του Λεωνίδα Βατικιώτη
Τεχνητή κρίση, κατ’ εντολή του Ισραήλ, είναι η μεταναστευτική κρίση που εξελίσσεται από την Πέμπτη στα σύνορα της Ισπανίας. Στόχος του ισραηλινού σχεδίου αποσταθεροποίησης είναι η υπονόμευση και η ανατροπή του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ διότι ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός υποστηρίζει την Παλαιστίνη κι αρνείται να γίνει πειθήνιο όργανο του Ισραήλ όπως έχουν εξελιχθεί σχεδόν όλοι οι ευρωπαίοι πρωθυπουργοί.
Ο Σάντσεθ έχει μπει στο στόχαστρο του Σιωνισμού επειδή μαζί με τη Νότια Αφρική έφερε το Ισραήλ ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου με την κατηγορία της διάπραξης γενοκτονίας στην Γάζα. Το αποτέλεσμα ήταν να εκδοθεί ένταλμα σύλληψης για τον ισραηλινό πρωθυπουργό. Ο Σάντσεθ αναγνώρισε το κράτος της Παλαιστίνης, δέχτηκε στην Μαδρίτη τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς με τιμές αρχηγού κράτους, έδωσαν μαζί συνέντευξη Τύπου και αποκάλεσε την Παλαιστίνη «αδερφό κράτος». Ο Σάντσεθ το 2025 απαγόρευσε την πώληση όπλων και την εισαγωγή κάθε είδους εμπορεύματος από τους παράνομους εβραϊκούς εποικισμούς. Κατ’ επανάληψη επίσης έχει ζητήσει από την ΕΕ να εφαρμόσει κατά του Ισραήλ όποιες κυρώσεις εφάρμοσε κι εναντίον της Ρωσίας, με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Σάντσεθ κόκκινο πανί για Ισραήλ, Τραμπ, άκρα Δεξιά
Ο Σάντσεθ …επιδείνωσε περαιτέρω την θέση του μπαίνοντας επιπλέον στο στόχαστρο του Τραμπ. Αφορμή ήταν η απροθυμία της Ισπανίας να αυξήσει τις πολεμικές της δαπάνες όπως απαίτησαν οι ΗΠΑ απ’ όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ για να έχουν δουλειές οι αμερικανικές πολεμικές βιομηχανίες κι έσοδα όσοι πολιτικοί σιτίζονται απ’ αυτές. Η Ισπανία αφιερώνει το 2,13% του ΑΕΠ της για πολεμικές δαπάνες, όταν ο Τραμπ έχει ζητήσει να καταβάλουν το 5%, με αποτέλεσμα στην πρόσφατη σύνοδο του πολεμικού οργανισμού στην Άγκυρα ο Τραμπ να ξεπεράσει σε γραφικότητα ακόμη και τον εαυτό του δίνοντας ρεσιτάλ ύβρεων εναντίον της Ισπανίας: «Δεν θέλω να έχω καμία σχέση με την Ισπανία. Διακόψτε κάθε εμπόριο με την Ισπανία ακόμη και τα ταξίδια. Ούτε να τους μιλάτε. Είναι απελπισμένοι, κακοί άνθρωποι», δήλωσε κάνοντας κάθε σοβαρό άνθρωπο να εκτιμήσει εκ νέου την Ισπανία.
Ο Σάντσεθ έδωσε μαθήματα πολιτικής αρχών, αποτελώντας εξαίρεση στην ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία της υποταγής στον ιμπεριαλισμό και του καιροσκοπισμού, πριν απ’ οπουδήποτε άλλου στο εσωτερικό της χώρας του. Εξελέγη επικεφαλής του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος PSOE το 2014, αλλά το 2016 οι βαρόνοι του κόμματος τον ανάγκασαν σε παραίτηση επειδή αρνήθηκε να συγκυβερνήσει με τη Δεξιά. Το 2017 ξαναπήρε την ηγεσία με την βοήθεια των μελών του κόμματος του, στους οποίους απευθύνθηκε προτάσσοντας την ανάγκη για δημοκρατία. Το 2018 εξελέγη πρωθυπουργός στηριζόμενος σε μια οριακή και εύθραυστη πλειοψηφία. Το 2023 έδωσε αμνηστία σε όσους συμμετείχαν στο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Καταλονίας, κλείνοντας έτσι μια χαίνουσα πληγή που δίχαζε την Ισπανία, προκαλώντας φυσικά την οργή της Δεξιάς.
Ο Σάντσεθ κατάφερε να γίνει κόκκινο πανί και για την ευρωπαϊκή Δεξιά μετά την απόφαση του να νομιμοποιήσει 500.000 μετανάστες χωρίς χαρτιά (σε μια χώρα 50 εκατ. κατοίκων και από ένα σύνολο 1,2 εκατ. μεταναστών χωρίς χαρτιά). Σε αυτό το πλαίσιο η μεταναστευτική κρίση φάνηκε να δικαιώνει τις επιθέσεις της παγκόσμιας Δεξιάς εναντίον του που ξεκινούσαν από τον θαυμαστή του Κασιδιάρη νεοναζί Έλον Μασκ κι έφταναν στην ιταλίδα νεοφασίστρια πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι η οποία ζήτησε να ανασταλεί η συμμετοχή της Ισπανίας στην ζώνη Σένγκεν. Παρότι η αντίδραση της Μελόνι στρεφόταν στο εσωτερικό της χώρας κι επιχειρούσε να υπερακοντίσει σε αντιμεταναστευτική δημαγωγία τον ακροδεξιό πρώην στρατηγό Ρομπέρτο Βανάτσι που αργά και σταθερά διεμβολίζει το δικό της ακροατήριο, κατάφερε να μετατρέψει την ισπανική μεταναστευτική σε ευρωπαϊκή κρίση.
