Μαθήματα σύγχρονης δημοσιογραφίας από τον ANT1

Του Παντελή Σαββίδη 

Ο ANT1 αποφάσισε – με τη γνωστή του σοβαρότητα – να κάνει ρεπορτάζ για την προσωπικότητα της Καρυστιανού. Όχι, φυσικά, με πολιτικές θέσεις, δημόσιες παρεμβάσεις ή κοινωνική απήχηση. Αυτά είναι λεπτομέρειες για την Σχολή του ΑΝΤ1.

Η αφετηρία ήταν μια φωτογραφία στην οποία η Καρυστιανού κάθεται στο ίδιο τραπέζι με την καθηγήτρια Μαρία Δελιβάνη 

Δημοσιογράφος του σταθμού συναντά την κ. Δελιβάνη και συνομιλεί μαζί της επί μισή ώρα. Για πολλά και διάφορα. Από αυτή τη συζήτηση, το δημοσιογραφικό ήθος του ΑΝΤ1, ως σταθμού, δεν αναφέρομαι στους δημοσιογράφους, κρατά ένα και μόνο πράγμα: ότι επί μνημονίων, η κ. Δελιβάνη είχε εκφράσει άποψη υπέρ της δραχμής.

Και κάπου εδώ ολοκληρώνεται το πορτρέτο της Καρυστιανού κατά ΑΝΤ1.

Ο συλλογισμός του ΑΝΤ1 είναι συγκλονιστικός:

Στην οθόνη προβάλλεται η φωτογραφία που βλέπετε με τον ευφυέστατο υπότιτλο:«Μια δραχμήστρια δίπλα στην  Καρυστιανού». 

Η δημοσιογραφική λογική είναι απολαυστική:

γνώρισες δραχμήστρια; έφαγες μαζί της; χαμογέλασες στην κάμερα; Δραχμήστρια κι εσύ. Μαθηματικό συμπέρασμα: η Καρυστιανού είναι δραχμήστρια!

ΑΝΘΡΩΠΟΦΑΓΙΑ

Του Παντελή Σαββίδη

Η συντονισμένη επίθεση που δέχθηκε η κ. Καρυστιανου δεν ήταν δημοσιογραφία. Ήταν επιχείρηση αποδόμησης. Και μάλιστα πρόχειρη. Τα ψεύδη και οι διαστρεβλώσεις που επιστρατεύτηκαν δεν είχαν καμία σχέση με έλεγχο λόγου ή κριτική επιχειρημάτων. Ήταν μια ωμή απόπειρα δολοφονίας χαρακτήρος, με στόχο όχι μόνο ένα πρόσωπο, αλλά κάτι πολύ ευρύτερο: το κίνημα που η Καρυστιανού εκφράζει.

Η κοινωνία σήμερα δεν έχει απέναντί της μόνο τον Κυριάκο Μητσοτάκη και το οικονομικό–πολιτικό σύστημα που τον στηρίζει. Έχει απέναντί της και μια υποταγμένη διανόηση, καθώς και μια εξίσου υποταγμένη δημοσιογραφία, που νομίζουν πως μπορούν ακόμη να κερδίζουν με τις παλιές μεθόδους: αποσιώπηση, συκοφάντηση, ταμπέλες. Δεν έχουν καταλάβει ότι τα πράγματα άλλαξαν.

Η Καρυστιανού δεν «έπεσε από τον ουρανό». Είναι η έκφραση ενός υπαρκτού, βαθιά κοινωνικού και πλειοψηφικού ρεύματος, το οποίο προϋπήρχε της εμφάνισής της. Ένα ρεύμα που έχει ήδη απαξιώσει συλλογικά το μεγαλύτερο μέρος του δημοσιογραφικού κόσμου — και πολύ σωστά έκανε. Αν τα ίδια τα δημοσιογραφικά όργανα δεν παρέμβουν για να επιβάλουν στοιχειώδη δεοντολογία, το επάγγελμα έχει τελειώσει. Άλλο πράγμα ο δημοσιογράφος, άλλο ο υπάλληλος οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων. Έχουν απομείνει λίγοι που το πιστεύουν ακόμη. Αυτοί θα δώσουν και τις τελευταίες μάχες.

Γιατί η Τουρκία ασχολείται τόσο πολύ με τον Σάββα Καλεντερίδη;

Του Παντελή Σαββίδη 

Το τουρκικό ιστολόγιο

 https://www.turkiyetoday.com/ 

αφιέρωσε ένα εκτενές άρθρο του αναλυτή Hasan Mesut Onder στον γνωστό γεωπολιτικό αναλυτή, εκδότη, ταξίαρχο ε.α. και πρώην αξιωματούχο της ΕΥΠ (σύμφωνα με όσα έχουν γραφεί δημοσίως) Σάββα Καλεντερίδη.

Και η έκταση του άρθρου και το περιεχόμενό του ξενίζουν διότι εστιάζουν λεπτομερώς σε έναν άνθρωπο που μπορεί στο παρελθόν να επηρέασε, κάπως, τις ελληνοτουρκικές ισορροπίες αλλά εδώ και καιρό είναι ένας αναλυτής με επιρροή αλλά δεν είναι σίγουρο ότι επηρεάζει την διαμόρφωση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Συνεπώς, γιατί τέτοια έμφαση στο πρόσωπό του.

