Για τον τελευταίο πόλεμο

από Ευάγγελος Κοροβίνης

-26 Μαΐου 2026

Οταν οι ηγέτιδες δυνάμεις παρακμάζουν οι ηγεσίες των αντιδρούν σπασμωδικά. Προωθούν φαινομενικώς τολμηρές στρατιωτικές επεμβάσεις, ελπίζοντας ότι θα επανακτήσουν με μια αποφασιστική νίκη το μεγαλείο που γλιστράει μέσα από τα χέρια τους. Αντί όμως να οδηγήσουν σε μια λυτρωτική νίκη, αυτές οι επεμβάσεις επιταχύνουν την παρακμή και την αποδυνάμωση των ηγετικών κρατών. Ο πόλεμος κατά του Ιράν που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ φαίνεται να τις εξωθεί σε μια ήττα ανάλογη με αυτήν που υπέστη η Μ. Βρετανία στο Σουέζ το 1956.

Η Μ. Βρετανία είχε εξέλθει από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο αποδυναμωμένη και αναζητούσε μια ευκαιρία για να συγκρατήσει την πτώση της. Τον Ιούλιο του 1956 ο χαρισματικός ηγέτης της Αιγύπτου, ο Νάσερ, εθνικοποίησε την διώρυγα του Σουέζ, τερματίζοντας τον αποικιοκρατικού χαρακτήρα έλεγχο της Βρετανίας σε αυτό το πέρασμα και ηλεκτρίζοντας τις αραβικές μάζες. Μετά τις επανειλημμένες και αποτυχημένες απόπειρες δολοφονίας του Νάσερ, η Βρετανία ενορχήστρωσε μια εισβολή στην Αίγυπτο συνεπικουρούμενη από το Ισραήλ και την Γαλλία. Ο Νάσερ απάντησε απειλώντας να μπλοκάρει την δίοδο από την διώρυγα του Σουέζ όλων των πλοίων και κυρίως αυτών που μετέφεραν καύσιμα από τον Περσικό Κόλπο. Η κρίση τερματίσθηκε γρήγορα με την αποφασιστική παρέμβαση των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης. Οι ψαλιδισμένες ήδη ηγετικές βλέψεις της Βρετανίας εξατμίσθηκαν και η χώρα αυτή περιήλθε σε καθεστώς μεσαίου βεληνεκούς δύναμης.

Ο μήνας που άλλαξε τον κόσμο

Τίποτα σημαντικό δεν φαίνεται να προέκυψε από τη συνάντηση μεταξύ Τραμπ και Σι σχετικά με τον πόλεμο με το Ιράν, ο οποίος είχε γίνει το κυρίαρχο θέμα της συνόδου κορυφής του Πεκίνου. Αυτό από μόνο του λέει πολλά για την ουσιαστική αμερικανική ήττα, η οποία δεν είναι μόνο στρατιωτική αλλά και στρατηγική: ο Λευκός Οίκος ήλπιζε ότι η ίδια η Κίνα θα μπορούσε να αποτελέσει το σημείο καμπής, πείθοντας την Τεχεράνη να επανεξετάσει μέρος της ειρηνευτικής της πλατφόρμας, επιτρέποντας στον Τραμπ να διεκδικήσει τη νίκη - ή μάλλον, να τροφοδοτήσει τη δυτική αφηγηματική μηχανή με έναν ακόμη ψευδή μύθο. Αλλά οι Κινέζοι δεν σκέφτονται καν να εξυπηρετήσουν τον μεγιστάνα της Ουάσιγκτον για διάφορους πολύ σαφείς λόγους. 

Ο πρώτος και πιο προφανής είναι ότι το Πεκίνο δεν είναι μόνο σύμμαχος του Ιράν, αλλά στοχεύει επίσης τη χώρα ως κόμβο στον Δρόμο του Μεταξιού, καθώς και στην ασιατική συμμαχία, και ερμηνεύει επίσης αυτή την επιθετικότητα ως μια προσπάθεια να βλάψει τα κινεζικά συμφέροντα.

Οι ΗΠΑ έχασαν όχι μόνο τον πόλεμο, αλλά και τη Μέση Ανατολή

Η Σαουδική Αραβία αποχαιρετά την εύθυμη μπάντα και διαλύει τον ιστό της τάξης της Μέσης Ανατολής, που υφαίνεται εδώ και είκοσι πέντε χρόνια από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αλλά έχει σχεδιαστεί πολύ νωρίτερα. Αν και οι Σαουδάραβες είναι ενοχλημένοι από το Ιράν, αναγνωρίζουν ότι δεν είναι ο πραγματικός ένοχος για το χάος που μαστίζει σήμερα ολόκληρη την περιοχή του Κόλπου. Αρχίζουν να βλέπουν ότι οι πραγματικοί αντίπαλοί τους είναι ακριβώς οι πρώην φίλοι τους, αυτοί που δεν μπορούν να τους υπερασπιστούν και που τους έχουν εκθέσει σε πιθανή καταστροφή.

Ο Τούρκι Αλ Φαϊζάλ , εγγονός του ιδρυτή της Σαουδικής Αραβίας, βασιλιά Αμπντουλαζίζ, γιος του βασιλιά Φαϊζάλ, και για πολλά χρόνια επικεφαλής των σαουδαραβικών μυστικών υπηρεσιών, γράφει: « Αν το ισραηλινό σχέδιο να εξαπολύσει έναν πόλεμο μεταξύ ημών και του Ιράν είχε πετύχει, η περιοχή θα είχε βυθιστεί στην καταστροφή και την καταστροφή. Χιλιάδες γιοι και κόρες μας θα είχαν πεθάνει σε μια μάχη για την οποία δεν είχαμε κανένα ενδιαφέρον. Το Ισραήλ θα είχε καταφέρει να επιβάλει τη θέλησή του στην περιοχή και θα είχε παραμείνει ο μόνος κυρίαρχος παράγοντας στην επικράτειά μας». Και υποστηρίζει ότι το Ριάντ, μαζί με το Πακιστάν, εργάζεται τώρα για να σβήσει τις φλόγες της σύγκρουσης, βοηθώντας στην αποτροπή μιας κλιμάκωσης και προσφέροντας στους ειρηνοποιούς την ελπίδα ότι μπορούν να είναι σίγουροι για τη ζωή των αγαπημένων τους προσώπων και την ασφάλεια των συμφερόντων τους.

