Βενιαμίν Καρακωστάνογλου: ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΟΛΙΓΩΡΙΕΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡ

Δρ. ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΝΟΓΛΟΥ*

Η πιο πρόσφατη (από τις πολλές…) αντίφαση της ελληνικής πολιτικής απέναντι στην Τουρκία, αφορά την Διακήρυξη των Αθηνών (07.12.2023), η οποία δεν παρήγαγε τίποτε το ουσιαστικό για τις πραγματικές σοβαρές διαφορές που υφίστανται μεταξύ των δύο χωρών λόγω της κατοχής της Βόρειας Κύπρου και της άρνησης της γείτονος να αποδεχθεί το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, συμβατικό και εθιμικό. Και στα δύο αυτά θέματα ήδη από το 1974, παρήλθαν 52 χρόνια!

Ενώ ο τουρκικός επεκτατισμός επεδίωξε βίαια το 2020 να διαρρήξει την συνοριογραμμή του Έβρου με την οργανωμένη επίθεση των ορδών παράνομων μεταναστών! Ενώ το ερευνητικό σκάφος της Ορούτς Ρέις, επί 3,5 μήνες παραβίαζε ασύστολα και χωρίς αποφασιστική αντίδραση από την χώρα μας, την νόμιμα οριοθετημένη ΑΟΖ Ελλάδος-Αιγύπτου (που ορθά διεμβόλισε το παράνομο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο «οριοθέτησης»), χωρίς καμία κύρωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση! Περιέργως και ακατανόητα η Ελλάδα «ξέπλυνε» τις τουρκικές παρανομίες, δρομολογώντας έναν «διάλογο κωφών», χωρίς προηγούμενες δεσμεύσεις, χωρίς την άρση οποιασδήποτε από τις παράνομες απαιτήσεις και απειλές (casus belli, «γκρίζες ζώνες», αφοπλισμό των νησιών, κ.λπ.)! Και, όπως αναμενόταν, κανένα πολιτικό θέμα δεν λύθηκε (πέραν κάποιων συνήθων οικονομικών δοσοληψιών) ούτε στοιχειωδώς προωθήθηκε!

Η επίσκεψη του Έλληνα Πρωθυπουργού στην Άγκυρα (13.05.2024) δεν παρήγαγε κανένα αποτέλεσμα στο ένα και μοναδικό θέμα (ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδας) που επιμένει η χώρα μας ότι υφίσταται προς διευθέτηση… Και στη συνέχεια ο διάλογος πάγωσε, και σταδιακά η Τουρκία επανήλθε στις αεροπορικές παραβιάσεις, απαγόρευσε παράνομα την πόντιση ηλεκτρικού καλωδίου στα ανοιχτά της Κάσου , διπλασίασε τις κατοχικές δυνάμεις της στην Βόρεια Κύπρο, και πιο πρόσφατα, σαν «καλωσόρισμα» για την επικείμενη επίσκεψη του Κ. Μητσοτάκη στην Άγκυρα, εξέδωσε παρανόμως Navtex, διχάζοντας το Αιγαίο από Βορρά προς Νότο επί της γραμμής του 25ου Μεσημβρινού, με διετή (!) αρχικά και αόριστη στη συνέχεια ισχύ, απαιτώντας (άκρως παρανόμως) να της ζητείται «άδεια» για κάθε ενέργεια της Ελλάδος ανατολικά της γραμμής, δηλαδή πέριξ της αλυσίδας των νησιών μας του Ανατολικού Αιγαίου…!

Δρ ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΝΟΓΛΟΥ: ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΙΕΣ ΖΩΝΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

φωτογραφία: Γερμανικός χάρτης του 1873

ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ Δρ ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΝΟΓΛΟΥ,
ΜΟΝΙΜΟΥ ΛΕΚΤΟΡΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ Α.Π.Θ.,
ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΙΕΣ ΖΩΝΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ “ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ”: Το κείμενο γράφτηκε για να συμπεριληφθεί, μετά από επιθυμία του ,στο βιβλίο του Καθηγητή του ΕΚΠΑ Ιωάννη Μάζη (όπου ολα τα άλλα κείμενα είναι δικά του) με τίτλο «ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΟΝ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ ΣΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ». Εκδόσεις Λειμών, Αθήναι 2021, σελίδες 590 .

