ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ - Η ΑΥΡΙΑΝΗ ΗΜΕΡΑ.

Μήπως, μετά την απόφαση καταπέλτη του ΣτΕ και την αναλυτική ενημέρωση του κυρίου Λαζαρατου, θα ήθελαν να μας πουν κάτι όσοι, πανεπιστημιακοί κιόλας και με αριστερουτσικες περγαμηνές τρομάρα τους, μας είχαν πρήξει με την εφαρμογή του νόμου για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια;

Ή μήπως είναι η ώρα της αλήθειας, δηλαδή, να αποδεχτούν ότι το ζήτημα είναι πολιτικό;

Όταν ρωτήθηκε κάποτε η Θάτσερ ποια θεωρεί τη μεγαλύτερη νίκη της, απάντησε, το γεγονός ότι οι πολιτικοί μου αντίπαλοι υιοθέτησαν πλήρως τις θέσεις μου.

Συμπέρασμα: αν οι φοιτητές και οι φοιτήτριες δεν αναλάβουν τις ιστορικές τους ευθύνες, δε θα το κάνει κανείς για αυτους

ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ  - Η ΑΥΡΙΑΝΗ ΗΜΕΡΑ.

Πάνος Λασκαράτος

Μερικές επισημάνσεις για τις αποφάσεις και τις συνέπειές τους. Και τούτο γιατί μου ζητήθηκε από πάρα πολλούς.

Αλλά και προς αποφυγή παρερμηνειών και παρεξηγήσεων ή σκόπιμης υποτιμήσεως των σοβαρότατων συνεπειών των αποφάσεων του ΣτΕ .

Ιδίως από παντοειδή , αλλά και ακαλαισθητα τρολ!

Όσα γράφω εκφράζουν μόνο εμένα και δεν διεκδικούν αυτονοήτως το αλάθητο.

Πόσο δεξιός είναι ο κύριος Σβώλος;

Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ που μίλησε για τον δεξιό κύριο Αλέξανδρο Σβώλο

(Αντιγράφω από το επίσημο βιογραφικό της)

" Ελευθεριάδου Σουλτάνα* (Τάνια) - Γεννήθηκε και μεγάλωσα (sic) στην Καβάλα. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο Εμπορικό και Εργατικό Δίκαιο.

Από το 2002 έως το 2004 ως ασκούμενη δικηγόρος εργάστηκε στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Από το 2004 διατηρεί δικηγορικό γραφείο στην Καβάλα με εξειδίκευση στο Εργατικό Ασφαλιστικό και στο Διοικητικό Δίκαιο.

Από το 2011 είναι νομική σύμβουλος του ΙΚΑ Καβάλας και από το 2009 Νομική Σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας στα υποκαταστήματα των Δήμων Καβάλας και Παγγαίου.

Έχει αναλάβει και διεκπεραιώσει πολλές υποθέσεις διοικητικής και εργατικής φύσεως από το Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας και από το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Καβάλας.

Είναι νομική σύμβουλος σε Πρωτοβάθμια Συνδικαλιστικά Σωματεία Εργαζομένων και Σωματεία Συνταξιούχων του Νομού Καβάλας και δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω.

Διετέλεσε Νομαρχιακή Σύμβουλος Καβάλας και από το 2009 έως το 2011 ήταν επικεφαλής του Κέντρου Προστασίας Παιδιού Καβάλας (πρώην Παιδόπολη «Άγιος Γεώργιος» Καβάλας) ως πρόεδρος του Νομικού Προσώπου.

Μιλά Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά..."

ΥΓ. "Εξ όνυχος τον λέοντα" έλεγε η γιαγιά μου. Δεν χρειάζομαι περαιτέρω πολιτικές αναλύσεις ή δηλώσεις. Αυτή η κυρία με πτυχίο και μεταπτυχιακό, βουλευτής της αριστεράς στο ελληνικό κοινοβούλιο αποδεικνύεται λειτουργικά αναλφάβητη αφού αγνοεί κρίσιμα πρόσωπα όχι μόνο της αριστεράς αλλά και της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Αφού αγνοεί ότι ο Σβώλος δεν ζει πια και για αυτό τον προσφωνεί "κύριο". Εκτός και αν δεν ξέρει- ακόμη χειρότερα - πως ποτέ δεν προσφωνείται έτσι ένας νεκρός.

Πρόκειται για την παιδεία που λαμβάνουν οι νέοι μας τα τελευταία τουλάχιστον 30 χρόνια. Πρόκειται για την παιδεία του Τσίπρα, του Παππά, του Πέτρου Κόκκαλη ή του Γεωργούλη αλλά και του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη ή εκείνης της βουλευτίνας των Κυκλάδων πού συλλάβιζε το χειρόγραφο της από το βήμα της Βουλής. Αλλά και της υπουργού Παιδείας που μπέρδεψε την έναρξη του δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου ή της άλλης υφυπουργού που μίλησε χαριτωμένα για τον εθελοντισμό του 1940. 

Για να μην ξεχνάμε ότι αγραμματοσύνη είναι παχυλή σε όλες τις πτέρυγες του κοινοβουλίου. Θα έλεγα ακόμα ότι το ελληνικό δαιμόνιο κατάφερε να ξεφτιλίσει ακόμα και έναν εκπαιδευτικό θεσμό παγκόσμιου κύρους όπως είναι το Χάρβαρντ! Αριστεία made in Greece and paid in USA.Τα παραδείγματα πάμπολλα ανάμεσα στους γόνους των πολιτικών τζακιών. Δεξιάς και αριστεράς. Αφού τα παιδιά τους και η Παπαρήγα και ο Τσίπρας τα στέλνουν στο αμερικανικό Κολλέγιο.

Διερωτώμαι πάντως με τι κριτήρια επιλέγουν οι αρχηγοί και τα κόμματα τους υποψηφίους τους. Ακόμα δηλαδή ένα θαύμα της μαζικής, τηλεοπτικής Δημοκρατίας μας.

ΛΙΑΚΟΣ - ΣΥΡΙΖΑ και ΤΗΛΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ!!!

ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΚΟΜΜΑΤΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΠΗΡΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ!

