Credit line: Bilal Seckin/MEI / Sipa Press / Profimedia2/08/2026
Το τουρκικό κράτος, για να αφαιρέσει από το Ισραήλ το «χαρτί» του Κουρδικού, κάλεσε τον Οτζαλάν, να κάνει ιστορική συμφωνία με την Τουρκία
Του Σάββα Καλεντερίδη
Η Τουρκία από της ιδρύσεώς της, το 1923, ακολούθησε μια σκληρή πολιτική άρνησης των Κούρδων, ακολουθώντας επί έναν ολόκληρο αιώνα πεισματικά μεθόδους φυσικής εξόντωσης πολιτισμικής αφομοίωσής τους. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι υπήρχαν περίοδοι που πλήρωνες πρόστιμο ανάλογα με τις κουρδικές λέξεις που τολμούσες να προφέρεις, δηλαδή, μια λέξη π.χ. 10 γρόσια, δέκα λέξεις 100 χρόνια, ενώ μέχρι και σήμερα απαγορεύονται σε πολλές περιπτώσεις τα κουρδικά ονόματα, ενώ δεν έχει παραχωρηθεί στα 25 εκατ. Κούρδων ούτε καν το δικαίωμα εκπαίδευσης στη μητρική τους γλώσσα.Το τουρκικό κράτος ακολούθησε πολιτική καταστροφών και σφαγών κατά των Κούρδων, ειδικά μετά το 1984, χρονολογία έναρξης του ένοπλου αγώνα του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ). Από το 1984 μέχρι το 1999, χρονολογία σύλληψης του ηγέτη του ΡΚΚ, Αμπντουλάχ Οτζαλάν, ο τουρκικός στρατός και οι Αρχές Ασφαλείας έκαψαν 4.500 χωριά και ανάγκασαν σε εκπατρισμό εκατομμύρια Κούρδους, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στη Σμύρνη, στα Αδανα και αλλού.
Η πολιτική άρνησης των Κούρδων συνεχίστηκε αδιάλειπτα από το τουρκικό κράτος, μέχρι την εισβολή της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ, που έδωσε την ευκαιρία στο Ισραήλ να ξεδιπλώσει τη στρατηγική του για την περιοχή.
Τότε η Τουρκία διαπίστωσε ότι σε στρατηγικό επίπεδο το Ισραήλ άρχισε να εργάζεται για την κατασκευή μιας νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής με τον εαυτό του ως ηγεμόνα στο κέντρο της. Αυτή η ανάγνωση δεν βασιζόταν μόνο σε συμπεράσματα, αφού ο ίδιος ο Νετανιάχου το έχει δηλώσει δημόσια, και μάλιστα περισσότερες από μία φορές, κηρύσσοντας ανοιχτά τη φιλοδοξία του να επανασχεδιάσει τον χάρτη της Μέσης Ανατολής και να χτίσει μια νέα περιφερειακή τάξη. Η λογική αυτού του σχεδίου περνούσε αρχικά μέσα από τον μετασχηματισμό του Ιράν, που είχε ως στόχο το καθεστώς της Τεχεράνης και τους πληρεξουσίους του στην περιοχή. Εκεί η Τουρκία είδε ότι μετά το Ιράν θα ακολουθήσει η σειρά της.
Αυτός ήταν ο λόγος το τουρκικό κράτος, στρατός και κυβέρνηση, γνωρίζοντας ότι η «αχίλλειος πτέρνα» της Αγκυρας είναι οι Κούρδοι και ότι από εκεί θα επιχειρούσε να αρχίσει το Ισραήλ το «ξήλωμα» της Τουρκίας, άρχισε να εξετάζει το ενδεχόμενο ριζικής αλλαγής πολιτικής στο Κουρδικό.
Ετσι ερμηνεύεται η στροφή του Ντεβλέτ Μπαχτσελί, που είναι ο εκπρόσωπος του βαθέος κράτους και ο εξισορροπητικός παράγοντας στο πολιτικό σύστημα, ο οποίος στις 22 Οκτωβρίου 2024, στην ομιλία του στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP), κάλεσε τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν, ο οποίος είναι από το 1999 στη φυλακή και ήταν επί δεκαετία σε απόλυτη απομόνωση, να έρθει στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας και να μιλήσει στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος DEM, που εκπροσωπεί κυρίως του Κούρδους.




