Το άρθρο βρίσκεται στο δεύτερο κεφάλαιο (Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος ελληνοτουρκικού διαλόγου) στις σελίδες 313 – 325, και έχει τίτλο « Θέσεις του Βενιαμίν Καρακωστάνογλου, μονίμου λέκτορος Διεθνούς Δικαίου της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ., για τις Θαλάσσιες Ζώνες της Ελλάδος ».

Ως εισαγωγή στο κείμενο, ο Καθηγητής κ. Ι.Μάζης παραθέτει μια διευκρινιστική παράγραφο, 8 γραμμών:

“Ως νομική κατακλείδα στο κεφάλαιο αυτό, παραθέτω τις θέσεις του μονίμου Λέκτορος  του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης, συγγραφέως του εξαιρετικού συγγράμματος  600 σελίδων με τίτλο « Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη  στο Νέο Δίκαιο της Θάλασσας»  εκδόσεις Σάκκουλας, Θεσσαλονίκη 2001, που αποτέλεσε και την αριστεύσασα Διδακτορική του Διατριβή το 1998 και απολύτως κατέχοντος το θέμα από Νομική άποψη. Το κείμενο αυτό ο Β. Καρακωστάνογλου συνέγραψε ειδικώς για το ανά χείρας πόνημά μου , κατόπιν δικής μου προσκλήσεως και το παραθέτω επακριβώς”.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ. ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΝΟΓΛΟΥ

1. Το κύριο θέμα για την οριοθέτηση των Θαλασσίων Ζωνών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας είναι η εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, συμβατικού και εθιμικού. Η Τουρκία δεν εξαιρείται από αυτό, καθώς το σύνολο σχεδόν των βασικών διατάξεων της Σύμβασης του ΟΗΕ του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας (Montego Bay) αποτελεί ταυτόχρονα και εθιμικό Διεθνές Δίκαιο, γενικής ισχύος, που δεσμεύει και την Τουρκία. Μεταξύ αυτών και το άρθρο 121 για το νομικό καθεστώς των νησιών, που εξομοιώνει τις θαλάσσιες ζώνες των νησιών με αυτές των ηπειρωτικών ακτών.
2. Η Τουρκία και εν όψει της επιδιωκόμενης οριοθέτησης με την Ελλάδα, αλλά και ως υποψήφια για ένταξη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να προσχωρήσει και να επικυρώσει την Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας (1982) την οποία επικύρωσε η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση και άρα αποτελεί κοινοτικό κεκτημένο, με το οποίο πρέπει να εναρμονισθεί η Τουρκία. Αφορμή μπορεί να δώσει το άνοιγμα του Κεφαλαίου για την Αλιεία (Κεφ. 13), του Κοινοτικού Κεκτημένου.
3. Η Ελλάδα οφείλει προς τον λαό της, μετά από αβελτηρία δεκαετιών, να θεσπίσει και να εφαρμόσει όλες τις θαλάσσιες ζώνες που της παρέχει το Δίκαιο της Θάλασσας και να τις οριοθετήσει με τις γειτονικές χώρες. Όπου δεν επιτευχθεί συμφωνία με διαπραγματεύσεις, η μόνη οδός είναι η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, του οποίου την υποχρεωτική δικαιοδοσία για τις διεθνείς διαφορές της έχει αποδεχθεί η Ελλάδα το 1994, με τη ρήτρα αμοιβαιότητας και με δύο επιφυλάξεις:

α) τις στρατιωτικές δραστηριότητες και μέτρα προστασίας της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της (άμυνα, ασφάλεια),

β) διαφορές σχετικές με τα σύνορα της Ελλάδος ή με ζητήματα εδαφικής κυριαρχίας, συμπεριλαμβανομένων των διαφορών για το εύρος και τα όρια της Αιγιαλίτιδας Ζώνης και του Εθνικού Εναερίου Χώρου[1]. Οι Ζώνες αυτές είναι: Αιγιαλίτιδα Ζώνη 12 ν.μ., αφού προηγηθεί η χάραξη ευθείων γραμμών βάσης και αντίστοιχου προσδιορισμού του στομίου των Κόλπων, Συνορεύουσα Ζώνη 24 ν.μ., Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη 200 ν.μ. και αντίστοιχη Υφαλοκρηπίδα (στο βυθό και στο υπέδαφος).

