Του Βασίλη Λαμπόγλου
Στις 2 Σεπτεμβρίου 1944 ξημερώνει για τον Χορτιάτη ένα συνηθισμένο Σάββατο.
Οι κάτοικοί του ξυπνούν ξεκινώντας τις δουλειές της καθημερινότητάς τους.
Πολλοί φεύγουν έξω από το χωριό για τις συνηθισμένες αγροτικές εργασίες.
Όμως...
"Στις 2 Σεπτεμβρίου του 1944 έφτασαν στο Χορτιάτη περίπου είκοσι φορτηγά με Γερμανούς στρατιώτες και άντρες του Αποσπάσματος Καταδίωξης Ανταρτών του Jagdkommando Schubert και περικύκλωσαν το χωριό.
Αφού συγκέντρωσαν τους κατοίκους που βρήκαν στην κεντρική πλατεία και στο καφενείο του χωριού, άρχισαν να λεηλατούν και να πυρπολούν τα σπίτια.
Στη συνέχεια τους οδήγησαν στην πλατεία στο σπίτι του Ευάγγελου Νταμπούδη και τους έκαψαν ζωντανούς.
Τους συγκεντρωμένους στο καφενείο τους οδήγησαν, με τη συνοδεία ενός χαρούμενου σκοπού που έπαιζε στο βιολί ένας άντρας του Σούμπερτ και τους έκλεισαν στο φούρνο του Στέφανου Γκουραμάνη.
Εκεί οι άντρες του Σούμπερτ έστησαν ένα πολυβόλο και άρχισαν να τους πυροβολούν από ένα μικρό παραθυράκι της πόρτας. Κατόπιν έβαλαν φωτιά για να κάψουν ζωντανούς όσους δεν είχαν σκοτωθεί από τις ριπές του πολυβόλου.
Από τους εγκλωβισμένους όσοι προσπάθησαν να διαφύγουν από το κτίριο που καιγόταν μαχαιρώθηκαν από τους στρατιώτες που περίμεναν έξω.
Μόνο δύο άνθρωποι κατάφεραν να γλυτώσουν από το φούρνο του Γκουραμάνη. Εκτός από τους κατοίκους που δολοφονήθηκαν στα δύο προαναφερθέντα σημεία του χωριού, άλλοι δολοφονήθηκαν έξω από τα σπίτια τους και έντεκα καταδιώχθηκαν και εκτελέστηκαν έξω από το χωριό ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν. Επίσης γυναίκες κάτοικοι του Χορτιάτη έπεσαν θύματα βιασμού πριν δολοφονηθούν από τους άντρες του Σούμπερτ.
Συνολικά σκοτώθηκαν εκείνη την μέρα 149 κάτοικοι του Χορτιάτη, ανάμεσα τους 109 γυναίκες και κορίτσια και κάηκαν περίπου 300 σπίτια.
Εξ αιτίας του φόβου ότι οι Γερμανοί θα επέστρεφαν αλλά και της δυσοσμίας από τα καμένα πτώματα που είχαν μείνει άταφα, οι κάτοικοι που κατάφεραν να σωθούν επέστρεψαν αρκετές μέρες αργότερα στο χωριό.
Στις 4 Σεπτεμβρίου οι άντρες του Σούμπερτ επέστρεψαν για να ολοκληρώσουν την λεηλασία των σπιτιών που είχαν ξεκινήσει δυο μέρες πριν.
Εκπρόσωποι του Ερυθρού Σταυρού έμαθαν για τη σφαγή του Χορτιάτη στις 5 Σεπτεμβρίου και κατάφεραν να εξασφαλίσουν άδεια για να μπουν στο χωριό μόλις στις 7 Σεπτεμβρίου."
Edmund Keeley: Η σιωπηλή κραυγή τής μνήμης «Χορτιάτης 1944», εκδόσεις ΕΞΑΝΤΑΣ, 1996. -
-Σήμερα που οι κουστουμαρισμενοι εντόπιοι ναζιστές - χαριν του υπουργικού θώκου -,επιδιωκουν να μας πείσουν πως η οδύνη της μνήμης μας, ταιριαστά συνάδει με τους σημερινούς γενοκτονους μακελλαρηδες Σιωνιστές.
Σημερα που οι Γερμανοί κυβερνητικοί απόγονοι αυτών που έκαψαν τον Χορτιάτη, αρνούνται να αναγνωρίσουν το κράτος της Παλαιστίνης και εξακολουθούν να προμηθεύουν κατά 47% σε στρατιωτικό εξοπλισμό το κράτος δολοφόνο της ανθρώπινης ζωής .
Βλέπεις, ο κόσμος "εξελίσσεται" και "αλλάζει".
Από τα στρατιωτικά κουστουμάκια (της γνωστής Boss, να μην ξεχνιόμαστε ...ένα τέτοιο της Βέρμαχτ φόραγε ο πατέρας του σημερινού Καγκελαρίου Μερτς) των Γερμανών εκτελεστών, μέχρι τα ντόπια υποκείμενα τους Δαγκουλα , Πουλο και τους Σουμπεριτες ως τα "ευειδη φιλελεύθερα" προσωπάκια που υμνούν τον Γράμμο και τους Μπουρανταδες και επιβραβευουν κάθε μορφής ολοκαυτώματα, πουλούν θαυματουργά νανογιλεκα και δοξάζουν "δημοκράτες" σαν τον Ντερτιλη-Λαδα-Θεοφιλογιαννακο και σήμερα "υπουργευουν" ομνυοντας στην "όποια δημοκρατία" τους...η απόσταση είναι ελάχιστη.
Οι "εκτελεστές" της ζωής μας, δεν έκλειψαν.
Απλώς Μεταμφιέστηκαν.
Και είναι ακόμη εκεί...
Φωτό 1-"Προετοιμασια" του θανατικου τους.
Φωτό 2-Γυμναστικη από τα παιδιά του δημοτικού του Χορτιάτη, μπροστά στο σχολικό "απομεινάρι " ,2 χρόνια μετά.
Φωτό 3-Ο Σούμπερτ στην δίκη του. Επικαλέστηκε παραφροσύνη, κατηγορήθηκε για 3.000 θανάτους, κατά δικάστηκε 27 φορές εις θάνατο και εκτελεστηκε(η εξαίρεση-στη χώρα μας-, στην κατάληξη εγκληματιών πολέμου και εγχωριων δοσίλογων συνεργατών τους).
Το θράσος του έφτανε ως την επιστροφή του από την Βιέννη, στην Ελλάδα με το όνομα Κωνσταντινιδης και δηλωθείς ως εκτοπισμενος με άλλους Έλληνες, ζήτησε την "επαναεγκατασταση" του.
Τον γνώρισε ένας χωροφύλακας και συνελήφθη.
Τους συνεργάτες του,τους Τζούλιαδες από τον Κρουσώνα Ηρακλείου φρόντισαν οι ιδιοι οι συγχωριανοι τους να "τους απονειμουν δικαιοσύνη" (μέσα και έξω από δικαστικά μέγαρα).
Εις μνήμην ...
μα και κόντρα στην Απολησμονια...
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.