Το άρθρο είναι καλά δομημένο, σοβαρό και χρησιμοποιεί ψυχολογικά στοιχεία για να αναλύσει την προσωπικότητα του Καλεντερίδη με ψυχραιμία. Δύσκολα θα εντοπίσει ο αναγνώστης λανθασμένα περιγραφικά στοιχεία. Χρησιμοποιεί εργαλεία από τρεις σχολές (Φροϋδική παράδοση, Έρικ Έρικσον και Βαμίκ Βόλκαν) για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Καλεντερίδης δεν λειτουργεί ως ψύχραιμος αναλυτής, αλλά ως υποκείμενο καθοδηγούμενο από ασυνείδητα τραύματα (Φρόιντ), κρίση ταυτότητας (Έρικσον) συλλογική ιστορική μνήμη και ανάγκη εκδίκησης (Βόλκαν).

Είναι δηλαδή μια επιχείρηση ψυχαναλυτικής-ιδεολογικής αποδόμησης του προσώπου του, όχι μια πολιτική ανάλυση με την κλασική έννοια.

Ο αρθρογράφος Hasan Mesut Onder φαίνεται να έχει θεωρητικό υπόβαθρο, σύμφωνα με το βιογραφικό του που παρατίθεται στο τέλος του κειμένου αλλά εδώ διακρίνεται καθαρά μια συντονισμένη προσπάθεια επαγγελματικού χαρακτήρα με σαφή στόχο.

Το ιστολόγιο είναι νέο (δημιουργήθηκε τον Ιούνιο του 2024) και οι αναλύσεις του γενικότερα έχουν χαρακτήρα σαν και αυτόν του άρθρου για τον Καλλεντερίδη. Ανήκει, δε, σε σημαντικό όμιλο ΜΜΕ στην Τουρκία.

Αν υποθέσουμε ότι κριτήριο για την επιλογή των άρθρων ενός ιστολογίου είναι να ανταποκρίνονται στο επίκαιρο ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, αναρωτιέται κανείς αν την τουρκική κοινή γνώμη ενδιέφερε αυτήν την περίοδο ο Σάββας Καλεντερίδης και όσα υποστηρίζει για την Τουρκία στα ελληνικά ΜΜΕ.

Άρα, το άρθρο γράφηκε με κάποια στόχευση. Ποια είναι αυτή; Και απο ποιούς μπορεί να υποκινήθηκε;

ΤΟ ΥΠΕΞ ΓΡΑΦΕΙ ΤΙΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΑΜΙΑΝΟΎ

Τι επιδιώκει το ΥΠΕΞ στη Μονή Σινά; (Δώστε προσοχή σ αυτήν την  ανάρτηση.

Του Παντελή Σαββίδη 

Έχω ενδιαφέροντα νέα από την υπόθεση της Μονής Σινά που οδηγούν σε μια ανησυχητική σκέψη.

Πρώτα τα νέα.

Θα έχετε διαβάσει (την ανήρτησα και εγώ) την τελευταία ανακοίνωση του παυθέντος ηγουμένου Δαμιανού με την οποία επιχειρεί να εμπλακεί και πάλι στις διαδικασίες εκλογής του νέου ηγουμένου ενώ έχει παυθεί.

Όσοι γνωρίζουν από κοντά τις εξελίξεις και τον έχουν δει λένε πως είναι αδύνατον ο Δαμιανός να έχει γράψει αυτήν την ανακοίνωση. Δεν έχει την δυνατότητα. Καλωσορίζει τους συνομιλητές του για ένα δίλεπτο και μετά σιωπή. Αδυνατεί.

Αυτήν του την αδυναμία την επισήμανε στην ανακοίνωση που εξέδωσε το Σάββατο και το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων στην οποία με απλά λόγια του λέει πως ξέρουμε ότι δεν γράφεις εσύ τις ανακοινώσεις γι αυτό και δεν σε τιμωρούμε. Το Πατριαρχείο αναφερόταν σε προηγούμενη ανακοίνωση του Δαμιανού.

Πηγές που είναι σε θέση να γνωρίζουν λένε ότι η σημερινή ανακοίνωση έχει συνταχθεί στο υπουργείο εξωτερικών, όπου την υπόθεση χειρίζεται η υφυπουργός Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου σε συνεργασία με τον Γενικό Γραμματέα Θρησκευτικών υποθέσεων του υπουργείου παιδείας Γιώργο Καλατζή.

Λεπτομέρεια που δεν πρέπει να μας διαφύγει είναι η εξής. Η αιγυπτιακή αστυνομία συνέλαβε διοικητικό στέλεχος του ιδρύματος της Μονής με την κατηγορία ότι πλήρωσε τους μπράβους να εισέλθουν στη μονή, να ξυλοκοπήσουν και να εκδιώξουν αδελφούς.

Η συλληφθείσα ισχυρίστηκε ότι εκτελούσε εντολές και ο εντολέας ήταν ο Δαμιανός.

Μετά από αυτό η αιγυπτιακή αστυνομία έπρεπε να συλλάβει τον Δαμιανό.