Μια και είδαμε το ΣΥΡΙΖΑ να έχει βγάλει το σπαθί απ' το θηκάρι του για να υπερασπιστεί την ιερότητα της αίθουσας διδασκαλίας και το άβατο από τις βιντεοκάμερες του εκπαιδευτικού μαθήματος να θυμηθούμε και την άποψη του Αντώνη Λιάκου, του γκουρού του εκσυγχρονισμού και της κεντροαριστεράς μιας και υπηρέτησε Σημίτη, Γ. Παπανδρέου και τον ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα, ως διορισμένος πρόεδρος του λεγόμενου Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία, (περίοδος 2015-2016).

Ακολουθεί απόσπασμα από τη δημοσίευση του Χρήστου Κάτσικα και όλη η ανάρτηση:

"....Σε πρόσφατο άρθρο της Μαρίας Νταλιάνη, στο protagon.gr, με τίτλο

«Ο φόβος της ΟΛΜΕ μπροστά στην κάμερα» παρεμβαίνει ανάμεσα σε άλλους και ο διορισμένος πρόεδρος του λεγόμενου Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία, Αντώνης Λιάκος (περίοδος 2015-2016).

Τι λέει ο Αντώνης Λιάκος;  Αφού σημειώνει ότι δεν υπάρχει νομικό εμπόδιο για τη διαδικτυακή μετάδοση του μαθήματος, παραθέτει ένα ωραίο παράδειγμα για τα περί προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα γράφοντας: «Για να έχουμε αίσθηση του μέτρου των πραγμάτων, άλλος είναι ο κίνδυνος για την εμπιστευτικότητα όταν κάνεις ΚΥΣΕΑ με ζουμ και άλλος φυσικά όταν κάνεις τη Βιολογία της Α΄ Λυκείου».

Ας θυμίσουμε ότι την ιδέα της τηλεκπαίδευσης και την αντικατάσταση της ζωντανής διδασκαλίας με τηλεκπαίδευση την έφερε ως πρόταση πριν από τη Νίκη Κεραμέως ο Αντώνης Λιάκος επίσημα και με σφραγίδα. Στο 36σέλιδο «Υπόμνημα για την αναδιοργάνωση της Μέσης Εκπαίδευσης και την είσοδο στα ΑΕΙ-ΤΕΙ», που είδε το φως της δημοσιότητας με την υπογραφή του προέδρου του Εθνικού και Κοινωνικού Διαλόγου κ. Αντώνη Λιάκου, όπου σκιαγραφείται ένα αριστοκρατικό Λύκειο για πολύ λίγους, στις σελίδες 34-35 οι συντάκτες γράφουν τα εξής εκπληκτικά:

«Εξορθολογισμός και τηλεκπαίδευση. Ο συνολικός αριθμός ωρών διδασκαλίας στο Λύκειο θα είναι 33, έτσι θα υπάρχει μια αρχική οικονομία για τις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου. Από κει και πέρα θα απαγορεύεται να γίνει τμήμα σε κάποιο μάθημα αν δεν υπάρχουν τουλάχιστον 20 μαθητές για το μάθημα αυτό. Αυτό σημαίνει ότι κάποια μαθήματα θα παρέχονται μόνο σε ορισμένα Λύκεια.
»Πιθανόν να πρέπει να φτιαχτούν δομές για τις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου με περισσότερα παιδιά (πράγμα που είναι και παιδαγωγικά σωστό) ή ακόμα κάποια μαθήματα να τα παρακολουθούν οι μαθητές σε συγκεκριμένη χρονικά ζώνη ή, τέλος, το όλο σύστημα να λειτουργήσει ως καταλύτης για να αναπτυχθούν επιτέλους υποδομές σύγχρονης τηλεκπαίδευσης. Ειδικά σε περιπτώσεις απομακρυσμένων Λυκείων κάποια μαθήματα θα διδάσκονται με τηλεκπαίδευση: τα σχολεία θα εξοπλιστούν με μία ή δύο κατάλληλες αίθουσες με εξαιρετική υποδομή και πολύ καλό εξοπλισμό.
»Θα έχουν πολύ γρήγορη σύνδεση στο διαδίκτυο και οι μαθητές θα εντάσσονται κανονικά σε μια απομακρυσμένη τάξη. Με χρήση κατάλληλου λογισμικού και εξοπλισμού οι μαθητές θα συμμετέχουν κανονικά στο μάθημα, θα βλέπουν και θα ακούν τους πάντες και οι πάντες θα βλέπουν και θα ακούν αυτούς, θα παίρνουν τον λόγο, θα συμμετέχουν σε διαγωνίσματα και παρουσιάσεις κ.λπ.».
Δηλαδή, πρότειναν να εξαφανίσουν στα απομακρυσμένα Λύκεια τον εκπαιδευτικό και στη θέση του να έχουν... τηλεκπαίδευση!..."

Αθέατα σχέδια του ΥΠΑΙΘ και μνηστήρες της τηλεκπαίδευσης

 Χρήστος Κάτσικας

Καλοφάγωτα!

Βερίκοκα και ροδάκινα Ισπανίας, ντοματίνια Ιταλίας, όμως, τα αγγουράκια ελληνικά! Υγιεινή διατροφή στα σχολεία με εισαγωγή ευρωπαϊκών προϊόντων!!! Τελικά αποφασίσαμε να συνεχίσουμε να ζούμε με συσσίτια και δανεικά και αδυνατούμε να στηρίξουμε την ενδογενή παραγωγή. Βέβαια ως αντάλλαγμα οι δανειστές μετά τα αεροδρόμια και τα λιμάνια θα απαιτήσουν και τη γη σου.

Καλοφάγωτα!!!

