Χριστιανισμός και φυλετισμ

από Ευάγγελος Κοροβίνης

-3 Ιουλίου 2026

Στο παρόν άρθρο συνοψίζονται οι απόψεις του ρουμανοαμερικανού ιερομόναχου Νείλου για το ζήτημα των σχέσεων χριστιανισμού και φυλετισμού. Ο ιερομόναχος Νείλος καταθέτει τις απόψεις του για το ζήτημα αυτό και μια σειρά άλλων θεμάτων στον αμερικανικό ιστότοπο «The Unz review» και τις υπογράφει ως Brother Nilus. Ομιλεί εξ ιδίας πείρας για το ζήτημα των σχέσεων χριστιανισμού και φυλετισμού. Πριν γίνει μοναχός ανησυχούσε για την πνευματική κατάρρευση της Δύσης και την παρακμή της νεωτερικότητας. Παράλληλα ενδιαφέρονταν έντονα για το εβραϊκό ζήτημα και τον εσωτερισμό των φυλετιστών. Διάβαζε, όπως εξομολογείται ο ίδιος, τους θεωρητικούς του φυλετισμού με προσοχή και τους Πατέρες της εκκλησίας επιπόλαια, προσπαθώντας να απομονώσει από τους τελευταίους «τσιτάτα» τα οποία να δικαιώνουν τον φυλετισμό του. Τελικά μέσα από μια αργή και επίπονη διαδρομή βρήκε ξεκάθαρες και αληθινές απαντήσεις στις έρευνες του μόνον στα πλαίσια του ορθόδοξου τρόπου ζωής.

Οι πολιτισμοί, κατά τον ιερομόναχο Νείλο, είναι η κληρονομημένη γραμματική της ζωής. Φορείς τους, στη διαδρομή των αιώνων, είναι τα διάφορα έθνη και οι λαοί. Ο κίνδυνος δεν σχετίζεται με την διαφορετικότητα των πολιτισμών στον χώρο και στον χρόνο, αλλά έγκειται στην αναγόρευση της διαφορετικότητας αυτής σε μεταφυσικά -υποτίθεται- επικυρωμένη υπεροχή. Είναι απολύτως νόμιμο ένας λαός να θεωρεί ως πολύτιμο αγαθό την ιστορική συνέχεια και αναπαραγωγή του. Πρόβλημα προκύπτει μόνον όταν το αγαθό αυτό αναγορεύεται σε υπέρτατο. Οι διάφοροι εθνισμοί είναι πλήρως αποδεκτοί, όχι όμως και η ειδωλοποίησή τους.

Για τους προπάτορες του φυλετισμού η αρία φυλή δεν ήταν μόνον χαρισματική και προικισμένη. Υπερείχε και από μεταφυσική -υποτίθεται- άποψη, επειδή για αυτούς ήταν το εργαλείο μέσω του οποίου το θείον δρα μέσα στην ιστορία. Ο χριστιανισμός, κατά τους φυλετιστές, είναι εμπόδιο σε αυτήν την δράση. Μία νέα εκκλησία, του αίματός και όχι του πνεύματος, είναι απαραίτητη.

Τιμή στην «Ημέρα της Νίκης των Λαών»!

Βασίλης Στοϊλόπουλος 

Ι. Η σημερινή, 81η επέτειος της «Ημέρας της Νίκης των Λαών» κατά του φασισμού δεν σηματοδοτεί μόνο την συντριβή της ναζιστικής Γερμανίας. 

Αφορά και την ήττα πολλών εκατοντάδων χιλιάδων «εθελοντών» στρατιωτών από διάφορες χώρες που συγκρότησαν τον -  συστηματικά αποσιωπημένο σήμερα στη Δύση - «δεύτερο στρατό» της Γερμανίας. 

Στους στρατιώτες του Χίτλερ από «ξένους λαούς» στους οποίους περιλαμβάνονταν :

 Γάλλοι (μεραρχία «Καρλομάγνος»), Άραβες («Ελεύθερη Αραβική Λεγεώνα»), Ολλανδοί, Φλαμανδοί (“Westland”), Βαλώνοι, Δανοί, Ιταλοί, Λευκορώσοι, Ρώσοι (Ρωσικός Απελευθερωτικός Στρατός / Rona), Ουκρανοί, Ούγγροι, Λετονοί, Εσθονοί, Ελβετοί, Φινλανδοί, Νορβηγοί (Μεραρχία «Βίκινγκ»), Τάταροι, Γεωργιανοί, Αζέροι, Αλβανοί (Μεραρχία «Σκεντέρμπεης»), Ινδοί («Ελεύθερη Ινδία»), Κοζάκοι, Βόσνιοι μουσουλμάνοι (Μεραρχία «Χατζάρ»), κ.α. 

Ανάμεσά τους ξεχωρίζει για τη βάναυση αποτελεσματικότητά του το ουκρανικό «Σύνταγμα της Γαλικίας», οι λεγόμενοι “Banderowzy”, όπως αναφέρονται σήμερα επαινετικά στην Ουκρανία, έχοντας την αρχή : «Αντιμετώπιζε τους εχθρούς του έθνους σου με μίσος και χωρίς διακριτικότητα». Υπό την “σιδηρά” καθοδήγηση του αρχηγού τους Στεπάν Μπαντέρα περίπου 250.000 Ουκρανοί υπηρέτησαν με διάφορους τρόπους στη γερμανική ανατολική διοίκηση, ακόμα και στο Ολοκαύτωμα 800.000 Εβραίων στην Βολυνία, αλλά και στην εθνοκάθαρση της Ανατολικής Γαλικίας που οδήγησε στο θάνατο περισσότερο από 100.000 Πολωνούς.

Η ταπείνωση των Γερμανών πριν από 83 χρόνια

6/03/2026 

Του Γιώργου Χατζηδημητρίου

Μια μέρα σαν και σήμερα πριν από 83 χρόνια, στις 5 Μαρτίου 1943, ο αγωνιζόμενος λαός της Αθήνας έδινε στους δρόμους της πρωτεύουσας μία από τις ηρωικότερες μάχες ενάντια στους ναζί κατακτητές, που σκόπευαν να επιστρατεύσουν Έλληνες εργάτες για τα εργοστάσιά τους στη Γερμανία.

Ο μεγάλος αντιφασιστικός αγώνας των λαών μαινόταν σε όλα τα μέτωπα, η αυγή όμως άρχιζε δειλά να ροδοχαράζει. Μόλις τον προηγούμενο μήνα η ναζιστική ορμή είχε τσακιστεί στο Στάλινγκραντ με τη συνθηκολόγηση της 6ης γερμανικής στρατιάς, έπειτα από μια τιτάνια μάχη που κράτησε μήνες και κόστισε 2.000.000 νεκρούς και τραυματίες.

