24 Απριλίου. Ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του λαού της Αρμενίας.

Σήμερα που "συνηθίσαμε" στις γενοκτονίες... Σήμερα που ο Έλληνας πρωθυπουργός δηλώνει για το έγκλημα στη Παλαιστίνη..."δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω τη λέξη γενοκτονία...είναι πολύ βαριά".

Για τον πολύπαθο Αρμενικό λαό και τους φίλους μου                                                                                       Του Βασίλη Λαμπόγλου        

24 Απριλίου.

Ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του λαού της Αρμενίας.

Ημέρα προπομπός της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Ιωνίας από τον Κεμάλ Ατατούρκ και τους Γερμανούς συμβούλους του  που «δοκίμασαν» στην Ανατολία τα όσα αργότερα εφάρμοσαν σε βάρος των Εβραίων και των άλλων εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων όλης της Ευρώπης.            

                                                                                                         

111 χρόνια μετά  και χάριs στον Γερμανό Άρμιν Βέγκνερ , ο κόσμοs ''κατόρθωσε'' και δεν Λησμόνησε.

Έναs από τουs ''Δίκαιουs των Λαών'' που πρέπει η Μνήμη να στέργει τιμητικά.                                                              

                                                                                                         Ο άνθρωπος που «απαθανάτισε» την γενοκτονία των Αρμενίων  με κίνδυνο τηs ζωήs του ,                                                                                                υπήρξε στα νεανικά του χρόνια εθελοντής υπαξιωματικός του υγειονομικού στο στρατό των Νεότουρκων και ως εκ τούτου ένας από τους σημαντικότερους αυτόπτες μάρτυρες της αρμενικής γενοκτονίας στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Έχοντας εύκολη πρόσβαση, λόγω της ιδιότητάς του, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των εκτοπισμένων Αρμενίων και με άμεσο κίνδυνο της ζωής του φωτογράφισε και κατέγραψε τα απάνθρωπα γεγονότα της γενοκτονίας που σημάδεψαν για πάντα τη ζωή του.

Φωτογραφίζει Αρμένιους ιερείς να σκάβουν τάφους νεκρών συμπατριωτών τους, μ΄ ένα από αυτούς να του εξομολογείται:

«Κάποτε ήμουν ιερέας, τώρα είμαι ένα πρόβατο που θα το σφάξουν».

Στέλνει κρυφά σε Αμερική και Γερμανία εκατοντάδες ντοκουμέντα της αρμενικής “Aghet” (καταστροφής).

Γράφει γράμματα γεμάτα οδύνη και απελπισία στους συγγενείς του στη Γερμανία:

 «Από παντού με καλούν, η πείνα, ο θάνατος, οι ασθένειες, η απελπισία.

Οσμές κοπράνων και αποσύνθεσης νεκρών αναδύονται παντού.

Κατεβαίνω μέσα στο σκοτάδι στο ποτάμι.

Σ’ ένα ρέμα βρίσκω μια πυραμίδα από ανθρώπινα οστά.

Νεκροκεφαλές που έχουν ακόμα τρίχες μαλλιών.

Κάποια στιγμή με πλακώνει μαύρη απελπισία και με παίρνουν τα κλάματα σαν να έπρεπε να καταστρέψω όλες τις ελπίδες, όλους τους πυρήνες της αγάπης, που πάντοτε μ΄ ένωναν με τη ζωή».

" Δυστυχισμένε μου λαέ... Πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε. "

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Διαβάζω για τους σκελετούς που ξαναβγαίνουν αυτόν τον καιρό...και μάλιστα με αρχιεπισκοπική ευλογία, αλλά και με το "κύρος " αυθεντιών...που ειδικεύονται στη μαλαξη συνειδήσεων.

Και δεν ακούστηκε μια συγγνώμη  για τα 99 χρόνια δέσμευσης εθνικών πόρων της χώρας στο ΤΑΙΠΕΔ.

Δεν ακούστηκε μια συγγνώμη για την αποδοχή των funds και τη παραχώρηση σημαντικού μέρους της ακίνητης περιουσίας των ιθαγενών αυτής της χώρας στους διεθνείς κομπραδορους του τραπεζικού συστήματος.

Δεν ακούστηκε μια συγγνώμη για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς που καθιέρωσε προκειμένου να εξασφαλιστεί η ευωχία του συστήματος στην αλλαγή της ατομικής ιδιοκτησίας σε ξένα χέρια...και μάλιστα ως  «ιδιώνυμο» για όσους αντιστέκονται στους πλειστηριασμούς  με τον νόμο 4354/2015 ψήφιζοντας την πώληση των «κόκκινων» δανείων στα γεράκια των funds.

Δεν ακούστηκε μια συγγνώμη για τις δραματικές  περικοπές του Κατρουγκαλου στις συντάξεις.

Δεν ακούστηκε μια συγγνώμη για το χρηματιστήριο ενέργειας και την προσοδοφόρο ικανοποίηση του Μυτιληναίου, του Κοπελουζου, του Βαρδινογιάννη και του εσμού των τρωκτικών που τρώνε τη χώρα με όλες τις κυβερνήσεις.

Δεν ακούστηκε μια συγγνώμη για το "συνυποσχετικο συμφωνο οικειοθελους προσφορας" που νομιμοποιούσε την φορολογική ασυλία των εφοπλιστικών εταιρειων (κοιτάξτε τη 3η φωτο με τον πρόεδρο των εφοπλιστών Βενιαμη και πείτε μου ποιος είναι ο πρωθυπουργός).

Η Κασσιανή

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Έτος 830 μ.Χ.

Η Βασίλισσα Ευφροσύνη, μητριά του διαδόχου Θεόφιλου αποφασίζει να τον παντρέψει με ένα πρωτότυπο τελετουργικό.

Στέλνει εντολή σε όλες τις διοικητικές περιφέρειες της αυτοκρατορίας, να συγκεντρωθούν οι ωραιότερες κοπέλες και να παρουσιαστούν στο παλάτι.

Ένα είδος καλλιστείων, όπου συνδοξαζόταν η ομορφιά και η γνώση.

Παρ' όλο που τελικά το κρυφό κριτήριο της πρόκρισης έμελλε να είναι η σύνεση και η υποταγή.

Στα προκριματικά η Ευφροσύνη κατάφερε να καταλήξει σε 12 κοπέλες.

Αρχοντοπούλες όλες, όμορφες και μορφωμένες για τα δεδομένα της εποχής.

Ανάμεσα τους ξεχώριζαν δύο: η ευρυμαθής κι όμορφη Κασσιανή, που καταγόταν από οικογένεια γνωστού ευπατρίδη και η συνετή Θεοδώρα, αδερφή διακεκριμένου στρατηλάτη του Βυζαντινού θρόνου.

Ο Θεόφιλος παραμένει αμέτοχος της διαδικασίας, αδιάφορος σχεδόν.

Ένας εν δυνάμει αυτοκράτορας, που δεν πολυνοιαζόταν για την επίσημη συμβία του! Μέχρι που έρχεται η μέρα της τελικής επιλογής.

Το παλάτι ετοιμάζεται για την τελετή και οι εκλεκτές φτάνουν η μία μετά την άλλη.

Ο Θεόφιλος αμέριμνος και πάλι περιδιαβαίνει τους κήπους του παλατιού.

Και κάποτε το βλέμμα του συναντά την Κασσιανή.

Έρως ανίκατε μάχαν...

Κάτι βλέμματα...που 'γραψαν ιστορία.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Υπάρχουν κάτι μικρές ιστορίες -που έχουν όμως τόσο μεγάλη αξία -που καλύπτονται από τον "κουρνιαχτο" των μεγάλων γεγονότων και από τον οποίο και δημιουργηθηκαν...

Το να τους προσφερθεί η διηνεκης αίγλη της αποκαλυψης και της ζώσας μνήμης, θαρρώ είναι το ελάχιστο που τους αναλογεί.

Όπως αυτή που διηγείται (στο Κουτί της Πανδώρας) ο σκηνοθέτης Φώτης Λαμπρινός,

γείτονας των νεανικών του χρόνων σε μια γειτονιά της Αθήνας και φίλος μιας ζωής, του  Θανάση Ροδόπουλου που  υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία σε ένα στρατόπεδο στην Αγία Παρασκευή την εποχή που βρισκόταν σε εξέλιξη η υπόθεση Μπελογιάννη και του είχε εκμυστηρευτεί ο ίδιος ο στρατιώτης.

"Μια νύχτα, γύρω στις 3.00, ο λοχαγός ξύπνησε καμιά 20αριά στρατιώτες, τους είπε να ντυθούν με πλήρη εξάρτηση και να πάρουν τα τουφέκια τους. 

Ανάμεσά τους και ο Θανάσης. 

Τους έβαλε σε ένα φορτηγό και έφυγαν από το στρατόπεδο διανύοντας μια σχετικά σύντομη διαδρομή. 

Εφτασαν σε ένα σημείο όπου ο Θανάσης κοιτάζοντας από το φορτηγό, είδε ότι ήταν ένα ελεύθερο πεδίο, αλλά στο βάθος φαινόταν η μάντρα από το μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας που λέγεται «Σωτηρία» και κατάλαβε αμέσως περί τίνος πρόκειται. 

Οπότε βγαίνοντας οι στρατιώτες όλοι και ο λοχαγός, ο Θανάσης έμεινε μέσα στο αυτοκίνητο.

Υστερα από λίγα λεπτά ο λοχαγός κατευθύνθηκε προς το φορτηγό, εμφανίστηκε στο άνοιγμα του καμιονιού και του είπε: 

«Ελα έξω. Τι κάθεσαι εκεί;». 

Και ο Θανάσης ήρεμα του απάντησε: «Δεν θα βγω, κύριε λοχαγέ». 

«Τι είπες;» του λέει. 

Σήμερα ντρέπομαι... Πολύ όμως ντρέπομαι.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Ο αγαπημένος Βασίλης Ραφαηλίδης έλεγε πως για να έχεις «σωστό» καπιταλισμό, πρέπει να έχεις «σωστή» αστική τάξη. 

Στην υποβαλκάνιά μας «κοινότητα», από τα χρόνια του Όθωνα -με τον νόμο των ετεροχθόνων- αποφασίστηκε η μη αποδοχή της μόνης αστικής τάξης που υπήρξε, αυτής των ελληνικών κοινοτήτων (Μ. Ασία, Αίγυπτοs, Mασσαλία, Τεργέστη, Μολδοβλαχία...) και βρισκόταν εκτός του Ελληνικού κράτους.

Ακόμη και στην συνέχεια, προς την κατά το δοκούν νομή εξουσίας και προνομίων η παρασιτική τάξη των Κοτζαμπάσηδων-Ολιγαρχών (αυτή που δολοφόνησε τον Καποδίστρια με την συναίνεση των επικυρίαρχων χωρών), που αντλούσαν ισχύ και κυριαρχία από την εξάρτηση της χώρας στις μεγάλες δυνάμεις και αντιλαμβανόντουσαν ως πρυτανείο το δημόσιο ταμείο, εξακολούθησε να λυμαίνεται την Πατρίδα .

Πόσο ά-σχημοι γίναμε ... και ακόμη είμαστε στην αρχή της "Νύχτας μας"

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Θα σου πω όλη την ιστορία, από την αρχή. Για να μην αναρωτηθείς ξανά πώς ένα καλό παιδί καταλήγει να κλωτσάει στο κεφάλι έναν άνθρωπο πεσμένο στο έδαφος, να σκοτώνει έναν σκύλο, να βιάζει μια γυναίκα, να σκοτώνει έναν άνθρωπο .

Όλα ξεκίνησαν όταν τα αγόρια σου ήταν δύο- τρία χρονών. 

Είχατε πάει βόλτα σε μια καφετέρια.

Και τα είδες να μαδάνε την γλάστρα του μαγαζιού και να γεμίζουν τον τόπο χώματα και σκέφτηκες πως αυτό το παιχνίδι θα τα απασχολήσει για λίγο και ήπιες μια ακόμα γουλιά εσπρέσο.

Και όταν ο σερβιτόρος προσπάθησε να τους μιλήσει, έγινες έξαλλη που ανακατεύεται με ξένα παιδιά.

Και τότε που πετούσανε πετρούλες στην παραλία επάνω σε μια κοπέλα και εκείνη σε στραβοκοίταξε και σκέφτηκες πως δεν έχει ιδέα από παιδιά, η κακομαθημένη!

Ίσως να φταίει και εκείνη η πρώτη φορά που ο μικρός άρπαξε το φτυαράκι από το χέρι ενός παιδιού, στο πάρκο κι εσύ έκανες ότι δεν είδες.

Και μεταξύ μας, καμάρωσες που το παιδί σου είναι διεκδικητικό.

Και όταν το παιδάκι αντέδρασε, το χτύπησε με το φτυάρι στο κεφάλι. 

Και κατά βάθος το ευχαριστήθηκες.

Φταίει που μετά, στο νηπιαγωγείο, εσύ ο περήφανος μπαμπάς, συμβούλεψες τα μικρά να ρίχνουν και από καμία ψιλή, αν χρειαστεί (αλλά μόνο αν χρειαστεί, δεν είσαι παράλογος), γιατί δεν είναι τίποτα φλώροι.

Σήμερα το πρωί στο Εφετείο ακούστηκε η ετυμηγορία μιας δικής που είχε καθυστερήσει 82 χρόνια να γίνει.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Βιάννοs, Καλάβρυτα, Δίστομο,Χορτιάτηs, Λιγκιάδεs,Κάνδανοs, Κακοπετρο, Γιαννιτσά ...και άλλα 80 μαρτυρικά χωριά και πόλειs ολοκαυτώματα,  τα ονόματα των δικαστών.     

Λέλα Καραγιάννη, Ηρώ Κωνσταντοπούλου,Ηλέκτρα Αποστόλου, Ιουλία Μπιμπα, Κώσταs Περρίκοs, Ναπολέων Σουκατζίδηs, Νίκοs  Γόδαs,  Γεώργιοs Ιβάνωφ,  Διαμάντω Κουμπάκη ...

και άλλοι 807.000 (όσα και τα θύματα τηs Κατοχήs ),  οι    ''ενάγοντεs'' στην δίκη.              

Λάμπρου,Τζουλάκηδεs, Πούλοs, Σούμπερτ, Μπουραντάδεs, Σίτσα Καραισκάκη, Τσιρονίκοs, Βελόπουλοs, Μάξ Μέρτεν, Θέμεληs, Χρυσοχόου, Βουλπιώτηs, Γιοσμάs, Δαγκούλαs, Aγήνωραs, Παντέλογλου, Μπουρτζάλαs,

Παπαδόγκωναs,Βρεττάκος , Γρίβαs, 

Κουρκουλάκοs, Kυλινδρέαs-όλοι τουs με αιματοβαμμένα χέρια από αίμα Ελλήνων ...στα πρώτα έδώλια.                                      

                                                                                                        

Και πίσω τουs... οι " ευειδεις" αυτού του τόπου, "χρυσοποικιλτοι" από τα "εξαργυρωθεντα,

Λάτσηs, Mαρινόπουλοs, Πικραμμένοs, Χριστοφοράκοs, Λούβαρηs, Μερκούρηs, Λαμπράκηs, Αγγελοπουλοs, Γιαδικιάρογλου,

Ροζάκηs, Σαρίδηs... -όλοι τουs με αιματοβαμμένεs τσέπεs και περιουσίεs συμπατριωτών τουs - και οι συν αυτώ ( ''δωσιλόγων'') .        

                                                                                      

Βαρβιτσιώτης, Ράλλης, Μπαμπάκος, Τσουκαλάς, Καραμανλήs, Φρειδερίκη, Αμβρόσιοs,  Παττακόs, Βορίδηs, Πλεύρηs, Άδωνηs,

...οι ελάχιστοι από το εσμό των ορισθέντων υπερασπιστών τουs αλλά και των αυτοβούλωs τιμητών τουs .  

              

82 χρόνια μετά- τέτοια ημέρα -,  η ''Νέμεσιs'' των Ανθρώπων δεν ''λιγοψύχησε'' και η πρόεδρος του δικαστηρίου Σοφία Πανατσακοπουλου ανακοίνωσε την απόφαση της έδρας που  ανακούφιζε--έστω - στο ελάχιστο την χαίνουσα θύμηση...

42 φορές  ακούστηκε η λέξη "Ένοχος".     

Α Π Ο Χ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Σ Μ Ο Σ

  Του Βασίλη Λαμπόγλου 

                                                                                             Ποτέ δεν θα μπορούσα να πιστέψω πως η στενότητα μιας σπηλιάς                                                                                

μπορούσε νά'χει τόση ευρυχωρία, μπορούσε να χωρέσει

την πατρίδα με τις ελιές της, τ’ ακρογιάλια της, τα βάσανα της,

με τα καΐκια της μ’ ολάνοιχτα πανιά στον αντρίκιο αγέρα της,

τον κόσμο με τα φλάμπουρα του, τα όνειρα του, τις καμπάνες του, και τα μικρά αγριόχορτα.

                                                                                                  Ανασαίνω, μέσα σ’ αυτή τη πέτρινη σήραγγα που η έξοδος της είναι το ίδιο το στόμιο του ήλιου. 

Το ξέρω :

από δω, κατευθείαν, θα περάσω νεκρός μες στον κόσμο. 

Μην κλαίτε.

Και ξέρω τώρα, όσο ποτέ, πως είναι δυνατή η ελευθερία. 

Γειά σας.

Τούτη την ώρα δεν τρομάζω τα μικρά ή μεγάλα λόγια-

μπορώ να σκουπίσω τα μάτια μου στη σημαία μας,

μια και το ξέρω : στην απόλυτη στιγμή μου,

μες απ’ το στόμιο του θανάτου οι συναγωνιστές μου θα παραλάβουν απ’ τα χέρια μου φλεγόμενη

τη σημαία του ανένδοτου αγώνα, φλεγόμενη

σαν πύρινο άλογο ικανό να διασχίσει το άπειρο και το θάνατο,

σαν άσβηστη δάδα μέσα σε όλες τις νύχτες των σκλάβων, φλεγόμενη η σημαία μας

σα μέγα αστραφτερό δισκοπότηρο για την Άγια Μετάληψη του Κόσμου.

Μπορώ λοιπόν να επαναλάβω :

«Λάβετε, φάγετε, τούτο εστί το σώμα και το αίμα μου- το σώμα και το αίμα του Γρηγόρη Αυξεντίου,ενός φτωχόπαιδου, 29 χρονώ, απ’ το χωριό Λύση, οδηγού ταξί το επάγγελμα,

πού' μαθε στη Μεγάλη Σχολή του Αγώνα τόσα μόνο γράμματα

όσα να φτιάχνουν τη λέξη ” Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α “

και που σήμερα, 2 του Μάρτη 1957, κάηκε ζωντανός στη σπηλιά της Μονής Μαχαιρά

και σήμερα ακριβώς, 2 του Μάρτη, μέρα Σάββατο – μην το ξεχάσετε, σύντροφοι –

στις 2 η ώρα μετά τα μεσάνυχτα, και 3 πρώτα λεπτά,

γεννήθηκε ο μικρός Γρηγόρης ανάμεσα στα ματωμένα γόνατα της πλάσης.                                                                                                                       

                                                                                                              Α Θ Η Ν Α . 5  ΕΩ Σ  2 5 Μ Α Ρ  Τ Ι Ο Υ 

1 9 5 7

Γ Ι Α Ν Ν Η Σ    ΡΙΤΣΟΣ                                                             

                                                                                                    

Γρηγόρης Αυξεντίου- 3 Μαρτίου 1957.

Ήταν 28 χρόνων...                               

                                                                                                       

-''Σήμερα'' που οι λέξειs "αλυχτάνε" ... 

Ήρωαs, Επανάσταση ,Πατρίδα, Δικαιοσύνη, Eλευθερία, Θάνατοs...

-Όσοι φίλοι μου δηλώνουν αριστεροί και τους κάθονται στο λαιμό λέξεις όπως "εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας",ας ψάξουν την ομιλία του Κουβανού υπουργού βιομηχανίας -του Τσε Γκεβάρα δηλαδή -την 11 Δεκεμβρίου στον ΟΗΕ που κατάγγειλε τον οργανισμό,τις ΗΠΑ και την Μ.Βρετανια για τη στάση τους στο νησί.

Και πως αποθέωσε τον αγώνα των Κυπρίων  αδελφών για την ανεξαρτησία από την αποκιοκρατικη κατοχή.

Στις 24 Φεβρουαρίου, ο Υψηλάντης έμπαινε στο Ιάσι / Iași, την πρωτεύουσα της ημιανεξάρτητης Ηγεμονίας της Μολδαβίας

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

22 Φεβρουαρίου 1821                                                                   

«Η οθόνη βουλιάζει σαλεύει το πλήθος  εικόνες ξεχύνονται με μιας

 πού πας παλληκάρι ωραίο σαν μύθος

κι ολόισια στο θάνατο κολυμπάς».                                                                         

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης αφήνει πίσω τους τίτλους, τα πλούτη και τα απέραντα οικογενειακά κτήματα στη ρωσοκρατούμενη Ανατολική Μολδαβία (σήμερα Μολντόβα), θυσιάζει τα φαναριώτικα και τα τσαρικά αξιώματα, και, διαβαίνοντας τον ποταμό Προύθο / Προυτούλ, εισέρχεται στα εδάφη της ημιαυτόνομης Ηγεμονίας της Μολδαβίας και κηρύσσει την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης.

Τη παραμονή, στη συμβολή του Προύθου με τον Δούναβη και τον Σερέτη,

150 Έλληνες ναύτες, Κεφαλλονίτες οι περισσότεροι, ειδοποιημένοι για την άφιξη του αρχηγού, έδωσαν την πρώτη μάχη του Αγώνα πολεμώντας λυσσωδώς εναντίον της τουρκικής φρουράς που στάθμευε στο μολδαβικό Γαλάτσι.

Βρισκόμαστε κάπου 12-15 ημέρες απόσταση από την Κωνσταντινούπολη με ένα καλό άλογο και με ευνοϊκές καιρικές συνθήκες. 

Στις 24 Φεβρουαρίου, ο Υψηλάντης έμπαινε στο Ιάσι / Iași, την πρωτεύουσα της ημιανεξάρτητης Ηγεμονίας της Μολδαβίας, που βρισκόταν υπό φαναριώτικη διακυβέρνηση.

Και στις 26 του μηνός έγινε η μεγάλη δοξολογία στον ναό των Τριών Ιεραρχών, κατά την οποία ο Μητροπολίτης Βενιαμίν ευλόγησε τα όπλα και την πρώτη σημαία της Επανάστασης με τον Σταυρό. 

Σήμερα που ''εορτάζει'' η πόλη των Αθηνών...

Σήμερα που ''εορτάζει'' η πόλη των Αθηνών...

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Η ''σουφραζέτα'' Καλλιρρόη Παρρέν(ιδρυτήs του Λυκείου Ελληνίδων),  σε πόνημά της για τις χειραφετημένες σύγχρονες Ελληνίδες -112χρόνια πριν-επέλεξε (ωs πρώτη)να αναφερθεί σε μία σπουδαία γυναίκα του 16ου αιώνα.                                                                                                                     Στη Ρη(ε)γούλα (Παρασκευούλα) Μπενιζέλου (από πατέρα αριστοκράτη των Αθηνών) και Παλαιολόγου (από μητέρα ). 

Γεννημένη το 1522 στην Αθήνα, στην γειτονιά της Μητρόπολης (το αρχοντικό της οικογένειας που σώζεται  σήμερα -και πλέον αναστυλωμένο-  βρίσκεται  στην Πλάκα, Ανδριανού 96 και αποτελεί την αρχαιότερη σωζόμενη οικία της πόλης των Αθηνών, 1750 ).

                                 

Η  μονάκριβη κόρη έτυχε καλήs μόρφωσηs και ''ατυχούs'' γάμου.

Την εποχή του Σουλειμάν Ά ,οι παντρεμένεs είχαν μεγάλεs  πιθανότητεs να μην καταλήξουν ωs ''οδαλίσκεs'' για Τούρκουs και ωs λύση προκρίθηκε στα δεκατέσσερα τηs να γίνει σύζυγοs του  δεσποτικού προύχοντα τηs πόληs Ανδρεα Χειλά.

Μετά απο 3 χρόνια μένει χήρα και στην συνέχεια χάνει και τουs γονείs της και το μόνο που τηs απομένει είναι μία τεράστια περιουσία.                         

Στα 1550 όλη η περιοχή από το ανακαινισμένο σήμερα αρχοντικό των Μπενιζέλων ως την Αρχιεπισκοπή μεταβάλλεται σε  πνευματικό κέντρο.

Μοναστήρι με Καθολικό ανακαινισμένο τον παλαιό ναό του Αγίου Ανδρέα, με πολλά λευκά κτίσματα και κελλιά, μεγάλη τράπεζα αλλά και νοσοκομείο, ορφανοτροφείο, γηροκομείο,ξενώνα και  υφαντήριο.                                           

Και όλα  μέσα στη καρδιά της Οθωμανοκρατούμενης Αθήνας.        

Η Αθηναία Αρχόντισσα με τον ευγενή  χαρακτήρα ,υπήρξε πρωτοπόρος, τολμηρή και με εξαιρετικές ''επιχειρηματικέs'' ικανότητες. 

Και σε συνδυασμό τιs  κοινωνικές ευαισθησίες, τα φιλάνθρωπα αισθήματα και και την αφοσίωση τηs πρόs  κάθε κατατρεγμένο διέθεσε τα   απέραντα κτήματα τηs περιουσίαs τηs στο Χαλάνδρι, στη Κηφισιά, στα Πατήσια, στο  Ψυχικό, Φιλοθέη και  Καλογρέζα  προs επίτευξη του σκοπού τηs.

Αποφασίζει να μονάσει και επιλέγει  το όνομα Φιλοθέη, και  χτίζει  ενα μοναστήρι μακριά απ' την Αθήνα. 

Η περιοχή ονομάστηκε της καλής καλογριάς (Καλογρέζα, καλόγρια και η αρβανίτικη κατάληξη εζα) και  με τις υπηρέτριες της ''κλείνεται'' στο μοναστήρι.

"Πάρε», μοῦ ‘χε πεῖ ὁ πά­πα-Θε­ό­φι­λος, «καὶ τὸ ρα­δι­ο­φω­νά­κι μα­ζί σου» – τί νὰ τὸ κά­νω, σκέ­φτη­κα, τὸ τραν­ζί­στορ μὲς στὴ βάρ­κα;

Γι­ῶρ­γος Σκαμ­πα­δώ­νης

 Ἔ­χου­με βγεῖ οἱ δυ­ό μας νὰ μα­ζέ­ψου­με ἕ­να μι­κρὸ πα­ρα­γα­δά­κι ποὺ ‘χε ρί­ξει τὴν προ­η­γου­μέ­νη λί­γο πιὸ ἔ­ξω ἀ­π’ τὴν Οὐ­ρα­νού­πο­λη, ὅ­που αὐ­τὸς λει­τουρ­γεῖ σὲ μιὰ ἐκ­κλη­σιὰ κι ἐ­γὼ κά­νω θε­ρι­νὲς δι­α­κο­πές. Ἦ­ταν συμ­φοι­τη­τής μου στὴν Ἀρ­χι­τε­κτο­νι­κή, ποὺ με­τὰ πῆ­γε στὴ Θε­ο­λο­γι­κὴ καὶ κα­τέ­λη­ξε στὸ ἱ­ε­ρα­τι­κὸ σχῆ­μα.

 Ὁ και­ρὸς εἶ­ναι κα­λός, λαμ­πρός.

 Ἀρ­χὲς Αὐ­γού­στου.

Εἴ­μα­στε κι οἱ δυὸ στὴ βάρ­κα μὲ τὰ μα­γιό.

 Ἔ­χει νη­νε­μί­α κι ὁ Ἄ­θω­νας, δί­πλα μας, ὀρ­θώ­νε­ται καμ­που­ρια­στός, γα­λα­ζω­πὸς δει­νό­σαυ­ρος.

Ἀ­νε­βά­ζον­τας τὸ μι­κρὸ πα­ρα­γά­δι (οὔ­τε τριά­ντα ἀγ­κί­στρια), εἴ­πα­με νὰ τὸ ξε­ψα­ρί­σου­με σι­γὰ σι­γὰ μὲς στὸ σκά­φος. Βλέ­που­με νὰ ἔ­χου­νε πια­στεῖ κά­τι μι­κρὰ ψά­ρια καὶ ἕ­να μουγ­γρί, ποὺ τὸ ἔ­χει κου­κου­λώ­σει ἕ­να χτα­πό­δι καὶ τὸ ρου­φά­ει, τὸ ἀ­πο­μυζά­ει ὁ­λό­κλη­ρο.

 Ἔ­χει, ἀ­φή­σει, μό­νο ἕ­να κομ­μά­τι – τὸ ὑ­πό­λοι­πο ἀ­πό­μει­νε σκε­λε­τός, γυ­μνὴ ἡ ρα­χο­κο­κα­λιὰ καὶ τ’ ἀγ­κά­θια.

Τὸ ξαγ­κι­στρώ­νω καὶ τὸ ἀ­φή­νω στὴν κου­πα­στή.

        

«Προ­χτές», μοῦ λέ­ει ὁ πα­πάς, «ψά­ρευ­α ἀ­πέ­ξω, ἀ­π’ τὰ βρά­χια. 

Καὶ τσιμ­πά­ει ἕ­να με­γά­λο χτα­πό­δι – δὲν μπο­ροῦ­σα νὰ τὸ βγά­λω. 

Λα­στι­χά­ρι­ζα τὴν πετο­νιὰ καὶ δὲν τρα­βι­ό­τα­νε. 

Βου­τά­ω κρα­τών­τας ἕ­να μυ­τε­ρὸ ξύ­λο ἀ­π’ τὶς ντο­μα­τι­ές.

Εἶ­χε βρα­χώ­σει, εἶ­χε βεν­του­ζά­ρει στὴν πέ­τρα τὸ χτα­πό­δι καὶ δὲν ἔ­βγαι­νε μὲ τί­πο­τα.

Τὸ λυ­πή­θη­κα τε­λι­κὰ – ἔ­κο­ψα τὴν πετο­νιὰ καὶ τ’ ἄ­φη­σα.

Τέ­τοι­ο πά­θος γιὰ ζω­ή…»

Τζέφρι Επστάιν, Ε Ε. και ελληνική χρεοκοπία

Φωτό 1...

Βασίλης Λαμπόγλου 

Τι δουλειά είχε ο Τζέφρι Επστάιν, ένας άνθρωπος που σήμερα γνωρίζουμε ότι βρισκόταν στο κέντρο ενός παγκόσμιου κυκλώματος φρίκης, να ανακατεύεται στην ελληνική κρίση το 2015; 

Γιατί η επικεφαλής των Ρότσιλντ ένιωθε την ανάγκη να τον ενημερώνει για τις κινήσεις του Τσίπρα και του Τσακαλώτου;

Ο Επστάιν λειτουργούσε ως ο ''αόρατος συνδετικός κρίκος'' της παγκόσμιας εξουσίας.

 Ήταν ο άνθρωπος που ένωνε τραπεζίτες, πολιτικούς και ακαδημαϊκούς σε ένα κοινό δίκτυο συμφερόντων. 

Η αλληλογραφία του για την Ελλάδα αποδεικνύει ότι το δημοψήφισμα και η παραίτηση Βαρουφάκη ήταν απλώς κινήσεις σε μια σκακιέρα που είχε στηθεί πολύ μακριά από την Αθήνα.

Σήμερα, η αποκάλυψη αυτών των emails λειτουργεί ως η απόλυτη δικαίωση για όσους φώναζαν ότι η Ελλάδα λεηλατήθηκε και προδόθηκε. 

Η τύχη μας δεν κρίθηκε στα καταφύγια των Βρυξελλών, αλλά στα πληκτρολόγια ανθρώπων που μας έβλεπαν με απέχθεια. 

Η ''πτώση'' και η δολοφονία χαρακτήρα του Βαρουφάκη και η μετατροπή του ΟΧΙ σε ΝΑΙ ήταν ένα προαναγγελθέν έγκλημα, καταγεγραμμένο στις μαύρες σελίδες των αρχείων Επστάιν.

Μόλις λοιπόν ξημέρωσε η 6η Ιουλίου του 2015, με τις τράπεζες κλειστές και τον κόσμο στις ουρές των 60 ευρώ, η Αριάν ντε Ρότσιλντ —η πρώτη γυναίκα που έσπασε το άβατο της ηγεσίας του οίκου Edmond de Rothschild— έστελνε ενημερώσεις στον Επστάιν που σοκάρουν για τον κυνισμό τους. 

Με μια ψυχρότητα που τρομάζει, αποκάλυπτε ότι ο Αλέξης Τσίπρας είχε ήδη ''θυσιάσει'' τον Γιάνη Βαρουφάκη στο βωμό της διαπραγμάτευσης. 

''Ακούγεται έντονα ότι ο Τσίπρας ήθελε το κεφάλι του Βαρουφάκη και το πήρε'', έγραφε, περιγράφοντας την αποπομπή του ως μια κίνηση τακτικισμού για να αλλάξει το κλίμα στις Βρυξέλλες, χωρίς όμως να μετακινηθεί ούτε εκατοστό από το πλαίσιο της υποταγής.

Η απάντηση του Επστάιν, λίγα λεπτά αργότερα, ήταν η απόλυτη επιβεβαίωση της παγίδας. 

Για τον σκοτεινό χρηματιστή, η έξοδος του Βαρουφάκη δεν ήταν λύση, αλλά η αρχή του τέλους. 

Λίγα λεπτά αργότερα ο Έπσταιν απαντά:

Μετανάστευση από τον "παράδεισο" που τους φτιάξαμε...

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Όταν είσαι λευκός, χριστιανός, Ουκρανός δεν υπάρχει προβλήμα...4.000.000 Ουκρανούς πρόσφυγες (και σωστά έπραξε) απορρόφησε η Ευρώπη.

Όταν οι Εβραίοι αγοράζουν εξοχικά και ξενοδοχεία τον τελευταίο 1.5 χρόνο (κατά δήλωση της προέδρου των μεσιτών Κρήτης Αρτεμης Μαυράκη)και επιδιώκουν γειτνιαζουσες ιδιοκτησίες...δεν υπάρχει προβλήμα.

Όταν οι Γερμανοί έχουν αγοράσει τον μισό Βάμο και τις Καλύβες... δεν υπάρχει προβλήμα.

Όταν με 400.000 παίρνεις τη Gold visa και ας προέρχεσαι από μια χώρα που τεμαχίζει με "βασιλικό"τρόπο δημοσιογράφους (Κασογκι, Σαουδική Αραβία)...δεν υπάρχει προβλημα.

Όταν τα Αμερικανακια της βάσης στη Σούδα (αυτής που τροφοδοτούσε τα Ισραηλινά πολεμικά για να βομβαρδίζουν το Ιράν)σκορπίζουν τα δολάρια στα Χανιά ... δεν υπάρχει προβλήμα.

Όταν σε δασκάλους και γιατρους παίρνεις το σπίτι από Μάρτη μέχρι Νοέμβρη για να το κάνεις AIRBNB...δεν υπάρχει προβλήμα.

Όταν βρώμοι όπως Φραπέδες, Χασάπηδες, Αυγενακηδες προσβάλλουν το νησί...δεν υπάρχει προβλημα.

Όταν η φαμίλια του Ντον Κορλεόνε λυμαίνεται τη Μεγαλόνησο ...δεν υπάρχει προβλημα.

Όταν χωράνε 9.000.000 τουρίστες και 8.000.000 αιγοπρόβατα ...δεν υπάρχει προβλήμα.

Όταν παίζεις στον Φιλαθλητικο και είσαι "σκούρος" δεν δικαιούσαι ιθαγένεια,αν πας στο NBA τη κερδίζεις δικαιωματικά.

❗Η κυβέρνηση Νετανιάχου είναι ο (δεύτερος) καλύτερος φίλος των Ελλήνων βουλευτών, παρά τα εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων στη Γάζα.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Τα mail του Επσταιν αποκαλύπτουν και επιβεβαιώνουν τη μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο και τη μέγγενη που μπήκε η χώρα προκειμένου να διασωθούν τα γερμανικά και τα γαλλικά τραπεζικά συμφέροντα.

Μια χώρα υποθηκευμένη και προδομένη 16 χρόνια τώρα,με μια κυβέρνηση παρωδία και μια αντιπολίτευση θιασώτη της εθνικής μας ανέχειας.

Σε αυτό το μίγμα επιτηδείων, ιδιωτών ,λακεδων και χαυνων που ηγούνται της ατέρμονης υποτέλειας μας,

εμφιλοχωρει το Ισραήλ και μέσω της οργάνωσης ELNET δημιουργεί ομάδες στήριξης των συμφερόντων του ακόμα και μέσα στην "ελληνική" Βουλή.

Με τη περιβόητη ομάδα φιλίας Ελλάδας Ισραήλ...

Οι Report United τους αποκαλύπτουν...

❗Η κυβέρνηση Νετανιάχου είναι ο (δεύτερος) καλύτερος φίλος των Ελλήνων βουλευτών, παρά τα εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων στη Γάζα.

▪️ Παρά τη διεθνή καταδίκη του Ισραήλ για γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στη Γάζα, η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας - Ισραήλ στην ελληνική Βουλή αριθμεί σήμερα έναν μεγάλο αριθμό βουλευτ(ρι)ών (38!), ο οποίος ξεπερνά σε πλήθος ακόμα και Ομάδες Φιλίας με χώρες που αποτελούν μακροχρόνιους συμμάχους της Ελλάδας σε ΕΕ και διεθνείς οργανισμούς.

▪️ Ενώ η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας - Ισραήλ αριθμεί (εν μέσω γενοκτονίας) 38 Έλληνες βουλευτές, η Ομάδα Φιλίας με την Αυστραλία αριθμεί 35, με τη Σερβία 32, με τη Γαλλία 22, με την Ιταλία 17 και με τη Γερμανία 16. Μόνο η Ομάδα Φιλίας Ελλάδας - ΗΠΑ αριθμεί περισσότερα (60) μέλη.

▪️ Στην Ομάδα Φιλίας Ελλάδας - Ισραήλ συμμετέχουν βουλευτές και βουλεύτριες από τη ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ, την Ελληνική Λύση, το ΠΑΣΟΚ, καθώς και ανεξάρτητα μέλη της Βουλής. 

🔸ΝΔ: 2️⃣0️⃣

🔸ΣΥΡΙΖΑ: 6️⃣

🔸Ελληνική Λύση: 4️⃣

🔸ΠΑΣΟΚ: 4️⃣

🔸Ανεξάρτητοι: 4️⃣

Η ομοιότητα με πρόσωπα και πράγματα δεν είναι συμπτωματική...

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Γίνεται όλο και καλύτερο.

Ένιωσε την ανάγκη να υπερασπιστεί τον εαυτό της η Όλγα Κεφαλογιάννη.

Και μας καταθέτει τα παρακάτω...

"Αναφορικά με τον θόρυβο που έχει δημιουργηθεί, θέλω να είμαι απολύτως σαφής:

Ο νόμος δίνει τη δυνατότητα σε κάθε γονέα να ζητήσει δικαστικά τη μεταρρύθμιση ζητημάτων που αφορούν τη γονική μέριμνα, όταν αλλάζουν οι συνθήκες ζωής ενός παιδιού. 

Πρόκειται για μια ρύθμιση που προτάθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και ψήφισα μαζί με 179 συναδέλφους μου, γιατί τη θεωρώ σωστή και δίκαιη, με γνώμονα το συμφέρον των παιδιών.

Δεν κρύβω ότι έκανα χρήση της, καθώς αντιμετωπίζω μια ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα.

Τα ανήλικα, τεσσάρων ετών, παιδιά μου υποχρεώνονται να αλλάζουν σπίτι κάθε δύο ημέρες, βιώνοντας έντονη πίεση και σοβαρή επιβάρυνση στην καθημερινότητά τους και στην ψυχική τους ισορροπία, σε μια ηλικία όπου η σταθερότητα και η ασφάλεια είναι απολύτως καθοριστικές.

Δύο ιστοριες "περηφάνιας" για τους "καλούς μας "Δανους... γιατί καλή η MAERSK και το Lurpak,αλλά το εθνικό όνειδος δεν κρύβεται...για πάντα.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Τη δεκαετία του 1950, περίπου 20 παιδιά Ινουίτ, ηλικίας μεταξύ πέντε και εννέα ετών, από διάφορα χωριά της Γροιλανδίας, απομακρύνθηκαν από τις οικογένειές τους και στάλθηκαν στην Κοπεγχάγη για να μάθουν δανικά.

Ο στόχος δεν ήταν μόνο να τους διδάξουν τη γλώσσα της «μητρικής» χώρας αλλά και να τους εκπαιδεύσουν ώστε να γίνουν μια μικρή ελίτ ικανή να κυβερνήσει το αχανές νησί και να το οδηγήσει προς τη νεωτερικότητα. 

Για τον σκοπό αυτό επιλέχθηκαν τα πιο έξυπνα και φερέλπιδα παιδιά· πέρασαν δύο χρόνια στη Δανία και, όταν επέστρεψαν, μερικά από αυτά δεν μπορούσαν πλέον να μιλήσουν με τους γονείς τους, έχοντας ξεχάσει τη μητρική τους γλώσσα. Επέστρεψαν στη χώρα τους, αλλά όχι στα χωριά τους. 

Τοποθετήθηκαν σε ένα είδος ορφανοτροφείου για περαιτέρω επανεκπαίδευση, η οποία διήρκεσε αρκετά ακόμη χρόνια.

Η κοινή ιστορία της Γροιλανδίας και της Δανίας είναι περίπλοκη και έχει αφήσει πίσω της πληγές που είναι δύσκολο να επουλωθούν. 

Μέχρι το 1953, η Γροιλανδία ήταν, στην πραγματικότητα, δανική αποικία. 

Από εκείνο το έτος και μετά, έγινε κομητεία της Δανίας.

Μέχρι την επόμενη φορά...

Έκλεισαν σχολεία, έκλεισαν δημόσιες υπηρεσίες, έκλεισαν δομές, έκλεισαν μαγαζιά, έκλεισαν φροντιστήρια, έκλεισαν δρόμοι, μας έβαλαν σε τηλεργασία, μπήκαμε σε καραντίνα ξανά, μόνο που δεν έφεραν την Delta Force κι επίλεκτους από την Τσετσενία γιατί άκουσον άκουσον:

ΘΑ ΕΒΡΕΧΕ! 

Και τελικά είχαν δίκιο. 

Μέχρι στιγμής από μια βροχή που αν έπεφτε στο Λονδίνο θα ήταν μια απλή Τετάρτη –χωρίς ίχνος υπερβολής-, εδώ έχουμε:

2 νεκρούς

Διασώσεις από πολίτες σε περαστικούς που παρασέρνονταν από τους χείμαρρους

Απεγκλωβισμούς ανθρώπων μέσα από τα αυτοκίνητά τους

Οικογένεια να εγκλωβίζεται στον Κάλαμο και να γίνεται οργανωμένη επιχείρηση διάσωσης

Εγκλωβισμό δεκάδων οδηγών σε κεντρικές αρτηρίες

Ισοπέδωση της Άνω Γλυφάδας

Πλημμύρες και διακοπές στο μετρό, στον ηλεκτρικό, στο τραμ και σε αμαξοστοιχίες

Αποκλεισμό τουλάχιστον 5 περιοχών

Κατολισθήσεις στον Ωροπό

Λίμνες κάτω από γέφυρες 

Αυτοκίνητα να παρασέρνονται και να εξαφανίζονται παρέα με κάδους, πέτρες και φερτά υλικά, ένα από αυτά εγκλώβισε και σκότωσε μια 56χρονη γυναίκα

Ίσως τελικά, η Αριστερά είναι μια πολύ μοναχική υπόθεση .

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Στη κατοχή,οι Χίτες έκαψαν το σπίτι του παππού μου του Γιώργου στη Μάνη.

Βλέπεις, ως μυλωνάς έδινε αλεύρι στους αντάρτες...

Μέχρι τη δεκαετία του 80 κάθε καλοκαίρι που κατέβαινα για το καλοκαίρι, έβλεπα τα όρθια ντουβαρια που έχασκαν χωρίς σκεπή και που και που, ρωτούσα ξανά την ιστορία.

Ο συγχωριανός του παππού μου, ο Νώντας ήταν αυτός που είχε βάλει τη φωτιά... "γιατί έτσι τον είχαν διατάξει οι Χίτες..." έλεγε.

Κάθε καλοκαίρι, έρχονταν στην αυλή του καμμένου σπιτιού τα παιδιά του Νώντα που ήταν συνομήλικά μου και παίζαμε.

Η γιαγιά τους έδινε φαγητό και ρούχα που τα κατεβάζαμε από την Αθήνα, καθώς ήταν μια πολύ φτωχή οικογένεια.

Πάντα αναρωτιόμουνα πως φρόντιζαν με τόση μέριμνα ο παππούς και η γιαγιά μου, για τα παιδιά αυτού που τους έκαψε το σπίτι.

Μια φορά που θαρρετά ρώτησα, το βλοσυρό μα συνάμα και διδακτικό ύφος της γιαγιάς μου με την απάντηση "έτσι πρέπει να κάνουμε, έτσι θα κάνουμε... με έβαλε στη θέση μου.

Ο Κύριος Νώντας ερχόταν πότε πότε στο σπίτι μαζί με τη γυναίκα του τη Πολυτίμη,αλλά πάντα διέκρινα μια συστολή και στους δύο...

Σαν χθές έφυγε ο "αρχιερέας της διαπλοκής".

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Πως το έλεγε ο Αναγνωστάκης στο "Επιτυμβιον"του...

"Α ρε Λαυρέντη...εγώ που μόνο το 'ξερα τι κάθαρμα ήσουν..."

Τέτοια μέρα πέρυσι ,τελούσαμε υπό τετραήμερο πένθος.

Μια μέρα σαν χθες λοιπόν, είχαμε το ξοδι του ανθρώπου που είχε πει:

"αν αντέχει η χώρα την επιλογή της ευρωζώνης είναι τόσο άσχετο όσο και το ερώτημα αν αντέχει ο άνθρωπος στη ζωή. 

Ο άνθρωπος πρέπει να αντέξει στη ζωή αλλιώς αυτοκτονεί.... Χρειάζεται μια σοβαρή Ελλάδα»...(φόρουμ των Δελφών το 2017),

Στην εξόδιο ακολουθία δεν είχε παραβρεθει ο Καραμανλής (ο πρώην πρωθυπουργός) που είχε αποκαλέσει τον Σημίτη ως "αρχιερέα της διαπλοκής".

Δεν γνωρίζω αν είχαν παραστεί ο Παπαντωνίου (με τη γιαγιά στη Νιγηρία), ο Τσουκατος (αυτός που έπαιρνε χρήμα από τον Χριστοφοράκο για το κόμμα), ο Μαντέλης, ο Σμπώκος, Νεονάκης και τα άλλα καλοπαιδα - για τον Τσοχατζόπουλο ξέρω - της κυβερνητικής "καμαριλας"

που ως στενό κομματικό του περιβάλλον συναγωνιζόταν σε διαφθορά την καμόρα και  δημιούργησε "στέρεες βάσεις" για το πλιάτσικο της εργολαβικής ολιγαρχίας στα δημόσια έργα, τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, την ιατρικη "βιομηχανία" και την παραμυθία των ολυμπιακών αγώνων του 2004.

Δεν είναι μια ταινία... Αντίδωρο είναι.

Του Βασίλη Λαμπόγλου

Ναι, ο Σμαραγδής είναι του συστήματος...

Ναι, οι ταινίες του είναι άνευρες...

Ναι,"αγιογραφει" τους ήρωες του...

Ναι, η αισθητική του διχάζει...

Αλλά πείτε μου, πότε ξανά κάποιος στα μέρη  μας έκανε ταινία τον Καποδίστρια,τον Καζαντζάκη,τον Δομίνικο,τον Καβάφη,τον Βαρβάκη...

Πείτε μου ,πότε ξανά το ελληνικό κέντρο κινηματογράφου αρνήθηκε (δασκαλεμενο)ρητά την όποια χρηματοδότηση για τη ταινία.

Πείτε μου γιατί η ΔΕΗ και η Εθνική τράπεζα πήραν πίσω τις συμφωνηθεισες χορηγήσεις τους(100.000+300.000).

Πείτε μου  γιατί ο Άδωνης στο υπουργείο ανάπτυξης και στη συνέχεια ο Παπαθανάσης στη θέση του αρνήθηκαν τα συμφωνηθέντα 1.300.000 επιδότησης.

Πείτε μου , γιατί πλέον προστρέξε η υπουργός πολιτισμού με το alter ego της στη πρώτη παρουσίαση στην Αμερική για τους ομογενείς...

Πείτε μου γιατί ο Άδωνης μίλησε για λάθος του στην άρνηση της επιδότηση και δήλωσε πως θα παραστεί στη πρεμιέρα.

Λυσσαξανε να μην γυριστεί η ταινία και τώρα τρέχουν να φωτογραφηθούν "πρώτοι".

Θα ήταν λέει "φιλορωσική"...μα εγώ πιστεύω πως τους τρομάζει η σύγκριση.

Δεν θέλουν να ακουστεί και να συζητηθεί το όνομα του Καποδίστρια,μια εποχή που πάσχει από πρότυπα και ζεχνει διαφθορά και προδοσία.