ΤA ΘΕΑΤΡA ΣΚΙΩΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΠΕΡΝΤΕ ΜΙΑΣ ΓΙΑΛΤΑΣ νο2- ΚΑΙ 10 ΑΥΓΑ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΩΣ ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ ΒΟΣΚΟΤΟΠΩΝ

Κατά τον Τραμπ, που τώρα διαχειρίζεται μια ακόμα ήττα της "Συλλογικής Δύσης" (στην οποία θέλει να συνεχίσει να ηγείται), η διαπραγμάτευση μιας "ειρήνης" με τον Πούτιν  σε μια επικείμενη Γιάλτα νο2 για το Ουκρανικό, θα γίνονταν με όρους "business deals".  Παραχωρώντας στον Πούτιν τα εδάφη   που ήδη κατέλαβε, έναντι της άμεσης άρσης, λέει, των κυρώσεων που πήρε η Δύση από το 16 κατά της Ρωσίας.

 Οι κυριότερες είναι:

🔺️Η αποκοπή (ή καταστροφή) των αγωγών φυσικού αερίου από την Ρωσία προς την ΕΕ, για να μην μπορεί αυτή να αναπτυχθεί οικονομικά.

✔️Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει, αφού η "γεωπολιτική" οπτική του Make America Grate Again επιδιώκει την συνέχιση της ενεργειακής εξάρτησης της ευρωπαϊκής οικονομίας μόνο από το πανάκριβο αμερικανικό LNG (και με δασμούς σε όποιον δεν το ψωνίζει).

🔺️Τα 3 χρόνια, αυτά που χρειάστηκε η Ρωσία για να στρέψει τους ενεργειακούς τις πόρους προς τις Ασιατικές αγορές, ήταν ο κύριος λόγος συντήρησης ενός  αργόσυρτου πολέμου δοκιμών drones και άλλων ρομποτικών συστημάτων και αντισυστημάτων ΑΙ επί του πεδίου αυτού του 'πολέμου χαρακωμάτων" χωρίς χαρακώματα.

Καλά πήγε αυτό,  σημειώσατε Χ.

🔺️Την επιστροφή των 320δισ παγωμένων ρωσικών κεφαλαίων του ρωσικού κράτους ή Ρώσων ολιγαρχών στους δικαιούχους τους.

✔️Αυτά τα κεφαλαία που βρίσκονται μπλοκάρισμα κυρίως στο Βέλγιο και στο Λουξεμβούργο,  η ΕΕ θέλει να τα χρησιμοποιήσει ως εγγύηση έκδοσης δανείων προς την Ουκρανίας για να ανοικοδομηθεί (έχει υποστεί ζημιές στις υποδομές της ύψους 1,2τρισ), ενώ ο Τράμπ τα εποφθαλμιά, μαζί με τα έσοδα υποθήκευσης ουκρανικών μεταλλευμάτων, για να μετατρέψουν σε συνεργασία με τον Πούτιν τις στέπες του Δνείπερου σε κάποια "Ουκρανική Ριβιέρα" από εταιρίες δικών του συμφερόντων, ακολουθώντας το ίδιο μοντέλο που ακολουθεί και η συμφωνία για την Γάζα: Χώροι εφαρμογής business plans του σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος των funds αντί για χώρες. 

Ο Τραμπ ομολογεί πως έδινε ό,τι ζητούσαν μεγάλοι Σιωνιστές δωρητές

Σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει παραδεχτεί ότι έλαβε κρίσιμες αποφάσεις υπέρ του Ισραήλ καθ’ υπόδειξη του ζεύγους Σέλντον και Μίριαμ Άντελσον, αμερικανο-ισραηλινών δισεκατομμυριούχων που χρηματοδότησαν πλουσιοπάροχα τους εκλογικούς αγώνες του, όπως αναδεικνύει το ενημερωτικό δελτίο defenddemocracy.press, στη σύνταξη του οποίου μετέχει ο φίλος και συνδρομητής της “Χριστιανικής” Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος.

Η μία είναι στην προχτεσινή ομιλία του στην ισραηλινή Βουλή, όπου είπε, μεταξύ άλλων, κάνοντας “απολογισμό”, λες και προσδοκούσε…”ψήφο εμπιστοσύνης”..:

«Ως πρόεδρος, τερμάτισα την καταστροφική πυρηνική συμφωνία με το Ιράν και, τελικά, τερμάτισα το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν με πράγματα που ονομάζονται βομβαρδιστικά B2.

Ήταν ενέργεια ταχεία και ακριβής, και ήταν μια στρατιωτική ομορφιά. 

Ενέκρινα τη δαπάνη δισεκατομμυρίων δολαρίων, τα οποία πήγαν στην άμυνα του Ισραήλ, όπως γνωρίζετε. 

Και μετά από χρόνια αθετημένων υποσχέσεων από πολλούς άλλους Αμερικανούς προέδρους – ξέρετε ότι συνέχιζαν να υπόσχονται – δεν το κατάλαβα ποτέ μέχρι που έφτασα εκεί. Ασκήθηκε μεγάλη πίεση σε αυτούς τους προέδρους. Ασκήθηκε και σε εμένα, αλλά δεν υπέκυψα στην πίεση. Αλλά κάθε πρόεδρος για δεκαετίες έλεγε: “Θα το κάνουμε”. Η διαφορά είναι ότι τήρησα την υπόσχεσή μου και αναγνώρισα επίσημα την πρωτεύουσα του Ισραήλ και μετέφερε την αμερικανική πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ.

[Συνέχισε απευθυνόμενος στην Μίριαμ Άντελσον, που ήταν παρούσα]

Δεν είναι έτσι Μίριαμ; Δείτε τη Μίριαμ. Είναι πίσω εκεί. Σήκω όρθα. Η Μίριαμ και ο Σέλντον [Άντελσον] έρχονταν στο γραφείο και με ζητούσαν. Με ζητούσαν—νομίζω ότι είχαν πάει περισσότερο στον Λευκό Οίκο από οποιονδήποτε άλλον, υποθέτω. Κοιτάξτε την να κάθεται εκεί τόσο αθώα—κι έχει 60 δισεκατομμύρια δολάρια στην τράπεζα, 60 δισεκατομμύρια δολάρια…».

