Επειδή οι αριστεροί είναι η είμαστε όλο και πιο πολύ σε σύγχυση και κατάρρευση και ψάχνουμε μια Εκκλησία, έστω όχι τέλεια αλλά κάπως υποφερτή για να προσκυνάμε και να λαμβάνουμε παραμυθια και κουράγιο , κυκλοφορούν όλο και πιο συχνά τοποθετήσεις του τύπου:
- " Δεν συμφωνώ τελείως με τις απόψεις του, αλλά το ΚΚΕ έχει φοβερή και πρωτοπόρα πολιτιστική πολιτική (!!!!) - εννοούν ότι το ΚΚΕ έχει γίνει αποτελεσματικό γραφείο τελετών των ανθρώπων του πνεύματος, οκ ισχύει. Η κάνει καλές συναυλίες.
- " Το ΚΚΕ δεν είναι τέλειο, αλλά στηρίζει σημαντικά την ταξική πάλη". Αυτό αποδεικνύεται από την τεράστια άνοδο της ταξικής πάλης στη χώρα μας, άλλωστε.
- "Το ΚΚΕ τουλάχιστον είναι πολιτικά έντιμο". Αυτο φαίνεται από το γεγονός ότι θεωρεί στην Ουκρανία πως όλοι οι αντιμαχόμενοι είναι ιμπεριαλιστές και όλοι έχουν άδικο ( όταν δεν υπερασπίζεται τον " λαό" της Ουκρανίας, δηλαδή τον Ζελενσκυ πρακτικά, από τον ρωσικό ιμπεριαλισμό ) και σε σχέση με το Ισραήλ νοιάζεται για τα στρατευμένα εργαζόμενα παιδιά του λαού του Ισραήλ μην τραυματιστούν από την τζιχάντ και τρομοκρατική Χαμάς.Ας τους θυμίσει κάποιος ότι και τα Τάγματα Εφόδου δεν ήταν ακριβώς καπιταλιστές αλλά " γενναίοι αξιοπρεπείς φασίστες τραμπουκοι", προερχόμενοι από τα εργαζόμενα και λούμπεν στρώματα ..
θέλω να ευχαριστήσω ξανά, εκ μέρους όλης της οικογένειας, τους γιατρούς, νοσηλευτές, και κάθε εργαζόμενο/η στα δημόσια νοσοκομεία που τον φρόντισαν. Πρώτα απ’ όλα στο Ιπποκράτειο, το Νοσοκομείο Χανίων, και την Αγία Όλγα όπου νοσηλεύτηκε 5 φορές για σχεδόν 3 μήνες συνολικά, τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Ξέρουμε τους απαράδεκτους όρους με τους οποίους δουλεύουν και οφείλουμε να επισημαίνουμε ξανά και ξανά την προσπάθεια, τη φροντίδα, ακόμα και την τρυφερότητα που, πραγματικά, πολλές φορές επιδεικνύουν.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Ειρήνη και τον Αντρέα φίλους και γιατρούς, που, ξεπερνώντας κατά πολύ ό,τι επιβάλλει το καθήκον ή ο όρκος στον Ιπποκράτη, στάθηκαν όποτε χρειάστηκε, ό,τι ώρα και αν ήταν, στο πλάι του και στο πλάι μας εδώ και πάνω από 1,5 χρόνο.
Τον Φάνη που τον σήκωσε στα πόδια του τον περασμένο Δεκέμβρη με ενάμιση μήνα φυσικοθεραπεία και που προσπάθησε, ακόμα και τώρα, τις 3 μέρες που ξαναβγήκε από το νοσοκομείο, να κάνει ό,τι ήταν δυνατό.
Θέλω ξεχωριστά να ευχαριστήσω τη Μζία, μια από τα εκατομμύρια των γυναικών που αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Γυναίκες που πολλές φορές ζουν επί δεκαετίες όχι μόνο σε ξένο τόπο αλλά και σε ξένο σπίτι.
Μια μάνα που η ζωή τη χτύπησε με το χειρότερο τρόπο, αλλά παραμένει τρυφερή, χαμογελαστή και χρυσοχέρα, φροντίζοντας τη μάνα μου και τον πατέρα μου ακόμα και αφού εκείνος έκλεισε τα μάτια.
Αν είχαμε την τύχη να βρεθούμε μαζί της νωρίτερα, η σημερινή μας μάζωξη μάλλον θα αργούσε ακόμα. Αν από την άλλη δεν είχαμε βρεθεί, ούτε μπορώ να φανταστώ πως θα είχαμε περάσει τους τελευταίους μήνες.
Στο τέλος, για την Ξανθή μια αγκαλιά ακόμα, και τα άλλα τα ξέρει εκείνη καλύτερα.
***
Για τον πατέρα μας τώρα
Όπως τραγουδάει και ένας συνονόματος μου, ανάμεσα σε άλλες μαντινάδες:
Τον αντρειωμένο μην τον κλαις μηδέ κι αν ξαστοχήσει,
και αν ξαστοχήσει μια και δυο, πάλι αντρειωμένος θα ‘ναι
Δεν το λέω για να επικεντρώσω στην αντρειοσύνη. Δεν αμφιβάλω καθόλου ότι ο πατέρας μου ήταν πραγματικά γενναίος άνθρωπος. Δεν ήταν όμως ο μόνος. Στη γενιά του ήταν και άλλοι αντρειωμένοι και άλλες αντρειωμένες. Ας μιλήσουν λοιπόν για αυτό όσοι και όσες ήταν εκεί και μπορεί να ξέρουν καλύτερα.
Εγώ την έμφαση εδώ τη δίνω στο «ξαστοχήσει».
Στην εκκλησία, στην αντίστοιχη διαδικασία, ο παπάς λέει: ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος, ὃς ζήσεται καὶ οὐχ ἁμαρτήσει·
Δε θέλω να με παρεξηγήσετε. Ο πατέρας μου ήταν καλός, πολύ καλός, ξεχωριστός: άνθρωπος, πατέρας, αγωνιστής, κομμουνιστής-επαναστάτης.
Πολλοί και πολλές του χρωστάμε πολλά. Και είναι συγκινητικά όσα γράφονται εδώ και 3 μέρες, και όσα έχουμε ακούσει προφορικά για αυτόν από αμέτρητους ανθρώπους όσο ακόμα ζούσε.
