Κίεβο και Ευρώπη: Όσο υπάρχει πόλεμος, υπάρχει ελπίδα.

Bruno Gravagnuolo - 20 Αυγούστου 2026

Πηγή: The Slingshot

Έχουμε φτάσει σε μια φάρσα. Το ηρωικό υπουργικό συμβούλιο των ολιγαρχών του πατριωτικού πολέμου του Ζελένσκι έχει παρασυρθεί από την πλήρη ανυποληψία. Πρώτον, ο Γερμάκ απολύθηκε και ο Μίντιτς διέφυγε στο Ισραήλ. Δύο μεγάλα ονόματα, το δεξί χέρι του ηγέτη. Τώρα είναι η σειρά της Ιρίνα Μούντρα, της αναπληρώτριας αρχηγού του επιτελείου του Ζελένσκι, να πιαστεί επ' αυτοφώρω, ή μάλλον, με δέματα χρίβνια, να καταβάλλει την εγγύηση μιας άλλης διεφθαρμένης προσωπικότητας στη φυλακή, του υπουργού Ενέργειας του Ζελένσκι, Γκαλουσένκο.

Μια ανεπανόρθωτη καταστροφή, από την οποία προκύπτει ότι ένα σημαντικό μέρος της δυτικής βοήθειας, εκτός από τους πυραύλους HIMARS και Flamingo, καταλήγει στις τσέπες μιας πατριωτικής συμμορίας κλεφτών. Εν τω μεταξύ, ο Podoliak, ένας άλλος σύμμαχος του Ζελένσκι, λέει: Δεν μπορούμε να ψηφίσουμε. Είμαστε σε πόλεμο.

Ωστόσο, ο Φεντόροφ, ένας μάγος των drones και εκδιωχθείς υπουργός —ευνοούμενος από τον Μασκ και τον Πίτερ Θιλ, και ίσως ακόμη και από τον Τραμπ— το έχει πει δυνατά και καθαρά: μπορούμε και πρέπει να ψηφίσουμε. Το μόνο που χρειάζεται είναι να ζητήσουμε εκεχειρία για να το κάνουμε αυτό. Όχι μόνο αυτή η κυβέρνηση είναι σάπια, αλλά χρειάζεται και μια νέα εκτελεστική εξουσία για να διαπραγματευτεί μια ειρήνη που θα είναι εγγυημένη και δεν θα την αρνηθεί όποιος ακολουθήσει τον Ζελένσκι, ακόμα κι αν είναι ο ίδιος ο Ζελένσκι. Η εξουσία έληξε πριν από δύο χρόνια. Επομένως, μια κυβέρνηση και ένας κρατικός μηχανισμός είναι ακατάλληλοι και αναξιόπιστοι. Από την αρχή κιόλας του καθεστώτος περιορισμένης κυριαρχίας. Όχι μόνο λόγω της αποζημίωσης εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ετησίως από την εποχή του Ομπάμα, του Τραμπ και του Μπάιντεν, αλλά και λόγω της νόμιμης παρουσίας του FBI στις υπηρεσίες καταπολέμησης της διαφθοράς! Αυτό γίνεται για να αποτραπεί η υπερβολική κλοπή από την πολιτική τάξη. Και μάλιστα με μηχανισμό εναλλαγής, επειδή οι Αμερικανοί επιθεωρητές θα μπορούσαν να εμπλακούν σε δωροδοκίες και κερδοσκοπία.

Οι θεωρίες του Μπρεζίνσκι στο Παλαντίρ: Πώς η σύγκρουση στην Ουκρανία έγινε η μεγαλύτερη στρατιωτική δοκιμασία του Ηνωμένου Βασιλείου μέχρι σήμερα

από την Michele Blanco - 18 Αυγούστου 2026

Πηγή: Αριστερό Δίκτυο

Η θέση που προβάλλουν οι Jeffrey Sachs και Sybil Fares είναι σαφής: ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν είναι απλώς μια αντιπαράθεση μεταξύ Μόσχας και Κιέβου, αλλά το προϊόν μιας αμερικανικής στρατηγικής που έχει σχεδιαστεί για περισσότερα από τριάντα χρόνια. Μια στρατηγική που έχει μετατρέψει το ουκρανικό έδαφος σε κύριο πεδίο μάχης και πεδίο δοκιμών για τον σύγχρονο τεχνολογικό πόλεμο, ενώ το Κίεβο συνεχίζει να πληρώνει το εξαιρετικά υψηλό ανθρώπινο, οικονομικό και εδαφικό τίμημα.

Σήμερα, η δύναμη του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος δεν περιορίζεται πλέον στους στρατηγούς και τους κατασκευαστές όπλων. Περιλαμβάνει εταιρείες πληροφορικής, επενδυτικά κεφάλαια, εταιρείες ενέργειας, υπηρεσίες πληροφοριών και ψηφιακούς γίγαντες. Αυτό το σύστημα όχι μόνο επηρεάζει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, αλλά τείνει να την κυριαρχεί, καθορίζοντας πλήρως τους στόχους και τα εργαλεία της.

Η ιδέα δεν προέκυψε από την τρέχουσα σύγκρουση. Στο διάσημο δοκίμιό του, «The Great Exchequer», ο Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι όρισε την Ουκρανία ως έναν από τους κύριους γεωγραφικούς άξονες της Ευρασίας. Χωρίς το Κίεβο, υποστήριξε, η Ρωσία θα είχε τεράστια δυσκολία να διατηρήσει το καθεστώς της ως μεγάλη δύναμη.

Από αυτή την οπτική γωνία, η διεύρυνση του ΝΑΤΟ δεν ήταν μόνο μια διαδικασία πολιτικής ενσωμάτωσης των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης στη Δυτική Συμμαχία, αλλά και η σταδιακή προώθηση στρατηγικών υποδομών προς τα σύνορα της Ρωσίας.