Στην Ελλάδα η ανατίναξη στον Γοργοπόταμο αντήχησε σε όλη τη χώρα και ήδη από τις πρώτες ημέρες του Μαρτίου πολλές περιοχές ξεσηκώνονταν άφοβα ενάντια στον κατακτητή και στο κατοχικό κράτος. Η Αθήνα έβραζε. Στις 23 Φεβρουαρίου μία νέα οργάνωση Αντίστασης, η Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νεολαίας (ΕΠΟΝ), πυρπολούσε τα όνειρα των φλογερών νιάτων της πατρίδας για ελευθερία.

ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΖΗΤΑ ΔΙΚΑΙΩΣΗ!

Μετά τον μεγάλο σάλο που δημιουργήθηκε με τις φωτογραφίες των 200 εκτελεσθέντων της Καισαριανής είναι καιρός να θυμήσουμε στο Ελληνικό κράτος ότι υπάρχουν τα τεκμήρια ενός ακόμη Ναζιστικου΄εγκλήματος που διαπράχτηκε τον Σεπτέμβριο του 1941 στην Κρήτη και συγκεκριμένα στην Παλαιοχώρα.

 Το 2018 ο εγγονός ενός Νεοζηλανδού στρατιώτη ήρθε σε επαφή με την σελίδα μας. Ο Jason Lowe θέλησε να μοιραστεί μαζί μας τα απομνημονεύματα του Παππού του Francis Clive Lowe, ο οποίος πολέμησε στην Ηπειρωτική Ελλάδα και στην Κρήτη, τραυματίστηκε, και συνελήφθη αιχμάλωτος πολέμου.

 Κατα την διάρκεια της αιχμαλωσίας του δραπέτευσε και συνελήφθη ξανά αιχμάλωτος στην περιοχή της Παλαιοχώρας τον Σεπτέμεβριο του 1941. Το μετέφεραν στο κελί του και από εκεί μέσα ένα πρωινό στάθηκε μάρτυρας με τα ίδια του τα μάτια μίας από τις συγκλονιστικότερες εκτελέσεις που έχουν καταγραφεί ποτέ. Ένα αποτρόπαιο έγκλημα πολέμου των Ναζί οι οποίοι δεν σεβάστηκαν ούτε τον Ιερέα του Χωριού, αλλά ούτε και μικρα παιδια. Η περιγραφή του έχει ως εξής :  

" Η νύχτα μας έφερε σε μια μεγάλη πόλη στη νοτιοδυτική ακτή, την Παλαιοχώρα. Μας βάλανε σε ένα μεγάλο δωμάτιο στο στρατόπεδο και μας έδωσαν μια μπουκιά για να φάμε. Δίπλα μας υπήρχε μια αίθουσα γεμάτη Έλληνες.

Ιστορικές αβλεψίες

Του Γιώργου Μαργαρίτη 

(Το παρόν σημείωμα προτάθηκε σε γνωστή εφημερίδα και απορρίφθηκε. Το αναρτώ λοιπόν στον παρόντα δημόσιο διάλογο)  

Η "προσαρμογή" της ιστορίας του τελευταίου παγκόσμιου πολέμου στην χώρα μας στην κατεύθυνση της βελτίωσης της εικόνας της γερμανικής κατοχής έχει κάποιο νόημα όταν προέρχεται από την Γερμανική Πρεσβεία ή άλλους γερμανικούς οργανισμούς που εύλογα επιζητούν την άμβλυνση των εντυπώσεων για την απάνθρωπη γερμανική κατοχική πολιτική. Αδυνατώ να κατανοήσω όμως τους λόγους για τους οποίους εγχώριοι ιστορικοί επιδίδονται πεισματικά στην ίδια αυτή προσπάθεια.  

Ανθολογώ επιλεκτικά από συνέντευξη  σε γνωστό ενημερωτικό ιστότοπο.

. 

«....οι Γερμανοί κατακτητές, ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο της κατοχής, πήραν το «πάνω χέρι» της Αθήνας τα τάγματα των SS».

Την περίοδο αυτή «έχουμε την εκτόξευση των ομαδικών εκτελέσεων, του αριθμού των εκτελεσμένων, γιατί τα SS δεν εφάρμοζαν τις τακτικές των γερμανικών στρατοδικείων. Δηλαδή για να καταδικαστεί κάποιος σε θάνατο έπρεπε να περάσει από κάποιο γερμανικό στρατοδικείο που έδινε έστω κάποιες ελάχιστες εγγυήσεις, ότι κάποιος θα μπορούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό του».

Ο Γιώργος Χαρβαλιάς στον 98.4 για τις φωτογραφίες των 200 στη Καισαριανή και τη μάχη απέναντι στην ιστορική λήθη

Γιώργος Χαρβαλιάς: Το Γερμανικό deja vou, η Ευρώπη της αμνησίας και η Ελλάδα της αφασίας (ηχητικό)

17.02.2612:14

Ο αρθρογράφος και συγγραφέας του βιβλίου «Γιαβόλ! Αίμα, λήθη και υποτέλεια. Η άγνωστη Ελληνογερμανική ιστορία», Γιώργος Χαρβαλιάς, μιλάει στον 98.4 με αφορμή τις φωτογραφίες από τους 200 εκτελεσθέντες στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944.

Σημειώνει πως, στο πλαίσιο της συστηματικής αναθεώρησης της Ιστορίας που επιχειρείται εσχάτως, τοποθετείται και η παραγραφή ή, για την ακρίβεια, η «άμβλυνση των εντυπώσεων» μέσω συμψηφισμών και εξωραϊσμών για τα απάνθρωπα γερμανικά εγκλήματα, όπως αυτά που διέπραξαν στην κατεχόμενη Ελλάδα.

Η αλήθεια, όμως, είναι ότι στη διάρκεια της παρουσίας τους στην πατρίδα μας συντελέστηκε ένα μικρό ολοκαύτωμα. Από την Κρήτη μέχρι το Κομμένο και από τα Καλάβρυτα μέχρι τον Χορτιάτη. Το ολοκαύτωμα αυτό δεν είχε ρατσιστικό ή φυλετικό χαρακτήρα. Είχε αμιγώς τιμωρητική διάσταση, με μοναδικό στόχο να καμφθεί το φρόνημα ενός λαού που βρήκε την τόλμη να αντισταθεί. Το φρόνημα της γενναιότητας που βλέπουμε στις φωτογραφίες που δημοσιεύονται. Γιατί κανείς από τους πατριώτες που οδηγούνται στο απόσπασμα και ξέρουν πολύ καλά τι τους περιμένει, δεν έχει το βλέμμα απελπισμένου μελλοθάνατου. Μόνο το βλέμμα του θυμού και της περηφάνιας.