Σπύρος Βρυώνης: ο μηχανισμός της καταστροφής

Μια σημαντική μορφή του ομογενειακού ελληνισμού, ο ιστορικός Σπύρος Βρυώνης, που έφυγε απο τη ζωή, μιλά για το βιβλίο του "ο Μηχανισμός της Καταστροφής" και την εξάλειψη του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, το 1955. Μια συνέντευξη που παραχώρησε στις 24 Ιουνίου 2007 στις "Ανιχνεύσεις" της ΕΡΤ3.

ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΣΙΝΑ

August 31, 2025 

πηγή: εφημερίδα “Θεσσαλονίκη”

του Παντελή Σαββίδη

Η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά αποτελεί τον άλλο καθρέφτη της ορθόδοξης κρίσης. Από το σιγίλλιο του Ιουστινιανού ως τις μέρες μας, το Σινά υπήρξε σύμβολο παγκόσμιας πνευματικής ακτινοβολίας. Όμως τα τελευταία χρόνια, η εικόνα του τείνει να αλλοιωθεί από σκάνδαλα, εσωτερικές διαμάχες και κρατικές παρεμβάσεις.

Η νομοθετική ρύθμιση της ελληνικής κυβέρνησης, που μετέτρεψε τη Μονή σε ΝΠΔΔ ήταν κίνηση που κάλυψε τις ατασθαλίες του Αρχιεπισκόπου Δαμιανού και τον κατέστησε ακόμη περισσότερο υποχείριο της Αθήνας. Ωστόσο, το πρόβλημα δεν λύνεται με νόμους. Το καθεστώς της Μονής στην Αίγυπτο παραμένει θολό, ενώ η τουριστική αναβάθμιση της περιοχής δημιουργεί νέους κινδύνους αλλοίωσης του μοναστικού χαρακτήρα. Το βασικό ερώτημα είναι αν το Κάιρο θα αναγνωρίσει αυτή τη νέα υπόσταση ή θα επιμείνει στη δήμευση της περιουσίας.

Η … Δεσπότισσα κ. Κατερίνα.

 Διαχειρίζεται τον Αρχιεπίσκοπο Δαμιανό όπως επιθυμεί.

Η προσωπική πορεία του Αρχιεπισκόπου Δαμιανού, που ζει επί μακρόν εκτός Μονής και κατηγορείται για παραβίαση του κανονισμού, επιτείνει την κρίση. Οι αποκαλύψεις για εξωθεσμικές επιρροές, προσωπικές σχέσεις και οικονομικά συμφέροντα πλήττουν το κύρος μιας μονής που είναι για αιώνες σύμβολο ιερότητας. Η πρόσφατη απόφαση ομάδας μοναχών να του αφαιρέσουν την ηγουμενία, οι σκηνές βίας με την εκδίωξη διαφωνούντων και οι καταγγελίες εκατέρωθεν συνθέτουν εικόνα βαθιάς κρίσης.

Οι καμπάνες ηχούν επικίνδυνα

Του Παντελή Σαββίδη 

Είναι τρομερά ανησυχητικό να παρακολουθεί κανείς πόσο έτοιμη είναι η Άγκυρα να αντιμετωπίσει τις διαφαινόμενες εξελίξεις στην περιοχή που αφορούν και την Ελλάδα, και πόσο αδύναμη και αδρανής είναι η Αθήνα.

Στην ελληνική πρωτεύουσα η ηγεσία της κυβέρνησης και του υπουργείου Εξωτερικών έχουν οχυρωθεί πίσω από το δόγμα περί διεθνούς δικαίου, αλλά σε περιόδους ρευστότητας, όταν αναδιατάσσεται ολόκληρη η περιοχή, αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν.

Το δίκαιο που έχεις πρέπει να μπορείς να το υποστηρίξεις. Κανένας δεν θα σου χαρίσει τίποτε.

Η Αθήνα έχει εγκαταλείψει εδώ και αρκετά χρόνια αυτήν την προετοιμασία. Προετοιμασία όχι για να κάνει πόλεμο, αλλά για να τον αποτρέψει. Αντιθέτως, η Τουρκία, κατατασσόμενη στις αναθεωρητικές δυνάμεις, προετοιμάστηκε σε όλους τους τομείς. Στην οικονομία, την άμυνα, τη διπλωματία.

Το αποτέλεσμα; Η Αθήνα να μην μπορεί ούτε καν να παρακολουθήσει την πολιτική και τις κινήσεις της Άγκυρας. Οι εξελίξεις τη βρίσκουν συνεχώς ανενημέρωτη, και φυσικά απροετοίμαστη.

Μια τέτοια περίπτωση ήταν και η συνάντηση την Παρασκευή στην Κωνσταντινούπολη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με την Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι και τον πρωθυπουργό της κυβέρνησης της Τρίπολης στη Λιβύη Αμπντελχαμίντ Ντμπεϊμπά. Όλο το πλαίσιο συζήτησης που διέρρευσε αφορά θέματα που απασχολούν απολύτως την Ελλάδα. Από ενεργειακά μέχρι μεταναστευτικά.