Χαμένη η τρίτη μάχη των ΗΠΑ και η CIA προειδοποιεί τον Τραμπ

Έτσι, η ναυμαχία στον Κόλπο τελικά έγινε, όπως είχα υποθέσει. Προχθές, οι Ηνωμένες Πολιτείες σταμάτησαν ένα άδειο ιρανικό πετρελαιοφόρο που ερχόταν από τον Ινδικό Ωκεανό και κατευθύνθηκε προς ένα λιμάνι στις ακτές του Κόλπου του Ομάν. Το Ιράν απάντησε επιτιθέμενο σε τρία αμερικανικά αντιτορπιλικά, το Truxton, το Mason και το Rafael Peralta, τα οποία φαινόταν να έχουν την πρόθεση να διασχίσουν το Στενό του Ορμούζ από ανατολικά προς δυτικά για να φτάσουν στον Περσικό Κόλπο. Μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ταχύπλοα περιπολικά επιτέθηκαν στα τρία αμερικανικά πλοία, τα οποία αναγκάστηκαν να ανταποδώσουν τα πυρά και να εγκαταλείψουν την περιοχή. Σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους που επιθυμούν να παραμείνουν ανώνυμοι, η σύγκρουση διήρκεσε αρκετές ώρες: Αμερικανικά πολεμικά πλοία και αεροσκάφη υποστήριξης πραγματοποίησαν μια πολυεπίπεδη άμυνα, εκτοξεύοντας ναυτικά πυροβόλα πέντε ιντσών και συστήματα όπλων μικρής εμβέλειας. Ελικόπτερα Apache και μαχητικά υποστήριξης εκτόξευσαν πυραύλους Hellfire, και πολυβόλα διαμετρήματος .50 χρησιμοποιήθηκαν από τα καταστρώματα των πλοίων. Οι ιρανικές δυνάμεις, από την πλευρά τους, εκτόξευσαν μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης. Φυσικά, αυτοί οι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι τα αμερικανικά πλοία δεν υπέστησαν καμία ζημιά, κάτι που είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς δεδομένου ότι τελικά αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν γρήγορα, με δύο από αυτά να κατευθύνονται προφανώς προς τη μακρινή βάση Ντιέγκο Γκαρσία για να επουλώσουν τις πληγές τους.

Η απάτη του Τραμπ για τη συνέχιση του πολέμου

Συνήθως, το Σαββατοκύριακο είναι η περίοδος κατά την οποία ο Τραμπ και η κυβέρνηση της Ουάσινγκτον αλλάζουν γνώμη, ας πούμε έτσι, προφανώς, επειδή υπάρχουν λίγες πραγματικές ιδέες που μπορούν να φανούν, αλλά σε αντάλλαγμα, υπάρχουν πολλά χρήματα που προέρχονται από χρηματιστηριακές συναλλαγές, όλα βασισμένα σε προεδρικές διακηρύξεις: η Παρασκευή είναι ειρήνη και η Δευτέρα πόλεμος ή το αντίστροφο. Το Forbes δημοσίευσε ακόμη και το...

Το διάγραμμα στα δεξιά δείχνει πώς η προεδρία ωφελεί σε μεγάλο βαθμό τα οικονομικά της οικογένειας Τραμπ, και φαντάζομαι ολόκληρη την κυβέρνηση: ο πρόεδρος και τα παιδιά του συνδέονται ακόμη και με μια εταιρεία drones που έχει συμβόλαια απευθείας πωλήσεων με το Πεντάγωνο. Έτσι, όσο περισσότερα drones καταρρίπτουν οι Ιρανοί, τόσο περισσότερα χρήματα εισρέουν στον κουμπαρά του Ντόναλντ. Και όχι μόνο αυτό: μεταξύ των μελών του διοικητικού συμβουλίου είναι οι Kushner και Witkoff, οι διάσημοι απεσταλμένοι ειρήνης, ο Martin Edelman, ένας εταιρικός δικηγόρος με εκτεταμένους δεσμούς με την κορυφαία ηγεσία των ΗΑΕ, και ο Marc Rowan, Διευθύνων Σύμβουλος της Apollo Global Management. 

Τον Μάιο του 2025, η Apollo επένδυσε 100 εκατομμύρια δολάρια στον Όμιλο Witkoff. Ο Edelman είναι ο νομικός σύμβουλος της G42, μιας εταιρείας τεχνητής νοημοσύνης που ελέγχεται από τον σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των ΗΑΕ, Σεΐχη Tahnoon bin Zayed Al Nahyan. Μια έρευνα των New York Times αποκάλυψε ότι ο Tahnoon συμμετείχε σε μια συμφωνία που απέφερε 2 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025 στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων που ανήκει στους γιους του Trump και του Witkoff.

Η αμερικανική στρατιωτική κατάσταση

Από την Επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου» το 1991, πολλά έχουν αλλάξει και η σύγκριση μεταξύ δύο πολέμων που σηματοδοτούν την αρχή και το τέλος της συντριπτικής στρατιωτικής κυριαρχίας της Αμερικής, η οποία ξεκίνησε με τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και έληξε με την άνοδο των BRICS, είναι σχεδόν συμβολική.

 Πριν από τριάντα πέντε χρόνια, η επίθεση στο Ιράκ του Σαντάμ τελείωσε γρήγορα, με μια ουσιαστικά αδιαμφισβήτητη αεροπορική και πυραυλική εκστρατεία, πολύ λίγες απώλειες και με την ικανότητα του ιρακινού στρατού να απαντήσει ουσιαστικά μηδενική, μόνο με μερικούς παλιούς πυραύλους Scud που εκτοξεύτηκαν στο Ισραήλ. Αυτή ήταν η μητέρα όλων των μαχών, όχι μόνο για τον στρατό του Σαντάμ, αλλά και για τον αμερικανικό στρατό, ο οποίος τον έκανε τρόπο λειτουργίας του, και για τους Αμερικανούς γενικότερα, οι οποίοι έπεισαν τους εαυτούς τους ότι μπορούσαν να κάνουν ό,τι ήθελαν. 

Στην πραγματικότητα, ωστόσο, στην Επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου», οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν ένα σχετικά μικρό μέρος της συνολικής τους δύναμης και ως εκ τούτου ανέμεναν ότι χρησιμοποιώντας όλα όσα κατέχουν τώρα, θα νικούσαν εύκολα το Ιράν. Το Πεντάγωνο έχει κυριολεκτικά αναπτύξει όλα τα σημαντικά αεροπορικά και ναυτικά του μέσα στον πόλεμο, από τις ομάδες κρούσης των αεροπλανοφόρων Gerald Ford και Lincoln μέχρι τα stealth μαχητικά F-22 και F-35, από τα βομβαρδιστικά B-2 και B-52 μέχρι τα πιο προηγμένα συστήματα αεράμυνας, THAAD, Aegis και Patriot. Έχει επίσης αναπτύξει ολόκληρη τη γκάμα των επιθετικών όπλων του, από Tomahawks μέχρι AGMs, από Atacams μέχρι πυραύλους Precision Strike Missiles, τα οποία έχουν ήδη εξαντληθεί.