Δεν δίστασε μάλιστα να παραδεχτεί, ότι είχε επίγνωση ότι η Άντελσον, αν και πολίτης των ΗΠΑ, αγαπούσε περισσότερο το Ισραήλ:

Τα 20 σημεία Τραμπ

Τι σημαίνουν, προς τα πού οδηγούν

Από Σύνταξη

Τη Δευτέρα 29/9 ο Ντόναλντ Τραμπ παρουσίασε το «Ολοκληρωμένο Σχέδιο για τον Τερματισμό της Σύγκρουσης στη Γάζα», κωδικά «Σχέδιο 20 σημείων». Την ίδια μέρα, σε κοινή συνάντηση Τραμπ-Νετανιάχου, υποστηρίχθηκε και από τους δύο ένθερμα το σχέδιο αυτό.

Εντελώς επιγραμματικά, τα 20 σημεία Τραμπ –παρόλο που ρητορικά κάνουν λόγο για «τερματισμό της σύγκρουσης»– αποτελούν μια πρόταση για να τεθεί η Γάζα (και η περιοχή) σε καθεστώς διεθνούς κηδεμονίας/επιτροπείας. Ολόκληρη η Γάζα κηρύσσεται Έδαφος υπό Κηδεμονία, που θα διοικείται από μια διεθνή επιτροπή με πρόεδρο τον Τραμπ και… CEO τον Τόνι Μπλερ! Επιτόπου θα υπάρχει μια διεθνής δύναμη (που δεν διευκρινίζεται η σύνθεσή της), και μια τεχνοκρατική επιτροπή αποτελούμενη από Παλαιστινίους θα αναλάβει την ανασυγκρότηση της περιοχής. Αυτή είναι η σάλτσα ή και ο στόχος, αν όλα προχωρήσουν ομαλά.

Προϋποθέσεις για να προχωρήσει η πρόταση: Πλήρης αφοπλισμός της Χαμάς και παράδοσή της· «αποριζοσπαστικοποίηση» της περιοχής από κάθε στοιχείο αντίστασης· απελευθέρωση πρώτα των ομήρων και μετά υποχρέωση του Ισραήλ να απελευθερώσει Παλαιστίνιους κρατούμενους· σταδιακή αποχώρηση του ισραηλινού στρατού μέχρι την πλήρη εφαρμογή της συμφωνίας κηδεμονίας· ανάληψη της ανασυγκρότησης (οικονομικής) από ομάδα ειδικών που θα ορίσει ο Τραμπ για τη δημιουργία νέων πόλεων στη Μέση Ανατολή (δηλαδή μπίζνες, Ριβιέρα, ειδική οικονομική ζώνη κ.λπ.).

H EΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

(Με ονόματα και διευθύνσεις)

🔺️Τι είναι το NrX

To NRx (Neoreactionary movement ή Dark Enlightenment- Σκοτεινός Διαφωτισμός), ένα ιδεολογικό ακροδεξιό κίνημα που ξεκίνησε στις ΗΠΑ στις αρχές της δεκαετίας του 2010, αρχικά ως διαδικτυακή φιλοσοφική συζήτηση για να διερευνήσει τις αιτίες της οικονομικής κρίσης του 2008. 

Δεν είναι μια τυπική οργάνωση με ιεραρχία και καταστατικά, αλλά ένα δίκτυο ιδεών που απορρίπτει τον Διαφωτισμό, την ισότητα και τη δημοκρατία ως "καθεδρικούς μύθους" που οδηγούν σε παρακμή.

Προτείνει την αντικατάσταση τους με αυταρχικά συστήματα, όπως οι μοναρχίες, οι εταιρικές διακυβερνήσεις (neo-cameralism) ή με τεχνοκρατικές δομές, ενσωματώνοντας στοιχεία ρατσισμού, σεξισμού και ευγονικής στις προτάσεις τους. 

Βλέπει την ανισότητα ως φυσική κατάσταση, αντλώντας αυτες τις ιδέες από τον θεμελιωτή του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού  Hayek.

Προωθεί την "έξοδο" (exit) από αποτυχημένα συστήματα διακυβερνησης μέσω νέων κρατών, εταιρικών πόλεων, της AI και των εταιρικών κρυπτονομισμάτων.

 Κύριοι "θεωρητικοί" ηγέτες του κινηματος είναι οι: 

✔️Curtis Yarvin ( με το ψευδωνυμο Mencius Moldbug), 

✔️Nick Land (accelerationism),

 ✔️Peter Thiel, 

✔️JD Vance (αντιπροεδρος των ΗΠΑ

✔️Marc Andreessen και 

✔️David Sacks. 

Ο Τραμπ επέλεξε τον ΜΠΛΕΡ ΩΣ “ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ” ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ

Όπως γράφει και ο Κώστα Κουτσουρέλης "Το Σχέδιο Τραμπ για τη Γάζα" είναι μια από τα ίδια. 

Όπως όλες οι προταθείσες "λύσεις" μεταπολεμικά, βάζει το μαχαίρι στον λαιμό στους Παλαιστινίους και τους ζητεί να επιλέξουν μεταξύ ενός αργού και αναξιοπρεπούς εθνικού πνιγμού ή μιας ταχείας και υπερήφανης αυτοχειρίας. 

Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, ο κύριος σκοπός του Σχεδίου είναι άλλος: να ξεπλύνει το Ισραήλ από το άγος της γενοκτονίας. 

Το ότι Ευρωπαίοι, Ρώσσοι, Τούρκοι και Άραβες δηλώνουν ότι το υποστηρίζουν, δείχνει την κατάντια της λεγόμενης διεθνούς κοινότητος. Και προμηνύει τα χειρότερα για κάθε μελλοντικό ηττημένο.

ΤΟΝΙ ΜΠΛΕΡ, επικεφαλής του ειρηνευτικού σχεδίου Τραμπ για τη ΓΑΖΑ

Οι συμπατριώτες του τον έχουν χαρακτηρίσει «εγκληματία πολέμου», λόγω του θανάτου εκατοντάδων χιλιάδων αμάχων στον Πόλεμο του Ιράκ, στον οποίον έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο.

Παγκοσμίως, κυκλοφορεί ως βασικός αν και διχαστικός, παράγοντας στη διπλωματία της Μέσης Ανατολής.

