Η Τέλεια καταιγίδα!

 

Του Θανάση Κ. 

Οι αγροτικές κινητοποιήσεις δεν ξεσπάνε μόνο στην Ελλάδα - σαρώνουν ολόκληρη την Ευρώπη! Και δεν είναι ούτε τυχαίες ούτε αποσπασματικές. 

Δεν οφείλονται σε ένα «μέτρο», σε μια «λάθος απόφαση» ή σε κάποια πρόσκαιρη δυσαρέσκεια. Είναι το αποτέλεσμα μιας σπάνιας ιστορικής σύμπτωσης εξελίξεων - μιας τέλειας καταιγίδας - όπου οικονομικές, περιβαλλοντικές, θεσμικές και γεωπολιτικές πιέσεις - και συσσωρευμένες στρεβλώσεις - έπεσαν σχεδόν ταυτόχρονα πάνω στον ευρωπαϊκό Πρωτογενή τομέα.

Την τελευταία διετία, οι αγρότες σε Ολλανδία, Βέλγιο, Γαλλία και αλλού βρίσκονταν ήδη στους δρόμους. Όχι για «παραπάνω επιδοτήσεις», αλλά διεκδικώντας να συνεχίσουν να παράγουν! Να συνεχίσουν να υπάρχουν...

* Οι περιβαλλοντικοί περιορισμοί του Green Deal, η εκτίναξη του ενεργειακού κόστους, και η υπέρ-ρύθμιση (over-regulation) της αγροτικής παραγωγής είχαν μετατρέψει την ευρωπαϊκή Γεωργία σε πεδίο ιδεολογικών πειραματισμών, αποκομμένων από την πραγματικότητα της αγοράς και της επισιτιστικής ασφάλειας.

-- Παράλληλα, την τελευταία χρονιά κατέστη σαφές ότι η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) θα συρρικνωθεί κι άλλο. Από θεμέλιος λίθος της Κοινής Αγοράς - όταν απορροφούσε σχεδόν το 70% του κοινοτικού προϋπολογισμού - έχει περιοριστεί σήμερα περίπου στο 25%, με σαφείς τάσεις περαιτέρω μείωσης, ώστε να «απελευθερωθούν πόροι» για νέες εξοπλιστικές και γεωπολιτικές προτεραιότητες. Δηλαδή: λιγότερη στήριξη στον Ευρωπαίο αγρότη, ακριβώς τη στιγμή που το κόστος του εκτοξεύεται.

 

-- Μέσα σε αυτή τη συγκυρία, στην Ελλάδα έσκασε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Που αφορά την εσωτερική διαχείριση, τη θεσμική ανεπάρκεια και τις ελληνικές στρεβλώσεις στις επιδοτήσεις - φαινομενικά άσχετα με τα βαθύτερα αίτια που πυροδοτούν εκρήξεις στην υπόλοιπη Ευρώπη...

Προς στιγμήν το ελληνικό αγροτικό ζήτημα έμοιαζε να εγκλωβίζεται εκεί, με την προσδοκία ότι θα εκτονωθεί, αν «λυθεί το θέμα εδώ».

Πετροβολώντας τον Σμαραγδή...

 

Του Θανάση Κ. 

Την ταινία του Σμαραγδή «Καποδίστριας» δεν την είδα. Ακόμα…

Άλλωστε τα εισιτήρια είναι sold out.

Είδα στο διαδίκτυο κάποια πολύ σύντομα αποσπάσματα, άκουσα να τη συζητάνε με πάθος γνωστοί μου που πρόλαβαν και την είδαν και διάβασα πλήθος κριτικές…

Δεν θα γράψω για την ταινία, λοιπόν... 

Θα γράψω για τις κριτικές της ταινίας.

Και για την πρωτοφανή απήχησή της, παρά τις κριτικές.

* Πρώτον.

Ήδη κάνει ρεκόρ εισιτηρίων.

Σε τέσσερις μέρες παίχθηκε σε 90 αίθουσες και έκοψε 145 χιλιάδες εισιτήρια – τον μεγαλύτερο αριθμό πρώτων ημερών από τις «Σειρήνες του Αιγαίου» (2005).

Ήδη προστέθηκαν άλλες 32 αίθουσες και παίζεται σε περίπου 120, κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί.

Τις επόμενες τρείς μέρες ήδη ξεπερνά τις 250 χιλιάδες εισιτήρια!

Μετριοπαθείς εκτιμήσεις προεξοφλούν πώς σύντομα θα ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο εισιτήρια.

Μια ταινία που πολεμήθηκε πριν υπάρξει, της κόπηκε χρηματοδότηση και «πυροβολείται» από κριτικούς πριν ακόμα προβληθεί...

Αληθινό ιστορικό ρεκόρ!

Κι αυτό κάτι λέει.

* Δεύτερον.

Οι επαγγελματίες κριτικοί την κατηγορούν για «εύκολη χρήση εθνικών και θρησκευτικών συμβόλων» και για «αγιογραφία».

Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί αυτό θεωρείται "κατηγορία".

Ο «Αντρέι Ρουμπλιόφ» του Ταρκόφσκι είναι αγιογραφία. Γεμάτη θρησκευτικούς συμβολισμούς. 

Ο Αϊζενστάιν στον «Ιβάν τον Τρομερό» χρησιμοποιεί ωμούς εθνικούς συμβολισμούς για να δικαιολογήσει απερίγραπτη σκληρότητα «για το καλό της χώρας».

Ο Αλέξης στη χώρα των Λωτοφάγων...

 

Του Θανάση Κ.

Ο μυθικός Οδυσσέας, καθώς περιπλανιόταν για την Ιθάκη του, έφτασε κάποτε με τα πλοία του στη Χώρα των Λωτοφάγων. 

Εκεί ζούσε ένας ειρηνικός λαός που φίλευε τους επισκέπτες με ένα γευστικό καρπό, τον λωτό - ένα ναρκωτικό που προκαλούσε λησμοσύνη και απάθεια. Όσοι το έτρωγαν ξέχναγαν ποιοί ήταν, ξέχναγαν που πήγαιναν και ήθελαν να μείνουν για πάντα εκεί. 

Όταν το αντελήφθη ο Οδυσσέας έφυγε αμέσως με τα πλοία του. 

Στη συνέχεια της περιπλάνησής του έφτασε στη χώρα των Λαιστρυγόνων. Αυτοί ήταν άγριοι και ανθρωποφάγοι. Εξουδετέρωσαν με τεράστιους βράχους τα πλοία του Οδυσσέα εκτός από το δικό του που κατάφερε και προσορμίστηκε. Από εκεί τον οδήγησαν στον βασιλιά τους Αντιφάτη, ο οποίος έφαγε επί τόπου ένα σύντροφό τους και κυνήγησε τους υπόλοιπους που έτρεξαν στο πλοίο τους, επιβιβάστηκαν και κατάφεραν να σωθούν. 

Ο Αλέξης #Τσίπρας στην δική του #Ιθάκη, τα...έμπλεξε. 

