Ο Ελληνισμός δεν έχει περιθώρια εφησυχασμού (συνέντευξη)

Θεοφάνης Μαλκίδης

Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα: πίσω από τη στήριξη στην Τουρκία κρύβονται τεράστια επιχειρηματικά συμφέροντα.

«Η Ελλάδα πρέπει να επαναπροσδιορίσει τη στρατηγική της απέναντι στις νέες γεωπολιτικές ισορροπίες» δήλωσε στο ραδιοφωνικό σταθμό CRETAONE 102,3 και στην εκπομπή του Γιάννη Ραψωμανίκη, ο Θεοφάνης Μαλκίδης.

Παράλληλα εκτίμησε ότι οι τελευταίες εξελίξεις στο ΝΑΤΟ και η αναβάθμιση των σχέσεων Ηνωμένων Πολιτειών και Τουρκίας δημιουργούν νέα δεδομένα με σοβαρές επιπτώσεις για τα ελληνικά συμφέροντα. Στο επίκεντρο της συνέντευξης βρέθηκαν η στάση της Νατοϊκής Συμμαχίας απέναντι στην Άγκυρα, οι αμερικανικές επιλογές στην Ανατολική Μεσόγειο, η ευρωπαϊκή άμυνα και οι κινήσεις που, σύμφωνα με τον ίδιο, οφείλει να εξετάσει η Ελλάδα.

Ο κ. Μαλκίδης, μιλώντας στην εκπομπή Newsroom και στον Γιάννη Ραψομανίκη, υποστήριξε ότι η διεθνής αντιμετώπιση της Τουρκίας χαρακτηρίζεται από εμφανείς αντιφάσεις, καθώς μία χώρα που εξακολουθεί να διατηρεί ανοικτά ζητήματα απέναντι στην Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία εξακολουθεί να επιβραβεύεται πολιτικά και στρατηγικά. Όπως ανέφερε, η Άγκυρα όχι μόνο δεν έχει υποστεί ουσιαστικό κόστος από τη στάση της τα τελευταία χρόνια, αλλά έχει αποκομίσει σημαντικά οφέλη από τις διεθνείς εξελίξεις, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία.

Στην ίδια κατεύθυνση, υπενθύμισε ότι η Κύπρος εξακολουθεί να βρίσκεται υπό κατοχή για πενηνταδύο χρόνια, ενώ παραμένει σε ισχύ το Casus Belli, δηλαδή η απειλή πολέμου που έχει διατυπώσει η Τουρκία απέναντι στην Ελλάδα. Παράλληλα, έκανε λόγο για διαρκείς αμφισβητήσεις της ελληνικής κυριαρχίας, οι οποίες όπως σημείωσε, δεν περιορίζονται μόνο σε νησίδες και βραχονησίδες του Αιγαίου, αλλά επεκτείνονται ακόμη και στην Κρήτη μέσω της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής.

Η εικόνα αυτή, όπως υπογράμμισε, αποδεικνύει ότι η σημερινή λειτουργία της Συμμαχίας δεν υπηρετεί τα ελληνικά συμφέροντα, ενώ αντίθετα ενισχύει τις πιέσεις που δέχεται η χώρα τόσο σε επίπεδο εθνικής κυριαρχίας όσο και οικονομίας.

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης χαρακτήρισε υποκριτική τη στάση που τηρείται απέναντι στην Τουρκία, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι οι αποφάσεις των μεγάλων δυνάμεων δεν λαμβάνονται με βάση ηθικά ή πολιτικά κριτήρια, αλλά εξυπηρετούν συγκεκριμένα οικονομικά, επιχειρηματικά, διπλωματικά και στρατιωτικά συμφέροντα.

Ο ορισμός του “γλείφτη”

Ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος σχολιάζει στη Ναυτεμπορική τη στάση του ΝΑΤΟ απέναντι στην Τουρκία, τη φωτογραφία Ρούτε–Ερντογάν, τα F-35, τους S-400 και το νέο νατοϊκό στρατηγείο στον Βόσπορο.

Σκληρή παρέμβαση για τη στάση του ΝΑΤΟ απέναντι στην Τουρκία, τη συμπεριφορά του Μαρκ Ρούτε προς τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αλλά και τα μεγάλα ανοιχτά ζητήματα της Συμμαχίας έκανε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη Ναυτεμπορική.

