«...Η νίκη θα είναι δική μας, αν βασιλεύση εις την καρδίαν μας μόνο το αίσθημα το ελληνικό. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης...»

Άννυ Λιγνού

Ενα πρώτο σχόλιο για τον «Καποδίστρια» του Σμαραγδή ΧΩΡΙΣ να έχω δει την ταινία ακόμη: 

Και μόνο που το Λονδίνο τσαντίστηκε που εμφανίζεται ο σκοτεινός ρόλος της Βρετανίας στην δολοφονία του Καποδίστρια και κατ΄ επέκταση στην τύχη και τα σύνορα του Ελληνικού Κράτους, κι έστειλε στην Αθήνα πύρινο διάβημα για την ενόχλησή της Βρετανικής Κυβέρνησης, για μένα άξιζε τον κόπο. Well done! 

---ΤΕΛΟΣ ΣΧΟΛΙΟΥ---(μπορείτε και να φύγετε).

_________________________________________________

Αν δε φύγατε, σταχυολογώ μερικές από τις κριτικές και σκέφτομαι τα εξής:

🔸«Η ταινία αποτελεί μία εμμονική αγιογραφία του Καποδίστρια που δεν βλέπεται»

Μήπως, λέω γω τώρα, με το επίπεδο των πολιτικών που διαθέτουμε  έχουμε ξεσυνηθίσει να βλέπουμε τέτοια πρότυπα που δεν χωρούν στον σημερινό κυνισμό και τα υπονομεύουμε; Υπάρχει και σχετική πάθηση λέει η ψυχολογία.

🔸Τα κοστούμια του Καποδίστρια ήταν πολύ ωραία και των κομπέρσων χάλια. Τι τα έκανε τόσα λεφτά (που δνε πήρε;)

Τόσα δίνω, πόσα θες, στα λαδάδικα πουλάν αυτό που θες.

Φράσεις καθημερινές από την εκκλησιαστική μας παράδοση

Άννυ Λιγνού 

Μέρες που είναι και με αφορμή μια σχετική ανάρτηση που είδα, θυμήθηκα πως είχα μία συλλογή από φράσεις από την εκκλησιαστική μας παράδοση τις οποίες χρησιμοποιούμε συχνά στην καθημερινότητά μας. Που και που τη συμπληρώνω τη λίστα. Σας την βάζω εδώ και αν έχετε κι άλλες να συμπληρώσουμε, πείτε τις:

📍«Αγαπάτε αλλήλους» (εντολήν καινήν δίδωμι υμίν ίνα αγαπάτε αλλήλους, καθώς ηγάπησα υμάς ίνα και υμείς αγαπάτε αλλήλους.)[Ιωάννης]

📍«Αγρόν ηγόραζε και ζεύγη βοών πέντε»

📍«Αθώα περιστερά» (και το Πνεύμα εν είδει περιστεράς...)

📍«Ακουσον, άκουσον»

📍«Αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού»

📍«Άλλους έσωσες, εαυτόν ου δύνασαι σώσαι»  (Ἄλλους ἐσώσας, σεαυτὸν οὐ δύνασαι σώσαι;)[Κατά Ματθαίον]

📍«Ανάστα ο Θεός!» 

📍«Αναστήθηκε σαν το Λάζαρο»

Η Παρέλαση - Της Αννύ Λιγνού

Επειδή πάλι θα ειπωθούν πολλές μπούρδες για την παρέλαση, το νόημά της, την καταγωγή της, την αξία της και το λόγο ύπαρξης της στις μέρες μας, σκέφτομαι τα εξής:

ΟΧΙ, η παρέλαση δεν είναι φασιστικό κατάλοιπο του Μεταξά, ακόμα κι αν και όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα την χρησιμοποίησαν.

Η παρέλαση αντλεί την καταγωγή της από την αρχαιότητα, τους Αθηναϊκούς θριάμβους αλλά και τους τρεις Σπαρτιατικούς χορούς. Ακόμα και τώρα, βλέπουμε μια παραλλαγή τους:

Μπροστά οι γέροντες (όσοι μας έχουν απομείνει ανάπηροι πολέμου) που δηλώνουν πως ήταν κάποτε γενναία παλικάρια (Άμμες ποκ΄ ήμες άλκιμοι νεανίαι).

Μετά ακολουθούν οι στρατιώτες, οι μάχιμοι άντρες (και γυναίκες πια) της εποχής, που λένε "εμείς είμαστε τώρα γενναία παλικάρια, κι αν σου βαστάει, δοκίμασε" (Άμμες δε γ΄ ειμέν, αι δε λης πείραν λάβε).

Μια μέρα πριν τη στρατιωτική παρέλαση, γίνεται η μαθητική. Ο τρίτος χορός των παιδιών στην ουσία, αυτών που θα αναλάβουν στο μέλλον και μας διαβεβαιώνουν ότι θα γίνουν πολύ καλύτεροι από μας (Άμμες δε γ΄ εσσόμεθα πολλώ κάρρονες).

Όχι, η παρέλαση δεν είναι χαιρετούρες προς τους επισήμους. Κανείς ζωντανός δεν είναι επίσημος εκείνη τη μέρα. Οι επίσημοι είναι ντεκόρ για τον πραγματικό τιμώμενο: Τους Νεκρούς του Πολέμου.

Η παρέλαση όλη, οι μαθητές, τα σωματεία, οι αντιπροσωπείες, η μπάντα κι οι στρατιώτες στρέφονται προς το Μνημείο των Πεσόντων, χαιρετούν και αποδίδουν τιμή στους νεκρούς της Ελλάδας, εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους για το ύψιστο αγαθό, την Ελευθερία.

Δεν έχουμε γιορτή της πατάτας στην Ελλάδα, ούτε Χάλογουιν. Κάθε επίσημη γιορτή μας όμως αυτό το νόημα έχει. Τιμή και μνήμη σε κείνους που αντιστάθηκαν στην υποδούλωση.

Τι είναι Έλληνας και τι Ελλάδα;