Δρ ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΝΟΓΛΟΥ: ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΙΕΣ ΖΩΝΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛ

φωτογραφία: Γερμανικός χάρτης του 1873

ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ Δρ ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΝΟΓΛΟΥ,

ΜΟΝΙΜΟΥ ΛΕΚΤΟΡΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ Α.Π.Θ.,

ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΙΕΣ ΖΩΝΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ “ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ”: Το κείμενο γράφτηκε για να συμπεριληφθεί, μετά από επιθυμία του ,στο βιβλίο του Καθηγητή του ΕΚΠΑ Ιωάννη Μάζη (όπου ολα τα άλλα κείμενα είναι δικά του) με τίτλο «ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΟΝ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ ΣΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ». Εκδόσεις Λειμών, Αθήναι 2021, σελίδες 590 .

Το άρθρο βρίσκεται στο δεύτερο κεφάλαιο (Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος ελληνοτουρκικού διαλόγου) στις σελίδες 313 – 325, και έχει τίτλο « Θέσεις του Βενιαμίν Καρακωστάνογλου, μονίμου λέκτορος Διεθνούς Δικαίου της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ., για τις Θαλάσσιες Ζώνες της Ελλάδος ».

Ως εισαγωγή στο κείμενο, ο Καθηγητής κ. Ι.Μάζης παραθέτει μια διευκρινιστική παράγραφο, 8 γραμμών:

“Ως νομική κατακλείδα στο κεφάλαιο αυτό, παραθέτω τις θέσεις του μονίμου Λέκτορος του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης, συγγραφέως του εξαιρετικού συγγράμματος 600 σελίδων με τίτλο « Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στο Νέο Δίκαιο της Θάλασσας» εκδόσεις Σάκκουλας, Θεσσαλονίκη 2001, που αποτέλεσε και την αριστεύσασα Διδακτορική του Διατριβή το 1998 και απολύτως κατέχοντος το θέμα από Νομική άποψη. Το κείμενο αυτό ο Β. Καρακωστάνογλου συνέγραψε ειδικώς για το ανά χείρας πόνημά μου , κατόπιν δικής μου προσκλήσεως και το παραθέτω επακριβώς”.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ. ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΝΟΓΛΟΥ

Το κύριο θέμα για την οριοθέτηση των Θαλασσίων Ζωνών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας είναι η εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, συμβατικού και εθιμικού. Η Τουρκία δεν εξαιρείται από αυτό, καθώς το σύνολο σχεδόν των βασικών διατάξεων της Σύμβασης του ΟΗΕ του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας (Montego Bay) αποτελεί ταυτόχρονα και εθιμικό Διεθνές Δίκαιο, γενικής ισχύος, που δεσμεύει και την Τουρκία. Μεταξύ αυτών και το άρθρο 121 για το νομικό καθεστώς των νησιών, που εξομοιώνει τις θαλάσσιες ζώνες των νησιών με αυτές των ηπειρωτικών ακτών.
Η Τουρκία και εν όψει της επιδιωκόμενης οριοθέτησης με την Ελλάδα, αλλά και ως υποψήφια για ένταξη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να προσχωρήσει και να επικυρώσει την Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας (1982) την οποία επικύρωσε η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση και άρα αποτελεί κοινοτικό κεκτημένο, με το οποίο πρέπει να εναρμονισθεί η Τουρκία. Αφορμή μπορεί να δώσει το άνοιγμα του Κεφαλαίου για την Αλιεία (Κεφ. 13), του Κοινοτικού Κεκτημένου.
Η Ελλάδα οφείλει προς τον λαό της, μετά από αβελτηρία δεκαετιών, να θεσπίσει και να εφαρμόσει όλες τις θαλάσσιες ζώνες που της παρέχει το Δίκαιο της Θάλασσας και να τις οριοθετήσει με τις γειτονικές χώρες. Όπου δεν επιτευχθεί συμφωνία με διαπραγματεύσεις, η μόνη οδός είναι η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, του οποίου την υποχρεωτική δικαιοδοσία για τις διεθνείς διαφορές της έχει αποδεχθεί η Ελλάδα το 1994, με τη ρήτρα αμοιβαιότητας και με δύο επιφυλάξεις:

α) τις στρατιωτικές δραστηριότητες και μέτρα προστασίας της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της (άμυνα, ασφάλεια),

β) διαφορές σχετικές με τα σύνορα της Ελλάδος ή με ζητήματα εδαφικής κυριαρχίας, συμπεριλαμβανομένων των διαφορών για το εύρος και τα όρια της Αιγιαλίτιδας Ζώνης και του Εθνικού Εναερίου Χώρου[1]. 