Διαμαρτυρία για τις αλλαγές στο Λύκειο και την υποβάθμιση των φιλολογικών μαθημάτων

Του Τάσου Χατζηαναστασίου, Δρ Ιστορίας, Φιλολόγου στο ΕΠΑΛ Ναυπλίου, Οργανωτικού Γραμματέα της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων

Η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων αλλά και σύσσωμος ο φιλολογικός κόσμος είχε από καιρό εκφράσει την αντίθεσή της στις υπουργικές εξαγγελίες διατυπώνοντας συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες προτάσεις σχετικά με τις αλλαγές στο Λύκειο, αλλά δεν εισακούστηκε. Το Υπουργείο μάλιστα αρνήθηκε τον διάλογο με την ΠΕΦ και την ακαδημαϊκή κοινότητα. Έτσι, το Υπουργείο προχώρησε μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα(!) στην ψήφιση ενός νόμου με βάση τον οποίο επανασχεδιάζεται η Παιδεία στη χώρα μας. Μάλιστα, η ψήφισή του από μόλις 147 βουλευτές σε μία εκλογική χρονιά, γεγονός που δεν εγγυάται την εφαρμογή του από την επόμενη κυβέρνηση προκαλεί εύλογα ερωτήματα για τη σπουδή και τη σκοπιμότητα αυτής της πρωτοβουλίας.

Τα επιχειρήματα του Υπουργείου αρχίζουν και τελειώνουν με την επίκληση της απαξίωσης του μορφωτικού χαρακτήρα της Γ’ τάξης του Λυκείου καθώς όλα υποτάσσονται στις προτεραιότητες των εισαγωγικών εξετάσεων. Τις τελευταίες δεκαετίες κυριαρχεί η αντιπαιδαγωγική λογική της διάκρισης μεταξύ δήθεν «χρήσιμων» και «περιττών» γνωστικών αντικειμένων με κριτήριο πάντοτε τις πανελλήνιες εξετάσεις αλλά και μία αγοραία ωφελιμιστική αντίληψη. Αντιμετωπίζει όμως αυτές τις υπαρκτές παθογένειες ο νέος νόμος; Απαλλάσσει τους μαθητές και τους γονείς από το δυσβάσταχτο κόστος της καταφυγής στα φροντιστήρια; Εν τέλει, αποκαθιστά τον παιδευτικό και μορφωτικό ρόλο του Λυκείου; «Πολλοῦ δέ καί δεῖ». Κινείται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση, παροξύνοντας τα σημερινά προβλήματα καθώς θεσμοθετείται η αποκλειστική λειτουργία της Γ΄ τάξης ως τάξης – φροντιστήριο, επικρατεί συντριπτικώς η πιο ακραία εκδοχή της χρηστικής αντιμετώπισης της γνώσης, ως κατάρτισης δηλαδή, και όχι ως πολιτισμικού αγαθού ενώ αυξάνει την ανάγκη για καταφυγή στα φροντιστήρια αφού καταργεί τη λειτουργία των Ομάδων Προσανατολισμού στη Β΄ Λυκείου! Επιπλέον, αντί να αναβαθμίσει και να αναδείξει την ωφέλεια των αυριανών πολιτών από τη γενική παιδεία και ιδίως την ανθρωπιστική, την περιορίζει στο ελάχιστο. Τέλος, αυξάνει τις ώρες διδασκαλίας των μαθημάτων των Ομάδων Προσανατολισμού σε τέτοιο βαθμό που το προβλέψιμο αποτέλεσμα θα είναι η κόπωση, ο κορεσμός και πιθανόν η ανάπτυξη αισθήματος απώθησης των μαθητών αλλά και των διδασκόντων για τα αγαπημένα τους μαθήματα.

Συγκεκριμένα και σε ό,τι αφορά τα φιλολογικά μαθήματα με αυτόν τον νόμο αλλά και το σύνολο των μέτρων που έχουν ληφθεί τα τελευταία χρόνια:

ΚΥΡ: ΟΙ ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Προεκλογικό πάρτυ του ΣΥΡΙΖΑ στις πλάτες των αναπληρωτών!

της Αντιγόνης Τρούλη*

«Σας προσκαλούμε στην εκδήλωση με αφορμή τον διορισμό των Επιτυχόντων Ασεπ 1998 και Ασεπ 2008,την οποία θα τιμήσουν με την παρουσία τους ο Υπουργός Επικρατείας, κ. Χριστόφορος Βερναρδάκης, ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας, κ. Ηλίας Γεωργαντάς, η Υποψήφια Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, κα Κατερίνα Νοτοπούλου, καθώς και οι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ Ά Θεσσαλονίκης.Σας περιμένουμε όλες και όλους, να γιορτάσουμε την αίσια έκβαση του πολυετή αγώνα μας.»
Παρασκευή 3 Μαΐου 2019 στις 9μ.μ.
«Theatro cafe» Βασιλικό Θέατρο Θεσσαλονίκης

Αφού συνέχισαν την πολιτική της αδιοριστίας στα 4 χρόνια που κυβερνούν, αφού ψήφισαν το προσοντολόγιο των απολύσεων, αφού κράτησαν άθικτο το νομικό οπλοστάσιο που επέτρεψε στο ΣΤΕ (527/15) να βγάζει «παράνομους και αντισυνταγματικούς» όλους τους διορισμούς εκτός ΑΣΕΠ στέλνοντας στα δικαστήρια  εκπαιδευτικούς εναντίον συναδέλφων τους, τώρα (προεκλογικά -as usual-) διορίζουν μόνο όσους προσέφυγαν και δικαιώθηκαν στα δικαστήρια: δηλαδή 423 εκπαιδευτικούς, επιτυχόντες του ΑΣΕΠ 2008 –ανάμεσά τους και πολλά «δικά τους παιδιά» βουλευτών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ! Οι σκανδαλώδεις και προκλητικοί αυτοί διορισμοί, με ευνοϊκές μάλιστα διατάξεις, γίνονται κατά παράβαση των πινάκων προϋπηρεσίας, του χρόνου κτήσης πτυχίου, αλλά και αυτής ακόμα της σειράς επιτυχίας του ΑΣΕΠ του 2008! Να μην μιλήσουμε και για τους επιτυχόντες των προηγούμενων ΑΣΕΠ… Το θράσος τους, όμως, περισσεύει όταν κάνουν και …πάρτυ …για να το γιορτάσουν!  Να πιουν δηλαδή στην υγεία των …«κορόιδων»!

