" Δυστυχισμένε μου λαέ... Πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε. "

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Διαβάζω για τους σκελετούς που ξαναβγαίνουν αυτόν τον καιρό...και μάλιστα με αρχιεπισκοπική ευλογία, αλλά και με το "κύρος " αυθεντιών...που ειδικεύονται στη μαλαξη συνειδήσεων.

Και δεν ακούστηκε μια συγγνώμη  για τα 99 χρόνια δέσμευσης εθνικών πόρων της χώρας στο ΤΑΙΠΕΔ.

Δεν ακούστηκε μια συγγνώμη για την αποδοχή των funds και τη παραχώρηση σημαντικού μέρους της ακίνητης περιουσίας των ιθαγενών αυτής της χώρας στους διεθνείς κομπραδορους του τραπεζικού συστήματος.

Δεν ακούστηκε μια συγγνώμη για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς που καθιέρωσε προκειμένου να εξασφαλιστεί η ευωχία του συστήματος στην αλλαγή της ατομικής ιδιοκτησίας σε ξένα χέρια...και μάλιστα ως  «ιδιώνυμο» για όσους αντιστέκονται στους πλειστηριασμούς  με τον νόμο 4354/2015 ψήφιζοντας την πώληση των «κόκκινων» δανείων στα γεράκια των funds.

Δεν ακούστηκε μια συγγνώμη για τις δραματικές  περικοπές του Κατρουγκαλου στις συντάξεις.

Δεν ακούστηκε μια συγγνώμη για το χρηματιστήριο ενέργειας και την προσοδοφόρο ικανοποίηση του Μυτιληναίου, του Κοπελουζου, του Βαρδινογιάννη και του εσμού των τρωκτικών που τρώνε τη χώρα με όλες τις κυβερνήσεις.

Δεν ακούστηκε μια συγγνώμη για το "συνυποσχετικο συμφωνο οικειοθελους προσφορας" που νομιμοποιούσε την φορολογική ασυλία των εφοπλιστικών εταιρειων (κοιτάξτε τη 3η φωτο με τον πρόεδρο των εφοπλιστών Βενιαμη και πείτε μου ποιος είναι ο πρωθυπουργός).

Η δήλωση Τσίπρα για το μη ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και για το Υπερταμείο

Βασίλης Βιλιάρδος 

Δεν μας είναι αντιπαθής ο Α. Τσίπρας, ούτε φυσικά ήταν αυτός που χρεοκόπησε την Ελλάδα – μας εξοργίζουν όμως τα ψέματα, ο λαϊκισμός, το θράσος και η παραποίηση της πραγματικότητας.

Εν προκειμένω, το κλείσιμο των τραπεζών που είπε, μπορεί να δικαιολογηθεί ως φραστικό λάθος – όχι όμως αυτά που ισχυρίσθηκε για τη μη υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας μας για 99 χρόνια, για το μη ξεπούλημα της και για το Υπερταμείο. Είναι ντροπή!

Δεν είναι κατανοητό δε, γιατί θέλησε να «ξεπλύνει» τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ – τη συγκυβέρνηση Σαμαρά/Βενιζέλου που συνυπέγραψε το εγκληματικό PSI με το οποίο, μεταξύ άλλων, υποθηκεύθηκε η πατρίδα μας.

Η κυβέρνηση Τσίπρα πάντως συμφώνησε με την ίδρυση τόσο του Υπερταμείου, στο οποίο μεταβιβάσθηκε όλη η δημόσια περιουσία μας, ακόμη και το Εθνικό Λαχείο συν 10.119 ακίνητα (https://newmoney.gr/roh/palmos-oikonomias/oikonomia/omologoun-ta-lathi-gia-ta-10-119-akinita-pou-dinoun-sto-ipertameio-alla-lene-pos-diorthonontai/), όσο και της ΑΑΔΕ – με αποτέλεσμα να είμαστε η μοναδική χώρα στον πλανήτη που η Εφορία της είναι ανεξάρτητη αρχή, ελεγχόμενη από τους ξένους, καθώς επίσης το Υπερταμείο που διαχειρίζεται και ξεπουλάει τη δημόσια περιουσία της.

Δεν είναι αλήθεια ότι «δεν εκποιήθηκε η δημόσια περιουσία».

Απάντηση στον Τσίπρα που στην συνέντευξή του στον Χατζηνικολάου δήλωση ότι το Υπερρταμείο δεν είναι υποθήκευση και ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας αλλά αξιοποίηση!

του Μιχάλη Χαιρετάκη

Σκέψου ότι έχεις ένα σπίτι από τον πατέρα σου, αλλά εσύ κρατάς μόνο την ψιλή κυριότητα, ενώ άλλος έχει την επικαρπία. Στα χαρτιά λες «το σπίτι είναι δικό μου», αλλά στην πράξη άλλος μένει μέσα, άλλος το νοικιάζει, άλλος παίρνει τα ενοίκια, άλλος το χρησιμοποιεί και το εκμεταλλεύεται όσο διαρκεί η επικαρπία. Εσύ έχεις τον τίτλο, αλλά όχι το πραγματικό όφελος ούτε τον ουσιαστικό έλεγχο, μόνο τα χρέη και το παραμύθι ότι είναι δικά σου τα ντουβάρια. 

Κάπως έτσι δούλεψε και το μεγάλο πολιτικό παραμύθι του Αλέξη: κράτησαν για το Δημόσιο την ταμπέλα της ιδιοκτησίας, για να λένε ότι «δεν πουλήθηκε», αλλά τη χρήση, την εκμετάλλευση, τα έσοδα και το κουμάντο τα έδωσαν αλλού για δεκαετίες. Δηλαδή στον κόσμο άφησαν την ψιλή κυριότητα του αφηγήματος και μοίρασαν την επικαρπία της πραγματικής εξουσίας.

Ναι το Υπερταμείο είναι εταιρεία του δημοσίου, δεν την πούλησαν.

Η αλήθεια όμως  είναι πολύ  πιο ύπουλη: δεν πούλησαν το ίδιο το Υπερταμείο ( Δες και ΕΔΩ). Πέρασαν όμως μέσα σε αυτό τη δημόσια περιουσία και έστησαν έναν μηχανισμό 99 ετών, που λειτουργεί με λογική ιδιωτικής οικονομίας, για να πουλάει, να παραχωρεί, να εκμεταλλεύεται και να “αξιοποιεί” κρατικά assets. Αυτό ακριβώς είναι το Υπερταμείο / HCAP / Growthfund. Η ίδια η επίσημη τεκμηρίωσή του αναφέρει διάρκεια 99 χρόνια και ότι άμεσες θυγατρικές του είναι, μεταξύ άλλων, το ΤΑΙΠΕΔ και η ΕΤΑΔ. 

Με απλά λόγια:

ο Τσίπρας και οι υπόλοιποι μπορούσαν να λένε «δεν πουλάμε», επειδή τυπικά το κουτί έμεινε κρατικό.

Το κολύμπι του Τσίπρα σε σοσιαλδημοκρατικά νερά!

08/02/2026

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΛΚΗΣ ΚΟΥΠΙΔΗΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Υπάρχουν πολιτικοί που βαδίζουν πάνω σε σταθερό έδαφος και άλλοι που επιμένουν να κολυμπούν, ακόμη κι όταν η θάλασσα έχει εξαφανιστεί. Ο Αλέξης Τσίπρας ανήκει στους δεύτερους. Κολυμβητής μεγάλων αποστάσεων σε νερά ρηχά, θολά και διαρκώς μεταβαλλόμενα. Δεν τον ενδιαφέρει τόσο πού πάει, όσο το να μην τον καταπιεί η ξηρά, διότι η ξηρά απαιτεί στάση, ταυτότητα, εξήγηση. Και αυτά είναι βαριά πράγματα.

Από τη ριζοσπαστική Αριστερά της ντουντούκας και της οργής, μέχρι τη σοσιαλοδημοκρατία της ευγενικής συνεννόησης και των χαμηλών τόνων, ο Τσίπρας διέγραψε μια πορεία που παρουσιάστηκε ως ωρίμανση, αλλά έμοιαζε περισσότερο με διαρκή αλλαγή μαγιό. Κάθε εποχή κι ένα ύφασμα, κάθε συγκυρία κι ένα χρώμα. Το σώμα ίδιο, το νερό πάντα ξένο. Η ριζοσπαστική Αριστερά (εκείνη που υποσχόταν ρήξεις, ανατροπές, σκισίματα χαρτιών και ιστορικούς σεισμούς) αποδείχθηκε τελικά μια πρόβα τζενεράλε. Ένα φροντιστήριο εξουσίας, όχι για να αλλάξει τον κόσμο, αλλά για να μάθει πώς λειτουργεί το σύστημα χωρίς να το ενοχλείς πολύ.

Η επανάσταση μπήκε σε παρένθεση και στη θέση της ήρθε η διαχείριση. Όχι η ψυχρή, τεχνοκρατική διαχείριση της Δεξιάς, αλλά η ανθρώπινη, είναι εκείνη η συναισθηματική διαχείριση της Αριστεράς που λέει: “ξέρω ότι πονάς, αλλά πρέπει να το κάνουμε”. Ο Τσίπρας δεν πρόδωσε τις ιδέες του. Τις απλούστευσε. Τις έκανε εύχρηστες, συμβατές, μεταφράσιμες. Η Αριστερά του έγινε ένα λεξικό, το οποίο έφτιαξε μια διπλή γλώσσα. Από τη μία η γλώσσα της κοινωνικής δικαιοσύνης, από την άλλη η γλώσσα των αγορών. Κι εκείνος στη μέση, διερμηνέας μιας εποχής που δεν ήθελε ούτε ρήξεις, ούτε όνειρα, αλλά μόνο επιβίωση.

Για απόλυση του Μάριου Διονέλλη από την Εφημερίδα των Συντακτών

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης είχε περιγράψει εδώ και δεκαετίες, με σχεδόν χειρουργική ακρίβεια, τον μηχανισμό λειτουργίας της ''ελεύθερης'' ενημέρωσης στα συστημικά ΜΜΕ:

    ''Όταν εργάζεσαι σαν δημοσιογράφος στα αστικά ΜΜΕ δεν χρειάζεται το αφεντικό σου να σου υποβάλλει το πώς θα προσεγγίσεις ένα θέμα.

 Αν ξεπεράσεις αυτά τα όρια τότε το αφεντικό σου σε πετάει σαν τρίχα απ’ το ζυμάρι''.

Αν κάποιος αναζητά σύγχρονη επιβεβαίωση αυτής της διαπίστωσης, του Ραφαηλίδη δεν χρειάζεται να ψάξει πολύ. 

Η πρόσφατη απόλυση του Μάριου Διονέλλη από την Εφημερίδα των Συντακτών λειτουργεί ως σχολικό παράδειγμα.

Ο Διονέλλης δεν κατηγορήθηκε για ''αντιεπαγγελματισμό»'' ούτε για λάθη στη δουλειά του. 

Το ''πρόβλημά' του ήταν ότι ξεπέρασε τα άτυπα όρια. 

Διαφώνησε δημόσια με τη νέα πολιτική κατεύθυνση της νέας ιδιοκτησίας της εφημερίδας, κατήγγειλε την ολοένα και πιο απροκάλυπτη στήριξη προς τον Αλέξη Τσίπρα και την ευθυγράμμιση με συγκεκριμένα ''κεντροαριστερά'' συμφέροντα.

