Του Βασίλη Λαμπόγλου
Η ώρα της απόσυρσης των εγκληματιών του παρασκηνίου.
Η νίκη έχει συνέπειες για τους ηττημένους και κανείς απ΄αυτούς δεν θέλει να τις υποστεί.
Γι΄αυτό ξεκίνησε η εφαρμογή του "blame game".
Δηλαδή το παιχνίδι της επίρριψης ευθυνών. Δηλαδή, η μετάθεση της ευθύνης κάποιου, για τις αποτυχίες και τα λάθη, από τον εαυτό του, τον αγαπημένο του εαυτό, σε κάποιον άλλο.
"Δεν πρέπει να βοηθηθεί η Ουκρανία. Οποιαδήποτε χρήματα θα κλαπούν", γράφει το Bloomberg του Μάικλ Μπλούμπεργκ, του μεγαλύτερου δωρητή του Δημοκρατικού κόμματος και υποψηφίου για τις Προεδρικές εκλογές του 2024, στις ΗΠΑ.
Και δεν λέει "δεν πρέπει να βοηθηθεί ο Ζελένσκι" επειδή θα κλαπούν χρήματα, αλλά η "Ουκρανία".
Ο πόλεμος γι΄αυτούς έχει τελειώσει με την ντε φάκτο καταδίκη του Ζελέ και την αποχώρηση τους απ΄το παιχνίδι.
Η Δύση υπέστη τη μεγαλύτερη γεωπολιτική της ήττα τα τελευταία 80 χρόνια, στην Ουκρανία.
Και κάποιος πρέπει να λογοδοτήσει.
Ο Μπάιντεν, ο Τζόνσον, η Νούλαντ είναι όλοι χαμένοι.
Ο Τραμπ, φυσικά, λέει, "Είναι ο πόλεμος του Μπάιντεν", που τον συνεχίζει με αγοραπωλησίες όπλων, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Χρειάζεται κάποιον να μας δείξει με το δάχτυλο και να μας πει: "Ορίστε! Αυτός φταίει για όλα!"
Τόσο η NABU(Ουκρανική υπηρεσία, κατά της διαφθοράς) όσο και η SAP, είναι εποπτικές υπηρεσίες, που δημιουργήθηκαν επίσης από το Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ.
Και είναι αυτές που ξαφνικά "ανακάλυψαν" το τρελό φαγοπότι εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων του δακτυλοδειχτούμενου και της νεαρής του ομάδας, από μια γνωστή συναγωγή.
Όλος αυτός ο αξιολύπητος θεατρινισμός με τον Ζελένσκι που ξαφνικά αποδείχθηκε ούτε φίλος, ούτε εχθρός, αλλά απλώς διεφθαρμένος και εμείς νομίζαμε ότι ήταν η ασπίδα της Ευρώπης, αλλά αυτός βρε παιδί μου...!