Μόνο που αυτά τα «κορόιδα», κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, κυβερνητικοί πρώην και νυν, δηλαδή όλοι εμείς που γεράσαμε σχεδόν πάνω από τα χνώτα των μαθητών μας υπηρετώντας την εκπαίδευση, όλοι εμείς που δίνουμε την ψυχή μας σε κάθε γωνιά της Ελλάδας χρόνια τώρα με τη  βαλίτσα στο χέρι κάθε Σεπτέμβρη, όλοι εμείς που περάσαμε τις συμπληγάδες των εξοντωτικών ΑΣΕΠ που επιβάλατε, διαλύοντας τις ζωές μας, όλοι οι νέοι συνάδελφοι που έχουν δικαίωμα στη σταθερή και μόνιμη εργασία, δεν θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια.

Θεματική εβδομάδα στα Γυμνάσια: «Μπαίνει μια τρανς φιλόλογος στην τάξη, πώς την αντιμετωπίζετε;»

Ξεκινάει ο νέος θεσμός στα Γυμνάσια όλης της χώρας που έχει σκοπό να σπάσει τα ταμπού και συμβάλλει στην εξοικείωση με τη ΛΟΑΤΚΙ φιλοσοφία - Οι εκπαιδευτικοί-ακτιβιστές και το γλωσσάρι για την εναλλακτική σεξουαλικότητα

Κάνετε ΚΛΙΚ στην εικόνα ή ΕΔΩ για να διαβάσετε την ανάρτηση...

ΑΕΙ, παραμάγαζα της κυβέρνησης

Γ Παπαδόπουλος- Τετράδης

Εμείς ξέραμε ότι τα πανεπιστήμια στην Ελλάδα είναι αυτοκέφαλα, αυτεξούσια και δεν υπόκεινται στην εξουσία της κάθε κυβέρνησης. Ξέραμε επίσης, ότι εκεί υπάρχει ένα άσυλο, που επιτρέπει στον καθένα να εκφράζει τις απόψεις του, που ενδεχομένως δεν μπορεί να εκφράσει αλλού. Μάθαμε τώρα ότι τα πανεπιστήμια είναι όργανα της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης και μάλιστα με υπουργικές εντολές!

Το τελευταίο κρούσμα της ιδιωτικοποίησης των ΑΕΙ από την κυβερνητική και κομματική πολιτική ήρθε από το Πάντειο. Το οποίο ακύρωσε προγραμματισμένη από καιρό εκδήλωση της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής Ελλάδας με θέμα τα 28 χρόνια ανεξαρτησίας του Ναγκόρνο Καραμπάχ, με εντολή του υπουργείου Εξωτερικών και του υπουργείου Παιδείας!

Το θέμα είχε σαν επίκεντρο τις διάφορες απόψεις για το status quo στη περιοχή του Καυκάσου, με τη συμμετοχή καθηγητών διεθνούς δικαίου και από το συγκεκ ριμένο Πανεπιστήμιο!

Το υπουργείο Εξωτερικών διαψεύδει κάθε ανάμιξη, αλλά, όλως συμπτωματικώς, υφυπουργός Εξωτερικών είναι η καθηγήτρια στο Πάντειο Σία Αναγνωστοπούλου, με έντονη δράση στα της σχολής, ακόμα και κατά τη διάρκεια της θητείας της στην κυβέρνηση εδώ και 4 χρόνια.

Γιώργος Τσιτσιμπής: "Αργία Τριών Ιεραρχών λάθος, υπερβολή ή σκοπιμότητα;

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή

Είναι αλήθεια πως αξίζει να τιμάς με ιδιαίτερο τρόπο κάτι που το θεωρείς ξεχωριστό. Βέβαια, ο τρόπος της τιμής έχει την δική του σημασία.

Καθημερινά, υπάρχουν επέτειοι στις οποίες αναφερόμαστε είτε για να αντλήσουμε συμπεράσματα, είτε για να τονίσουμε το ξεχωριστό και ιδιαίτερο, είτε απλά για να τιμήσουμε το γεγονός. Σ’ αυτή την οπτική, πρέπει να παραδεχτούμε πως υπάρχει και μια «αδυναμία». Καθιερώνεις μια επέτειο και ξεμπερδεύεις όλον τον άλλο καιρό από την σημασιολογία της. Το πιο δημιουργικό, θα ήταν κατά τη γνώμη μας, να υπήρχε διάχυση του νοήματος σ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Με διάφορες ευκαιρίες να επανέρχεσαι και να σηματοδοτείς την καθημερινότητα με αυτό που θεωρείς μείζον. Πόσο ωραία θα ήταν κάτι τέτοιο να συνέβαινε, ας πούμε, με τις έννοιες δικαιοσύνη, αντίσταση, αλληλεγγύη …

Επί του προκείμενου τώρα. Έχουμε για πρώτη φορά (αυτή η πρώτη φορά μας έχει τσακίσει) γενικευμένη αργία για τα σχολεία μας, την ημέρα των Τριών Ιεραρχών. Κάτι, που προφανώς, για τον κάθε καλόπιστο, είναι ένδειξη ευγνωμοσύνης του Υπουργείου για να τιμήσει τους προστάτες των γραμμάτων. Και ω του θαύματος! (γιατί θαύματα γίνονται εντός και εκτός του χώρου της Εκκλησίας) αποδομείς εντελώς αυτό που υποτίθεται ότι θέλεις να τιμήσεις. Αυτή η μέρα γίνεται μια «νεκρή μέρα». Αργία και δεν κινείται τίποτα. Ούτε καν εκκλησιασμός. Τι και αν οι συγκεκριμένοι Άγιοι συμπυκνώνουν με τον καλύτερο τρόπο αυτό που είπαμε παραπάνω, τις έννοιες δικαιοσύνη, αντίσταση, αλληλεγγύη. Τι και αν οι ίδιοι στα συναξάρια τους, όχι μόνο δεν αναδεικνύονται αργόσχολοι αλλά αντιθέτως ιδιαίτερα δημιουργικοί!!! Θρησκευτική γιορτή χωρίς καν εκκλησιασμό; Η πρόταση, της εγκυκλίου που στάλθηκε στα σχολεία, για ένα δίωρο αφιέρωμα την προηγούμενη μέρα, μόνο ως άλλοθι μπορεί να εκληφθεί.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΦΟΡΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!!!

