Άρθρο στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ για τις εξελίξεις στη Συρία και τη σύγκρουση του συριακού στρατού με τους Κούρδους.
21/01/26
Του Λάζαρου Καμπουρίδη
Έχει δημιουργηθεί ένα σουνιτικό τόξο χωρών οι οποίες φαίνεται ότι μπορούν και επηρεάζουν τις αποφάσεις του Αμερικανού Προέδρου για την περιοχή. Θύμα αυτού του τόξου αποτελούν και οι Κούρδοι. Οι Κούρδοι της Συρίας μετά από σχεδόν 15 χρόνια πολέμου και αγώνα ύστερα από παρέμβαση των ΗΠΑ θα παραδώσουν τις στρατηγικές υποδομές της βορειοανατολικής Συρίας και θα ενταχθούν στις πολιτικές και στρατιωτικές δομές της Δαμασκού, με την Άγκυρα να πανηγυρίζει αφού βλέπει ότι ο στρατηγικός της στόχος διάλυσης των κουρδικών δυνάμεων της Ροζάβα είναι πλέον πραγματικότητα.
Η επίσκεψη του Ντ. Τράμπ στη Μέση Ανατολή τον Μάιο του 2025 δηλαδή λίγους μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης των ΗΠΑ έμελλε να αποτελέσει την αφετηρία για τις επερχόμενες εξελίξεις στην περιοχή. Τότε, ο Τούρκος Πρόεδρος και ο Πρίγκιπας της Σαουδικής Αραβίας έπεισαν τον Αμερικανό Πρόεδρο να συναντηθεί με τον μεταβατικό Πρόεδρο της Συρίας Α. Αλ Σάρα ο οποίος στις 08 Δεκεμβρίου 2024 είχε ανατρέψει τον Άσαντ.
Τότε ο πρώην καταζητούμενος και επικηρυγμένος από τις ΗΠΑ Αλ Τζολάνι ο οποίος ονομάσθηκε Α. Αλ Σάρα άλλαξε εντελώς στάση και έδειξε ότι είναι ανοιχτός προς τη Δύση αφού είχε ανάγκη από τα δυτικά κεφάλαια και βοήθεια όπως επίσης και από την άρση του οικονομικού αποκλεισμού που είχε επιβληθεί στη Συρία επί εποχής Άσαντ.
Η συνάντηση του Τράμπ με τον Αλ Σάρα ήταν καθοριστική καθώς ο μεταβατικός Πρόεδρος της Συρίας υποσχέθηκε στον Αμερικανό Πρόεδρο όλες τις πηγές υδρογονανθράκων, τον φυσικό πλούτο και τις κρίσιμες υποδομές της χώρας. Το μόνο εμπόδιο ήταν το γεγονός ότι όλες αυτές οι περιοχές για αμερικανικές επενδύσεις βρισκόταν στις περιοχές των Κούρδων. Από την πλευρά τους οι Κούρδοι της Ροζάβα ενέταξαν τα τελευταία χρόνια και τους Άραβες της περιοχής και από PYD/YPG (Μονάδες Προστασίας του Λαού) μετονομάσθηκαν σε SDF (Δημοκρατικές Δυνάμεις Συρίας).
Το θετικό αποτέλεσμα της συνάντησης του Αλ Σάρα με τον Ντ. Τράμπ αποτυπώθηκε σχεδόν άμεσα στις δηλώσεις του Αμερικανού Πρέσβη στην Άκυρα και απεσταλμένου του Αμερικανού Προέδρου για τη Συρία και τον Λίβανο Τ. Μπάρακ, ο οποίος τότε δημόσια αρνήθηκε την πολιτική και πολιτισμική ταυτότητα των μειονοτήτων της Συρίας τονίζοντας την ανάγκη ενός ενιαίου συριακού κράτους.