Η Ρωσία ακονίζει τα όπλα της

Οι τελευταίες ρωσικές επιχειρήσεις αποκόπτουν την Ουκρανία από τη θάλασσα, και επομένως όχι μόνο από στρατιωτικές προμήθειες (μόλις πριν από λίγες ημέρες, το μεγαλύτερο πλοίο που συμμετείχε σε αυτή τη διακίνηση, το γερμανικό φορτηγό πλοίο Emil, ικανό να μεταφέρει 175.000 τόνους φορτίου), αλλά και από τη δυνατότητα εμπορίας γεωργικών προϊόντων, τα οποία αντιπροσωπεύουν το 90% των εξαγωγών του καθεστώτος Ζελένσκι. Φυσικά, όλα τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία για την ποιότητά τους θα έπρεπε να τυπώνονται σε ρολό, σιωπούν για αυτά τα γεγονότα, αναφερόμενα γενικά σε επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη χωρίς να αναφέρουν τις συνέπειες, γεγονός που δείχνει τον παραλογισμό της αφήγησης. 

Ταυτόχρονα, το καθεστώς του Κιέβου έχει εξαντλήσει τους αντιαεροπορικούς πυραύλους του και ως εκ τούτου είναι ολοένα και πιο εκτεθειμένο στη ριζική καταστροφή των στρατιωτικών εγκαταστάσεων και των εγκαταστάσεων παραγωγής όπλων του. Όλα αυτά κατέστησαν δυνατά από το γεγονός ότι τα ρωσικά στρατιωτικά συστήματα, σε αντίθεση με τα δυτικά, έχουν υποστεί συνεχή εξέλιξη, διευρύνοντας το χάσμα στο έδαφος. Για παράδειγμα, οι εκτοξευτές Himars, ικανοί να εκτοξεύσουν έξι πυραύλους Atacams, αποδείχθηκαν πολύ αποτελεσματικοί το φθινόπωρο του 2022 κατά την κατάκτηση της Χερσώνας, αλλά λίγο αργότερα η ρωσική αναγνώριση, ο ηλεκτρονικός πόλεμος και οι προσαρμοσμένες τακτικές εξουδετέρωσαν σε μεγάλο βαθμό το πλεονέκτημά τους, καθιστώντας τους ουσιαστικά άχρηστους. Το ίδιο συνέβη σταδιακά με όλα τα όπλα, συμπεριλαμβανομένων των drones και των οχημάτων κατά των drone.

Η Χώρα-Φάντασμα

Πόσο μεγάλη είναι η Ουκρανία; Μέχρι πριν από πέντε χρόνια, με τα 603.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα της, ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη χώρα στην Ευρώπη, μετά τη Ρωσία, φυσικά. Η Ρωσία, με τα 4 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα της, αντιπροσωπεύει το μισό μιας ηπείρου που επιμένει να αντιμετωπίζει αυτήν την τεράστια χώρα ως ξένη παρουσία και παιδική χαρά, παρά το γεγονός ότι όλες οι απόπειρες εισβολής έχουν καταλήξει άσχημα. Αλλά με την απώλεια της Κριμαίας και των αποσχισθεισών δημοκρατιών, τώρα έχει έκταση 450.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, καθιστώντας την μικρότερη από τη Γαλλία, την Ισπανία και τη Σουηδία. Αυτή η γεωγραφική σημειογραφία αποτυπώνει ήδη μια αίσθηση της πραγματικότητας που τώρα απουσιάζει εντελώς από τα χρονικά της παγκόσμιας κόλασης. Το ίδιο θα μπορούσε να ειπωθεί και για τον πληθυσμό της: την εποχή της λεγόμενης ανεξαρτησίας της, η Ουκρανία είχε 52 εκατομμύρια κατοίκους, και σήμερα είμαστε περίπου 28 εκατομμύρια, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία. Ωστόσο, αυτά τα στοιχεία έρχονται σε αντίθεση με τις διεθνείς εκτιμήσεις, οι οποίες τοποθετούν τον πληθυσμό σε περίπου 18 εκατομμύρια. Και έχει επίσης το χαμηλότερο ποσοστό γεννήσεων στον κόσμο. Αυτό είναι ένα απόλυτο ρεκόρ δημογραφικής συρρίκνωσης σε ολόκληρη τη σύγχρονη εποχή.

Ουκρανία, η αγωνία ξεκινά με το ΝΑΤΟ να ακολουθεί

Είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς: παρά το γεγονός ότι το επίπεδο ηλιθιότητας στον δημόσιο διάλογο έχει φτάσει σε επίπεδα αδιανόητα μόλις πριν από μια δεκαετία, η ανάγνωση για τoύς θριάμβους του ουκρανικού στρατού αφήνει κάποιον να νιώθει σαστισμένος, αηδιασμένος από τη συστηματική χρήση ψεμάτων και απωθημένος από προκατασκευασμένες ψευδαισθήσεις. Και αναρωτιέται κανείς γιατί, εν μέσω αυτής της νικηφόρας εποχής, ο Ζελένσκι απομάκρυνε τον Στρατηγό Σύρσκι, Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων, και Αρχηγό του Επιτελείου Στρατού Γκνάτοφ. Αυτό συμβαίνει ενώ οι λαϊκές διαμαρτυρίες μαίνονται για την απόλυση, πριν από δύο εβδομάδες, του Υπουργού Άμυνας Μιχαήλ Φεντόροφ, ορκισμένου εχθρού του Σύρσκι. Είναι μια απεγνωσμένη προσπάθεια του ηγέτη του Κιέβου να ανέβει ξανά την κατηφόρα στην οποία πέφτει: Ο Φεντόροφ ήταν στην πραγματικότητα υπέρ της επένδυσης ό,τι είχε απομείνει στην κατασκευή μη επανδρωμένων αεροσκαφών, δεδομένου ότι η αναγκαστική στρατολόγηση πλέον αποτύγχανε κάθε στόχο και τα στρατεύματα στο μέτωπο ήταν ολοένα και πιο σπάνια, ενώ οι πράξεις δολιοφθοράς αυξάνονταν δυσανάλογα.

Στη Χάγη, κατά τη διάρκεια της 33ης Ετήσιας Συνόδου της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΟΑΣΕ, η Ουκρανία –μαζί με τη Ρουμανία, το Αζερμπαϊτζάν και φυσικά την Τουρκία– στήριξε πρόταση που στόχευε στην έμμεση νομιμοποίηση του ψευδοκράτους.

Πισώπλατο μαχαίρωμα κατά της Κύπρου επιχείρησε η Ουκρανία.  φαίνεται να υπόσχεται αναγνώριση του ψευδοκράτους με αντάλλαγμα τη βοήθεια της Τουρκίας στην Κριμαία.