Οι Γερμανοί σκότωσαν τους πατριώτες στήνοντάς τους χωρίς κανέναν δισταγμό σε έναν τοίχο του παλαιού Σκοπευτηρίου, όπως σκότωσαν και έξω από τα σπίτια τους δεκάδες χιλιάδες άλλους – αμάχους και ανυποψίαστους, γέρους, γυναίκες και παιδιά. Οι θηριωδίες τους δεν έχουν προηγούμενο στη νεότερη Ιστορία. Οι Γερμανοί όχι μόνο ξαναφόρεσαν στολή και πηλήκιο, όχι μόνο ξανάφτιαξαν τη Λουφτβάφε και την έστειλαν να βομβαρδίσει τη Σερβία, αλλά σήμερα ευαγγελίζονται να υποκαταστήσουν αυτοί – οι ολετήρες και σφαγείς – τους Αμερικανούς ως αμυντικό πυλώνα της Ευρώπης. Χωρίς να ανοίξει μύτη, χωρίς τον παραμικρό προβληματισμό ή διαμαρτυρία από όσους θυμούνται το παρελθόν τους, οικοδομούν σήμερα ένα γιγαντιαίο εξοπλιστικό πρόγραμμα, όπως ακριβώς έκαναν και στις παραμονές των δύο παγκόσμιων πολέμων.

ΓΙΑ ΟΣΑ ΣΑΣ ΧΡΩΣΤΑΜΕ…

Μάριος Διονέλλης·16 Φεβρουαρίου 2026

Οι φωτογραφίες των ανθρώπων που πηγαίνουν για εκτέλεση την Πρωτομαγιά του ’44 είναι συγκλονιστικές. Τα πρόσωπα ήδη άρχισαν να αναγνωρίζονται, η δημοπρασία στο ebay σταμάτησε. Και οι φασίστες έσπασαν το μνημείο στην Καισαριανή.

Η μνήμη είναι εδώ και μας στοιχειώνει.

Μια μουσική αναφορά για περίπου μία ώρα σε εκείνους που είδαμε για πρώτη φορά τα πρόσωπά τους. Ελάχιστος φόρος τιμής για όσα τους χρωστάμε.

ΚΛΙΚ στην εικόνα που ακολουθεί ή ΕΔΏ 

Η Αριστερά έσωσε τους Εβραίους από τους σημερινούς δεξιούς υποστηρικτές τους.

του Πάνου Σκοτεινιωτη

Για τους εκτός Βόλου καλόπιστους φίλους και φίλες

Παρακολουθώ τον θόρυβο που έχει ξεσπάσει με αφορμή την αυριανή εκδήλωση στον Βόλο για την «Εθνική Ημέρα Μνήμης Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος».

 Ναι, λοιπόν, αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι, η αντίδραση απέναντι στην επιλογή του συγκεκριμένου ομιλητή ήταν, πολύ απλά, μια πράξη αξιοπρέπειας της τοπικής μας κοινωνίας, με την οποία συντάχθηκε -προς τιμή της- και η περιφερειακή αρχή Θεσσαλίας. 

Για όσες και όσους δεν το γνωρίζετε, η εβραϊκή κοινότητα του Βόλου είχε πολύ λιγότερα θύματα στο ναζιστικό Ολοκαύτωμα συγκριτικά με άλλες κοινότητες. Η σωτηρία του 74% των Εβραίων του Βόλου αποτελεί τίτλο τιμής για την πόλη και όλους όσοι συνέβαλαν στο μεγάλο αυτό επίτευγμα. Μεταξύ αυτών, ιστορικά αποδεδειγμένη είναι η καθοριστική συμβολή της εαμικής Αντίστασης. Αυτή η ιστορική αλήθεια παραχαράσσεται συστηματικά τα τελευταία χρόνια από το πολιτικο - θρησκευτικό πλέγμα εξουσίας στην πόλη μας. Το οποίο δεν διστάζει να κλειδώσει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας ακόμη και τη θερμή ευχαριστήρια επιστολή που απέστειλε ο τότε αρχιραβίνος Βόλου, Μωυσής Πέσαχ, προς το Γενικό Στρατηγείο και το 54ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ, τη Διοικητική Επιτροπή Θεσσαλίας και την Επαρχιακή Επιτροπή του ΕΑΜ Βόλου. 

Με τη συγκλονιστική αυτή επιστολή, ο αρχιραβίνος εξέφρασε τη βαθιά ευγνωμοσύνη του προς το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ για την προστασία που παρέσχον σε αυτόν και σε όλους τους Ισραηλίτες (εφ. “Αναγέννηση”, 6.1.1945). 

Το Ολοκαύτωμα, η πιο απεχθής ανθρώπινη επινόηση, είναι πρόκληση να ευτελίζεται, υποτασσόμενο σε μια αντιαριστερή υστερία και στις όποιες ιδεολογικές, γεωπολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες. Το νιώσαμε αυτό ακόμη περισσότερο πρόσφατα, επισκεπτόμενοι με δέος τη συγκλονιστική έκθεση "Στα Σύρματα", που οργανώθηκε στο Μουσείο της Πόλης μας, για την οποία αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όλες και σε όλους τους συντελεστές της.

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/16Tpifcjrk/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΩΝ Κ Α Λ Α Β Ρ Υ Τ Ω Ν

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ 13/12/1943

"Αν θάψετε την αλήθεια κάτω από τη γη, διογκώνεται εκεί μέσα και συλλέγει τέτοια εκρηκτική δύναμη, ώστε την ημέρα που ξεσπά παρασύρει τα πάντα μπροστά της"

Από το "Κατηγορώ" του Εμίλ Ζολά

_______***_______

Απόσπασμα από το βιβλίο "ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ 1941-1944. Η αντίσταση στην επαρχία. Το ολοκαύτωμα", του Καλαβρυτινού Ιστορικού Λογοτέχνη Περικλή Ροδάκη*

