Μια γεωπολιτική ανάγνωση των στρατηγικών επιλογών της Μόσχας στην ουκρανική σύγκρουση.

«Η Ρωσία και η μοίρα της Ουκρανίας»
Για τη Ρωσία, ο πόλεμος δεν αφορά μόνο το παρόν, αλλά και το τοπίο ασφαλείας της Ανατολικής Ευρώπης για τις επόμενες δεκαετίες.
Το Simplicissimus
Σύμφωνα με αυτήν την ερμηνεία, η σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας έχει πλέον ξεπεράσει την εδαφική της διάσταση και έχει λάβει τον χαρακτήρα ενός υπαρξιακού ζητήματος που συνδέεται με τη στρατηγική ασφάλεια της Μόσχας. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι η ρωσική ηγεσία θεωρεί αναξιόπιστη οποιαδήποτε συμφωνία που βασίζεται στην απλή ουδετερότητα της Ουκρανίας, πιστεύοντας ότι αποτελεί προτεραιότητα να αποτρέψει τη χρήση του ουκρανικού εδάφους ως στρατιωτικής ή πολιτικής πλατφόρμας εχθρικής προς τα συμφέροντά της.Από αυτή την οπτική γωνία, οι πιθανές τελικές λύσεις στη σύγκρουση θα περιορίζονταν σε σενάρια ικανά να διασφαλίσουν σταθερό έλεγχο της περιοχής: αποτελεσματική εξουδετέρωση, φιλική κυβέρνηση, πολιτική υποταγή ή άμεση ρωσική παρουσία. Αυτή η ανάλυση προσκαλεί σε προβληματισμό σχετικά με τη στρατηγική λογική που καθοδηγεί το Κρεμλίνο και τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει ο πόλεμος για τη μελλοντική ισορροπία δυνάμεων στην ευρωπαϊκή ήπειρο . (NR)
Είναι πλέον σαφές ότι το ΝΑΤΟ δεν έχει καμία πρόθεση να αφήσει το κόκκαλο, και έτσι η Ρωσία έχει μόνο δύο επιλογές: είτε να δώσει ένα αυστηρό μάθημα στις ευρωπαϊκές χώρες που θέλουν πόλεμο με κάθε κόστος, είτε να καταλάβει ολόκληρη την Ουκρανία, ώστε να μην μπορεί πλέον να χρησιμεύει ως φυλάκιο τρομοκρατών. Οποιαδήποτε συνθήκη ή συμφωνία για μια ουδέτερη Ουκρανία θα ήταν ουσιαστικά άχρηστη, ενώ η απόλυτη προτεραιότητα της Μόσχας είναι να αποτρέψει τη χρήση του υπόλοιπου τμήματος της Ουκρανίας από τη Δύση για επιθέσεις κατά του εδάφους της, των αμάχων της και των υποδομών της. Επομένως, ο ζωτικός στόχος της Ομοσπονδίας είναι να επιτύχει μια οριστική λύση σε αυτή τη σύγκρουση που θα εξαλείψει οριστικά και πλήρως οποιαδήποτε τέτοια απειλή για τα δυτικά σύνορά της από ό,τι έχει απομείνει από την Ουκρανία. Έτσι, η τελική κατάσταση για το υπόλοιπο τμήμα της Ουκρανίας θα είναι αναπόφευκτα αυτή ενός φιλικού κράτους, ενός ουδέτερου κράτους, ενός κράτους-μαριονέτας ή ρωσικής κατοχής. Κάθε ένα από αυτά τα αποτελέσματα θα αποκλείσει την εχθρική χρήση του εδάφους από τη Δύση. Και ένα από αυτά τα αποτελέσματα θα είναι αυτό που θα δούμε στο τέλος αυτού του πολέμου.