Έγινε ο ίδιος Λαιστρυγόνας και βάλθηκε να εξοντώνει - εκ των υστέρων - όλους τους τότε συνεργάτες του. Με μια "συντροφοκτονία" που δεν έχει προηγούμενο. 

Κι ύστερα έμπλεξε την Ιθάκη με τη Χώρα των Λωτοφάγων. Και περιγράφει πώς κατά τη διάρκεια της διαδρομής του έφαγε τον λωτό, ξέχασε για πού είχε ξεκινήσει και που ήθελε να πάει, και παρέμεινε για πάντα εκεί. 

Δηλαδή μεταλλάχθηκε...

Κι αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό: Πώς ο ίδιος έγινε #Λωτοφάγος. 

Έχουν δίκιο! Να πανικοβάλλονται...

Του Θανάση Κ.

Λοιπόν, να πω και κάτι να σας αιφνιδιάσω:

Έχει δίκιο η κυβέρνηση Μητσοτάκη που πανικοβάλλεται από τη συνέντευξη Σαμαρά στον Αντ1 την περασμένη Κυριακή...

Απόλυτο δίκιο! 

Το σωστό να λέγεται...

Τους αιφνιδίασε όχι με αυτά που είπε. Άλλωστε, τα περισσότερα τα έχει ξαναπεί - και τα επαναλαμβάνει σταθερά εδώ και χρόνια...

Τους "αιφνιδίασε" για τους εξής λόγους:

* Πρώτον, τη συνέντευξή του την είδαν "απροσδόκητα" πολλοί, πάρα πολλοί...

Παρ’ ό,τι προεξοφλούσαν πως "θα πάει άπατη", λόγω ώρας που προβλήθηκε, την είδαν πολύ πάνω από μισό εκατομμύριο τηλεθεατές, ζωντανά από τους δέκτες της τηλεόρασης! Βάσει την επίσημων στοιχείων τηλεθέασης...

Χώρια όσοι την έβλεπαν από τους υπολογιστές ή τα κινητά τους στα ζωντανά link από το σταθμό...

Κι από τότε την είδαν τουλάχιστον άλλοι τόσοι από το YouTube και από διάφορες σελίδες στα social media. 

Και φυσικά, οι προβολές της συνέντευξης συνεχίζονται...

Όταν ένα εκατομμύριο κόσμος κάθεται σήμερα και βλέπει μια πολιτική συνέντευξη, διάρκειας μίας ώρας και 47 λεπτών συνολικά (107 λεπτά χωρίς διακοπές ενδιάμεσα), αυτό σημαίνει ότι ο Σαμαράς πέτυχε ήδη μιαν "επικοινωνιακή νίκη" χωρίς προηγούμενο. 

Ο λόγος του έφτασε ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΣ στην κοινωνία. 

* Συνήθως οι πολιτικοί μιλάνε στη Βουλή όπου τους παρακολουθούν οι παρόντες βουλευτές συν μερικές εκατοντάδες που βλέπουν το κανάλι της Βουλής. Ή σε μια δημόσια ανοικτή εκδήλωση που τους ακούνε μερικές χιλιάδες παριστάμενοι...

Από εκεί και ύστερα ο λόγος τους φτάνει "διαμεσολαβημένος" από τα επίσημα media - μερικές ατάκες, κάποια πολύ σύντομα αποσπάσματα (sound bites) μαζί με άμεσα ή έμμεσα σχόλια.

Ποτέ δεν φτάνει ολόκληρος - επί μίαν ώρα και 47 λεπτά, μάλιστα - στο ευρύ κοινό, στην κοινωνία. 

Αυτή τη φορά έφτασε! Ακέραιος...

Και χωρίς περικοπές και "φίλτρα". 

Κάτι τέτοιο ΔΕΝ έχει συμβεί ΠΟΤΕ ως τώρα...

Δοξάστε τους!

Του Θανάση Κ.

Γιατί ακριβώς "πανηγυρίζει" η κυβέρνηση αυτές τις μέρες;

Για την συμφωνία που υπέγραψε με την αμερικανική εταιρία Exxon για έρευνα και εκμετάλλευση φυσικού αερίου, σε θαλάσσιο οικόπεδο έξω από την Κέρκυρα. 

Για να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει...

* Πρώτον, η κυβέρνηση πανηγυρίζει σήμερα την... ιστορική κολοτούμπα της! 

Χωρίς την παραμικρή αυτοκριτική για το γεγονός, ότι ως πρόσφατα έκανε και έλεγε τα ακριβώς ΑΝΤΙΘΕΤΑ...

Δεν είναι κακό να αλλάζεις στάση όταν βλέπεις ότι έχεις κάνει λάθος ως τώρα. 

Αλλά τουλάχιστον να παραδέχεσαι το λάθος σου!

Και απέναντι σε εκείνους που σου το υποδείκνυαν και απέναντι στον Ελληνικό λαό, στον οποίο το λάθος στοίχισε πανάκριβα.  

Όχι να ζητάς "και τα ρέστα" από πάνω... 

Να ποιά είναι τα πραγματικά στοιχεία:

-- Τον Ιανουάριο του 2011 ο Αντώνης Σαμαράς, ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης τότε, είχε προκαλέσει προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στη Βουλή για την ΑΟΖ. Για πρώτη φορά...

Η απάντηση της Κυβέρνησης Παπανδρέου τότε, ήταν ομιχλώδης. Ενώ ο φιλικός προς την κυβέρνηση Τύπος της εποχής υποστήριζε ότι, έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχουν σοβαρά κοιτάσματα σε περιοχές της ελληνικής δικαιοδοσίας..

Ο πατέρας μου ο Μπάτης...

Του Θανάση Κ.

Στην  εφηβεία μου, στα χρόνια της Χούντας, άκουγα Θοδωράκη (τότε ήταν απαγορευμένος), Χατζηδάκη, Σκαλκώτα, Μαρκόπουλο, Ξαρχάκο και Διονύση Σαββόπουλο. Και πολλά μικρασιάτικα. Λίγο αργότερα και Ρεμπέτικα. 

Άκουγα και ξένη μουσική: Κλέζμερ, New Orleans Jazz, Rock, Pop, και από Κλασσική, κυρίως Όπερα.

Διάβαζα στο δωμάτιό μου, κι είχα δίπλα ένα πικάπ να παίζει συνεχώς...

 

Ο πατέρας μου κάποια στιγμή μου είπε να ακούω Θοδωράκη πιο διακριτικά - μη μας πάρουν χαμπάρι... 

Και η μάνα μου τον μάλωσε:

-- Τι λές στο παιδί να προσέχει; 

Αφού και εσύ Θοδωράκη ακούς και δεν προσέχεις καθόλου. 

Όταν κάποια στιγμή άκουγα δίσκο του Σαββόπουλου, μπήκε ο πατέρας μου στο δωμάτιο, κοντοστάθηκε, και με ρώτησε:

-- Σε πειράζει να μείνω και να το ακούσω;

Έμεινε σιωπηλός. Ήταν ο δίσκος "Μαύρη Θάλασσα". 