Οι σφαγές των Αλαουϊτών και των Δρούζων από τους τζιχαντιστές του Τζολάνι έκαναν τους Κούρδους πιο επιφυλακτικούς οι οποίοι αρνήθηκαν να εφαρμόσουν τη Συμφωνία της 10ης Μαρτίου του 2025 για ένταξή τους στις συριακές κρατικές δομές μεταξύ των οποίων και του στρατού τους.
Ακολούθησε η επίσκεψη του Σύρου Προέδρου στις ΗΠΑ στις αρχές Νοεμβρίου ο οποίος στη συνάντησή του με τον Ντ. Τράμπ, υποσχέθηκε ένταξη της Δαμασκού στον Διεθνή Συνασπισμό καταπολέμησης του «Ισλαμικού Κράτους» (ISIS) και υπογραφή μιας συμφωνίας ασφαλείας με το Ισραήλ αποσπώντας από τις ΗΠΑ την άρση των κυρώσεων που είχαν επιβληθεί στη Συρία επί εποχής Άσαντ.
Το τελευταίο δίμηνο υπήρξε προσέγγιση των Κούρδων με την κυβέρνηση της Δαμασκού για ένταξη του κουρδικού στρατού υπό μορφή τριών Μεραρχιών στις συριακές ένοπλες δυνάμεις. Αυτό προκάλεσε την αντίδραση της Τουρκίας η οποία πίεσε τις συριακές δυνάμεις να επιτεθούν τους Κούρδους στο Χαλέπι στις 06 Ιανουαρίου 2026 ακολουθώντας η παρέμβαση των ΗΠΑ για εκεχειρία η οποία δεν τηρήθηκε από τις δυνάμεις της Δαμασκού που εξώθησαν τους Κούρδους ανατολικά του Ευφράτη στις περιοχές Ράκα και Ντεϊρ Ερ Ζορ. Θα πρέπει να τονισθεί ότι η στρατιωτική αποδυνάμωση του κουρδικού στρατού δηλαδή των Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας έγινε με την αποχώρηση μεγάλου μέρους των Αράβων οι οποίοι ήταν ενταγμένοι στις κουρδικές δυνάμεις, μετά από πίεση του Αλ Σάρα, της Σ. Αραβίας και ιδιαίτερα της Τουρκίας.
Έτσι προέκυψε η παρέμβαση του Αμερικανού Πρέσβη στην Άγκυρα Τ. Μπάρακ και η ανακοίνωση συμφωνίας μεταξύ της Δαμασκού και των Κούρδων της Ροζάβα (Δημοκρατικές Δυνάμεις Συρίας) αφού προηγήθηκε η συνάντησή του με τον Κούρδο ηγέτη Μ. Αμντί και τον μεταβατικό Πρόεδρο της Συρίας Αλ. Σάρα. Η συμφωνία που ανακοινώθηκε στις 18 Ιανουαρίου, στην ουσία διαλύει κάθε όνειρο των Κούρδων για ίδρυση αυτόνομου κράτους και προβλέπει μεταξύ των άλλων, διάλυση του κουρδικού στρατού, παράδοση των πολιτικών δομών του Χάσεκε (πρωτεύουσα των Κούρδων στη Συρία), των πηγών υδρογονανθράκων και των συνοριακών πυλών που έλεγχαν οι Κούρδοι, στο συριακό κράτος. Επίσης στο σχετικό κείμενο ζητείται η παράδοση των ονομάτων των αξιωματικών του στρατού του προηγούμενου Προέδρου Άσαντ οι οποίοι εντάχθηκαν στις κουρδικές δυνάμεις αλλά και η αποχώρηση των μαχητών του ΡΚΚ οι οποίοι εντάχθηκαν τους τελευταίους μήνες στις Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας. Επίσης στο ίδιο κείμενο αναφέρεται και το «αντίδωρο» προς τους Κούρδους, δηλαδή η αναγνώριση της κουρδικής γλώσσας, της κουρδικής ταυτότητας – ιθαγένειας και η γιορτή Νεβρόζ των Κούρδων από το κράτος της Δαμασκού.