Κάποιοι λίγοι, αναμφίβολα, ήταν απλώς υστερόβουλοι κόλακες, κάποιοι γενικώς γλειψιματίες, αμέτρητοι εξέφραζαν έναν άδολο θαυμασμό λόγω του γενικότερου κλίματος χωρίς απαραίτητα να έχουν ιδία πείρα. Υπάρχουν όμως, όπως φαίνεται, πολλές δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που τον εκτίμησαν ειλικρινά και κάποιοι που τον αγάπησαν πραγματικά.
Ο Γιάννης Μηλιός, είναι βαθύτατα αντισοβιετικός-αντισταλινικός (=αντικομμουνιστής): εκφράζει μια συστηματική κριτική στον «σταλινισμό» και τον «σοβιετικό μαρξισμό». Μέσα από το έργο του (όπως το βιβλίο «Ταξική θεωρία και ιστορία: Καπιταλισμός και σοσιαλισμός στην Ε.Σ.Σ.Δ.»), απορρίπτει τη Σοβιετική Ένωση (και κάθε χώρα του υπαρκτού σοσιαλισμού) ως σοσιαλιστικό κράτος. Απλώς βαφτίζει την ΕΣΣΔ «ένα ταξικό εκμεταλλευτικό καθεστώς, το οποίο προσιδιάζει στον κρατικό καπιταλισμό»!
• Θεωρεί ότι «η κρατική γραφειοκρατία στην ΕΣΣΔ ήταν συλλογικός καπιταλιστής»: Η διευθυντική και κομματική ελίτ (η γραφειοκρατία) λειτουργούσε ως μια ιδιότυπη «άρχουσα τάξη». Ιδιοποιούνταν το υπερπροϊόν της εργασίας των εργατών, αναπαράγοντας τη βασική σχέση εκμετάλλευσης του καπιταλισμού (κεφάλαιο εναντίον μισθωτής εργασίας), απλώς υπό την ομπρέλα του κράτους.
👉Αντιπαλεύει συστηματικά τον «Σταλινισμό» και τον «Σοβιετικό Μαρξισμό»:
• Θεωρεί ότι ο «σταλινισμός» συνιστά ιδεολογική μετάλλαξη που επέφερε μια βαθιά θεωρητική και πολιτική ήττα για το εργατικό κίνημα.
• Κατά τον Μηλιό, ο «σοβιετικός μαρξισμός» είναι Οικονομισμός και Θετικισμός που μετέτρεψε τη μαρξιστική θεωρία σε ένα εργαλείο κρατικής προπαγάνδας και εκβιομηχάνισης. Αντικατέστησε την πάλη για την κατάργηση των ταξικών σχέσεων με τη λατρεία της ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων.
Όσοι και όσες πολέμησαν στον Εμφύλιο το 1946 με 1949 υπό την σημαία του ΔΣΕ ήταν ανεξαιρέτως ήρωες.Πολεμησαν μια στρατιωτική μηχανή τελείως υπερτερη τους, που υπακουε σε ένα από τα πρώτα πειράματα του στρατού των ΗΠΑ κατά των εξεγέρσεων ( anti-insurgency projects ) την δημιουργία ανταρτοπόλεων, την εξώθηση των αγροτών στην εσωτερική εξορία, το στέγνωμα του νερού γύρω από το ψάρι του ανταρτοπόλεμου κλπ .
Όσα έγιναν στην Ελλάδα ήταν ένα αποικιοκρατικό πείραμα, επαναλήφθηκαν στη Μαλαισία από τους Βρετανούς , στο Βιετνάμ από τις ΗΠΑ, στην Αλγερία από τους Γάλλους κλπ Ήθελε τεράστιο προσωπικό σθένος για να μετάσχεις σε αυτόν τον τιτάνιο αγώνα.
Και η συνέχεια ήταν, μετά την ήττα, ακόμη τραγικότερη. Μετεμφυλιακό κράτος, εκτελέσεις, στρατόπεδα, φτώχεια και εξαθλίωση, ώθηση του λαού στην εξωτερική μετανάστευση, δύο καθεστώτα πολιτών ως το 1974 , ολοκλήρωση του Εμφυλίου η χούντα κλπ.Οι συνέπειες κρατούν ως σήμερα. Και όσοι κατέφυγαν στις Λαϊκές Δημοκρατίες έζησαν την τραγωδία των διασπασεων του ΚΚΕ, την Τασκένδη, την διασπαση του 1956, την διασπαση του 1968, τον έλεγχο και καταστολη από τις " σοσιαλιστικές" αρχές και τόσα άλλα. Τραγικότερη των περιπτώσεων ο Νίκος Ζαχαριάδης, που έγινε τραγικό θύμα του συστήματος όπου είχε αφιερώσει την ζωή του.
«Στις 6 του Απρίλη 1941 εισβάλλουν στην Ελλάδα οι χιτλερικές ορδές... Οι κρατούμενοι της Ακροναυπλίας περιμέναμε αυτήν την επίθεση και δε μας ξάφνιασε. Γίνονταν στην Ακροναυπλία συζητήσεις, αν ο λαός και ο στρατός μας θα μπορούσαν να αντέξουν στη φοβερή επίθεση των χιτλερικών με τα άρματα μάχης, τα μηχανοκίνητα στρατεύματα και τις εκατοντάδες αεροπλάνα. Σ' αυτές τις τραγικές στιγμές, οι ξενόδουλοι στρατηγοί του δικτάτορα Μεταξά και του βασιλιά Γλίξμπουργκ, ενώ ο στρατός με συγκρατημένη την ανάσα και ματωμένος πολεμούσε, προδίνουν στρατό και λαό και διευκολύνουν την υποδούλωση της χώρας στους Χίτλερ και Μουσολίνι.
