“Τα δώδεκα μίλια δεν είναι “Επέκταση”. Η “Επέκταση” ως έννοια είναι βρόμικη”

•Η λέξη "Επέκταση" που χρησιμοποίησε η Βουλή των Ελλήνων το 1995, έδωσε στην Άγκυρα το πρόσχημα για το Casus Belli, ενώ έπρεπε να χρησιμοποιηθούν οι όροι "καθορισμός" και "θέσπιση".

•Η εμμονή στο επίρρημα "Νοτίως της Κρήτης" αντί του ονόματος "ΝΟΤΙΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΕΛΑΓΟΣ", αποτελεί γεωφασισμό που σκοπεύει να εξαφανίσει την ύπαρξη της ελληνικής θάλασσας.

•Η Ελλάδα επιδεικνύει εγκληματική αδράνεια, αρνούμενη να Καθορίσει τα 12 μίλια και να ανακηρύξει ΑΟΖ σε περιοχές όπου το Casus Belli δεν ισχύει.

•Διαγραφή της λέξης “Επέκταση” και αντικατάσταση με τις λέξεις: “καθορισμός” και “θέσπιση”, όπως λέει το Δίκαιο της θάλασσας {UNCLOS}.

Γράφουν οι Χ. Κηπουρός και Μ. Λουτσέτης

Η Ανατομία ενός εγκλήματος

Η ιστορική λεξιβλακεία είναι αμείλικτη: Στην Ολομέλεια της 1ης Ιουνίου 1995, η Βουλή των Ελλήνων, προσέφερε στο πιάτο, ως μάνα εξ ουρανού για την Άγκυρα, τη λέξη «Επέκταση». Μία εβδομάδα αργότερα, στις 8 Ιουνίου 1995, η Τουρκική Εθνοσυνέλευση ψηφίζει το Casus Belli, το οποίο δημοσιεύεται στις 13 Ιουνίου (Φύλλο 22312), με την ίδια λέξη «Επέκταση». Παρά το γεγονός ότι η Αθήνα είχε 15 ημέρες για να απαλλαγεί από το ατόπημα, δημοσίευσε τελικά τον Νόμο 2321/1995 στις 23 Ιουνίου, σε πλήρη αντίθεση με τον κυριαρχικό «Καθορισμό» (establish) της UNCLOS, και με την ίδια τη στοιχειώδη Λογική.

Το Επίρρημα «ΝΟΤΙΩΣ»: Εξαφανίζουν το όνομα για να κλέψουν την ύπαρξη

Η εμμονή στο επίρρημα «Νοτίως της Κρήτης» αντί του ονόματος «ΝΟΤΙΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΕΛΑΓΟΣ» είναι ο ορισμός του Γεωφασισμού. Εξαφανίζουν το όνομα για να κλέψουν την ύπαρξη της ελληνικής θάλασσας, επιβάλλοντας έναν Εθελοντικό Ακρωτηριασμό για να «παραμείνουν κάποιοι στα πράγματα».

Ο φασισμός της Αδράνειας

“Εις μνήμην Πολιτικού Φιλοσόφου Μιχάλη”

Τριλογία Χρήστου Κηπουρού

“Εις μνήμην Πολιτικού Φιλοσόφου Μιχάλη”

Εισαγωγή

Ο περιορισμός του τίτλου στο μικρό μόνο όνομα, φυσικά και δεν συνιστά κάποια έκφραση χαριεντισμού ή χαϊδευτικού ή πολιτικού υποκοριστικού. Αυτό διότι αποτελεί, μεταξύ άλλων, έκφραση σεβασμού προς την παλαιόθεν καθιερωθείσα προσφώνησή του, από όλους.

Οι ιδέες του, ο λόγος, η διαδρομή, επέβαλλαν να τον φωνάζουν με το μικρό, επιβεβαιώνοντας και μια μοναδική οικειότητα.

Αδιάψευστος μάρτυς το ίδιο το κάποτε κόμμα μας ΠΑΣΟΚ. Οι Κεντρικές του Επιτροπές, όπως και τα Συνέδρια. Μόνο τον Ανδρέα και το Μιχάλη, τους έλεγαν με τα μικρά ονόματα. Και αυτό πότε; Όταν το Ανδρέας, ήταν ήδη γνωστό και σε χρήση από το 1964, το δε Μελίνα, από το 1954, αν όχι 1944. Ας μην επεκταθώ σε κάποια ιδιαίτερα θλιβερή εξαίρεση του κανόνα, που άλλωστε ποτέ δεν είχε σχέση με ιδέες, πολιτική και ηθική.

Όσο τώρα για την προσθήκη στον ίδιο τίτλο, της φράσης: “Πολιτικού Φιλοσόφου”, έχω να πω και να προβλέψω, ότι θα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του ονόματος και της ταυτότητάς του.