-- Κωμικού ξυπόλυτου Θιάσου,/

έργο τρομερό, τα όρη του Καυκάσου,/ 

ερου-α- σ' όλα υπερέχω,/ 

όλα τα ζητώ και τίποτα δεν έχω.../

Μαλλιαροί τοξότες της Σκυθίας/

Με κοιτάζουν μέσα από εικόνες Παναγίας/

ερεού-α, κάνε τον σταυρό σου/

και σαν φαρμακερό, κοντάρι, απογειώσου...

Με την άκρη του ματιού μου, είδα τον πατέρα μου, μέσα στο ημίφως του δωματίου, να ανακάθεται κάπως ανήσυχος...

-- Τι γίνεται, του λέω; Κι αυτό σε πειράζει;

-- Δεν με πειράζει, μου απαντά. Μου αρέσει.

Δεν τον είχαν ακούσει ποτέ να λέει τόσο αυθόρμητα πως του άρεσε κάτι "μοντέρνο" που άκουγε για πρώτη φορά...

Και δεν ξαναμίλησε για ώρα...

Λίγο αργότερα ο δίσκος προχώρησε σε άλλο τραγούδι:

Μ' αεροπλάνα και βαπόρια,/ 

και με τους φίλους τους παλιούς,/ 

τριγυρνάμε στα σκοτάδια,/ 

κι όμως εσύ δεν μας ακούς./ 

Δεν μας ακούς που τραγουδάμε,/ 

με φωνές ηλεκτρικές,/

μες τις υπόγειες στοές. 

Ώσπου οι τροχιές μας συντάνε,/

τις βασικές σου τις αρχές,/

Ο πατέρας μου ο Μπάτης,/ 

ήλθε από τη Σμύρνη του εικοσιδυό,/ 

κι έζησε πενήντα χρόνια,/ 

σε ένα κατώι μυστικό./ 

Σε αυτόν τον κόσμο όσοι αγαπούνε,/ 

τρώνε βρώμικο ψωμί,/ 

έλεγε ο Μπάτης μια Κυριακή,/ 

κι οι πόθοι τους ακολουθούνε,/ 

υπόγεια διαδρομή. 

Εκεί είδα κάτι πρωτοφανές: 

Ο πατέρας μου δάκρυσε!

Αυτός ο άνθρωπος που δεν θύμωνε, δεν έχανε την ψυχραιμία μου, δεν δάκρυζε ποτέ και για τίποτα, ξαφνικά έπνιξε ένα απότομο λυγμό και σκούπισε βιαστικά ένα δάκρυ. 

Τά' χασα... 

Τά' χασε κι εκείνος! 

Μετά από λίγο μου ζήτησε να πάρει τον δίσκο, να τον ακούσει μόνος του στο καθιστικό...

Το τέλος των ψευδαισθήσεων...

Του Θανάση Κ.

Τα τελευταία χρόνια, η ελληνική εξωτερική πολιτική πόνταρε σε πέντε κρίσιμες υποθέσεις:

-- Πρώτον, ότι η Ρωσία θα χάσει κατά κράτος στην Ουκρανία και θα περιθωριοποιηθεί διεθνώς.

-- Δεύτερον, ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να το «παίζει δίπορτο» — με τη Δύση και με τον Ευρασιατισμό. 

-- Τρίτον, ότι εφ' όσον έχει χάσει η Ρωσία κι έχει αποδυναμωθεί ο Ευρωασιατισμός, τότε θα είναι χρήσιμο και για την Δύση να παίζει η Τουρκία το ρόλο της "γέφυρας" ανάμεσα στη Δύση και την Ασία. Εφ' όσον έχει ηττηθεί η Ρωσία το "διπλό παιγνίδι" της Τουρκίας δεν θα ήταν ενοχλητικό για τη Δύση. 

-- Τέταρτον, ότι η Ευρώπη θα έβγαινε ενισχυμένη μετά την ήττα της Ρωσίας και την είσοδο της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Κι αν το ΝΑΤΟ είχε επεκταθεί, η Τουρκία δεν θα είχε άλλη επιλογή από το να ευθυγραμμίζεται τελικά με το ΝΑΤΟ. 

Πέρα από το ΝΑΤΟ σε αυτή την περίπτωση θα έβγαινε ενισχυμένη και η Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού θα επεκτεινόταν πλέον μέχρι την Ουκρανία  - μπορεί και ως την Γεωργία (μετά από "διαφαινόμενη" τότε ήττα της Ρωσίας). 

Το soft power της διευρυμένης Ευρώπης και το hard power του ενισχυμένου ΝΑΤΟ δεν θα άφηναν στην Τουρκία περιθώρια αυτονόμησης και θα την επανέφεραν σε ένα χρήσιμο προπύργιο προς Μέση Ανατολή κυρίως. 

-- Πέμπτον, στις συνθήκες αυτές η Ελλάδα δεν είχε άλλη επιλογή από το να βοηθήσει την "επαν-ενσωμάτωση" της Τουρκίας στη Δύση, αποδεχόμενη ενισχυμένο ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο.

 

Αυτή ήταν η λογική του διεθνούς κατεστημένου της Δύσης μέχρι πέρσι.

Κι αυτή ήταν η "δικαιολογητική βάση" του Κατευνασμού που έδειξε η Ελλάδα έναντι της Τουρκίας με τη Συμφωνία των Αθηνών. 

Διακηρύσσαμε ότι η Τουρκία ήταν "φίλη" μας - δηλαδή μόνοι μας υποβαθμίζαμε τις προκλήσεις της εναντίον μας και εναντίον της Κύπρου - την ίδια στιγμή που... "κηρύσσαμε τον Πόλεμο στη Ρωσία", η οποία έκανε στην Ουκρανία, αυτά ακριβώς που κάνει εδώ και πενήντα χρόνια η Τουρκία στην Κύπρο! 

Αλλά εμείς κηρύσσαμε "φίλη" μας την Τουρκία και αποκηρύσσαμε την Ρωσία!

Ο υπουργός που "ξεπλένει" τους πάντες!

Του Θανάση Κ. 

Πού τον βρήκαμε αυτό το φιντάνι;

Έναν υπουργό που:

– Δεν ξέρει τι σημαίνει «Φιλέλληνας»,

– Δεν ξέρει τι είπε ο Ηρόδοτος, αλλά τον επικαλείται!

