Σύμφωνα με το «ΕΚΤΑΚΤΟ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ, Τεύχος 27, της 6ης Δεκεμβρίου 2004», περί της Γεωστρατηγικής Ανάλυσης περί του Ουκρανικού ζητήματος, του Δρ. Ηλία Ηλιόπουλου, στο Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων, διαβάζουμε (για τις σημερινές) εξελίξεις, από το 2004.
Γράφει ο Δρ. Ηλιόπουλος Ηλίας:
«Για την Ρωσία, η ενδεχόμενη απώλεια της ειδικής σχέσεως της με την Ουκρανία (δια της αλώσεως της τελευταίας και της εν συνεχεία εντάξεώς της στο ΝΑΤΟ) θα αποτελέσει δεινή ήττα, απείρως βαρύτερη από την απώλεια των χωρών της Δυτικής Μεσευρώπης (Τσεχία, Ουγγαρία) ή της ΝΑ. Ευρώπης (Βουλγαρία, Σερβία).
• Ενδεχόμενη επέκταση του ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία θα σημάνει πλέον την οριστική (και ασφυκτική) περικύκλωση της Ρωσίας από ένα στρατιωτικό συνασπισμό κρατών που καθηγεμονεύεται από την Παγκόσμιο Δύναμη, δρα αναθεωρητικώς στο διεθνές σύστημα και επανειλημμένως έχει δώσει απτά δείγματα αθετήσεως συγκεκριμένου τύπου υποσχέσεων και διακηρύξεών του».
Η επέκταση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς, φαίνεται ότι είναι (και έτσι το εκλαμβάνει και η Ρωσία) μία «επικαιροποιημένη» επανέκδοση της κλασσικής Γερμανικής Γεωστρατηγικής περί Μεσευρώπης, όπως είχε εκτεθεί ήδη το 1914, ενώπιον της Γερμανικής Βουλής, από τον τότε Καγκελάριο κατά την ανάγνωση των Πολεμικών Αντικειμενικών Σκοπών έναντι της Ρωσίας και η οποία προέβλεπε τον διαμελισμό της (Τσαρικής τότε) Ρωσίας σε τέσσερα τουλάχιστον τμήματα:
α) Ουκρανία, η απόσπαση της οποίας εθεωρείτο conditio sine qua non. (απαραίτητη προϋπόθεση).
β) Μουσουλμανικές Περιοχές του Καυκάσου.
γ) Σιβηρία.
δ) Εναπομείνασα Ρωσία.