Μαθητικά συσσίτια: σχολικό πρόγραμμα ή αναγκαιότητα;

Του Γιώργου Τσιτσιμπή*

Κάποιοι επαίρονται για την υλοποίηση «προγράμματος σχολικών γευμάτων», όπως λένε, σε ορισμένα σχολεία της επικράτειας. Ένα «πρόγραμμα» που κατόρθωσε να υλοποιηθεί μετά από πολλές παλινωδίες.

Είναι όμως έτσι; Πρόκειται πράγματι για πρόγραμμα που υλοποιείται στο σχολείο ή για ένα μέτρο κοινωνικά αντισταθμιστικό που το επέβαλε η σκληρή πραγματικότητα;

Πρόγραμμα, και μάλιστα σχολικό, είναι μια δράση που σχεδιάζεται με δομή, έχει στάδια υλοποίησης, συγκεκριμένη στοχοθεσία και αξιολόγηση με μετρήσιμα αποτελέσματα. Τι απ’ όλα αυτά περιέχει το συγκεκριμένο, για να μας κάνει, μάλιστα, υπερήφανους που το υλοποιούμε;

Δυστυχώς, δεν πρόκειται για πρόγραμμα αλλά για ένα μέτρο σωστό και αναγκαίο. Και βέβαια θα έπρεπε να καλύπτει το σύνολο των σχολείων και όχι επιλεκτικά ορισμένα. Άλλωστε, η επιλογή των περιοχών εφαρμογής, φημολογείται ότι έγινε κατά προτεραιότητα σε περιοχές με ευάλωτες κοινωνικά ομάδες και χαμηλό οικογενειακό εισόδημα. Αν είναι έτσι, τότε από μόνο του μαρτυρά την αναγκαιότητα του μέτρου και όχι την ονοματοδοσία που του προσδίδουν.

Η έλλειψη όμως υποδομής και σχεδιασμού το καθιστούν ανεφάρμοστο στην πράξη, τουλάχιστον στο βαθμό που το είχαν φανταστεί οι υπεύθυνοι. Πώς να υλοποιηθεί γεύμα ως πρόγραμμα, όταν μέσα σε 30΄ θα πρέπει να χωρέσουν: η αποχώρηση των μαθητών από τις τάξεις τους, η μετατροπή των αιθουσών διδασκαλίας σε εστιατόριο, το καθάρισμα των θρανίων και η αλλαγή χρήσης τους σε τραπέζια εστίασης (με τον απαραίτητο υγειονομικό καθαρισμό και απολύμανση), το στρώσιμο και το σερβίρισμα, η στοιχειώδης υγειονομική προετοιμασία των μαθητών (πλύσιμο χεριών κλπ), το γεύμα αυτό καθ’ αυτό και τέλος το μάζεμα και η αποκατάσταση του χώρου, για να μετατραπεί πάλι σε αίθουσα διδασκαλίας;

Ο Τσίπρας που στέλνει τα παιδιά του σε ιδιωτικό σχολείο, είναι κατά της ιδιωτικής παιδείας. ΜΕ ΤΙ ΝΑ ΠΡΩΤΟΓΕΛAΣΕΙΣ

Οι νέες δηλώσεις του κάνουν ακόμα πιο εμφανή την υποκρισία των τιμητών των πάντων

Από: 

Άρης Δημοκίδης

Στιγμιότυπο απ' τη χτεσινή συζήτηση στη Βουλή (Φωτο: Eurokinissi)

Με στόμφο δήλωσε στη Βουλή ο Πρωθυπουργός πως:

«Παιδεία άλλη για τους κληρονόμους και άλλη για τα παιδιά του λαού δεν θα επιτρέψουμε»

Με τη φράση του αυτή δήλωνε εμφατικά την αντίθεσή του στη δημιουργία οποιουδήποτε ιδιωτικού πανεπιστημίου στο ελληνικό έδαφος, δεσμευόμενος πως δεν θα γίνει καμία αλλαγή στο άρθρο 16.

Καταρχάς δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος δέχεται απ’ τη μία να υπάρχουν ιδιωτικά δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια, κολέγια, ΙΕΚ, παιδικοί σταθμοί -τα πάντα- αλλά τραβάει την κόκκινη γραμμή του στο Πανεπιστήμιο.

Θέλω να πω, αν νοιάζεται κάποιος πραγματικά τόσο πολύ «για τα παιδιά του λαού» και θεωρεί πως επειδή δε μπορούν να πάνε σε ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν πρέπει να έχει τη δυνατότητα και κανένας άλλος, πώς κοιμάται τη νύχτα όταν κάθε πρωί χτυπούν φιλελέ και υπερκαπιταλιστικά κουδούνια στα χιλιάδες ιδιωτικά εκπαιδευτήρια της χώρας μας; Πώς καταφέρνει να ζει με τη συνείδησή του και πώς κρατιέται εδώ και σχεδόν 4 χρόνια και δεν καταργεί την ιδιωτική εκπαίδευση από τη στιγμή που βροντοφωνάζει ότι δεν την επιτρέπει;

Το ότι ο ίδιος στέλνει τα παιδιά του σε (ακριβό) ιδιωτικό σχολείο είναι φυσικά το κερασάκι στην τούρτα.

Θέμα ταμπού

Για κάποιο λόγο το να μιλάς για την ιδιωτική εκπαίδευση των παιδιών αριστερών ηγετών θεωρείται άκομψο, έως και απάνθρωπο. Το ότι εμπλέκονται παιδιά κάνει τους ερωτώμενους να σε κοιτούν συνοφρυωμένοι με δραματικό ύφος «δεν το περίμενα ότι θα έπεφτες τόσο χαμηλά και θα μιλούσες για ΤΑ ΑΝΗΛΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ!!!»

Τι αλλάζει στην Ιστορία της Β' Λυκείου

Τι θα ανακοινωθεί αύριο

Μια συντηρητική προσέγγιση στη διδασκαλία της Ιστορίας χωρίς μεταρρυθμιστικές νότες αλλά με τη χρυσόσκονη της εξιστόρησης των σύγχρονων γεγονότων (Αραβική Ανοιξη, φονταμενταλισμός, προσφυγικό ζήτημα) αποτελεί η νέα πρόταση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής για τη διδασκαλία της Ιστορίας στη Β΄ Τάξη του Λυκείου.