Και τότε ενεργοποιήθηκε ο δεύτερος κανόνας που περιγράφει ο Ραφαηλίδης: η αποβολή από το ζυμάρι.

ΑΥΤΗ Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΣΗΜΟ

από Γιώργος Αλεξάτος 

 Καταξιωμένος δημοσιογράφος, με σημαντική προσφορά, ο Μάριος Διονέλλης απολύθηκε από την Εφημερίδα των Συντακτών, μετά από δεκατρία χρόνια εργασίας. 

Ο Μελισσανίδης και οι κύκλοι που έχουν μετατρέψει την εφημερίδα σε όργανο προώθησης των προσωπικών σχεδίων του Τσίπρα, δεν ανέχονται φωνές σαν του Μάριου. 

Ανάμεσά τους, σε πρωταγωνιστικό ρόλο, όπως καταγγέλλει ο Μάριος, ο αρχισυντάκτης Πολιτικού. Ο γνωστός και μη εξαιρετέος Γιώργος Πετρόπουλος. 

Όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένο

__________________________

ΑΥΤΗ Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΣΗΜΟ

Μάριος Διονέλλης

🎈Μετά από 13 χρόνια στην Εφημερίδα των Συντακτών, σήμερα, 3 Φεβρουαρίου, μου ανακοινώθηκε η ΑΠΟΛΥΣΗ ΜΟΥ. Μια απόλυση προφανώς άδικη και αναιτιολόγητη. Μια απόλυση που αποτελεί σαφή στοχοποίηση της νέας ιδιοκτησίας Μελισσανίδη αλλά και των «προθύμων» εντός της εφημερίδας προς το πρόσωπό μου. Μια απόλυση - μήνυμα για μένα αλλά, φοβάμαι, και για τους συναδέλφους μου που μένουν πίσω.

Φεύγω με το κεφάλι ψηλά. Για τα ρεπορτάζ μου σε αυτά τα 13 χρόνια, που έστειλαν τη φωνή των ανθρώπων της Κρήτης στις σελίδες μιας εφημερίδας η οποία ήθελε και ήξερε να τους δίνει λόγο και χώρο. Τα καλά λόγια του διευθυντή μας, Σωτήρη Μανιάτη για τη… σπουδαία δουλειά μου ακούστηκαν σήμερα τόσο λυπηρά. Μου έδωσε πάντως τη διαβεβαίωση πως η εργοδοσία έχει σχέδιο και μάλιστα στο μέλλον θα κάνει και προσλήψεις και θα αναπτυχθεί και θα μεγαλουργήσει… Ειλικρινά, εύχομαι ό,τι καλύτερο.

Θα ήταν πιο χρήσιμη όμως, λίγη αξιοπρέπεια.  Ασφαλώς και η δουλειά μου στο ρεπορτάζ ήταν καλή (το ξέρω πια, δεν χρειάζεται πιστοποίηση). Εκείνο που δεν ήταν καλό ήταν  η άποψή μου, που τόλμησα, όπως πάντα, να τη λέω δημόσια, για όσα συνέβαιναν το τελευταίο διάστημα στην εφημερίδα μας.

Πολιτικά ζόμπι στην υπηρεσία του Κυριακου

18/01/2026 

Στα εορταστικά τραπέζια των προηγούμενων ημερών, πριν ακόμη ανακύψει το «κόμμα Καρυστιανού», οι πολιτικές προβλέψεις έδιναν και έπαιρναν:

«Να δείτε που ο Αλέξης θα κάνει τη διαφορά», «Ο Σαμαράς θα συσπειρώσει τον κόσμο της ΝΔ», «Αμα διώξουν τον χασογκόλη το ΠΑΣΟΚ, θα έρθει πρώτο κόμμα» και διάφορα τέτοια ενθουσιώδη και ευφάνταστα.

Γράφει ο Γιώργος Χαρβαλιάς

Προσωπικά καθόμουν στη γωνιά χωρίς να μετέχω στην ευφορία της «εικονικής λύτρωσης». Κι όταν κάποια στιγμή οι παρευρισκόμενοι με παρότρυναν να μπω στη συζήτηση με το γνωστό: «Εσύ τι λες που είσαι και δημοσιογράφος;», κατέφευγα στο πειρασμό να τους τρολάρω. «Κυριάκος μέχρι να σβήσει ο ήλιος αγαπητοί μου. Τουλάχιστον με αυτούς που αναφέρατε…».

Η ατάκα δημιουργούσε αμηχανία, ίσως και κάποιο εκνευρισμό. Και τότε αναγκαζόμουν να δώσω διευκρινίσεις. Πλάκα έκανα, αλλά όχι εντελώς. Γιατί όσο κι αν ακούγεται οξύμωρο όλοι οι προαναφερθέντες «σωτήρες», πρόσωπα ή κόμματα, μοιάζουν να βρίσκονται στην υπηρεσία του Μητσοτάκη. Να εργάζονται για την μακροημέρευση του στην εξουσία.