Σχολιάζοντας τη φωτογραφία του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ με τον Τούρκο πρόεδρο, ο κ. Εγκολφόπουλος χρησιμοποίησε ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα, κάνοντας λόγο για εικόνα «δουλικότητας» απέναντι στον Ερντογάν. Όπως ανέφερε, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με τέτοιο τρόπο μια χώρα που, κατά την άποψή του, έχει παραβιάσει κάθε έννοια δικαίου, υποστηρίζει τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ, δεν εφαρμόζει κυρώσεις κατά της Ρωσίας και ταυτόχρονα ζητά αναβαθμισμένο ρόλο εντός της Συμμαχίας.

Ο αντιναύαρχος ε.α. επισήμανε ότι η Ευρώπη έχει επιλέξει σε μεγάλο βαθμό να μην αντιδρά στις τουρκικές κινήσεις, είτε λόγω οικονομικών συμφερόντων είτε λόγω τραπεζικής έκθεσης στην Τουρκία είτε λόγω βιομηχανικών και αμυντικών σχέσεων, όπως συμβαίνει με τη Γερμανία. Ωστόσο, διαχώρισε την ευρωπαϊκή στάση από εκείνη του Μαρκ Ρούτε, τονίζοντας ότι ο γ.γ. του ΝΑΤΟ δεν φαίνεται να έχει αντίστοιχο εθνικό ή οικονομικό λόγο για να εμφανίζεται τόσο κοντά στον Ερντογάν.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο νέο νατοϊκό στρατηγείο που σχεδιάζεται στην περιοχή του Βοσπόρου, προς τη Μαύρη Θάλασσα. Σύμφωνα με τον κ. Εγκολφόπουλο, το συγκεκριμένο στρατηγείο θα έχει ναυτικό χαρακτήρα και θα συνδέεται με τον μελλοντικό έλεγχο της Μαύρης Θάλασσας μετά τη λήξη του πολέμου στην Ουκρανία. Όπως εξήγησε, η εξέλιξη αυτή μπορεί να φαίνεται ως αναβάθμιση της Τουρκίας, αλλά στην πράξη φέρνει την Άγκυρα σε ευθεία αντιπαράθεση με τη Ρωσία.

Ο ίδιος υπογράμμισε ότι υπάρχει αντίδραση ακόμη και στο εσωτερικό της Τουρκίας, καθώς η εγκατάσταση νατοϊκού στρατηγείου κοντά στα Στενά αγγίζει ευαίσθητα ζητήματα κυριαρχίας και τη Συνθήκη του Μοντρέ. Η Τουρκία, κατά την ανάλυσή του, βάζει το ΝΑΤΟ να παρακολουθεί τη Μαύρη Θάλασσα και κατ’ επέκταση τη ρωσική δραστηριότητα, γεγονός που περιορίζει το περιθώριο της Άγκυρας να πατά ταυτόχρονα σε δύο βάρκες.

Στρατηγικές ανακατατάξεις στο ΝΑΤΟ: Η Τουρκία στο επίκεντρο, Ελλάδα και Κύπρος μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις

Η σύνοδος στην Τουρκία ανοίγει τη συζήτηση για τον αναβαθμισμένο ρόλο της Άγκυρας, με το casus belli, τη «Γαλάζια Πατρίδα» και το Κυπριακό να παραμένουν κρίσιμες παράμετροι για την ελληνική στάση.

Εν μέσω ρευστών διεθνών εξελίξεων και καταιγιστικών στρατηγικών ανακατατάξεων η σύνοδος της Ατλαντικής Συμμαχίας στην Τουρκία αποτελεί συνάντηση εν δυνάμει μεγάλης στρατηγικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει και για τυπικές συνόδους, συνδιασκέψεις ή άτυπες συναντήσεις στο πλαίσιο άλλων διεθνών θεσμών στους οποίους συμμετέχει η Ελλάδα. Τα ερωτήματα που τίθενται είναι πολλά. Μεταξύ άλλων

Ποιος είναι ο προσανατολισμός και τα πιθανά χρονοδιαγράμματα σταθεροποίησης νέων ισορροπιών ισχύος και συμφερόντων πλανητικά και περιφερειακά;

Ποιες είναι οι τάσεις και ποιες οι υπό διαμόρφωση θεσμικές δομές στην ευρύτερη Μέση Ανατολή;