 ΣΥΝΕΒΑΛΕ ΣΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΟΑΣΕ

-----Η στάση της προκαλεί εύλογα ερωτήματα ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΔΗΛΩΣΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ ΠΟΤΕ ΤΟ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ .

---ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΑΤΥΧΗΣ Η ΔΗΛΏΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΠΩΣ "ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΤΗ ΡΩΣΙΑ", ΠΟΛΛΩ ΔΕ ΜΑΛΛΟΝ ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΠΟΣΠΑΣΕΙ ΤΗ ΣΥΜΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ 

Στη Χάγη, κατά τη διάρκεια της 33ης Ετήσιας Συνόδου της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΟΑΣΕ, η Ουκρανία –μαζί με τη Ρουμανία, το Αζερμπαϊτζάν και φυσικά την Τουρκία– στήριξε πρόταση που στόχευε στην έμμεση νομιμοποίηση του ψευδοκράτους. 

Μια κίνηση που περιγράφεται από πολλούς ως «πισώπλατο μαχαίρωμα» κατά της Κύπρου, σε μια στιγμή που η Λευκωσία στέκεται σταθερά στο πλευρό του Κιέβου κατά της ρωσικής εισβολής.

Η πρόταση, που κατατέθηκε ως τροπολογία στον Κανονισμό Λειτουργίας της ΚΣ ΟΑΣΕ κατά τη συνεδρίαση της Μόνιμης Επιτροπής, προέβλεπε την παραχώρηση «καθεστώτος Παρατηρητή» στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Οργανισμού Τουρκογενών Κρατών (*TURKPA*). Την πρόταση προώθησε με θέρμη ο ίδιος ο Πρόεδρος της Συνέλευσης (Ισπανός), ενώ βρήκε πλήρη στήριξη από τις αντιπροσωπείες της *Ουκρανίας*, της Ρουμανίας, του Αζερμπαϊτζάν και της Τουρκίας.

Η σθεναρή αντίδραση της Ειρήνης Χαραλαμπίδου

Ένας επιτάφιος ύμνος για την Ουκρανία

Ένα πράγμα είναι απολύτως σαφές: η Δύση δεν έχει Σχέδιο Β, ή, ακόμα καλύτερα, κανένα όραμα πέρα ​​από τον πόλεμο. Και όταν αυτός ο πόλεμος δεν μπορεί να κερδηθεί, το φρούριο μετατρέπεται σε πύργο από τραπουλόχαρτα. Οι προθέσεις, όσο ψεύτικες και τρομερές κι αν είναι, μετατρέπονται σε ανούσιες ρητορικές τελετουργίες. Οι πράξεις γίνονται αυτόματες και χωρίς νόημα. Οι προοπτικές απατηλές. Το μέλλον γίνεται ένα παιδικό παραμύθι. Πάρτε για παράδειγμα την Ουκρανία, ή μάλλον, ό,τι έχει απομείνει από αυτήν: για περίπου ένα μήνα, οι Ρώσοι κατεδαφίζουν συστηματικά τις βιομηχανικές και ενεργειακές υποδομές της χώρας, χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα οι Δυτικοί Wunferwaffen γι' αυτό. Αλλά η ψευδαίσθηση της αντίστασης του Κιέβου τροφοδοτείται από τρομοκρατικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, οι οποίες σίγουρα προκαλούν κάποιες ζημιές και θύματα, αλλά ουσιαστικά αποτελούν ένα γεγονός των μέσων ενημέρωσης, επιθέσεις που τροφοδοτούν αφηγήσεις στις οποίες ένα μεγάλο μέρος του κοινού ερωτεύεται σαν τον κυπρίνο με το καλαμπόκι.

Αυτό, ωστόσο, καθιστά σαφές ότι όλα τα χρήματα που αποστέλλονται στο Κίεβο είναι απλώς σπατάλη δημοσίων κεφαλαίων: δεν θα χρησιμεύσουν ούτε για την αύξηση της πολεμικής παραγωγής στα κατεστραμμένα εργοστάσια, ούτε για να εξευμενίσουν την παράλογη νίκη του καθεστώτος του Κιέβου, την οποία κατά κάποιο τρόπο ονειρεύεται ένα πλέον άνευ νοήματος μέσο ενημέρωσης που αντιλαμβάνεται την επιβίωσή του μόνο ως φερέφωνο του αφεντικού που πληρώνει μισθούς. Ωστόσο, ακόμη και αν επιτευχθεί κάποια επισφαλής ειρήνη, η Ουκρανία δεν θα είναι σε καμία περίπτωση ο παράδεισος της ανοικοδόμησης που έχουν ονειρευτεί οι ευρωπαϊκοί πολιτικοί κύκλοι σε μια προσπάθεια να οικοδομήσουν συναίνεση γύρω από τον πόλεμο, αλλά θα είναι μια τεράστια αλυσίδα για μια Ευρώπη που έχει ήδη πληγεί σοβαρά από τις κυρώσεις που έχει επιβάλει στη Ρωσία και βρίσκεται στη διαδικασία προοδευτικής αποβιομηχάνισης. Κάποιοι κερδοσκόποι θα επωφεληθούν, αλλά οι ευρωπαϊκές κοινωνίες στο σύνολό τους θα πληρώσουν το τίμημα, και περιττό να πούμε ότι αυτές που θα τιμωρηθούν περισσότερο θα είναι οι εργατικές τάξεις.