– Δεν ξέρει τι έκανε ο Αλέξανδρος Α’ της αρχαίας Μακεδονίας, 

– Δεν ξέρει - ή κάνει πως δεν ξέρει - τι προβλέπει η UNCLOS, δηλαδή η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας

– Δεν ξέρει τι έκανε ή τι δεν έκανε η Λιβύη σχετικώς,

– Δεν ξέρει ότι η Λιβύη ΔΕΝ έχει επικυρώσει το Δίκαιο της Θάλασσας,

– Δεν ξέρει ότι η Λιβύη ετοιμάζεται τώρα να επικυρώσει το παράνομο Τουρκολυβικό μνημόνιο

Μ' άλλα λόγια δεν ξέρει ότι η Λιβύη ΔΕΝ έχει επικυρώσει το Διεθνές Δίκαιο που αφορά τις θαλάσσιες ζώνες, αλλά έχει υπογράψει με την Τουρκία ένα Τουρκολυβικό μνημόνιο που παραβιάζει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και είναι παράνομο 

και τώρα ετοιμάζεται και να επικυρώσει την παρανομία, ενώ δεν έχει επικυρώσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας! 

Κι όμως, αυτός ο άνθρωπος είναι ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας.

Και τι βρήκε να πει ο υπουργός μετά την επίσκεψή του στη Λιβύη;

-- «Με τη Λιβύη μας συνδέει η προσήλωσή μας στο Διεθνές Δίκαιο»!

Το "φάντασμα"...

Του Θανάση Κ. 

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ελλάδα. 

Το φάντασμα του... "Κόμματος Σαμαρά"!

Που ο ίδιος ο Σαμαράς ΔΕΝ το έχει εξαγγείλει. 

Απλώς κάποιοι, κάθε του λέξη, καθετί που κάνει ή ΔΕΝ κάνει, καθετί που λέει ή ΔΕΝ λέει, κάθε του κίνηση, όπου πάει και με όποιον βρεθεί, την ερμηνεύουν ως "πρόπλασμα" του Κόμματος που υποτίθεται ότι "ετοιμάζει"...

 

Πριν από λίγο καιρό το απέκλειαν. 

Ύστερα, ασχολούνταν με αυτό μόνο για να το απαξιώσουν. 

-- Έλα μωρέ, ούτε 3% δεν θα πάρει - ούτε καν θα μπει στη Βουλή...

Κι ύστερα άρχισαν να το... "μετράνε"! 

Δεν έχει ξαναγίνει: Μετράνε Κόμμα που... ΔΕΝ υπάρχει!

Και βρίσκουν ότι, μάλλον μαζεύει πολύ περισσότερα απ' όσα του έδιναν αρχικά...

Στην αρχή το έφτασαν στα 5% και κάτι. 

Ύστερα 7,5% περίπου...

Ύστερα γύρω στο 10%. 

Και τελικά ήλθαν κάποιες μετρήσεις που ρωτάνε:

-- Πόσοι "θα έβλεπαν θετικά" ένα Κόμμα Σαμαρά;

Και η απάντηση ήταν 16% - το λιγότερο - έως 21% του εκλογικού σώματος. 

Ενώ υπάρχει ένα - επί πλέον - 7% που το βλέπει "μάλλον θετικά". 

Ενώ στις ίδιες μετρήσεις η ΝΔ παίρνει γύρω στο 24,7% σε πρόθεση ψήφου, κι ένα 20% των ψηφοφόρων της - αυτών που της έχουν απομείνει - δείχνουν διατεθειμένοι, αν υπήρχε Κόμμα Σαμαρά να το ψήφιζαν. 

Μ' άλλα λόγια μόνοι τους αναγνωρίζουν ότι η ΝΔ, με Κόμμα Σαμαρά απέναντί της, δεν είναι εύκολο να ξεπεράσει το 20-21%! Ενώ αν υπάρξει Κόμμα Σαμαρά, αυτό θα κυμαίνεται από 15-28%. 

Δηλαδή αναγνωρίζουν σε αυτό που ΔΕΝ υπάρχει ακόμα δυναμική "πρώτου Κόμματος"! 

ΠΡΙΝ καν υπάρξει...

Και ταυτόχρονα... "πανηγυρίζουν" γιατί 72% των ερωτωμένων, λέει, ΔΕΝ βλέπουν θετικά το ενδεχόμενο να υπάρξει Κόμμα Σαμαρά. 

Δηλαδή το υπόλοιπο 28% το βλέπει θετικά ή σχεδόν θετικά, όταν η ΝΔ δεν ξεπερνά σε πρόθεση ψήφου το 25% και όλα τα άλλα κόμματα δεν ξεπερνούν το 13%...

Μιλώντας πάντα για ένα Κόμμα που δεν υφίσταται δεν έχει όνομα, καταστατικό και πρόγραμμα... 

Έπεσαν έξω σε όλα! Κι ας είχαν προειδοποιηθεί...

 

Του Θανάση Κ. 

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει πια ένα βασικό πρόβλημα:

Πόνταρε τα ρέστα της στις διεθνείς εξελίξεις – και της βγήκαν όλες ανάποδα!

Πίστεψε πως η Ρωσία θα συντριβεί στην Ουκρανία.

ΔΕΝ συνέβη!

Πίστεψε ότι η Δύση θα ενωθεί απέναντι στη Ρωσία.

ΔΕΝ συνέβη!

Πίστεψε πως, αν η Ελλάδα ταυτιστεί πλήρως με τη Δύση – σε αντίθεση με την Τουρκία που δεν εφάρμοσε καν τις δυτικές κυρώσεις – η Ελλάδα θα ενισχυθεί και η Τουρκία θα απομονωθεί.

Πάλι ΔΕΝ συνέβη!

Πίστεψε πως αν σπεύσει σε «Συμφωνία Φιλίας» με την Τουρκία, 

θα "κατευναστεί" η Άγκυρα και θα "επιβραβευτεί" η Αθήνα από τους Δυτικούς.

ΟΥΤΕ αυτό συνέβη!

Πίστεψε ότι η απόλυτη ταύτιση με την ενεργειακή απανθρακοποίηση της Ευρώπης θα της δώσει πλεονέκτημα.

Ούτε αυτό…

* Στο μεταξύ άλλαξαν όλα:

Μπέρδεψαν τον Μεγαλέξανδρο με τον... Αρχιμήδη!

Του Θανάση Κ. 

--Μη μου τους κύκλους τάραττε!

(Μη μου χαλάς του κύκλους - τα κυκλικά σχήματα που έχω σχεδιάσει...)

Αυτό λέγεται πως αναφώνησε ο Αρχιμήδης στον Ρωμαίο στρατιώτη που τον πλησίαζε απειλητικά, αμέσως μετά την άλωση των Συρακουσών, το 212 π.Χ.

Ο Αρχιμήδης - οι μηχανές του οποίου είχαν κάνει μεγάλη ζημιά στους Ρωμαίους πολιορκητές των Συρακουσών - βρισκόταν στην παραλία και σχεδίαζε στην άμμο κυκλικά σχήματα, προσπαθώντας να λύσει κάποιο μαθηματικό πρόβλημα. (Τη σχέση όγκου κυλίνδρου - εγγεγραμμένης σφαίρας)...

Ήταν τόσο απορροφημένος, που δεν συνειδητοποίησε τον κίνδυνο να πλησιάζει. Και το πλήρωσε με τη ζωή του.

