Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΡΑΜΠ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΡΑΜΠ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

14 Απριλίου 2026

Το αμερικανικό κόλπο και το νέο παράδειγμα

Tommaso Merlo - 12 Απριλίου 2026

Πηγή: Tommaso Merlo

Ο Τζ. Ντ. Βανς πήγε σε ένα σακί και επέστρεψε σε ένα μπαούλο. Ο διχαλωτός κόλακας του Τραμπ δοκίμασε την τύχη του, αλλά επέστρεψε στην Ουάσιγκτον με άδεια χέρια. Σκηνές από μια κακή αυτοκρατορία σε ελεύθερη πτώση. Οι Αμερικανοί συμφώνησαν αρχικά με τα Δέκα Σημεία του Ιράν, μετά στο Πακιστάν τα πήραν όλα πίσω, απαιτώντας από το Ιράν να υποχωρήσει. Γιά όλαλα φταίει ένα θανατηφόρο κοκτέιλ κακοπιστίας, αλαζονείας και προπαγάνδας που ξεγελάει ακόμη και αυτούς που τη διαδίδουν.

 Αλλά ήταν αμέσως σαφές ότι κάτι δεν πήγαινε καλά: η συμφωνία περιλάμβανε και τον Λίβανο, αλλά μόλις τα νέα έφτασαν στα αυτιά αυτού του τρομοκράτη Νετανιάχου, πρώτα άρχισε να βομβαρδίζει κατοικημένες γειτονιές στη Βηρυτό και μετά εξαπέλυσε τους μπράβους του στην Ουάσιγκτον. 

Ο Τραμπ ζει παρακολουθώντας τα τηλεοπτικά κανάλια που εξακολουθούν να τον φιλούν, αν και απρόθυμα, τις χρηματοπιστωτικές αγορές όπου κερδοσκοπεί με τη φυλή του, και όχι μόνο, ή κοιμάται σε κάποια συνάντηση και δημοσιεύει ανοησίες γεμάτες μίσος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να αποτρέψει τους σκελετούς που τον στοιχειώνουν. Το κάνει μέχρι αργά, και ακριβώς στη μέση της νύχτας μια ομάδα σιωνιστών λόμπι εισέβαλε στην κρεβατοκάμαρά του και τον άρπαξε από το λαιμό, ξεκαθαρίζοντας τα πράγματα με αυτό το χαζό, χαζό παιδί. Οι συμφωνίες γίνονται σεβαστές, και οι συμφωνίες της μαφίας ακόμη περισσότερο.

 Για δεκαετίες, το λόμπι έχει στοιχηματίσει δισεκατομμύρια σε αυτόν τον καταραμένο γκρινιάρη, σώζοντάς τον από δόλιες πτωχεύσεις και εξασφαλίζοντάς του εκατομμύρια ψήφους, και τώρα πρέπει να υπακούσει χωρίς να πει λέξη. Αν δεν ήταν το λόμπι, θα σάπιζε σε ένα κελί με πορτοκαλί πιτζάμες, αντί να τολμά να ενεργήσει σαν ειρηνιστής. Αν δεν επανέλθει αμέσως στο προσκήνιο, θα διατάξουν τους mainstream συνεργάτες τους να μεταδώσουν ειδικά ρεπορτάζ σε όλα τα δίκτυα για τα κατορθώματά του ως σεξουαλικού θηρευτή νεαρών κοριτσιών με τον φίλο του τον Έπσταϊν, ή ακόμα χειρότερα, θα κάνουν την επόμενη ψεύτικη επίθεση επιτυχημένη και θα προάγουν τον Τζ. Ντ. Βανς στον Λευκό Οίκο. 

11 Απριλίου 2026

"Ο κόσμος μπορεί να προχωρήσει και χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες".

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

(Η ανάρτηση έγινε πριν ανακοινωθεί η εύθραυστη εκεχειρία)

«Το καλύτερο μέρος που μπορεί να πεθάνει κανείς είναι εκεί όπου πεθαίνει για τους άλλους» λέει ένας βρετανός συγγραφέας.
Οι Ιρανοί παρατάσσονται εδώ και ώρες σε γέφυρες και προκαλούν τον Τραμπ να τους ρίξει πυραύλους.  

Ήρωες λοιπόν είναι - ας το μάθουμε στη Δύση - κάποιοι που δίνουν τη ζωή τους σε κάτι που είναι μεγαλύτερο από αυτούς.
Και αυτοί οι άνθρωποι δεν προσποιούνται τους ήρωες  : δεν φοβούνται τον θάνατο, τον δαίμονα, τον σχιζοφρενή καπιταλιστή της δυτικής ηγεμονίας.
Αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν καλά ότι είναι πιο δύσκολο να ζήσεις σαν μάρτυρας παρά να πεθάνεις σαν μάρτυρας.
Είναι γνώστες του αρχαιοελληνικού πνεύματος, που δεν φοβάται την κάθοδο στον Άδη ( αν και Πέρσες) άσχετα αν τους λέμε αιώνες «βαρβάρους» και τωρα τους θεωρούμε όλους ανεξαιρέτως πειθήνιους στους μουλάδες και στον εξτρεμισμό του ισλαμοφασισμού.

Ο στίχος που τους ταιριάζει είναι ελληνικός (Λειβαδίτης) : «Κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε κιόλας νεκροί».
«Ένας πολιτισμός καταστρέφεται όταν οι θεοί του καταστρέφονται» έλεγε ο σπουδαίος Emile Cioran.
Δεν το ξέρει φυσικά αυτό ο Τράμπ.
Αγνοεί τους θεούς των άλλων, αγνοεί την ιστορία τους.

09 Απριλίου 2026

Το Ιράν σώζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια

Του Διονύση Δρόσου 

Θες να αγιάσεις αλλά... Καθ οικομιαν λόγω των έκτακτων εξελίξεων.

Λοιπόν: το πορτοκαλί καρτούν απειλεί ότι απόψε θα καταστρέψει έναν πολιτισμό. Θέλει να πει ότι θέλει να καταστρέψει τον πολιτισμό, τελεία. Θέλει να καταστρέψει ότι δεν έχει ισοπεδωθεί από τον "πολιτισμό" της τσίχλας των τσιρλιντερς του Play Boy του Λας Βέγκας και των αεροπλανοφόρων και ολο το πελατολογιο του Epstein.

 Εμείς που πουλήσαμε τον δικό μας πολιτισμό αντί πινακίου φακής δεν θα καταστραφουμε. Ο real estate dealer ή αγοράζει ή αν δεν του πουλιέσαι σε καταστρέφει (νομίζει). Οι τυχοδιωκτες καμπόϊδες και χρυσοθηρες, οι απόβλητοι βλαμμενοι όλων των παραλλαγων οι του θρησκευτικού (ψευδοχριστιανικού) φανατισμού που τους έδιωξε η Ευρώπη πριν 250 χρόνια...όλα τα αρπακτικά της Wall Street  και οι απογονοι δούλων...απειλούν τον πολιτισμό με εξαφάνιση. Δικαιολογια; επειδή μπορούν. Η μόνη ηθική υπάρχει πλέον στον κόσμο τους που είναι και δικός μας.