Ας αρχίσουμε πρώτα από τον Τσίπρα και ένα πολύ βασικό δημοσκοπικό αξίωμα: Πολιτικό πρόσωπο με 70% αρνητικές γνώμες, εκ των οποίων οι περισσότερες αντιπροσωπεύουν σκληρούς haters, δεν έχει καμία απολύτως ελπίδα να ξαναδεί εξουσία. Αρα τι ακριβώς κάνει το παλληκάρι;

Αυτοοργάνωση η και άλλα ακόμη Ψεμματα του Αλέξη Τσίπρα

Του Δημήτρη Μπελαντή 

Ο Αλέξης φέρνει  στο παρόν από το  πασοκικο παρελθόν  του 1974 την λέξη " αυτοοργάνωση" και τον όρο " κίνημα πολιτών"

 Αν κάποιος όντως θέλει αυτοοργάνωση, δεν βάζει να προλογίσουν το βιβλίο του ένας πρώην σημιτικος διανοούμενος  at high places όπως ο  καθηγητής κ.Λιακος η ένας τραπεζίτης ουσιαστικά που υπέγραψε το τρίτο  μνημόνιο όπως ο Γιώργος Χουλιαρακης .Φέρνεις έναν ή μια  γονέα των Τεμπών, μια καθαρίστρια, έναν εργαζόμενο στην οποιαν βιομηχανία έχει μείνει,μια αγρότισσα από τα μπλόκα, πιθανόν έναν φτωχό μετανάστη που ζει χρόνια στην χώρα,μια λαντζερισσα, έναν  κατώτερο δημοτικό υπάλληλο, κάποιον δηλαδή που ασκεί μια καταπιεσμένη  και εκμεταλλευόμενη δραστηριότητα και δεν μπορεί να το βγάλει πέρα οικονομικά  στο τέλος κάθε μήνα   .Που όντως θέλει ένα καλύτερο μέλλον για την χώρα.

Με τους τραπεζίτες  η τις τραπεζιτισσες δεν κάνεις Αυτοοργάνωση.Μπορεις να κάνεις αλλά ενδιαφέροντα πράγματα όπως  Συγχωνεύσεις,Ιδιωτικοποιήσεις, Πλειστηριασμούς Κατοικιών  ( σαν αυτούς που ο Τσίπρας επέτρεψε και κλιμακωσε ως πρωθυπουργός), Εξαγορές και Πάρτυ της Ελίτ."Αυτοοργανωση" της Ολιγαρχίας δηλαδή .

Ο ΣΥΡΙΖΑ, Η ΜΑΡΊΑ ΡΕΠΟΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ ΤΟΥ ΑΛΈΞΗ ΤΣΙΠΡΑ

Του Ανδρέα Σταλίδη 

Στον κήπο υπάρχουν όλα τα φρούτα. Έτσι, υπήρχαν κάποιοι, εντός του ΣΥΡΙΖΑ που διαφωνούσαν και μάλιστα με λύσσα στο ξεπούλημα της Μακεδονίας. Όχι λίγοι.

Αντίστοιχα υπήρχαν όχι απλά κάποιοι, αλλά πολύ περισσότεροι εντός του ΣΥΡΙΖΑ που διαφωνούσαν με την Ρεπούση και το περιβόητο βιβλίο της Ιστορίας της Στ' Δημοτικού.

Μετά το τέλος εκείνου του τιτάνιου αγώνα που οργανώσαμε στο Αντίβαρο και πετύχαμε την απόσυρση του βιβλίου, εμφανίστηκαν και αυτές οι φωνές.

Γράφτηκε λοιπόν σε ένα άρθρο στην Αυγή η φράση ότι «Οι διανοητές συνέβαλαν στην νίκη του σκοταδισμού» θεωρώντας ότι παρόλο που η συγγραφέας, η συγγραφική ομάδα, και όλος αυτός ο εσμός ΑντωνοΛιάκηδων που ανέδειξε το βιβλίο, προερχόταν από τα σπλάχνα του Συνασπισμού, του ΣΥΡΙΖΑ, της «αριστεράς και της προόδου» κλπ, εν τούτοις ένα μεγάλο μέρος τους σιώπησε και αυτή η σιωπή συνέβαλε στην απόσυρση του βιβλίου.

Μία εμβληματική προσωπικότητα του ιδεολογικού αυτού ρεύματος, ο Άγγελος Ελεφάντης, απάντησε με δικό του άρθρο πάλι στην Αυγή λίγες ημέρες αργότερα. Τι είπε; Είπε ότι ναι, εσιώπησε συνειδητά, παρόλο που η κ. Ρεπούση του είχε στείλει εξ αρχής το εγχειρίδιο, το βιβλίο δασκάλου και το βιβλίο ασκήσεων, προκειμένου να λάβει δημοσίως θέση. Και εσιώπησε διότι δεν ήθελε η κακή γνώμη του για το βιβλίο να καταστεί υπό εκμετάλλευση από τους "ακραίους"! Και ολοκλήρωσε το άρθρο του ασκώντας την δυσμενή για το βιβλίο κριτική του, αφού πλέον είχε αποφασιστεί η απόσυρση. Το μόνο που δεν είπε ήταν «δε φτάνει που μας ντροπιάσατε, ζητήσατε και την στήριξη μας»!

Κυβέρνηση Alex Τσίπρα:

Του Νίκου Καραμπάση 

1. Υπογραφή τρίτου μνημονίου (12/7/2015, ν. 4336/2015, 86 δισ. ευρώ) – επέβαλε ~700 εφαρμοστικούς νόμους λιτότητας, υποτάσσοντας την εργατική τάξη σε εξωτερική πίεση και ενισχύοντας κεφαλαιακή συσσώρευση.

2. Αύξηση ΦΠΑ από 13% σε 23% (Ιούλιος 2015, ν. 4336/2015) – αύξησε το κόστος ζωής 5-7%, επιβαρύνοντας την εργατική τάξη και μεταφέροντας το βάρος της κρίσης σε προλετάριους.

3. Αύξηση ΦΠΑ σε 24% (Μάιος 2016, ν. 4446/2016) – πληθωρισμός ~6%, μειώνοντας το διαθέσιμο εισόδημα των εργαζομένων και ενισχύοντας τα κέρδη του κεφαλαίου.