"Τουρκικός ιμπεριαλισμός και αποτροπή" του Βασίλη Φούσκα

Παρουσίαση από τον Παντελή Σαββίδη

Το βιβλίο βασικά θέλει να καθορίσει τους όρους της ελληνικής αποτροπής αλλά με βάθος σε ό,τι αφορά την συγκρότηση της νεοελληνικής κοινωνίας και των προκλήσεων που αντιμετωπίζει.

Τα βασικά  ερωτήματα που διατρέχουν το βιβλίο το οποίο είναι γραμμένο από έναν αριστερό διανοητή ο οποίος έχει εμπειρίες από την μεταπολίτευση είναι:

-ποιοι είμαστε;

-πως απελευθερωθήκαμε;

-τι περιορισμούς έχει το κράτος που δημιουργήσαμε;

-ποια η σχέση μας με το παρελθόν;

-πόσο ενωμένοι είμαστε στην παραδοχή των σημαντικότερων παραμέτρων της κοινωνικής μας συγκρότησης

-ποια είναι η κοινωνική μας διαστρωμάτωση;

-υπάρχει αστική τάξη και πόσο εθνική είναι;

-ποιους κινδύνους αντιμετωπίζουμε;

Και διακρίνει δύο βασικές σχολές.

Την εθνολαϊκή και την νεοτερική.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΙΝΑ ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ

Από Παντελής Σαββίδης

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΙΝΑ ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ

1.-Επι Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο γίνεται προσφυγή στο δικαστήριο κατά του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Μονής Σινά.

2.-Εκδίδεται πρωτόδικα απόφαση κατά της Μονής.

3.-Γίνεται προσφυγή στο Εφετείο

4.-Το Εφετείο διατηρεί την πρωτόδικη απόφαση

5.-Αντιδρά η ελληνική κυβέρνηση

6.-Η κυβέρνηση της Αιγύπτου αναδιπλώνεται και διατυπώνει κάτι του είδους ότι δεν θα διωχθούν οι μοναχοί κλπ αλλά το θέμα δεν είναι αυτό.

7.-Το θέμα δεν είναι αν θα εκδιωχθούν οι μοναχοί. Αλλά σε ποιόν ανήκει η μονή.

8.-Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να διασφαλίσει την νομική κατοχύρωση υπερ της μονής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος.

9.-Οτιδήποτε άλλο που θα επιδιώξει και θα διακινήσουν τα παπαγαλάκια της θα είναι απόλυτη αποτυχία. Και υποχώρηση του ελληνισμού απο μια περιοχή που είχε παρουσία απο τον 5ο αιώνα. Απο την εποχή, δηλαδή, του Ιουστιανιανού.

ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΕΙ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΡΡΕΟΝΤΟΣ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

του Παντελή Σαββίδη

Απο την Άλωση στη Γενοκτονία

Πριν μερικές ημέρες, στις 19 Μαίου, τιμήσαμε τα θύματα της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Και σήμερα, φέρνουμε στη μνήμη μας, για άλλη μια φορά, την Άλωση της Πόλης. Της Πόλης που με την ακτινοβολία της διατήρησε για μία χιλιετία και πλέον τον ελληνικό τρόπο, την ελληνική πρόταση ζωής. Την Πόλη που επηρέασε ακόμη και τη διάδοχη της Βυζαντινής, την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Η πτώση της Κωνσταντινούπολης αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση στην οποία συνέτρεξαν όλες οι προϋποθέσεις παρακμής και κατάρρευσης.

Άλωση

Είναι χαρακτηριστική περίπτωση μελέτης ενός ιστορικού γεγονότος για να αποφύγουν οι λαοί δυσάρεστες εξελίξεις σε ό,τι αφορά την κρατική τους υπόσταση.

Οι ξένοι το κάνουν. Οι έλληνες όχι. Γιατί;

Όσοι λαοί, σήμερα, διαθέτουν ευαίσθητες κεραίες και ικανές ηγεσίες, πήραν μέτρα, από νωρίς, για να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο της παρακμής και της πτώσης.

Πριν μερικά χρόνια, στην ΕΡΤ3, κάναμε μια εκπομπή με βάση ένα ντοκυμαντέρ του ρώσου Αρχιμανδρίτη Τύχωνα για τα μαθήματα από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης και με προσκεκλημένο τον ίδιο το ρώσο ιερωμένο.

Ο Τύχων, ο οποίος είναι ηγούμενος της φημισμένης Μονής Σρέντεσκι (Υπαπαντής), στο Κέντρο της Κόκκινης Πλατείας, δεν είναι ένας τυχαίος κληρικός. Είναι πνευματικός του ρώσου ηγέτη. Και έχει αναλάβει ευρύτερες δραστηριότητες οι οποίες δεν είναι της παρούσης.

Με το ντοκυμαντέρ, που είχε μεγάλη απήχηση και στους συμπατριώτες του και στο εξωτερικό, ήθελε να δείξει τις συνέπειες που έχει η κατάρρευση μιας αυτοκρατορίας. Ήθελε να προειδοποιήσει τους Ρώσους για τις συνέπειες από τη διαλυτική τακτική ορισμένων νεόπλουτων και πολιτικών της πατρίδας του.