Οι προδότες στρατηγοί Τσολάκογλου, Μπάκος, Δεμέστιχας, Πολύζος και άλλοι, που διηύθυναν τις ελληνικές μεραρχίες στην Ηπειρο, συνθηκολόγησαν. Ανοιξαν τα σύνορα στις στρατιές του Χίτλερ και του Μουσολίνι. Τα χιτλερικά τανκς προχωρούν χωρίς αντίσταση για να καταλάβουν την Αθήνα, την πρωτεύουσα της Ελλάδας. Οι αγγλικές μεραρχίες του στρατηγού Ουίνστον υποχωρούν χωρίς να δώσουν καμιά μάχη. Το μόνο που ενδιαφέρονται είναι πώς να σώσουν τον εαυτό τους, αδιαφορώντας για την Ελλάδα και το λαό της...
Η χιτλερική αεροπορία βομβαρδίζει το κάτεργο της Ακροναυπλίας. Απ' τις 21 έως τις 25 του Απρίλη 1941 οι δεσμώτες της Ακροναυπλίας περνούν εφιαλτικές μέρες. Επί πέντε μέρες από τις 6 η ώρα το πρωί, μέχρι τις 6 η ώρα το βράδυ χιτλερικά αεροπλάνα τύπου Στούκας βομβαρδίζουν κατά κύματα την Ακροναυπλία και τα αγγλικά καράβια στον Αργολικό Κόλπο.
...Σφυρίζουν τα Στούκας και πέφτουν σαν το χαλάζι οι χιτλερικές βόμβες. Και το βράδυ σαν βασίλευε ο ήλιος, κουρασμένοι και ανάστατοι, πέφταμε να κοιμηθούμε. Πόσο βαρύς ήταν αυτός ο ύπνος! Στα όνειρά μας βλέπαμε, πως μας βομβαρδίζουν τα Στούκας...
Οι χιτλερικοί αεροπόροι βομβάρδιζαν τα αγγλικά καράβια, αλλά είχαν, επίσης, για στόχο τους και την Ακροναυπλία, όπως μας είπαν οι ίδιοι οι Γερμανοί, όταν κατέλαβαν το Ναύπλιο:
-- Ακόμη ζείτε! Ηταν οι πρώτες λέξεις των χιτλερικών αξιωματικών, όταν μπήκαν στην Ακροναυπλία. Εμείς σας ρίξαμε εκατοντάδες βόμβες...
Σωθήκαμε μόνο στην τύχη. Μα και γιατί, όπως ήταν κωνικός ο βράχος της Ακροναυπλίας, οι βόμβες έπεφταν ξυστά και παρασύρονταν στη θάλασσα. Μια δέσμη από βόμβες, που έπεσαν δίπλα στο κτίριο της Ακροναυπλίας, δεν έσκασαν. Ισως κάποιο σαμποτάζ πατριώτη της Γερμανίας να έσωσε τη ζωή εκατοντάδων κρατουμένων.
Επειδή στον Περισσό είναι "μανούλες" όχι μόνο στην κατασκευή ιδεολογικά & στρατηγικά βολικών εικόνων για πλευρές της πραγματικότητας, ώστε να σιτίζεται κανονικά το πνευματικά οκνηρό τους ακροατήριο αλλά και στο να λειτουργούν προληπτικά μπροστά σε αστάθμητες καταστάσεις & γεγονότα, επέλεξαν να συγκαλύψουν, περνώντας, στην κυριολεξία "από πάνω", το γεγονός ότι ο Γρηγόρης Δημητριάδης, στην περίφημη συνέντευξή του στον Θ. Λάλα, εκπροσωπώντας όχι μόνο την ελληνική Δεξιά αλλά τον πιο σκληρό & σκοτεινό της πυρήνα ιστορικά, δηλαδή το Μητσοτακέϊκο, απέδωσε με διθυραμβικό τρόπο εύσημα στο ΚΚΕ για τη στάση του στα μεγάλα αντιμνημονιακά λαϊκά συλλαλητήρια του ΄11-΄12! Ο Δημητριάδης είπε επί λέξει:
"ο κ. Κουτσούμπας μου είναι πολύ συμπαθής και δείχνει έντιμος, οπότε είναι κέρδος για τη χώρα. Ξέρετε, το ΚΚΕ στα μνημόνια με τις μεγαλες διαδηλωσεις προστάτεψε τη Βουλή και αυτό δεν έχει ειπωθεί πολύ και πρέπει να του το πιστώσουμε"!.....
"Ριζοσπάστης" σημερινό άρθρο.Γραφει ότι η ανακωχή και επικείμενη συμφωνία Ιράν -ΗΠΑ αναβάλλει για κάποιον καιρό την "ιμπεριαλιστική σύγκρουση". Και ότι οι ΗΠΑ είναι σε σύγκρουση "με τους ανταγωνιστές τους" , εννοείται το έτερο ιμπεριαλιστικό μπλοκ Ρωσία - Ιραν- Κίνα .
Σε απλά ελληνικά ,κατά την ιδιάζουσα διάλεκτο του ΚΚΕ, δεν είχαμε μια ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ και Ισραήλ σε μια ανεξάρτητη χώρα, και βασική εστία της αντίστασης κατά των ΗΠΑ και του Σιωνισμού στην περιοχή όπως το Ιραν.Αλλα μια σύγκρουση ισοδύναμων η συμμετρικών η εξίσου άθλιων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που τώρα πήρε μια πρόσκαιρη αναστολή.Δεν είχαμε ήττα του ενός και μόνου ιμπεριαλισμού αλλά περίπου ....ενίσχυση του ιρανικού ιμπεριαλισμού.
Δηλαδή, να μην τολμήσουμε να χαρούμε για την ήττα των ΗΠΑ και Ισραήλ ,αφού τους νίκησε το ιμπεριαλιστικό Ιράν. " Δεν επιλέγουμε μεταξύ ιμπεριαλιστών".Αυτή δεν είναι η γραμμή ;;
Ρε λεβέντες του ΚΚΕ, σε ποιες χώρες έχει εισβάλλει στρατιωτικά το... ιμπεριαλιστικό Ιράν, που ακριβώς κάνει εξαγωγή κεφαλαίου, ποιες εργατικές τάξεις εκτός των συνόρων του εκμεταλλεύεται, ποιους ξένους πόρους καταληστευει, πως μετέχει στο ιμπεριαλιστικό μοίρασμα του κόσμου, που έγραφε ο Βλαδίμηρος; Η φτάνει που έχει σχέσεις με τον Πούτιν και τον Σι για να γίνει ιμπεριαλιστικό; Πολύ υλιστική ανάλυση.
