Τα mail του Επσταιν αποκαλύπτουν και επιβεβαιώνουν τη μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο και τη μέγγενη που μπήκε η χώρα προκειμένου να διασωθούν τα γερμανικά και τα γαλλικά τραπεζικά συμφέροντα.
Μια χώρα υποθηκευμένη και προδομένη 16 χρόνια τώρα,με μια κυβέρνηση παρωδία και μια αντιπολίτευση θιασώτη της εθνικής μας ανέχειας.
Σε αυτό το μίγμα επιτηδείων, ιδιωτών ,λακεδων και χαυνων που ηγούνται της ατέρμονης υποτέλειας μας,
εμφιλοχωρει το Ισραήλ και μέσω της οργάνωσης ELNET δημιουργεί ομάδες στήριξης των συμφερόντων του ακόμα και μέσα στην "ελληνική" Βουλή.
Με τη περιβόητη ομάδα φιλίας Ελλάδας Ισραήλ...
Οι Report United τους αποκαλύπτουν...
❗Η κυβέρνηση Νετανιάχου είναι ο (δεύτερος) καλύτερος φίλος των Ελλήνων βουλευτών, παρά τα εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων στη Γάζα.
▪️ Παρά τη διεθνή καταδίκη του Ισραήλ για γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στη Γάζα, η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας - Ισραήλ στην ελληνική Βουλή αριθμεί σήμερα έναν μεγάλο αριθμό βουλευτ(ρι)ών (38!), ο οποίος ξεπερνά σε πλήθος ακόμα και Ομάδες Φιλίας με χώρες που αποτελούν μακροχρόνιους συμμάχους της Ελλάδας σε ΕΕ και διεθνείς οργανισμούς.
▪️ Ενώ η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας - Ισραήλ αριθμεί (εν μέσω γενοκτονίας) 38 Έλληνες βουλευτές, η Ομάδα Φιλίας με την Αυστραλία αριθμεί 35, με τη Σερβία 32, με τη Γαλλία 22, με την Ιταλία 17 και με τη Γερμανία 16. Μόνο η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας - ΗΠΑ αριθμεί περισσότερα (60) μέλη.
▪️ Στην Ομάδα Φιλίας Ελλάδας - Ισραήλ συμμετέχουν βουλευτές και βουλεύτριες από τη ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ, την Ελληνική Λύση, το ΠΑΣΟΚ, καθώς και ανεξάρτητα μέλη της Βουλής.
Aμιτ Άμπουρμαν. Ο Εβραίος που του δόθηκαν (ξεπούλημα) χιλιάδες στρέμματα γης στην Κύπρο (π.χ. Ring Λάρνακα) την Ελλάδα για αναπτύξεις όπου υπάρχει παρθένο φυσικό τοπίο.
Για χιλιάδες διαμερίσματα που θα αποκτούν ξένοι για να ξερογλείφονται απληστοι ξένοι καί κύπριοι ενωμένοι διά του χρήματος, της ασυδοσίας και της οικοκτονιας.
Τέτοια σχέδια παρασιτικά είναι που στηρίζουν οικονομικές πολιτικές στην Ελλάδα και Κύπρο. Κάποιο φρένο στο ξεπούλημα, την καταστροφή του περιβάλλοντος! Φρένο στον ξένο καί στον υπερτουρισμό και σεβασμό επιτέλους στους φυσικούς μας πόρους, την γη, το νερό την θάλασσα, αλλά και τις συνθήκες ζωής μας που διασαλευονται και μολύνονται..
Χ. Π. ΚΕΝΤΗ
________________&&
Amit Aburman: Ποιος είναι ο Ισραηλινός Entepreneur που θέλει να μετατρέψει την Πειραιώς σε μικρό Μανχάταν
Ο Amit Aburman
Δεν έχει γίνει γνωστό το ύψος της επένδυσης
Θα μπορούσατε να φανταστείτε στο κέντρο της Αθήνας επί της οδού Πειραιώς, κοντά στην Ομόνοια και λίγα μέτρα πιο πέρα από την πλατεία Καραϊσκάκη και την Κουμουνδούρου, ότι θα μπορούσε να κατασκευαστεί ένα οικιστικό κτίριο με πισίνα, γυμναστήριο και χρήση τεχνητής νοημοσύνης που θα θυμίζει λίγο από το κέντρο της Νέας Υόρκης με τα γυάλινα κτίρια και θα μοιάζει με κάποιο από τα κτίρια του Μανχάταν;
Αυτό φιλοδοξεί να κάνει στην γωνία Πειραιώς και Κολωνού, σε ένα επταώροφο – πάλαι ποτέ – κτίριο γραφείων η εταιρεία ανάπτυξης ακινήτων Astrea International, ισραηλινών συμφερόντων. Επικεφαλής της εταιρείας, ο επιχειρηματίας Amit Aburman, κάτω των σαράντα ετών, ο οποίος ήταν ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής και ήρθε στην Ελλάδα το 2022 με την οικογένειά του για να διερευνήσει το περιβάλλον επενδύσεων.