Πρώτη ανάρτηση 13.12.2024

_____*****_____

- Να συγκεντρωθείτε όλοι στο Δημοτικό σχολείο. Στα σπίτια δεν θα μείνει κανείς. Άντρες γυναίκες και παιδιά. Ο καθένας να πάρει μία κουβέρτα στο χέρι και ψωμί για μία ημέρα.
- Οι άντρες να πάρουν μαζί τους κασμάδες και φτυάρια για να επισκευαστούν οι δρόμοι.
Η φωνή συνεχίζει επίμονα:
- Όλοι στο σχολείο. Να μη μείνει κανείς στο σπίτι. Ούτε γέρος ούτε άρρωστος.
Τα πράγματα μπερδεύονται ακόμα πιο πολύ: να μην μείνει κανένας τα σπίτια... άρα κινδυνεύουμε. Και για να τονίσουν τις διαταγές τους βάζουν με πολυβόλα και όπλα που είχαν τοποθετηθεί γύρω στην πόλη. Έντρομοι οι Καλαβρυτινοί διαπιστώνουν τη δύσκολη θέση που βρίσκονται. Ήξεραν ότι τα
Καλάβρυτα ήταν κυκλωμένα αλλά τα πυρά έφεραν τρόμο. Γερμανοί και Γερμανόντυμένοι περιφέρονται στους δρόμους και φωνάζουν: γρήγορα...
Χτυπάνε πόρτες και απειλούν όποιον μείνει μέσα. Οι δρόμοι γεμίζουν ανθρώπινες σκιές, γιατί μέσα στην πυκνή ομίχλη μόνο σκιές φαίνονται. Μερικοί συζητούν ή και μονολογούν:
- Θα μας σκοτώσουν... Θα κάψουν το χωριό.
Άλλοι πάλι έχουν ακόμα ψευδαισθήσεις.
- Γιατί να μας σκοτώσουν... δεν κάναμε τίποτα.
Κι όλοι τρέμουν. Μοιάζουν μεθυσμένοι από το φόβο... Οι Γερμανοί και οι Γερμανοντυμένοι σαλαχάνε τον αλαφιασμένο κόσμο, όπως οι τσοπάνηδες πού πάνε τα πρόβατα στη στρούγκα. Κι υπάρχουν τόσοι πολλοί τσοπαναραίοι και άγριοι, πιο άγριοι από τους λύκους... Οι λύκοι σφίγγουν το κοπάδι από παντού. Στο δημοτικό σχολείο περιμένουν οι Γερμανοί που κάνουν το διαχωρισμό. Οι καμπάνες εξακολουθούν να χτυπάνε, ενώ τα πολυβόλα από γύρω βάζουν κατά διαστήματα. Όλοι τρέμουν, όχι μόνο από το κρύο που είναι τσουχτερό, αλλά και από το φόβο.
Μπροστά στην είσοδο του σχολείου οι Γερμανοί βάζουν όσους φτάνουν σε σειρά. Και μαζί ξεχωρίζουν τους άντρες από τις γυναίκες. Οι φωνές τους είναι άγριες και οι ψυχές των Καλαβρυτινών παγώνουν. Τα όπλα τους είναι έτοιμα για κάθε ενδεχόμενο.
Οι άνθρωποι πήγαιναν πιασμένοι χέρι-χέρι με τα παιδιά τους ή τις γυναίκες. Οι γερμαναράδες τους αρπάζουν βία και περνώντας από ένα μέρος τις γυναίκες τις οδηγούν στις αίθουσες του σχολείου και από το άλλο τους άντρες, που μπαίνουν στη σειρά. Με τις γυναίκες βάζουν και τους πολύ γέρους και τα ανήλικα παιδιά, τα κάτω από 13-14 χρονών. Αν κάποιο δείχνει μεγαλύτερο το στέλνουν στους άντρες. Κι αν κάποιο είναι καχεκτικό πάει με τις γυναίκες. Οι γυναίκες μπαίνουν σε δύο αίθουσες του σχολείου. Εκεί στριμώχνονται όλες η μία πάνω στην άλλη.
Τα παράθυρα του σχολείου ήταν ψηλά. Για να δούνε έξω, σήκωναν κάποιες γυναίκες στα χέρια.

Η συλλογική ευθύνη ως τρομοκρατικό μέτρο των κατακτητών

Των 62 μαρτύρων

ISTOCK

EΛΕΝΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ

04 Νοεμβρίου 2025 

Η είσοδος της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε στις 28 Οκτωβρίου 1940 με την ιταλική εισβολή, την οποία απέκρουσε με επιτυχία ο ελληνικός στρατός. Ακολούθησε η γερμανική επίθεση μέσω Βαλκανίων στις 6 Απριλίου 1941 και η κατάληψη της Αθήνας στις 27 Απριλίου. Η πλήρης κατοχή ολοκληρώθηκε με την εισβολή στην Κρήτη στις 20 Μαΐου, όπου οι Κρητικοί πρόβαλαν σθεναρή αντίσταση, γεγονός που οδήγησε σε μαζικές γερμανικές εκτελέσεις αμάχων όπως στον Κάνδανο και το Κοντομάρι.


Η ιδεολογία των ναζί Γερμανών επέβαλε την τιμωρία των αμάχων για όποια αντιστασιακή δράση υπήρχε εναντίον τους. Αυτή τη μέθοδο, των αντιποίνων, την εφάρμοσαν σε όλη την κατεχόμενη Ελλάδα. Με σκοπό την τρομοκράτηση του λαού και την υποταγή του προχωρούσαν σε εκτελέσεις πολιτών ώστε να μην βρίσκει και έρισμα η ένοπλη αντίσταση εναντίον τους.

Εντός αυτού του πλαισίου αντίποινων και εκφοβισμού, οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής προχώρησαν στην εκτέλεση 62 πολιτών του Ηρακλείου το 1942. Ξεκίνησαν με τις πρώτες 12 εκτελέσεις ως αντίποινα της απόπειρας εκτέλεσης του Διοικητή Χωροφυλακής Ιωάννου Πωλιουδάκη και τον φόνο του Προέδρου της Κοινότητας της Αγίας Βαρβάρας Μιχάλη Χουστουλάκη.


Η εντολή ήταν οι 12 που θα εκτελούνταν να ήταν σημαίνονται πρόσωπα της περιοχής ώστε να τρομοκρατηθεί ο λαός και να πάψει η αντιστασιακή δράση.

Επιλέχθηκαν προς εκτέλεση οι παρακάτω:

1.Μηνάς Γεωργ. Γεωργιάδης, Δήμαρχος Ηρακλείου από το 1934 έως το 1940.

2. Τίτος Γεωργ. Γεωργιάδης, Δικηγόρος – Πολιτευτής τέως Γενικός Διοικητής Κρήτης.

Ηταν η μέρα που έγκατέλειπαν την Αθήνα οι Γερμανοί. Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε...

Πέμπτη ήταν του 1944... όμορφη και ελαφριά ημέρα την αποκάλεσε ο Σεφέρης.

Ηταν η μέρα που έγκατέλειπαν την Αθήνα οι Γερμανοί.

Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε... 

  Του Βασίλη Λαμπόγλου                                                                                         

''Όταν οι Ναζί αποχωρούσαν απ’ την Αθήνα, την Πέμπτη, 12 του Οκτώβρη 1944, ήξεραν πως θα ξανάρθουν.