Ρε λεβέντες του ΚΚΕ, η μόνη περίπτωση να χαρούμε για την ήττα των ΗΠΑ και Ισραηλ είναι να νικήσει το κόκκινο εκστρατευτικό σώμα που θα στείλει στην Δυτική Ασία η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ; Με στρατάρχη τον Κουτσούμπα ;
Η Πρωτομαγιά του 1944 δεν είναι απλώς άλλη μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της Κατοχής. Είναι μια μέρα που η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η πίστη σε ιδανικά νίκησε την ωμή βία των κατακτητών, είναι μια πληγή ανοιχτή, μια μνήμη και μια κραυγή που ταξιδεύει στον χρόνο. Στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, διακόσιοι κομμουνιστές, πολιτικοί κρατούμενοι, κυνηγημένοι ήδη από τον Μεσοπόλεμο, φυλακισμένοι και εξόριστοι γιατί αμφισβήτησαν την κοινωνική και πολιτική τάξη της εποχής τους στάθηκαν όρθιοι, όμορφοι, χαμογελαστοί και υπερήφανοι μπροστά στα γερμανικά πολυβόλα. Δεν δικάστηκαν και δεν απολογήθηκαν ποτέ για κάποια πράξη που διέπραξαν. Οδηγήθηκαν στον θάνατο γιατί δεν αρνήθηκαν τις ιδέες τους. Τους εκτέλεσαν γιατί παρέμειναν πιστοί στα ιδανικά, τις ιδέες και τα όνειρά τους για έναν κόσμο πιο δίκαιο.
Η εκτέλεση των 200 αποτελεί ένα από τα πιο κατάφωρα και χαρακτηριστικά εγκλήματα πολέμου της ναζιστικής θηριωδίας. Δεν επρόκειτο για «αντίποινα» με την έννοια της στρατιωτικής αναγκαιότητας, αλλά για μια προσχεδιασμένη πράξη οργανωμένης, μαζικής τρομοκρατίας, μια συνειδητή επίδειξη δύναμης απέναντι σε έναν λαό που αντιστεκόταν. Οι ναζί δεν τιμωρούσαν· εκφόβιζαν. Δεν απέδιδαν δικαιοσύνη· επιχειρούσαν να συντρίψουν κάθε έννοια αντίστασης και αξιοπρέπειας. Οι κατακτητές επιδίωξαν να σπείρουν τον φόβο. Δεν τα κατάφεραν. Αντί για φόβο έσπειραν αγώνα, αντίσταση και μνήμη.
Όμως η αλήθεια δεν μπορεί να μείνει μισή. Οι διακόσιοι της Καισαριανής δεν συνελήφθησαν από τους Γερμανούς. Παραδόθηκαν σε αυτούς. Το αστικό κράτος και το καθεστώς της Δικτατορίας του Μεταξά είχε ήδη επιτελέσει το έργο της καταστολής: είχε φακελώσει, συλλάβει, βασανίσει, φυλακίσει και εξορίσει αυτούς τους ανθρώπους ως εσωτερικούς εχθρούς. Με την είσοδο των Γερμανών και την αποχώρηση της Κυβέρνησης στη Μέση Ανατολή το καθεστώς της δικτατορίας δεν δίστασε να τους παραδώσει στους Γερμανούς και Ιταλούς κατακτητές. Οι δωσίλογες, κατοχικές ελληνικές αρχές, συνεχίζοντας αυτή τη γραμμή, συνέχισαν να τους κρατούν έγκλειστους και τελικά να τους παραδώσουν για εκτέλεση στους Γερμανούς. Χωρίς αυτή τη διοικητική και πολιτική συνέχεια, χωρίς αυτή τη συνειδητή επιλογή συνεργασίας, η μαζική εκτέλεση δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί με αυτόν τον τρόπο. Η Καισαριανή είναι, επομένως, όχι μόνο τόπος ναζιστικού εγκλήματος, αλλά και τόπος όπου αποκαλύπτονται οι ευθύνες των ελληνικών αρχών, της εγχώριας καταστολής και συνενοχής.
Απόψεις του Στάλιν για τον ελληνικό εμφύλιο 1946-1949.
Χαρακτηριστικά κομμάτια από επίσημα σοβιετικά αρχεία στα οποία φαίνονται μέσα από κομματικές και κρατικές συνομιλίες οι διαθέσεις της σοβιετικής ηγεσίας σε σχέση με την αναγνώριση της προσωρινής κυβέρνησης του βουνού, οι απόψεις του Στάλιν για τον αγώνα του ΔΣΕ, οι προσπάθειες χρηματοδότησης του κλπ.
Κατιούσα
Είναι γεγονός ότι η στάση της Σοβιετικής Ένωσης απέναντι στη ραγδαία και μαζική ανάπτυξη του ελληνικού λαϊκού απελευθερωτικού κινήματος το 1942-1944 και στη συνέχεια στην διεξαγωγή της ένοπλης πάλης του ΔΣΕ απέναντι στις αστικές κυβερνήσεις της Αθήνας το 1947-1949 έχει δώσει κίνητρο και αφορμή για μια σημαντική ερευνητική ιστορική δραστηριότητα τις τελευταίες δεκαετίες και φυσικά σε ένα σημαντικό βαθμό επηρεάζεται από την ιδεολογική-πολιτική τοποθέτηση όσων έχουν ασχοληθεί και γράψει όλα αυτά τα χρόνια ακαδημαϊκοί ιστορικοί, ερευνητές, δημοσιογράφοι, κλπ. Έχουν γίνει γνωστά πολλά γεγονότα και αθέατες πτυχές της δεκαετίας 1940-1950, αυτού του συμπυκνωμένου ιστορικού χρόνου, που καθόρισαν το μέλλον της Ελλάδας γενικά αλλά και του ελληνικού αριστερού λαϊκού κινήματος ειδικότερα. Ωστόσο πολλές κομβικές πτυχές εξακολουθούν να είναι άγνωστες και μπορεί να εξακολουθήσουν να παραμένουν άγνωστες είτε γιατί κάποιες αποφάσεις η συμφωνίες δεν αποτυπώνονται ποτέ στο χαρτί για διάφορους λόγους –ένας από αυτούς είναι γιατί μία η περισσότερες πλευρές δεν θέλουν να υπάρχουν ίχνη σε αρχειακό υλικό που θα τους εκθέσουν ιστορικά τώρα η στο μέλλον , ένας άλλος ότι απλά κάποιες πλευρές κρατούν για πάντα επτασφράγιστα κλειστά συγκεκριμένα αρχεία τους που θεωρούν για τον ένα η τον άλλο λόγο υπερευαίσθητα.