Οι Ζώνες αυτές είναι: Αιγιαλίτιδα Ζώνη 12 ν.μ., αφού προηγηθεί η χάραξη ευθείων γραμμών βάσης και αντίστοιχου προσδιορισμού του στομίου των Κόλπων, Συνορεύουσα Ζώνη 24 ν.μ., Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη 200 ν.μ. και αντίστοιχη Υφαλοκρηπίδα (στο βυθό και στο υπέδαφος).Το κύριο ζήτημα για τις Θαλάσσιες Ζώνες στο Αιγαίο είναι η επέκταση της Αιγιαλίτιδας Ζώνης της Ελλάδος από 6 ν.μ. στα 12 ν.μ., όπως έγινε πρόσφατα (19.01.2021) στο Ιόνιο, μέχρι το νοτιοδυτικό άκρο της Πελοποννήσου και όπως πρέπει να θεσπιστεί για όλες τις ελληνικές ηπειρωτικές και νησιωτικές ακτές.

Δούρειος ίππος, ή τακτικός ελιγμός οι διερευνητικές; - slpress.gr

Δούρειος ίππος, ή τακτικός ελιγμός οι διερευνητικές; - slpress.gr: Στις διερευνητικές με την Τουρκία, η Ελλάδα πρέπει να μην απεμπολίσει κυριαρχικά δικαιώματά της και αν 'βαλτώσουν' θα πρέπει να αποχωρήσει καταγγελτικά.

ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

Δρ. Βενιαμίν Καρακωστάνογλου (*)

Η καθοδηγούμενη εισβολή των «αμάχων» στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου (κυρίως 2015-2020), και η μεθοδευμένη πρόσφατη επίθεση στα σύνορα του Έβρου (Φεβρ.-Μαρ. 2020), παράλληλα με την διεκδίκηση τεράστιων περιοχών Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας στα ανατολικά και νότια της Ρόδου, Καρπάθου, Καστελορίζου και Κρήτης (και βεβαίως της Κυπριακής ΑΟΖ), με κορύφωση το ιλαροτραγικό Τουρκολιβυκό Σύμφωνο θαλάσσιας οριοθέτησης ΑΟΖ, ήρθαν να προστεθούν στις παράνομες και επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας στο Αιγαίο (από το 1973 έως σήμερα), στον θαλάσσιο, υποθαλάσσιο, εναέριο και νησιωτικό χώρο του Αρχιπελάγους, και να ολοκληρώσουν τον βίαιο και διαρκές ανθελληνικό μένος της γείτονος, κατά της Ελλάδος και των Ελλήνων.

Αφού με τις γενοκτονίες της περιόδου 1913-1923, η Τουρκία εξόντωσε τους αυτόχθονες Έλληνες που διαβιούσαν σε περιοχές της Αν. Θράκης και της Μ. Ασίας-Πόντου, μαζί με άλλους χριστιανικούς λαούς, προχώρησε, με ποικίλες μεθόδους εξόντωσης και εκδίωξης, στον αφανισμό των Ρωμιών της Κωνσταντινούπολης, Ίμβρου και Τενέδου και τελικά το 1974 και των Ελλήνων της Κύπρου από το 37% εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η Τουρκία αντιμάχεται και υπονομεύει τα ελληνικά συμφέροντα όπου τα συναντήσει στον διεθνή χώρο και καλλιεργεί στον λαό της ένα ανθελληνικό μίσος και υστερία, που μόνο ως συμπλεγματικό αλαζονικό κατάλοιπο του οθωμανισμού μπορεί να ερμηνευθεί, μετά τα όσα δεινά επισώρευσε η βάρβαρη Τουρκική κυριαρχία, τουλάχιστον 5 αιώνων, στον Ελληνισμό! Ήταν η πιο μαύρη και σκοτεινή περίοδος της 3 χιλιετούς και πλέον ένδοξης και δημιουργικής ιστορίας του Ελληνισμού! Σε συνδυασμό μάλιστα με το επιθετικό δόγμα του Ισλάμ (που ταυτόχρονα αποτελεί θρησκεία και πολιτική εξουσία), που επιβάλλει τον βίαιο εξισλαμισμό ή την εξόντωση των άλλων λαών, και απαιτεί την τυφλή υπακοή και πειθαρχία των Μουσουλμάνων, ο αδηφάγος τουρκικός εθνικισμός (η «Κατάρα της Ασίας» κατά τον George Horton, Αμερικανό διπλωμάτη στην Κεμαλική Τουρκία), αποτελεί την κινητήρια δύναμη για τον συνεχή εξωτερικό επεκτατισμό και την αδιάλειπτη εσωτερική καταπίεση των λίγων φιλελεύθερων, φιλειρηνικών, εκσυγχρονιστικών και δημοκρατικών λαϊκών στοιχείων της Τουρκίας.