08 Απριλίου 2026

Ο Τραμπ και η κοσμοϊστορική νίκη του Ιράν

Tommaso Merlo - 07/04/2026

Πηγή: Tommaso Merlo

Με αυτόν τον ρυθμό, ο Τραμπ θα μπορούσε να πετύχει στο διπλό έργο της απελευθέρωσης της Παλαιστίνης από τον Σιωνισμό και του κόσμου από την αμερικανική ηγεμονία. Αυτό ελπίζει κάθε ζωντανό και αισθανόμενο ον στον πλανήτη.


Αλλά στο μεταξύ, κάποιος θα έπρεπε να του πάρει το κινητό του τηλέφωνο, όπως αυτοί οι ενοχλητικοί νταήδες που ξοδεύουν τον χρόνο τους εκφράζοντας την υπαρξιακή τους απογοήτευση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κλειδωμένοι στα εγωιστικά τους δωμάτια. Ο Τραμπ επέλεξε την Κυριακή του Πάσχα για να προσβάλει βάναυσα τους Ιρανούς και όλους τους Μουσουλμάνους, αλλά για να νικήσει αυτούς τους «τρελούς καθάρματα» και να ανοίξει ξανά το «γαμημένο» Στενό, χρειάζονται πολύ περισσότερα. Απαιτεί μια εξουσία και ικανότητα που δεν είχε ποτέ και δεν θα έχει ποτέ. Συμπεριφέρεται σαν ένας «ποιος ξέρει ποιος», αλλά βαθιά μέσα του ξέρει πολύ καλά ότι είναι μέτριος και μισεί και τον εαυτό του. Συμπεριφέρεται σκληρός, αλλά είναι ένας ανασφαλής λαπάς που κοιμάται μουδιασμένος από το μεγαλομανές εγώ του και ξυπνάει στη μέση της νύχτας αγωνιώδης από τη γνώση ότι είναι η χειρότερη μαριονέτα του Σιωνισμού που έφτασε ποτέ στον Λευκό Οίκο.


Άλλωστε, η κερδοσκοπία στα ακίνητα είναι ένα πράγμα, η γεωπολιτική άλλο. Το να πουλάς την προσωπική σου επωνυμία είναι άλλο, η διακυβέρνηση μιας μεγάλης χώρας είναι άλλο. Η υπαρξιακή προπαγάνδα είναι άλλο, η σκληρή πραγματικότητα των γεγονότων είναι άλλο. Όταν διαδόθηκε η είδηση ​​της νοσηλείας του, οι Αμερικανοί έσπευσαν στο γκαράζ για να πάρουν μπάρμπεκιου και μπύρες για να γιορτάσουν μαζί, αλλά ήταν άλλος ένας ψευδής συναγερμός. Η πανδημία και ο κυκλώνας Κατρίνα προκάλεσαν πολύ λιγότερες ζημιές, αλλά πρέπει να επιμείνουν. Θα ήταν πολύ βολικό για τον Τραμπ, αλλά και για τους υποστηρικτές του. Πρέπει να θερίσουν ό,τι έσπειραν πριν τον αποχαιρετήσουν, ενώ όλοι οι άλλοι πρέπει να μάθουν το ιστορικό μάθημα. Έτσι βελτιώνεται ο κόσμος, ή τουλάχιστον θα έπρεπε. Αλλά εν τω μεταξύ, οι βόμβες πετούν, ακόμη και στα μέσα ενημέρωσης. Ακόμα και η ηρωική διάσωση του Αμερικανού πιλότου ήταν εντελώς ανοησία. Το Ιράν κατέρριψε δύο αμερικανικά μαχητικά-βομβαρδιστικά που σκόπευαν να λειτουργήσουν χειρουργικά τον πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής του Ισφαχάν για να κλέψουν μερικά κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου, επιτρέποντας στον ενοχλητικό νταή να δημοσιεύσει το εντυπωσιακό του κατόρθωμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να κηρύξει τη νίκη και να μαζέψει τα πράγματά του πριν καταρρεύσει η αυτοκρατορία του δολαρίου.

Ο Βασιλιάς του Χάους

Marco Della Luna & Franzaldo Di Paolo - 7 Απριλίου 2026



Πηγή: Italicum


Ήταν, λοιπόν, αυτό το περίφημο Σύμφωνο του Άνκορατζ; Όχι για να κλείσει γρήγορα το ουκρανικό μέτωπο, αλλά για να το καλλιεργήσει, να ανοίξει άλλα και να αποσταθεροποιήσει τον κόσμο για να εφαρμόσει την άθλια Ατζέντα 2030, το Novus Ordo a Chao;

Για να αντικαταστήσει τις πλέον απαξιωμένες κλιματικές και πανδημικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης με μια ενεργειακή κατάσταση έκτακτης ανάγκης που προκλήθηκε από κυρώσεις κατά της Ρωσίας και πολέμους στη Μέση Ανατολή, για να επιτύχει τον ίδιο στόχο του lockdown, του περιορισμού και του πλήρους ελέγχου;

Δεν θα μπορούσαν όλοι στην Ουάσινγκτον να είναι τόσο αφελείς ώστε να μην γνωρίζουν ότι η Τεχεράνη θα απαντούσε στην επίθεσή τους κλείνοντας το Στενό του Ορμούζ και στερώντας από τον κόσμο το ένα πέμπτο του πετρελαίου και του φυσικού αερίου της.

Δεν θα μπορούσαν να αγνοούν ότι χτυπώντας τα ιρανικά χαλυβουργεία και ορυχεία, θα στερούσαν επίσης από τον κόσμο το ένα πέμπτο του σιδηρομεταλλεύματός του και το ένα τρίτο του ηλίου του, απαραίτητου για την τεχνολογία των πληροφοριών και που παράγεται από το Κατάρ.

Ούτε θα μπορούσαν όλοι να αγνοούν ότι η παγκόσμια έλλειψη χημικών λιπασμάτων με βάση το πετρέλαιο, ειδικά κατά την περίοδο σποράς, θα προκαλούσε τελικά μια παγκόσμια επισιτιστική κρίση. Ούτε θα μπορούσαν να παραβλέπουν τον αντίκτυπο του αυξανόμενου ενεργειακού κόστους, όχι μόνο στο άμεσο κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας και των μεταφορών, αλλά σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού, πυροδοτώντας έναν ανεξέλεγκτο πληθωριστικό κύκλο.