(Λέγεται ότι ο Ρωμαίος στρατηγός Μάρκελλος τιμώρησε σκληρά τον στρατιώτη του που σκότωσε τον μεγαλύτερο μαθηματικό της εποχής - κι έναν από τους μεγαλύτερος όλων των εποχών)...

Που το θυμήθηκα αυτό; 

Θα το καταλάβετε μόνοι σας.

Η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) ξεκίνησε, πριν από δεκαετίες, με έναν διπλό στόχο:

-- Πρώτον, να στηρίξει το αγροτικό εισόδημα...

-- Και δεύτερον, να ενισχύσει την αποδοτικότητα και την αυτάρκεια της ευρωπαϊκής γεωργίας, να συνδράμει στον εκσυγχρονισμό και την αναδιάρθρωση των καλλιεργειών.

Semper Fi!

Του Θανάση Κ. 

Το να φωνάζουν τα παρελαύνοντα τμήματα "μη εγκεκριμένα" συνθήματα είναι παράπτωμα. Όντως...

Ίσως και σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα.

Αλλά μέχρις εκεί. 

 

Υπάρχουν, βέβαια, διαφορετικών ειδών πειθαρχικά παραπτώματα. 

Άλλο πράγμα να διαπράξει κανείς μιαν "αβλεψία" κι εντελώς διαφορετικό να υπονομεύσει το "συνεκτικό πνεύμα" (esprit de corps) του στρατεύματος...

Γιατί χωρίς πειθαρχία - αν κάθε ένστολος μπορεί να κάνει ό,τι θέλει ατιμώρητα - ουσιαστικά δεν υπάρχει στράτευμα...

* Τις ένοπλες δυνάμεις τις χρειάζεται μια χώρα, για να είναι έτοιμες να "πολεμήσουν μέχρις εσχάτων". 

Χωρίς μαχητική διάθεση δεν πρόκειται να πολεμήσουν. 

Οπότε η σοβαρότητα του πειθαρχικού παραπτώματος εξαρτάται από ένα πράγμα:

Από το πόσο η αμφισβήτηση της πειθαρχίας υπονομεύει τη μαχητική προδιάθεση των στρατεύματος. 

* Μια απλή "αβλεψία", π.χ. το να ξεχάσει κάποιος να "αναφερθεί" σωστά, δεν υπονομεύει την μαχητική διάθεση κι αντιμετωπίζεται με επιείκεια. 

Το να αψηφήσει συνειδητά μια διαταγή ανωτέρου του, είναι πολύ πιο σοβαρό. 

Το να φωνάζουν οι παρελαύνοντες ό,τι θέλουν, κατά τη διάρκεια παρέλασης είναι, όντως, πιο σοβαρό. 

* Αλλά κι εδώ η σοβαρότητα του πειθαρχικού παραπτώματος εξαρτάται από το πόσο τα "μη εγκεκριμένα" συνθήματα υπονομεύουν τη μαχητική διάθεση. 

Αν, για παράδειγμα, φωνάξουν "ΔΕΝ θέλουμε να πολεμήσουμε", είναι πολύ πιο σοβαρό, από το αν φωνάξουν "στείλτε μας να πολεμήσουμε"...

Αναπηρία και Κατάντια...

Του Θανάση Κ. 

Το πρόγραμμα που εξήγγειλε η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κα Ούρσουλα Φον ντερ Λάϊεν για τον "επανεξοπλισμό" της Ευρώπης (ReArm Europe) παρουσιάστηκε ως "ιστορική απάντηση" 

- στον Πούτιν (που "απειλεί" την Ευρώπη) 

- και στον Τράμπ (που "εγκαταλείπει" την Ευρώπη). 

Μ' άλλα λόγια ως μια "ιστορική πρωτοβουλία" που θα καλύψει το γεωπολιτικό κενό της Ευρώπης, με προεκτάσεις και εκτός Ευρώπης.

Αλλά θα αποτελέσει, υποτίθεται, και "ορόσημο" για περαιτέρω ενοποίηση της Ευρώπης...

Λυπάμαι που θα απογοητεύσω κάποιους, αλλά ΤΙΠΟΤΑ απ' όλα αυτά δεν ισχύει. 

Το γιατί θα το κρίνετε μόνοι σας αμέσως:

* Πρώτον, και μόνο ο τίτλος του Προγράμματος (ReArm Europe) αποτελεί έμμεση ομολογία ότι η Ευρώπη ήταν ως τώρα "αφοπλισμένη"! 

Και πρέπει επειγόντως να "επανεξοπλιστεί". 

Με άλλα λόγια, οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι αναγνωρίζουν πια ότι ως τώρα την Άμυνα τους την είχαν αναθέσει σχεδόν αποκλειστικά στην Αμερική. Την οποία αντιμετώπιζαν ωστόσο, ως "ανταγωνιστή" τους στο οικονομικό πεδίο. 

Το να εξαρτάσαι απολύτως αμυντικά από τον... εμπορικό ανταγωνιστή σου (τριάντα χρόνια μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου) ΔΕΝ είναι κάτι "βιώσιμο"! Δηλαδή δεν είναι κάτι που μπορεί να αντέξει... 

Τώρα λοιπόν, έφτασε το πλήρωμα του χρόνου κι αυτή η αντίφαση έρχεται στην επιφάνεια... 

Ο Τράμπ τους το έθεσε ωμά. Αλλά όλοι οι προηγούμενοι Πρόεδροι τα τελευταία 25 χρόνια έλεγαν στους Ευρωπαίους ακριβώς τα ίδια, αλλά απέφευγαν να κάνουν κάτι γι' αυτό...

  

* Δεύτερον, το ReArm Εurope, ΔΕΝ συγκροτεί "Ευρωπαϊκή Άμυνα". 

Ούτε κατά διάνοιαν, ούτε κατά προσέγγιση...

Not in a long shot, που λένε και οι Αμερικάνοι...

Η "Τέχνη" των Ατάλαντων...

Του Θανάση Κ. 

Ας ξεκινήσουμε με αυτά που όλοι συμφωνούμε:

Η Τέχνη ΔΕΝ δέχεται λογοκρισία και ΔΕΝ ανέχεται βανδαλισμούς!

Τελεία και παύλα.

 

* Με αυτή την παραδοχή δεν τελειώνουν τα προβλήματα, όμως. 

Μόλις αρχίζουν...

Για παράδειγμα, ενώ λέμε ότι η Τέχνη δεν μπορεί να λογοκρίνεται, οφείλουμε ταυτόχρονα να παραδεχθούμε ότι έχουμε ΗΔΗ αποδεχθεί "περιορισμούς" στην "καλλιτεχνική έκφραση":

-- Για παράδειγμα, δεν διανοείται κανείς - για την ακρίβεια δεν τολμάει - να προσβάλει τα θρησκευτικά σύμβολα του Ισλάμ, ακόμα και σε Χριστιανικές κοινωνίες.

Η Μουσουλμανική θρησκεία αρνείται την "εικαστική απεικόνιση" του Προφήτη. 