Παρακολούθησα με εξαιρετικό ενδιαφέρον την συζήτηση του Σωτήρη Μητραλέξη στο Militaire.gr και επειδή την θεωρώ σημαντική για όλους τους Έλληνες αναδημοσιεύω και εδώ.
Ο Σωτήρης Μητραλέξης είναι ερευνητικός εταίρος στο University College London, επισκέπτης καθηγητής στο IOCS του Cambridge, διδάκτωρ φιλοσοφίας της Freie Universität Berlin, διδάκτωρ πολιτικής επιστήμης και διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου (βραβείο Ελληνικού Οργανισμού Πολιτικών Επιστημόνων 2018) και διδάκτωρ θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έχει διατελέσει επίκουρος καθηγητής στο Istanbul Sehir University και έχει εργαστεί ως ερευνητής στα Πανεπιστήμια Princeton, Cambridge, Ερφούρτης και Peterhouse, Cambridge. Επίσης έχει διατελέσει εντεταλμένος διδάσκων στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου. Έχει εκδώσει τη μονογραφία “Ever-Moving Repose” (Cascade, 2017) και τις “Σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους” (Αρμός, 2019) και έχει (συν)επιμεληθεί τους συλλογικούς τόμους “Πέρα από την Επιστήμη και τη Θρησκεία: Νέες Φιλοσοφικές και Ιστορικές Προσεγγίσεις” (Ροπή, 2021), “Mapping the Una Sancta” (Winchester University Press, 2023) και άλλους.
Η εμπλοκή του Μητσοτάκη (και του συστήματος διαφθοράς που έχει στήσει) με συμφέροντα εδραζόμενα στο Ισραήλ είναι ένα διαρκώς επαναλαμβανόμενο φαινόμενο της εξάχρονης θητείας του που αξίζει να υπογραμμιστεί. Όχι μόνο για την ιδιαιτερότητά του, όχι μόνο για την επικινδυνότητά του αλλά και για το γεγονός ότι περνάει περίπου ασχολίαστο στην καθημερινή ατζέντα, για λόγους που όλοι μπορούμε να φανταστούμε. Κατωτέρω θυμίζουμε μερικές εμβληματικές περιπτώσεις με βάση όσα είδαν το φως της δημοσιότητας και καθένας μπορεί να φανταστεί το υπόλοιπο παγόβουνο κάτω από τη στάθμη του Τύπου.
Predator
Το ισραηλινό σύστηµα Predator µε το λογισµικό υποκλοπής ήταν η πιο γνωστή περίπτωση, που πήρε και διεθνή έκταση με καταδίκη από τα ευρωπαϊκά όργανα. Πολλοί μίλησαν για το παρακρατικό σύστηµα παρακολουθήσεων που διηύθυνε το Μαξίμου αλλά ελάχιστοι τόνισαν τη σημασία που είχε η κατασκοπεία από (πρώην;) πράκτορες του εβραϊκού κράτους. Ήδη το 2019 είχαν συλληφθεί στην Κύπρο οι Ταλ Ντίλιαν και Σαχάκ Αβνί με ένα µαύρο βαν εξοπλισµένο για παρακολουθήσεις στο αεροδρόµιο της Λάρνακας. Στο δικαστήριο αποδέχθηκαν τις 41 από τις κατηγορίες που τους απαγγέλθηκαν αλλά αφέθηκαν ελεύθεροι με ένα πρόστιμο κοντά στο 1.000.000 ευρώ. Ο Ντίλιαν, με αποδεδειγμένη θητεία στη Μοσάντ και στη Μονάδα 8200 του ισραηλινού στρατού, από το 2010-12 έστησε δεκάδες εταιρείες στη Μεγαλόνησο και συνέχισε τις «δουλειές» του στην Αθήνα με την ΙΝΤΕLLEXA A.E. μαζί με άλλους Ισραηλινούς πράκτορες (ο Κ. Βαξεβάνης είχε γράψει γιά …15!), πουλώντας το σύστημα παρακολουθήσεων Predator στον Μητσοτάκη.