Κάποιοι σε εκείνα τα δωμάτια γνώριζαν ότι θα βυθίσουν τον πλανήτη σε μια κρίση απρόβλεπτη σε βάθος, διάρκεια και συνέπειες. Οι ψιθυριστές του Λευκού Οίκου το γνώριζαν πολύ καλά και το ήθελαν, γιατί αυτό είναι το σχέδιο:

21 Μαρτίου 2026

Ντόναλντ Τραμπ: Πέντε μοιραία λάθη

Massimo Mazzucco - 18 Μαρτίου 2026


Πηγή: Massimo Mazzucco

Ο Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο, και δυστυχώς η άπειρη αλαζονεία του τον εμποδίζει να τα αναγνωρίσει ως τέτοια. Αυτό μπορεί μόνο να τον οδηγήσει σε περαιτέρω λάθη, που επιδεινώνονται από τα προηγούμενα.

Πρώτο λάθος: η εμπιστοσύνη στον Νετανιάχου.

Το μεγαλείο του Νετανιάχου έγκειται στο ότι έκανε τον Ντόναλντ Τραμπ να πιστέψει ότι ήταν κατά κάποιο τρόπο «ισότιμοι εταίροι» σε επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Στην πραγματικότητα, ο Νετανιάχου κατάφερε να εκμεταλλευτεί πλήρως το διογκωμένο εγώ του Τραμπ, πείθοντάς τον να διεξάγει έναν πόλεμο από τον οποίο το Ισραήλ είναι το μόνο που μπορεί πραγματικά να επωφεληθεί.

Το να βλέπεις τον Νετανιάχου να βγαίνει από το Οβάλ Γραφείο κάθε φορά με αυτό το πονηρό χαμόγελο στο πρόσωπό του λέει πολλά για την ικανότητά του να χειραγωγεί τον Ντόναλντ Τραμπ. Για όποιον αναζητά ζωντανές αποδείξεις, απλώς κοιτάξτε τις εικόνες από το επίσημο γεύμα όπου ο Νετανιάχου παρουσίασε με πομπώδη τρόπο την επιστολή υποψηφιότητας του Ντόναλντ Τραμπ για το Νόμπελ Ειρήνης. Ένας δραματικός τρόπος να επιδοθούν δημόσια στην καυχησιολογία του Προέδρου, ενώ ταυτόχρονα τον χλεύασαν με μια «υποψηφιότητα» που δεν είχε πραγματική αξία.

Ο Νετανιάχου του είπε: «Είσαι ο πιο όμορφος από όλους», και αυτός, σαν οκτάχρονο, το πίστεψε. Και τώρα, ενώ ο Μπίμπι τρίβει τα χέρια του, ο Τραμπ βρίσκεται βυθισμένος σε έναν πόλεμο από τον οποίο δεν ξέρει πλέον πώς να ξεφύγει.

Δεύτερο λάθος: να βασιστεί στην εξέγερση του ιρανικού λαού.

20 Μαρτίου 2026

Ο Τραμπ, η μαφία των λόμπινγκ και η επανάσταση

Tommaso Merlo - 18 Μαρτίου 2026


Πηγή: Tommaso Merlo


Οι Ηνωμένες Πολιτείες χάνουν τον πόλεμο με το Ιράν, ακόμη και πολιτικά. Ο κόσμος είναι στο πλευρό της Τεχεράνης, ενώ στο εσωτερικό καταρρέουν υπό την επιρροή ενός προέδρου που τώρα είναι εκτός ελέγχου. Ο Τραμπ έχει γίνει εθνική απειλή, και στην Ουάσιγκτον ζητούν να τον ξεφορτωθούν το συντομότερο δυνατό. Δεν είναι εύκολο. Ο Τραμπ είναι η κορυφή ενός συστήματος, αυτού της μαφίας των λόμπινγκ. 

Ο πόλεμος στο Ιράν ξέσπασε επειδή ο Τραμπ είναι η πιο αναγνωρισμένη μαριονέτα του σιωνιστικού λόμπυ, αυτή που έχει τη δύναμη να γράφει λευκές επιταγές δισεκατομμυρίων δολαρίων για το Ισραήλ και να στέλνει βόμβες ακόμη και κατά τη διάρκεια μιας γενοκτονίας, και αυτή που έχει τη δύναμη να εξαπολύσει τον αμερικανικό στρατό εναντίον του Ιράν για να ικανοποιήσει τις ιδεολογικές αυταπάτες άλλων ανθρώπων. Καμία θεωρία συνωμοσίας. 

Γι' αυτό ο επικεφαλής της αντιτρομοκρατίας του Τραμπ μόλις παραιτήθηκε, αφού τον απέλυσε από τη βάση του. Μια φιγούρα με κόκκινο καπέλο που θέλει τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όχι το Ισραήλ. Ένας από τους πολλούς που επαναστατούν ενάντια στη μαφία των λόμπινγκ που καταστρέφει τη χώρα του. Ένα σύστημα που μαίνεται εδώ και δεκαετίες, με μεγάλα λόμπι όπως τα σιωνιστικά, τα λόμπι των όπλων, των φαρμακευτικών και των νέων τεχνολογιών που διαφθείρουν και τα δύο σώματα του κοινοβουλίου για να διασφαλίσουν τη νίκη ανεξάρτητα από τις δημοσκοπήσεις. Με πολιτικούς που είναι διεφθαρμένοι μόλις βγουν από την πόρτα και τους οποίους χρηματοδοτούν καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας τους για να διασφαλίσουν ότι θα παραμείνουν με λουρί. Και αν κάποιος σκεφτεί να γίνει πρόεδρος, τότε χτυπάει την πόρτα του, κάθεται στον καναπέ του και απλώνει τα πόδια του στο τραπέζι. 

19 Μαρτίου 2026

Ο Τάκερ Κάρλσον κάνει λάθος σχετικά με τον Χριστιανικό Σιωνισμό

Το άρθρο δημοσιεύεται για να αναδειχθεί το κίνημα του χριστανοσιωνοσμού που φαίνεται ιδεολογικά να κυριαρχεί στις δεξαμενές σκέψης του συντηρητικού χώρου των ΗΠΑ και των τραμπιστών σε αυτές. Ο επίλογος του άρθρου αποκαλυπτικός:

Ακόμη και σε λαϊκό επίπεδο, επιπλέον, η επιρροή του «διασπασισμού» μειώνεται εδώ και χρόνια . Και δεν ήταν ποτέ κάτι περισσότερο από ένα μέρος της ιστορικά έντονης σχέσης των Αμερικανών με τον Σιωνισμό και το Κράτος του Ισραήλ. Ό,τι και να κάνετε για τον Χριστιανικό Σιωνισμό ως θρησκευτικό, πολιτικό ή πολιτιστικό φαινόμενο, δεν είναι κάποια ξένη μόλυνση, όπως υποστήριξε ο Κάρλσον. Υπάρχει στην Αμερική από την αρχή της βρετανικής αποικιοκρατίας.