«ΤΑ ΝΕΑ» παρουσιάζουν, μία ημέρα πριν από την ανακοίνωση των νέων αναλυτικών προγραμμάτων του υπουργείου Παιδείας ώς την Α΄ Λυκείου, την πρόταση του ΙΕΠ για τη διδασκαλία της Ιστορίας στην κρίσιμη Β΄ Λυκείου που θα είναι η τάξη – κλειδί για την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών των μαθητών, ενώ θα τους προετοιμάζει για το προπαρασκευαστικό προς τα ΑΕΙ έτος της Γ΄ Λυκείου, σύμφωνα με τη φιλοσοφία των αλλαγών που σχεδιάζει ο Κώστας Γαβρόγλου.

Κοινό χαρακτηριστικό τόσο της νέας πρότασης για τη Β΄ Λυκείου όσο και των προγραμμάτων από τη Γ» Δημοτικού ώς την Α΄ Λυκείου που ανακοινώνονται αύριο είναι η πληθωρική ύλη, που δύσκολα θα βοηθήσει τους μαθητές να κατανοήσουν έννοιες ή κοινωνικές περιόδους. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη Νεότερη Ιστορία, σε μία διδακτική ώρα την εβδομάδα όλο τον χρόνο, οι μαθητές θα πρέπει να διδαχτούν θέματα όπως τα αποτελέσματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ολόκληρος ο μεταπολιτευτικός κόσμος και να φτάσουν μέχρι τις σημερινές ημέρες και την Αραβική Ανοιξη. Ωστόσο η νέα πρόταση για τη Β΄ Λυκείου επικεντρώνει περισσότερο στην κοινωνική Ιστορία, μοιάζει να επαναλαμβάνει το πρόγραμμα της Γ΄ Γυμνασίου, πασπαλισμένο όμως και εδώ με πληροφορίες σχετικά με τις σύγχρονες κοινωνίες, τα προβλήματα και τις απειλές τους. Το νέο μάθημα μάλιστα δεν θα έχει καν τη λέξη «Ιστορία» στον τίτλο του, καθώς επεκτείνεται και ονομάζεται «Μορφές πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης του νεότερου και σύγχρονου κόσμου», με ιδιαίτερη έμφαση στις διεθνείς – ευρωπαϊκές εξελίξεις. Καλύπτει γραμμικά σχεδόν όλα τα γεγονότα από τον 18ο αιώνα μέχρι και σήμερα και βέβαια είναι παραφουσκωμένο με γεγονότα.

Ο Φαναριώτης που πατάει σε δυο βάρκες

Της Νεφέλης Λυγερού από το slpress.gr 

Την τελευταία φορά που ήρθε στην επικαιρότητα ήταν αρχές Σεπτεμβρίου του 2018, μόλις ανακοίνωσε την αμφιλεγόμενη κατάργηση της διδασκαλίας των Λατινικών στη Γ΄ Λυκείου. Τότε είχε ξεσηκώσει την κοινότητα των φιλολόγων. Τώρα, κήρυξε τον πόλεμο στους εκπαιδευτικούς θεολόγους, απειλώντας τους μάλιστα με πειθαρχικές διώξεις διότι, σύμφωνα με τον ίδιο, η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ) «παρακινεί τους εκπαιδευτικούς να μην διδάσκουν τα αναλυτικά προγράμματα των Θρησκευτικών«. Ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου, αν και τέκνο της ελληνικής ομογένειας, που παραδοσιακά διακατέχεται από ένα υψηλό αίσθημα πατριωτισμού, δεν έκρυψε ποτέ τη δυσανεξία του για οτιδήποτε εθνικό.

Στην τελευταία περίπτωση καθώς φαίνεται, ο υπουργός αδιαφόρησε για τις ακυρωτικές αποφάσεις 660/2018 και 926/2018 του Συμβουλίου της Επικρατείας και προχώρησε στην εφαρμογή των νέων πολυθρησκειακών προγραμμάτων σπουδών. Προγράμματα, τα οποία όμως «θα αλλάξουν το πολιτισμικό τοπίο της Ελλάδας«, όπως ανέφερε ο Ηρακλής Ρεράκης, καθηγητής Παιδαγωγικής–Χριστιανικής Παιδαγωγικής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έτσι, μεγάλωσε ακόμα περισσότερο το ρήγμα μεταξύ της κυβέρνησης και της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Πριν καιρό ο Κώστας Γαβρόγλου είχε έρθει ξανά στην δημοσιότητα, λόγω του ρεπορτάζ ότι είχε εξαγοράσει τη στρατιωτική θητεία του. Το πραγματικό πρόβλημα είναι πως ο επικεφαλής του υπουργείου Παιδείας είναι ένας σταυροφόρος της μεταμοντέρνας «αριστερής» αποδόμησης.

Άλλος ένας κουτοπόνηρος ιδεολογικός εμφύλιος της κυβέρνησης

Σκίτσο του Ηλία Μακρή

του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου από την Ρήξη. 

Ο αείμνηστος καθηγητής μου Β. Φίλιας έλεγε ότι δε νοείται κοινωνιολόγος να μην μετέρχεται της κλασικής μας παιδεία και να μην γνωρίζει Ιστορία, Οικονομία, Δίκαιο και Γεωγραφία. Αναφερόταν με μια συνθετική ματιά, στο αντικείμενο της Κοινωνιολογίας και στην αναπόφευκτη διασύνδεσή της με βασικά εκπαιδευτικά πεδία. Αυτή και μόνο η αλληλεπίδραση της σύνθεσης θα αρκούσε ώστε το υπ. Παιδείας να αναβάθμιζε συνολικά την κλασική παιδεία, χωρίς να μπει στην διαδικασία αντικατάστασης των Λατινικών. Η ένταξη της Κοινωνιολογίας στα βασικά μαθήματα των ομάδων προσανατολισμού ήταν μια απαραίτητη απόφαση, για μια επιστήμη η οποία είναι η μεθοδική αποτύπωση «του Λόγου της ίδιας κοινωνίας για τον εαυτό της» και μόνο πλούτο μπορεί να προσφέρει σε μια εκπαίδευση, όπου η τεχνολογική, οικονομιστική μονομέρεια τείνει να κυριαρχήσει απόλυτα.