Ανατολική Μεσόγειος:“Επιστροφή στους ιστορικούς πολιτισμούς, ή ένα καινούργιο Τρίγωνο των Βερμούδων”

Militaire News

Γράφουν οι Χρήστος Κηπουρός και Πασχάλης Χριστοδούλου

Έως τώρα το συγκεκριμένο τρίγωνο στο Δυτικό τμήμα του Κεντρικού Ατλαντικού Ωκεανού ήταν γνωστό για τα μυστήρια που έκρυβε απέναντι στην ασφάλεια πλοίων και αεροπλάνων που το διαπερνούσαν. Ήταν μεν κάτι μεταξύ πραγματικότητας και μύθου, όμως ποτέ δεν έπαψε να αποτελεί ένα μεγάλο μυστήριο. Έστω και αν η Αμερικανική ακτοφυλακή τα αρνείται όλα αυτά, κάνοντας λόγο περί μύθου και μόνο.

Αντίθετα στην περίπτωση της Ανατολικής Μεσογείου ναι μεν στο εδώ “Τρίγωνο των Βερμούδων”, σύμφωνα με την απτή πραγματικότητα δεν εξαφανίζονται πλοία ή αεροπλάνα αλλά αυτό συμβαίνει συστηματικά, με πολλά άλλα πράγματα. Τόσο υλικά, όσο και άυλα

Κάποιες δυνάμεις, όχι αόρατες αλλά ορατές, δια γυμνού οφθαλμού, εξαφανίζουν Ελληνικά νησιά από τους χάρτες τους. Το σύμπλεγμα των δεκατεσσάρων νησιών και νησίδων του Καστελόριζου είναι τέτοια περίπτωση.

Δεν έκαναν κάτι διαφορετικό με την εξαφάνιση του Ελληνισμού, από τον Αττίλα στην Κύπρο, μέσα από ένα μίγμα αιματηρής, όσο και αναίμακτης γενοκτονίας, μετά αγνοουμένων.

Όπως επίσης έχουν εξαφανίσει ιστορικούς πολιτισμούς λαών και λαών καθώς και όλες εκείνες τις αρχές και τις αξίες που αποτέλεσαν τα θεμέλια των Ευρωπαϊκών Δημοκρατιών. Όλες συστηματικά τις βιάζει και εξαφανίζει ένας παρείσακτος που μάλιστα διεκδικεί ρόλους επικυρίαρχου.

Ο λόγος για τον Τουρκικό φασισμό, με γεωοικονομικό εκπρόσωπο στη συγκεκριμένη θάλασσα, το χάρτη της “Γαλάζιας Πατρίδας”. Ο οποίος και να ήθελε δεν μπορούσε να είναι κάτι διαφορετικό από εξάμβλωμα.

Νέα συμφωνία της Ε.Ε με την Τουρκία

Πρόσωπα που μας υπενθυμίζουν ότι στην πολιτική μπορείς να πολιτεύεσαι με ήθος!Βεβαίως, διακρίθηκε αυτή η πολιτική ομάδα, καθώς και ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, για την μορφωτική τους υπεροχή απέναντι στις κομματικοπολιτικές νομελκατούρες της μεταπολίτευσης.

Πολεμήθηκαν με λύσσα από τα κατεστημένα ΜΜΕ και τους κομματανθρώπους.

ΓΕΡΟΜΟΡΙΑΣ

 

ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΤΗΛΕΔΙΑΣΚΕΨΗ

ΤΩΝ ΜΕΡΚΕΛ, ΜΑΚΡΟΝ ΚΑΙ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

των Χρήστου Κηπουρού και Πασχάλη Χριστοδούλου {*}

xrkipouros@gmail.com     pashalsf@gmail.com

Μια νέα συμφωνία της Ε.Ε με την Τουρκία που οφείλει πέραν της διάλυσης του συστήματος των διακινητών που ούτως ή άλλως αντικατέστησε απολύτως το τουρκικό κράτος, και πέραν του τερματισμού των νέων ναυαγίων μετά πνιγμών στο Αιγαίο, που θα προκύψει με την αντικατάσταση των νησιών από τη συμφωνία του 2016, αφού θα καταργηθούν τα εν Αιγαίω hotspots, μπορεί να συμπεριλαμβάνει και τα εξής.

Ο πρόσφατα δημιουργηθείς, από την Τουρκία, καταυλισμός στο ΠΑΖΑΡ ΚΟΥΛΕ λίγο έξω από την Αδριανούπολη, θα μπορέσει με τη συνδρομή και την παρουσία της ύπατης αρμοστείας του Ο.Η.Ε και της Ε.Ε. -Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ασύλου, FRONTEX και EUROPOL- να μετεξελιχθεί και να λειτουργήσει, αφού βέβαια προηγουμένως κατασκευασθεί, ως κέντρο διαπίστευσης και υποδοχής προσφύγων, γνωστό και ως HOTSPOT, στο τουρκικό έδαφος. Όταν μάλιστα απαιτηθούν και επιπλέον κέντρα, ας τα προτείνει η γειτονική χώρα στη δική της όμως επικράτεια.