Γιατί τόσοι πολλοί Αμερικανοί υποστηρίζουν το Ισραήλ; Σε πρόσφατη συνέντευξή του στον «γκρουπερ» Νικ Φουέντες, ο Τάκερ Κάρλσον ήταν ο τελευταίος που έθεσε ένα ερώτημα που έχει ενοχλήσει πολιτικούς, δημοσιογράφους και ακαδημαϊκούς. «Δεν είναι Εβραίοι, οι περισσότεροι αυτοαποκαλούνται Χριστιανοί», αναρωτήθηκε με θαυμασμό. «Είναι Χριστιανοί Σιωνιστές. Τι είναι αυτό;»

Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Κάρλσον συζητούσε αυτό που ονόμασε «εγκεφαλικό ιό» του χριστιανικού σιωνισμού. Τον Ιούνιο, ο Κάρλσον ρώτησε τον γερουσιαστή Τεντ Κρουζ σχετικά με τις θεολογικές πηγές των θέσεών του για την εξωτερική πολιτική. Όταν ο Κρουζ παρέφρασε τη Γένεση 12 , ο Κάρλσον δεν δίστασε να καταλάβει ότι η υπόσχεση του Θεού να ευλογήσει όσους ευλογούν τον Αβραάμ, τους απογόνους του και τη γη τους θα μπορούσε να αναφέρεται στο σύγχρονο κράτος του Ισραήλ. Πέρυσι, ο Κάρλσον φιλοξένησε τον τραγουδιστή της κάντρι Τζον Ριτς . Δεν συζήτησαν συγκεκριμένα για το Ισραήλ, αλλά ο Ριτς επανέλαβε μια θεωρία συνωμοσίας ότι η επιτυχία του ευαγγελιστή CI Scofield ενορχηστρώθηκε από πλούσιους Εβραίους προκειμένου να προωθηθεί ο σιωνισμός μεταξύ των Χριστιανών.

15 Μαρτίου 2026

Τα τηλεφωνήματα στον Τραμπ και η ιστορική καταστροφή

Tommaso Merlo - 13 Μαρτίου 2026


Πηγή: Tommaso Merlo

Ο Τραμπ συμπεριφέρεται σαν νταής μπροστά στις κάμερες, αλλά πίσω από τα παρασκήνια είναι συνεχώς κολλημένος στο τηλέφωνό του. Μίλησε ακόμη και με τον Πούτιν, ελπίζοντας ότι θα μεσολαβήσει για να βάλει τέλος στο πανδαιμόνιο που έχει εξαπολύσει, αλλά ο παλιός τσάρος έκανε την χειρονομία της περιφρόνησης, τουλάχιστον προς το παρόν. Με το κλείσιμο των Στενών, οι ρωσικοί πόροι γίνονται ανάρπαστοι και στη Μόσχα ρίχνει βροχή από ρούβλια. Καλύτερες τιμές, νέοι πελάτες, ενώ οι Αμερικανοί διακινδυνεύουν μια από τις χειρότερες ήττες της καριέρας τους. Την απώλεια του Κόλπου, αλλά και μιας καταστροφικής παγκόσμιας ηγεσίας. Ο Πούτιν μίλησε επίσης εκ μέρους των Κινέζων, οι οποίοι απολαμβάνουν το θέαμα σκαρφαλωμένοι στο Σινικό Τείχος, ενώ τα πετρελαιοφόρα τους περνούν γαλήνια από τα Στενά του Ορμούζ, και όλος ο κόσμος συνειδητοποιεί ότι το μοντέλο τους δεν είναι τελικά τόσο κακό.


Όχι ένας βίαιος και υποκριτής σερίφης, αλλά μια πολυπολική κοινότητα. Όχι μια ζούγκλα της αγοράς, αλλά η πολιτική στο τιμόνι. Όχι ότι η Κίνα είναι παράδεισος, αλλά τουλάχιστον δεν αιματοκυλούν τον κόσμο για το τίποτα, και τύπους όπως ο Τραμπ τους στέλνουν για γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, όχι στην πιο ισχυρή έδρα. Ακόμα και το Τελ Αβίβ βομβαρδίζει τον Τραμπ με τηλεφωνήματα, απαιτώντας να μείνει πιστός και να συνεχίσει να βομβαρδίζει το Ιράν για λογαριασμό τους - ή μάλλον, θέλουν ο Λευκός Οίκος να συνεχίσει να αντιμετωπίζει τις ιδεολογικές τους αυταπάτες και όχι τα προβλήματα των Αμερικανών πολιτών.

11 Μαρτίου 2026

Αρθρο Στέλιου Ράμφου στην «Κ»: Οι κύριοι Τραμπ: μια ψυχογραφία

28.01.2026

Στις 8 Ιανουαρίου 2026, πέντε ημέρες μετά την επέμβαση αμερικανικών δυνάμεων στη Βενεζουέλα και τη σύλληψη του Μαδούρο, ο πρόεδρος Τραμπ αντιμετώπισσε ευθέως, σε συνέντευξή του στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», τη ζυγισμένη ανασκαφή των δημοσιογράφων για τον ίδιο και τον σημερινό κόσμο. Εκεί, στο ερώτημα εάν η παντοδυναμία του έχει όρια, απαντά ότι «μόνο όριο στην εξουσία του είναι η ατομική του ηθική και η σκέψη του»



Ο Ντόναλντ Τραμπ αποτυπώνεται στην μπλούζα οπαδού του, ο οποίος βάζει το χέρι στο μέρος της καρδιάς κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου των ΗΠΑ. Ο Αμερικανός πρόεδρος ακόμη και τη στιγμή που η σφαίρα πλήγωνε το αυτί του, απευθυνόταν στους ψηφοφόρους του σχηματίζοντας με τα δάχτυλα το σήμα της νίκης, σαν η σωτηρία του να ήταν για όλους. [Doug Mills / The New York Times]

Στις 8 Ιανουαρίου 2026, πέντε ημέρες μετά την επέμβαση αμερικανικών δυνάμεων στη Βενεζουέλα και τη σύλληψη του Μαδούρο, ο πρόεδρος Τραμπ αντιμετώπισε ευθέως, σε συνέντευξή του στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», τη ζυγισμένη ανασκαφή των δημοσιογράφων για τον ίδιο και τον σημερινό κόσμο. Εκεί, στο ερώτημα εάν η παντοδυναμία του έχει όρια, απαντά ότι «μόνο όριο στην εξουσία του είναι η ατομική του ηθική και η σκέψη του», ενώ αργότερα, με άλλη ευκαιρία θα ξεκαθαρίσει πως «το Διεθνές Δίκαιο δεν του χρειάζεται, αφού δεν σκοπεύει να κάνει κακό στους ανθρώπους». Που σημαίνει: η καλή πρόθεση είναι το παν.

Θεωρώ τις φράσεις του προέδρου των ΗΠΑ αποκαλυπτικές και αξιομνημόνευτες. Φανερώνουν ένα τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο του αλλά και τον εαυτό του, κάτι που προηγουμένως μας διέφευγε. Οι περιγραφές του χαρακτήρα του εξαντλούνται κυρίως σε πολιτικές προεκτάσεις των επαγγελματικών αντανακλαστικών ενός μεγαλοκτηματομεσίτη, στο απρόβλεπτο των κινήσεών του, σε κατηγορηματικές δηλώσεις οι οποίες εν συνεχεία ανασκευάζονται, σε ευκαιριακές αντιδράσεις χωρίς στρατηγικό ορίζοντα, σε εξισορροπιστικές διευθετήσεις ή σε διεκδικήσεις «οικοπέδων» φυσικής εκτάσεως και γεωπολιτικής σημασίας, όπως η Γροιλανδία.