Η ουσία ωστόσο είναι ότι τα ιστορικά γεγονότα-σταθμοί που χαρακτηρίζουν μια ιστορική περίοδο αποτιμώνται και μέσα από τον ιστορικό χρόνο που είναι ένας έμμεσος αδιάψευστος μάρτυρας του ιστορικού γίγνεσθαι, περιλαμβάνοντας τον προσωπικό ρόλο ηγετικών προσώπων που μπορεί να καθορίσουν καίριες ιστορικές στιγμές. Επί πλέον πρέπει να αποτιμώνται και μέσα από την ανάπτυξη και εξέλιξη αντιτιθέμενων ταξικών κοινωνικών δυνάμεων και τον τρόπο που επηρέασαν και επηρεάζουν εθνικές και εθνοτικές διαμάχες, κοινωνικές επαναστάσεις αλλά και παγκόσμιες πολεμικές συρράξεις ειδικά τον 20 αιώνα και μετά. Ένα παράδειγμα για το πως η σφαιρική ιστορική γνώση, που λαμβάνει υπόψη της την διαλεκτική εξέλιξη της κοινωνίας και φυσικά την διαμόρφωση και την προσωπικότητα ηγετικών ιστορικών προσώπων, μπορεί να οδηγήσει σε ορθολογικά ιστορικά συμπεράσματα είναι η αντιμετώπιση της γνωστής αγαπημένης εκδοχής των αστών ιστορικών για τα περίφημα ποσοστά μοιρασιάς 90 -10 για την Ελλάδα η 50-50 για την Γιουγκοσλαβία η αντίστροφα 10-90 για τη Ρουμανία ανάμεσα σε Τσόρτσιλ και Στάλιν τον Οκτώβρη του 1944 στη συνάντηση της Μόσχας. Η πάλι ο αντίλογος στην αφελή και απλουστευτική, αν δεν είναι εκ του πονηρού, άποψη ότι οι τρείς μεγάλοι μοίρασαν στη Γιάλτα τον Φλεβάρη του 1945 τον κόσμο.
Η ανάρτηση από το Ριζοσπάστη την Τρίτη 7 Νοέμβρη 2000 επίκαιρη όσο ποτέ και σήμερα.
Ο Θανάσης Παπαρήγας παρεμβαίνει και θέτει το όριο στις κοινωνικές και γεωστρατηγικές συμμαχίες των κομμουνιστών απέναντι στον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό.
Για να μην απασχολώ τον αναγνώστη με μακρούς προλόγους, θα μπω άμεσα στο θέμα μου:
Εχω την αίσθηση ότι μερικά εδάφια των Θέσεων για το 16ο Συνέδριο χρειάζονται καλύτερη επεξεργασία, ώστε να μας προφυλάσσουν από πιθανές - και εντελώς δυνατές στις σημερινές συνθήκες - παρεξηγήσεις. Συγκεκριμένα:
- Γιατί, τέλος πάντων, δίνουμε τόση σημασία και κάνουμε τόσο θόρυβο για την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό;
Φοβούμαι (και εύχομαι να πέφτω εντελώς έξω) ότι, στις Θέσεις, δε φαίνεται επαρκώς ότι το υπόβαθρο όλων αυτών είναι η προστασία της εθνικής μας ανεξαρτησίας, η απόκρουση του κινδύνου της ολοκληρωτικής εθνικής μας υποδούλωσης. Και, πράγμα ακόμη σοβαρότερο, δε φαίνεται ότι πρόκειται όχι απλώς για υπόβαθρο αλλά και για πιεστικό καθήκον. Πράγματι, ενάμιση αιώνα μετά την κραυγή αγωνίας του Α. Κάλβου, που θεωρούσε ακόμη και την καταστροφή της χώρας σαν προτιμητέα λύση «παρά προστάτας νάχωμεν», σήμερα βρισκόμαστε αντιμέτωποι όχι απλώς με «προστάτες», αλλά με δυνάμεις που απαιτούν πλήρη υποταγή και, μάλιστα, να μας αρέσει κιόλας. Ακόμη χειρότερα: Δυναμώνει εξαιρετικά ο τρομαχτικός, δε διστάζω να πω ο φρικιαστικός κίνδυνος να δούμε τη χώρα μας όχι μόνο υπόδουλη την ίδια, αλλά και όργανο για την υποδούλωση και την καταπάτηση της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας άλλων λαών. Αναρωτιέμαι: Δεν είναι, άραγε, χρέος και καθήκον, όχι εθελοντικό αλλά υποχρεωτικό και απαράγραπτο, όλων των Ελλήνων πατριωτών να μην αφήσουν, όσον εξαρτάται από αυτούς, κάτι τέτοιο να συμβεί;
- Είναι ο πατριώτης αναγκαστικά αντίπαλος και του καπιταλιστικού συστήματος; Η διατύπωση στη Θέση 48, Παρ. 11 (σελ. 41 του φυλλαδίου) αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας τέτοιας παρεξήγησης. Μιας παρεξήγησης, επισημαίνουμε, η οποία
1) Αντανακλά μια άποψη η οποία δεν είναι γενικά σωστή και
2) Αντανακλά μια άποψη η οποία δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνει δεκτή στη σημερινή συγκυρία.
ΚΑΠΟΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ (οι περισσότεροι) πληρώνται για να βασανίζουν τον λαό ψηφίζοντας αντιλαικά μέτρα ...
ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ (αυτοί του ΚΚΕ) καταψηφίζουν αυτά τα μέτρα και δίνουν και τη βουλευτική αμοιβή τους για να ενισχύουν τους αγώνες του λαού ώστε να ανατραπούν αυτές οι πολιτικές ...
Κατά τα άλλα ΑΥΤΟΙ που ψηφίζουν τους πρώτους μας λένε ότι "όλοι τους το ίδιο είναι" ...
Όμως και στο άλλο άκρο
Δημήτρης Νατσιός. Δάσκαλος...
Ανακοινώθηκε ως πιο φτωχός πολιτικός αρχηγός. 22.000 εισόδημα (μισθός δασκάλου), 5 άγονα χωράφια στα Πιέρια Όρη και ένα διαμέρισμα αγορασμένο με δάνειο που χρόνια τώρα πληρώνει δόσεις για να το ξεπληρώσει.
Μεγαλωμένος στα πατρικά χωράφια, με οικογένεια ήσυχη και αγαπημένη. Ένας από μας. Δεν είναι μόνο ο πιο φτωχός πολιτικός αρχηγός είναι και ο πιο στοχοποιημένος.
4/27/2023 - Του Γιάννη Ραχιώτη Στην Ελλάδα, παρ’ ότι δεν εκπροσωπείται πλέον στο...
Του Γιάννη Ραχιώτη
Στην Ελλάδα, παρ’ ότι δεν εκπροσωπείται πλέον στο...κεντρικό πολιτικό σκηνικό, ο αντιϊμπεριαλισμός – αντιαμερικανισμός έχει ευλόγως βαθιές ρίζες, αφού οι ΗΠΑ εδώ έχουν συνδεθεί με τον εμφύλιο, τη χούντα, τη διάλυση του Κυπριακού κράτους, κάθε είδους προσβολές της κρατικής μας κυριαρχίας, αλλά και με τη ληστεία των οικονομικών πόρων μας, σε συνεργασία με την ΕΕ. Όμως το ΚΚΕ δείχνει να αντιμετωπίζει διαφορετικά τα πράγματα. Φαίνεται να πιστεύει ότι οι νεοϊμπεριαλιστικές και νεοαποικιοκρατικές πολιτικές των ΗΠΑ είναι ... ψευδοπρόβλημα και ο αγώνας εναντίον τους «αποπροσανατολισμός».
Πρόσφατα το τμήμα διεθνών σχέσεων του ΚΚΕ δημοσίευσεένα εκτεταμένο κείμενο κριτικής εναντίον ενός διεθνούς συντονισμού αντιιμπεριαλιστικών οργανώσεων με τίτλο «Παγκόσμια Αντιιμπεριαλιστική Πλατφόρμα – ΠΑΠ» που ιδρύθηκε τον Οκτώβρη του 2022. Η ΠΑΠ συσπειρώνει μερικές δεκάδες κόμματα και οργανώσεις απ’ όλο τον κόσμο που έχουν κοινό στόχο την αντίσταση στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και τους συμμάχους του. Από την Ελλάδα συμμετέχουν δύο μικρές πολιτικές ομάδες μια εκ των οποίων είναι η «Πλατφόρμα Ανεξαρτησίας» στην οποία μετέχει και ο υποφαινόμενος.
Όπως φαίνεται από την ιδρυτική της διακήρυξη, η ΠΑΠ θεωρεί ότι οι πόλεμοι που εξελίσσονται ή προετοιμάζονται δεν είναι μεμονωμένες τοπικές υποθέσεις, αλλά μέρος της προσπάθειας των ΗΠΑ να διατηρήσουν την παγκόσμια ηγεμονία. Για τον πόλεμο στην Ουκρανία θεωρεί ότι πραγματικά ξεκίνησε με το, οργανωμένο από τις ΗΠΑ, πραξικόπημα του 2014 που ανέτρεψε τη νόμιμη κυβέρνηση της χώρας, ότι οι ΗΠΑ έχουν στόχο την περικύκλωση και τελικά τη διάλυση της Ρωσίας, ενώ από την πλευρά της τελευταίας είναι πόλεμος αυτοάμυνας και προσπάθεια ανακοπής της συστηματικής εξόντωσης των ρωσικών πληθυσμών στην Ουκρανία.
Ένα βιβλίο ντοκουμέντο για ένα πρόσωπο που προκαλούσε, προκαλεί και θα συνεχίσει να προκαλεί πολλές και έντονες συζητήσεις.
Ποιος ήταν τελικά ο Νίκος Ζαχαριάδης και ποιος ο ρόλος του ειδικά στον ελληνικό εμφύλιο;
Ποια ήταν η πορεία ανόδου και πτώσης του που τον οδήγησε στην αυτοκτονία το 1973 στο απόκοσμο Σουργκούτ της Σιβηρίας, όπου έζησε εκτοπισμένος από τους Σοβιετικούς και στιγματισμένος από το κόμμα του;
Ποια ήταν η ανάμειξη της Σοβιετικής Ένωσης στον Εμφύλιο Πόλεμο;
Ο Δρ Νίκος Παπαδάτος ,Διδάκτωρ Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, υπογράφει το βιβλίο ντοκουμέντο με τίτλο «Νίκος Ζαχαριάδης. Η ζωή και η δράση του μέσα από τα αρχεία του ΚΚΣΕ και της KGB» (εκδόσεις Πεδίο).
Μέχρι χτες η κυβέρνηση έλεγε ότι όποιος είναι με τους Παλαιστίνιους είναι αντισημίτης. Ενεργοποίησε μάλιστα και τον αντιρατσιστικό νόμο για να δείξει την πυγμή της ενάντια στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, που καταγγέλλει τα εγκλήματα του Ισραήλ στη Γάζα και παλεύει ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο.
Από χτες το ξεδιάντροπο προπαγανδιστικό οπλοστάσιο της κυβέρνησης εμπλουτίστηκε με μία ακόμα «κατηγορία»: Οποιος δεν είναι με το Ισραήλ και διαδηλώνει υπέρ των Παλαιστινίων, είναι με την Τουρκία! Αυτό είπε ο Φλωρίδης στη Βουλή, ξεπερνώντας σε φιλοϊσραηλινό οίστρο ακόμα και τα παπαγαλάκια της πρεσβείας του Ισραήλ στην Ελλάδα.
Η αθλιότητα γίνεται ακόμα μεγαλύτερη αν σκεφτεί κανείς ότι η κυβέρνηση - με τη στήριξη και των άλλων κομμάτων - είναι αυτή που παζαρεύει με τη ΝΑΤΟική «σύμμαχο» Τουρκία τις διευθετήσεις στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, σύμφωνα με τον ευρωατλαντικό «οδικό χάρτη».
Ακόμα και το γεγονός ότι η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα χαιρέτισαν την «πολιτική αλλαγή» στη Συρία, με την επικράτηση των φιλότουρκων - φιλοαμερικανών τζιχαντιστών, δείχνει ποιος βάζει σε πραγματικό κίνδυνο τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στο όνομα της «ατλαντικής συνοχής»...
Οι πρώτες σελίδες επιστολής που έστειλε ο Άρης στον Ζαχαριάδη, ζητώντας να συναντηθεί μαζί του. Δεν έλαβε απάντηση.
Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας (Φεβρουάριος 1945) ο Άρης έστειλε επιστολή προς όλα τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Το ιστορικό αυτό κείμενο ήταν καθόλα προφητικό. Όταν το γράφει (24 Μαρτίου 1945) ελπίζει ακόμη σε αλλαγή στάσης από την ηγεσία του ΚΚΕ. Άλλωστε ο Νίκος Ζαχαριάδης δεν έχει επιστρέψει ακόμη στην Ελλάδα. Απάντηση δεν έλαβε ο Άρης ούτε τότε, ούτε αργότερα όταν απευθυνόταν στον Ζαχαριάδη…
Ο Ν. Ζαχαριάδης με άλλα μέλη της ηγεσίας του ΚΚΕ μετά την επιστροφή του στην Αθήνα (Μάιος 1945)
“Προς όλα τα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ
Αγαπητοί σύντροφοι,
Με το σημείωμά μου τούτο θα προσπαθήσω να τραβήξω την προσοχή σας στα πιο κάτω.
1. Όπως πιστεύω, θα έχετε πειστεί και εσείς τώρα πως οι Έλληνες αντιδραστικοί και οι Άγγλοι κατακτητές δεν έχουν καμιά πρόθεση να εφαρμόσουν έστω κι αυτή την ετεροβαρή, επιζήμια στα συμφέροντα του λαού μας και μη δίδουσα καμιά εγγύηση –ομολογία δική σας – για το σεβασμό των ελευθεριών του λαού μας, συμφωνία της Βάρκιζας. Οι παραβάσεις είναι καθημερινές και σοβαρές. Τις ξέρετε εσείς καλύτερα και δεν συντρέχει κανένας λόγος να τις απαριθμήσω.
2. Αν δεν σας ήταν εύκολο να γνωρίζετε προοπτικά τις προθέσεις της ελληνικής αντίδρασης και των Άγγλων εχθρών της Ελλάδας, τώρα, θέλω να πιστεύω πως πρέπει να μπορείτε να τις βλέπετε. Πρόθεσή τους είναι: όχι να συμβάλουν σε προσπάθεια για ομαλή εξέλιξη της πολιτικής ζωής του τόπου, ή έστω να ανεχθούν απλώς τη δική σας προσπάθεια προς την τέτοια κατεύθυνση, αντίθετα, να οργανώσουν και να διεξαγάγουν με πλεονεκτικές γι’ αυτούς συνθήκες τον εμφύλιο πόλεμο μ’ όλα τα μέσα.
3. Η διάσκεψη και συμφωνία της Γιάλτας δεν πρέπει να έχετε καμιά αυταπάτη πως είναι δυνατό να επιδράσει σε τόσο μεγάλο βαθμό, ώστε να στρέψει το τιμόνι της χώρας που αφήσατε να κρατούν γερά στα χέρια τους οι Άγγλοι. Η Σοβιετική Ένωση, όπως πρέπει να σας είναι γνωστό, δεν μπορεί να κάνει «ελληνική» πολιτική ώστε να επέμβει ενεργά στο ελληνικό δράμα. Γιατί δεν κάνει ούτε Σέρβικη, ούτε Βουλγάρικη, ούτε Ρώσικη ακόμα πολιτική. Κάνει πολιτική παγκόσμιας επανάστασης, και δεν είναι διατεθειμένη ούτε κατ’ ελάχιστο να την διακινδυνεύσει για το μικρό αυτό ποσοστό της ανθρωπότητας που λέγονται Έλληνες, που οι ίδιοι –δια των ηγετών τους- οδηγήθηκαν στη νέα σκλαβιά και που στο κάτω κάτω, αργά ή γρήγορα, μετά την πλήρη νίκη της πολιτικής της παγκόσμιας επανάστασης της Σ.Ε. δεν μπορεί παρά να είναι στο πλευρό του σοσιαλισμού.
Δ. Κουτσούμπας: «Δεν θα αφήσουμε σε χλωρό κλαρί κανέναν, όσο ψηλά και αν βρίσκεται. Η τιμωρία πρέπει να είναι αμείλικτη για να μην ξαναζήσουμε άλλα Τέμπη για εμάς και τα παιδιά μας» (28/2/2025)
Θ. Παφίλης: «Έχουμε και εμπειρία, είναι άλλο να το λες, και άλλο να κάνεις τα πάντα» (Οκτώβριος 2023)
Το πολιτικό σκηνικό: Κυβέρνηση με την πλάτη στη γωνία (εσωτερικά και διεθνώς). Πλήρης διάσταση πολιτικού συστήματος και κοινωνίας (περίπου 3-4 εκατομμύρια Έλληνες βρέθηκαν στις 28/2 στους δρόμους και τις πλατείες της χώρας και στο εξωτερικό). Δημοσκοπική καταβαράθρωση των συστημικών κομμάτων και στασιμότητα όλων των άλλων, πλην Πλεύσης Ελευθερίας και Ελληνικής Λύσης. Κυρίως όμως, συντριπτικά ποσοστά, πάνω από 80%, που θεωρούν ότι έγινε συγκάλυψη, πως υπάρχουν ευθύνες στην κυβέρνηση, και δεν έχουν εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη. Από την άλλη σε μεγάλες συγκεντρώσεις η φωνή του συλλόγου γονέων των θυμάτων του εγκλήματος, η φωνή των χαροκαμένων συγγενών, και ιδιαίτερα η φωνή της κας Καρυστιανού, μιλά στην ψυχή, στο νου και την καρδιά των Ελλήνων. Και έχει μεγαλύτερη αξιοπιστία από όσα λένε τα πολιτικά κόμματα και το πολιτικό σύστημα. Παράγει έναν λόγο, μια πολιτική, μια ενότητα, έναν ενθουσιασμό, μια ελπίδα σε ένα εντελώς ζοφερό περιβάλλον από πολλές πλευρές.
Έχουμε λοιπόν τεράστια κοινωνική αντιπολίτευση, δεν έχουμε κανενός είδους πολιτική αντιπολίτευση, και βιώνουμε απόπειρες πολιτικής ασφυξίας και κτυπήματος του ακηδεμόνευτου κινήματος. Η λέξη ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟ ενοχλεί πάρα πολλούς του πολιτικού φάσματος, επειδή έχουν συνηθίσει όλα να τα μετράνε με ψήφους, ποσοστά, βουλευτικές έδρες, θέσεις σε συμβούλια και συνδικάτα. Έχουν συνηθίσει στη διαχείριση, στο καπέλωμα, στον έλεγχο των κινητοποιήσεων, στις καλές σχέσεις εντός του πολιτικού συστήματος. Έχουν βρει τρόπους συνεννόησης και όπως ο βήχας, ο έρωτας και τα λεφτά δεν κρύβονται, έτσι δεν κρύβεται η αλήθεια: «Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει». Υπάρχουν δε σχέσεις πολυεπίπεδες ανάμεσα στα κομματικά επιτελεία και τις κορυφές της ελληνικής ολιγαρχίας.
«Η σύναψη ενός τουρκοσυριακού συμφώνου, η οποία ήδη έχει προαναγγελθεί, ως συνέχεια του απαράδεκτου τουρκολιβυκού, δεν θα έχει μόνο την υπογραφή της κυβέρνησης των τζιχαντιστών και της τουρκικής πλευράς που την στήριξε, θα έχει ουσιαστικά και την “υπογραφή” της κυβέρνησης της ΝΔ και των άλλων κομμάτων, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, που χαιρέτισαν την επέμβαση στη Συρία και την ανατροπή του ‘Ασαντ.
Άλλη μια απόδειξη ότι ο ρόλος του ΝΑΤΟϊκού σημαιοφόρου, που υπηρετεί με συνέπεια η κυβέρνηση της ΝΔ με τη σύμφωνη γνώμη και των άλλων αστικών κομμάτων, όχι μόνο δεν υπηρετεί αλλά στρέφεται εναντίον των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου, αλλά και εναντίον των λαών της περιοχής» επισημαίνει σε σχόλιό του, το ΚΚΕ.
Υπαρχουν πολλες φορες που η χρηση των εννοιων του μαρξισμου γινεται μια απολογητικη υπερ του ιμπεριαλισμου. Η παντως υπερ της συγχυσης και του πολιτικου καθησυχασμου.
- Τα γνωστα περι παλης στην περιοχη του ρωσικου και του αμερικανικου ιμπριαλισμου.Η αστικη ταξη της Συριας ηταν με τον ρωσικο και εχασε.Εδω ο κ.Βαγενας ξεχναει κατι.Δεν παιχτηκε μονο ποια διεθνης καπιταλιστικη ταση θα επικρατησει στη Συρια αλλα αν θα συνεχισει η Συρια να ειναι κρατος κυριαρχο και ενιαιο. Δεν απασχολει τον κ.Βαγενα. Και η Ελλαδα καπιταλιστικο κρατος ειναι.Μηπως να κατακερματιστει να τελειωνουμε; Οσο ξερω , η θεση των μαρξιστων ηταν παντοτε να παρει η εργατικη ταξη την εξουσια στο εθνικο κρατος, οχι να μοιραστει αυτο μεταξυ ξενων κρατων η κλικων.
- Ασκει κριτικη στα αντιαποικιακα κινηματα που ειχαν ως στοχο την εθνικη ανεξαρτησια γιατι αυτο ειναι, λεει, θεωρια των σταδιων.Ειναι αλλο να λες οτι η εθνικη ανεξαρτησια για τους μαρξιστες επρεπε να ειναι αδιασπαστη απο την παλη για τον σοσιαλισμο ( ενιαια διαδικασια) και αλλο να επικρινεις την ιδια την εθνικη ανεξαρτησια. Ηταν δυνατο σε αποικιακες και νεοαποικιακες χωρες να μην τιθεται ζητημα εθνικης ανεξαρτησιας; μονο καποιες πολυ μειοψηφικες τασεις του τροτσκισμου ειχαν τοτε αυτη τη θεση , οχι ο πλειοψηφικος τροτσκισμος που ειχε την θεση της διαρκους επαναστασης.
- Φτανει στο σημειο να ονομαζει την πτωση Ασαντ και ανοδο των φιλοδυτικων τζιχαντ ως " αλλαγη καπιταλιστικης φρουρας" μεταξυ τασεων του κεφαλαιου που κατεχουν τα μεσα παραγωγης. Κυριε Βαγενα , ισως να μην το παρατηρησατε, αλλα εδω και 12 χρονια και παραπανω στη Συρια δεν υπαρχουν βασικα μεσα παραγωγης αλλα μονο μεσα καταστροφης.Τι παραγοταν στη Συρια ως καπιταλιστικο εμπορευμα; ο θανατος κυριως.Ακομη και το εμπορευμα " ανοικοδομηση" θα δυσκολευτει να προχωρησει σε πλαισιο τετοιας ασταθειας.
- Συνεπειες σε παλαιστινιακο αγωνα απο την πτωση της κυβερνησης Ασαντ. Δεν βρηκα να αναφερεται κατι.Ουτε οτι η εξελιξη ενισχυει τους σιωνιστες.Μονο οτι αποδυναμωνεται το καπιταλιστικο Ιραν. Η λευτερια στην Παλαιστινη θα ερθει απο τον ουρανο; η απο την μικροΔιεθνη γυρω απο το κκε;
Τι προσφερει αυτη η τοποθετηση σε οσους ζητουν την ηττα του σιωνισμου και την αποδυναμωση των στρατηγικων του ιμπεριαλιασμου; συγχυση και μονο συγχυση. Ολοι κακοι ειναι, καθηστε εκει που ειστε και καντε διαλογισμο. Τιποτε δεν αλλαζει ποτε.