Γιατί διαφωνούμε για το ποιος νικάει και ποιος χάνει στον πόλεμο στο Ιράν15/04/2026

EPA/JEON HEON-KYUN

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

Οι εξελίξεις στον Πόλεμο στο Ιράν έχουν δημιουργήσει μια έντονη πόλωση και σύγχυση για τα τεκταινόμενα στη διεθνή κοινή γνώμη, όπως και στην Ελληνική, αλλά και στους επαγγελματίες αναλυτές και τους λήπτες στρατηγικών αποφάσεων. Όχι μόνον υπάρχει έντονη αντιγνωμία αναφορικά με τους “καλούς” και τους “κακούς” της σύγκρουσης, αλλά παρουσιάζεται και μεγάλη σύγχυση αναφορικά με το ποιος νικάει μέχρι στιγμής και πολύ περισσότερο για το ποιος θα νικήσει στο μέλλον.

Φορτισμένες απόψεις περί συντριπτικής νίκης της μίας ή της άλλης πλευράς, των ΗΠΑ ή του Ιράν, εκφράζονται διαρκώς στον δημόσιο διάλογο. Και, προσέξτε, αναφερόμαστε για την νίκη ή την ήττα μέχρι στιγμής, όχι για το τι μέλλει γενέσθαι. Για να προσεγγίσουμε αυτό το ιδιόρρυθμο φαινόμενο θα προσπαθήσουμε σήμερα να χρησιμοποιήσουμε ως εργαλεία ερμηνείας κάποιες αντιλήψεις της Θεωρίας της Επιστήμης (ή Φιλοσοφίας της Επιστήμης), που μας δείχνουν ότι ένα πράγμα είναι “η Πραγματικότητα” και κάτι άλλο, εντελώς διαφορετικό, “οι ερμηνείες της Πραγματικότητας”.

Ο πόλεμος στο Ιράν, λοιπόν, δεν είναι μόνο μια σύγκρουση κρατών, αλλά και μια σύγκρουση ερμηνειών, μοντέλων σκέψης και τρόπων κατανόησης της πραγματικότητας. Σε μεγάλο βαθμό, οι εμπλεκόμενοι, αλλά και οι αναλυτές, δεν ζουν στο ίδιο γνωσιακό σύμπαν. Για να κατανοήσουμε αυτήν την ιδιόρρυθμη κατάσταση μπορούμε να στραφούμε στη Φιλοσοφία της Επιστήμης και της Γλώσσας. Οι Popper, Kuhn, Lakatos, Feyerabend, Heidegger και Wittgenstein μας προσφέρουν εργαλεία, που φωτίζουν όχι μόνο τι γνωρίζουμε, αλλά και γιατί αδυνατούμε να συμφωνήσουμε σε αυτό.

Το αμερικανικό κόλπο και το νέο παράδειγμα

Tommaso Merlo - 12 Απριλίου 2026

Πηγή: Tommaso Merlo

Ο Τζ. Ντ. Βανς πήγε σε ένα σακί και επέστρεψε σε ένα μπαούλο. Ο διχαλωτός κόλακας του Τραμπ δοκίμασε την τύχη του, αλλά επέστρεψε στην Ουάσιγκτον με άδεια χέρια. Σκηνές από μια κακή αυτοκρατορία σε ελεύθερη πτώση. Οι Αμερικανοί συμφώνησαν αρχικά με τα Δέκα Σημεία του Ιράν, μετά στο Πακιστάν τα πήραν όλα πίσω, απαιτώντας από το Ιράν να υποχωρήσει. Γιά όλαλα φταίει ένα θανατηφόρο κοκτέιλ κακοπιστίας, αλαζονείας και προπαγάνδας που ξεγελάει ακόμη και αυτούς που τη διαδίδουν.

 Αλλά ήταν αμέσως σαφές ότι κάτι δεν πήγαινε καλά: η συμφωνία περιλάμβανε και τον Λίβανο, αλλά μόλις τα νέα έφτασαν στα αυτιά αυτού του τρομοκράτη Νετανιάχου, πρώτα άρχισε να βομβαρδίζει κατοικημένες γειτονιές στη Βηρυτό και μετά εξαπέλυσε τους μπράβους του στην Ουάσιγκτον. 

Ο Τραμπ ζει παρακολουθώντας τα τηλεοπτικά κανάλια που εξακολουθούν να τον φιλούν, αν και απρόθυμα, τις χρηματοπιστωτικές αγορές όπου κερδοσκοπεί με τη φυλή του, και όχι μόνο, ή κοιμάται σε κάποια συνάντηση και δημοσιεύει ανοησίες γεμάτες μίσος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να αποτρέψει τους σκελετούς που τον στοιχειώνουν. Το κάνει μέχρι αργά, και ακριβώς στη μέση της νύχτας μια ομάδα σιωνιστών λόμπι εισέβαλε στην κρεβατοκάμαρά του και τον άρπαξε από το λαιμό, ξεκαθαρίζοντας τα πράγματα με αυτό το χαζό, χαζό παιδί. Οι συμφωνίες γίνονται σεβαστές, και οι συμφωνίες της μαφίας ακόμη περισσότερο.

 Για δεκαετίες, το λόμπι έχει στοιχηματίσει δισεκατομμύρια σε αυτόν τον καταραμένο γκρινιάρη, σώζοντάς τον από δόλιες πτωχεύσεις και εξασφαλίζοντάς του εκατομμύρια ψήφους, και τώρα πρέπει να υπακούσει χωρίς να πει λέξη. Αν δεν ήταν το λόμπι, θα σάπιζε σε ένα κελί με πορτοκαλί πιτζάμες, αντί να τολμά να ενεργήσει σαν ειρηνιστής. Αν δεν επανέλθει αμέσως στο προσκήνιο, θα διατάξουν τους mainstream συνεργάτες τους να μεταδώσουν ειδικά ρεπορτάζ σε όλα τα δίκτυα για τα κατορθώματά του ως σεξουαλικού θηρευτή νεαρών κοριτσιών με τον φίλο του τον Έπσταϊν, ή ακόμα χειρότερα, θα κάνουν την επόμενη ψεύτικη επίθεση επιτυχημένη και θα προάγουν τον Τζ. Ντ. Βανς στον Λευκό Οίκο. 

Ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ έστειλε μήνυμα στον Λευκό Οίκο

Επίσημα, ο κ. Μοτζτάμπα Χαμενεΐ έστειλε σήμερα το ακόλουθο μήνυμα στον Λευκό Οίκο:

 Στο μήνυμά του, ο κ. Μοτζτάμπα Χαμενεΐ δήλωσε:

 «Ήμασταν απολύτως βέβαιοι ότι ζητήσατε κατάπαυση του πυρός για να αναπληρώσετε τα πλοία και τα όπλα σας, αφού εξαντλήθηκαν τα αποθέματα αεράμυνάς σας. Ωστόσο, θέλαμε να δείξουμε στον κόσμο το μέγεθος της ανοησίας και της αδυναμίας σας». Ο κ. Μοτζτάμπα Χαμενεΐ συνέχισε: «Σας λέμε ότι τα αποθέματα που θα φέρετε εντός δύο εβδομάδων θα εξαντληθούν σε μόλις δύο ημέρες, επειδή διαθέτουμε ένα απόθεμα πυραύλων και drones που δεν μπορείτε να εξαντλήσετε για τουλάχιστον 10 χρόνια. Εργαζόμαστε όλο το εικοσιτετράωρο και για κάθε πύραυλο που χάνουμε, το αντικαθιστούμε με χίλιους. Είναι εξαιρετικά εύκολο για εμάς και δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε».

 Ο κ. Ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ συνέχισε: «Σας λέμε ότι τα αποθέματα που θα φέρετε μέσα σε δύο εβδομάδες θα εξαντληθούν σε μόλις δύο ημέρες, επειδή διαθέτουμε ένα απόθεμα πυραύλων και drones που δεν μπορείτε να εξαντλήσετε για τουλάχιστον 10 χρόνια. Εργαζόμαστε όλο το εικοσιτετράωρο και για κάθε πύραυλο που χάνουμε, τον αντικαθιστούμε με χίλιους. Είναι εξαιρετικά εύκολο για εμάς και δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας». 

Ο κ. Μοτζτάμπα Χαμενεΐ είπε επίσης: «Σας υποσχόμαστε ότι θα έχουμε το πάνω χέρι στην επανέναρξη του πολέμου. Δεν θα περιμένουμε να φτάσετε. Θα αρχίσουμε να χτυπάμε το Τελ Αβίβ με όλη μας τη δύναμη και δεν θα αφήσουμε κανένα ενεργειακό κέντρο σε λειτουργία εκεί μετά από σήμερα»

Γιατί αντέχει το Ιράν

Μαρία Νικολακάκη 

Σήμερα, τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης CNN (!) λένε

«Οι πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν δεν είναι ούτε κατά το ήμισυ ολοκληρωμένες. Το Ιράν κατασκευάζει αυτό το πολύπλοκο σύστημα εδώ και δεκαετίες. Όπου εκτοξεύουν πυραύλους και στη συνέχεια εισέρχονται σε ασφαλείς σήραγγες».

Ανέφεραν επίσης: «Το Ιράν εξακολουθεί να έχει χιλιάδες drones στο οπλοστάσιό του».

Εντάξει τώρα:

Πρώτον, τα μέσα ενημέρωσης τους διαψεύδουν ευθέως τη δήλωση της αμερικανικής κυβέρνησης. Όπου ισχυρίστηκαν. Το 100% του στρατού και του ναυτικού έχουν καταστραφεί.

Δεύτερον, γιατί είναι τόσο έκπληκτοι; Δεν έχουν δει τις δυνάμεις αντίστασης της Γάζας ή τις δυνάμεις αντίστασης του Λιβάνου;

Το σύστημα σηράγγων στη Γάζα είναι ίσο με το μέγεθος ολόκληρης της χώρας του Ισραήλ. Οι δυνάμεις αντίστασης της Γάζας έχτισαν αυτό το σύστημα σηράγγων με τη βοήθεια του Ιράν και του Λιβάνου. Δεν μπόρεσαν να ελέγξουν τη Γάζα ακόμη και αφού χρησιμοποίησαν όλη τους τη δύναμη για δύο χρόνια. Ακόμα και αφού σκότωσαν 100.000 ανθρώπους.

Εν τω μεταξύ, οι δυνάμεις αντίστασης του Λιβάνου δέχονται επιθέσεις χωρίς περιορισμούς εδώ και 15 μήνες, σκοτώνοντας 400 ανθρώπους τις πρώτες 333 ημέρες, συμπεριλαμβανομένων διοικητών αντίστασης, στρατιωτών και απλών ανθρώπων, παιδιών και γυναικών.

Μετά από αυτή τη 15μηνη σιωπή, κήρυξαν τις δυνάμεις αντίστασης του Λιβάνου νεκρές, αλλά τι είδαν;

Για να ανακεφαλαιώσω

από την Andrea Zhok - 07/04/2026

Πηγή: Άντρεα Ζοκ

Το 2012, η ​​Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε αυστηρές κυρώσεις στο Ιράν, ακολουθώντας τα βήματα των αμερικανικών κυρώσεων που χρονολογούνται από την Ισλαμική Επανάσταση (1979). Οι κυρώσεις περιλαμβάνουν απαγόρευση εισαγωγής, αγοράς και μεταφοράς ιρανικού αργού πετρελαίου και προϊόντων πετρελαίου. Η επίσημη δικαιολόγηση για τις κυρώσεις είναι πάντα εξαιρετικά ανθρωπιστική: παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Από το 2022, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ξεκινήσει μια σειρά από ολοένα και αυστηρότερες κυρώσεις κατά της Ρωσίας, του κορυφαίου προμηθευτή ενέργειας της Ευρώπης. Και εδώ, αντιμέτωπη με τις παρατηρήσεις κοινής λογικής ότι μια περιοχή βιομηχανικού μετασχηματισμού όπως η Ευρώπη, που δεν διαθέτει σημαντικούς ενεργειακούς πόρους, θα έπρεπε να εργαστεί για την ταχεία επίλυση της διαφοράς και όχι για μια μετωπική αντιπαράθεση, η επίσημη αντίδραση ακολούθησε τις συνήθεις γραμμές υψηλού, ασυμβίβαστου ιδεαλισμού. Δεν υπήρξε συμβιβασμός λόγω της ελευθερίας, της υπεράσπισης της ουκρανικής κυριαρχίας, της παραβίασης του διεθνούς δικαίου...
Λίγο αργότερα - το 2023 - σε απάντηση στην ιρανική βοήθεια προς τη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένης της προμήθειας drones, η ΕΕ αυστηροποίησε τις κυρώσεις κατά του Ιράν. Η στρατιωτική βοήθεια σε ένα κράτος που είχε παραβιάσει το διεθνές δίκαιο ήταν απαράδεκτη!