Είναι "ασυγχώρητη προσβολή" για τους Μουσουλμάνους να δημοσιεύονται σκίτσα του Μωάμεθ. Όχι σκίτσα "μειωτικά". Οποιαδήποτε σκίτσα. 

Κι όταν πριν μερικά χρόνια Δανέζικη εφημερίδα και Γαλλικό περιοδικό δημοσίευσαν τέτοια σκίτσα, έγιναν αιματηρές ταραχές μέσα στην Ευρώπη και ξέσπασαν ακόμα πιο αιματηρές ταραχές σε μουσουλμανικές χώρες! Τόσο που  τελικά ο Πρωθυπουργός της Δανίας να αναγκαστεί να ζητήσει συγγνώμη από τον μουσουλμανικό κόσμο. Και να επιβληθεί ατύπως ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ δημοσίευσης τέτοιων σκίτσων μέσα στην ίδια τη Δύση.

Απαγόρευση που ουδείς τολμάει να παραβιάσει έκτοτε...

* Θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς και άλλα παραδείγματα: Όπως ότι είναι αδιανόητο να προβληθούν στις δυτικές κοινωνίες εικαστικά "δημιουργήματα" με ναζιστικά σύμβολα. Ή αν προβάλλουν "θετικά" τον Ναζισμό, τον Σταλινισμό, το Ολοκαύτωμα ή δυσώνυμα ιστορικά πρόσωπα όπως ο Χίτλερ, ο Στάλιν, ο Πόλ Πότ κλπ. 

Η να προβάλλουμε δημιουργίες εμπνευσμένους από τους Σάτυρους που βίαζαν ανυποψίαστες κόρες, ή από τα κατορθώματα του Πρίαπου (Λατινικά, Μutinus), που επιχείρησε να βιάσει την Λωτίδα. Το θέμα ιδιαίτερα δημοφιλές στους Ρωμαϊκούς χρόνους, και με πολλές εικαστικές απεικονίσεις σε αγγεία και ψηφιδωτά, σήμερα θεωρείται "απεχθές". Και δικαίως...

Στην - εντελώς - ΛΑΘΟΣ πλευρά της Ιστορίας!

Του Θανάση Κ. 

Η Πολιτική της Δύσης τα τελευταία τρία χρόνια ήδη ανατρέπεται...

Δεν "αναθεωρείται" απλώς. Ανατρέπεται! 

Αποδεικνύεται πλέον ότι ΔΕΝ ήταν ούτε "Δυτική", ούτε καν "Πολιτική"...

Και επιβεβαιώνεται το παλιό εκείνο: "Για χρόνια δεν συνέβαινε τίποτα" και ξαφνικά "μέσα σε μέρες, συμβαίνουν... χρόνια"!

-- Η Ρωσία και οι ΗΠΑ συζητάνε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας, το πώς θα τελειώσει ο Πόλεμος στην Ουκρανία και πώς θα ρυθμιστούν οι μεταξύ τους σχέσεις στην μετά τον Πόλεμο εποχή...

-- Η Ευρώπη, η οποία συμμετείχε στην στήριξη της Ουκρανίας από την πρώτη στιγμή αυτού του Πολέμου, ΔΕΝ συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις για τη λήξη του. 

-- Η ίδια η Ουκρανία, επίσης ΔΕΝ συμμετέχει, στις διαπραγματεύσεις που αφορούν πρωτίστως την ύπαρξή της. 

-- Ο Ζελένσκι απο-νομομιμοποιείται πια ως ο ηγέτης που θα υπογράψει την συνθηκολόγηση της Ουκρανίας! Τον είχε ήδη απο-νομιμοποιήσει η Μόσχα - από τη στιγμή που έληξε η Προεδρική θητεία του - τώρα τον απονομιμοποιεί και η ίδια η Ουάσιγκτον! 

Πολύ πιο χοντρά: Ο Πρόεδρος Τράμπ τον αποκάλεσε "δικτάτορα", προσθέτοντας ότι ελάχιστοι Ουκρανοί τον στηρίζουν πια...

 

*  Το πώς ακριβώς θα τελειώσει ο Πόλεμος στην Ουκρανία ακόμα δεν είναι σαφές. 

Οξυγόνο!

Του Θανάση Κ. 

Συγκάλυψη! 

Αυτό είναι το "φάντασμα" που πλανιέται σήμερα πάνω από την Ελλάδα. 

* Στη σκευωρία Novartis στήνονται τρείς ψευδομάρτυρες, τους δίνεται παράνομα "προστασία" και καταθέτουν σε βάρος δέκα πολιτικών προσώπων - μεταξύ των οποίων δύο πρώην Πρωθυπουργοί - ότι "χρηματίστηκαν" από την φαρμακευτική εταιρία. 

Παντού αλλού στον κόσμο, οι αρχές διερεύνησαν γιατρούς για χρηματισμό από την εταιρία αυτή. Στην Ελλάδα ερεύνησαν πολιτικούς!

Γιατί εδώ ΔΕΝ ήθελαν να ξηλώσουν τις σκανδαλώδεις πρακτικές της εταιρίας. Ήθελαν απλώς να συκοφαντήσουν πολιτικούς τους αντιπάλους, ώστε να τους σύρουν στη Δικαιοσύνη, να τους αμαυρώσουν, κι έτσι να κερδίσουν τις εκλογές. 

Η "Ανεξάρτητη" Δικαιοσύνη τότε υπέκυψε στις αξιώσεις της πιο σκοτεινής μικροπολιτικής. Πράγμα που συνιστούσε αληθινό πραξικόπημα. 

Οι ψευδομαρτυρίες κατέρρευσαν όλες, ουσιαστικά όλοι οι θιγόμενοι απαλλάχθηκαν των κατηγοριών χωρίς καν να παραπεμφθούν, αλλά ΔΕΝ παραπέμφθηκαν ούτε οι ψευδομάρτυρες στη συνέχεια, ούτε οι εισαγγελείς που τους "επιστράτευσαν", ούτε οι πολιτικοί που τους χρησιμοποίησαν.

Η σκευωρία αποκαλύφθηκε πλήρως - κι ύστερα... συγκαλύφθηκε πλήρως!   

Η σκευωρία στήθηκε από τον ΣΎΡΙΖΑ και επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ!  

Η σκευωρία κατέρρευσε ολόκληρη επί ΣΥΡΙΖΑ...

Αλλά οι υπαίτιοι συγκαλύφθηκαν επί Κυβέρνησης ΝΔ!

Το "έγκλημα" έγινε επί ΣΥΡΙΖΑ και η Συγκάλυψή του επί διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας. 

* Η τραγωδία στο Μάτι Αττικής συνέβη, κι αυτή, επί ΣΥΡΙΖΑ, στις 23 Ιούλιου του 2018. 