Είχαν αφήσει πίσω τους, εκτός από τις 1700 μέρες τρόμου, δολοφονιών, βασανιστηρίων και μεταγωγών στα στρατόπεδα θανάτου, εκατοντάδες συνεργάτες, ταγματασφαλίτες, κουκουλοφόρους και την κυβέρνηση μιας κατ’ επίφαση δημοκρατίας, που ήρθε άκαπνη απ’ έξω, εκτελούσε εντολές των νέων επικυρίαρχων και στελέχωσε την κρατική μηχανή, με το σινάφι των συνεργατών.

Οι Γερμανοί επέστρεψαν, χωρίς αγκυλωτό και Βέρμαχτ.

Ειρηνικά και αναίμακτα,  κατέκτησαν μια χώρα που είχε, μετά τη Σοβιετική Ένωση, το μεγαλύτερο αριθμό νεκρών στο Δεύτερο Παγκόσμιο και τη πιο δυναμική Αντίσταση, αποφασισμένοι, όχι μόνο να μην καταβάλουν μια πεντάρα πολεμικών αποζημιώσεων αλλά να εισπράξουν το αντίτιμο για όλες τις σφαίρες που έριξαν σε σκοπευτήρια και ολοκαυτώματα.   

                                                                                                            

- Το διάστημα μεταξύ 2010 και 2017, η γερμανική κεντρική τράπεζα έχει κερδίσει συνολικά 3,4 δισεκατομμύρια ευρώ από το Securities Market Programme (SMP), δηλαδή το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων που υλοποιεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).

- Το ΤΑΙΠΕΔ, το Ταμείο εκποίησης της δημόσιας περιούσιας είναι για τους Γερμανούς ιερό τοτέμ.

Ο «νομιμοποιητικός» φορέας του ξεπουλήματος της χώρας είναι μια γερμανική πατέντα, κατ’ εικόνα και ομοίωση της γερμανικής εταιρείας Treuhand, που εκκαθάρισε τη δημόσια περιουσία της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, αξίας 600 δις μάρκων, έναντι μόλις 44 δις, με αγοραστές «στρατηγικούς επενδυτές».

- Η Ελλάδα ειναι ο δεύτερος μεγαλύτερος πελάτης της Γερμανίας στην αγορά όπλων με 10% των συνολικών εξαγωγών της.

 Σύμφωνα με έκθεση του SIPRI (Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών Ειρήνης της Στοκχόλμης) Οι τρεις προμηθευτές μας είναι η Γερμανία με 67% των εισαγωγών, οι ΗΠΑ με 20% και η Γαλλία, με 8,4%

Γερμανική αποικιοκρατία: Από το Βερολίνο ως τις γενοκτονίες της ΑφρικήςΔιαβάζεται σε 5'

Αφίσα για την έκθεση "Γερμανικός αποικιοκρατισμός" που έλαβε χώρα στο Γερμανικό Ιστορικό Μουσείο στο Βερολίνο, τον Ιανουάριο 2017 Markus Schreiber/AP Photo

Αφρική, Ωκεανία, Ασία: η σύντομη αλλά αιματηρή παρουσία της Γερμανίας

.EΛΕΝΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ

Η Γερμανική αποικιοκρατία (1884–1919) υπήρξε σύντομη αλλά αιματηρή: γενοκτονίες, καταναγκαστικά έργα, βίαιη καταστολή εξεγέρσεων. Ήταν η όψιμη είσοδος μιας νεοσύστατης αυτοκρατορίας στον αποικιακό ανταγωνισμό, με στόχο το κύρος και την οικονομική εκμετάλλευση. Στο πλαίσιο του “Scramble for Africa“*, η Γερμανία διεκδίκησε μια “θέση στον ήλιο”, βυθίζοντας λαούς της Αφρικής, της Ωκεανίας και της Ασίας στη γενοκτονία, την καταναγκαστική εργασία και την εκμετάλλευση.

Μπορεί η αποικιοκρατία να εμφανίστηκε τον 15ο αιώνα με τις “μεγάλες ανακαλύψεις” όμως η ιμπεριαλιστική αποικιοκρατία ξεκίνησε τον 19ο αιώνα. Συνδεόταν με την ανάπτυξη της βιομηχανίας και τα μονοπώλια των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων και τις ανάγκες του κεφαλαίου να βρουν νέες αγορές, πρώτες ύλες και περιοχές για νέες επενδύσεις. Σε αυτό το σκηνικό, η Γερμανία, ενωμένη μόλις το 1871, μπήκε καθυστερημένα στον αποικιακό ανταγωνισμό.

Η γερμανική αποικιοκρατία (Deutscher Kolonialismus) αναφέρεται στην περίοδο από το 1884 έως το 1919, όταν η Γερμανική Αυτοκρατορία απέκτησε και διοικούσε αποικίες στην Αφρική, την Ωκεανία και την Ασία. Ήταν σχετικά σύντομη σε σχέση με τις βρετανικές και γαλλικές αυτοκρατορίες, αλλά χαρακτηρίστηκε από έντονη βία, εκμετάλλευση και – σε ορισμένες περιπτώσεις – γενοκτονία.

Ιουλία Μπίμπα - ΠΕΑΝ

Όλες οι αναρτήσεις στο ΓΕΡΟΜΟΡΙΑ για την ηρωική πράξη της Ιουλίας Μπίμπα και των συντρόφων της ΕΔΩ...

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Κάθε μέρα λοιπόν...ένα "κεράκι".

Τέτοια μέρα του 1942...

Οι Γερμανοί κατακτητέs εκπονούν το σχέδιο τουs για  την αποστολή ελληνικήs μεραρχίαs που θα απαρτίζεται απο γερμανοντυμένουs έλληνεs πολίτεs και θα σταλεί να συνδράμει στο ανατολικό μέτωπο  απέναντι στουs  Ρώσσουs.

H πλέον επικίνδυνη ελληνική ναζιστική οργάνωση ,η “Εθνική Σοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωση”του Κηφισιώτη γιατρού Σπύρου Στεροδήμα δουλεύει πυρετωδώs γι'αυτή την ''υποχρεωτική συμμετοχή'' στην ''ελληνική λεγεώνα''(έτσι την ονομάτιζαν).

Όμωs...

Οδόs Πατησίων, Κυριακή πρωί 20 Σεπτέμβρη του '42.

Η αναμνηστική στήλη στην Πατησίων στο σημείο που έγινε η ανατίναξη της ΕΣΠΟ.
Θύμα κατ' επανάληψη βανδαλισμών...

Απο το τράμ τηs Καλλιθέαs, κατεβαίνει στα Χαυτεία μια αδύνατη φιγούρα,με τα  μαλλιά πιασμένα.