Βγαίνει ο πρέσβης του Ισραήλ και εγκαλει τον δήμαρχο Αθηναίων για τα γκράφιτι που θίγουν τους Εβραίους τουρίστες και μας ενημερώνει πως φεύγουν δυσαρεστημένοι από τη χώρα μας.
Βγαίνει ο ραββίνος Φριζής της Θεσσαλονίκης και απειλεί πως θα συντρίψει οσους Έλληνες καταφέρονται κατά του Ισραήλ(εδώ κλήση με τον νόμο περί ρατσισμου δεν υπάρχει ...).
Και η πολιτική ηγεσία ξύνει τα αχαμνα της... γιατί τόσο μπορεί να κάνει.
Αντί να τους καλέσει και να τους δείξει σε ποια χώρα βρίσκονται
Ξέρετε όμως,η εξάρτηση από το Ισραήλ είναι τερατώδης και απλώς τώρα είναι στο απόγειο της.
Όπως καμία κομματική παράταξη δεν μπορεί να προσφέρει λύσεις,αν δεν είναι διατεθειμενη να συγκρουστούν με τους επιτηρητες και "πιστωτές" μιας χώρας χρεοκοπημένης και όχι μόνο οικονομικά.
Η χώρα σήμερα ανήκει "στη σωστή πλευρά της ιστορίας" και αυτό προϋποθέτει αβαβα για τους μακελαρηδες.
Και ας γίνω δυσάρεστος σε αρκετους φίλους μου.
Και αυτό έχει εκκινήσει δέκα χρόνια πριν.
Θυμίζω πως επί Τσίπρα-Κοτζιά, υπογράφτηκε η στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ με τον νόμο Ν. 4398/2016.
Μέχρι χτες η κυβέρνηση έλεγε ότι όποιος είναι με τους Παλαιστίνιους είναι αντισημίτης. Ενεργοποίησε μάλιστα και τον αντιρατσιστικό νόμο για να δείξει την πυγμή της ενάντια στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, που καταγγέλλει τα εγκλήματα του Ισραήλ στη Γάζα και παλεύει ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο.
Από χτες το ξεδιάντροπο προπαγανδιστικό οπλοστάσιο της κυβέρνησης εμπλουτίστηκε με μία ακόμα «κατηγορία»: Οποιος δεν είναι με το Ισραήλ και διαδηλώνει υπέρ των Παλαιστινίων, είναι με την Τουρκία! Αυτό είπε ο Φλωρίδης στη Βουλή, ξεπερνώντας σε φιλοϊσραηλινό οίστρο ακόμα και τα παπαγαλάκια της πρεσβείας του Ισραήλ στην Ελλάδα.
Η αθλιότητα γίνεται ακόμα μεγαλύτερη αν σκεφτεί κανείς ότι η κυβέρνηση - με τη στήριξη και των άλλων κομμάτων - είναι αυτή που παζαρεύει με τη ΝΑΤΟική «σύμμαχο» Τουρκία τις διευθετήσεις στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, σύμφωνα με τον ευρωατλαντικό «οδικό χάρτη».
Ακόμα και το γεγονός ότι η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα χαιρέτισαν την «πολιτική αλλαγή» στη Συρία, με την επικράτηση των φιλότουρκων - φιλοαμερικανών τζιχαντιστών, δείχνει ποιος βάζει σε πραγματικό κίνδυνο τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στο όνομα της «ατλαντικής συνοχής»...
Ο αντισημιτισμός είναι μια ιστορική παθογένεια με φρικαλέες συνέπειες, πασίγνωστες και εν εκτάσει μελετημένες. Ο σημερινός αντι-αντισημιτισμός είναι -φευ, πολύ συχνά- ένα "επάγγελμα".