Σήμερα στα 72 του, ο Μπλερ επιστρέφει να «ολοκληρώσει» τη δουλειά. Οι χθεσινές ανακοινώσεις του Ντόναλντ Τραμπ επιβεβαιώνουν την φημολογία που τον ήθελε να αναδεικνύεται σε βασικό παίκτη στον σχεδιασμό της ανοικοδόμησης και της διακυβέρνησης της μεταπολεμικής Λωρίδας της Γάζας.

Ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ,  αναμένεται να συμμετάσχει σε μια επιτροπή που θα εποπτεύει τη μετάβαση στη Γάζα υπό την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ, χαιρέτισε το «τολμηρό και ευφυές» σχέδιο που ανακοίνωσε σήμερα ο Αμερικανός πρόεδρος.

Αυτό το σχέδιο «μας προσφέρει την καλύτερη ευκαιρία για τον τερματισμό δύο χρόνων πολέμου», δήλωσε ο Τόνι Μπλερ σε ανακοίνωση, ευχαριστώντας τον Ντόναλντ Τραμπ για την «ηγεσία του και την αποφασιστικότητά του».

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΦΤΑΝΟΥΝ ΕΩΣ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Στο παρελθόν (2018) ο Τόνι Μπλερ είχε επισκεφθεί τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη στο πλαίσιο ιδιωτικής επίσκεψης που πραγματοποιεί στο νησί.

Ο Τραμπ χάνει τα λογικά του

Μαουρίτσιο Μπλοντέ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΡΑΜΠ ΣΤΑ ΗΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ

▪️ Τα Ηνωμένα Έθνη είναι ανενεργά στην επίλυση παγκόσμιων συγκρούσεων. Ο Τραμπ αναρωτιέται ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός τους. Το μόνο που κάνουν είναι να γράφουν επιστολές με κενά λόγια και μετά να μην κάνουν τίποτα. Ο Τραμπ έχει τερματίσει περισσότερες συγκρούσεις από τα Ηνωμένα Έθνη, και πάντα χωρίς τη βοήθειά τους. Δηλώνει επίσης:

«Ο ΟΗΕ όχι μόνο πολύ συχνά αποτυγχάνει να λύσει τα προβλήματα που υποτίθεται ότι πρέπει να λύσει, αλλά στην πραγματικότητα δημιουργεί νέα προς επίλυση. Το καλύτερο παράδειγμα είναι το νούμερο ένα πολιτικό ζήτημα της εποχής μας, η κρίση της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης».

▪️ Ο Τραμπ δεν παίρνει τίποτα από τα Ηνωμένα Έθνη, εκτός από δυσλειτουργικές σκάλες και τηλεπροβολέα.

▪️ Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν υποστηρίξει την παράνομη μετανάστευση με οικονομική βοήθεια.

▪️ Τα απόβλητα στα Ηνωμένα Έθνη υπάρχουν σε «μαζική κλίμακα».

▪️ Οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν αποδυναμωθεί με «τέσσερα χρόνια ριζοσπαστισμού» υπό τον Μπάιντεν, αλλά σήμερα η χώρα «δεν έχει αντίπαλους» στον κόσμο και το ΝΑΤΟ έχει γίνει το ισχυρότερο που υπήρξε ποτέ.

Περί "ιδιωτικής πρωτοβουλίας" και "ελεύθερης αγοράς" και "μικ...ρού κράτους"

Του Κώστα Κουτσουρέλη 

Καταιγισμός δασμών, περιφρόνηση υπερεθνικών οργανισμών και ρυθμίσεων, απανωτές κατραπακιές στην ανεξάρτητη τάχα Fed, διά της βίας επαναπατρισμός μονάδων παραγωγής, εμπορικοί εκβιασμοί εις βάρος συμμάχων και εταίρων, τώρα και μερική εθνικοποίηση μεγαλοεταιρειών όπως η Intel.

Διασκεδάζει κανείς βλέποντας πώς η νέα αμερικανική κυβέρνηση ξηλώνει πόντο πόντο το πλουμιστό πανί της φιλελεύθερης ιδεολογίας, όλα αυτά τα φαντασιώδη περί "ιδιωτικής πρωτοβουλίας" και "ελεύθερης αγοράς" και "μικρού κράτους". Το Atlantic έφτασε στο σημείο να αποκαλεί τον Τραμπ σε σημερινό του άρθρο... "σοσιαλιστή"!

Κούφια λόγια προφανώς. Ό,τι κι αν λένε οι ιδεολόγοι, η κοφτή αντιπαράθεση του δημόσιου και του ιδιωτικού είναι προσχηματική. Από τη φύση της η νεωτερική οικονομία προϋποθέτει το κράτος με έναν τρόπο που κανείς προνεωτερικός σχηματισμός δεν γνώριζε. Ακόμη και ο δυτικός καπιταλισμός ταυτίζεται ιστορικά με τη γιγάντωση του δημόσιου τομέα. Έχω ξαναβάλει τα νούμερα τα σχετικά με τις ΗΠΑ: από 8% του ΑΕΠ το 1880, σήμερα οι δημόσιες δαπάνες έχουν εκτοξευθεί στο 45%. 

Η αποδρομή της παγκοσμιοποίησης άρχισε πριν τον “τυφώνα” Τραμπ

25/08/2025

EPA/ANNABELLE GORDON / POOL

ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Αρχικά ήταν το πρώτο κύμα δασμών κατόπιν οι εμπορικοί πόλεμοι, μετέπειτα η πανδημία, η ενεργειακή κρίση, το κύμα του πληθωρισμού και στη συνέχεια το δεύτερο κύμα δασμών-εμπορικών πολέμων. Αυτές είναι ορισμένες από τις παγκόσμιες εξελίξεις που επέφεραν σημαντικές μεταβολές. Το βασικό ορατό σύμπτωμα εστιάζεται στα προς το παρόν αθέατα πλήγματα που δέχεται η παγκοσμιοποίηση, σε πείσμα των απεγνωσμένων προσπαθειών των οπαδών της να τα εκμηδενίσουν και να αποφύγουν τις οδυνηρές συνέπειες.

Η γενική θεωρία που προειδοποιεί για την μετεξέλιξη των δημοκρατικών κυβερνήσεων σε κάποιας μορφής τυραννικά καθεστώτα δεν είναι ακριβώς νέα, καθώς ο Thomas Jefferson έχει υποστηρίξει πως κάθε γενεά έχει την ανάγκη μίας επανάστασης για να διατηρεί την διακυβέρνηση της χώρας υπόλογη στο εκλογικό της σώμα. Όλες οι διακηρύξεις του ΟΗΕ, αν και εμφανίζονται κάπως ασαφείς, τεχνικά μη δεσμευτικές και προτρέπουν για την εντελώς εθελοντική στην βάση τους εφαρμογή τους για τις χώρες που την συνυπογράφουν, δεν παύουν να αποτελούν ένα ακόμα βήμα προς μία καθορισμένη παγκοσμιοποίηση που επιδιώκουν συγκεκριμένοι κύκλοι.

Παράλληλα και παρά το γεγονός ότι νεοφιλελεύθεροι, νεοσυντηρητικοί και νεοαριστεροί εμφανίζονται να διαφοροποιούνται ως προς το πως θα υλοποιήσουν το σχέδιο μίας νέας τάξης πραγμάτων, ο στόχος παραμένει κοινός για όλους. Οι νεοφιλελεύθεροι, με αρκετές δόσεις κυνισμού, αποδέχονται συγκεκριμένες διαδικασίες με έμφαση στα οικονομικά μέσα που διέπουν τις αγορές, θεωρώντας πως έχουν το ηθικό δικαίωμα να ωθήσουν τον κόσμο προς την συγκεκριμένη κατεύθυνση.

ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΚΡΑΤΙΑ (Ή: ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΡΕΑΛΙΣΤΕΣ;)

Του Κώστα Χατζηαντωνίου 

Δεν υπάρχει τίποτα πιο περίπλοκο από τις διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό ενός πολέμου, εκτός αν μία από τις δύο πλευρές έχει συντριπτική θέση επί του εδάφους.

 Αυτό σίγουρα δεν ισχύει στην περίπτωση της σύγκρουσης στην Ουκρανία, ούτε για τη Δυτική συμμαχία που υποστηρίζει το Κίεβο, αλλά ούτε και για τη Μόσχα, η οποία έχει ωστόσο ένα πολύ σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα.

 Η Ουκρανία βρίσκεται σε στρατιωτικά, οικονομικά και πολιτικά ερείπια και ο Ζελένσκι αμφισβητείται πλέον ρητά στο εσωτερικό. Όλες οι πολιτικές εναλλακτικές λύσεις, με εξαίρεση τους «σκληροπυρηνικούς» εθνικιστές, είναι έτοιμες να υπογράψουν την ειρηνευτική συμφωνία, ακόμη και με σημαντικές εδαφικές απώλειες. 

Καιρός λοιπόν για τα πρώτα συμπεράσματα ημών, των θεατών της τραγωδίας, όσο και αν αυτά έχουν τον κίνδυνο, δυστυχώς, να υπακούουν στις ιδεοληψίες εκάστου και εν τέλει δεν προσφέρουν τίποτα στους Ουκρανούς. Αυτό το οποίο κατ' αρχάς θα έπρεπε να προξενεί εντύπωση είναι το εύρος της αμερικανικής ιδεολογικής κυριαρχίας στην Ευρώπη και, φυσικά, στην Ελλάδα.

 Διαβάζοντας τις απόψεις αναλυτών από όλους τους πολιτικούς χώρους μένει κανείς με την εντύπωση πως τον πόλεμο αυτόν τον άρχισε και τον συνεχίζει η Ευρώπη. Αλήθεια, πιστεύει κανείς σοβαρά ότι η κυβέρνηση Ζελένσκι θα ήταν τόσο αποφασιστική έναντι του καθεστώτος Πούτιν αν δεν είχε αμερικανική ενθάρρυνση; 

Ο Τραμπ θέλει να απαλλαγεί από το Ουκρανικό, αλλά…

ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Οι Ουκρανοί πρέπει να μπορούν να αποφασίσουν για το μέλλον τους, διακηρύσσουν οι Ηγέτες της Δύσης (εκτός Ουγγαρίας), ενόψει της συνάντησης Τραμπ-Πούτιν… Όπως αποφάσισαν οι Κύπριοι, μετά την τουρκική “εισβολή και κατοχή” και οι Παλαιστίνιοι απέναντι στο Ισραήλ. Όπως αποφάσισαν και οι Ουκρανοί, όταν οι Δυτικοί ξεγέλασαν (είπε η Μέρκελ) τους Ρώσους (συμφωνίες του Μινσκ) και τελικά φτάσαμε στο σήμερα.

Δεν ξέρω πόσο νικητή θεωρούν τον εαυτό τους οι Ρώσοι. Οφείλουν να το αποδείξουν. Ούτε για πόσες κωλοτούμπες είναι έτοιμος ο Τραμπ, με τις ίσως λαμπρές ιδέες, αλλά σίγουρα όχι την αντίστοιχη καλοζυγισμένη απόφαση να τις εφαρμόσει. Αυτά θα τα δούμε.

Ενόψει αποτελέσματος, ας προσέξουμε ότι, για παράδειγμα, είναι η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ εισπράττουν ένα τόσο κοφτό και ξεκάθαρο όχι στην απαίτησή τους να σταματήσει η Ινδία να προμηθεύεται ρωσικό πετρέλαιο. Ο Ινδός πρωθυπουργός Μόντι, αντί να υποκύψει προσέγγισε το Πεκίνο και αρνήθηκε να αποδεχθεί τις αμερικανικές απαιτήσεις. Οι ΗΠΑ έσπρωξαν την Ινδία στην αγκαλιά της Κίνας, την ώρα που οι διαφορές αυτών των δυο ασιατικών γιγάντων είναι σε φάση όξυνσης.

«Γκρεμίζεται» ο Τραμπ από τον «θρόνο» του!

Παναγιώτης Τραϊανού

Η υπόθεση-Έπσταϊν τον έχει φέρει «απέναντι» στο σύνολο του αμερικανικού λαού.

Η Πάμελα Μπόντι, ως νέα «Αντουανέττα», ξεχείλισε το ποτήρι τής οργής, «φτύνοντας» τον αμερικανικό λαό στα «μούτρα»!

Όταν ένας λαός βρίσκεται οικονομικά σε δύσκολη θέση και πνίγεται από το αίσθημα της αδικίας, είναι ένας επικίνδυνος λαός! Αυτόν τον λαό ΔΕΝ τον ειρωνεύεσαι και ΔΕΝ τον εμπαίζεις, γιατί είναι πολύ πιθανό ν’ αντιδράσει απρόβλεπτα! Αυτόν τον «στριμωγμένο» λαό ΔΕΝ τον «στριμώχνεις» ακόμα πιο πολύ, γιατί αυτή η απρόβλεπτη αντίδραση μπορεί να γίνει βίαια! …Ένας τέτοιος λαός ΔΕΝ έχει επιλογές! Την τελευταία φορά στην ιστορία που είδαμε την αλαζονική εξουσία να υποτιμά και να εμπαίζει έναν λαό απελπισμένο, φτωχό και έτοιμο να χύσει το αίμα του για να βρει τη δικαιοσύνη που του έλλειπε, ήταν στη Γαλλία. Τότε είδαμε την αφελή Αντουανέττα να προκαλεί το πιο τρομερό θηρίο τής Δημιουργίας! …Να προκαλεί τον άνθρωπο! Τα αποτελέσματα αυτής της τραγικής επιλογής όλοι τα είδαμε …Αλλού το κεφάλι κι αλλού το σώμα τής άθλιας υποκρίτριας!

Η Αντουανέττα, όμως, δεν είναι φαινόμενο αυθύπαρκτο. Η Αντουανέττα είναι η «σταγόνα» που ξεχειλίζει το ποτήρι τής λαϊκής οργής! Όμως, για να φτάσει αυτό το ποτήρι στο σημείο να ξεχειλίσει, κάποιος πρέπει να το «γεμίσει»! Αυτήν την οργή τη «φουσκώνει» πάντα κάποιος «Λουδοβίκος»! …Πάντα αυτός ο οποίος είναι υπεύθυνος για την πολιτική εκείνη, η οποία θα λειτουργήσει ως εκρηκτικό το οποίο θα το «πυροδοτήσει» η βλακεία τής Αντουανέττας! Σήμερα είμαστε μάρτυρες μιας ανάλογης κατάστασης, η οποία διαδρα­ματίζεται στις πάλαι ποτέ πανίσχυρες ΗΠΑ. Ο «μεθυσμένος» από την εξουσία Τραμπ, σαν ένας νέος «Λουδοβίκος», μιλά άσχημα και χωρίς σεβασμό στους Αμερικανούς. Έχοντας άγνοια κινδύνου, νομίζει πως είναι αρκετά ισχυρός για να μπορεί να αγνοεί τα αιτήματά τους και να ειρωνεύεται τις αγωνίες τους!

Αρρωστημένα σχέδια για τους Παλαιστινίους ενώ ομολογούν ότι η ιμπεριαλιστική «ειρήνη»... περιλαμβάνει χτυπήματα με πυρηνικές βόμβες!

Οταν ο Τραμπ είπε "Να μετατρέψουμε τη Γάζα σε Ριβιέρα της Μεσογείου" πολλοί πάγωσαν, αρκετοί γέλασαν, οι περισσότεροι πίστεψαν οτι ήταν μια ακόμη μ@λ@κι@ του Τραμπάκουλα. Και όμως τίποτα δεν λέει τυχαία ο φασίστας που ο γελοίος αμερικάνικος λαός εξέλεξε πρόεδρο. 

✍️Δημοσίευμα των «Financial Times» αποκαλύπτει σχέδιο που αναπτύχθηκε από την Boston Consulting Group (BCG), Ισραηλινούς επιχειρηματίες και πρώην κυβερνητικούς αξιωματούχους των ΗΠΑ, με τη «συμβολή» του ιδρύματος του Βρετανού πρώην πρωθυπουργού Τόνι Μπλερ (TBI), για τη «ριζική ανοικοδόμηση» της Γάζας μέσα από μεγάλες μονοπωλιακές μπίζνες, με παράλληλο μαζικό εκτοπισμό μισού εκατομμυρίου Παλαιστινίων από τη Γάζα, «προσφέροντας» μάλιστα εξευτελιστικά «πακέτα εκτοπισμού».

◾️Το σχέδιο προβλέπει μεταξύ άλλων δημιουργία μίας «Ριβιέρας της Γάζας» - με τεχνητά νησιά τύπου Ντουμπάι, μία «έξυπνη» βιομηχανική ζώνη στα σύνορα Ισραήλ - Γάζας με... το όνομα του Μασκ (!), ειδικές οικονομικές ζώνες χαμηλής φορολογίας.

▪️Για την απρόσκοπτη προώθηση των παραπάνω το σχέδιο προβλέπει... «αποχώρηση» έως και 500.000 Παλαιστινίων, με αντάλλαγμα 9.000 δολάρια σε μετρητά και επιδότηση ενοικίου και τροφίμων...

ΧΑΙΡΕΙ Ο ΤΡΑΜΠ ΩΣ ΝΕΟΣ ΜΕΓΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Γιώργος Τασιόπουλος 

«Απόψε, μπορώ να ενημερώσω τον κόσμο ότι τα πλήγματα ήταν μια θεαματική στρατιωτική επιτυχία!

Θέλω απλώς να ευχαριστήσω όλους, και ιδιαίτερα τον Θεό. Θέλω απλώς να πω, σε αγαπάμε, Θεέ»

  Ντόναλντ Τραμπ

                

  ___***___

«ΟΙ ΔΟΚΟΥΝΤΕΣ ΑΡΧΕΙΝ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ 

ΚΑΤΑΚΥΡΙΕΥΟΥΣΙΝ ΑΥΤΩΝ»

«Οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν· οὐχ οὕτω δὲ ἔσται ἐν ὑμῖν, ἀλλ᾿ ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος, καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος· καὶ γὰρ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν»

Μᾶρκ. 10,32-45)

Τα λόγια του Ιησού ειπώθηκαν όταν ήρθαν προς αυτόν ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, τα παιδιά του Ζεβεδαίου, και του είπαν· 

“διδάσκαλε, θέλομεν να μας κάμης αυτό που θα ζητήσωμεν”. Αυτός δε τους είπε· “τι θέλετε να σας κάμω;”

 Εκείνοι απήντησαν· “όταν ως ένδοξος βασιλεύς καθίσης στον βασιλικόν θρόνον της Ιερουσαλήμ, δος μας να καθίσωμεν ένας εκ δεξιών σου και ένας εξ αριστερών σου”...

