6 ΧΡΟΝΙΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Και επειδή (όπως ήταν αναμενόμενο) οι σφουγγοκωλάριοι του Κούλη και έμμισθα τρολς της Ομάδας Αλητείας, αμφισβητούν τα "επιτεύγματα" της εξαετίας Μητσοτάκη, ιδού - αναλυτικά - τα στοιχεία που συγκρίθηκαν με την αναφορά (εκ νέου) όλων των πηγών.

Το νομοσχέδιο μνημόνιο

Η συστημική κυβέρνηση δεν μπορεί να ελέγξει τα καρτέλ που είναι υπεύθυνα για την ακρίβεια, αφού η ίδια διαπλεκόμενη τα στηρίζει – ενώ μαζί με την επίσης συστημική αξιωματική αντιπολίτευση, έχουν χρέη περί το 1 δις € και άρα μπορούν να εκβιάζονται, ειδικά από τις τράπεζες. 

Επομένως, αδυνατεί να δημιουργήσει συνθήκες υγιούς ανταγωνισμού και ένα θετικό επιχειρηματικό περιβάλλον – για τη διενέργεια παραγωγικών επενδύσεων που θα οδηγούσαν στη μείωση των τιμών και στην αύξηση των μισθών, οπότε στην πτώση της ακρίβειας και στον ισοσκελισμό των ισοζυγίων.

Εισήγηση

Θα ξεκινήσουμε από το πώς πηγαίνει η οικονομία μας, ο ρυθμός ανάπτυξης της οποίας οφείλεται ξεκάθαρα στην αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης – δυστυχώς με αρνητικές τις παραγωγικές επενδύσεις και με υψηλό εμπορικό έλλειμμα.

Ακόμη χειρότερα, το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών μας επιδεινώθηκε στα -6,6 δις το πρώτο τετράμηνο, συγκριτικά με το αντίστοιχο του 2024 – ενώ το συνολικό τρεχουσών συναλλαγών και κεφαλαίων, στα -6,2 δις.

Πρόκειται για εξελίξεις που θυμίζουν την εποχή 2006/10, όπου όμως τα μέτρα τύπου μνημονίων, όπως η ονομαστική μείωση των μισθών, είναι πια αδύνατα – αφού η Ελλάδα είναι πια στην τελευταία θέση της ΕΕ, όσον αφορά τα πραγματικά, εντελώς εξευτελιστικά ωρομίσθια.

Συνεχίζοντας, το πώς πηγαίνει η οικονομία μας εξαρτάται βέβαια από την οπτική γωνία των εκάστοτε συντελεστών της – όπου έχουμε τα εξής:

(α) Όσον αφορά τις μεγάλες επιχειρήσεις, πολύ καλά – αφού αυτές λυμαίνονται τα χρήματα του ταμείου ανασυγκρότησης, των ΕΣΠΑ και σύντομα των εξοπλιστικών.

Είναι σε θέση δε να αυξάνουν τις τιμές πώλησης τους, τουλάχιστον ανάλογα με τον πληθωρισμό – λόγω της δεσπόζουσας θέσης τους στην οικονομία και της λειτουργίας τους ως καρτέλ.

(β) Όσον αφορά το κράτος, εν μέρει καλά.

Ειδικότερα, καλά αφού τα δημόσια έσοδα αυξάνονται από την υπερφορολόγηση – μεταξύ άλλων με τη διατήρηση των ίδιων συντελεστών στις αυξημένες τιμές

Το μεγάλο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι η αυριανή ημέρα...

Του Χρήστου Ροδόπουλου 

Δυστυχώς, όλα τα κόμματα αρέσκονται στην πολιτική εκμετάλλευση της στιγμής. Ζεστά νέα, ζεστοί διάλογοι και οι μεν δε ξέρουν οι δε, ξέρουν και αντίστροφα. 

Το μεγάλο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι η αυριανή ημέρα διότι εδώ μιλάμε για περίπου 300-500,00 πολίτες άμεσα ή έμμεσα συνδεδεμένος με την αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή. 