Ήταν μια ανείπωτη φρίκη, όπου πάνω από 100 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μέσα σε μιαν ώρα, από μια δασική πυρκαγιά, γιατί δεν λειτούργησε καμία πρόληψη πριν φτάσει η φωτιά στον οικισμό, και γιατί, την πιο κρίσιμη στιγμή, όλα έγιναν ανάποδα!

Δεν υπήρχαν διαθέσιμα πυροσβεστικά μέσα, ούτε επίγεια ούτε εναέρια, όλα είχαν πάει ΑΛΛΟΥ! 

Κι αντί να εκκενωθεί εγκαίρως ο οικισμός, έγινε το μοιραίο λάθος να "σπρώξουν" την κίνηση ΜΕΣΑ στον οικισμό την ώρα που έφτανε η φωτιά! Με αποτέλεσμα να παγιδευτούν άνθρωποι και οχήματα στον πύρινο κλοιό. 

Έρωτας και Πολιτική...

Του Θανάση Κ. 

Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη ΔΕΝ φαίνεται πως μπορεί να ξεκολλήσει από τις πολύ χαμηλές δημοσκοπικές επιδόσεις...

Αν και γίνεται ολοφάνερη προσπάθεια να φανεί το αντίθετο - όπως ακριβώς στο προεκλογικό σκηνικό των ΗΠΑ, όπου προσπαθούσαν να μας δείξουν ως την τελευταία στιγμή ότι "κερδίζει η Κάμαλα Χάρις και τελικά διαψεύστηκαν πανηγυρικά - είναι φανερό ότι εδώ η ΝΔ σε ΠΡΟΘΕΣΗ ψήφου βρίσκεται 4 με 6 μονάδες πιο κάτω από ό,τι τις παραμονές των Ευρωεκλογών του περασμένου Ιουνίου...

Τότε "μέτραγαν την ΝΔ", σε πρόθεση ψήφου πάντα, μεταξύ του 29 και του 30% και στη συνέχεια εκτιμούσαν τελικό αποτέλεσμα για τη ΝΔ από 32 ως 35%. 

Όταν άνοιξαν οι κάλπες η ΝΔ έπιασε μόλις 28,3%!

Τέσσερις με έξη μονάδες πιο κάτω...

Τώρα μετράνε τη ΝΔ σε πρόθεση ψήφου από 22,8 ως 26%! Δηλαδή 4 με έξη μονάδες - ακόμα - πιο κάτω. Και στη συνέχεια, με διάφορες υποθέσεις "κατανομής αναποφάσιστων" εκτοξεύουν την "εκτίμηση ψήφου" μεταξύ 29 με 30%....

Και πάλι 3 με 6 μονάδες ΠΙΟ ΚΑΤΩ απ' ό,τι "εκτιμούσαν" πέρσι τον Ιούνιο. 

Κι αν θέλουμε να έχουμε μια πιο καθαρή εικόνα για το τι συμβαίνει δημοσκοπικά (παραβλέποντας τις "σταθμίσεις" του δείγματος) πρέπει να συγκρίνουμε "όμοια πράγματα": 

-- Να συγκρίνουμε δηλαδή "πρόθεση ψήφου" με πρόθεση ψήφου από τις ίδιες εταιρίες και σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. 

Όχι πρόθεση ψήφου μιας εταιρίας με "εκτίμηση ψήφου" μιας άλλης...

Κι εμείς συνεχίζουμε να... "ξεπλένουμε" την Τουρκία!

Του Θανάση Κ. 

Ενάμιση μήνα μετά την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία, όλα μοιάζουν πιο μπερδεμένα από ποτέ...

Και όλες οι αρχικές υποθέσεις για το τι ακριβώς έγινε τότε - και για το πού πάνε τα πράγματα τώρα - μοιάζουν να ανατρέπονται. Καθημερινά μάλιστα...

Κυρίως ο αρχικός ισχυρισμός, ότι η Τουρκία βγήκε "ισχυρότερη"!

 

Η Τουρκία πράγματι, ήταν "πίσω" από την "εξέγερση". Δικοί της την έκαναν. Και η ίδια έμοιαζε να είναι η μόνη εξωτερική δύναμη που είχε "επιρροή" πάνω τους.

Και κυρίως, ο βασικός στόχος της Τουρκίας, να εξουδετερώσει τους Κούρδους της Συρίας και τις αυτονομιστικές επιδιώξεις τους, έμοιαζε να έρχεται πολύ κοντά. Πράγμα που αν ίσχυε, θα ήταν, όντως, μεγάλη "στρατηγική νίκη" για την Τουρκία...

* Μόνο που αυτή η αρχική εικόνα γρήγορα άρχισε να αλλάζει.

-- Πρώτον, όλες οι χώρες της περιοχής, αλλά και όλες οι διεθνείς μεγάλες δυνάμεις, άρχισαν να έχουν σοβαρές ανησυχίες και ενστάσεις για την επικράτηση των ισλαμιστών στη Συρία: 

-- Το Ισραήλ δεν θέλει τα "αδέλφια" της Χαμάς που μόλις κατάφερε να εξουδετερώσει στη Γάζα, να αποκτήσουν ένα πολύ μεγαλύτερο ορμητήριο στα βόρια σύνορά του. Κι έτσι δυνάμεις του ισραηλινού στρατού κατέλαβαν συριακά εδάφη στο όρος Χερμόν, πέρα από τα υψίπεδα του Γκολάν, φτάνοντας 30 χιλιόμετρα από τη Δαμασκό - με την υποστήριξη του τοπικού πληθυσμού των Δρούζων που ζητάνε να προσαρτηθούν στο Ισραήλ. 

-- Η Σαουδαραβία, η οποία μαζί με την γειτονική προς τη Συρία Ιορδανία, δεν θέλει με τίποτα να επικρατήσουν οι Σαλαφιστές ισλαμιστές στη Συρία (που αποτελούν υπαρξιακό κίνδυνο και για τη Σαουδαραβία και για την Ιορδανία), έχει τα χρήματα για να "αγοράσει" τους ισλαμιστές που κατέλαβαν την εξουσία στη Δαμασκό. Κάλεσε λοιπόν υπουργούς της νέας "μεταβατικής" κυβέρνησης των Ισλαμιστών στη Συρία και τους πρότεινε να τους βοηθήσει οικονομικά με αντάλλαγμα, βέβαια, να φύγουν από την επιρροή της Τουρκίας. 

"Φιλία" με...Κράτος "Ταραξία"!

Του Θανάση Κ. 

Η φετινή χρονιά πλησιάζει προς το τέλος της, αλλά τα γεγονότα διεθνώς τρέχουν παντού!

Και γίνεται φανερό ότι:

-- στην Συρία, η μεγάλη κρίση ΤΩΡΑ αρχίζει, 

στην Ουκρανία, το δραματικά φινάλε ΤΩΡΑ ξεκινάει 

και στην Ευρώπη, το δράμα της παράλυσης και την ακυβερνησίας ΤΩΡΑ αρχίζει να κορυφώνεται. 

 

Η Ουκρανία ήδη διαμελίζεται, η Συρία το ίδιο, η Λιβύη το ίδιο, ο παγκόσμιος χάρτης αλλάζει στην περιοχή μας. 