Η απόφαση του Γαβρόγλου, (που εκτός των άλλων, είχε και οικονομικό κριτήριο για τη μη πρόσληψη φιλολόγων) έφερε άλλον έναν ανόητο μικροεμφύλιο εκεί όπου θα υπήρχε μόνο παιδευτική αλληλεπίδραση και συνεργατική επιστημονική κριτική σκέψη. Υπερασπιστές και πολέμιοι, στο λαϊκό και στο επιστημονικό σώμα, κονταροχτυπιούνται ανούσια, ενώ ο ιδεολογικός πολιορκητικός κριός ενάντια στην παιδεία έχει σπάσει ήδη την πόρτα, με προτροπή της κυβέρνησης.

Ο κύριος υπουργός...

Σωστός ο κ. Υπουργός!!! .Ένα βήμα πίσω από το αφεντικό και με κατεβασμένο το κεφάλι ακούει " το Σπύρο το καλό παιδί".

Πόσο πιο ήπια πια; Πώς να μείνω ουδέτερος και συναισθηματικά απαθής;

Ο κύριος αριστερά, ο Σπύρος Λάτσης έχει μεταβεί στο Κατάκολο της Ηλείας για να τιμήσει τον πατέρα του, Γιάννη Λάτση του οποίου το όνομα δόθηκε τιμητικά από την αριστερή κυβέρνηση στο επίνειο του Πύργου και επειδή από εκεί ξεκίνησε ο παλιός εφοπλιστής το μεγάλο ''εθνικό και φιλανθρωπικό του έργο''.

Καλά, ο συνοδοιπόρος του κύριος υπουργός παιδείας με το σκυμμένο κεφάλι που περπατά δίπλα του, δεν γνώριζε τίποτα για τον φόνο, όταν γινόταν ακριβοπληρωμένος υπάλληλος στο ''Ίδρυμα'' των εν λόγω...ευεργετών;

Δεν γνώριζε τον βίο και την πολιτεία του μπαρμπα Γιάννη του μαυραγορίτη και καρα - δωσίλογου στην Κατοχή, του φίλου της χούντας και των πολύνεκρων εργατικών αιματοχυσιών;

Αυτός ο κύριος υπουργός με στοιχεία αδιάσειστα βέβαια, δεν έχει στείλει ακόμα ούτε τους μισούς εκπαιδευτικούς στα σχολεία της Περιφέρειας. Θα μας στείλει όμως μήνυμα τον άλλο μήνα, την παραμονή της 28ης Οκτωβρίου, για να διαβάσουμε στους μαθητές μας και θα μας εξυμνεί ανέξοδα και ανούσια τον ''αντιφασισμό'' και τον ''αντιναζισμό του''!!

Απλά πράγματα. ''Και να αδερφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα, ήσυχα κι απλά...''

Μεταρρυθμίσεις Γαβρόγλου – παιδαγωγική του σύγχρονου οικονομικού ολοκληρωτισμού

του Γιώργου Ρακκά από την www.huffingtonpost.gr

Οι μεταρρυθμίσεις Γαβρόγλου έφεραν και πάλι στην κορυφή της επικαιρότητας, την συζήτηση για τις κλασικές σπουδές, και την υποβάθμισή τους στο πλαίσιο της επίσημης εκπαίδευσης.

Μέσα σε αυτήν, δεσπόζει το ψευδοεπιχείρημα περί «νεκρών γλωσσών», που θέτει μια ένσταση χρηστικότητας για την γενική διδασκαλία των αρχαίων, και εκείνη των λατινικών, όπως περιοριζόταν μέχρι σήμερα σε όσους θέλουν να προσανατολιστούν στις κλασικές σπουδές; «Δεν μιλάν αρχαία τα γκαρσόνια»,συνηθίζει να επαναλαμβάνει η ρητορική του αγοραίου εκσυγχρονισμού ―λες και το ζήτημα με τ′ αρχαία είναι να τα ξέρεις για να τα χρησιμοποιείς μέσα στην καθημερινότητά.

Δεν υπάρχει πιο γελοίο και υποκριτικό επιχείρημα, που εκθέτει ανεπανόρθωτα όσους τάχα πεπαιδευμένους το χρησιμοποιούν: Γιατί, ιδίως αυτοί, γνωρίζουν πολύ καλά πως λατινικά και αρχαία, για να μιλήσουμε με σύγχρονους, ”χρηστικούς” όρους, είναι «λογισμικά». Αν τα κατέχεις, μπορείς να αποκτήσεις πρόσβαση σε μια τεράστια γραμματεία, που σφράγισε δυο ολόκληρες εποχές, αρχαία και μεσαιωνική, όχι μόνο στην εξέλιξη του ελληνικού πολιτισμού, αλλά και σε εκείνη του ευρωπαϊκού. Κι εδώ δεν μπαίνουμε καν στη συζήτηση για το πως η γνώση αυτών των ”νεκρών γλωσσών” (sic!), επιτρέπει σ′ έναν μαθητή να κατέχει πολύ καλύτερα τα σύγχρονα ελληνικά, ή να μάθει πολύ ευκολότερα τις λατινογενείς ευρωπαϊκές γλώσσες. Ούτε μιλάμε για τις περισσότερο ή λιγότερο επιτυχημένες μεθόδους διδασκαλίας αυτών των μαθημάτων, που έκριναν εν πολλοίς την επιτυχία τους μέσα στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα ―ζήτημα που είναι επίσης σημαντικό, αλλά ανήκει σε μια άλλη συζήτηση.