Εκεί, με τη συμμετοχή και ταυτόχρονα όμως τον αυστηρό έλεγχο νομιμότητας των Μ.Κ.Ο., θα λαμβάνονται οι αποφάσεις χορήγησης ασύλου, με τις διαδικασίες που περιλαμβάνονται στις διεθνείς συνθήκες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και περιγράφονται στην προηγούμενη συμφωνία. Είναι αυτονόητο το ότι παραπέμπονται στις καλένδες και οι λεγόμενες επαναπροωθήσεις, έστω και αν λόγω του τουρκικού σταγονόμετρου, δεν υπερέβησαν τους δύο χιλιάδες, κατά τα τρία τέσσερα τελευταία χρόνια. 

Εξυπακούεται ότι θα πρόκειται για μια ισότιμη και δίκαιη κατανομή των προσφύγων και των μεταναστών στο ευρωπαϊκό κοινωνικό σώμα. Ότι δεν θα απαιτηθούν στα νησιά νέες κλειστές δομές που τις αποκαλούν προαναχωρησιακές, ούτε νέες ανοιχτές και νέες Μόριες.

ΚΥΝΗΓΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΛΑΩΝ

Ανοιχτή επιστολή του πρώην Βουλευτή Έβρου Χρήστου Κηπουρού,

και του πρώην Δημάρχου Σουφλίου Πασχάλη Χριστοδούλου,

προς τα, ανά την Ελλάδα, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ:

Πέρασαν είκοσι και πλέον χρόνια από την ομόφωνη αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων από το Ελληνικό κοινοβούλιο. Ο ΣΥΝ δεν ήταν τότε στη Βουλή, αφού δεν είχε μπει στις εκλογές του 1993. Θυμόμαστε λοιπόν που ο πρώτος από εμάς καθόταν στα έδρανα των επισήμων, μαζί με τον εμπνευστή της πρότασης και φίλο μας, Μιχάλη Χαραλαμπίδη, καθώς και με το μακαρίτη Νεοκλή Σαρρή, και που από τα απέναντι θεωρεία, παρακολουθούσε και φωτογράφιζε κάποιος δημοσιογράφος Τουρκικών Μέσων, προφανώς για τις ανάγκες του κεμαλικού του ρεπορτάζ.

Τα θυμηθήκαμε όλα αυτά όταν πρόσφατα διαβάσαμε στο διαδίκτυο το άρθρο “Παλαιοκομματισμός και γενοκτονία” του διευθυντή της Αυγής, Νίκου Φίλη, ο οποίος μεταξύ άλλων εμεσμάτων μίσους, κόμπλεξ και εχθρότητας απέναντι στις ιδέες και τις προτάσεις του Μιχάλη, από το Ποντιακό και το Κουρδικό, μέχρι τη γεωοικονομία και την Τέταρτη Δημοκρατία, δεν παρέλειψε επίσης να φωτογραφίσει ως υπαίτιο για τον εξευτελισμό, όπως έγραφε, της Ελλάδας και για τη σύλληψη -δεν τη λέει κατάδοση ή έστω παράδοση- του Οτζαλάν, τον πρώτο από τους δυο μας. Ο οποίος ως Βουλευτής που ήταν τότε, είχε μαζέψει τις 187 υπογραφές συναδέλφων του Βουλευτών, για την πρόσκληση του Κούρδου ηγέτη στη χώρα μας.

Είπε λοιπόν ο κύριος Φίλης, με την ευκαιρία της παρέλευσης 15 και πλέον ετών από τη μαύρη εκείνη ημέρα της 15ης Φεβρουαρίου του 1999, να επιχειρήσει, μαζί με την οργουελικού τύπου παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας για το Ποντιακό, και άλλη μια. Αυτή τη φορά για το Κουρδικό, αποπειρώμενος να αποενοχοποιήσει αναδρομικά τους σιγήσαντες συντρόφους του, και βέβαια, τα θλιβερά εκείνα πρωθυπουργικά και υπουργικά ανθρωπάκια, κλείνοντάς τους ταυτόχρονα το μάτι, για τα επερχόμενα. Με έναν σμπάρο, δηλαδή, δυο τρυγόνια-δυο ιστορικούς λαούς, ο εν λόγω κυνηγός.

Μπείτε στον κόπο να διαβάσετε το άρθρο του. Αν δε όντως, δεν ταυτίζεστε μαζί του, τότε που διαφωνείτε; Θα σας είμαστε λοιπόν ευγνώμονες, αν απαντήσετε. Γιατί εκτός από τα ανωτέρω, υπάρχει το Κυπριακό ή ακόμη και το Πομακικό, όπου αν και κάποιοι σύντροφοί σας στη Θράκη δεσμεύτηκαν να βγει, κατά τις πρόσφατες περιφερειακές εκλογές, αφίσα στα Ελληνικά και στα Πομακικά, και όχι μόνο στα Τουρκικά, είπαν ψέματα, αφού στη συνέχεια το απέφυγαν, αν δεν τους το είπαν από πάνω κάποιοι να το κάνουν, κινούμενοι εις βάρος ενός ακόμη ιστορικού λαού. Των Πομάκων.