...Ο δε Ιησούς τους εκάλεσε κοντά του και τους είπε· “ξέρετε, ότι αυτοί που προβάλλονται σαν άρχοντες των εθνών, συμπεριφέρονται προς τους λαούς σαν να ήσαν απόλυτοι κύριοι αυτών.

Και εκείνοι που κατέχουν ανάμεσα στους ανθρώπους μεγάλα αξιώματα, κάνουν κακήν χρήσιν της εξουσίας των και καταδυναστεύουν αυτούς, σαν να τους έχουν δούλους των. Δεν πρέπει όμως τέτοια εγωϊστική τάσις και συμπεριφορά να παρατηρήται ματαξύ σας. Αλλ' όποιος θέλει να αναδειχθή μέγας μεταξύ σας, πρέπει να γίνη υπηρέτης σας, που να σας εξυπηρετή με αγάπην.

Τραμπ: Η καθολική αποτυχία των πρώτων 100 ημερών

Γράφει ο Νίκος Σίμος

Το έχω ξαναγράψει και όπου μου δόθηκε η ευκαιρία δημόσια το έχω ξαναπεί ότι το νεοσυντηρητικό κίνημα του Τράμπ με το αρκτικόλεξο MAGA, που βρέθηκε στην εξουσία των ΗΠΑ για λόγους εμφατικής κοινωνικής και οικονομικής κρίσης της άλλοτε υπερδύναμης, ουδέποτε προδιέθετε για αλλαγή της μακροπολιτικής στόχευσης των ΗΠΑ που ήταν και είναι ο μονοπολικός κόσμος, δηλαδή ο «Αμερικανικός κόσμος»

Οι Αμερικανοί, είτε με τους «Δημοκρατικούς», είτε με τους «Ρεπουμπλικάνους», είτε με το νεοσυντηρητικό ρεπουμπλικανικό «κίνημα» ΜΑGA του κ Τράμπ δεν επιδιώκουν την ειρήνη, ούτε την συνεννόηση με τις νέες μεγάλες δυνάμεις του 21ου αιώνα.

Θέλουν την μονοκαθεδρία στην ιστορική εξέλιξη των κοινωνιών και του πλανήτη

Τα νεοφιλελεύθερα οικονομικά τραστ που κρατάνε ακόμα όρθιες τις ΗΠΑ οικονομικά και με διάφορα αντιοικονομικά τερτίπια δεν την αφήνουν να καταρρεύσουν, είναι οι επινοητές της δυτικότροπης δυστοπικής παγκοσμιοποίησης και της επιδιωκόμενης νέας φεουδαρχίας

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου ΕΔΩ...

ΟΙ ΗΠΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΠΗΡΕΑΣΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ Β’ ΠΠ ΩΣ

Βασίλης Κων/νου Φούσκας*

Τίτλος πρωτότυπου κειμένου: 

Οι τρεις μετασχηματισμοί: η ιστορική διαδρομή προς την πολυπολικότητα

Από το 1944 μέχρι σήμερα, οι ΗΠΑ, με πειθώ και βία, επέβαλαν στο Δυτικό κόσμο – και πέρα απ’ αυτόν – τρεις μεγάλους μετασχηματισμούς. Οι δύο πρώτοι είναι σχετικά γνωστοί αλλά καλό είναι να τους θυμίσουμε διότι τελευταία με το «φαινόμενο Τραμπ» έχουν υπάρξει αρκετές παρανοήσεις.

• Ο πρώτος μετασχηματισμός αφορά τις διεργασίες στη δεκαετία του 1940, όπου οι ΗΠΑ εμπεδώνουν την ηγεμονία τους μέσω ενός νέου και πρωτότυπου συστήματος κανόνων και πολιτικών πρωτοβουλιών.

• Ο δεύτερος αφορά τη κρίση αυτού του συστήματος τη δεκαετία του 1970 και την απάντηση που δόθηκε για την υπέρβασή του.

• Ο τρίτος μεγάλος μετασχηματισμός είναι εν τη γεννέσει και έχει να κάνει ακριβώς με το «φαινόμενο Τραμπ».

Το κείμενο αυτό δείχνει ότι το «φαινόμενο Τραμπ» δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, δεν προήλθε εκ του μηδενός, αλλά αντανακλά βαθύτερες ιστορικές-δομικές διεργασίες μετατόπισης παγκόσμιας ισχύος που λαμβάνουν χώρα για δεκαετίες και οι οποίες υπονόμευσαν τα πρωτεία (primacy) των ΗΠΑ στο παγκόσμιο σύστημα διανομής οικονομικής, πολιτισμικής (κρίση αξιών, δημογραφικό) και πολιτικής ισχύος.

Γιώργος Παπασίμος: Οι δασμοί ως εργαλείο αποτροπής γεωπολιτικών ανακατατάξεων

Η επιβολή δασμών από τον Trump σε πανηγυρικούς τόνους και η ανακήρυξή ως «ημέρα απελευθέρωσης» των ΗΠΑ, η επιβολής τους, επαναφέροντας στο προσκήνιο την ρητορική του άκρατου προστατευτισμού και του οικονομικού εθνικισμού, με αφήγημα την θυματοποίηση της Αμερικής, έναντι όλων των άλλων κρατών στο εμπορικό ισοζύγιο και την ανάγκη άμεσης επαναβιομηχανοποίησης της, έχουν προκαλέσει σοκ σε όλο τον πλανήτη. Πολλοί ομιλούν για μία ιδιότυπη επανάσταση, νέου τύπου, αφού επιχειρείται με άγαρμπο και μη διπλωματικό τρόπο η ανατροπή του κυρίαρχου, επί πολλά χρόνια συστήματος του ελεύθερου εμπορίου, δηλαδή της παγκοσμιοποίησης, που οι ίδιες οι ΗΠΑ θεμελίωσαν.

Με δική τους συνεπώς ευθύνη η διαδικασία αυτή είχε ως τελικό αποτέλεσμα τη σταδιακή μετατροπή τους από βιομηχανική και πλεονασματική χώρα, σε εισαγωγική με χρέος, που αγγίζει τα 36 τρις δολάρια για την εξυπηρέτηση του οποίου, απαιτείται περίπου ένα τρις δολάρια τον χρόνο.