Στις Συμπληγάδες κατευνασμού και ηττοπάθειας – Απάντηση στον Λ. Τσούκαλη

Καρακωστάνογλου Βενιαμίν

Κατά την εκτίμησή μου ο καθηγητής κ. Λουκάς Τσούκαλης, όπως έδειξε πρόσφατο άρθρο του ("Εμείς, η Τουρκία και οι Συμπληγάδες" Καθημερινή, 26-1-2020), αντιπροσωπεύει την κατευναστική σχολή σκέψης ως προς την ακολουθητέα εξωτερική πολιτική της Ελλάδος. Θα καταγράψω τα σχόλια μου σε σημεία του άρθρου του.

Γράφει λοιπόν: «Δεν έχει μόνο ο Ερντογάν το μονοπώλιο ενεργειών που τείνουν να προκαλούν την απέναντι πλευρά, αλλά σίγουρα το κάνει με πολύ πιο επιθετικό και προκλητικό τρόπο!». Υπονοεί ότι και η Ελλάδα κάνει προκλητικές κινήσεις! Πρόκειται για αβάσιμη ισοπεδωτική εξίσωση. Η Ελλάδα απαντάει με νόμιμο τρόπο και προσπαθεί, συνήθως αντανακλαστικά, να δημιουργεί συμπράξεις με χώρες όπως η Κύπρος, η Αίγυπτος και το Ισραήλ που υφίστανται και αυτές επιθετικές ή αποσταθεροποιητικές δράσεις της Τουρκίας.

Η Τουρκία σταθερά και μονίμως τις τελευταίες δεκαετίες αντιμάχεται τα ελληνικά συμφέροντα παντού. Η Ελλάδα, μάλιστα, επιδιώκοντας ειρηνική γειτονία, έχει "θέσει στο αρχείο" τις μεθοδευμένες και απάνθρωπες τουρκικές ενέργειες κατά του Ελληνισμού στην Τουρκία, στην Κύπρο και κατά ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Η παραπάνω προβληματική θέση του κ. Τσούκαλη επανέρχεται επικριτικά για την Ελλάδα όταν γράφει για την «στενόχωρα μικρή απόσταση που χωρίζει την αυτοσυγκράτηση με στόχο τη διατήρηση της ειρήνης, από την υποχωρητικότητα που μπορεί να διαβάσει λάθος η απέναντι πλευρά (Τουρκία) και συνάμα να καταγγείλουν με πάθος οι δικοί μας κατ’ επάγγελμα πατριώτες».

Η Ελλάδα δεν έχει "Γκρίζους Λύκους"

Με όσα παράνομα και επιθετικά έχουν πράξει κατά του Ελληνισμού οι Τούρκοι, δεν υπάρχει οιασδήποτε σύγκριση με τις νόμιμες και αμυντικές αντιδράσεις της Ελλάδας. Κάποιοι μάλλον ζουν σε άλλο πλανήτη! Έχει άραγε η Ελλάδα "Γκρίζους Λύκους", ή πολιτικούς που ασκούν φραστικό “μπούλινγκ”; Ο Τούρκος Πρόεδρος π.χ. έχει δηλώσει πως θα κάνουν στους Έλληνες αυτά που έκαναν στους προγόνους τους στη Σμύρνη το 1922, θα τους ρίξουν στη θάλασσα.