Τα κλασικά κείμενα θα περιμένουν - Γιάννα Γιαννουλοπούλου

«Δεν διδασκόμαστε τη λατινική και την αρχαία ελληνική για να τις μιλήσουμε ούτε για να κάνουμε τους υπαλλήλους ξενοδοχείου, τους μεταφραστές ή οτιδήποτε άλλο. Τις διδασκόμαστε για να γνωρίσουμε τον πολιτισμό δύο λαών, η ζωή των οποίων τίθεται ως βάση του παγκόσμιου πολιτισμού. Η λατινική γλώσσα, όπως και η αρχαία ελληνική διδάσκεται σύμφωνα με τη γραμματική, κάπως μηχανιστικά. Αλλά είναι ιδιαίτερα υπερβολική η κατηγορία περί μηχανιστικού και περί κενότητας. Έχουμε να κάνουμε με νέα παιδιά, τα οποία πρέπει να αποκτήσουν συγκεκριμένες συνήθειες: την επιμέλεια, την ακρίβεια, τη φυσική μετριοπάθεια και την ψυχική συγκέντρωση σε συγκεκριμένα αντικείμενα. Ένας μελετητής τριάντα – σαράντα ετών θα ήταν ικανός να κάθεται στο γραφείο δεκαέξι συνεχόμενες ώρες, εάν δεν είχε από παιδί αποκτήσει «καταναγκαστικά», με «μηχανικό εξαναγκασμό» τις ανάλογες ψυχοφυσικές συνήθειες; […]

Σε μια νέα πολιτική κατάσταση, αυτά τα ζητήματα θα γίνουν οξύτατα και θα πρέπει να αντισταθούμε στην τάση να κάνουμε εύκολο αυτό που δεν μπορεί να γίνει εύκολο παρά μόνο αν χάσει τη φύση του. Εάν θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα νέο σώμα διανοουμένων  μέχρι τα πιο υψηλά σημεία, από ένα κοινωνικό στρώμα που παραδοσιακά δεν έχει αναπτύξει τις κατάλληλες ψυχο-φυσικές συνήθειες, θα πρέπει να ξεπεράσουμε ανήκουστες δυσκολίες».

Το παραπάνω απόσπασμα δεν γράφτηκε από έναν συντηρητικό φιλόλογο του 19ου αιώνα, δεν είναι απόσπασμα επιφυλλίδας του Παπανούτσου. Ανήκει στα «Τετράδια της Φυλακής» [Quaderni dal Carcere, 4 [XIII], 55] του Αντόνιο Γκράμσι. Ανέτρεξα σε αυτό τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή την ειδησεογραφία αλλά και τις διαρροές που εκπορεύονται από το υπουργείο Παιδείας σχετικά με το νέο σύστημα εισαγωγής στα Πανεπιστήμια. Σύμφωνα με αυτές, συζητιέται η ιδέα να αφαιρεθούν τα λατινικά από εξεταζόμενο μάθημα της θεωρητικής κατεύθυνσης για τις πανελλαδικές εξετάσεις. Ήδη, αφαιρέθηκε η μετάφραση του διδαγμένου αρχαιοελληνικού κειμένου από τις πανελλαδικές εξετάσεις και αντικαταστάθηκε από περισσότερες ερωτήσεις κατανόησης και παραβολής με άλλα κείμενα. Η βασική επιχειρηματολογία επί αυτού ήταν ότι οι μαθητές μάθαιναν με «παπαγαλία» τη μετάφραση του διδαγμένου κειμένου.

Στο «καινοτόμο» παράδειγμα του σύγχρονου ολοκληρωτισμού δεν είναι αίτημα η ακριβολόγα περιγραφή, ούτε η σημασία στη λεπτομέρεια που απαιτούσε η ενασχόληση με τα «στριφνά» κείμενα των κλασικών γλωσσών. Τις λεπτομέρειες πλέον μας τις παρέχει το κινητό τηλέφωνο, το τρίτο μας χέρι

Με απόλυση τιμωρούνται οι Πομάκοι

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΥΣΙΔΗ

Με οριστική παύση – απόλυση από τα καθήκοντά του τιμώρησαν τον δάσκαλο Ριτβάν Καραχότζα που δεν έχει επαρκή γνώση της Τουρκικής ώστε να τη διδάξει στα μουσουλμανόπαιδα. Τον τιμωρούν αφενός γιατί δεν είναι κατάλληλος να εκτουρκίσει τα παιδιά των Πομάκων και των Ρομά και αφετέρου εκδικούνται τον εμβληματικό δημοσιογράφο και αγωνιστή του Πομακικού Κινήματος, τον αδελφό του Σεμπαϊδήν Καραχότζα, το μαύρο πρόβατο του Τουρκικού Προξενείου.

Υπάρχουν στη διάθεσή μας δύο άρθρα του Σεμπαϊδήν Καραχότζα, σχετικά με τον απηνή διωγμό που υπέστη ο αδελφός του Ριτβάν Καραχότζα, με οριστική παύση από τα καθήκοντά του, με την υπ΄αριθμό 10/24-04-2018 Απόφαση του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης.

Ο παραπάνω αναφερόμενος δάσκαλος της Μειονοτικής Εκπαίδευσης απολύθηκε από την εργασία του, στην οποία διορίστηκε στο Ελληνικό Δημόσιο (ΦΕΚ. 1016 τ.Γ΄/31-10-2008 ως δάσκαλος του τουρκόγλωσσου ωρολογίου προγράμματος που έχει επιβληθεί σε όλα τα μειονοτικά δημοτικά σχολεία, κατά παράβαση της Συνθήκης της Λωζάνης και του Διεθνούς Δικαίου, όπως θα εξηγηθεί παρακάτω.

Ενώ η Συνθήκη της Λωζάνης προβλέπει τρεις εθνοτικές ομάδες (Τουρκογενείς, Πομάκους και Αθιγγάνους) και συνεπώς τρεις γλώσσες της μουσουλμανικής μειονότητας, δυστυχώς για το ελληνικό κράτος υπάρχει μόνο μία, αφού όλα τα μουσουλμανόπαιδα υποχρεούνται να διδάσκονται μόνο στην Τουρκική και φυσικά στην Ελληνική, αλλά όχι στη μητρική τους γλώσσα. Θα μπορούσε να διδάσκονται υποχρεωτικά στην Ελληνική (ως ΄Ελληνες υπήκοοι) και στην μητρική τους γλώσσα, αλλά υπάρχουν κάποια παρωχημένα ελληνοτουρκικά πρωτόκολλα που έχουν ξεπεραστεί πλέον από την πραγματικότητα.