Τα πρόστιμα και το έγραψα από την πρώτη ημέρα, αξίας 1,25-1,75 δις, θα πληρωθούν από τον Ελληνικό προϋπολογισμό διότι επιβάλλονται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στο Ελληνικό κράτος. 

Οι πρώτες εκτιμήσεις για τη ζημιά στην αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή είχα γράψει παλαιότερα είναι,

1) Ο ΟΠΕΚΕΠΕ μας τελείωσε και η ΑΑΔΕ δεν έχει πιστοποίηση της ΕΕ για τη διαχείριση κονδυλίων. Δηλαδή για να συνεχιστούν οι πληρωμές θέλουμε ένα ΝΕΟ ΟΠΕΚΕΠΕ. 

2) Οι ΚΥΔ ελέγχονται και ορισμένες καταδικάζονται. Δηλαδή για να συνεχιστούν οι πληρωμές θέλουμε νέες ΚΥΔ.    

3) Για να ενισχυθεί η διαφάνεια και ο έλεγχος θέλουμε μια σειρά από νομοσχέδια. Αυτά δεν υπάρχουν σήμερα. 

6 ΧΡΟΝΙΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

🍌 Τα στατιστικά της ελληνικής κατάντιας

🤡 Ο Μητσοτάκης ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας πριν από 6 χρόνια, υποσχόμενος «λιγότερους φόρους, περισσότερες δουλειές, λιγότερο κράτος». Τι από όλα αυτά έγινε πραγματικότητα;

🔥 Σήμερα, οι Έλληνες πληρώνουν:

– ⚡ 85% ακριβότερο ρεύμα,

– 🏠 58% ακριβότερα τα σπίτια και

– 🏚 43% υψηλότερα ενοίκια.

💸 Η αγοραστική δύναμη μειώθηκε κατά 12%, ενώ οι ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία αυξήθηκαν 28% — αποκαλύπτοντας πόσο ανεπαρκής έχει γίνει η δημόσια περίθαλψη.

📈 Το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά +48 δισ. ευρώ, το ιδιωτικό κατά +43 δισ. 😵‍💫 Τα νοικοκυριά πνίγονται από χρέη.

🧷 Οι γεννήσεις μειώθηκαν κατά 18%, ενώ τα θανατηφόρα εργατικά δυστυχήματα σχεδόν τριπλασιάστηκαν (+194%).

🗞 Η Ελλάδα έπεσε κατά 23 θέσεις στην ελευθερία του Τύπου και κατά 11 θέσεις στο κράτος δικαίου, σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς.

🔥 Οι καμένες εκτάσεις αυξήθηκαν κατά 350% σε σχέση με την προηγούμενη πενταετία.

🕯 Και όλα αυτά σε μια χώρα που βίωσε:

Γυναίκες που ύψωσαν το ανάστημά τους στην αδικία και οδηγούνται σε «Οδύσσεια» και «Γολγοθά».

Η υπάλληλος του ΟΠΕΚΕΠΕ που κατάγγειλε το φαγοπότι Παρασκευή Τυχεροπούλου 

Του Γιώργου Τασιόπουλου 

Με την κ. Παρασκευή Τυχεροπούλου, την εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου*, και την Μαρία Καρυστιάνου, τρεις γυναίκες που υπερασπίζονται την Τιμή της Χώρας.

Γυναίκες που ύψωσαν το ανάστημά τους στην αδικία και οδηγούνται σε «Οδύσσεια» και «Γολγοθά».

Θα σταθούμε στο πλευρό της άξιας υπαλλήλου που τόλμησε και υπερασπίστηκε το δημόσιο συμφέρον οταν είδε τα εκατομμύρια να περνούν. Για να απαντήσει το επιτελικό κράτος με δίωξη για υπεξαίρεση εγγράφωνκ

 και, καθαίρεση από τη θέση της.