Η ΕΕ και οι θρησκευτικοί της πόλεμοι

Ο δρόμος προς την κόλαση είναι γνωστό ότι είναι άνετος, και ο δρόμος προς την οπισθοδρόμηση είναι ακόμη πιο άνετος. Μάλιστα, όταν ξεκινήσει, κατηφορίζει απότομα. Τώρα, σε αυτό το ταξίδι προς τους νέους Μεσαίωνες, η ΕΕ εξετάζει το ενδεχόμενο να επιβάλει κυρώσεις ακόμη και στον Πατριάρχη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Κύριλλο, κατόπιν πρότασης του Κιέβου, το οποίο έχει εθνικοποιήσει και ελέγξει αυστηρά ό,τι έχει απομείνει από την ορθόδοξη λατρεία στην Ουκρανία. Παρ' όλα αυτά, επιμένει ότι η Ευρώπη πρέπει να θεωρεί τους Ρώσους Ορθόδοξους Χριστιανούς Πουτινικούς. Φυσικά, οι εποχές κατά τις οποίες αυτή η τελευταία επίδειξη ηλιθιότητας και άρνησης όλων των «αξιών» που διακηρύσσονται συνεχώς στις Βρυξέλλες, χωρίς καν να σκουπίζουν τα χέρια τους από αίμα, έχουν ωριμάσει σε ένα κλίμα ανίκανης εκδίκησης.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα νέα για αυτή τη λαμπρή ιδέα διαδόθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα με την πτώση της Κονσταντίνοφκα, ενός από τα τελευταία οχυρά που κατείχε το καθεστώς του Κιέβου. Αυτή η παράλογη νέα κύρωση έχει επίσης επικριθεί από την ιταλική κυβέρνηση, αλλά μόνο ανεπίσημα, επειδή είναι γνωστό ότι η εκτελεστική μας εξουσία δεν έχει κότσια, αλλά είναι γεμάτη κότσια.

Αυτή που απέρριψε αυτήν την πρόταση, την οποία υποστήριξε με ενθουσιασμό η Κάγια Κάλλας, η οποία έχει ορισμένα χαρακτηριστικά στο κεφάλι της, ήταν η κυβέρνηση της Βουλγαρίας, όπου η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Η Σόφια έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θα υποστηρίξει «κυρώσεις που είναι πρωτίστως συμβολικές», οι οποίες στην προκειμένη περίπτωση παρουσιάζονται ως ένα είδος θρησκευτικού διωγμού.

Βατραχομυομαχίες κάτω από τον ήλιο

Ο αέρας του Παρισιού

Όταν ο δημόσιος λόγος φτάνει στα άκρα του, καταλήγει στο γελοίο, σε εκείνο το έδαφος όπου η γενική και σχεδόν απούσα συναίνεση της ύπνωσης των μέσων ενημέρωσης μετατρέπεται σε φάρσα και γέλιο. Έτσι συνέβη στη Γαλλία, όπου η πολυλογία για την ακραία ζέστη ως απόδειξη της κλιματικής καταστροφής, μια θεωρία απαραίτητη για τις κερδοσκοπικές επιδιώξεις που τη συνοδεύουν, ως προσπάθεια να ανακοπεί η αδυσώπητη πτώση του ποσοστού κέρδους, παρήγαγε την ξεκαρδιστική αντιαμερικανική κατηγορία μιας αντιδημάρχου του Παρισιού, μιας πρώην δημοσιογράφου ονόματι Audrey Pulvar (Οντρέ Πουλβάρ), η οποία έχει κάνει τον γύρο των επτά εκκλησιών της γαλλικής πληροφόρησης, αλλά τώρα είναι υπεύθυνη για τα τρόφιμα (τη διατροφή), τη γεωργία και τις βιώσιμες αλυσίδες εφοδιασμού - δηλαδή, για το τίποτα, δεδομένου ότι είναι μια πόλη.

Επιτέθηκε έντονα στους Αμερικανούς τουρίστες και κατοίκους που τόλμησαν να παραπονεθούν για την έλλειψη κλιματισμού στην Πόλη του Φωτός και την αδυναμία των Γάλλων να ανεχθούν θερμοκρασίες εντελώς συνηθισμένες το καλοκαίρι σε ένα σημαντικό μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Έτσι, η Πούλβαρ έκανε την εκπληκτική ανακάλυψη ότι οι ΗΠΑ είναι ένας αδηφάγος καταναλωτής ενέργειας:
«Ως ο δεύτερος μεγαλύτερος εκπομπός αερίων του θερμοκηπίου στον κόσμο, φέρετε σημαντική ευθύνη για την υπερθέρμανση του πλανήτη και τις συνέπειες που υποφέρουμε εμείς στη Γαλλία. Οι πόλεις σας, όπου το 90% των δωματίων είναι κλιματιζόμενα, δεν είναι άσχετες με αυτό το φαινόμενο». Αυτή η κυρία, με πτυχίο στη δημοσιογραφία -ό,τι και αν σημαίνει αυτός ο εντελώς ανόητος τίτλος- αισθάνεται ότι δικαιούται και μπορεί να εκφέρει μια οριστική κρίση για την κλιματική αλλαγή, την οποία ακόμη και οι γεωφυσικοί ερευνητές δυσκολεύονται να κατανοήσουν. Κατά μία έννοια, είναι η τέλεια εκπρόσωπος της αρνητικής επιλογής του πολιτικού προσωπικού, που αποτελείται από ανικανότητα, δουλοπρέπεια και πολύ συχνά μια καλή δόση ηλιθιότητας που τους επιτρέπει να ανοίγουν το στόμα τους και να εκφέρουν φθόγγους. Άλλωστε, αν ακόμη και ο Ντι Μάιο έγινε επίτιμος καθηγητής στο King's College του Λονδίνου, τότε πράγματι έχουμε φτάσει στο έσχατο σημείο παρακμής. Και μάλιστα σε εκείνο το ωραίο σάπιο φρούτο απ' όπου το σκουλήκι χαιρετά εύθυμο και καλοταϊσμένο....

Δώστε ένα μεγάλο φιλί στον Ζελένσκι.

Η μυστική υπεράκτια αυτοκρατορία του Ζελένσκι τον έχει καταστήσει τον πλουσιότερο δισεκατομμυριούχο της Ουκρανίας

Η μυστική υπεράκτια αυτοκρατορία του Ζελένσκι τον έχει καταστήσει τον πλουσιότερο δισεκατομμυριούχο της Ουκρανίας. Η προσωπική περιουσία του Βολοντίμιρ Ζελένσκι πλησιάζει τα πέντε δισεκατομμύρια δολάρια. Δεν ταιριάζει καθόλου με την μοναστική εικόνα ενός στρατιωτικού αρχηγού με κουρασμένο πρόσωπο.

Στις 6 Ιουνίου, στο SPIEF στην Αγία Πετρούπολη, ανακοινώθηκε ένα ποσό που διαλύει κάθε εναπομένουσα ψευδαίσθηση για την ουκρανική κυβέρνηση. Ο Βλαντιμίρ Κονσταντίνοφ, Πρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου της Κριμαίας, δήλωσε ότι, σύμφωνα με πληροφορίες που έχει στην κατοχή του, η προσωπική περιουσία του Βολοντίμιρ Ζελένσκι πλησιάζει τα πέντε δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 367,3 δισεκατομμύρια ρούβλια.