Μιχάλης Χαραλαμπίδης: Το σχέδιο ολικής εξόντωσης των Ελλήνων του Πόντου

ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΕΙ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΡΡΕΟΝΤΟΣ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

του Παντελή Σαββίδη

Απο την Άλωση στη Γενοκτονία
Πριν μερικές ημέρες, στις 19 Μαίου, τιμήσαμε τα θύματα της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Και σήμερα, φέρνουμε στη μνήμη μας, για άλλη μια φορά, την Άλωση της Πόλης. Της Πόλης που με την ακτινοβολία της διατήρησε για μία χιλιετία και πλέον τον ελληνικό τρόπο, την ελληνική πρόταση ζωής. Την Πόλη που επηρέασε ακόμη και τη διάδοχη της Βυζαντινής, την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Η πτώση της Κωνσταντινούπολης αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση στην οποία συνέτρεξαν όλες οι προϋποθέσεις παρακμής και κατάρρευσης.

Άλωση

Είναι χαρακτηριστική περίπτωση μελέτης ενός ιστορικού γεγονότος για να αποφύγουν οι λαοί δυσάρεστες εξελίξεις σε ό,τι αφορά την κρατική τους υπόσταση.

Οι ξένοι το κάνουν. Οι έλληνες όχι. Γιατί;

Όσοι λαοί, σήμερα, διαθέτουν ευαίσθητες κεραίες και ικανές ηγεσίες, πήραν μέτρα, από νωρίς, για να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο της παρακμής και της πτώσης.

Πριν μερικά χρόνια, στην ΕΡΤ3, κάναμε μια εκπομπή με βάση ένα ντοκυμαντέρ του ρώσου Αρχιμανδρίτη Τύχωνα για τα μαθήματα από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης και με προσκεκλημένο τον ίδιο το ρώσο ιερωμένο.

ΝΕΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ…

Του Παντελή Σαββίδη 

ΕΚΤΑΚΤΟ..!!! Πριν πολλα χρονια ο τοτε Γεροντας Παισιος ο Αγιορειτης οταν οι δικτατoρες Σανταμ στο Ιρακ και στην Συρια ο πατερας του Ασαντ οταν ηταν παντοδυναμοι και δεν υπηρχε αυτονομη περιοχη στο Κουρδισταν του Ιρακ, και στην Συρια δεν ειχε ερθει η Αραβικη ανοιξη, ουτε καν υπηρχαν οι Λαικες Μοναδες Προστασιας (YPG-YPJ),ειχε πει..”Το Κουρδικο θεμα εχει ηδη δρομολογηθει..” Αυτο γινεται τωρα!! Απ την θεωρια στην πραξη. –

Syria-AANES: Υπεγραφη μια ιστορικη συμφωνια* αναμεσα στον Μαζλουμ Αμπντι Ανωτατο διοικητη του SDF και τον Jolani του HTS για την επομενη μερα στην Συρια,με καθοδηγηση των Αμερικανων.Ο Ανώτατος Διοικητής των SDF Mazloum Abdi ταξίδεψε από και προς τη Δαμασκό σήμερα για τη συνάντησή του με τον προσωρινό πρόεδρο της Συρίας Ahmed al-Sharaa με ελικόπτερο βαρέων ανελκυστήρων CH-47F «Chinook» του αμερικανικού στρατού. Το ελικόπτερο εντοπίστηκε να πετά πάνω από το Κυβερνείο της Χομς κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.

-Καμία κυβερνητική δύναμη δεν θα εισέλθει σε περιοχές που ελέγχονται από τις SDF, εκτός πιθανώς σε συνοριακά περάσματα. -Την συμφωνια υποδεχθηκαν με τρελους πανηγυρισμους σε πολλες πολεις της Βορειας Συριας (με 5 νεκρους και 30 τραυματιες ).Ορισμενα αρθρα ακομα δεν εχουν δει το φως της δημοσιοτητας. Αυτο συνέβη μόλις 1 ημέρα μετά τα φρικιαστικά γεγονότα στη συριακή ακτή από τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις

Οι οργανικοί διανοούμενοι δεν θα πάνε στις διαδηλώσεις. Δεν τους περίμενε κανείς αλλά η θέση τους είναι, εξ ορισμού, εκεί. Στις διαδηλώσεις

Του Παντελή Σαββίδη

Ο όρος «οργανικός διανοούμενος» είναι του Γκράμσι και εννοεί τους διανοούμενους του κόμματος που το υποστηρίζουν στην προσπάθειά του να ανακτήσει την εξουσία και να την διατηρήσει.

Με τον καιρό απέκτησε ευρύτερη διάσταση. Αφορά τους διανοούμενους που υποστηρίζουν ένα καθεστώς σε βάρος –πολλές φορές– της πλειοψηφίας της κοινωνίας. (Αποφεύγω τον όρο «λαϊκής πλειοψηφίας», διότι τους προκαλεί αποστροφή.)

Οι οργανικοί διανοούμενοι του καθεστώτος που επικρατεί σήμερα στην Ελλάδα (για συντομία του Μητσοτακισμού) άρχισαν από προχθές έναν ορυμαγδό πυροβολισμών στο διαδίκτυο για να μας πείσουν γιατί δεν θα πάνε στην διαδήλωση της 28ης Φεβρουαρίου. Λες και περίμενε κανείς να τους δει. Ή λες και πήγαν στην προηγούμενη.

Συνήθως η μήτρα από την οποία προέρχονται είναι το παλιό ΚΚΕ Εσωτερικού και ό,τι παρήχθη επί εποχής Σημιτισμού. Θα μου πείτε, εκεί παρήχθη και ο ΣΥΡΙΖΑ. Ναι, οι τάσεις του ΚΚΕ Εσωτερικού ήταν πολλές.

Η ιδεολογία τους σήμερα είναι αυτή που ως χάρτινος πύργος κατέρρευσε με μια απλή εκλογή ενός ιδιότροπου Αμερικανού προέδρου.

Δεν αντιτίθεμαι απολύτως στην ιδεολογία τους, αλλά έχω τη δική μου εκδοχή της. Η κοινωνική διάστασή της είναι ενδιαφέρουσα. Αυτή που επικράτησε στην Ελλάδα και αναπαράγουν, δεν είναι η κοινωνική.

Η παραίτηση Μητσοτάκη μονόδρομος για να μην υποστεί ανήκεστο βλάβη η Ελλάδα

17/02/2025

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ

ΣΑΒΒΙΔΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ

Τα Τέμπη λειτούργησαν σαν καταλύτης για την αποκάλυψη μιας βαθιά αρρωστημένης κατάστασης του ελληνικού κράτους που το απειλεί με ανήκεστο βλάβη. Στην ουσία, είναι αμφίβολο αν δημιουργήθηκε ελληνικό κράτος από το 1821 ως σήμερα. Μπορεί να ακούγεται ως υπερβολή, αλλά οι ομαλές περίοδοι του κράτους αυτού και πολύ περισσότερο η ομαλή λειτουργία των θεσμών του είναι ένα διαρκές ζητούμενο.

Είναι τέτοια η αγωνία των κατοίκων αυτής της χώρας να δουν το κράτος τους να λειτουργεί, στοιχειωδώς, κανονικά που κάθε φορά που αναλαμβάνει μια νέα κυβέρνηση, αναπτερώνεται η ελπίδα. Δυστυχώς, κάθε φορά επέρχεται η ίδια διάψευση και πιο κοντά η ανήκεστος βλάβη. Ο κ. Μητσοτάκης διέψευσε τις ελπίδες που είχε επενδύσει επάνω του η ελληνική κοινωνία μετά την εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ. Στην ουσία η χώρα βιώνει μια ιδιότυπη δικτατορία. Δικτατορία δεν είναι μόνο το καθεστώς που δεν σου επιτρέπει να μιλάς. Δικτατορία είναι η ενός ανδρός αρχή. Και ο κ. Μητσοτάκης είναι η μοναδική αρχή αυτού του τόπου.

Είναι πρωθυπουργός και ως πρωθυπουργός και πρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος ελέγχει την Κοινοβουλευτική Ομάδα του, η οποία πλειοψηφεί στη Βουλή, χωρίς να πλειοψηφεί στην κοινωνία. Προτείνει κι άρα ελέγχει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος εξελέγη με τις ψήφους των βουλευτών της ΝΔ, οι οποίοι υπακούν χωρίς εξαίρεση στον κ. Μητσοτάκη. Διορίζει την ηγεσία της Δικαιοσύνης. Για να βρει τις επιθυμητές κυρίες να την στελεχώσουν επέλεξε την τρίτη στην επετηρίδα για πρόεδρο Αρείου Πάγου και την έβδομη για εισαγγελέα.

“Βράζει” το παρασκήνιο – Ετοιμάζεται η διαδοχή Μητσοτάκη

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΕΣΙΔΗΣ

ΣΑΒΒΙΔΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ

Τόσο στην Αθήνα, όσο και στη Θεσσαλονίκη υπάρχει έντονο παρασκήνιο σχετικά με τις πολιτικές εξελίξεις. Σημαντικοί παράγοντες ξεπερνούν την αδράνεια που τους χαρακτήριζε ως σήμερα και θέλουν να επιταχύνουν τις εξελίξεις καθώς διαπιστώνουν ότι η χώρα οδεύει από το κακό στο χειρότερο. Ό,τι ακολουθεί αποτελεί αποκλειστικό ρεπορτάζ και δεν απηχεί κατ’ ανάγκη τις απόψεις του συντάκτη τους. Το ότι ο Μητσοτάκης βρίσκεται σε αποδρομή δεν αμφιβάλει κανείς. Το ζήτημα που ανακύπτει είναι η αντικατάστασή του.

Στην αντιπολίτευση το ΠΑΣΟΚ δείχνει μια ανωριμότητα να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες. Τα νέα στελέχη του είναι χωρίς πείρα και δύσκολα θα μπορούσαν να διαχειριστούν σύνθετες κυβερνητικές αρμοδιότητες στο τραγικό σημείο που έφερε τα πράγματα, ίσως, η χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Το βασικό πρόβλημα του κράτους σήμερα είναι η τεράστια διαφθορά, ίσως να βρίσκεται στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως. Αλλά και η εγκατάλειψη όλων των θεσμών που θα επέτρεπαν την διατήρηση της ακεραιότητας της χώρας και της ασφάλειας των πολιτών.

Ήμουν κι εγώ εκεί

Ήμουν κι εγώ εκεί

Του Παντελή Σαββίδη 

 Σπάνια χρησιμοποιώ αυτόν τον τίτλο. Μόνο στις περιπτώσεις που θα ήθελα να τονίσω την παρουσία μου. Γιατί θεωρώ αυτές τις στιγμές σημαντικές.

Πήγα σήμερα στην συγκέντρωση εδώ στη Θεσσαλονίκη. Το μέγεθός της ήταν τεράστιο. Κάλυπτε ολόκληρη τη Εγνατία. Θύμιζε συγκεντρώσεις της μεταπολίτευσης. Είχε μια διαφορά. Ακούστηκαν ορισμένα συνθήματα αλλά ήταν υποτονικά και μακριά από το κύριο μέρος της συγκέντρωσης. Τον κόσμο τον ένωνε μια βουβή απελπισία που προσπαθούσε να την σπάσει ο όγκος της συμμετοχής. Προσπαθούσε ο κόσμος να δημιουργήσει την ελπίδα πως αφού βγήκαν τόσοι στο δρόμο με την ηχηρή απουσία των θεωρούμενων, παλαιότερα, ως κύριων μέσων ενημέρωσης, κάτι μπορεί να αλλάξει. 

Κανείς δεν μπορεί να γενικεύσει γιατί συγκεντρώθηκε τόσος πολύς κόσμος. Ο καθένας πήγε για τους δικούς του λόγους. Θα σας πω γενικά τι είδα και γιατί πήγα εγώ. Μπορεί να μην υπάρχει κανένας άλλος που να πήγε για τους ίδιους λόγους.

Είδα ανθρώπους από όλο το πολιτικό φάσμα, συνταγματικό ή μη. Όλο το κοινωνικό φάσμα και κάθε ηλικίας. Από μικρά παιδιά μέχρι ηλικιωμένους που περπατούσαν με την βοήθεια συγγενικού τους προσώπου ή μπαστουνιού. Και αυτό κάτι σημαίνει. Παιδάκια με συνθήματα που έγραψαν με το χέρι τους σε μικρά χαρτόνια και ζητούσαν δικαιοσύνη. Ακόμη και ανθρώπους συντηρητικούς και άλλους που δήλωναν και δεξιοί. Μέχρι τις γνωστές αριστερές φράξιες που σεβάστηκαν και τους ανθρώπους που κάλεσαν την συγκέντρωση και την στιγμή. Όσο έμεινα ο σεβασμός ήταν απόλυτος. Και το είδα για πρώτη φορά.

Κάτι έχει συνταράξει την ψυχή του Έλληνα. Κάτι τον έχει κλονίσει. Όλα θύμιζαν εκείνες τις ιστορικές στιγμές που έβγαζαν μια βουβή κραυγή: δεν πάει άλλο.

Τώρα, γιατί πήγα εγώ.

Ο πρώτος λόγος ήταν ανθρωπιστικός. Πήγα για να δηλώσω την συμπαράστασή μου στους συγγενείς των νεκρών είτε στα Τέμπη είτε στο Μάτι είτε οπουδήποτε αλλού. Νεκρούς απο την ολιγωρία, την ανοργανωσιά ή την αδιαφορία του κράτους.

ΚΩΣΤΑΣ ΣΗΜΙΤΗΣ

του  Παντελή Σαββίδη

Παρά τις οχλήσεις που δέχθηκα απέφυγα να γράψω αρνητικά σχόλια για τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη που πέθανε χθες. Και θα συνεχίσω να το κάνω. Έχω εμμονές με ορισμένες αρχές που μου διαμορφώθηκαν κατά τα γυμνασιακά χρόνια, όπως η προσέγγιση του νεκρού αδελφού από την Αντιγόνη. Γι αυτό επιμένω πως είναι έγκλημα η εξάλειψη της κλασικής παιδείας από την εκπαίδευση. Κλασικό γυμνάσιο τελείωσα, παρά τον προσανατολισμό μου προς τις φυσικές επιστήμες.
Μια επιφανειακή αναφορά, όμως, στο τι πρέσβευε ο Σημίτης δεν είναι ασέβεια στη στιγμή. Άλλωστε και ο ίδιος και οι οπαδοί του επαίρονται για την ιδεολογία τους.

Μια μικρή λεπτομέρεια: στη Θεσσαλονίκη ήμουν, αν όχι το πρώτο, από τα πρώτα θύματα της σημιτικής επέλασης. Αλλά αυτό, πλέον, δεν επηρεάζει την κρίση μου. Δεν θα γράψω πολλά.

Ο Σημιτισμός αποτέλεσε την ελληνική έκφραση ενός πολιτικοιδεολογικού ρεύματος το οποίο διατυπώθηκε θεωρητικά από τον καθηγητή του London School of Economics Άντονι Γκίντενς με το βιβλίο του «ο Τρίτος Δρόμος» και επιχειρήθηκε να εφαρμοσθεί στη Βρετανία από τον Τόνυ Μπλέρ, στις ΗΠΑ από τον Κλίντον, στην Ιταλία από τον Ντ Αλέμα, στη Γερμανία από τον Σρέντερ και στην Ελλάδα από τον Σημίτη. Ήταν στην ουσία ένα ακόμη πλαίσιο με θεωρητικές καρικατούρες για την απομάκρυνση, ακόμη, περισσότερο και από την σοσιαλδημοκρατία, από αυτό που συνιστούσε μέχρι τότε αριστερά.

Για κόμματα όπως το ιταλικό PCI (το PSI εξέλειπε) ή το ελληνικό ΠΑΣΟΚ δεν ήταν εύκολο, τότε, να αποκλίνουν από τις αρχές τους. Η κοινωνική τους σύνθεση και οι ιδεολογικοπολιτικές αναφορές τους περιείχαν και λίγο Μάρξ. Ο Ανδρέας ξέφευγε από την πίεση των Μαρξιστών του κόμματός του λέγοντας κατά καιρούς πως το ΠΑΣΟΚ δεν απορρίπτει τον μαρξισμό αλλά τον δέχεται ως μέθοδο ανάλυσης. Ακόμη και ο πιο φιλελεύθερος οικονομολόγος, σήμερα, δεν θα απέρριπτε τον μαρξισμό ως μέθοδο ανάλυσης.

Η κριτική που γίνεται στην Ελλάδα για το δίδυμο Ανδρέας και Σημίτης διακρίνεται από μια ρηχότητα, αν δεν αποτελεί σκοπιμότητα. Το κυρίαρχο μοτίβο από χθες είναι ότι ο Σημίτης άλλαξε στο ΠΑΣΟΚ τον λαϊκισμό του Ανδρέα Παπανδρέου.
Ο Παπανδρέου εξέφρασε άλλα κοινωνικά στρώματα, άλλης εποχής, από αυτά που εξέφρασε ο Σημίτης. Ο Παπανδρέου εξέφρασε τα περιθωριοποιημένα κοινωνικά στρώματα που ηττήθηκαν πολιτικά και κοινωνικά από τη δεκαετία του 40. Και τα έβαλε στο πολιτικό και κοινωνικό προσκήνιο συγκρουόμενος με μια ισχυρή μετεμφυλιακή δεξιά που ήλεγχε τα πάντα.

Αντίσταση ή εξαφάνιση | Παντελής Σαββίδης | 6/3/2012

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ” ΓΛΩΣΣΑ : η επικίνδυνα μονοδιάστατη σκέψη στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

του Παντελή Σαββίδη

Το Σάββατο 14 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας ημερίδα με επίκεντρο την μακεδονική γλώσσα. (Δεν θα βάζω εισαγωγικά ούτε στο μακεδονική γλώσσα, ούτε στο Μακεδόνες διότι η κυβέρνηση των Αθηνών αποδέχθηκε και τους δύο όρους).

 Την ημερίδα οργάνωσε το Εργαστήριο «Σύνορα-Πολιτισμός-Φύλο» σε συνεργασία με το εργαστήριο Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου των Σκοπίων. Το γεγονός έτυχε της υποστήριξης ορισμένων καθηγητών του Πανεπιστημίου και της αντίδρασης άλλων. (Υπάρχει και μια τρίτη κατηγορία που, απλώς, διαβάζει). Στους υποστηριχτές της ημερίδας ανήκουν και οι καθηγητές Νίκος Μαραντζίδης και Κωνσταντίνος Τσιτσελίκης οι οποίοι έγραψαν ένα άρθρο στην εφημερίδα τα ΝΕΑ το Σάββατο 21 Δεκεμβρίου το οποίο μπορείτε να το δείτε παρακάτω.

Διάβασα το άρθρο των δύο καθηγητών και θα ήθελα να κάνω ορισμένες επισημάνσεις. Να διευκρινίσω ότι τους γνωρίζω και τους δύο προσωπικά και τους εκτιμώ. Πιστεύω, δε, πως έχουν και ακαδημαϊκό εκτόπισμα. Είμαι, όμως, σε εντελώς διαφορετικό κλίμα και δεν θα ήθελα να πάρουν προσωπικά την διαφοροποίησή μου. Θα σχολιάσω κυρίως τάσεις στην κοινωνία και θα τους θέσω ορισμένα ερωτήματα. Άλλωστε αυτά που γράφουν στα ΝΕΑ έχουν καταχωρηθεί ως η κυρίαρχη πολιτική αντίληψη όχι στην κοινωνία αλλά στο πολιτικό και ακαδημαϊκό σύστημα. Πως γίνεται θα μου πείτε αυτό;

Γίνεται όπως και στην Κύπρο. Μια συντριπτική πλειοψηφία απέρριψε το Σχέδιο Ανάν αλλά τα δύο κόμματα που το υποστήριξαν έχουν το συντριπτικό εκλογικό ποσοστό στην κυπριακή κοινωνία.

Να βάλουμε στην αρχή το πλαίσιο. Μετά από πολλά χρόνια Αθήνα και Σκόπια συμφώνησαν σε ένα πλαίσιο το οποίο ηρνείτο η Αθήνα από την αρχή της έντασης μεταξύ των δύο χωρών.