Αλήθεια γιατί στα ΜΜΕ δεν ακούγεται η φωνή τους;

Κερδίζουν χρόνο... και η αντιπολίτευση, έχοντας χάσει την αξιοπιστία της, με ανθρώπους που δοκιμάστηκαν και απέτυχαν οδηγώντας την χώρα - αποικία σε υποτέλεια και οικονομική ομηρία για ένα αιώνα.

 Με τον τρόπο που πολιτεύονται δείχνουν συνενοχή και από αντίπαλοι γίνονται σύμμαχοι της διαφθοράς και της παρακμής.

Δεν θα τολμούσε ο Μητσοτάκης χωρίς αυτούς να δηλώνει για ΟΠΕΚΕΠΕ: "Αποτύχαμε" -

 "Συστήνεται ειδική ομάδα ελέγχου..."

Με θράσος η κλεπτοκρατία των κουμπάρων των"φραπέ' και "χασάπηδων" θέλουν να αναλάβουν την εξυγίανση!

Αυτοί που έκαναν την χώρα πρωτοσέλιδο στον ευρωπαϊκό τύπο, αρνητικό παράδειγμα διαφθοράς, επαγγέλλονται την αξιοκρατία!!!

Η Ευρωπαία Εισαγγελέας Πόπη Παπανδρέου 

*Πόπη Παπανδρέου 

(Μαλεβιζιώτης

E- radio):

Παραίτηση, Παραίτηση, Παραίτηση...

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Παραίτηση Γρηγόρη Δημητριάδη Γ.Γ.  και ανιψιού του Πρωθυπουργού Μητσοτάκη λόγω εμπλοκής στην υπόθεση των υποκλοπών

Παραίτηση Κοντολέων, διοικητή της ΕΥΠ, στενού συνεργάτης του Πρωθυπουργού, λόγω του σκανδάλου υποκλοπών, μετά από αποκαλύψεις για παρακολουθήσεις δημοσιογράφων, πολιτικών και άλλων προσώπων μέσω της ΕΥΠ 

Διαγραφή Ανδρέα Πάτση, βουλευτή Γρεβενών λόγω  αποκαλύψεων για επιχειρηματικές δραστηριότητες με εταιρείες είσπραξης κόκκινων δανείων και συμβάσεις με το δημόσιο

Παραίτηση Θέμη Χειμάρα, βουλευτή Φθιώτιδας μετά από αποκαλύψεις για ασυμβίβαστη επιχειρηματική δραστηριότητα με το δημόσιο

Παραίτηση Σταύρου Παπασταύρου, υπουργού Επικρατείας και Γιάννης Μπρατάκου, υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ. 

Μετά από δημοσιεύματα για συνάντηση με τον Βαγγέλη Μαρινάκη 

Παραίτηση Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη για να εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα, μετά την προηγούμενη παραίτησή του το 2023 λόγω της ανθρωποκτονίας του Αντώνη Καρυώτη από το πλήρωμα του Blue Horizon στον Πειραιά

Παραίτηση Άννας-Μισέλ Ασημακοπούλου, ευρωβουλευτή λόγω της υπόθεσης διαρροής προσωπικών δεδομένων αποδήμων 

Συναγερμός στην Ελλάδα: Καταγράφεται ιστορικό χαμηλό γεννήσεων – Κίνδυνος πληθυσμιακής κατάρρευσης

Ρεκόρ λιγότερων γεννήσεων στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας

Σε κρίσιμη καμπή βρίσκεται το δημογραφικό μέλλον της Ελλάδας, όπως καταδεικνύουν τα πρόσφατα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Ένωση για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους (ΕΝΥΠΕΚΚ), με βάση επίσημα δεδομένα από τα Ληξιαρχεία και την ΕΛΣΤΑΤ.

Το 2024 καταγράφηκε ο χαμηλότερος αριθμός γεννήσεων στη νεότερη ελληνική ιστορία, με μόλις 69.675 γεννήσεις, έναντι 128.259 θανάτων. Η διαφορά, σχεδόν διπλάσια, αποτυπώνει τη σοβαρότητα της πληθυσμιακής απορρύθμισης, η οποία εξελίσσεται σταθερά από το 2011 και μετά, χρονιά έναρξης των μνημονιακών πολιτικών.

Μισό εκατομμύριο γεννήσεις λιγότερες σε 14 χρόνια

Η περίοδος 2010–2024 αποτυπώνει μια συνεχόμενη καθοδική πορεία του δείκτη γεννήσεων. Σύμφωνα με την ανάλυση της επιστημονικής ομάδας της ΕΝΥΠΕΚΚ υπό τον καθηγητή Αλέξη Μητρόπουλο, ο συνολικός αριθμός γεννήσεων υπολείπεται των θανάτων κατά 505.857. Το 2010 ήταν η τελευταία χρονιά όπου οι γεννήσεις ξεπερνούσαν τους θανάτους.

Η συγκεκριμένη δημογραφική κρίση αναδεικνύει την αποτυχία των εφαρμοζόμενων πολιτικών ενίσχυσης της οικογένειας και της γεννητικότητας, που, σύμφωνα με τους ερευνητές, υπήρξαν ανεπαρκείς, άτολμες και αποσπασματικές.

Απόρροια ευρύτερων κοινωνικοοικονομικών πιέσεων

Το κίνημα των Τεμπών και ο καθρέφτης μας

Του Διονύση Τεμπονέρα 

Με το τέλος της ψηφοφορίας στη βουλή και την παραπομπή του κ.Καραμανλή κλείνει κατά ένα μεγάλο μέρος (εκκρεμεί η «fast track» προκαταρκτική επιτροπή κατά το «μοντέλο Τριαντόπουλου») το κοινοβουλευτικό σκέλος της υπόθεσης του εγκλήματος των Τεμπών. 

Μόνο στην απίθανη περίπτωση, που προκύψουν νέα στοιχεία, θα ανοίξει ξανά ο φάκελος και μόνο σε περίπτωση, που εμπλακούν ξανά νέα πολιτικά πρόσωπα για άλλα αδικήματα, αν και εφόσον το κρίνουν οι ανώτατοι δικαστές του δικαστικού συμβουλίου(πράγμα μάλλον απίθανο).

Συμπέρασμα πρώτο

Η υπόθεση του εγκλήματος των Τεμπών δεν αναδείχθηκε, ούτε γιατί η δικαιοσύνη έκανε σωστά τη δουλειά της(ο ανακριτής έβαζε συνεχώς εμπόδια στα αιτήματα των συγγενών, τα βίντεο από τις κάμερες «ανακαλύφθηκαν» 2 χρόνια μετά, ο εισαγγελέας δεν ασχολήθηκε με το μπάζωμα του χώρου τις πρώτες ώρες κλπ.) ούτε γιατί υπήρξε η πολιτική βούληση για να χυθεί άπλετο φως στην υπόθεση και να αποδοθεί δικαιοσύνη(συνέβη το αντίθετο βλ. εξεταστική επιτροπή, προανακριτική επιτροπή για 717, δηλώσεις ότι «τα Τέμπη κρίθηκαν με το 41%», fast track προανακριτική κλπ.). Η υπόθεση έμεινε ζωντανή, γιατί μια χούφτα συγγενείς με επικεφαλής την Μαρία Καρυστιανού ξεπέρασαν τα βιολογικά ανθρώπινα όρια και απέδειξαν, ότι δεν γίνεται το δίκιο να υποχωρεί μπροστά στο άδικο. Το αίσθημα της αδικίας ήταν εκείνο που παρακίνησε εκατομμύρια πολίτες να βγουν στους δρόμους και να ταρακουνήσουν το «καθεστώς Μητσοτάκη» που φάνηκε πόσο ευάλωτο και εύθραυστο είναι μπροστά στην παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα. Αν δεν είχαν μεσολαβήσει ο μεγάλες συγκεντρώσεις, κανείς δεν θα ασχολούνταν σήμερα με τα Τέμπη.

Συμπέρασμα δεύτερο

Η κοινωνική αντιπολίτευση που είχε αρχίσει να διαμορφώνεται  με την μάχη ενάντια στο νομοσχέδιο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, φούντωσε με την υπόθεση των Τεμπών και αναζήτησε πολιτική έκφραση. Δυστυχώς, κανένας από τους υφιστάμενους κομματικούς σχηματισμούς δεν υπήρξε σε θέση να αντιστοιχηθεί με μια κοινωνία, που ζητούσε πολιτική διέξοδο. Για άλλη μια φορά η κοινωνία βρέθηκε μπροστά από τα κόμματα, τα οποία αποδείχθηκε, ότι ήταν πολύ κατώτερα των περιστάσεων.  Αντί ο προοδευτικός χώρος να συσπειρωθεί, να συζητήσει, να αποκτήσει κοινό βηματισμό και συντονισμό, να αμφισβητήσει με πράξεις το καθεστώς Μητσοτάκη,  επιδόθηκε σε ένα ανέξοδο κομματικό ανταγωνισμό για το ποιος θα διεκδικήσει μικροπολιτικά οφέλη. Η βιασύνη δε ορισμένων, να φανούν προς τα έξω επισπεύδοντες, είτε ως προς την «θεσμικότητα» είτε ως προς την «ριζοσπαστικότητα» αποδείχθηκε καταστροφική. Τα ίδια κόμματα μάλιστα, έφτασαν τις τελευταίες ημέρες, να μέμφονται την Μαρία Καρυστιανού για τις πρωτοβουλίες της. Όταν παρακινούσε τις μάζες τον χειμώνα την επικροτούσαν, αλλά τώρα ξαφνικά «αγκαλιάστηκε με την ακροδεξιά» και «ήθελε να πολιτευτεί» ή «είναι ψεκασμένη». Πριν ορισμένοι κατηγορήσουν την Καρυστιανού για λάθος επιλογές, καλό θα ήταν να κοιτάξουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη. Η αλήθεια είναι, ότι τα προοδευτικά κόμματα φοβήθηκαν την Καρυστιανού γιατί ήξεραν, ότι δεν μπορούν να την ελέγξουν και γιατί η υπόθεση αυτή ξεπερνούσε τις εν πολλοίς συμβιβασμένες κομματικές γραφειοκρατίες, που επιδόθηκαν σε ένα αγώνα «συστημισμού». Περισσότερο όμως φοβήθηκαν ότι τα Τέμπη θα αμφισβητούσαν το παλιό πολίτικό σύστημα(των ίδιων συμπεριλαμβανομένων).  Αντί τα προοδευτικά κόμματα να κοιτάξουν τα χάλια τους, που δεν κατάφεραν να συνεννοηθούν στα προφανή πετάνε το ανάθεμα σε μια χαροκαμένη μάνα, φτάνοντας στο σημείο να ισχυριστούν, ότι εκείνη ευθύνεται που τα πράγματα δεν πήραν καλή τροπή. Τι ντροπή αλήθεια! 

Συμπέρασμα τρίτο

Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε, να μιλήσει για τις πραγματικές αιτίες τους εγκλήματος. Βεβαίως ο Καραμανλής υπήρξε ο βασικός υπεύθυνος, ως ο αρμόδιος υπουργός που τολμούσε και κουνούσε το δάχτυλο και πρέπει να τιμωρηθεί. Όμως στην ομιλία-απολογία του «ξεβράκωσε» διαχρονικά μαζί με τον εαυτό του και  όλο το πολιτικό σύστημα και τις επιλογές του για το σιδηρόδρομο, σε συνδυασμό με την χρεωκοπία της χώρας και την μνημονιακή υπαγωγή, που παράγει θανατηφόρα αποτελέσματα. Είπε ο κ.Καραμανλής ενδιαφέροντα πράγματα: Είπε ότι ο ΟΣΕ έχασε το μισό προσωπικό του το 2010(πρώτο μνημόνιο το 2010), ότι στην ΕΕ μόνο το 14% των τρένων λειτουργεί με βάση τα προβλεπόμενα συστήματα ασφαλείας(προφανώς για να προκύπτουν τα «ματωμένα» κέρδη), ότι οι ανεξάρτητες αρχές συστήνονται για να μην υπάρχει πολιτική λογοδοσία(βλ. ΡΑΣ), ότι οι υπουργοί είναι για να κόβουν κορδέλες, ότι οι πολίτες είναι παρατημένοι στη μοίρα ενός χρεωκοπημένου - σε όλα τα επίπεδα-  κράτους (failed state) και άλλα πολλά. Η χρεωκοπία του παλιού πολιτικού συστήματος μα και η χρεωκοπία της χώρας με τους αυτουργούς, είναι συνυπεύθυνοι για το έγκλημα των Τεμπών. Λίγη αυτοκριτική από όλους δεν βλάπτει, αν θέλουμε να πάμε παρακάτω.

Συμπέρασμα τέταρτο

Τα συμμερίζεται όλα  αυτά η ελληνική κοινωνία; Ας κοιταχθούμε  ξανά στο δικό μας καθρέφτη, ως πολίτες και ας παραδεχτούμε ότι όλα αυτά τα γνωρίζαμε,  αλλά όταν έπρεπε δεν σηκωθήκαμε από τον καναπέ μας και παρακολουθήσαμε αμέτοχοι, ωσάν να μην μας αφορά. Μετά ανακαλύψαμε εμβρόντητοι, ότι και «το δικό μας παιδί θα μπορούσε να είναι στο τρένο». Έχουμε και εμείς ως κοινωνία  μερίδιο ευθύνης που δεν αντιδράσαμε ή  τους αφήσαμε να δρουν ανενόχλητοι. Η ψήφος είναι σφαίρα. Άλλωστε κρίση δεν είναι μόνο οικονομική και κοινωνική. Είναι πάνω από όλα αξιακή. 

Συμπέρασμα πέμπτο

Η πατρίδα χρειάζεται μια «τομή» ιστορική-εθνική-αξιακή-κοινωνικοπολιτική. Απαιτείται να υπάρξει μια γενικευμένη συζήτηση για το ποιοι είμαστε, που θέλουμε να πάμε και με ποιο σχέδιο θα το επιτύχουμε. Η κυβέρνηση της ΝΔ αποτυγχάνει σε  όλα τα επίπεδα και οδηγεί τη χώρα στην καταστροφή. Αν συμφωνήσουμε αρκετοί σε αυτό, τότε οφείλουμε να «χρωματίσουμε» και να ορίσουμε την ανατροπή του καθεστώτος Μητσοτάκη αλλά και να αντιπροτείνουμε ένα εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο. Η συζήτηση αυτή περιλαμβάνει  και τα υφιστάμενα κόμματα, υπό την προϋπόθεση της αυτοκριτικής, του επαναπροσδιορισμού και της επανατοποθέτησης στον άξονα πρόοδος-συντήρηση με βάση τα πραγματικά, σημερινά προβλήματα. Περιλαμβάνει κάθε συλλογική έκφραση της κοινωνίας, κάθε πολίτη που λέει ένα μεγάλο «ως εδώ». Η ανατροπή δεν θα γίνει σήμερα, ούτε και αύριο. Θα είναι μια μακρά περίοδος αναστοχασμού,  αξιολόγησης και δράσης. «Μα εμείς θέλουμε να διώξουμε το Μητσοτάκη χθες!» θα πουν οι γνωστοί ανόητοι, που θέλουν να διώξουν το Μητσοτάκη αλλά όχι τις δεξιές, νεοφιλελεύθερες πολιτικές που γεννούν κάθε μέρα  νέα «Τέμπη» και έχουν ριζώσει για τα καλά στην εκφασισμένη ελληνική κοινωνία. Είναι οι γνωστοί υποκριτές, που στο επόμενο δυστύχημα (γιατί είναι βέβαιο ότι θα προκύψει τέτοιο) θα φροντίζουν να πετάξουν τις ευθύνες στον διπλανό και στον απέναντι, όχι όμως στον εαυτό τους. Έτσι όμως δεν προχωρούν οι κοινωνίες. 

Τέλος, μιας και συμπληρώθηκαν 50 χρόνια μεταπολίτευσης, ας μην ξεχνάμε ότι μια κοινωνία σε αναβρασμό(1974), άρα μια διεκδικητική κοινωνία ήταν εκείνη, που πίεσε κόμματα και θεσμούς να οικοδομήσουν κάθε θετική κατάκτηση της πρόσφατης ιστορίας μας. Χαρισματικές προσωπικότητες υπήρξαν. Ήρωες «τρία μέτρα ψηλοί» και μάγοι με ραβδιά δεν υπήρξαν. Υπήρξαν αγωνιστές, καθημερινοί άνθρωποι και ανήσυχα πνεύματα, που δεν συμβιβάστηκαν με «λιγότερο ουρανό». Ίσως να χρειαζόμαστε κάτι αντίστοιχο. Για να το επιτύχουμε όμως, ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. 

Το πρώτο βήμα για να  λύσεις το πρόβλημα είναι να το διαπιστώσεις και το δεύτερο, να έχεις την βούληση να το αλλάξεις. 

Θέλουμε; Αντέχουμε; Μπορούμε;

ΥΓ: Όποιος χαρίζει την κα. Καρυστιανού στην ακροδεξιά και στον λαϊκισμό είναι πολιτικά επικίνδυνος και δεν έχει ιδέα τι συνέβη στα μεγάλες συγκεντρώσεις του χειμώνα. Χρωστάμε ήδη ως κοινωνία ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Μαρία Καρυστιανού.

ΠΗΓΗ: Στο Dnews.gr....

https://www.dnews.gr/eidhseis/politikes-eidhseis/532721/dionysis-temponeras-sto-dnews-to-kinima-ton-tempon-kai-o-kathreftis-mas

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η πολιτική των αρχουσών ελίτ απειλεί την ύπαρξη της Ελλάδας

του Γιώργου Μαργαρίτη*

Οι ενδείξεις είναι πολλές και διαδέχονται η μία την άλλη. Καμία από αυτές δεν είναι «θανατηφόρα» με την έννοια ότι καμία από αυτές δεν παράγει άμεσο καταλυτικό αποτέλεσμα. Απλά συσσωρεύονται, η μία πίσω από την άλλη σε τρόπο ώστε το άθροισμά τους να δημιουργεί μια νέα κατάσταση, μια νέα πραγματικότητα.

Να ξεκινήσουμε από τις πλέον σταθερές που πλέον περνούν απαρατήρητες. Οι διαδοχικές τουρκικές NAVTEX σε οποιαδήποτε ζώνη του Αιγαίου, στα δυτικά των μεγάλων νησιών, πάνω και γύρω από τον 25ο μεσημβρινό ο οποίος, να θυμίσουμε, «εκβάλει» στο Ηράκλειο της Κρήτης. Δεσμεύσεις για στρατιωτικές ασκήσεις, δεσμεύσεις για «έρευνα και διάσωση», δεσμεύσεις για έρευνες ωκεανογραφικές, χαρτογραφικές, οικολογικές και ό,τι άλλο μπορεί ο καθένας να φανταστεί.

Το Αιγαίο είναι πλέον χώρος για δύο ή μάλλον για περισσότερα από δύο – αμερικανικά και «συμμαχικά» πλοία το διαπλέουν μη δίνοντας σε κανένα λογαριασμό για το φορτίο τους. Το τελευταίο εξάλλου αφορά τον πόλεμο κατά της Ρωσίας στον οποίο –με δήλωση του πρωθυπουργού– μετέχει η Ελλάδα και, ως εκ τούτου, ο σκοπός είναι «ιερός». Σε «ιερά» ζητήματα δεν έχουν θέση οι μεμψιμοιρίες περί «εθνικής κυριαρχίας».