Ένα καθημερινό πρόσωπο -που δεν λέs πωs το θυμάσαι-μ'ένα πολυφορεμένο ταγιέρ,βαδίζει με  βήμα σταθερό κρατώνταs μία τσάντα για τρόφιμα (εκείνο το ζεμπίλι,που έβγαιναν οι λιμοκτονούντεs προs άγρα τροφίμων),παραδόξωs γεμάτη...

Όλα τόσο κοινότυπα...

Μια γυναικεία φιγούρα συνηθισμένη,μιά συνηθισμένη Κατοχική Κυριακή του '42 ,με μια  τσάντα  ''γεμάτη'' άγρια χόρτα ''...

Η σφαγή και το κάψιμο (!) των Ελλήνων από τους Ναζί στο Χορτιάτη Θεσσαλονίκης το 1944

Το Ναζιστικό Ολοκαύτωμα στο Χορτιάτη Θεσσαλονίκης το 1944

Τα Ναζιστικά κρεματόρια δεν υπήρξαν μόνο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αλλά τέθηκαν σε λειτουργία και στο Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη, όταν με την πυρπόληση ενός φούρνου και ενός σπιτιού στα οποία επίτηδες είχαν εγκλωβίσει άμαχο πληθυσμό, οι ναζί κατακτητές δολοφονούσαν 149 ανθρώπους και έγραφαν άλλη μία μαύρη σελίδα στα εγκλήματα πολέμου. 

Αποφράδα ημέρα λοιπόν, αλλά ταυτόχρονα και ημέρα μνήμης και θυσίας είναι η 2 Σεπτεμβρίου του 1944, όταν οι Nαζί με τους  συνεργάτες τους, έβαψαν στο αίμα το Χορτιάτη.

Προηγήθηκαν δύο ανταρτικές επιθέσεις σε δύο αυτοκίνητα, ένα του οργανισμού Ύδρευσης Θεσσαλονίκης που πήγαινε στο βυζαντινό υδραγωγείο για την απολύμανση της δεξαμενής από την οποία υδροδοτούνταν η Θεσσαλονίκη και στο οποίο οι επιβαίνοντες ήταν Έλληνες (ο ένας εκ των δύο επέζησε) και ακολούθησε ένα δεύτερο αυτοκίνητο με τρεις Γερμανούς και δύο Έλληνες και με τελικό απολογισμό τη διαφυγή δύο Γερμανών και την αιχμαλωσία των υπολοίπων. Οι διαφυγόντες επέστρεψαν στο Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης.

2 Σεπτεμβρίου 1944 - Η σφαγή στο Χορτιάτη

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Στις 2 Σεπτεμβρίου 1944 ξημερώνει για τον Χορτιάτη ένα συνηθισμένο Σάββατο.

Οι κάτοικοί του ξυπνούν ξεκινώντας τις δουλειές της καθημερινότητάς τους.

Πολλοί φεύγουν έξω από το χωριό για τις συνηθισμένες αγροτικές εργασίες.

Όμως... 

"Στις 2 Σεπτεμβρίου του 1944 έφτασαν στο Χορτιάτη περίπου είκοσι φορτηγά με Γερμανούς στρατιώτες και άντρες του Αποσπάσματος Καταδίωξης Ανταρτών του Jagdkommando Schubert και περικύκλωσαν το χωριό.

Αφού συγκέντρωσαν τους κατοίκους που βρήκαν στην κεντρική πλατεία και στο καφενείο του χωριού, άρχισαν να λεηλατούν και να πυρπολούν τα σπίτια.

Στη συνέχεια τους οδήγησαν στην πλατεία στο σπίτι του Ευάγγελου Νταμπούδη και τους έκαψαν ζωντανούς.

Τους συγκεντρωμένους στο καφενείο τους οδήγησαν, με τη συνοδεία ενός χαρούμενου σκοπού που έπαιζε στο βιολί ένας άντρας του Σούμπερτ και τους έκλεισαν στο φούρνο του Στέφανου Γκουραμάνη.

 Εκεί οι άντρες του Σούμπερτ έστησαν ένα πολυβόλο και άρχισαν να τους πυροβολούν από ένα μικρό παραθυράκι της πόρτας. Κατόπιν έβαλαν φωτιά για να κάψουν ζωντανούς όσους δεν είχαν σκοτωθεί από τις ριπές του πολυβόλου.

Από τους εγκλωβισμένους όσοι προσπάθησαν να διαφύγουν από το κτίριο που καιγόταν μαχαιρώθηκαν από τους στρατιώτες που περίμεναν έξω.

Μόνο δύο άνθρωποι κατάφεραν να γλυτώσουν από το φούρνο του Γκουραμάνη. Εκτός από τους κατοίκους που δολοφονήθηκαν στα δύο προαναφερθέντα σημεία του χωριού, άλλοι δολοφονήθηκαν έξω από τα σπίτια τους και έντεκα καταδιώχθηκαν και εκτελέστηκαν έξω από το χωριό ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν. Επίσης γυναίκες κάτοικοι του Χορτιάτη έπεσαν θύματα βιασμού πριν δολοφονηθούν από τους άντρες του Σούμπερτ.

"Οι γενναίοι πεθαίνουν ζωντανοί και οι δειλοί ζουν νεκροί."

Η φωτογραφία μας δείχνει την 17χρόνη Γιουκοσλάβα αντάρτισσα Lepa Svetozara Radić την στιγμή που οι Ναζί την εκτέλεσαν με απαγχονισμό.... ήταν 8 Φλεβάρη του 1943.

Η φωτογραφία αυτή βρέθηκε αργότερα στα ρούχα του Γερμανού στρατιώτη που την τράβηξε.

Εν μέσω σφοδρής μάχης, εξάντλησε όλα τα πυρομαχικά της. Απτόητη, κάλεσε τους συντρόφους της να πολεμήσουν με γυμνά χέρια, μέχρι που εξουδετερώθηκαν από τα χτυπήματα των γερμανικών τουφεκιών.

Μαζί με την αδελφή της Dara, πολέμησε στον 7ο Λόχο Παρτιζάνων του 2ου Αποσπάσματος Κράινα. Στις 8 Φεβρουαρίου, βοηθούσαν πρόσφυγες, κυρίως γυναίκες και παιδιά, να ξεφύγουν από τη ναζιστική 369η και την 7η Μεραρχία SS.

Όταν οι Γερμανοί της ζήτησαν τα ονόματα των συντρόφων της τους είπε:

Θα τους γνωρίσετε, όταν έρθουν να πάρουν εκδίκηση για για το θανατό μου.