Αίσθημα Αποστολής – Απέναντί μας έχουμε έναν ηγέτη με συνταγματικές εξουσίες εκτεταμένες αλλά όχι απεριόριστες, ο οποίος εννοεί να νομιμοποιείται στη «νομιμότητα» της προσωπικής του σκέψεως και της ηθικής του συνειδήσεως.

Απέτυχε ο πόλεμος-αστραπή – Εγκλωβισμένος ο Τραμπ



Ο Σταύρος Λυγερός αναλύει την εξέλιξη του πολέμου στο Ιράν, και τον εκτροχιασμό των σχεδίων Τραμπ για έναν πόλεμο-αστραπή

10 Μαρτίου 2026

«Άκρως επικίνδυνος»: Η ρητορική του Χέγκσεθ για το μακελειό στο Ιράν προκαλεί φόβο



8 Μαρτίου 2026

Θρασύς και πολεμοχαρής, ακουγόταν περισσότερο σαν καρικατούρα κάποιου νταή παρά σαν σοβαρός πολιτικός άνδρας. «Θάνατος και καταστροφή από τον ουρανό όλη μέρα», καυχιόταν ο Πιτ Χέγκσεθ, φορώντας γραβάτα και μαντιλάκι στο πέτο στα χρώματα της αμερικανικής σημαίας, καθώς μιλούσε σε δημοσιογράφους στο Πεντάγωνο. «Αυτή δεν προοριζόταν ποτέ να είναι μια δίκαιη μάχη, και δεν είναι δίκαιη μάχη. Τους χτυπάμε ενώ είναι πεσμένοι κάτω, κι έτσι ακριβώς πρέπει».

Ο 45χρονος Χέγκσεθ, πρώην τηλεπαρουσιαστής του Fox News και νυν επικεφαλής του ισχυρότερου στρατού στον κόσμο, έχει αναδειχθεί αυτή την εβδομάδα το πρόσωπο του πολέμου του Ντόναλντ Τραμπ στο Ιράν. Η εξέλιξη αυτή έχει σημάνει συναγερμό στους επικριτές του, που προειδοποιούν ότι ο υπουργός Άμυνας -ο οποίος εύστοχα μετονομάστηκε σε «υπουργός Πολέμου»- μετέτρεψε ταχύτατα το Πεντάγωνο σε ορμητήριο μιας ιδεολογικής και θρησκευτικής σταυροφορίας, όπως γράφει ο Guardian.

Επιδεικνύοντας αντριλίκι, χριστιανικό εθνικισμό και κυνική αδιαφορία για τις ζωές των Αμερικανών στρατιωτών, υποστηρίζουν, η παιδαριώδης τηλεοπτική συμπεριφορά του Χέγκσεθ έχει στόχο να ικανοποιήσει την επιθυμία του Τραμπ για έναν πολεμοκάπηλο αντάξιο της «ανδρόσφαιρας». Εικόνα που ενίσχυσε το ανατριχιαστικό βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που παρεμβάλλει αποσπάσματα από χολιγουντιανά μπλοκμπάστερ όπως τα Braveheart, Gladiator, Superman και Top Gun με πλάνα του Χέγκσεθ και πραγματικό οπτικό υλικό από θανατηφόρα πλήγματα των επιθέσεων κατά του Ιράν.


«Ο Πιτ Χέγκσεθ είναι ένας πολύ επικίνδυνος άνθρωπος. Ένας λευκός χριστιανός εθνικιστής που έχει στη διάθεσή του το οπλοστάσιο της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και λευκή επιταγή από τον πρόεδρο Τραμπ να εξαπολύει σφαγή όπου θέλει και εναντίον όποιου θέλει», σχολιάζει δεικτικά η Τζανέσα Γκόλντμπεκ, διευθύνουσα σύμβουλος της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης υπεράσπισης δικαιωμάτων Vet Voice Foundation.

09 Μαρτίου 2026

Φανατικοί

Από τη Simone Santini - 6 Μαρτίου 2026


Πηγή: Σιμόνε Σαντίνι




Ένα βίντεο που κυκλοφόρησε από τον Λευκό Οίκο κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, στο οποίο απεικονίζονται Προτεστάντες πάστορες (πνευματικοί κληρονόμοι των Πατέρων Προσκυνητών που ήθελαν να επανιδρύσουν μια δεύτερη Ιερουσαλήμ στην Αμερική), όλοι Χριστιανοί Σιωνιστές, να προσεύχονται γύρω από τον Ντόναλντ Τραμπ, απορροφημένοι σε διαλογισμό στο γραφείο του στο Οβάλ Γραφείο. Ζητούν προστασία για αυτόν τον πόλεμο. Προσεύχονται για την ικανότητα εξόντωσης του εχθρού.

Η πνευματική σύμβουλος του Τραμπ (είναι δημόσιο πρόσωπο) κατέγραψε ένα βίντεο spiritual-rap στο οποίο προτρέπει τους αμερικανικούς στρατούς να βομβαρδίζουν, βομβαρδίζουν, βομβαρδίζουν, βομβαρδίζουν...
Πέρυσι, ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο (τον οποίο πολλοί θεωρούν τον πραγματικό υπεύθυνο λήψης αποφάσεων της αμερικανικής κυβέρνησης σε αυτό το στάδιο) εμφανίστηκε δημόσια κατά τη διάρκεια της Πεντηκοστής με έναν σταυρό ζωγραφισμένο στο μέτωπό του.
Μεταξύ των Αμερικανών στρατιωτικών αξιωματικών, η πρακτική της επίπληξης των στρατευμάτων με παρακινητικά κηρύγματα για τον Αρμαγεδδώνα και την επικείμενη έλευση του Χριστού έχει επικρατήσει.

08 Μαρτίου 2026

Πάστορες προσευχήθηκαν με τον Τραμπ για την επιτυχία της Αμερικής στον πόλεμο με το Ιράν, δείτε βίντεο

Οι συμμετέχοντες ζήτησαν από τον Θεό να χαρίσει στον πρόεδρο Τραμπ σοφία, να τον προστατεύσει από κάθε κακό και να τον βοηθήσει να προωθήσει τη δικαιοσύνη


06.03.2026 Πρώτο θέμα 




Προσευχή για την επιτυχία της Αμερικής στον πόλεμο με το Ιράν έκαναν μαζί με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, χριστιανοί πάστορες που βρέθηκαν το βράδυ της Πέμπτης στο Οβάλ Γραφείο.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, οι πάστορες περικύκλωσαν τον Τραμπ στο γραφείο του και προσευχήθηκαν μαζί για καθοδήγηση, σοφία και προστασία καθώς ηγείται της χώρας.