Κάποιος θα μπορούσε να συμπεράνει σε αυτό το σημείο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση καθοδηγείται από καλοσυνάτες ψυχές, ανίκανες για οποιοδήποτε πολιτικό ρεαλισμό, τραγικά ανενημέρωτες για το τι συμβαίνει σε τρίτες χώρες, αλλά τουλάχιστον κινητοποιημένες δυναμικά από ηθική ακεραιότητα και ανθεκτικές σε οποιονδήποτε συμβιβασμό.

Ωστόσο, στη συνέχεια, η εικόνα γίνεται λίγο συγκεχυμένη. Μεταξύ 2023 και 2025, το Ισραήλ εξόντωσε τουλάχιστον 70.000 Παλαιστίνιους πολίτες, ισοπέδωσε μεγάλο μέρος της Λωρίδας της Γάζας (με το πρόσχημα της παρουσίας της Χαμάς), εκτόπισε ολόκληρες γειτονιές στη Δυτική Όχθη (χωρίς το πρόσχημα της Χαμάς, αφού δεν υπάρχει εκεί), συνέλαβε και κράτησε αδιακρίτως επ' αόριστον, σκότωσε παιδιά, βίασε κρατούμενους και αθώωσε τους βιαστές, ξυλοκόπησε συστηματικά ιδιοκτήτες επιχειρήσεων στη Δυτική Όχθη υπό την κάλυψη της αστυνομίας, κ.λπ., κ.λπ.
Οι ευρωπαϊκές κυρώσεις δεν ήρθαν. Πρέπει να αποσπάστηκαν από την προσοχή· υπήρξε ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision.

Ο Τραμπ και η κοσμοϊστορική νίκη του Ιράν

Tommaso Merlo - 07/04/2026

Πηγή: Tommaso Merlo

Με αυτόν τον ρυθμό, ο Τραμπ θα μπορούσε να πετύχει στο διπλό έργο της απελευθέρωσης της Παλαιστίνης από τον Σιωνισμό και του κόσμου από την αμερικανική ηγεμονία. Αυτό ελπίζει κάθε ζωντανό και αισθανόμενο ον στον πλανήτη.

Αλλά στο μεταξύ, κάποιος θα έπρεπε να του πάρει το κινητό του τηλέφωνο, όπως αυτοί οι ενοχλητικοί νταήδες που ξοδεύουν τον χρόνο τους εκφράζοντας την υπαρξιακή τους απογοήτευση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κλειδωμένοι στα εγωιστικά τους δωμάτια. Ο Τραμπ επέλεξε την Κυριακή του Πάσχα για να προσβάλει βάναυσα τους Ιρανούς και όλους τους Μουσουλμάνους, αλλά για να νικήσει αυτούς τους «τρελούς καθάρματα» και να ανοίξει ξανά το «γαμημένο» Στενό, χρειάζονται πολύ περισσότερα. Απαιτεί μια εξουσία και ικανότητα που δεν είχε ποτέ και δεν θα έχει ποτέ. Συμπεριφέρεται σαν ένας «ποιος ξέρει ποιος», αλλά βαθιά μέσα του ξέρει πολύ καλά ότι είναι μέτριος και μισεί και τον εαυτό του. Συμπεριφέρεται σκληρός, αλλά είναι ένας ανασφαλής λαπάς που κοιμάται μουδιασμένος από το μεγαλομανές εγώ του και ξυπνάει στη μέση της νύχτας αγωνιώδης από τη γνώση ότι είναι η χειρότερη μαριονέτα του Σιωνισμού που έφτασε ποτέ στον Λευκό Οίκο.


Άλλωστε, η κερδοσκοπία στα ακίνητα είναι ένα πράγμα, η γεωπολιτική άλλο. Το να πουλάς την προσωπική σου επωνυμία είναι άλλο, η διακυβέρνηση μιας μεγάλης χώρας είναι άλλο. Η υπαρξιακή προπαγάνδα είναι άλλο, η σκληρή πραγματικότητα των γεγονότων είναι άλλο. Όταν διαδόθηκε η είδηση ​​της νοσηλείας του, οι Αμερικανοί έσπευσαν στο γκαράζ για να πάρουν μπάρμπεκιου και μπύρες για να γιορτάσουν μαζί, αλλά ήταν άλλος ένας ψευδής συναγερμός. Η πανδημία και ο κυκλώνας Κατρίνα προκάλεσαν πολύ λιγότερες ζημιές, αλλά πρέπει να επιμείνουν. Θα ήταν πολύ βολικό για τον Τραμπ, αλλά και για τους υποστηρικτές του. Πρέπει να θερίσουν ό,τι έσπειραν πριν τον αποχαιρετήσουν, ενώ όλοι οι άλλοι πρέπει να μάθουν το ιστορικό μάθημα. Έτσι βελτιώνεται ο κόσμος, ή τουλάχιστον θα έπρεπε. Αλλά εν τω μεταξύ, οι βόμβες πετούν, ακόμη και στα μέσα ενημέρωσης. Ακόμα και η ηρωική διάσωση του Αμερικανού πιλότου ήταν εντελώς ανοησία. Το Ιράν κατέρριψε δύο αμερικανικά μαχητικά-βομβαρδιστικά που σκόπευαν να λειτουργήσουν χειρουργικά τον πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής του Ισφαχάν για να κλέψουν μερικά κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου, επιτρέποντας στον ενοχλητικό νταή να δημοσιεύσει το εντυπωσιακό του κατόρθωμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να κηρύξει τη νίκη και να μαζέψει τα πράγματά του πριν καταρρεύσει η αυτοκρατορία του δολαρίου.

Η ασύμμετρη απειλή της ψυχοπολιτικής μπουρδολογίας!

03/04/2026

ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ΓΙΑΝΝΗΣ

Ο πρόσφατος πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν έχει δώσει την ευκαιρία σε πολλούς εξειδικευμένους γεωπολιτικούς αναλυτές να εκθέσουν τις απόψεις τους. Μαζί τους εμφανίστηκαν και απόστρατοι αξιωματικοί που έχουν πάρει σβάρνα τα κανάλια για να πουν “τα δικά τους”.

Δίπλα σ’ αυτούς οι πολίτες είχαν επίσης την ευκαιρία να ακούσουν και αρκετούς άλλους “εμπειρογνώμονες”: Όχι μόνο ιστορικούς, πολιτικούς επιστήμονες ή δημοσιογράφους, αλλά και ψυχολόγους. Από τον αχταρμά των πληροφοριών και των ερμηνευτικών προσεγγίσεων του πολέμου δημιουργήθηκε μια Βαβέλ, ένα βουητό πολυγλωσσίας, ενδεχομένως μια “χάβρα”, που μάλλον συσκοτίζει, παρά διαφωτίζει το κοινό στο οποίο απευθύνεται.