Και αυτό συνέβη πραγματικά, μετά την γερμανική συντριβή, τους εκτέλεσαν στο ίδιο δέντρο όπως τους είπε η κοπέλα ότι θα έρθουν να εκδικηθούν για το θανατό της.

ΠΗΓΗ:https://www.facebook.com/share/p/19eU9yNHqB/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

ΜΠΛΟΚΟ ΤΗΣ "ΚΟΚΚΙΝΙΑΣ" (ΝΙΚΑΙΑΣ) ΣΤΙΣ 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1944

Άλλες αναρτήσεις από τον Γερομοριά από την μάχη της Κοκκινιάς ΕΔΩ...

Του Αλέξανδρου Κουτσομητόπουλου

ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ ΤΗΣ "ΚΟΚΚΙΝΙΑΣ" (ΝΙΚΑΙΑΣ) ΣΤΙΣ 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1944 - ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΑΝ - ΛΙΓΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΠΡΙΝ ΞΕΨΥΧΗΣΕΙ ΤΟ ΘΗΡΙΟ- ΣΑΝ ΖΩΑ ΣΤΑ ΣΤΑΥΛΟ-ΒΑΓΟΝΙΑ ΤΗΣ "REICHSBAHN" - 1300 ΟΜΗΡΟΙ ΓΙΑ ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ "ΡΑΪΧ" - ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ "330" ΑΦΗΣΑΝ - ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΝΕΑ ΜΗΝΕΣ - ΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΤΟΥΣ ΣΤΟ "ΜΠΙΜΠΛΙΤΣ" - "ΜΑΝΧΑΪΜ " - "ΧΑΝΑΟΥ" & ΣΤΟ "ΑΜΠΑΜΠΑΜ" -

ΠΟΛΛΟΙ - ΑΠ΄ ΟΣΟΥΣ ΟΜΗΡΟΥΣ ΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΞΟΡΙΑΣ ΣΤΗ "ΜΑΚΡΟΝΗΣΟ" ΣΑΝ ΣΥΜΠΑΘΟΥΝΤΕΣ ΤΟΥ "ΕΑΜ & ΤΗΣ ΕΠΟΝ" !!!

ΤΑ ΟΣΤΑ ΤΩΝ 330 ΟΜΗΡΩΝ - ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΑΝ ΤΟ "1965" ΜΕ ΕΠΙΣΗΜΗ ΤΕΛΕΤΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ - ΜΕ ΤΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΗΣ "ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΜΗΡΩΝ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ" - ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ & ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΚΑΙ Η ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ ΠΟΤΕ - ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ - Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕ - ΑΠΟ ΤΟ 1952 - ΕΠΙΖΩΝΤΕΣ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ - ΠΡΩΗΝ ΟΜΗΡΟΥΣ..."ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΑ" -

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ "ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΥ" - ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΩΣ Η ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΩΝ "ΝΟΤΙΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ" ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΠΟΛΥ..."ΑΚΡΙΒΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ" ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΕΡΧΟΜΕΝΟ "ΣΑΝ ΘΑΥΜΑ" ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ "ΕΞΑΓΩΓΙΚΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ"

ΑΠΛΑ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ "ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΖΩΝΤΕΣ" - ΕΦΥΓΑΝ ΑΠ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ "ΕΣΒΗΣΑΝ" ΤΑ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΤΟΥΣ ΑΝΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΤΩΝ "ΕΝΩΣΕΩΝ" ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ "ΒΟΜΒΟΠΛΗΚΤΩΝ" ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΧΑΣΕΙ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ - ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ & ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΟΜΕΣ - ΠΥΡΟΒΟΛΑΡΧΙΕΣ & ΤΑ "ΦΛΟΓΟΒΟΛΑ ΠΟΥ ΠΥΡΠΟΛΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΣΚΟΡΠΟΥΣΑΝ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΜΕ ΣΚΟΝΗ ΦΩΣΦΟΡΟΥ" -

ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΛΗΓΕΝΤΕΣ & ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ.ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΟΤΙ "ΘΑ" ΑΠΟΖΗΜΙΩΝΟΝΤΟΥΣΑΝ "ΜΕΤΑ" ΤΗΝ...ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ..."ΑΔΙΚΗΜΕΝΗΣ & ΔΕΙΝΟΠΑΘΟΥΣΑΣ" ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΑ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ - 

ΤΩΡΑ - 74 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ 1945 ! - Ο "ΝΕΟΣ ΠΡΕΣΒΗΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ" ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ "ΠΡΟΣΦΟΡΑ" 200.000 ΕΥΡΩ ΣΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ !

Πτώματα στην Πλατεία Οσίας Ξένης την Ημέρα που διοργανώθηκε μετά την αποχώρηση των Βαρβάρων ¨Πάνδημο Μνημόσυνο¨ για τα θύματα.

Επιζώντες Όμηροι από την Κοκκινιά στην Γερμανία διοργανώνουν Μνημόσυνο στο Μάνχαϊμ για τους συντρόφους τους που έχασαν την ζωή τους από τις κακουχίες και την βαναυσότητα των ¨Απελευθερωτών της Ευρώπης¨.

Το χαρακτικό του Τάσου για το μπλόκο της Κοκκινιάς

Επιχείρηση “Οχιά” (8-19 Ιουνίου) και “Αετός” που εξελίχθηκε μέχρι τα μέσα Ιουλίου στον Ταΰγετο αρχικά και μετά στον Πάρνωνα

Του Ηλία Μπιτσάνη 

Μια από τις σκληρότερες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της γερμανικής κατοχής ήταν σε εξέλιξη τέτοια εποχή το 1944 και κράτησε μέχρι και τον Ιούλιο, με τη συμμετοχή μεγάλης δύναμης Γερμανών εκπαιδευμένων στον ανταρτοπόλεμο και όλης της δύναμης των ταγματασφαλιτών Πελοποννήσου με διοικητή τον Παπαδόγκωνα. Πρόκειται για την επιχείρηση “Οχιά” (8-19 Ιουνίου) και στη συνέχεια “Αετός” που εξελίχθηκε μέχρι τα μέσα Ιουλίου στον Ταΰγετο αρχικά και μετά στον Πάρνωνα με εκατοντάδες νεκρούς αμάχους, πολλοί από τους οποίους εκτελέστηκαν με υποδείξεις των ταγματασφαλιτών.