4. Κατάργηση μειωμένου ΦΠΑ σε νησιά (2015-2018) – αύξησε το κόστος ζωής 5-10%, πλήττοντας τις τοπικές οικονομίες υπέρ συμφερόντων ξένου κεφαλαίου.

5. Αύξηση ΕΦΚ καυσίμων (0,67€→0,70€/λίτρο, 2016) – αύξησε μεταφορικά ~10%, πιέζοντας τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα.

6. Αύξηση ΕΦΚ καπνού/αλκοόλ (Μάιος 2016) – έσοδα ~500 εκατ.€, που ενίσχυσαν τη δημοσιονομική εξουσία του κράτους χωρίς ουσιαστική ελάφρυνση των φτωχών.

7. Αύξηση φόρων τσιγάρων/καφέ/μπύρας (Μάιος 2016) – αύξησε κατανάλωση ~8%, επιβαρύνοντας την εργατική τάξη.

8. Φόρος πολυτελούς διαβίωσης (ν. 4446/2016) – ~100 εκατ.€, με περιορισμένη επίδραση στο μεγάλο κεφάλαιο, περισσότερο συμβολικός.

9. Αύξηση φόρου επιχειρήσεων 26%→29% (ν. 4446/2016) – επιβάρυνε ΜΜΕ ~15%, μεταφέροντας εισόδημα σε τράπεζες και κρατικό μηχανισμό.

10. Αύξηση φόρου εισοδήματος πάνω από 20.000€ (Μάιος 2016) – συντελεστής 29%, πλήττοντας τη μεσαία τάξη και διατηρώντας συγκεντρωμένο πλούτο.

Ο Αλέξης στη χώρα των Λωτοφάγων...

 

Του Θανάση Κ.

Ο μυθικός Οδυσσέας, καθώς περιπλανιόταν για την Ιθάκη του, έφτασε κάποτε με τα πλοία του στη Χώρα των Λωτοφάγων. 

Εκεί ζούσε ένας ειρηνικός λαός που φίλευε τους επισκέπτες με ένα γευστικό καρπό, τον λωτό - ένα ναρκωτικό που προκαλούσε λησμοσύνη και απάθεια. Όσοι το έτρωγαν ξέχναγαν ποιοί ήταν, ξέχναγαν που πήγαιναν και ήθελαν να μείνουν για πάντα εκεί. 

Όταν το αντελήφθη ο Οδυσσέας έφυγε αμέσως με τα πλοία του. 

Στη συνέχεια της περιπλάνησής του έφτασε στη χώρα των Λαιστρυγόνων. Αυτοί ήταν άγριοι και ανθρωποφάγοι. Εξουδετέρωσαν με τεράστιους βράχους τα πλοία του Οδυσσέα εκτός από το δικό του που κατάφερε και προσορμίστηκε. Από εκεί τον οδήγησαν στον βασιλιά τους Αντιφάτη, ο οποίος έφαγε επί τόπου ένα σύντροφό τους και κυνήγησε τους υπόλοιπους που έτρεξαν στο πλοίο τους, επιβιβάστηκαν και κατάφεραν να σωθούν. 

Ο Αλέξης #Τσίπρας στην δική του #Ιθάκη, τα...έμπλεξε. 

Έγινε ο ίδιος Λαιστρυγόνας και βάλθηκε να εξοντώνει - εκ των υστέρων - όλους τους τότε συνεργάτες του. Με μια "συντροφοκτονία" που δεν έχει προηγούμενο. 

Κι ύστερα έμπλεξε την Ιθάκη με τη Χώρα των Λωτοφάγων. Και περιγράφει πώς κατά τη διάρκεια της διαδρομής του έφαγε τον λωτό, ξέχασε για πού είχε ξεκινήσει και που ήθελε να πάει, και παρέμεινε για πάντα εκεί. 

Δηλαδή μεταλλάχθηκε...

Κι αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό: Πώς ο ίδιος έγινε #Λωτοφάγος. 

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ S12E09: ΒΙΒΛΙΟ ΤΣΙΠΡΑ

Ανήκετε στην κατηγορία «Δεν διαβάζω 750 σελίδες, θα περιμένω να γίνει ταινία»; 

Καλά κάνετε. Δουλεύουμε για σας. Εγινε ταινία! Το διαβάσαμε για να σας ενημερώσουμε. Η Ανασκόπηση σας παρουσιάζει τα πιο σημαντικά σημεία του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα, Ιθάκη. Βρωμερά κουτσομπολάκια για πρώην συντρόφους, αποτίμηση της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, έχετε την ευκαιρία να ακούσετε τα πάντα. 

Πώς ο Πανος Καμμένος εμφανίστηκε ξαφνικά και συγκυβέρνησε εκεί που δεν το περίμενε κανείς, συγκινητικές ανθρώπινες στιγμές όταν η Μέρκελ έδωσε το τηλέφωνό της στον Αλέξη Τσίπρα και τον κέρδισε για πάντα, ο «έντιμος συμβιβασμός» ως κεντρικός επαναστατικός στόχος της ριζοσπαστικής αριστεράς, πάλι λίγο κουτσομπολάκι, κράξιμο στον Λαφαζάνη, όλα αυτά που συνιστούν τον πολιτικό ορίζοντα του Αλέξη Τσίπρα. Απολαύστε υπεύθυνα!

Μανώλης Κοττάκης για βιβλίο Τσίπρα

Του Μανώλη Κοττάκη

Κακώς αντιμετωπίζουμε την «Ιθάκη» ως βιβλίο Ιστορίας. Εάν επρόκειτο περί αυτού, ο κύριος Τσίπρας θα αποκάλυπτε, όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, ότι: 

– Η καγκελάριος Μέρκελ τού ζήτησε κι εκείνος το υλοποίησε κατά 80% να «τελειώσει» έναν ολιγάρχη τραπεζίτη, έναν ολιγάρχη εκδότη και έναν ολιγάρχη μεγαλοεπιχειρηματία. «Εξόντωσε» τους δύο από τους τρεις και έκανε τη «διαφορά». Το ίδιο είχε ζητήσει η καγκελάριος στο μπαλκόνι του γραφείου της από τον Γιώργο Παπανδρέου το 2010 αλλά εκείνος δεν «ημπόρεσε».