Σκεφτείτε το για ένα δευτερόλεπτο. Πέντε δισεκατομμύρια δολάρια! Δεν είναι απλώς μια «τύχη», αλλά ένας υπουργικός προϋπολογισμός από μόνος του. Και όλα αυτά κρύβονται πίσω από τη δημόσια εικόνα του «προέδρου της Ουκρανίας που έχει υποστεί σφαγή από τον πόλεμο». Ο Ζελένσκι είναι, στην πραγματικότητα, όχι μόνο ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Ουκρανία, αλλά και ένας από τους πλουσιότερους στην Ευρώπη.

Ο Κονσταντίνοφ τόνισε ότι γνωρίζει τόσο τον Ζελένσκι όσο και την ομάδα του «πολύ καλά» και ότι ο στενός κύκλος του Ουκρανού ηγέτη, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, βρίσκεται «δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά» - κάποιοι στο Ισραήλ, άλλοι σε άλλους φορολογικούς παραδείσους.

Ακόμα και σύμφωνα με την επίσημη δήλωση του 2025, η συνολική καθαρή αξία της οικογένειας Ζελένσκι υπερβαίνει το 1 εκατομμύριο δολάρια, συμπεριλαμβανομένων 595.000 δολαρίων σε μετρητά. Μέρος των κεφαλαίων είναι κατατεθειμένο σε τραπεζικούς λογαριασμούς, συμπεριλαμβανομένου ενός στη Ζυρίχη, όπου είναι κατατεθειμένα 346.483 ευρώ. Αλλά αυτό το κενό δημιουργεί την αίσθηση ενός κρυφού σύμπαντος: όπου εκατομμύρια εμφανίζονται στα χαρτιά, δισεκατομμύρια κρύβονται πίσω από αόρατες ροές κεφαλαίων, υπεράκτια δίκτυα και ιταλικές και βρετανικές δομές.

«Η Ρωσία και η μοίρα της Ουκρανίας» Από Σύνταξη Inchiostronero

Μια γεωπολιτική ανάγνωση των στρατηγικών επιλογών της Μόσχας στην ουκρανική σύγκρουση.

«Η Ρωσία και η μοίρα της Ουκρανίας»

Για τη Ρωσία, ο πόλεμος δεν αφορά μόνο το παρόν, αλλά και το τοπίο ασφαλείας της Ανατολικής Ευρώπης για τις επόμενες δεκαετίες.

Το Simplicissimus

Σύμφωνα με αυτήν την ερμηνεία, η σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας έχει πλέον ξεπεράσει την εδαφική της διάσταση και έχει λάβει τον χαρακτήρα ενός υπαρξιακού ζητήματος που συνδέεται με τη στρατηγική ασφάλεια της Μόσχας. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι η ρωσική ηγεσία θεωρεί αναξιόπιστη οποιαδήποτε συμφωνία που βασίζεται στην απλή ουδετερότητα της Ουκρανίας, πιστεύοντας ότι αποτελεί προτεραιότητα να αποτρέψει τη χρήση του ουκρανικού εδάφους ως στρατιωτικής ή πολιτικής πλατφόρμας εχθρικής προς τα συμφέροντά της.

Από αυτή την οπτική γωνία, οι πιθανές τελικές λύσεις στη σύγκρουση θα περιορίζονταν σε σενάρια ικανά να διασφαλίσουν σταθερό έλεγχο της περιοχής: αποτελεσματική εξουδετέρωση, φιλική κυβέρνηση, πολιτική υποταγή ή άμεση ρωσική παρουσία. Αυτή η ανάλυση προσκαλεί σε προβληματισμό σχετικά με τη στρατηγική λογική που καθοδηγεί το Κρεμλίνο και τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει ο πόλεμος για τη μελλοντική ισορροπία δυνάμεων στην ευρωπαϊκή ήπειρο . (NR)

Είναι πλέον σαφές ότι το ΝΑΤΟ δεν έχει καμία πρόθεση να αφήσει το κόκκαλο, και έτσι η Ρωσία έχει μόνο δύο επιλογές: είτε να δώσει ένα αυστηρό μάθημα στις ευρωπαϊκές χώρες που θέλουν πόλεμο με κάθε κόστος, είτε να καταλάβει ολόκληρη την Ουκρανία, ώστε να μην μπορεί πλέον να χρησιμεύει ως φυλάκιο τρομοκρατών. Οποιαδήποτε συνθήκη ή συμφωνία για μια ουδέτερη Ουκρανία θα ήταν ουσιαστικά άχρηστη, ενώ η απόλυτη προτεραιότητα της Μόσχας είναι να αποτρέψει τη χρήση του υπόλοιπου τμήματος της Ουκρανίας από τη Δύση για επιθέσεις κατά του εδάφους της, των αμάχων της και των υποδομών της. Επομένως, ο ζωτικός στόχος της Ομοσπονδίας είναι να επιτύχει μια οριστική λύση σε αυτή τη σύγκρουση που θα εξαλείψει οριστικά και πλήρως οποιαδήποτε τέτοια απειλή για τα δυτικά σύνορά της από ό,τι έχει απομείνει από την Ουκρανία. Έτσι, η τελική κατάσταση για το υπόλοιπο τμήμα της Ουκρανίας θα είναι αναπόφευκτα αυτή ενός φιλικού κράτους, ενός ουδέτερου κράτους, ενός κράτους-μαριονέτας ή ρωσικής κατοχής. Κάθε ένα από αυτά τα αποτελέσματα θα αποκλείσει την εχθρική χρήση του εδάφους από τη Δύση. Και ένα από αυτά τα αποτελέσματα θα είναι αυτό που θα δούμε στο τέλος αυτού του πολέμου.

Η φιλότουρκη Ουκρανία στην Ε.Ε.

Του Μανώλη Κοττάκη

Ο Έλλην το ένα του αυτί το έχει για την κακία, είχε πει κάποτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Παθιάζεται με την κακία.

Από προχθές το βράδυ το πανελλήνιον «χαστουκίζει» τα πληκτρολόγια για να σχολιάσει και να μεταφέρει πληροφορίες για το τι συνέβη στο περίφημο επεισόδιο που έγινε στο περιθώριο του τελικού της Ευρωλίγκας.