Πρόκειται για πολύ αρνητική εξέλιξη η οποία δείχνει την ισχύ του σουνιτικού άξονα Τουρκία – Κατάρ – Σ. Αραβία στον οποίο εντάσσεται πλέον και η Συρία. Η αμερικανική πλευρά η οποία φαίνεται ότι ασκεί πολιτική με κύριο γνώμονα τις επενδύσεις και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της κάθε χώρας, δεν αναγνώρισε τον αγώνα και το αίμα των Κούρδων τα τελευταία χρόνια στο πλευρό των ΗΠΑ στον πόλεμο εναντίον του «Ισλαμικού Κράτους» (ISIS) αλλά «γοητεύθηκε» από τις υποσχέσεις του μεταβατικού Προέδρου της Συρίας για τους υδρογονάνθρακες και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της Συρίας.
Επίσης φαίνεται ότι, οι ΗΠΑ οι οποίοι παρέχουν υποστήριξη στο στόχο της μιας ενιαίας Συρίας υπό το καθεστώς της Δαμασκού ο στρατός του οποίου απαρτίζεται από τζιχαντιστές τρομοκράτες, παραβλέπουν ότι τίθεται σε κίνδυνο η ύπαρξη των μειονοτήτων της χώρας (Κούρδοι, Αλαουϊτες, Δρούζοι, Χριστιανοί κ.α.) καθώς ένα σχετικό δείγμα γραφής είχε δοθεί τον περασμένο Μάρτιο και Ιούλιο με τις σφαγές εναντίον των Αλαουϊτών, των Χριστιανών και των Δρούζων.
Η εξέλιξη αυτή θα επηρεάσει αρνητικά και την διαδικασία επίλυσης του Κουρδικού στην Τουρκία καθώς αναμένεται ότι το φιλοκουρδικό Κόμμα DEM θα άρει την υποστήριξη στην τουρκική κυβέρνηση στην προσπάθεια αναθεώρησης του συντάγματος η οποία είναι απαραίτητη για την εκ νέου υποψηφιότητα του Ρ. Τ. Ερντογάν για την Προεδρία της Δημοκρατίας.
Τέλος, η εξέλιξη αυτή εκτιμάται ότι θα έχει αντίκτυπου και στο ισοζύγιο των στρατιωτικών δυνάμεων Ελλάδας – Τουρκίας καθώς στρατιωτικές μονάδες του τουρκικού στρατού έχουν μετακινηθεί τα τελευταία χρόνια στη Συρία από την Ανατολική Θράκη και το Αιγαίο (μέτωπο με την Ελλάδα) για την αντιμετώπιση των Κούρδων. Μία πιθανή διάλυση του κουρδικού στρατού πιθανότατα θα δημιουργήσει συνθήκες απεμπλοκής των τουρκικών στρατιωτικών μονάδων και επιστροφή τους στις μητρικές τους έδρες.
Σημείωση:
Εάν ισχύει αυτό τότε η κατάσταση είναι σοβαρή...
Το παρακάτω κείμενο ανήκει σε άνθρωπο που γνωρίζει.
Η άρση της υποστήριξης του Τράμπ προς τους Κούρδους έγινε με παρέμβαση Ερντογάν ο οποίος όμως του έκανε την εξής πρόταση: θα μπορούσε να δημιουργηθεί στρατός τζιχαντιστών υπό τον Τζολάνι ο οποίος θα μπορούσε να ανατρέψει το καθεστώς του Ιράν όπως έκανε με αυτό του Άσαντ.
Δηλαδή ένας στρατός τζιχαντιστών οι οποίοι θα υπακούουν τον Ερντογάν και θα έχουν την εύνοια του Τράμπ για κοινά τους συμφέροντα...
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.