Ο κατ' επάγγελμα αντι-αντισημίτης (αφελής ή ιδιοτελής, αδιάφορο) είναι πρώτα και πάνω απ' όλα απολογητής του Ισραήλ. Σκοπός του δεν είναι να φωτίσει τα ιστορικά αίτια του αντισημιτισμού και τις σημερινές του επιβιώσεις, αλλά να αστυνομεύσει τον δημόσιο διάλογο. Και αυτό το κάνει λογοκρίνοντας ή και φιμώνοντας εκείνες τις φωνές που ασκούν κριτική κατά της γενοκτονικής πολιτικής του ισραηλινού κράτους στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.
Τα κίνητρα του κατ' επάγγελμα αντι-αντισημίτη ποικίλλουν. Κάποιοι καθοδηγούνται από προθέσεις ευλογοφανείς. Πιστεύουν λ.χ. ότι το Ισραήλ αποτελεί ανάχωμα στον ζηλωτικό ισλαμισμό, προπύργιο των αξιών του πολιτισμένου δικαιωματικού μας κόσμου. Ορισμένοι Έλληνες ιδίως, νομίζουν ότι το Ισραήλ είναι δυνάμει φίλος της Ελλάδας επειδή έχει εχθρικές σχέσεις με την Τουρκία, μάλιστα αναζητούν στο Τελ Αβίβ τον "προστάτη" που δεν βρίσκουν στην Ουάσιγκτον ή τις Βρυξέλλες. Κάποιοι άλλοι είναι της γραμμής του "ανήκομεν εις την Δύσιν" πάση θυσία και με όποιες συνέπειες και αυτή η "Δύσις" (θεωρούν ότι) περιλαμβάνει και το Ισραήλ. Άλλοι διαβλέπουν σε κάθε δήλωση συμπάθειας προς τον παλαιστινιακό αγώνα την επάρατο "αριστερά" και νομίζουν ότι υποστηρίζοντας τον Νετανιάχου ξορκίζουν το... φάντασμα του κομμουνισμού που περιφέρεται ανά την Ευρώπη.
Μια μικρή υπενθύμιση για να καταλάβετε το μέγεθος της υποκρισίας.
Επί Τσίπρα-Κοτζιά, υπογράφτηκε η στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ με τον νόμο Ν. 4398/2016.
Θα πρέπει να σας πω, ότι το Ισραήλ έχει υπογράψει στρατιωτική συμφωνία μόνο με δύο κράτη, με την Ελλάδα και τις ΗΠΑ.
Ο νόμος αυτός προέβλεπε συγκεκριμένα
- «κοινές στρατιωτικές ασκήσεις ή εκπαιδεύσεις (οι οποίες διεξάγονται είτε μέσα στις αντίστοιχες επικράτειες των μερών είτε έξω από αυτές)»,
- «στρατιωτικές ασκήσεις ή εκπαιδεύσεις του προσωπικού του κράτους αποστολής μέσα στην επικράτεια του κράτους υποδοχής»,
- ακόμα και «χωρίς την άμεση συμμετοχή του προσωπικού του κράτους υποδοχής»
- «κοινά προγράμματα αμυντικής έρευνας και ανάπτυξης», όπως και «οποιαδήποτε άλλη μορφή αμυντικής συνεργασίας», ενώ έμπαινε βασικός στόχος η «περαιτέρω ενίσχυση (...) της αμυντικής και στρατιωτικής συνεργασίας».
Στο άρθρο 1 της συμφωνίας με το Ισραήλ αναφέρεται ο όρος «στρατιωτικές δραστηριότητες» στις οποίες περιλαμβάνονται «στρατιωτικές ασκήσεις», «εκπαιδεύσεις» ή «επισκέψεις πλοίων/αεροσκαφών» ενώ η παρ.5 του άρθρου αναφέρεται σε «οποιαδήποτε άλλη μορφή αμυντικής συνεργασίας η οποία συμφωνείται μεταξύ των Μερών». Παράλληλα στο άρθρο 2 της συμφωνίας με το Ισραήλ επισημαίνεται πως «σε περίπτωση κατά την οποία τα μέρη συμφωνήσουν ότι απαιτούνται περεταίρω διακανονισμοί προκειμένου να διευθετήσουν επιπρόσθετα ζητήματα των στρατιωτικών δραστηριοτήτων τα μέρη είναι δυνατόν να πραγματοποιούν αυτούς τους διακανονισμούς στο πλαίσιο Συμφωνιών Εφαρμογής σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας συμφωνίας»
Ναι, αυτά τα υπέγραψε ο ίδιος ο Τσίπρας, ο οποίος σχετικά προσφάτως είπε ότι πρέπει να επιβληθούν οικονομικές κυρώσεις στο Ισραήλ.