Η συγκέντρωση οργανώθηκε με τη συμμετοχή του Γραφείου Θρησκείας του Λευκού Οίκου επικεφαλής της οποίας είναι η Πόλα Γουάιτ, μια τηλεευαγγελίστρια που έχει συζητηθεί για τις αμφιλεγόμενες μεθόδους συγκέντρωσης χρημάτων.

07 Μαρτίου 2026

Ο Αλκιβιάδης του καιρού μας


του ΚΩΣΤΑ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗ

~.~

Δέκα χρόνια τώρα ο Ντόναλντ Τραμπ υπήρξε ένας αρτίστας της επιβίωσης. Επέζησε κάθε συνωμοσίας, κάθε πλεκτάνης εναντίον του. Χάρη στην εξωπραγματική αφοβία του αλλά και σ’ ένα εντελώς παράδοξο επικοινωνιακό χάρισμα δοκιμασμένο επί δεκαετίες στις φυλλάδες του κίτρινου τύπου και στους δέκτες της trash TV, συνάθροισε ένα γιγαντιαίο κίνημα γύρω του, αν και βέβαια χωρίς ποτέ να πείσει ολότελα ότι και ο ίδιος έπαιρνε τα αιτήματά του τοις μετρητοίς.

Ο λόγος της ανάδειξής του ήταν προφανής, στοχαστές όπως ο Ρίτσαρντ Ρόρτυ είχαν προβλέψει την έλευση κάποιου σαν αυτόν ήδη από τη δεκαετία του 1990, και μόνο κάτι απονενοημένοι liberals καμώνονται μέχρι σήμερα ότι τον λόγο αυτόν τον αγνοούν. Πρόκειται βέβαια για την παταγώδη αποτυχία της μεταψυχροπολεμικής τάξης πραγμάτων, αυτής που επονομάστηκε ψευδώς παγκοσμιοποίηση ενώ στην πράξη ήταν η ακύρωση του κοινωνικού συμβολαίου της Δύσης προς όφελος μιας δράκας όψιμων ολιγαρχών και η επαναποικιοποίηση του πλανήτη από ένα δίκτυο χρηματοπιστωτικών και τεχνολογικών κογκλομεράτων.

Ο Τραμπ ήταν γέννημα και θρέμμα αυτής της ολιγαρχίας, αλλά η ρητορική του ερχόταν απ’ αλλού, έθιγε τις ευαίσθητες χορδές πλατιών εργατικών στρωμάτων, πρεκάριων και απόβλητων του συστήματος, μιλούσε σ’ αυτούς σε ένα ιδίωμα μεικτό, με όρους ταυτόχρονα χριστιανοσυντηρητικούς, νεοπατριωτικούς, ακόμη και κεϋνσιανίζοντες-κοινωνιστικούς. «Trump Is Making Socialism Great Again», ανέκραζε τον Ιούλιο που μας πέρασε το συστημικότατο The Atlantic. Από κοντά, το Fortune αγωνιούσε έναν μήνα αργότερα: «Is MAGA going Marxist and Maoist?» Και το The Hill διαπίστωνε με φρίκη τον Σεπτέμβριο: «‘Marxism-Trumpism?’ Trump’s try at a planned economy is still socialism».

25 Φεβρουαρίου 2026

Νεοσυντηρητισμός και η κρίση του δυτικού οικουμενισμού

Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2026

Tiberio Graziani


Πηγή: The Slingshot

Φιλολογική γενεαλογία, ευρωπαϊκές περιφέρειες και προσαρμογές της ηγεμονίας των ΗΠΑ

Αυτό το άρθρο επιχειρεί μια γενεαλογική και φιλολογική ανασύνθεση του νεοσυντηρητισμού ως προσαρμοστικής μορφής της Δυτικής ηγεμονίας κατά τη διάρκεια μιας κρίσης του φιλελεύθερου-δημοκρατικού οικουμενισμού. Αντί να ερμηνεύεται ως μια απλή ενδεχόμενη ιδεολογία ή μια αντιδραστική οπισθοδρόμηση, ο νεοσυντηρητισμός αναλύεται εδώ ως ένας τρόπος αναδιοργάνωσης της εξουσίας όταν η ικανότητα της Δύσης να παράγει συναίνεση μέσω οικουμενιστικών αξιών μειώνεται προοδευτικά. Αναλύοντας την αμερικανική του προέλευση, τον μετασχηματισμό του σε κυβερνητικό δόγμα και τις επακόλουθες διαλογικές αναδιατυπώσεις του, το δοκίμιο ανασυνθέτει την ακολουθία που οδηγεί από τον αποφασιστικό οικουμενισμό της εποχής Μπους στις προσπάθειες μιας φιλελεύθερης-διεθνιστικής αποκατάστασης και, τέλος, στην εμφάνιση μορφών μετα-οικουμενιστικής ηγεμονίας. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στη δομή κέντρου-περιφέρειας εντός της Δύσης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, καταδεικνύοντας πώς ο ευρωπαϊκός νεοσυντηρητισμός δεν είναι μια αυτόνομη παράδοση, αλλά ένα διαλογικό και στρατηγικό παρακλάδι, νομιμοποιημένο μέσω διατλαντικών δικτύων και επιλεκτικών πολιτισμικών αναφορών. Αυτό το άρθρο υποστηρίζει ότι η παρακμή της ευρωπαϊκής αυτονομίας δεν πρέπει να νοείται ως έλλειψη πολιτικής πρωτοβουλίας, αλλά μάλλον ως η προοδευτική διοχέτευσή της μέσα σε έναν ολοένα και πιο περιορισμένο πολιτικά νόμιμο χώρο λόγου. Συμπερασματικά, η κρίση της Δύσης ερμηνεύεται όχι ως κρίση αξιών καθαυτών, αλλά ως κρίση της σημασιολογικής τους δύναμης: όταν ο οικουμενισμός χάνει την ενσωματωτική του ικανότητα, η ηγεμονία τείνει να αναδιοργανωθεί μέσω ηθικών, στρατηγικών και μηχανισμών λήψης αποφάσεων που περιορίζουν τον χώρο για εσωτερικό πολιτικό πλουραλισμό.

24 Φεβρουαρίου 2026

Ο Τραμπ, ο Ερντογάν και τα άλλα «πρότυπα» εξουσίας



*Μάρκος Κουναλάκης

15.02.2026 Καθημερινή 

Ενώ ο πλανήτης ασχολιόταν με άλλα θέματα, η Τουρκία κατάπιε ένα κομμάτι της Συρίας. Δεν πρόκειται για μια σταδιακή κατοχή, αλλά μια ξεδιάντροπη προσάρτηση, μια θρασεία κατάκτηση του 21ου αιώνα. Μετά την κατάρρευση του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Ασαντ, η Aγκυρα κατέλαβε τον ουσιαστικό έλεγχο μιας έκτασης περίπου 9.000 τετρ. χλμ. της βορειοανατολικής Συρίας – μια περιοχή μεγαλύτερη από το Ντελαγουέρ και το Ρόουντ Αϊλαντ μαζί. Δεν πρόκειται για μια απλή ζώνη ασφαλείας που επιτηρεί ένας θορυβημένος γείτονας· είναι μια νέα, ανεπίσημα διακηρυχθείσα τουρκική επαρχία.