 Αποτελεί ειρωνεία της ιστορίας, ότι η μαζική μεταφορά των βιομηχανιών στην Ασία και κυρίως στην Κίνα, που την έβλεπαν ως χώρα εκμετάλλευσης, χωρίς να μπορούν να φανταστούν, ότι αυτή θα αξιοποιούσε τη διαδικασία αυτή για δική της ενίσχυση, ξεκίνησε από τον Ρίγκαν με τη στήριξη του ρεπουμπλικανικού κόμματος, που είναι αυτό που αρχικά προώθησε τις αρχικές διαδικασίες της παγκοσμιοποίησης.

 Σήμερα, την αντίστροφη διαδρομή επιχειρεί να βαδίσει ο Trump με τις αποφάσεις του, έναντι του βασικού εμπορικού και όχι μόνο αντιπάλου των ΗΠΑ, την Κίνα, που μέσω των τεραστίων κερδών τις προηγούμενες δεκαετίες από το εμπόριο με τις ΗΠΑ, έχει μετατραπεί στους μεγαλύτερους αγοραστές του αμερικανικού χρέους, μέσω της κατοχής τεραστίων ποσοτήτων ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου.

«Η ιστορία δεν γυρίζει σελίδα χωρίς οδύνη»! Νίκος Σίμος για τον Τραμπ και την «τελική αναμέτρηση»

«Η ιστορία δεν γυρίζει σελίδα χωρίς οδύνη»…

Ο αρθρογράφος Νίκος Σίμος μιλά για τις αλλοπρόσαλλες και επιθετικές κινήσεις Τραμπ, για τον κόσμο που ακόμη βρίσκεται υπό την επιρροή του «αμερικανισμού» που όμως φθίνει. Τι θα συμβεί αν τα «σχέδια» που έχει ο Τραμπ δεν του βγουν; «Χάος και τελικά αναμέτρηση», λέει ο Νίκος Σίμος.

«Η κυβέρνηση Τραμπ θυμίζει διοικητικό συμβούλιο εταιρείας που είναι έτοιμη να χρεοκοπήσει», λέει ο Νίκος Σίμος. Πως εξηγεί τις επιθετικές και πολλές φορές αλλοπρόσαλλες κινήσεις του Τραμπ. «Ο Τραμπ απειλεί, γιατί η Αμερική χρεοκοπεί. Αυτό προσπαθεί να προλάβει. Το καράβι της αμερικανικής οικονομίας είναι μισοβυθισμένο με 36,5 τρις χρέος», λέει.

Ούτε το σχέδιο Τραμπ για το ρωσοουκρανικό φαίνεται να πηγαίνουν καλά.

Προσδοκίες και σκληρή πραγματικότητα!

 Του Δημήτρη Γ. Απόκη*

Dimitris Y. Apokis

Δεν υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο και καταστροφικό για μια χώρα, από το να εκχωρήσει την εξωτερική της πολιτική και το εθνικό συμφέρον της, στην ελπίδα ότι κάποιος άλλος θα καθαρίσει για αυτήν. 

Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για χώρες των οποίων απειλείται ευθέως η εθνική κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητά τους, όπως συμβαίνει με την πατρίδα μας και την υπαρξιακή απειλή που αντιμετωπίζει από την Τουρκία του Ερντογάν.

Η χθεσινές τοποθετήσεις του Αμερικανού Προέδρου , Ντόναλντ Τράμπ, στο κλείσιμο των ερωτήσεων, κατά τη διάρκεια της συνάντησης με τον Πρωθυπουργό του Ισράηλ, Μπίμπι Νετανιάχου, αποτελούν απόδειξη των καταστροφικών επιπτώσεων της υφιστάμενης εξωτερικής πολιτικής από την κυβέρνηση.

 
Ο Αμερικανός Πρόεδρος απαντώντας σε ερώτηση για το ρόλο της Τουρκίας στη Συρία και την ένταση με το Ισράηλ είπε:

"Έχω εξαιρετικές σχέσεις με ένα άνδρα που λέγεται Ερντογάν, τον έχετε ακούσει; 

Τυγχάνει να τον συμπαθώ και με συμπαθεί και είμαι σίγουρος ο τύπος θα εκνευριστεί - του αρέσει ο Ερντογάν- αλλά τον συμπαθώ και με συμπαθεί. Δεν είχαμε ποτέ πρόβλημα, περάσαμε πολλά και δεν είχαμε πρόβλημα. Όπως θυμάστε πήραμε τον Πάστορά μας πίσω από την Τουρκία. Το θυμάστε αυτό; Ήταν μεγάλη ιστορία τότε.

 Και είπα στον Πρωθυπουργό, Μπίμπι εάν έχεις πρόβλημα με την Τουρκία θα μπορέσω να το λύσω. Έχω πολύ, πολύ καλή σχέση με την Τουρκία και τον ηγέτη της και νομίζω θα μπορέσουμε να το διευθευτήσουμε. Ελπίζω ότι αυτό δεν θα είναι πρόβλημα, δεν θα είναι πρόβλημα".

Ο Ερντογάν "είναι σκληρός, είναι πολύ έξυπνος και έκανε κάτι το οποίο κανείς δεν μπορούσε να κάνει (Συρία). Οποιοδήποτε πρόβλημα έχεις (Νετανιάχου) με την Τουρκία μπορώ να το λύσω. Αρκεί να είσαι λογικός. Πρέπει να είσαι λογικός, πρέπει να είμαστε λογικοί".

 
Αυτά παθαίνεις όταν ακολουθείς καταστροφική πολιτική κατευνασμού έναντι της Τουρκίας του Ερντογάν, με την οποία υπογράφεις Διακύρηξη Φιλίας και Συνεργασίας, ξεπλένωντας στα μάτια της διεθνούς κοινότητας και κυρίως της Ουάσιγκτον, τον υποστηρικτή της τρομοκρατίας και πειρατή του διεθνούς δικαίου Ερντογάν.

ΠΩΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΟΚ ΤΡΑΜΠ;

Θα αποδειχθεί το σοκ Τραμπ τόσο καθοριστικό όσο το σοκ Νίξον;

Του Γιάνη Βαρουφάκη, 03/04/2025

Άρθρο γνώμης στο UNHERD & στην τηλεόραση του BBC

«Η φιλοσοφία μου, κύριε Πρόεδρε, είναι ότι όλοι οι ξένοι προσπαθούν να μας εκμεταλλευτούν και είναι δική μας δουλειά να τους εκμεταλλευτούμε πρώτοι». Με αυτά τα λόγια, ο Υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ έπεισε τον Πρόεδρο να επιφέρει ένα κολοσσιαίο σοκ στην παγκόσμια οικονομία. Σύμφωνα με έναν από τους άνδρες του Προέδρου, ο στόχος ήταν να πυροδοτηθεί «μια ελεγχόμενη αποσύνθεση της παγκόσμιας οικονομίας».

Όχι, αυτά δεν ήταν λόγια της ομάδας του Προέδρου Τραμπ πριν την «Ημέρα Απελευθέρωσης» των δασμών του. Αν και η ατάκα «οι ξένοι είναι εδώ για να μας ρίξουν» ταιριάζει τέλεια στον Τραμπ, ειπώθηκε το καλοκαίρι του 1971 από τον τότε Υπουργό Οικονομικών Τζον Κόναλι, ο οποίος έπεισε τον Πρόεδρο να εξαπολύσει λίγες μέρες αργότερα το περιβόητο Σοκ Νίξον.

Οι αναλυτές θα έπρεπε να γνωρίζουν καλύτερα από το να υποκρίνονται ότι το σοκ που προκαλεί τώρα ο Τραμπ είναι και «άνευ προηγουμένου» και καταδικασμένο να αποτύχει, όπως κάθε «ασύνετη» επίθεση στην καθεστηκυία τάξη. Το Σοκ Νίξον ήταν πιο καταστροφικό, ιδιαίτερα για τους Ευρωπαίους. Και ακριβώς εξαιτίας της οικονομικής καταστροφής που προκάλεσε, οι αρχιτέκτονές του πέτυχαν τον μακροπρόθεσμο στόχο τους: να διασφαλίσουν ότι η αμερικανική ηγεμονία θα ενισχυόταν παράλληλα με τα δίδυμα ελλείμματα των ΗΠΑ (εμπορικό και δημοσιονομικό).

Η επιτυχία του Σοκ Νίξον δεν εγγυάται την επιτυχία του Σοκ Τραμπ, αλλά μας υπενθυμίζει ότι αυτό που είναι καλό για τους κυβερνώντες των ΗΠΑ δεν είναι απαραίτητα καλό ούτε για τους περισσότερους Αμερικανούς ούτε για τον υπόλοιπο κόσμο. Ένας από τους εξυπνότερους συμβούλους του Νίξον, που συνέβαλε στην πειθώ του Κόναλι για την ανάγκη σοκ, το διατύπωσε με εκπληκτική σαφήνεια:

«Είναι δελεαστικό να βλέπει κανείς την αγορά ως αμερόληπτο διαιτητή. Αλλά αν εξισορροπήσουμε τις απαιτήσεις ενός σταθερού διεθνούς συστήματος με την επιθυμία για ελευθερία δράσης στις εθνικές πολιτικές, αρκετές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, επέλεξαν το δεύτερο».

Η ΝΕΟΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΙΑ… ΔΙΑΡΡΟΗ !

 

Νίκος Σίμος 

Λίγους μόνο μήνες χρειάστηκε το νέο Αμερικανικό  νεοσυντηρητικό κυβερνητικό  επιτελείο του κ Τράμπ,  για να αποκαλύψει σε όλο τον κόσμο - και περισσότερο σε εκείνους που διατυμπάνιζαν στην απανταχού Δύση  την «φιλειρηνικότητα» της κυβέρνησης των Ρεπουμπλικάνων του κ Ντόναλντ Τράμπ  – τις πραγματικές προθέσεις των ΗΠΑ και το νόημα του συνθήματος των Αμερικάνων  «Τραμπιστών»  - Make America Great Again -  που είναι η πολιτική στόχευση των νεοσυντηρητικών ενοίκων του Λευκού Οίκου στην Ουάσιγκτον  και  ταυτόχρονα  αποτελούν  ένα καλό εργαλείο στα χέρια των οιωνοί νεοφεουδαλιστών, που αναζητούν την αναμέτρηση με τις νέες μεγάλες δυνάμεις του πλανήτη αντί παντός τιμήματος . 

ΣΤΗΝ  ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ΤΗΣ  ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΥΣΤΟΠΙΑΣ   Ο ΜΟΝΟΠΟΛΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ 

Είχα από καιρό, μέσα από την αρθρογραφία μου, επισημάνει ότι η νέα Αμερικανική εξουσία θα αξιοποιηθεί από τους σχεδιαστές της παγκόσμιας δυσμορφίας  που «οραματίζονται»  την φεδουοποίηση του πλανήτη, για λογαριασμό των πρωταγωνιστών του δυτικογενούς παγκοσμιοποιητικού εγχειρήματος, που ξεκίνησε από την πτώση του τείχους του Βερολίνου και κάλπασε ανέλεγκτα μετά την διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας

 

Ο μετασχηματισμός της παραγωγικής οικονομικής βάσης στον άλλοτε Δυτικό κόσμο  στην αντίστοιχη δυσμορφική έκφανση της χρηματοπιστωτικής οικονομίας  και η επέκεινα  αναμενομένη ψηφιοποίησή της έχει στόχο την θεμελίωση της κατοχής του παγκόσμιου πλούτου – φαινόμενου και πραγματικού – στα χέρια λίγων που θα έχουν στην κατοχή τους τον πλανήτη και την μοίρα δισεκατομμυρίων ανθρώπων

Η τεχνολογική πρόοδος αξιοποιείται σαν όπλο υποταγής της ανθρώπινης δραστηριότητας και επιδιώκει να θέσει τον άνθρωπο στο περιθώριο της ιστορικής εξέλιξης, μετατρέποντας  τον κόσμο σε φέουδο των λίγων επίδοξων - δυτικογενούς προέλευσης -  νεοφεουδαρχών,  που διακατέχονται από μια έντονα προβαλλόμενη νεοναζιστική, κοινωνιοπαθή νοοτροπία, η οποία  εκφράζεται από το διαβόητο WEF (Παγκόσμιο  Οικονομικό Φόρουμ) στο Νταβός, που κάποιοι – σωστά κατά την γνώμη μου - αποκαλούν «φωλιά των εχιδνών»!