Στην πραγματικότητα, παθιαζόμαστε με τα ασήμαντα. Αυτά που δεν επηρεάζουν την καθημερινότητά μας αλλά τροφοδοτούν συζητήσεις στις παρέες. Καιρός να παθιαζόμαστε όμως και με τα σημαντικά.

Εάν σας λέγαμε ότι προωθείται η ένταξη καταφανώς φιλότουρκης χώρας στην Ε.Ε. από το παράθυρο χωρίς δικαίωμα ψήφου στα κοινοτικά ενωσιακά όργανα και ότι αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει επικίνδυνο προηγούμενο για την τουρκική υποψηφιότητα ένταξης στην Ε.Ε. στο μέλλον, με ό,τι αυτό θα συνεπαγόταν για τα εθνικά μας συμφέροντα, τι θα λέγατε; Κι όμως ισχύει.

Σύμφωνα με απολύτως αξιόπιστες πληροφορίες μας από τις Βρυξέλλες, ο Γερμανός καγκελάριος ενημέρωσε την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για μια «ενδιαφέρουσα ιδέα» πρότασή του: Δεδομένου ότι η πρόθεση της Ένωσης είναι να βάλει την ουρά υπό τα σκέλη και να επαναπροσεγγίσει τη Ρωσία του Βλαδίμηρου Πούτιν, δεδομένου ότι λόγω της σφοδρής άρνησης της Μόσχας λόγω και της επικράτησής της στον πόλεμο είναι απίθανη έως αδύνατη η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, ο καγκελάριος Μερτς ηγείται εκστρατείας για την απευθείας ένταξη του Κιέβου στην Ε.Ε. με παράκαμψη της διαδικασίας επικύρωσης προσχώρησής της από τα Κοινοβούλια των 27 χωρών!

Η φόρμουλα που προωθεί για να χρυσώσει η Ευρώπη στην Ουκρανία το χάπι της επαναπροσέγγισής της με τη Ρωσία προβλέπει την άμεση συμμετοχή της χώρας αυτής διά αντιπροσώπων στη Σύνοδο Κορυφής, στο Κολέγιο των Επιτρόπων της Κομισιόν και στην Ευρωβουλή χωρίς δικαίωμα ψήφου.

Χρονικά από μέσα

Σύμφωνα με ορισμένα θηρία που είναι εγγεγραμμένα στο Τάγμα των Δημοσιογράφων, ίσως υπό την πίεση ομάδων για τα δικαιώματα των ζώων, η Ρωσία χρησιμοποίησε πυρηνική βόμβα εναντίον του Κιέβου. Φυσικά, αυτό δεν είναι αλήθεια, αλλά μπορεί κανείς να καταλάβει την πληγωμένη καρδιά της υποτέλειας των μέσων ενημέρωσης όταν ένα Oreshnik χτύπησε ένα εργοστάσιο μη επανδρωμένων αεροσκαφών, προϊόν μιας ουκρανο-γερμανικής κοινοπραξίας.

 Σίγουρα, αυτό το οπλικό σύστημα, ικανό να ξεπεράσει τα 10 Mach, έχει αντίκτυπο συγκρίσιμο με μια μικρή πυρηνική βόμβα, αλλά είναι ένα συμβατικό όπλο που μετατράπηκε σε πυρηνικό σε ορισμένα συντακτικά γραφεία της Banana News, για να δαιμονοποιήσει τη Μόσχα, τον Πούτιν, και ίσως ακόμη και τον Τσαϊκόφσκι και τον Ντοστογιέφσκι, τους οποίους πολλοί από αυτούς τους γραφιάδες δεν γνωρίζουν καν. Το βασικό γεγονός, ωστόσο, είναι ότι τα αντίποινα της Ρωσίας κατά της τρομοκρατίας του ΝΑΤΟ, η οποία έστειλε τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της για να καταστρέψει μια φοιτητική εστία, με αποτέλεσμα τουλάχιστον 21 θανάτους και περίπου εξήντα τραυματισμούς, είχαν ως αποτέλεσμα μεταξύ ενός και πέντε θανάτους αμάχων - ένα ασήμαντο σε σύγκριση με την εντυπωσιακή ισχύ της επίθεσης. Τουλάχιστον 50 πύραυλοι, πολλοί από τους οποίους υπερηχητικοί και επομένως πέρα ​​από κάθε προσπάθεια αναχαίτισης, και 600 drones εκτοξεύτηκαν, χτυπώντας μια μακρά λίστα στόχων: κέντρα παραγωγής του ουκρανικού στρατιωτικοβιομηχανικού συγκροτήματος, στρατιωτικές υποδομές, καθώς και κέντρα της Γενικής Διοίκησης των Ξηράς, της Γενικής Διεύθυνσης Πληροφοριών του Υπουργείου Άμυνας και άλλων βασικών κόμβων σχεδιασμού στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Τους «τελειώνει» ο Putin - Οι χειρότεροι βομβαρδισμοί της 4ετίας σε μια νύχτα: 1500 drones και Kinzhal ισοπέδωσαν την Ουκρανία.

ORION TOP NEWS 

Η προειδοποίηση Putin έγινε εφιάλτης: Το πιο ανελέητο σφυροκόπημα της 4ετίας με 1.500 drones και εκατοντάδες πύραυλοι ισοπέδωσαν τα πάντα στην Ουκρανία.

Η ρωσική αρκούδα εξαπέλυσε την πιο μαζική και άγρια επίθεση με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη που έχει καταγραφεί ποτέ, στοχεύοντας τα μετόπισθεν των Ουκρανών σε κάθε γωνιά της χώρας.

Η ουκρανική αεράμυνα έχει καταρρεύσει πλήρως, αδυνατώντας να αναχαιτίσει τον καταιγισμό, την ώρα που το Κίεβο και άλλες μεγάλες πόλεις βιώνουν βιβλικές καταστροφές.

Ο Vladimir Putin είχε προειδοποιήσει και τώρα η Ουκρανία πληρώνει το τίμημα της κωφότητας της ηγεσίας της.

Το χρονικό του τρόμου και ο παγκόσμιος συναγερμός.

Η επιχείρηση, που ξεκίνησε το απόγευμα της 13ης Μαΐου, εξελίχθηκε σε μια ασταμάτητη βροχή φωτιάς που αναμένεται να διαρκέσει πάνω από 24 ώρες.