Ίσως, η πιο χαρακτηριστική περίπτωση αυτής της χάβρας ήταν η πρόσφατη συζήτηση που οργάνωσε ο έγκριτος δημοσιογράφος Γιώργος Σαχίνης με τον εξίσου έγκριτο γεωπολιτικό αναλυτή Κώστα Γρίβα και τον ιστορικό Γιώργο Μαργαρίτη, με “μαϊντανό”, τον –κατά δήλωσή του– κοινωνικό και αναπτυξιακό ψυχολόγο κ. Ανδρουλιδάκη. Ο πολιτικά μάλλον συμπαθής αυτός ψυχολόγος, με αρκετές δημοκρατικές και πατριωτικές σε γενικές γραμμές ευαισθησίες, διακρίνεται τα τελευταία χρόνια στο διαδίκτυο ιδίως, για τις συχνές, μακροσκελείς παρεμβάσεις του περί πολλών κοινωνικών και πολιτικών θεμάτων της επικαιρότητας.

Κι αυτό, είναι θετικό. Αυτό που αντίθετα, δεν είναι καθόλου θετικό, είναι η καταχρηστική, κάποτε και ασυνάρτητη χρήση που κάνει ο κ. Ανδρουλιδάκης πολλών όρων και εννοιών που προέρχονται επιστημολογικά από την ψυχολογία ή την ψυχανάλυση, για την ερμηνεία κοινωνικών και πολιτικών γεγονότων ή και αντίστροφα. Όρων και εννοιών που προέρχονται από τις πολιτικές επιστήμες, ή την ιστορία για την κατά αναλογία ερμηνεία διαφόρων ψυχολογικών γεγονότων ή συλλογικών στάσεων και συμπεριφορών.

Ο ασύμμετρος πόλεμος έχει ήδη κερδηθεί από το Ιράν

Pino Arlacchi - 03/04/2026

Πηγή: Il Fatto Quotidiano

Οι 12 δηλώσεις του Τραμπ σχετικά με τη νίκη που έχει ήδη επιτευχθεί στο Ιράν θεωρούνται από πολλούς απλώς προϊόν αλαζονείας και έλλειψης επαφής με την πραγματικότητα.

Από την οπτική γωνία ενός συμβατικού πολέμου, ωστόσο, είναι αναμφίβολα αλήθεια ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ κερδίζουν τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. Είναι αλήθεια ότι οι συμβατικές ένοπλες δυνάμεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας έχουν υποβαθμιστεί, η στρατιωτική της υποδομή έχει καταστραφεί, ο εναέριος χώρος της έχει κατακτηθεί. Αλλά αυτές είναι οι λάθος παράμετροι για να κρίνουμε την πρόοδο της σύγκρουσης. Ο πραγματικός πόλεμος που διεξάγεται στο Ιράν, αυτός που τελικά έχει σημασία, είναι ασύμμετρος. Και σε αυτόν τον πόλεμο το Ιράν επικρατεί. Η Τεχεράνη δεν έχει καν προσπαθήσει να αμυνθεί στον συμβατικό πόλεμο. Για σχεδόν 40 χρόνια, από το τέλος του πολέμου κατά του Ιράκ, έχει εγκαταλείψει τον εκσυγχρονισμό του στρατιωτικού της μηχανισμού υπέρ μιας ασύμμετρης δομής. Δηλαδή, μιας δομής που υπερισχύει ολοένα και περισσότερο των βομβών, των πλοίων και των αεροπλάνων του αντίπαλου συνασπισμού.

Το ερώτημα που πρέπει να τεθεί, επομένως, δεν είναι πόση περαιτέρω ζημιά μπορεί να αντέξει η Ισλαμική Δημοκρατία πριν παραδοθεί, αλλά πόσο καιρό θα διαρκέσει η αμερικανική ψευδαίσθηση της νίκης, εκεί που οι ένοπλες δυνάμεις της πάντα έχαναν. Η Τεχεράνη προετοιμάζεται για αυτόν τον πόλεμο, όπως είπαμε, εδώ και σχεδόν 40 χρόνια. Εφαρμόζει μια στρατηγική που έχει καταφέρει να καταδείξει την ευπάθεια της ισραηλινής αεράμυνας, να ακινητοποιήσει τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στον Περσικό Κόλπο, να δημιουργήσει διχόνοια μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους στον Κόλπο και να μετατρέψει μια τοπική σύγκρουση σε μοχλό ικανό να αποσταθεροποιήσει την παγκόσμια οικονομία.

Ο Mearsheimer για τον πόλεμο – Γιατί δεν θα χάσει το Ιράν

25/03/2026

EPA/ABIR SULTA

ΣΤΟΪΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Μια αναλυτική συνέντευξη (θα την παραθέσουμε σε τρία μέρη) του Αμερικανού καθηγητή διεθνών σχέσεων της “ρεαλιστικής σχολής” στο πανεπιστήμιο του Σικάγου John J. Mearsheimer στον βραβευμένο με το βραβείο Pulitzer δημοσιογράφο Chris Hedges για τον πόλεμο και την στρατιωτική κατάσταση στη Μέση Ανατολή, τις λάθος εκτιμήσεις της αμερικανικής κυβέρνησης, την στρατηγική του Ιράν, τις γεωοικονομικές επιπτώσεις και τα γεωπολιτικά ρίσκο μιας περαιτέρω κλιμάκωσης της σύγκρουσης μεταξύ Αμερικανοϊσραηλινών και Ιρανών.

Στο ερώτημα του διακεκριμένου δημοσιογράφου Chris Hedsen για ποιο λόγο ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανέτρεψε την διαχρονική πολιτική όλων των προκατόχων του (Μπους, Ομπάμα και Μπάιντεν) κι επιτέθηκε στις 28 Φεβρουαρίου απρόκλητα και σε παράβαση του διεθνούς δικαίου στο Ιράν, ο διάσημος Αμερικανός καθηγητής διεθνών σχέσεων στο πανεπιστήμιο του Σικάγου John J. Mearsheimer ήταν κατηγορηματικός: Η αλλαγή της αμερικανικής πολιτικής απέναντι στο Ιράν είναι μια νέα πραγματικότητα και ο Τραμπ «είναι πράγματι ο πρώτος πρόεδρος των ΗΠΑ που έπεσε στην παγίδα» του Νετανιάχου.

Υπενθυμίζοντας παράλληλα ότι «το πρώτο μικρό βήμα προς τα μπροστά έγινε τον περασμένο Ιούνιο με τον πόλεμο των 12 ημερών» εναντίον του Ιράν, που ξεκίνησε και ουσιαστικά διεξήγαγε και πάλι το Ισραήλ, αλλά ο Τραμπ ήταν αυτός που ανακοίνωσε ότι «ο πόλεμος έληξε νικηφόρα για τις ΗΠΑ, με την καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν».

Τώρα όμως, όπως υποστήριξε ο Αμερικανός καθηγητής, ο Τραμπ «μπήκε σε αγεωγράφητα νερά», χωρίς να γνωρίζει τις πραγματικές στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν, ούτε να έχει κάποια στρατηγική απεμπλοκής από αυτήν την πολεμική περιπέτεια. Ήδη, μετά από τρεις εβδομάδες πολέμου κλυδωνίζεται η παγκόσμια οικονομία, αλλά και η νατοϊκή συμμαχία. Μια δυσμενή πραγματικότητα για την οποία προειδοποιούσε από καιρό ο νουνεχής, διορισμένος από τον Τραμπ αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των ΗΠΑ, στρατηγός John Daniel Caine, καθώς «γνώριζε από την αρχή ότι τα πράγματα δεν θα εξελίσσονταν όπως φαντασιώνονταν Τραμπ και Νετανιάχου».

Η “παγίδα” Νετανιάχου

Στρατηγική διαφυγής

Enrico Tomaselli - 21 Μαρτίου 2026

Πηγή: Red Jackets

Γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι η ηγεσία των ΗΠΑ -και όχι μόνο η ομάδα των Χριστιανών Σιωνιστών φυγάδων που ο Τραμπ έχει συσπειρώσει γύρω του- έχει πέσει σε παγίδα και τώρα δεν ξέρει πώς να ξεφύγει χωρίς να πληρώσει ένα βαρύ τίμημα (και προφανώς δεν αναφέρομαι στο οικονομικό, το οποίο είναι ήδη ένα τίμημα, αλλά στο πολιτικό).
Η σταθερή άρνηση του Ιράν να αποδεχτεί οποιονδήποτε συμβιβασμό, όπως αυτόν που εφαρμόστηκε για τον τερματισμό του Πολέμου των 12 Ημερών, είναι σαφώς το κύριο εμπόδιο, ακολουθούμενο από την τεράστια δυσκολία της αποχώρησης αφήνοντας το Ισραήλ σε αδιέξοδο.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ουάσιγκτον διχάζεται ανάμεσα στην επιθυμία της να εγκαταλείψει τον Περσικό Κόλπο και την επιθυμία της να επιτύχει μια αδύνατη νίκη. Παγιδευμένη ανάμεσα σε αυτές τις δύο επιλογές -και οι δύο προς το παρόν ανέφικτες- αγωνίζεται να ασκήσει πίεση για να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων. Η ευφάνταστη ποικιλία υποθέσεων που διατυπώνονται, μαζί με τη θριαμβευτική γλώσσα που είναι τόσο προφανώς αντίθετη με την πραγματικότητα, απεικονίζουν τέλεια τη σύγχυση που επικρατεί στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ.

Η πιθανότητα μιας ευκαιρίας διαφυγής από τη σύγκρουση, χωρίς να μοιάζει με καταστροφική ήττα, μειώνεται μέρα με τη μέρα, και αυτό προφανώς διαταράσσει τον ύπνο του ενοίκου του Λευκού Οίκου - ο οποίος είναι εμφανώς απρόθυμος να παραδεχτεί ότι έκανε λάθος, πόσο μάλλον να παραδεχτεί ότι ηττήθηκε. Αυτό οδηγεί κάποιον να σκεφτεί την πιθανότητα ότι, σε κάποιο σημείο, εάν το παράθυρο της «θετικής» ευκαιρίας μειωθεί δραματικά, μπορεί να αρχίσει να σκέφτεται την μετατόπιση της ευθύνης. Αλλά, προφανώς, δεν μπορεί απλώς να είναι αποδιοπομπαίος τράγος (σε αυτήν την περίπτωση, το επιδιωκόμενο θύμα θα ήταν ο Χέγκεθ, ο οποίος κατά τα άλλα έχει όλα τα κατάλληλα χαρακτηριστικά για να εκπληρώσει αυτόν τον ρόλο), καθώς αυτό θα σήμαινε ότι ο Αρχιστράτηγος έχει με κάποιο τρόπο εξαπατηθεί. Ένα ζώο παγιδευμένο σε μια παγίδα μπορεί να δαγκώσει το πόδι του μόνο και μόνο για να ξεφύγει. Και αν τα πράγματα πάνε πολύ άσχημα, μια απεγνωσμένη κίνηση από τον Τραμπ δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Ντόναλντ Τραμπ: Πέντε μοιραία λάθη

Massimo Mazzucco - 18 Μαρτίου 2026

Πηγή: Massimo Mazzucco

Ο Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο, και δυστυχώς η άπειρη αλαζονεία του τον εμποδίζει να τα αναγνωρίσει ως τέτοια. Αυτό μπορεί μόνο να τον οδηγήσει σε περαιτέρω λάθη, που επιδεινώνονται από τα προηγούμενα.

Πρώτο λάθος: η εμπιστοσύνη στον Νετανιάχου.

Το μεγαλείο του Νετανιάχου έγκειται στο ότι έκανε τον Ντόναλντ Τραμπ να πιστέψει ότι ήταν κατά κάποιο τρόπο «ισότιμοι εταίροι» σε επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Στην πραγματικότητα, ο Νετανιάχου κατάφερε να εκμεταλλευτεί πλήρως το διογκωμένο εγώ του Τραμπ, πείθοντάς τον να διεξάγει έναν πόλεμο από τον οποίο το Ισραήλ είναι το μόνο που μπορεί πραγματικά να επωφεληθεί.

Το να βλέπεις τον Νετανιάχου να βγαίνει από το Οβάλ Γραφείο κάθε φορά με αυτό το πονηρό χαμόγελο στο πρόσωπό του λέει πολλά για την ικανότητά του να χειραγωγεί τον Ντόναλντ Τραμπ. Για όποιον αναζητά ζωντανές αποδείξεις, απλώς κοιτάξτε τις εικόνες από το επίσημο γεύμα όπου ο Νετανιάχου παρουσίασε με πομπώδη τρόπο την επιστολή υποψηφιότητας του Ντόναλντ Τραμπ για το Νόμπελ Ειρήνης. Ένας δραματικός τρόπος να επιδοθούν δημόσια στην καυχησιολογία του Προέδρου, ενώ ταυτόχρονα τον χλεύασαν με μια «υποψηφιότητα» που δεν είχε πραγματική αξία.

Ο Νετανιάχου του είπε: «Είσαι ο πιο όμορφος από όλους», και αυτός, σαν οκτάχρονο, το πίστεψε. Και τώρα, ενώ ο Μπίμπι τρίβει τα χέρια του, ο Τραμπ βρίσκεται βυθισμένος σε έναν πόλεμο από τον οποίο δεν ξέρει πλέον πώς να ξεφύγει.

Δεύτερο λάθος: να βασιστεί στην εξέγερση του ιρανικού λαού.

Η ΣΥΡΙΑ ΟΠΩΣ ΤΟ ΙΡΑΝ; Μέρος 1ο

από τον Ντον Κούρζιο Νίτολια(Don Curzio Nitoglia)

Ο Τζουλιέτο Κιέζα (1 ) στο βιβλίο του με τίτλο Putinfobia (Μιλάνο, Piemme, 2016)2 )) έγραψε ότι «τον Οκτώβριο του 2015, η επέμβαση της Ρωσίας του Πούτιν στη Συρία άλλαξε ολόκληρο το διεθνές τοπίο» (ό.π., σελ. 176).

«Η ανατροπή του Σύριου Προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ, ο κύριος στόχος των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας, αποτράπηκε [από τον Πούτιν, αλλά μόνο μέχρι το 2024, επιμ.]» (σελ. 159).

Ο συγγραφέας προβλέπει ότι με το τέλος της προεδρίας Ομπάμα [Νοέμβριος 2016, επιμ.] ο κόσμος θα βρεθεί «στα πρόθυρα ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου » (σελ. 177).

Μέχρι τώρα, είναι κατανοητό ότι «σχεδόν ολόκληρος ο δυτικός συνασπισμός (σίγουρα οι ΗΠΑ, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ) συμμετείχε άμεσα στην υποστήριξη, τη χρηματοδότηση και τη δημιουργία του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), […] το οποίο άρχισε να υποχωρεί μόνο όταν επλήγη σοβαρά από τους ρωσικούς βομβαρδισμούς (2015, επιμ.)» (σελ. 179).

Δεδομένου ότι η Ρωσία του Πούτιν αντιτίθεται (μαζί με το Ιράν πάνω απ' όλα) στην οικοδόμηση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης υπό την ηγεσία του Ισραήλ/ΗΠΑ, «δύο υψηλόβαθμοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι των ΗΠΑ ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να κλιμακώσουν τη σύγκρουση στη Συρία, η οποία περιλαμβάνει άμεση επέμβαση των ΗΠΑ, ίσως σε συνεργασία με την Τουρκία, εντός συριακού εδάφους (για να προχωρήσουν στη συνέχεια στο Ιράν και στη συνέχεια στη Ρωσία, συντ.). Οι περίφημες «μπότες επί του εδάφους». Ο πρώτος που το έκανε ήταν ο αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν [...], ο δεύτερος ο Άστον Κάρτερ , επικεφαλής του Πενταγώνου. [...]. Ο Ομπάμα δεν είναι πλέον ο μόνοςπου λαμβάνει αποφάσεις, οι νεοσυντηρητικοί [...] θέλουν μια σύγκρουση με τη Ρωσία και την Κίνα » (σελ. 184).

Ηχηρή παραίτηση του διευθυντή της αντιτρομοκρατικής στις ΗΠΑ.

Όχι πως δεν σάς τα λέγαμε αλλά δείτε πως η Αλήθεια πάντα μα πάντα βρίσκει τρόπο να βγαίνει στην επιφάνεια. Διαβάστε και θα καταλάβετε

"Πρόεδρε Τραμπ,

Μετά από πολλή σκέψη, αποφάσισα να παραιτηθώ από τη θέση μου ως Διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας, με ισχύ από σήμερα.

Δεν μπορώ εντίμως να υποστηρίξω τον συνεχιζόμενο πόλεμο στο Ιράν. Το Ιράν δεν αποτελούσε άμεση απειλή για το έθνος μας, και είναι σαφές ότι ξεκινήσαμε αυτόν τον πόλεμο λόγω πίεσης από το Ισραήλ και το ισχυρό αμερικανικό λόμπι του.

Υποστηρίζω τις αξίες και την εξωτερική πολιτική στην οποία κάνατε εκστρατεία το 2016, 2020 και 2024, και την οποία εφαρμόσατε κατά την πρώτη σας θητεία. Μέχρι τον Ιούνιο του 2025, καταλαβαίνατε ότι οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή ήταν παγίδα που στέρησε από την Αμερική τις πολύτιμες ζωές των πατριωτών μας και εξάντλησε τον πλούτο και την ευημερία του έθνους μας.

Η Μέση Ανατολή στις φλόγες: το ενεργειακό παιχνίδι

Giacomo Gabellini - 14 Μαρτίου 2026

Πηγή: Ανάλυση Άμυνας

Ο πόλεμος που εξαπέλυσαν το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον του Ιράν συνεχίζει να τροφοδοτεί την αστάθεια στις αγορές ενέργειας. Η ραγδαία άνοδος των τιμών αναφοράς πετρελαίου Brent και West Texas Intermediate (WTI), η οποία ξεκίνησε την παραμονή του πολέμου και συνεχίστηκε μέχρι τη Δευτέρα 9 Μαρτίου, ακολουθήθηκε από μια ραγδαία πτώση, η οποία οφείλεται εν μέρει στις διαβεβαιώσεις του Προέδρου Τραμπ σχετικά με την επικείμενη ολοκλήρωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Από την άλλη πλευρά, η ομόφωνη απόφαση των 32 χωρών-μελών του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας να απελευθερώσουν 400 εκατομμύρια βαρέλια στρατηγικών αποθεμάτων για να αντισταθμίσουν τη συμφόρηση στην προσφορά πετρελαίου που προκλήθηκε από το de facto κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από τις αρχές της Τεχεράνης.

Πιο συγκεκριμένα, η ιρανική κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα πραγματικό στρατιωτικό σημείο ελέγχου σε αυτό το κρίσιμο σημείο, μέσω του οποίου διέρχονται κατά μέσο όρο 20 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου ημερησίως (ίσο με περίπου το 25% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου μέσω θαλάσσης), επιτρέποντας τη διέλευση μόνο πλοίων που ανήκουν σε χώρες που δεν συνδέονται με αμερικανικά και ισραηλινά συμφέροντα.