώνα, Μανόλης Κορρές, ο πρόεδρος των έργων συντήρησης Χαράλαμπος Μπούρας, η διευθύντρια της υπηρεσίας Μαρία Ιωαννίδου, καθώς και ο πρόεδρος του Μουσείου της Ακρόπολης Δημήτρης Παντερμαλής.

ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ:Η Μηχανή του Χρόνου - «Αφιέρωμα στην Ακρόπολη» – Α΄ ΜΕΡΟΣ 19 Ιουλίου 2017

Με την βοήθεια κορυφαίων επιστημόνων, η εκπομπή παρουσιάζει το θαύμα της Αθηναϊκής δημοκρατίας και του Περικλή, ο οποίος συγκρούστηκε με τους πολιτικούς του αντιπάλους, ώστε να ξεκινήσει την οικοδόμηση του Παρθενώνα, των Προπυλαίων, του Ερεχθείου και του ναού της Αθηνάς Νίκης. Η «Μηχανή του χρόνου», καταγραφεί όσους σεβάστηκαν, αλλά και ατίμασαν τα μνημεία, τόσο στην εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όσο και στην περίοδο της ρωμαϊκής κατοχής. 

Στην εκπομπή μιλούν, ο καθηγητής του ΕΜΠ και αναστηλωτής του Παρθενώνα, Μανόλης Κορρές, ο πρόεδρος των έργων συντήρησης Χαράλαμπος Μπούρας, η διευθύντρια της υπηρεσίας Μαρία Ιωαννίδου, καθώς και ο πρόεδρος του Μουσείου της Ακρόπολης Δημήτρης Παντερμαλής.

Η κατασκευή του Παρθενώνα σε τριδιάστατη απεικόνιση -ΒΙΝΤΕΟ (Περιήγηση στην Ακρόπολη)

 

Ἑλληνιστή πρωθυπουργέ κ. Τζόνσον συμμαζέψατε τούς «Ἀθλίους» τοῦ Βρεταννικοῦ Μουσείου

Εφημερίς Εστία Ιαν 11, 2022

Παρενέβησαν θρασύτατα στίς διοικήσεις τῶν Μουσείων Παλέρμο καί Κοπεγχάγης μέ αἴτημα νά μήν μᾶς ἐπιστρέψουν τίς ἀρχαιότητες τοῦ Παρθενῶνος! – Διπλωματικό θρίλλερ σέ ὀκτώ πόλεις τῆς Εὐρώπης

ΕΝΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟ θρίλλερ ὅμοιο τοῦ ὁποίου συναντᾶται μόνο στά μυθιστορήματα τοῦ Ντάν Μπράουν τύπου «Κώδικα Ντά Βίντσι» ὅπου περιγράφεται ὁ ἀγών γιά τήν ἀνακάλυψη τοῦ Ἁγίου Δισκοπότηρου, εὑρίσκεται σέ πλήρη ἐξέλιξη αὐτές τίς ἡμέρες σέ ὁλόκληρη τήν Εὐρώπη μέ πρωταγωνιστή τό Βρεταννικό Μουσεῖο τοῦ Λονδίνου καί ἀντίστοιχες ὑπηρεσίες πληροφοριῶν πού σπεύδουν νά τό ἐνημερώσουν γιά τίς πρωτοβουλίες πού ἀναλαμβάνουν οἱ ἑλληνικές ἀρχές γιά τήν ἐπιστροφή τῶν Γλυπτῶν τοῦ Παρθενῶνος.

Ὅπως ἀποκαλύπτει σήμερα ἡ «Ἑστία», στελέχη τοῦ Βρεταννικοῦ Μουσείου ἀκολουθοῦν κατά πόδας τά ἴχνη στελεχῶν τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ στό Παλέρμο καί τήν Κοπεγχάγη, στά μουσεῖα τῶν ὁποίων ἐκτίθενται θραύσματα τῆς ζωφόρου τοῦ Παρθενῶνος, καί ἡ Ἑλληνική Δημοκρατία αἰτεῖται τήν ἐπιστροφή τους στό Μουσεῖο Ἀκροπόλεως. Ἐνῶ τήν ἴδια ὥρα ἔχουν θέσει σέ συναγερμό τίς πηγές τους στά Μουσεῖα τοῦ Λούβρου, τοῦ Βατικανοῦ, τῆς Βιέννης, τῆς Καλσρούης, τῆς Χαϊδελβέργης καί τοῦ Βίτσμπουργκ, ὅπου ἐκτίθενται ἀρχαιότητες τοῦ Παρθενῶνος, ἀποσπασπασθεῖσες σέ ἄλλους χρόνους, καθώς εἰκάζουν βασίμως ὅτι ἡ Ἑλληνική Δημοκρατία θά ζητήσει καί ἀπό αὐτά τήν ἐπιστροφή τους.

Σύμφωνα μέ ἔγκυρες πηγές, στελέχη τοῦ Βρεταννικοῦ Μουσείου ἐπικοινώνησαν καί παρενέβησαν θρασύτατα στούς ὑπευθύνους τοῦ Μουσείου Antonino Salinas στό Παλέρμο ὅπου ἐξετίθεντο ἀρχαιότητες ἀπό τόν Παρθενῶνα καί ἐπιστρέφουν σήμερα στήν Ἑλλάδα μέ αἴτημα νά μήν κάνουν δεκτό τό αἴτημα τῶν ἑλληνικῶν ἀρχῶν! «Μήν τούς τά δώσετε πίσω!» ἦταν ἡ ἀπαίτησις. Τό αἴτημά τους ἀπερρίφθη μετ’ ἐπαίνων ἀπό τούς Ἰταλούς τῆς Magna Grecia, καί τό θραῦσμα “Fagan” ἐξαιρετικῆς ἀρχαιολογικῆς σημασίας θά τοποθετηθεῖ σήμερα σέ εἰδική τελετή στό Μουσεῖο τῆς Ἀκροπόλεως.

Πρόκειται γιά ἀπόσπασμα τοῦ λίθου VI τῆς ἀνατολικῆς ζωφόρου τοῦ Παρθενῶνος, ὅπου ἀπεικονίζονται οἱ θεοί τοῦ Ὀλύμπου καθιστοί, παρακολουθῶντας τήν παράδοση τοῦ πέπλου στήν Ἀθηνᾶ, τήν πολιοῦχο θεά τῆς Ἀθήνας. Ἀπεικονίζει τά κάτω ἄκρα τῆς θεᾶς Ἀρτέμιδος, μεταξύ ἄλλων θεᾶς τοῦ κυνηγιοῦ, ἡ ὁποία ἀτενίζει πρός τήν πομπή τῶν Παναθηναίων, πού προσέρχεται πρός τόν μεγάλο ναό.

Κεν Λόουτς – «Τα Γλυπτά του Παρθενώνα είναι κλεμμένα»

 Ο παγκοσμίου φήμης βρετανός σκηνοθέτης μιλά στα «ΝΕΑ» με αφορμή την επικείμενη αναγόρευσή του σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.

Να επιστρέψει τα Γλυπτά του Παρθενώνα στην Ελλάδα καλεί την κυβέρνηση της χώρας του ο Κεν Λόουτς, μία εβδομάδα μετά την άρνηση του Μπόρις Τζόνσον να προσέλθει σε διάλογο για το θέμα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Διαβάστε και αυτό:

O Κεν Λόουτς αρνείται το τιμητικό βραβείο του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ του Τορίνο!

«Τα Γλυπτά του Παρθενώνα είναι κλεμμένα. Πρέπει να γυρίσουν το συντομότερο στην Ελλάδα», τονίζει στη συνέντευξη που παραχώρησε στα «ΝΕΑ» ο παγκοσμίου φήμης βρετανός σκηνοθέτης, με αφορμή την επικείμενη αναγόρευσή του σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.

«Τα Γλυπτά κλάπηκαν από τον βρετανικό ιμπεριαλισμό. Δεν θα έπρεπε να είχαν αφαιρεθεί ποτέ. Δεν χρειάζεται καν να το συζητήσουμε», μου λέει ο δύο φορές βραβευμένος με Χρυσό Φοίνικα κινηματογραφιστής. «Είναι ζήτημα σεβασμού των φίλων μας των Ελλήνων. Πρέπει, λοιπόν, να πούμε «αυτά τα κλέψαμε εμείς», τα έκλεψε η Βρετανία, όπως και τόσα άλλα κατά τη διάρκεια της αποικιοκρατίας. Και μετά να τα επιστρέψουμε».

Οταν του ζητώ να σχολιάσει την απάντηση που έδωσε ο βρετανός πρωθυπουργός στον έλληνα ομόλογό του, δεν δυσκολεύεται καθόλου: «Ο Τζόνσον δεν είναι τίποτε άλλο από καρικατούρα ενός παλιομοδίτη ιμπεριαλιστή».

Βαθιά πολιτικοποιημένος, αριστερός ως το κόκαλο, ο 85χρονος Λόουτς υπήρξε φανατικός οπαδός του Τζέρεμι Κόρμπιν, τέως ηγέτη του Εργατικού Κόμματος, και έβλεπε με συμπάθεια τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος όμως τον απογοήτευσε. «Αν και οι συνθήκες στην Ελλάδα και τη Βρετανία είναι πολύ διαφορετικές, είχαμε και οι δύο μια πιθανότητα να αποκτήσουμε σοβαρές, ριζοσπαστικές κυβερνήσεις που θα λειτουργούσαν προς όφελος του λαού, αλλά αυτή η ευκαιρία μας αφαιρέθηκε. Στην Ελλάδα, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε την τόλμη να κάνει πράξη τη βούληση του ελληνικού λαού για πραγματική αλλαγή», τονίζει ο δημιουργός των ταινιών «Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι» και «Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ», οι οποίες τον έκαναν έναν από τους μόλις εννέα σκηνοθέτες που έχουν αποσπάσει δύο φορές την ανώτατη διάκριση του Φεστιβάλ των Καννών.

Le Corbusier και Παρθενώνας…!

«Το να δεις την Ακρόπολη είναι ένας ευσεβής πόθος που τρέφεις δίχως καν να διανοείσαι ότι θα τον πραγματοποιήσεις…. Δεν ξέρω γιατί αυτός ο λόφος κλείνει μέσα του την ουσία της καλλιτεχνικής σκέψης. Ξέρω να εκτιμώ την τελειότητα αυτών των ναών και να αναγνωρίζω τον απαράμιλλο χαρακτήρα τους. Έχω προ πολλού αποδεχθεί ότι εδώ βρίσκεται ο χρυσός κανόνας, βάση κάθε καλλιτεχνικής μέτρησης. Γιατί, αυτή η αρχιτεκτονική και όχι κάποια άλλη… Αυτό είναι για μένα ένα πρόβλημα ανεξήγητο. Πόσο συναρπάζεται όλο μου το είναι από έναν απόλυτο ήδη ενθουσιασμό για τα έργα άλλων φυλών, άλλων περιόδων, άλλων γεωγραφικών πλατών! Όμως γιατί, ύστερα από τόσους άλλους, πρέπει να ορίζω τον Παρθενώνα – έτσι καθώς ξεπροβάλλει από το πέτρινο πιάτο του- ως τον αδιαμφισβήτητο Άρχοντα και, έστω και οργισμένος, να υποκλίνομαι μπροστά στην υπεροχή του;»

(…)

«Δεν υπάρχει τίποτα ισοδύναμο στην αρχιτεκτονική της οικουμένης και όλων των εποχών. Είναι η πιο κρίσιμη στιγμή που ο άνθρωπος, διαπνεόμενος από τις ευγενέστερες σκέψεις, τις αποκρυσταλλώνει σε μια πλαστική φωτός και σκιάς. Η modenature του Παρθενώνα είναι αλάθητη, αμείλικτη. Η αυστηρότητά του ξεπερνά τις συνήθειές μας και τις φυσιολογικές δυνατότητες του ανθρώπου. Εδώ εδραιώνεται η καθαρότερη μαρτυρία της φυσιολογίας των αισθήσεων και της μαθηματικής θεώρησης που μπορεί να συνδέεται με αυτήν, καθηλώνεται κανείς στις αισθήσεις του, καθηλώνεται στο νου του, αγγίζει τον άξονα αρμονίας«