Κατά βάση τη Γερμανική δύναμη αποτελούσε το Σύνταγμα 18 των Ορεινών Κυνηγών της Αστυνομίας, με δυνάμεις εκπαιδευμένες στον ανταρτοπόλεμο, που δρούσε στην περιοχή της Στερεάς Ελλάδας και ήταν αυτό που αργότερα έκαψε το Λιδωρίκι. Το σύνταγμα 18 , με τα δυο τάγματά του και τις δύο πυροβολαρχίες του ( 1η και 2η ) , πήρε διαταγή να προωθηθεί εκκαθαριστικά από βορρά προς νότο στον Ταύγετο και μετά στον Πάρνωνα με συνεργασία και υποστήριξη γερμανικών μονάδων της 117ης μεραρχίας του στρατηγού Βον Λε Σουρ και των ταγματασφαλιτών του συνταγματάρχη Παπαδόγκωνα σε Αρκαδία. Μεσσηνία και Λακωνία.

“ΟΜΟΛΟΓΙΑ” ΚΑΖΑΚΟΥ

Την επιχείρηση περιγράφει με κυνικό τρόπο ο αντισυνταγματάρχης Παν. Καζάκος, υποδιοικητής του Τάγματος Ασφαλείας Καλαμάτας (Μελιγαλά) σε έκθεση που είχε συντάξει τον Οκτώβριο του 1945, όταν πλέον οι ταγματασφαλίτες ήταν και πάλι οι... στυλοβάτες του “εθνικού κορμού”. Και γράφει: “Κατά τον μήνα Ιούνιον και Ιούλιον 1944 και επί 40ήμερον το Τάγμα (μείον Λόχος) υπό την Διοίκησιν του Ταγ/ρχου Στούπα Π. ενήργησεν εκκαθαριστικάς επιχειρήσεις εις Ταΰγετον εν συνδυασμώ και με επιχειρούσας γερμανικάς δυνάμεις διά την εξόντωσιν του συγκροτήματος του ΕΛΑΣ εις την περιοχήν ταύτην.

4 Λόχοι Τάγματος Ασφαλείας και δύο Τάγματα Γερμανικού Στρατού.

Δυνάμεις ΕΛΑΣ ακαθόριστοι (συγκρότημα Ταϋγέτου).

Δεν διεξήχθη μάχη ει μη σποραδικαί συγκρούσεις μικρών τμημάτων υποχωρούντων προς απόκρυψιν ή διαφυγήν προς άλλα κρησφύγετα.

Εκ της επιχειρήσεως ταύτης εκτός ενός αριθμού φονευθέντων ελασιτών προέκυψε το όφελος της ανευρέσεως αποθηκών τροφίμων άτινα δεν κατώρθωσαν να παραλάβουν μεθ’ εαυτών οι ελασίται.

Σήμερα που η βαρβαρότητα παλεύει να μας πείσει για την αναγκαιότητα της ύπαρξης της.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Σήμερα που ξανά από Γερμανικά χείλη, προτασσεται η ανάγκη περί στρατιωτικής ετοιμότητας.

Θύτες παντοτινοί και θύματα αλλοτινά, σφαγιάζουν συνείδησεις, λαούς και όνειρα.

Πόσο ακόμα...?

"Παντρευτήκαμε στις 14 Ιουνίου.

 Ο υπεύθυνος της ελληνικής επιτροπής, Έμιλ Σάντστρομ, παρέθεσε γαμήλιο γεύμα προς τιμήν μας.

Αργά το βράδυ με πλησίασε και με απομάκρυνε από τα γέλια και τις φωνές, προς μια γωνιά όπου θα μπορούσαμε να μιλήσουμε οι δυο μας.

Μου έδειξε ένα τηλεγράφημα που μόλις είχε λάβει: οι Γερμανοί έσφαζαν για τρεις ημέρες τον πληθυσμό του Διστόμου, στην περιοχή των Δελφών, και στη συνέχεια πυρπόλησαν το χωριό.

Πιθανοί επιζώντες είχαν ανάγκη άμεσης βοήθειας.

Το Δίστομο ήταν μέσα στα όρια της περιοχής την οποία, την εποχή εκείνη, ήμουν αρμόδιος να τροφοδοτώ με τρόφιμα και φάρμακα.

Έδωσα με τη σειρά μου το τηλεγράφημα στην Κλειώ να το διαβάσει, εκείνη έγνεψε κι έτσι αποχωρήσαμε διακριτικά από τη χαρούμενη γιορτή.

Περίπου μα ώρα αργότερα ήμασταν καθ’ οδόν μέσα στη νύχτα.

Απαιτήθηκε ανυπόφορα μεγάλο χρονικό διάστημα έως ότου διασχίσουμε τους χαλασμένους δρόμους και τα πολλά μπλόκα για να φτάσουμε, χαράματα πια, στον κεντρικό δρόμο που οδηγούσε στο Δίστομο.

Οι Γερμανοί δεν εγκαταλείπουν ποτέ τους «φίλους» τους !

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου 

Η σημερινή, 80η επέτειος της «Ημέρας της Νίκης των Λαών» δεν σηματοδοτεί την ήττα μόνο της Γερμανίας, που σήμερα επανεξοπλίζεται ταχύτατα προχωρώντας και σε μια εκ βαθέων αναθεώρηση της «μαύρης ιστορίας» της, στο πλαίσιο ενός ψυχωτικού Μεγαλογερμανισμού κι εκδικητικού αντιρωσισμού. 

Αφορά και εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες από διάφορα κράτη, και συγκεκριμένα τον συστηματικά αποσιωπούμενο «δεύτερο στρατό» του Χίτλερ, στον οποίο συμμετείχαν «εθελοντικά». Συνδετικός κρίκος όλων των «εθελοντών» υπήρξαν χαρακτηριστικά όπως:

 αντικομουνισμός, αντισημιτισμός, φασισμός, ευκαιρία για λεηλασίες, ελπίδα εθνικής αποκατάστασης, πεποίθηση υπεροχής της αρείας φυλής, τάση για περιπέτεια.

Στους στρατιώτες του Χίτλερ από «ξένους λαούς» - στην πραγματικότητα προδότες και δοσίλογοι -  περιλαμβάνονταν:

 Γάλλοι (μεραρχία «Καρλομάγνος»), Ολλανδοί, Φλαμανδοί (“Westland”), Βαλώνοι, Δανοί, Ιταλοί, Λευκορώσοι, Ρώσοι (Ρωσικός Απελευθερωτικός Στρατός / Rona), Ουκρανοί, Ούγγροι, Λετονοί, Εσθονοί, Ελβετοί, Φινλανδοί, Νορβηγοί (Μεραρχία «Βίκινγκ»), Τάταροι, Γεωργιανοί, Αζέροι, Άραβες (Legion Freies Arabien), Αλβανοί (Μεραρχία «Σκεντέρμπεης»), Ινδοί (»Ελεύθερη Ινδία»), Κοζάκοι, Βόσνιοι μουσουλμάνοι (Μεραρχία «Χατζάρ») κ.α. (βλ. φωτό με εθνόσημα)