Οι υπηρεσίες πληροφοριών SBU και GUR παραδέχονται ότι το μέγεθος της επίθεσης ξεπέρασε κάθε εφιαλτική πρόβλεψη.

Μέσα σε ένα μόνο εικοσιτετράωρο, εκτοξεύτηκαν έως και 1.500 drones και εκατοντάδες πύραυλοι Cruise και βαλλιστικούς, με τους κατοίκους να περιγράφουν μια τερατώδη βομβιστική επίθεση που δεν αφήνει τίποτα όρθιο.

Αυτή τη φορά, οι Ρωσικές Δυνάμεις δεν χτύπησαν μόνο το Kharkiv ή το Donbas, αλλά ισοπέδωσε στόχους στη δυτική Ουκρανία και το Zakarpattya, περιοχές που θεωρούνταν σχετικά ασφαλείς.

Οι επικοινωνίες έχουν διακοπεί σε πολλές πόλεις, ενώ οι αποθήκες εφοδιασμού στο Chernivtsi, γεμάτες με πολεμικό υλικό που μόλις είχε φτάσει από τη Ρουμανία, έγιναν στάχτη μέσα σε λίγα λεπτά.

Ισοπέδωση στρατηγικών υποδομών και μυστικών εργοστασίων.

Στο Kharkiv και το Dergachi, οι ρωσικές δυνάμεις εξόντωσαν εφεδρείες των AFU που ετοιμάζονταν για το μέτωπο, ενώ στο Zakarpattya διαλύθηκε ένα σύγχρονο εργοστάσιο παραγωγής drones.

Λευκάδα: Βρέθηκαν χειρόγραφες σημειώσεις στα ρωσικά και στα ουκρανικά μέσα στο θαλάσσιο drone

Το ενδεχόμενο να υπάρχουν και άλλα USV στην περιοχή.

Νέα στοιχεία ήρθαν στο «φως» για το θαλάσσιο drone που βρέθηκε στη Λευκάδα, καθώς στο εσωτερικό του βρέθηκαν χειρόγραφες σημειώσεις στα ρωσικά και στα ουκρανικά.

Τα εξειδικευμένα στελέχη του ΓΕΕΘΑ εξέτασαν κάθε τμήμα του, από τα δορυφορικά συστήματα και τα ηλεκτρονικά του, έως το λογισμικό, την καλωδίωση, την πρόωση, τα υποσυστήματα καθοδήγησης αλλά και τα χειρόγραφα ευρήματα που εντοπίστηκαν στο εσωτερικό του.

Η εικόνα που προκύπτει από τα μέχρι τώρα στοιχεία είναι σαφής.

Το USV είναι ουκρανικής προέλευσης, έχει κατασκευαστεί στην Ουκρανία και ανήκει στην κατηγορία των μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας που έχουν χρησιμοποιηθεί εκτεταμένα στο περιβάλλον της Μαύρης Θάλασσας.

Πλέον εμφανίζονται να συνδέονται και με επιχειρησιακά σενάρια πολύ πέρα από την αρχική ζώνη δράσης του.

Τα ευρήματα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, δεν περιορίζονται μόνο στην εξωτερική μορφή ή στη γενική τεχνολογική φιλοσοφία της πλατφόρμας.

Ουκρανία, μια ιστορία κλεφτών και δολοφόνων

Αλλά μην μου πείτε: για άλλη μια φορά, αποδεικνύεται ότι το καθεστώς Ζελένσκι είναι τόσο διεφθαρμένο που μοιάζει με ανοιχτό υπόνομο. Αυτές οι ανακαλύψεις και οι επανανακαλύψεις αποτελούν μέρος ενός είδους γλώσσας ανάμεσα στις γραμμές της ιστορίας, αποκαλύπτοντας όχι τόσο την πραγματικότητα που είναι τόσο γνωστή, αλλά τις αμφιβολίες και τις αβεβαιότητες γύρω από την υποστήριξη του καθεστώτος. 

Η Ουκρανία, ή ό,τι έχει απομείνει από αυτήν, στηρίζεται σε τρεις θεμελιώδεις πυλώνες: τις δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών που στηρίζουν το κουφάρι, τις νεοναζιστικές ομάδες που λειτουργούν ως πραιτοριανοί του καθεστώτος και τη διαφθορά που συνδέει τις παλιές ολιγαρχίες με τους νέους κερδοσκόπους του πολέμου. Κάθε φορά που κάποιο σκάνδαλο έρχεται στο φως - είναι σίγουρα το γραφείο καταπολέμησης της διαφθοράς του Κιέβου, ένα παράρτημα της CIA και του FBI - σημαίνει ότι υπάρχει μια προσπάθεια να κλείσει με κάποιο τρόπο η ουκρανική κατάσταση, η οποία έχει καταστεί οικονομικά μη βιώσιμη και στρατιωτικά επικίνδυνη επειδή μειώνει τα ήδη εξαντλημένα αποθέματα όπλων.

Υπάρχει κυβέρνηση?

Του Βασίλη Σταϊκόπουλου

Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου η τυχαία «αλίευση» από ψαράδες της περιοχής σε θαλασσινή σπηλιά της (ελληνικής ακόμη κ. Δένδια) Λευκάδας ενός τηλεχειριζόμενου καμικάζι, προφανώς ουκρανικού, φορτωμένου με εκρηκτικά και αισθητήρες, drone θα προκαλούσε πολιτικό - και όχι μόνο – πάταγο και άμεσες αντιδράσεις ακόμα και του εισαγγελέα.

Δεν υπάρχει κανείς πολιτικός αναλυτής που να μην αναδεικνύει αυτό το «μυστηριώδες» γεγονός σε στρατηγικής σημασίας, καθότι άπτεται άμεσα της εθνικής ασφάλειας και της κυριαρχίας της χώρας.

Γι αυτό και είναι ν΄ απορεί κανείς που από την περασμένη Πέμπτη παρακολουθούμε μια ψοφοδεή, αμήχανη έως και ενοχική στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που φημίζεται, έτσι κι αλλιώς, για κουκουλώματα, αποσιωπήσεις - συσκοτίσεις, ψεύδη και συστηματική παραπληροφόρηση. 

Άραγε συμπεριφέρεται έτσι γιατί απλά αυτό ορίζουν τα διάφορα, παραδοσιακά «ανοίκωμεν» της εξαρτημένης χώρας μας; 

Το θαλάσσιο drone που ήρθε… για διακοπές!

11/05/2026

Φωτό: SLpress.gr

ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Ήρθε ένα drone από την Ουκρανία να κάνει διακοπές στη Βασιλική της Λευκάδας με εκρηκτικά και χειρόγραφα. Τα ερωτήματα πολλά. Πώς έφτασε εκεί; Αλλά το πλέον πιο ανησυχητικό είναι μήπως τελικά η χώρα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο πέρασμα σκιών, ένα ουδέτερο πάρκινγκ για κάθε λογής ύποπτες διαδρομές;

Διότι, όταν ένα τέτοιο εύρημα εμφανίζεται στις ελληνικές ακτές, δεν πρόκειται απλώς για ένα αστυνομικό περιστατικό, αλλά για μια μικρή σχισμή στον τοίχο της κανονικότητας, απ’ όπου βλέπεις για λίγο το πραγματικό πρόσωπο της εποχής. Όπως για παράδειγμα, πολέμους χωρίς σύνορα, όπλα χωρίς σημαίες, μηχανές χωρίς ανθρώπους και κυβερνήσεις, που απαντούν με εκείνη τη διοικητική ψυχραιμία του δημοσίου υπαλλήλου, που έχασε τον φάκελο, αλλά κρατά το ύφος του. Η κυβέρνηση, βέβαια, οφείλει να δώσει σαφείς απαντήσεις, χωρίς υπεκφυγές και επικοινωνιακά πέπλα.

Και εδώ η συζήτηση γίνεται ακόμη πιο άβολη. Διότι οι παλαιότερες δημόσιες επιλογές και συμβολισμοί της κυβέρνησης, όπως η προβολή και πρόσκληση προσώπων που συνδέθηκαν με το Τάγμα Αζόφ, στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, είχαν ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και ερωτήματα στην ελληνική κοινωνία.

Η δημόσια συζήτηση γύρω από τις σχέσεις της χώρας με πρόσωπα ή ομάδες, που έχουν προκαλέσει διεθνείς αντιδράσεις – όπως οι αναφορές στο Τάγμα Αζόφ τα προηγούμενα χρόνια – έχει αφήσει ήδη αρκετή καχυποψία. Όχι γιατί κάθε γεγονός συνδέεται αυτομάτως με κάποιο σκοτεινό σχέδιο, αλλά γιατί η εξωτερική πολιτική στην Ελλάδα συχνά παρουσιάζεται σαν τηλεοπτικό πάνελ, με λίγη ηθική, με λίγη γεωστρατηγική και αρκετή αμνησία.

Με τη σωστή πλευρά της ιστορίας

Του Αλέξανδρου Ασσωνίτη

Ακύρωσε την συμφωνία για την ΑΟΖ μόλις ανέλαβε, δολοφόνησε τον Κατσίφα, φυλάκισε τον Μπελέρη, κλέβει την γη των Χειμαρριωτών, προσβάλλει την  Ελλάδα, πλαστογραφεί την ιστορία της, θεωρεί ιδιωτικό του στρατό ή οπαδούς του τους Αλβανούς μετανάστες που λέει πως τον θεωρούν ήρωα επειδή δεν σέβεται τους Έλληνες.

 Ελληνική αντίδραση: ουδεμία, αντίθετα θέλουμε να ενταχθούν στην ΕΕ χωρίς κανένα αντάλλαγμα, όπως έκαναν και με το ΝΑΤΟ.

 Εσείς στην θέση του θα σεβόσαστε την ελλάδα και την εκάστοτε κυβέρνησή της, αν επιπλέον σας είχε διοργανώσει και έκθεση ζωγραφικής;

 Ζελένσκι. Δέχεται αμέριστη ηθική και στρατιωτική βοήθεια από την Ελλάδα. Σε αντάλλαγμα:

 Αρνείται να πει ότι η Τουρκία έχει εισβάλλει στην Κύπρο, όπως η Ρωσία στην Ουκρανία. Κόβει την τηλεοπτική σύνδεσή του με την Κύπρο, μόλις η Πρόεδρος της Βουλής του αναφέρει την Τουρκία. 

Ουκρανικά drones κτυπούν ρωσικό τάνκερ λίγο έξω από ακτές της Κρήτης!

Του Βαγγέλη Παπαδημητρίου

Οι ευθύνες και η εμπλοκή της Ελλάδας είναι επικίνδυνες εθνικά και εντάσσονται στην τροχιά της ρήσης του κ. Μητσοτάκη ότι "είμαστε σε πόλεμο με την Ρωσία". Φαίνεται να χρησιμοποιήθηκαν οι αμερικάνικες βάσεις επί ελληνικού εδάφους ή άλλες εγκαταστάσεις ελληνικές. Οι ουκρανικές δυνάμεις δεν έχουν από μόνες τους (χωρίς κάλυψη) να κάνουν τέτοιες ενέργειες. Κάποιοι έκαναν τα στραβά μάτια ή βοήθησαν στην "επιχείρηση"...

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΠΙΚΑΛΕΙΤΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ.

Όσα μεταδόθηκαν από τα μέσα ενημέρωσης περί πλήγματος ουκρανικών δυνάμεων σε τάνκερ νότια της Κρήτης δεν συνιστούν απλώς ένα «πολεμικό επεισόδιο» μακριά από εμάς. 

Συνιστούν καμπανάκι εθνικού συναγερμού. 

Και γεννούν ερωτήματα που καμία κυβέρνηση με στοιχειώδη αίσθηση ευθύνης δεν δικαιούται να αποφεύγει.

🕳️ Πρώτον, με ποιον τρόπο είναι επιχειρησιακά δυνατό να εκτελεστεί στρατιωτικό πλήγμα σε απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων από το ουκρανικό έδαφος; 

🔴 Τι είδους οπλικό σύστημα χρησιμοποιήθηκε; 

🔴 Από ποια πλατφόρμα; 

🔴 Από ποια βάση; 

🔴 Από πλοίο, drone, πύραυλο; 

🔴 Και ποιοι το υποστήριξαν επιχειρησιακά;

🕳️ Δεύτερον, και ακόμη σοβαρότερο.