“Εις μνήμην Πολιτικού Φιλοσόφου Μιχάλη”

Τριλογία Χρήστου Κηπουρού

“Εις μνήμην Πολιτικού Φιλοσόφου Μιχάλη”

Εισαγωγή

Ο περιορισμός του τίτλου στο μικρό μόνο όνομα, φυσικά και δεν συνιστά κάποια έκφραση χαριεντισμού ή χαϊδευτικού ή πολιτικού υποκοριστικού. Αυτό διότι αποτελεί, μεταξύ άλλων, έκφραση σεβασμού προς την παλαιόθεν καθιερωθείσα προσφώνησή του, από όλους.

Οι ιδέες του, ο λόγος, η διαδρομή, επέβαλλαν να τον φωνάζουν με το μικρό, επιβεβαιώνοντας και μια μοναδική οικειότητα.

Αδιάψευστος μάρτυς το ίδιο το κάποτε κόμμα μας ΠΑΣΟΚ. Οι Κεντρικές του Επιτροπές, όπως και τα Συνέδρια. Μόνο τον Ανδρέα και το Μιχάλη, τους έλεγαν με τα μικρά ονόματα. Και αυτό πότε; Όταν το Ανδρέας, ήταν ήδη γνωστό και σε χρήση από το 1964, το δε Μελίνα, από το 1954, αν όχι 1944. Ας μην επεκταθώ σε κάποια ιδιαίτερα θλιβερή εξαίρεση του κανόνα, που άλλωστε ποτέ δεν είχε σχέση με ιδέες, πολιτική και ηθική.

Όσο τώρα για την προσθήκη στον ίδιο τίτλο, της φράσης: “Πολιτικού Φιλοσόφου”, έχω να πω και να προβλέψω, ότι θα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του ονόματος και της ταυτότητάς του.

Από τα τρία κείμενα που ακολουθούν, είναι λογικό το πρώτο να ξεκινήσει από την Εκκλησία.
Επί του προκειμένου της Θράκης. Άλλωστε το έτερον ήμισυ, εκ των δύο Εκκλησιών, η Εκκλησία
του Δήμου, αποτελούσε διαρκή του ενατένιση. Από τον Πολιτικό λόγο έως το Πόλις Αγορά.

Το πρώτο λοιπόν κείμενο αποτελεί περίληψη της πρότασής μου, προς την Εκκλησία της Θράκης.

Το δεύτερο κείμενο αναλύει τους λόγους για τους οποίους η Εκκλησία της Θράκης μπορεί, αν δεν οφείλει, να προβεί στις προτεινόμενες ενέργειες.

Και το τρίτο κείμενο, με τίτλο: “Ο Πολιτικός Φιλόσοφος Μιχάλης Χαραλαμπίδης”, ανιστορεί την κοινή μας πολιτική, κομματική και ηθική διαδρομή, όσο και τις προτάσεις για τη συνέχεια.

Τέλος, θα ήταν παράλειψη, αν η σημερινή τριλογία δεν αφιερωνόταν σε ένα ιστορικό πρόσωπο που συνδέθηκε και δέθηκε μαζί μας, όσο κανείς άλλος. Ο αγαπητός φίλος Ναύαρχος Χρήστος Λυμπέρης.

1. Η Εκκλησία της Θράκης, στο δρόμο της Αναγέννησης

Η μια Πράξη αφορά την υποβολή πρότασης των τεσσάρων Μητροπολιτών της Θράκης στον Πρωθυπουργό και την Ελληνική Πολιτεία, ως τη μόνη αρμόδια, να αποφασίσει το οδωνύμιο, ώστε ο διάδρομος Αλεξανδρούπολης - Οδησσού να επονομαστεί “ΜιχάληςΧαραλαμπίδης”.

Η άλλη έχει να κάνει με την τοιχογράφηση του Μεγάλου αυτού Έλληνα, Ποντίου όσο και Θρακιώτη, στους πρόναους των Εκκλησιών, αρχής γενομένης από τον Ιερό Ναό Αγίου Χριστόφορου, στο Αετοχώρι, όπου έχει ταφεί. Επίσης στον Άγιο Ευγένιο, πολιούχο της νέας πόλης “Ρωμανία”.

Είθε η Ανοιξιάτικη Κυριακή του 2027, στο τριετές μνημόσυνο του Μιχάλη να είναι ξεχωριστή ημέρα. Χαρμολύπης, όπως θα την ονόμαζε, αν ζούσε ο επίσης Θρακιώτης Αρχιεπίσκοπος των Αθηνών Χριστόδουλος, που τόσο είχε στηρίξει τη Ρωμανία και τον Άγιο Ευγένιο.

Χαρά για την Αναγέννηση της Θρακικής Εκκλησίας, Λύπη για το Μεγάλο αυτό Έλληνα, που αν ζούσε, θα είχε ακόμη να προσφέρει τόσα.

Δείτε ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ...

ΠΗΓΗ:https://malkidis.blogspot.com/2026/03/blog-post_58.html?m=1
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com