Μάλιστα, ο νόμος προέβλεπε, ότι οι «Συμφωνίες Εφαρμογής» δεν είναι υποχρεωτικό να δημοσιοποιηθούν ή να εγκριθούν πλέον από την Βουλή». Παράκαμψη της Βουλής ουσιαστικά για να μη γίνει και ντόρος.
Σε Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ) από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ζακύνθου καλείται η θεατρολόγος και πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ζακύνθου «Διονύσιος Σολωμός», Έφη Λάζου, για τη θεατρική παράσταση «Η Άννα Φρανκ συνομιλεί με τα Παιδιά της Παλαιστίνης», η οποία παρουσιάστηκε στα τέλη Ιουνίου στο Θέατρο Σαρακινάδου στο πλαίσιο του θεατρικού εργαστηρίου ΦΙΕΡΑ.
Μερίδα της Εβραϊκής Κοινότητας Ζακύνθου αντιδρούσε εξ αρχής αποδίδοντας στο έργο δήθεν «αντισημιτικό» και «αντιεβραϊκό» περιεχόμενο. Προχώρησαν σε τέτοιου περιεχομένου καταγγελίες προκαταβολικά πριν την παρουσίαση του έργου, με σκοπό την ματαίωσή του, χωρίς καν να γνωρίζουν το περιεχόμενό του, σύμφωνα με την κα Λάζου. Με προφανή στόχο να αποτραπεί η ανάδειξη της αγριότητας των σιωνιστικών εγκλημάτων, ακόμα και με τη μέθοδο της προληπτικής λογοκρισίας.
Η παράσταση έγινε εκτός του πλαισίου του δημόσιου σχολείου, με τη συμμετοχή παιδιών από το παιδικό και εφηβικό τμήμα του θεατρικού εργαστηρίου. Το έργο, γραμμένο από την ίδια τη θεατρολόγο, επιχειρεί συμβολικά να φέρει σε «διάλογο» τη φρίκη του Ολοκαυτώματος, όπως αποτυπώνεται στο πρόσωπο της Άννας Φρανκ, με τη φρίκη που βιώνουν τα παιδιά της Παλαιστίνης στη Γάζα. Σύμφωνα με την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (2024): «Η κατάσταση στη Γάζα αποτελεί ανθρωπιστικό εφιάλτη, με επιθέσεις κατά αμάχων –συμπεριλαμβανομένων παιδιών– που συνιστούν πιθανόν εγκλήματα πολέμου.»
Ω τι ξεφτίλα, ω τι δουλικότητα από γεννημένους υποτελείς και ραγιάδες!
Ο Υφυπουργός Παιδείας K. Βλάσης αποκάλυψε ότι το κείμενο του συγγραφέα και δημοσιογράφου Πέτρου Παπακωνσταντίνου για τη Γάζα αφαιρέθηκε από το βιβλίο της Γ' Γυμνασίου, ύστερα από παρέμβαση του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου!
Ο ίδιος ο Πετρος Παπακωνσταντινου σε ανάρτησή του πριν λίγο τοποθετείται επί του θέματος που έχει προκαλέσει σάλο:
Προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ο εκπρόσωπος της ελληνικής (ή μήπως της ισραηλινής;) κυβέρνησης ισχυρίστηκε ότι το κείμενό μου εμπίπτει στην κατηγορία του αντισημιτισμού επειδή αναφέρεται σε "Εβραίους". Έφτασε μάλιστα να με κατηγορήσει για "ρητορική μίσους" και "στοχοποίηση των Ελλήνων Εβραίων", ωσάν να μιλούσε για μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης τύπου ISIS.
Θεωρώ ότι πρόκειται για απίστευτη πολιτική αθλιότητα και προσπάθεια δολοφονίας χαρακτήρα, για την οποία οφείλουν να πάρουν θέση η ΕΣΗΕΑ και τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης.
Η αναφορά που επικαλέστηκε ο κ. υφυπουργός έλεγε ότι τα παιδιά της Γάζας έπαιζαν πριν από 23 χρόνια "Άραβες και Εβραίοι" κατά το οικείο στη γενιά μου πρότυπο "κλέφτες κι αστυνόμοι" που παίζαμε μικροί.
Αυτό ήταν αρκετό για να με χαρακτηρίσει αντισημίτη.
Κατά το διάστημα μεταξύ της λήξης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της ίδρυσης του Κράτους του Ισραήλ, στην βρετανοκρατούμενη Κύπρο λειτούργησαν στρατόπεδα συγκέντρωσης Εβραίων προσφύγων που επιχειρούσαν να μεταβούν στην Παλαιστίνη, αλλά υπερέβαιναν τον αριθμό που η τότε βρετανική πολιτική επιθυμούσε, ώστε να υπάρξει μια ισορροπία πληθυσμιακή μεταξύ των δύο εθνοτικών κοινοτήτων της Παλαιστίνης (το σχέδιο προέβλεπε μόνον 75.000 Εβραίους). Την παραμονή της ανακήρυξης του Κράτους του Ισραήλ στις 14 Μαΐου του 1948, βρίσκονταν στα στρατόπεδα της Κύπρου 52.000 Εβραίοι.
Στην Κύπρο υπήρχε ήδη μια μικρή εβραϊκή κοινότητα και μετά την φυγή των πρώην κρατουμένων στο Ισραήλ, το 1950, είχαν απομείνει 200 μέλη της κοινότητας αυτής στην Κύπρο. Οι Έλληνες της Κύπρου φέρθηκαν (και καλώς) με φιλόξενη διάθεση στους ταλαιπωρημένους αυτούς επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος, κάτι που αναγνωρίστηκε και επισήμως από τις ισραηλινές αρχές.
Τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του, το Ισραήλ ήταν αποκλεισμένο και περικυκλωμένο από εχθρικές όμορες χώρες, με τις οποίες βρέθηκε σε εμπόλεμη κατάσταση, αμέσως μετά την απόφαση του ΟΗΕ για την διαίρεση της Παλαιστίνης το 1947. Σε εκείνη τη συνέλευση τόσο η Ελλάδα, όσο και η Τουρκία, δεν είχαν ψηφίσει υπέρ της δημιουργίας εβραϊκού Κράτους· ούτε η Βρετανία άλλωστε.
Ωστόσο, η Τουρκία ήταν η πρώτη μουσουλμανική χώρα που αναγνώρισε de jure το Ισραήλ ενώ η Ελλάδα ήταν η τελευταία χώρα της Ευρώπης που το έκανε (το 1990 μαζί με την αναγνώριση της ΟΑΠ ως μοναδικού εκπρόσωπου του παλαιστινιακού λαού). Η στάση του Iσραήλ απέναντι στο Κυπριακό, καθορίστηκε από τα συμφέροντά του, να καλλιεργήσει φιλικές σχέσεις με την Βρετανία και την Τουρκία.
Το Ισραήλ επεξεργάστηκε και ακολούθησε το λεγόμενο “δόγμα εξωτερικής περιφέρειας” σύμφωνα με το οποίο, η ασφάλειά του υπαγόρευε την καλλιέργεια στενών σχέσεων με δυτικόφιλες χώρες της ευρύτερης περιφέρειας, πίσω από τις άμεσα συνορεύουσες και εχθρικές αραβικές χώρες. Σε αυτό το πλαίσιο συνδέθηκε μέσω μυστικού συμφώνου με την Τουρκία και το Ιράν, σε ένα τριγωνικό σχήμα με την κωδική ονομασία Trident, όπου συνεργάζονταν και συνεδρίαζαν από κοινού δύο φορές τον χρόνο, οι μυστικές υπηρεσίες των τριών χωρών.
Η Μοσάντ ήταν ο κύριος εκπαιδευτής της Σαβάκ, που ήταν διαβόητη για τα βασανιστήρια των πολιτικών αντιπάλων του Σάχη. Αυτό το σχήμα βεβαίως διαλύθηκε με την ισλαμική επανάσταση το 1979. Επίσης με μυστική συμφωνία το 1958, η Μοσάντ συνδέθηκε ιδιαιτέρως με την ΜΙΤ, με την οποία συνεδρίαζαν από κοινού ανά εξάμηνο για ανταλλαγή πληροφοριών.