Τα στοιχεία αυτής της de facto προσάρτησης είναι συντριπτικά και αδιάσειστα. Η τουρκική λίρα, όχι η συριακή λίρα, είναι το επίσημο νόμισμα. Σχολεία τουρκικής γλώσσας, χρηματοδοτούμενα και στελεχωμένα από την Aγκυρα, εκπαιδεύουν Σύρους μαθητές. Νοσοκομεία, ταχυδρομεία και έργα υποδομής που κατασκευάστηκαν από την Τουρκία έχουν αντικαταστήσει τις λειτουργίες του συριακού κράτους. Το σημαντικότερο, στρατηγικά: προχωρούν σχέδια για σιδηροδρομική σύνδεση που θα ενώσει απευθείας αυτή την πλούσια σε πόρους περιοχή με την τουρκική επικράτεια, παγιώνοντας την οικονομική και στρατηγική της απορρόφηση για δεκαετίες. Και στο μεταξύ, τουρκικά στρατεύματα περιπολούν στην περιοχή, επιβάλλοντας την τουρκική κυριαρχία και εφαρμόζοντας μια σκληρή καταστολή εις βάρος των κουρδικών πληθυσμών, των πάλαι ποτέ πιο αποτελεσματικών συμμάχων της Αμερικής κατά του ISIS.

Παρακολουθώντας αυτή την τολμηρή εδαφική αρπαγή, ο μεγαλύτερος θαυμαστής της είναι ο Ντόναλντ Τραμπ. Αφότου απέσυρε αιφνιδίως τα αμερικανικά στρατεύματα από την περιοχή, ο Τραμπ στάθηκε δίπλα στον Τούρκο πρόεδρο σε συνέντευξη Τύπου στον Λευκό Οίκο και έδωσε την ευλογία του.

16 Φεβρουαρίου 2026

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟ ΡΟΥΜΠΙΟ ΣΤΗ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ



Ο Ρούμπιο προβληματίζει σε πολλά μεταξύ άλλων στο ότι ο πλέον το Διεθνές Δικαιο ανατρέπεται και πηγαίνουμε ολοταχώς προς το Δίκαιο αυτού με την μεγαλύτερη γροθιά.

 Το διεθνές δίκαιο αν και αναφερόταν στο παρελθόν σαν τον κορμό εκείνο των συμβατικών και εθιμικών κανόνων που θεωρούνται νομικά δεσμευτικοί από τα πολιτισμένα κράτη στις μεταξύ τους σχέσεις, συχνά στην πράξη οι ισχυροί δεν δίστασαν να το καταστρατηγούν.

Αυτά τώρα κινδυνεύουν να εξαφανιστούν και ο κόσμος να βρεθεί σε περιδυνη.

Εχουμε δηλαδή ”κολλήσει” πλέον με έναν λίγο ή πολύ επικίνδυνο για την ανθρωπότητα άρχοντα στην Ουάσιγκτον για τρία ακόμη χρόνια και σε αυτό τον καιρό δυστυχώς επικίνδυνα πράγματα για την παγκόσμια ειρήνη μπορούν να συμβούν.

Το κείμενοντιυ Μάρκο Ρούμπιο είναι χρήσιμο να μας είναι γνωστό ώστε να μπορούμε να διαβάζουμε στη νέα γλώσσα των ιμπεριαλιστών τα σχέδια του παγκόσμιου ιμπεριαλιστή. Η αλήθεια όμως είναι πάντα ίδια, είτε με διάθεση για παγκοσμιοποίηση, είτε με βάση το εθνικό συμφέρον του ισχυρού, ο ιιμπεριαλισμός και η αποικιοκρατία ήταν ο εχθρός των λαών και των εθνών.

Γερομοριάς 

Πρόλογος Θάνου Χούπη 


Στη χώρα που, τα τελευταία χρόνια, οι μεταφράσεις των αναρτήσεων του Πρακτορείου "Anadolou", ή οι στοχευμένες, προπαγανδιστικές ανακοινώσεις της τουρκικής Προεδρίας, τυγχάνουν ευρύτατης προβολής. Στη χώρα όπου, σταθερά, εδώ και πολλές δεκαετίες,  ο βρετανικός και ο τουρκικός παράγοντας, εξαπολύουν -από κοινού- ψυχολογικές επιχειρήσεις επηρεασμού της κοινής γνώμης, η βαρυσήμαντη Ομιλία του Υπουργού Εξωτερικών των Η.Π.Α, Μάρκο Ρούμπιο, στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, είναι βέβαιο ότι όχι μόνο "θα πάει άκλαφτη", αλλά ίσως και να λοιδορηθεί, από μερικά εξ εκείνων που ονομάζονται και "πετσωμένα ΜΜΕ". Τα οποία κινούνται, σταθερά, στο πλαίσιο του αφηγήματος που διαμόρφωσαν και πλασάρουν στον ελληνικό λαό, είτε περί "δεξιόστροφου" είτε περί "αριστερόστροφου" ..."τραμπισμού". 

Στη χώρα που το πολιτικό της προσωπικό, ως πολυπρόσωπος όμιλος μεθυσμένων, "μεριμνᾷ καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· ἑνὸς δέ ἐστι χρεία» (Κατά Λουκάν ι´ 41-42). Στη χώρα που, όσα είπε ο Μάρκο Ρούμπιο, έπρεπε να συνιστούν την αφετηρία και την πεμπτουσία της διπλωματικής μας δραστηριότητας, έχω την πεποίθηση ότι, όλοι έχουμε χρέος να μελετήσουμε όσα είπε από το βήμα της Διάσκεψης του Μονάχου. Όχι μόνο για να αντιληφθούμε την οπτική της Ουάσιγκτον, έναντι της παραπαίουσας και εν απολύτω συγχύσει διατελούσας Ευρώπης, Αλλά και για να καθρεφτίσουμε, σε όσα με παρρησία ανέφερε, τις τρομερές ανεπάρκειες και την υστέρηση αντίληψης, που διακρίνει το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας και της Κύπρου αντάμα, σε ό,τι αφορά την οπτική της νέας ηγεσίας της Ουάσιγκτον, για τον κόσμο του 21ου αιώνα. 

Δυστυχώς για τον Ελληνισμό, στην πιο κρίσιμη καμπή της νεότερης ιστορίας μας, οι ποικιλώνυμες ηγεσίες, στην Αθήνα και στη Λευκωσία, κατανοούν απόλυτα όσα κατέθεσε δημόσια ο Μάρκο Ρούμπιο. Κι αυτά είναι ίδια κι απαράλλαχτα με όσα έχουν ήδη απευθύνει στους Ευρωπαίους Ηγέτες, σε ανάλογες ευκαιρίες -νωρίτερα- τόσο ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, όσο και ο Αντιπρόεδρός του, Ντι Τζέι Βανς. Ωστόσο, ιδεολογικές αγκυλώσεις ή η εκούσια αιχμαλωσία αυτών που συγκροτούν την ηγεσία των δύο "πνευμόνων του Ελληνισμού", από αυτούς που μετέχουν στη διαβόητη "συμμαχία των προθύμων", δεν τους επιτρέπουν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αξιοποιήσουν μια μοναδική ευκαιρία, για τη νέα Δύση, εντός της οποίας Ελλάδα και Κύπρος μπορούν και πρέπει να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικούς ρόλους.