– Ο ίδιος πρότεινε στον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας και εκείνος του απάντησε «όχι» γιατί διαφωνούσαν στο 80% των θεμάτων, όπως του ελέχθη.

– Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής τον κάλεσε στο τηλέφωνο μεσάνυχτα λίγο πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων με στόχο την τελική συμφωνία στις Βρυξέλλες για να τον θέσει προ των ευθυνών του απέναντι στην Ιστορία, αλλά και για να τον ενθαρρύνει να κλείσει τη συμφωνία όντας βέβαιος ότι το εθνικό μέτωπο με τη βοήθεια της Ν.Δ. θα είναι αρραγές. Ανάλογο τηλεφώνημα του έκανε και η Ντόρα Μπακογιάννη. 

– Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος έβαλε βέτο στις διαπραγματεύσεις για το Μακεδονικό και τον προειδοποίησε, παρόντος του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, ότι δεν θα υπογράψει τη συμφωνία αν δεν αναθεωρηθεί το Σύνταγμα των Σκοπίων για να διαγραφούν οι 149 ορολογίες «Μακεδονία», αν δεν δεχθούν οι γείτονες ονομασία και στα σλαβικά και αν δεν διευκρινίσουν ότι η εθνικότητα στα διαβατήριά τους δεν σημαίνει ιθαγένεια αλλά ιδιότητα του πολίτη.

Στη χωρα των Λωτοφαγων.

Του Γιώργου Παπαδόπουλου Τετράδη

Το βιβλιο το βγαζει ο Τσιπρας με βαση τις οδηγιες του οδηγου που τον εχει αναλαβει να τον προωθησει σε νεα πρωθυπουργια, για να εμφανιστει ξεπλυμενος απο το κυβερνητικο του παρελθον στους αμετανοητους ή αφελεις που προσδοκα να ψηφισουν το νεο κομμα που θα φτιαξει. 

Αν κρινουμε απο τα ποσα ψεματα αραδιασε στο λαο στη διαρκεια της θητειας του, καταλαβαινουμε και ποσα αραδιαζει στο βιβλιο, που αναφερει μια ιστορια, την οποια τη ζησαμε! Δε μιλαει για αγνωστα πραγματα ωστε να μπορει να κοροϊδεψει πολλους.

Ανατριχιαστικο ειναι το γεγονος, οτι στο βιβλιο αυτο αδειαζει χυδαια ανθρωπους με τους οποιους οχι απλως συνεργαστηκε, αλλα χαρη στους οποιους εγινε κυβερνητης. Και οι οποιοι, σε αντιθεση με αυτον, μετα την κοροϊδια του λαου με το δημοψηφισμα, αρνηθηκαν να ρεζιλευτουν αυτοι και οι ιδεες τους κι αλλο μαζυ του, οποια γνωμη κι αν εχει κανεις γιαυτους. Τουλαχιστον δεν αλλαξοπιστησαν σαν κι αυτον.

Ο λαος βριθει βλακών, επιπολαιων, αφελων, με κοντη μνημη και κουτοπονηρων, οι οποιοι μας φερνουν στο σβερκο αυτους που κυβερνουν, επομενως ας μη νομιζει κανεις οτι ο Τσιπρας τελειωσε. Ειτε μονος ειτε με συνεργασιες.

Η «αμερικανιά» του Τσίπρα

Της Μαρίας Δεναξα

Ο πρώην πρωθυπουργός με επικοινωνιακά τεχνάσματα «made in USA» στρώνει το χαλί της επιστροφής του στην ενεργό πολιτική

Παρακολουθώντας από απόσταση την πολυήμερη πολεμική που έχει προκαλέσει η κυκλοφορία του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα «Ιθάκη», έχω αναρωτηθεί ουκ ολίγες φορές αν η Ελλάδα που καταρρέει είχε ανάγκη από τέτοιες «αμερικανιές».

Από ένα βιβλίο που χαρακτηρίζεται από την κουλτούρα του «κραξίματος», του δημόσιου «ξεκατινιάσματος» και του κουτσομπολιού ακόμη και στην πολιτική.

Σε τι χρησιμεύουν άραγε όλες αυτές οι ανώφελες πληροφορίες για τον Τάιλερ, τον Κασσελάκη, τον Βαρουφάκη και όλους τους πρώην συνεργάτες του, με ολίγη Περιστέρα και Καμμένο, αν δεν είναι για να προκληθεί λίγος ακόμη ντόρος γύρω από το όνομα του πρώην πρωθυπουργού, ο οποίος με επικοινωνιακά τεχνάσματα «made in USA» στρώνει το χαλί της επιστροφής του στην ενεργό πολιτική; Αραγε το χαλί θα είναι ιπτάμενο;

Εκεί λοιπόν που περιμένεις ένα όραμα, ένα σχέδιο, μια πολιτική πυξίδα, μπαίνεις σε ένα αφήγημα όπου όλοι φταίνε, όλοι είναι άχρηστοι, εκτός από τον ίδιο τον Τσίπρα, ο οποίος στην κριτική απαντά με φρασεολογία σχεδόν πεζοδρομίου, την οποία χρησιμοποιεί και για να περιγράψει ορισμένες σκηνές και στιγμές από τη διαδρομή του στην πολιτική. Το προηγούμενο επεισόδιο της «τσιπριάδας» ήταν αφιερωμένο στο «Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα», λες κι αυτό μας μάρανε όταν ο λαός δεινοπαθεί, είναι στα κάγκελα από τη συνεχή πίεση, τη συρρίκνωση της καθημερινότητάς του, την απώλεια της αξιοπρέπειάς του και προσπαθεί δεξιά-αριστερά να δει πώς θα απαλλαγεί από το καθεστώς Μητσοτάκη.

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι οι Ελληνες δεν έχουν ανάγκη από την προώθηση ακόμη ενός επικοινωνιακού προϊόντος με υποτιθέμενη ιδεολογική ρητορική που πατάει πάνω σε πτώματα της πολιτικής για να επανέλθει στο προσκήνιο, αδιαφορώντας ακόμη και για το δίκιο και το δίκαιο των ανθρώπων που χάθηκαν στη Μάνδρα και στο Μάτι, για το οποίο ο πρώην πρωθυπουργός αφιέρωσε μόλις 8 σελίδες. Ούτε δελτίο Τύπου να ήταν!

Ακριβό μου αμερικανικό αέριο. Από τον Αλέξη Τσίπρα στον Μητσοτάκη ! Ο Ν. Μαριάς βάζει τέρμα στηννκοροϊδία.

Ο κ. Νότης Μαριάς κυριολεκτικά «ξετινάζει» τις φανφαρονικές δηλώσεις περί μετατροπής της Ελλάδας σε «ενεργειακό κόμβο», αποκαλύπτοντας με στοιχεία ότι πρόκειται μια ιστορία που «δουλευόταν» εδώ και αρκετά χρόνια. Από την εποχή Τσίπρα , φθάσαμε στην περίοδο Μητσοτάκη. Επί πρωθυπουργίας του πρώτου προχώρησε, επί ημερών του δεύτερου ολοκληρώθηκε!

Το αποτέλεσμα είναι ότι οι Έλληνες πολίτες θα βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για πληρώσουν το πολύ ακριβότερο αμερικανικό LNG!
Όσο για τις «επενδύσεις» που θα γίνουν για τις απαραίτητες εγκαταστάσεις που θα υποστηρίξουν του σχέδιο, ο κ. Μαριάς με στοιχεία και αριθμούς αποδεικνύει ότι όλα αυτά θα πληρωθούν από τους πολίτες καθώς οι «επενδυτές» δεν βάζουν σχεδόν τίποτα από τα γεμάτα ταμεία τους!

Αν έχει δίκιο ο Λαφαζάνης, η αξιοπιστία του πρώην πρωθυπουργού θα θιγεί βαρύτατα. Στην περίπτωση που επιβεβαιωθούν τα γραφόμενα Τσίπρα, μένει εκτεθειμένος ο πρώην υπουργός.

Παναγιώτης Λαφαζάνης - Πρώην Υπουργός και επικεφαλής ΔΗ.Κ.Ε.Α απαντά στα γραφόμενα στο βιβλίο του Τσίπρα

Ο Κώστας Ήσυχος - Πρώην Υπουργός απαντά στον Τσίπρα 

14/11/2025


Δεν θα μπούμε τώρα στον πειρασμό να κάνουμε αναφορά στην πολιτική διαδρομή του Παναγιώτη Λαφαζάνη που από αγαπημένο παιδί του Χαρίλαου Φλωράκη βρέθηκε υπουργός του Τσίπρα, αργότερα επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας και σήμερα δημιούργησε ένα περιθωριακό μόρφωμα με το όνομα Δημοκρατικό Κίνημα Εθνικής Απελευθέρωσης( ΔΗ.Κ.Ε.Α).

Τώρα δηλαδή που τίθεται ζήτημα αξιοπιστίας του, αφού θεωρεί ο Λαφαζάνης, ότι ο Τσίπρας γράφει μυθεύματα στο επίμαχο βιβλίο του, είναι κάτι που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με δημοσιεύματα του Documento στο βιβλίο του Τσίπρα, «Ιθάκη», αναφέρεται μία συνάντηση στη Μόσχα τριών στελεχών της κυβέρνησής του (Νάντια Βαλαβάνη, Κώστας Ήσυχος και Παναγιώτης Λαφαζάνης) με τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Σ’ αυτή την συνάντηση, σύμφωνα πάντα με τον συγγραφέα του βιβλίου, οι πρώην σύντροφοι του περιγράφονται ως «γραφικές καρικατούρες» που αποκαλούν τον Μεντβέντεφ σύντροφο, και αυτός «τους κοιτάει και γελάει».

«Αυτά είναι χονδροειδή ψέματα. Εγώ δεν έχω κάνει καμία συνάντηση με τον Μεντβέντεφ, πόσο μάλλον με τον Ήσυχο και τη Βαλαβάνη» ανέφερε μεταξύ άλλων ο Παναγιώτης Λαφαζάνης κατά τη διάρκεια συνέντευξής του, που ακούμε παρακάτω.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ .

🐭Τελικώς η εξουσία είναι εξουσία και ο διαχρονικός της εχθρός είναι η δημοσιογραφία όταν τολμά να ασκήσει έλεγχο.

ΟΧΙ ..η  δημοσιογραφία δεν είναι χώρα Λωτοφάγων.

🔴ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ ..στο Documento για να μην κρίνει το βιβλίο..Το δημοσίευμα αφορά όσα λέει ο Αλέξης Τσίπρας για το θέμα των τηλεοπτικών αδειών και συγκεκριμένα την «αυτοκριτική»του,ότι κακώς στάθηκε επιθετικός απέναντι στους καναλάρχες...