Είναι η όξυνση των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ εφήμερο φαινόμενο, οφείλεται σε ηγετικά πρόσωπα ή οφείλεται σε βαθύτερα γεωπολιτικά κριτήρια, και ως προς αυτό ποιοι είναι οι προσανατολισμοί των ΗΠΑ και άλλων μεγάλων δυνάμεων εάν όπως όλα δείχνουν επιθυμούν να προσεγγίσουν την Άγκυρα;

Πως θα εξελιχθεί το καθεστώς στο Ιράν, πως και πότε θα σταθεροποιηθούν νέες σχέσεις των ΗΠΑ με άλλα περιφερειακά κράτη συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας και του Ισραήλ

Όλο το άρθρο ΕΔΩ..

ΑΠΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙ ΝΑΤΟ

ΑΠΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙ ΝΑΤΟ

Του Γιαννάκη Ομήρου

Πρώην Προέδρου της Βουλής

Των Αντιπροσώπων

Είναι ασφαλώς κατανοητό ότι οι συνθήκες διεθνώς έχουν διαφοροποιηθεί στον μεταδιπολικό κόσμο. Και ότι δεν μπορούμε να ζούμε και  να ενεργούμε ως να  συνεχίζεται ο ψυχρός πόλεμος. Και ασφαλώς ότι θα πρέπει να ενδυναμώνουμε σε όλα τα επίπεδα τις σχέσεις μας με τις Η.Π.Α και τους Ευρωπαίους Εταίρους μας.

Ωστόσο από  αυτή την παραδοχή μέχρι την αιφνιδιαστική εξαγγελία πρόθεσης ένταξης στο ΝΑΤΟ υπάρχει μεγάλη διαφορά. Πρόκειται για μια εξέλιξη η οποία τουλάχιστον ξενίζει. Πρώτον, διότι όσο το Κυπριακό παραμένει άλυτο ένα τέτοιο  ενδεχόμενο είναι αδύνατο. Είναι γνωστό ότι μια εκ των ισχυρότερων χωρών – μελών του ΝΑΤΟ, η Τουρκία, διαθέτει βέτο και συνεπώς είναι βέβαιο ότι θα το ασκήσει για να εμποδίσει την αποδοχή μιας τυχόν αίτησης της Κύπρου για ένταξη στη Βορειατλαντική Συμμαχία. Όμως, πέραν αυτής της διαδικαστικής πτυχής, τι έχουν να απαντήσουν οι θιασώτες της Νατοϊκής ενσωμάτωσης της Κύπρου, για τη διαχρονική στάση του ΝΑΤΟ απέναντι σε Ελλάδα και Κύπρο;

Πρώτον, ο διακεκριμένος Έλληνας δημοσιογράφος Άγγελος Αλ.Αθανασόπουλος, αποκάλυψε προ μερικών μηνών σε κείμενο του στο Αθηναϊκό «Βήμα», ότι από το 1957 η Τουρκία κινήθηκε εντός του ΝΑΤΟ για να προωθήσει τις έωλες αξιώσεις της και τους ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς για την αποστρατικοποίηση των νήσων του Αιγαίου.

Πέντε μόλις χρόνια μετά την ένταξη Ελλάδας και Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, η τελευταία  ήγειρε θέμα αποστρατικοποίησης επικαλούμενη τη Συνθήκη των Παρισίων του 1947.

 Το αίτημα της Τουρκίας έγινε αποδεκτό από τον τότε Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Λόρδο Χάστινγκς Ισμεϊ. Σε επιστολή του προς τους μονίμους αντιπροσώπους, ο Βρετανός Γ.Γ του ΝΑΤΟ επισύρει την προσοχή τους στην αποφυγή στρατιωτικοποίησης της νήσου Λέρου. Αυτή ήταν η πρώτη πράξη υιοθέτησης από το ΝΑΤΟ των αβάσιμων αιτιάσεων της Τουρκίας με αναφορά στη Συνθήκη των Παρισίων του 1947, επί της οποίας η Τουρκία ουδεμίαν σχέσιν έχει και συνεπώς ούτε λόγον κατά την πάγιαν νομικήν αρχήν, «Res inter alios acta». Που σημαίνει ότι μία σύμβαση δεν μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα κάποιου που δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος.