Του Βασίλη Λαμπόγλου
22 Φεβρουαρίου 1821
«Η οθόνη βουλιάζει σαλεύει το πλήθος εικόνες ξεχύνονται με μιας
πού πας παλληκάρι ωραίο σαν μύθος
κι ολόισια στο θάνατο κολυμπάς».
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης αφήνει πίσω τους τίτλους, τα πλούτη και τα απέραντα οικογενειακά κτήματα στη ρωσοκρατούμενη Ανατολική Μολδαβία (σήμερα Μολντόβα), θυσιάζει τα φαναριώτικα και τα τσαρικά αξιώματα, και, διαβαίνοντας τον ποταμό Προύθο / Προυτούλ, εισέρχεται στα εδάφη της ημιαυτόνομης Ηγεμονίας της Μολδαβίας και κηρύσσει την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης.
Τη παραμονή, στη συμβολή του Προύθου με τον Δούναβη και τον Σερέτη,
150 Έλληνες ναύτες, Κεφαλλονίτες οι περισσότεροι, ειδοποιημένοι για την άφιξη του αρχηγού, έδωσαν την πρώτη μάχη του Αγώνα πολεμώντας λυσσωδώς εναντίον της τουρκικής φρουράς που στάθμευε στο μολδαβικό Γαλάτσι.
Βρισκόμαστε κάπου 12-15 ημέρες απόσταση από την Κωνσταντινούπολη με ένα καλό άλογο και με ευνοϊκές καιρικές συνθήκες.
Στις 24 Φεβρουαρίου, ο Υψηλάντης έμπαινε στο Ιάσι / Iași, την πρωτεύουσα της ημιανεξάρτητης Ηγεμονίας της Μολδαβίας, που βρισκόταν υπό φαναριώτικη διακυβέρνηση.
Και στις 26 του μηνός έγινε η μεγάλη δοξολογία στον ναό των Τριών Ιεραρχών, κατά την οποία ο Μητροπολίτης Βενιαμίν ευλόγησε τα όπλα και την πρώτη σημαία της Επανάστασης με τον Σταυρό.





