Στο επίκεντρο όλων αυτών των ανακατατάξεων βρίσκεται η Τουρκία, η οποία επιδιώκει να αποκτήσει στάτους "περιφερειακής υπερδύναμης", ήδη μοιάζει να κερδίζει στη Συρία, αλλά στην πραγματικότητα οι αδυναμίες της είναι πολλαπλάσιες της ισχύος της. 

Ας δούμε λοιπόν, κάποιες κραυγαλέες αντιφάσεις της σημερινής Τουρκίας:

-- Από την μια πλευρά, είναι η χώρα που σημείωσε από τις πιο εντυπωσιακές αναπτυξιακές επιδόσεις τα τελευταία σαράντα χρόνια. Το ΑΕΠ της αυξήθηκε 22 φορές μέσα στη τεσσαρακονταετία! 

Ιδιαίτερα τα τελευταία 23 χρόνια αναπτύχθηκε 7 φορές! Σε αυτό το χρονικό διάστημα, η ανάπτυξή της σημειώνει παγκόσμια πρωτιά. 

-- Παράλληλα όμως, τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια η Τουρκία γνώρισε τεράστια υποτίμηση του εθνικού της νομίσματος: 16 φορές! Δηλαδή έχασε πάνω από το 93% της αξίας του! Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της απαξίωσης σημειώθηκε τα τελευταία δέκα χρόνια...

Έχουμε λοιπόν, μιαν οικονομία που απελευθέρωσε τεράστια αναπτυξιακή δυναμική, μέσα σε μια χώρα που επέδειξε ανεπανάληπτη "καθίζηση" στα Δημόσια οικονομικά της...

Η Τουρκία επιβιώνει ως τεράστιο "πλυντήριο" μαύρου χρήματος - παλαιότερα από το Κατάρ κι από το "κοντραμπάντο" που έκανε το ΙΣΙΣ στη Συρία, ύστερα από άλλες πετρελαιοπαραγωγές χώρες του Κόλπου που επιχείρησαν να την πλησιάσουν κατά καιρούς, από τη Γερμανία και τις ΗΠΑ, τελικά - και κυρίως - από την ίδια τη Ρωσία...

Ήλθε και η οδυνηρή "απάντηση"...

Του Θανάση Κ. 

Αφού επί δύο εβδομάδες σχεδόν,

η κυβέρνηση εξέφρασε τη δυσφορία της με την "κριτική Σαμαρά"

για τους χειρισμούς της στα ελληνοτουρικά, 

κι αφού έβαλε τα "παπαγαλάκια" της να του επιτίθενταιστον Τύπο, στις τηλεοπτικές εκπομπές και στα social media

για διάφορα πράγματα (πέραν των ελληνοτουρκικών), 

τελικά ήλθε η απάντηση:

Κι ήταν πολύ ΟΔΥΝΗΡΗ (για την κυβέρνηση)...

Μόνο που η απάντηση ήλθε από την κοινωνία αυτή τη φορά. 

Κι ήταν διπλή: 

-- Πρώτον στις δημοσκοπήσεις η κυβέρνηση συνεχίζει τις "χαμηλές πτήσεις"

-- Δεύτερον - και σημαντικότερο - η κοινωνία συνολικά συμφωνεί με τις απόψεις Σαμαρά-Καραμαλή για τα Ελληνοτουρκικά, πολύ-πολύ περισσότερο από ό,τι με τους χειρισμούς της κυβέρνησης!

* Ας αρχίσουμε από αυτό το τελευταίο. Σε δημοσκόπηση της εταιρίας MRB προ ημερών τέθηκε για πρώτη φορά το ερώτημα πώς αντιδρούν οι ψηφοφόροι για τη "στάση των δύο πρώην Πρωθυπουργών" (Σαμαρά και Καραμανλή) έναντι της ασκούμενης Κυβερνητικής Πολιτικής. 

Αποτέλεσμα: 49% συμφωνών (με τους Σαμαρά-Καραμανή) και 33,3 διαφωνούν μαζί τους. 

Άρα όταν διατυπώνουν τις διαφωνίες τους, Σαμαράς και Καραμανλής, εκφράζουν... τη μισή ελληνική κοινωνία! Την οποία, ωστόσο, δεν υπάρχει κανείς άλλος να εκφράσει! (Τα κόμματα της Αντιπολίτευσης "περί άλλων τυρβάζουν" αυτή τη στιγμή...)

-- Παρόμοιο ερώτημα (χωρίς αναφορά στους Σαμαρά-Καραμανλή) έθεσε και η Metron Analysis σε μέτρηση δύο εβδομάδες πριν.

Εδώ βρέθηκε λοιπόν, ότι 56% των ερωτηθέντων θεωρούν ότι θα χειροτερέψουν τα ελληνοτουρκικά. Και μόλις 31% θεωρούν ότι "πάμε καλύτερα". 

Ακόμα πιο σημαντικό: Τους τελευταίους έξη μήνες - όταν η κυβέρνηση υιοθέτησε την πολιτική των "ήρεμων υδάτων" με την Τουρκία - το ποσοστό όσων θεωρούν ότι "πάμε χειρότερα" αυξήθηκε κατά 6%, ενώ το ποσοστό αυτών που θεωρούν ότι "πάμε καλύτερα" μειώθηκε κατά 7%!

Μ' άλλα λόγια τα "ήρεμα νερά φέρνουν φουρτούνες" (όπως τους λέει ο Σαμαράς), γι' αυτό και αυξάνονται όσοι ανησυχούν (που είναι πλέον καθαρά πλειοψηφικό ρεύμα), ενώ μειώνονται συνεχώς όσοι "αισιοδοξούν"...

Όλες οι μετρήσεις το φωνάζουν (για όσους καταλαβαίνουν): Η κοινωνία ΔΕΝ συμφωνεί με την πολιτική της κυβέρνησης. 

Και - κυρίως - η κοινωνία ΔΕΝ την εμπιστεύεται στα ελληνοτουρκικά. 

-- Στη δημοσκόπηση της MRB αυτοί που απαντούν ότι ΔΕΝ εμπιστεύονται τους χειρισμούς της κυβέρνησης στα ελληνοτουρκικά είναι 58,6%

-- Στη δημοσκόπηση της Metron Analysis, λίγες μέρες πριν, αυτοί που θεωρούν ότι "πάμε χειρότερα" στα ελληνοτουρκικά είναι 56%.

Σύμπτωση; 

Δεν νομίζω. 

 

* Πάμε τώρα στην δημοσκοπική κατηφόρα της ΝΔ. 

-- Στη μέτρηση της ΜRB η πρόθεση ψήφου για τη ΝΔ έχει πέσει στο 21,7 από 21,9 την προηγούμενη φορά. 

-- Στη μέτρηση της Metron Analysis, λίγες μέρες πριν, η πρόθεση ψήφου για τη ΝΔ βρίσκεται στο 22,5%.