Ο εκδοτικός οίκος που εκδίδει το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα «Ιθάκη», οδηγεί αύριο το Documento ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου, μετά από αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που συνοψίζονται στο εξής αίτημα: να κατεβάσουμε δημοσίευμα που κάνει κριτική σε όσα γράφει ο πρώην πρωθυπουργός στο βιβλίο του παραθέτοντας μάλιστα το σχετικό απόσπασμα. Το δημοσίευμα αφορά όσα λέει ο Αλέξης Τσίπρας για το θέμα των τηλεοπτικών αδειών και συγκεκριμένα την «αυτοκριτική» του , ότι στάθηκε επιθετικός απέναντι στους καναλάρχες.

Είναι πραγματικά λυπηρό, ο εκδοτικός οίκος Gutenberg (που κάποτε είχε στο τιμόνι της τον Γιώργο Δαρδανό), να κινείται λογοκριτικά για ένα βιβλίο του πολιτικού που υπερασπίζεται τη Δημοκρατία και την ελευθερία του λόγου, εναντίον της εφημερίδας Documento που είναι θύμα επιθέσεων και διώξεων για το θάρρος της να δημοσιογραφεί ελεύθερα και τον έχει στηρίξει επί χρόνια. Σημεία των καιρών ή των συγκεκριμένων ανθρώπων; Τελικώς η εξουσία είναι εξουσία και ο διαχρονικός της εχθρός είναι η δημοσιογραφία όταν τολμά να ασκήσει έλεγχο. Ο δε συγγραφέας της Ιθάκης θέλει τη δημοσιογραφία χώρα Λωτοφάγων.

Το αίτημα να αποσυρθεί το δημοσίευμα, επικαλείται τα πνευματικά δικαιώματα που δήθεν παραβιάζονται. Φυσικά δεν υπάρχει καμία παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων. Ο νόμος περί Πνευματικών δικαιωμάτων (Ν. 2121/1993 ) είναι σαφής:

Ο συγγραφέας ενός βιβλίου – ακόμη κι αν είναι πρωθυπουργός ή δημόσιο πρόσωπο- έχει πλήρη πνευματικά δικαιώματα επί του έργου του:

Η ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΥΜΑΤΟΣ

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

Σκέψεις για το Ινστιτούτο Τσίπρα και την επιστημονική του στελέχωση.

Σύμφωνα με τους θεωρητικούς του Συλλογικού Τραύματος, το ιστορικό τραύμα δεν αφορά μόνο ένα παρελθόν γεγονός,

αλλά μια διαγενεακή απώλεια νοήματος και εμπιστοσύνης.

• Στην ελληνική περίπτωση:

Το μεταπολεμικό και μεταπολιτευτικό βίωμα της διάψευσης (πολέμος – εμφύλιος – μετανάστευση – κρίση – μνημόνια – Τέμπη) έχει δημιουργήσει ένα υπόστρωμα συλλογικής δυσπιστίας,

όπου το "πολιτικό" υποκαταστάθηκε συχνά από το "τεχνοκρατικό" καλλιεργώντας μια  τάση να εμπιστευόμαστε τους «ειδικούς» αντί για κοινότητα, την ανάθεση αντί την συμμετοχή. Το είδαμε με τους "εκσυχρονιστές" του Σημίτη, το είδαμε στα Μνημόνια, το είδαμε με τον "τεχνοκράτη" Παπαδήμα, το είδαμε -κυρίαρχα- με την Πανδημία, το είδαμε με την "επιτελική διακυβέρνηση" των ορφανών του Σημίτη και θέλουν να το "δούμε" ξανά.   

- Η επιλογή «ειδικών» ως απάντηση στο τραύμα.

Όταν μια κοινωνία έχει πληγωθεί βαθιά από πολιτικές αποτυχίες, διαφθορά, λαϊκισμό ή αναξιοπιστία, ο ηγέτης που προτείνει «ειδικούς» προσφέρει ένα υποκατάστατο ασφάλειας.

Στο επίπεδο του συλλογικού ψυχισμού, οι «ειδικοί» λειτουργούν ως γονεϊκές φιγούρες που υπόσχονται τάξη, γνώση, έλεγχο.

Μέχρι τώρα διατηρούσα κάποιες (μικρές έστω) επιφυλάξεις περί των προθέσεων επι των ευρύτερων σχεδίων,  αυτών που ετοιμάζονται πάλι πίσω από κλειστές πόρτες.

Μετά όμως αυτή την δήλωση του εκπροσώπου του σημερινού διαπλεκόμενου γκουβέρνου  στον ΟΗΕ  (για τα ανθρώπινα δικαιώματα), δεν έχω πλέον καμία!

ΚΟΠΤΟΡΑΠΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ-ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ "ΣΥΡΙΖΑ"

🔺️Ο ΣΥΡΙΖΑς της πρώτης περιόδου ήταν μια χαλαρή Ομοσπονδία του τότε ΣΥΝ με άλλες 11 συνιστώσες- κόμματα και ομάδες προσωπικοτήτων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Χωρίς μέλη, η λήψη των αποφάσεων έβγαινε από την διαβούλευση αντιπροσωπιών των 12, σε ένα δυαράκι της Βαλτετσίου. 

Συγκολλητική τους ουσία ήταν το μοίρασμα της κρατικής επιχορήγησης σε 12 μέρη (αναλογικά) και ένας ασαφής στόχος ενότητας της ριζοσπαστικής Αριστεράς ενάντια στην (τότε ενιαία) νεοφιλελέ παγκοσμιοποίηση.

🔺️Στην δεύτερη περίοδο, εμπρός στις επικείμενες Κυβερνητικές ευθύνες του, ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να γίνει κόμμα με μέλη και δική του οργάνωση. Τότε αποχώρησαν, σε δύο κύματα, οι συνιστώσες του και μια από τις 3 "ιδεολογικές τάσεις" του πάλαι ποτέ ΣΥΝ.