04 Δεκεμβρίου 2025

ΤA ΘΕΑΤΡA ΣΚΙΩΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΠΕΡΝΤΕ ΜΙΑΣ ΓΙΑΛΤΑΣ νο2- ΚΑΙ 10 ΑΥΓΑ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΩΣ ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ ΒΟΣΚΟΤΟΠΩΝ



Κατά τον Τραμπ, που τώρα διαχειρίζεται μια ακόμα ήττα της "Συλλογικής Δύσης" (στην οποία θέλει να συνεχίσει να ηγείται), η διαπραγμάτευση μιας "ειρήνης" με τον Πούτιν  σε μια επικείμενη Γιάλτα νο2 για το Ουκρανικό, θα γίνονταν με όρους "business deals".  Παραχωρώντας στον Πούτιν τα εδάφη   που ήδη κατέλαβε, έναντι της άμεσης άρσης, λέει, των κυρώσεων που πήρε η Δύση από το 16 κατά της Ρωσίας.

 Οι κυριότερες είναι:

🔺️Η αποκοπή (ή καταστροφή) των αγωγών φυσικού αερίου από την Ρωσία προς την ΕΕ, για να μην μπορεί αυτή να αναπτυχθεί οικονομικά.

✔️Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει, αφού η "γεωπολιτική" οπτική του Make America Grate Again επιδιώκει την συνέχιση της ενεργειακής εξάρτησης της ευρωπαϊκής οικονομίας μόνο από το πανάκριβο αμερικανικό LNG (και με δασμούς σε όποιον δεν το ψωνίζει).

🔺️Τα 3 χρόνια, αυτά που χρειάστηκε η Ρωσία για να στρέψει τους ενεργειακούς τις πόρους προς τις Ασιατικές αγορές, ήταν ο κύριος λόγος συντήρησης ενός  αργόσυρτου πολέμου δοκιμών drones και άλλων ρομποτικών συστημάτων και αντισυστημάτων ΑΙ επί του πεδίου αυτού του 'πολέμου χαρακωμάτων" χωρίς χαρακώματα.
Καλά πήγε αυτό,  σημειώσατε Χ.

🔺️Την επιστροφή των 320δισ παγωμένων ρωσικών κεφαλαίων του ρωσικού κράτους ή Ρώσων ολιγαρχών στους δικαιούχους τους.
✔️Αυτά τα κεφαλαία που βρίσκονται μπλοκάρισμα κυρίως στο Βέλγιο και στο Λουξεμβούργο,  η ΕΕ θέλει να τα χρησιμοποιήσει ως εγγύηση έκδοσης δανείων προς την Ουκρανίας για να ανοικοδομηθεί (έχει υποστεί ζημιές στις υποδομές της ύψους 1,2τρισ), ενώ ο Τράμπ τα εποφθαλμιά, μαζί με τα έσοδα υποθήκευσης ουκρανικών μεταλλευμάτων, για να μετατρέψουν σε συνεργασία με τον Πούτιν τις στέπες του Δνείπερου σε κάποια "Ουκρανική Ριβιέρα" από εταιρίες δικών του συμφερόντων, ακολουθώντας το ίδιο μοντέλο που ακολουθεί και η συμφωνία για την Γάζα: Χώροι εφαρμογής business plans του σκιώδους παρατραπεζικού συστήματος των funds αντί για χώρες. 

19 Οκτωβρίου 2025

Ο Τραμπ ομολογεί πως έδινε ό,τι ζητούσαν μεγάλοι Σιωνιστές δωρητές




Σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει παραδεχτεί ότι έλαβε κρίσιμες αποφάσεις υπέρ του Ισραήλ καθ’ υπόδειξη του ζεύγους Σέλντον και Μίριαμ Άντελσον, αμερικανο-ισραηλινών δισεκατομμυριούχων που χρηματοδότησαν πλουσιοπάροχα τους εκλογικούς αγώνες του, όπως αναδεικνύει το ενημερωτικό δελτίο defenddemocracy.press, στη σύνταξη του οποίου μετέχει ο φίλος και συνδρομητής της “Χριστιανικής” Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος.

Η μία είναι στην προχτεσινή ομιλία του στην ισραηλινή Βουλή, όπου είπε, μεταξύ άλλων, κάνοντας “απολογισμό”, λες και προσδοκούσε…”ψήφο εμπιστοσύνης”..:

«Ως πρόεδρος, τερμάτισα την καταστροφική πυρηνική συμφωνία με το Ιράν και, τελικά, τερμάτισα το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν με πράγματα που ονομάζονται βομβαρδιστικά B2.
Ήταν ενέργεια ταχεία και ακριβής, και ήταν μια στρατιωτική ομορφιά. 

Ενέκρινα τη δαπάνη δισεκατομμυρίων δολαρίων, τα οποία πήγαν στην άμυνα του Ισραήλ, όπως γνωρίζετε. 

Και μετά από χρόνια αθετημένων υποσχέσεων από πολλούς άλλους Αμερικανούς προέδρους – ξέρετε ότι συνέχιζαν να υπόσχονται – δεν το κατάλαβα ποτέ μέχρι που έφτασα εκεί. Ασκήθηκε μεγάλη πίεση σε αυτούς τους προέδρους. Ασκήθηκε και σε εμένα, αλλά δεν υπέκυψα στην πίεση. Αλλά κάθε πρόεδρος για δεκαετίες έλεγε: “Θα το κάνουμε”. Η διαφορά είναι ότι τήρησα την υπόσχεσή μου και αναγνώρισα επίσημα την πρωτεύουσα του Ισραήλ και μετέφερε την αμερικανική πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ.

[Συνέχισε απευθυνόμενος στην Μίριαμ Άντελσον, που ήταν παρούσα]

Δεν είναι έτσι Μίριαμ; Δείτε τη Μίριαμ. Είναι πίσω εκεί. Σήκω όρθα. Η Μίριαμ και ο Σέλντον [Άντελσον] έρχονταν στο γραφείο και με ζητούσαν. Με ζητούσαν—νομίζω ότι είχαν πάει περισσότερο στον Λευκό Οίκο από οποιονδήποτε άλλον, υποθέτω. Κοιτάξτε την να κάθεται εκεί τόσο αθώα—κι έχει 60 δισεκατομμύρια δολάρια στην τράπεζα, 60 δισεκατομμύρια δολάρια…».

Δεν δίστασε μάλιστα να παραδεχτεί, ότι είχε επίγνωση ότι η Άντελσον, αν και πολίτης των ΗΠΑ, αγαπούσε περισσότερο το Ισραήλ: