Η Τέλεια καταιγίδα!

 

Του Θανάση Κ. 

Οι αγροτικές κινητοποιήσεις δεν ξεσπάνε μόνο στην Ελλάδα - σαρώνουν ολόκληρη την Ευρώπη! Και δεν είναι ούτε τυχαίες ούτε αποσπασματικές. 

Δεν οφείλονται σε ένα «μέτρο», σε μια «λάθος απόφαση» ή σε κάποια πρόσκαιρη δυσαρέσκεια. Είναι το αποτέλεσμα μιας σπάνιας ιστορικής σύμπτωσης εξελίξεων - μιας τέλειας καταιγίδας - όπου οικονομικές, περιβαλλοντικές, θεσμικές και γεωπολιτικές πιέσεις - και συσσωρευμένες στρεβλώσεις - έπεσαν σχεδόν ταυτόχρονα πάνω στον ευρωπαϊκό Πρωτογενή τομέα.

Την τελευταία διετία, οι αγρότες σε Ολλανδία, Βέλγιο, Γαλλία και αλλού βρίσκονταν ήδη στους δρόμους. Όχι για «παραπάνω επιδοτήσεις», αλλά διεκδικώντας να συνεχίσουν να παράγουν! Να συνεχίσουν να υπάρχουν...

* Οι περιβαλλοντικοί περιορισμοί του Green Deal, η εκτίναξη του ενεργειακού κόστους, και η υπέρ-ρύθμιση (over-regulation) της αγροτικής παραγωγής είχαν μετατρέψει την ευρωπαϊκή Γεωργία σε πεδίο ιδεολογικών πειραματισμών, αποκομμένων από την πραγματικότητα της αγοράς και της επισιτιστικής ασφάλειας.

-- Παράλληλα, την τελευταία χρονιά κατέστη σαφές ότι η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) θα συρρικνωθεί κι άλλο. Από θεμέλιος λίθος της Κοινής Αγοράς - όταν απορροφούσε σχεδόν το 70% του κοινοτικού προϋπολογισμού - έχει περιοριστεί σήμερα περίπου στο 25%, με σαφείς τάσεις περαιτέρω μείωσης, ώστε να «απελευθερωθούν πόροι» για νέες εξοπλιστικές και γεωπολιτικές προτεραιότητες. Δηλαδή: λιγότερη στήριξη στον Ευρωπαίο αγρότη, ακριβώς τη στιγμή που το κόστος του εκτοξεύεται.

 

-- Μέσα σε αυτή τη συγκυρία, στην Ελλάδα έσκασε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Που αφορά την εσωτερική διαχείριση, τη θεσμική ανεπάρκεια και τις ελληνικές στρεβλώσεις στις επιδοτήσεις - φαινομενικά άσχετα με τα βαθύτερα αίτια που πυροδοτούν εκρήξεις στην υπόλοιπη Ευρώπη...

Προς στιγμήν το ελληνικό αγροτικό ζήτημα έμοιαζε να εγκλωβίζεται εκεί, με την προσδοκία ότι θα εκτονωθεί, αν «λυθεί το θέμα εδώ».

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΜΑΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

12 Ιανουαρίου 2026

Ανδρέας Κυράνης

Λάβαμε και δημοσιεύουμε ένα κείμενο συμβολής του Ανδρέα Κυράνη στο 2ο Συνέδριο για το υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας στη τροχιά του 21ου αιώνα, με τίτλο: «Για την παραγωγική μας συγκρότηση και το υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας».

«ἀναθρεῖ ἃ ὄπωπε»

«Ἀρχὴ σοφίας ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις»

«Οὐκ ἐν τῷ πολλῷ τὸ εὖ, ἀλλ’ ἐν τῷ εὖ τὸ πολύ» ή αλλιώς το κατάλληλο είναι πολύ.

Η ύπαρξη μιας χώρας ως αυτεξούσιας, αυτοδύναμης και αυτόφωτης συλλογικής οντότητας, και του λαού της ως ενεργού υποκειμένου, προϋποθέτει μια πρωταρχική υλική βάση. Τόπο, διαχρονία και αυτεξούσια παραγωγική υπόσταση. Αυτή και μόνο η παραγωγική υπόσταση, συγκροτεί και στηρίζει το συλλογικό υποκείμενο σε ειδοποιό οντότητα στο διεθνές γίγνεσθαι, επιτρέποντας του παράλληλα να συγκροτήσει ταυτότητα πολιτειακή, πνευματική και πολιτισμική.

Ο αείμνηστος πρύτανης του ΕΜΠ, Θεμιστοκλής Ξανθόπουλος, μιλούσε και έγραφε για την ζωτική, σε «συνθήκες πολέμου», ανάγκη ενδογενούς παραγωγικής μας ανασυγκρότησης.

Ζούμε μια σκληρά μεταβατική, χαοτική εποχή που την υπερπροσδιορίζει η ριζική αλλαγή στο κυρίαρχο παραγωγικό μοντέλο. Το μοντέλο αυτό, αγνό προϊόν της αποικιοκρατίας, γεννήθηκε μαζί της κάπου στον 11ο αιώνα με την ανάδυση της ενετοκρατίας, αξιοποίησε την πτώση του Βυζαντινού κόσμου, γέννησε την Δυτική Αναγέννηση, τον Δυτικό εργαλειακό διαφωτισμό και την περίφημη βιομηχανική επανάσταση. Στην τελευταία του φάση, ήδη από τον 19ο αιώνα, ταυτίστηκε με τον αγγλοσαξονικό κόσμο και το κυρίαρχο διεθνώς πρότυπο του.

Η λεγόμενη τεχνολογική επανάσταση, προϊόν της τεχνοεπιστήμης, «ωριμάζει» στις μέρες μας ως παντοκρατορία της τεχνητής νοημοσύνης τινάζοντας στον αέρα το μέχρι χθες κυρίαρχο διεθνές παραγωγικό σκηνικό.

Ο Θεμιστοκλής Ξανθόπουλος, ως γνήσιος μηχανικός, εμβαθύνοντας στην ιστορία, ως την μήτρα του σήμερα, προσομοίαζε την περίοδο που διανύουμε, με εκείνην της μετάβασης από την εποχή του χαλκού στην εποχή του σιδήρου. Τότε, στο διάβα δυο πολύ αιματηρών αιώνων, των περίφημων «σκοτεινών χρόνων», μια ανάλογη στα μέτρα της εποχής τεχνολογική επανάσταση, ανατρέπει την μονοκρατορία των ιερατείων της γνώσης και επιτρέπει την διάχυση της σε ευρύτατα στρώματα. Τότε, μέσα σε μια ριζική ανακατανομή ισχύος, καταστρέφονται πάλαι ποτέ ανίκητες φεουδαρχίες και επιτρέπεται η ανάδυση του νεοφυούς είδους της αρχαιοελληνικής δημοκρατίας.

ΣΑΡΟΠΟΥΛΟΣ: Έρχεται πείνα στην Ελλάδα χωρίς επάρκεια και αυτάρκεια. Οι Ευρωβουλευτές ψήφισαν ΝΑΙ.

Θα ταράξει συθέμελα την Ευρώπη η Συμφωνία ΕΕ-Mercosur, καθώς δημιουργεί επισφαλείς συνθήκες, όχι μόνο για το μέλλον του πρωτογενούς τομέα, αλλά και των καταναλωτών με την αθρόα εισαγωγή προιόντων από τις τεράστιες αγορές Αργεντινής και Βραζιλίας, χωρίς προδιαγραφές, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Κεντρικής Μακεδονίας Αθανάσιο Σαρόπουλο. 

Οι τριγμοί που προκαλεί φαίνονται σήμερα στη Ρουμανία με σοβαρή κυβερνητική κρίση, από το ΝΑΙ στη συμφωνία. 

Τα νούμερα είναι αμείλικτα για την Ελλάδα, εξηγεί ο κ.Σαρόπουλος, τα αγροτικά μας προϊόντα καθίστανται μη ανταγωνιστικά, η χώρα μας δεν έχει αυτάρκεια σε βασικά αγαθά. όπως διαφαίνεται οι Ευρωβουλευτές της ΝΔ, δεν ήξεραν τι ψήφιζαν, ακόμη και οι χώρες που ψήφισαν ΝΑΙ, πήραν σημαντικά ανταλλάγματα, το μόνο που μας σώζει τώρα, είναι να συστρατευτούμε με τους Γάλλους που δεν θα πέσουν αμαχητί, θα ορίσουν συγκεκριμένες προδιαγραφές στα εισαγόμενα προϊόντα, συμπληρώνει ο κ.Σαρόπουλος. Οι συνθήκες αυτές με δεδομένο, τις γεωπολιτικές αναταράξεις και την μη αυτάρκεια σε βασικά αγαθά, μας οδηγούν σε επισιτιστική κρίση και μάλιστα άμεσα, επισημαίνει ο κ.Σαρόπουλος.

Το Κρυφό Σχέδιο: MERCOSUR και το τέλος της Αγροτικής τάξης - Ο Τεχνοφεουδαλισμός είναι εδώ

ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΝΑΜΙΣΗ ΜΗΝΑ ΜΠΛΟΚΑ

Δημήτρης Κοδέλας

Ύστερα από ενάμιση μήνα με μπλόκα και έναν τόσο μαζικό και επίμονο ξεσηκωμό των αγροτών, 

η κυβέρνηση εξακολουθεί να απαντά με τακτικισμούς, κούφια λόγια, πολιτική επικοινωνία, διαίρεση, καταστολή, χωρίς καμία σοβαρότητα, χωρίς κανένα πραγματικό ενδιαφέρον και στοιχειώδη συναίσθηση.

🍁Αυτό που φωνάζουν οι αγρότες με την υποστήριξη μεγάλου κομματιού της υπόλοιπης κοινωνίας είναι: 

Να μπει ένα φρένο στην ερήμωση της υπαίθρου – να συνεχίσει αυτή η χώρα να παράγει. 

Και για να γίνει αυτό, χρειάζονται αγρότες, κτηνοτρόφοι, μελισσοκόμοι. 

Και δεν χρειαζόμαστε κι άλλους να στοιβαχτούν στην Αθήνα, αλλά πρέπει να μείνουν και να διατηρήσουν ζωντανή την περιφέρεια και τη δυνατότητα να παράγουμε ποιοτικά τρόφιμα, σε ένα περιβάλλον αστάθειας και αγροδιατροφικής πίεσης για χαμηλότερης ποιότητας τροφή.

🍁Και απέναντι σε ένα ζήτημα που είναι ζήτημα επιβίωσης για τους αγρότες, διατροφικής κυριαρχίας και επάρκειας για την χώρα, η κυβέρνηση απαντά με:

- ένα μεγάλο προκλητικότατο ΝΑΙ στη Mercosur, 

- χωρίς κάποια πρωτοβουλία ανάταξης της κτηνοτροφίας που αποδεκατίζεται 

- με μέτρα της πλάκας για τα κόστη παραγωγής, τις τιμές παραγωγού / καταναλωτή, τον έλεγχο της αγοράς, κλπ

- την παραδοχή ότι δεν υπάρχει εθνικός αγροτικός σχεδιασμός και τη συγκρότηση, ύστερα από 7 χρόνια διακυβέρνησης, διακομματικής επιτροπής για την πρωτογενή παραγωγή... 

-την μεταφορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ και πρώτο δείγμα γραφής την τοποθέτηση της Τυχεροπούλου στο "Γραφείο λειτουργίας Παιδότοπου"!

- επαναλαμβάνοντας μονότονα ότι δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για την πρωτογενή παραγωγή, παρά τα συνεχή υπερπλεονάσματα του προϋπολογισμού.

- μια παρωδία ετεροχρονισμένου και σκηνοθετημένου κοινωνικού διαλόγου, 

Κλείνω με τον επίλογο σε άρθρο μου στο Δρόμο του περασμένου Σαββάτου:

🍁Η τακτική που ακολουθήθηκε έως σήμερα θα μπορούσε φυσικά να συζητηθεί, ωστόσο αυτή τη στιγμή κρίσιμα είναι τρία ζητήματα. 

Γιατί το αγροτικό είναι ζήτημα εθνικής κυριαρχίας -Δρ Βασίλης Λύκος

Οι αγρότες γύρισαν την πλάτη στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και η συνάντηση μαζί του δεν θα γίνει…Ο πρωθυπουργός της κυβέρνησης η οποία πριν από μερικές ώρες έδωσε θετική ψήφο στη συμφωνία -ταφόπλακα της αγροτικής παραγωγής ,την Mercosur.

Το αγροτικό ζήτημα δεν είναι αν θα δει ο Μητσοτάκης τους αγρότες …Έτσι κι αλλιώς δεν έχει να τους πει τίποτα ουσιαστικό για τα πραγματικά προβλήματα της αγροτικής παραγωγής.

Δεν έχει τίποτα να πει για την αρπαγή της γης τους ,η οποία ήδη συντελείται…
Τίποτα για το διατροφικό έλλειμμα της χώρας, για τα συνθετικά και επικίνδυνα τρόφιμα που έρχονται, για τις εισαγωγές κρέατος από το εξωτερικό, χωρίς  ουσιαστικούς ελέγχους για καρκινογόνες ουσίες που έχουν εντοπιστεί, τίποτα για το πραγματικό αγροτικό ζήτημα.
Αυτό ακριβώς κάνει ο Δρ Περιβαλλοντικής Διαχείρισης Βασίλης Λύκος, ο οποίος είναι και ανεξάρτητος περιφερειακός σύμβουλος Στερεάς Ελλάδας.

Η επιβλαβής για την Ελλάδα συμφωνία Ε.Ε.- MERCOSUR

Από δρόμος
-12 Ιανουαρίου, 2026

του Αθανάσιου Σ. Σαρόπουλου*

ΗMERCOSUR είναι η «Κοινή Αγορά του Νότου». Ιδρύθηκε το 1991 και έχει ως πλήρη μέλη τις χώρες Αργεντινή, Βραζιλία, Βολιβία (εντάχθηκε το 2024), Ουρουγουάη και Παραγουάη, ενώ η ιδιότητα του μέλους που είχε η Βενεζουέλα αναστάλθηκε το 2016 για πολιτικούς λόγους. Συνδεδεμένες με συμφωνίες με τη MERCOSUR είναι και η Χιλή, το Περού κ.ά. Αποτελεί μία κοινή αγορά 295.000.000 περίπου καταναλωτών που δεν θα άφηνε ασυγκίνητη την Ε.Ε., η οποία ξεκίνησε διαπραγματεύσεις μαζί τους για μία εμπορική συμφωνία από το 1999. Είναι μία αγορά, όμως, με χαμηλό βιοτικό επίπεδο και γεωργική έκταση τριπλάσια της ευρωπαϊκής.

Ο τρόπος παραγωγής των αγροτικών προϊόντων που αποτελούν την κύρια παραγωγή της MERCOSUR διαφέρει ριζικά από τον ευρωπαϊκό, και οδηγεί σε πολύ χαμηλό κόστος παραγωγής. Υπάρχει εκτεταμένη η λεγόμενη «υιοθεσία γης», καθώς μεγάλες εταιρίες αγοράζουν τη γη και προχωρούν σε καθετοποιημένη παραγωγή (το 60% της γεωργικής γης της Βολιβίας και το 35% της Παραγουάης ανήκει σε εταιρίες), σημαντική παιδική εργασία, αποψίλωση δασών για δημιουργία νέας γεωργικής γης στον Αμαζόνιο και αλλού, ενώ οι εκτάσεις οι οποίες είναι καλλιεργημένες με γενετικώς τροποποιημένα φυτά αποτελούν το 47% του συνόλου παγκοσμίως.

Η ΛΙΣΤΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΣΥΝΤΟΜΑ ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ ΜΑΣ

Του Οδυσσέα Ελευθερόπουλου

Σήμερα η κυβέρνηση των Μητσοτάκηδων ψήφισε στις Βρυξέλλες ΥΠΕΡ της συμφωνίας ΕΕ - MERCOSUR. Η ομάδα χωρών MERCOSUR είναι κάτι σαν οικονομική ένωση των κρατών της Νοτίου Αμερικής: Αργεντινή, Βραζιλία, Παραγουάη, Ουρουγουάη και Βολιβία.

Σε άλλη ανάρτηση θα γράψω για το τι κρύβεται ΠΙΣΩ από την συμφωνία αυτή.

Εδώ απλά παραθέτω τα ΦΥΤΟΦΑΡΜΑΚΑ και τις ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΕΣ ΟΥΣΙΕΣ, οι οποίες θα περιέχονται στα εισαγόμενα γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, που θα κατακλύσουν την Ευρώπη, τα οποία παράγονται στις χώρες MERCOSUR και τα οποία είναι ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ στην ΕΕ!!

.

Ετσι, η ΕΕ 

❎θα συνεχίσει να τα απαγορεύει από τους Ευρωπαίους αγρότες και κτηνοτρόφους και ταυτόχρονα

❎ θα τα επιτρέπει στα εισαγόμενα από τις χώρες της Mercosur!!

Δύο μέτρα και δύο σταθμά από την ΕΕ ανάλογα πάντα με τα συμφέροντα των ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ…

.

=============

Α. ΦΥΤΟΦΑΡΜΑΚΑ

απαγορευμένα στην ΕΕ, που είναι σε χρήση σε χώρες Mercosur.

.

⛔ ΑΤΡΑΖΙΝΗ - ATRAZINE  /  Ζιζανιοκτόνο

Επίμονη στο περιβάλλον, ρυπαίνει υπόγεια ύδατα, ισχυρές ενδείξεις ενδοκρινικής διαταραχής και συσχέτισης με ορισμένους ΚΑΡΚΙΝΟΥΣ & νευρολογικές νόσους.

Όταν το κράτος βρίσκει εκατομμύρια για τον Μορέα, αλλά όχι για τον αγρότη

Ο αυτοκινητόδρομος Καλαμάτα – Αθήνα παρουσιάστηκε ως έργο ανάπτυξης για την Πελοπόννησο. Ένα έργο που υποτίθεται ότι θα έφερνε ασφάλεια, ταχύτερη μετακίνηση και οικονομική ανάσα στην ύπαιθρο. Στην πράξη όμως, ο δρόμος του Μορέα εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο ακριβούς άξονες της χώρας, με τα διόδια να αυξάνονται σχεδόν κάθε χρόνο, την ώρα που ο αγρότης μετρά ζημιές και χαμένο εισόδημα.
Ποιος πλήρωσε τελικά τον δρόμο
Ο Μορέας δεν κατασκευάστηκε μόνο με ιδιωτικά κεφάλαια. Από την αρχή, το έργο στηρίχθηκε:
από χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
από εθνικούς δημόσιους πόρους, και από τραπεζικό δανεισμό που αποπληρώνεται μέσω των διοδίων που πληρώνουν οι οδηγοί.


Με απλά λόγια, ο Έλληνας φορολογούμενος πλήρωσε διπλά: πρώτα μέσω κρατικής και ευρωπαϊκής συμμετοχής στην κατασκευή και στη συνέχεια μέσω των διοδίων.


446 εκατομμύρια ευρώ κρατικής στήριξης
Σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία και οικονομικά δεδομένα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, σε βάθος περίπου μιας δεκαετίας ο παραχωρησιούχος του αυτοκινητοδρόμου έχει λάβει έως και 446 εκατομμύρια ευρώ σε κρατικές ενισχύσεις, αποζημιώσεις και οικονομικές διευθετήσεις.


Τα ποσά αυτά δόθηκαν για:
•χαμηλότερη από την προβλεπόμενη κυκλοφορία,
•οικονομική «εξισορρόπηση» της σύμβασης,
•διασφάλιση της κερδοφορίας του έργου.


Δηλαδή, όταν τα έσοδα από τα διόδια δεν έφταναν, το κράτος κάλυπτε τη διαφορά.
Διόδια που ανεβαίνουν, χωράφια που αδειάζουν
Κάθε χρόνο οι τιμές στα διόδια αυξάνονται. Για τον αγρότη της Μεσσηνίας, της Αρκαδίας ή της Λακωνίας, αυτό σημαίνει:
•ακριβότερη μεταφορά προϊόντων,
•αυξημένο κόστος παραγωγής,
•μικρότερο καθαρό εισόδημα.


Την ίδια στιγμή, το κράτος δηλώνει πως «δεν υπάρχουν χρήματα»:
•για να καλυφθεί το χαμένο αγροτικό εισόδημα,
•για αποζημιώσεις που καθυστερούν,
•για ουσιαστική στήριξη απέναντι στην ακρίβεια, την ενέργεια και τα καύσιμα.


Δύο μέτρα και δύο σταθμά
Για τον αυτοκινητόδρομο βρίσκονται εκατοντάδες εκατομμύρια.
Για τον αγρότη, που κρατά ζωντανή την ύπαιθρο, περισσεύουν υποσχέσεις.
Η σύγκριση είναι αμείλικτη:
446 εκατ. ευρώ για να στηριχθεί ένας δρόμος,
μηδενική ή ελάχιστη στήριξη για το χαμένο αγροτικό εισόδημα.
Κι όμως, χωρίς τον αγρότη:
δεν υπάρχει τοπική οικονομία,
δεν υπάρχει παραγωγή,
δεν υπάρχει περιφέρεια.
Το ερώτημα παραμένει
Τελικά, ποιον στηρίζει το κράτος;
Τον άνθρωπο του χωραφιού ή τα συμβόλαια των παραχωρήσεων;
Όσο τα διόδια αυξάνονται και τα εκατομμύρια ρέουν προς τον Μορέα, τόσο ο αγρότης νιώθει πως πληρώνει – χωρίς να εισπράττει. Και αυτό δεν είναι ανάπτυξη. Είναι πολιτική επιλογή.

***

«Μορέας»: 446 εκατ. ευρώ κρατικές επιδοτήσεις σε μια δεκαετία, την ώρα που για τους αγρότες «δεν υπάρχουν» 300 εκατ.

Σε άρθρο του ο Νίκος Κουτουμανός αντιπαραβάλλει τα ποσά που κατευθύνθηκαν τα τελευταία χρόνια στην κοινοπραξία του αυτοκινητόδρομου Κόρινθος–Τρίπολη–Καλαμάτα με την κυβερνητική στάση απέναντι στο αίτημα επιστροφής φόρου πετρελαίου για πάνω από 500.000 αγρότες.

Στο επίκεντρο πολιτικής αντιπαράθεσης μπαίνουν οι κρατικές επιδοτήσεις προς την «Κοινοπραξία Μορέας», που έχει την παραχώρηση για κατασκευή, συντήρηση, λειτουργία και εκμετάλλευση του αυτοκινητόδρομου Κόρινθος – Τρίπολη – Καλαμάτα. Σε κείμενό του, ο Νίκος Κουτουμανός αναδεικνύει ότι μέσα σε μία δεκαετία η κοινοπραξία εισέπραξε 446 εκατομμύρια ευρώ από κρατικές επιδοτήσεις, την ώρα που –όπως σημειώνει– η κυβέρνηση αρνείται να διαθέσει 300 εκατομμύρια ευρώ ως επιστροφή φόρου πετρελαίου για πάνω από 500.000 αγρότες, επικαλούμενη «δημοσιονομικά περιθώρια».

Σύμφωνα με όσα παρατίθενται στο άρθρο, στις 24/11/2025, στην έναρξη των αγροτικών κινητοποιήσεων, το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών ενέκρινε την 40ή πληρωμή της Πρόσθετης Επιδότησης Λειτουργίας προς τον «Μορέα», ύψους περίπου 11 εκατ. ευρώ. Το ποσό αυτό, όπως αναφέρεται, προστέθηκε στις υπόλοιπες τρεις δόσεις του 2025, με τις συνολικές επιδοτήσεις του έτους (τακτικές και πρόσθετες) να φτάνουν τα 26.337.310,47 ευρώ.

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι, εκτός από τις επιδοτήσεις, η κοινοπραξία είχε και σημαντικά έσοδα από διόδια. Για την περίοδο 2016 έως 2025, στο κείμενο καταγράφονται 446 εκατ. ευρώ από κρατικές επιδοτήσεις και 360,5 εκατ. ευρώ από διόδια, δηλαδή συνολικά πάνω από 800 εκατ. ευρώ έσοδα, που –όπως επισημαίνεται– προέρχονται είτε άμεσα από το κράτος είτε από τους πολίτες μέσω διοδίων.

Στο ίδιο πλαίσιο, γίνεται αναφορά στη σύμβαση παραχώρησης και στις αλλαγές της. Όπως αναφέρεται, η αρχική σύμβαση του 2007, επί κυβέρνησης ΝΔ, προέβλεπε επιδότηση λειτουργίας περίπου 200 εκατομμυρίων ευρώ. Το 2015, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, τροποποιήθηκε η σύμβαση και θεσπίστηκε η Πρόσθετη Επιδότηση Λειτουργίας, ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, με αιτιολόγηση την οικονομική κρίση και τη «βιωσιμότητα» του έργου. Στο άρθρο σημειώνεται ότι τη νέα συμφωνία προετοίμασε η κυβέρνηση Σαμαρά, την υπέγραψε η κυβέρνηση Τσίπρα και την εφαρμόζει μέχρι σήμερα η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Ο Νίκος Κουτουμανός αναφέρεται και στη χρηματοδοτική εικόνα της κατασκευής του έργου. Όπως υποστηρίζει, το 2007 παραχωρήθηκε για εκμετάλλευση στην κοινοπραξία ήδη κατασκευασμένο τμήμα του δρόμου (Κόρινθος – Τρίπολη), δόθηκε περίπου 340 εκατ. ευρώ κρατικής χρηματοδότησης, εξασφαλίστηκαν περίπου 550 εκατ. ευρώ τραπεζικά δάνεια με εγγύηση του Δημοσίου, ενώ η κοινοπραξία συνεισέφερε 105 εκατ. ευρώ ίδια κεφάλαια. Στο ίδιο κείμενο γίνεται μνεία και σε «έκτακτα» ποσά από αποζημιώσεις και αναθεωρήσεις, χωρίς να παρατίθενται συγκεκριμένοι αριθμοί.

Παράλληλα, στο άρθρο καταγράφεται ότι για αγροτικά έργα και υποδομές, όπως φράγματα, αρδευτικά και οδοποιία, «διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις δεν δίνουν ‘φράγκο’», ενώ τονίζεται πως ακόμη και μεγάλης κλίμακας έργα, όπως ο αυτοκινητόδρομος, παραμένουν ελλιπή σε αντιπλημμυρική προστασία. Γίνονται ειδικές αναφορές σε πλημμύρες σε Καλαμάτα, Τρίπολη και Μεγαλόπολη.

Στο πολιτικό σκέλος, το κείμενο αναφέρει ότι η κυβέρνηση παραμένει ευθυγραμμισμένη με τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και ότι για τους αγρότες δίνονται μόνο αποσπασματικές λύσεις που δεν απαντούν στο κόστος παραγωγής και στις τιμές κάτω από το κόστος. Επίσης, παρατίθεται η θέση ότι η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει σε άμεσα και ουσιαστικά μέτρα στήριξης, ενώ στο τέλος αναφέρεται πως το ΚΚΕ δηλώνει ότι στηρίζει τις αποφάσεις που λαμβάνονται μέσα από συλλογικές διαδικασίες, αγροτικούς συλλόγους, Ομοσπονδίες και μπλόκα.

Το άρθρο υπογράφει ο Νίκος Κουτουμανός, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και περιφερειακός σύμβουλος Πελοποννήσου με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».

ΠΗΓΗ:https://www.facebook.com/share/p/1C5GbviYob/

https://www.gargalianoionline.gr/moreas-446-ekat-eyro-kratikes-epidotiseis-se-mia-dekaetia-tin-ora-poy-gia-toys-agrotes-den-yparchoyn-300-ekat/?fbclid=IwdGRjcAPSwwhleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZAwzNTA2ODU1MzE3MjgAAR7LmlMAA7904A9eKIhhT_5DJ5Zu1eguh_xKa_O1xuXbnQUTsJSRxNZFS90CEQ_aem__6p5CTMxaNnGNnmm9ycv2g
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

"ΤΟ ΕΒΑΛΕ ΚΑΗΜΟ"

Αντώνης Ανδρουλιδάκης 

"Έχασα ένα παλληκάρι... μας θανάτωσαν τα πρόβατα. Χίλια πρόβατα και τα αρνιά μαζί... Το έβαλε καημό... Πήγε σήμερα και κρεμάστηκε." (Λόγια της πονεμένης μάνας του κτηνοτρόφου, ο οποίος απαγχονίστηκε σήμερα, στη Βροντού Πιερίας.)

Αυτή η φράση «το έβαλε καημό», η πιο εύστοχη λεκτική συμπύκνωση της νεοελληνικής πραγματικότητας, είναι συγκλονιστική ακριβώς γιατί δεν είναι ψυχολογικός όρος. 

Είναι λαϊκή ανθρωπολογία του πόνου.

Δεν λέει «έπαθε κατάθλιψη».

Δεν λέει «είχε ψυχικά προβλήματα».

Λέει κάτι πολύ πιο βαθύ και πιο ακριβές:

ο καημός μπήκε μέσα του και τον έφαγε.

Στη λαϊκή γλώσσα, ο καημός δεν είναι συναίσθημα· είναι κατάσταση ύπαρξης. Είναι πόνος που δεν βρίσκει έξοδο, που δεν βρίσκει δικαιοσύνη, που δεν βρίσκει παρηγοριά. Είναι όταν η απώλεια δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά ταπεινωτική. 

Όταν δεν σου παίρνουν απλώς το βιός σου, αλλά σου παίρνουν τη θέση σου στον κόσμο.

Αυτός ο άνθρωπος δεν «αυτοκτόνησε» με τη στενή έννοια.

Συντρίφτηκε. Όπως χιλιάδες άλλοι! 

Από ένα Σύστημα που του πήρε τα πάντα και δεν του άφησε ούτε λόγο, ούτε αποκούμπι, ούτε ελπίδα αποκατάστασης.

Και η μάνα του το είπε όπως μόνο μια μάνα μπορεί:

όχι με όρους αιτιών και ευθυνών, αλλά με όρους ρήξης της καρδιάς.

«Το έβαλε καημό.»

Δηλαδή:

δεν άντεξε να ζει χωρίς αξιοπρέπεια.

Δεν άντεξε να κοιτά τον εαυτό του μέσα στην απόλυτη αδικία.

Δεν άντεξε να σηκώσει μόνος του έναν πόνο που έπρεπε να σηκώνει η Πολιτεία.

Αυτή η φράση δεν είναι απλώς θρήνος.

Είναι κατηγορώ. 

Γι’ αυτό το Κίνημα των Τεμπών δεν είναι απλώς διαμαρτυρία. Είναι η απάντηση στο κατηγορώ όλων αυτών των σιωπηλών θανάτων. 

Είναι το σημείο όπου ο καημός παύει να γίνεται αυτοκαταστροφή και μετατρέπεται σε συλλογική απαίτηση δικαιοσύνης.

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/17rZW6PNK9/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Βάϊος Γκανής : Ταφόπλακα στην διατροφική ασφάλεια της χώρας με ένα πολιτικό σύστημα σε αφασία

O Πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Βόρειας Φθιώτιδας, Βάϊος Γκανής, σε μια εξόχως αποκαλυπτική συζήτηση στον 98.4 από τις ανακοινώσεις του "τίποτα" της κυβέρνησης για τα μπλόκα των αγροτών, στις πραγματικές συνέπειες από τις συμφωνίες τύπου Mercosur στον πρωτογενή τομέα της Ελλάδας, με φόντο 6 βασικά αγροτικά προϊόντα και από την καταστροφή της διατροφικής επάρκειας της χώρας, στην απουσία εθνικής στρατηγικής για την επισιτιστική ασφάλεια της χώρας, στην "αφασία" του πολιτικού συστήματος για την καταστροφή της αγροτιάς με προεκτάσεις σε όλη την κοινωνία

ΒΑΣ. ΤΣΙΟΜΠΑΝΙΔΗΣ: ΚΑΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ - ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΥ

 Ο αγροτοσυνεταιριστής και πρόεδρος του Αγροτικού και Κτηνοτροφικού Κόμματος Ελλάδας, Βάκης Τσιομπανίδης, εξηγεί στον 98.4 πως εκτός της Mercosur και η εισδοχή ελεύθερα αγροτικών προϊόντων από την Ουκρανία ,

Η χαριστική βολή στους αγρότες! Τι είναι η συμφωνία Mercosur-Νότης Μαριάς*

Η συνέντευξη έγινε 30.12.2025 και την αναδημοσιεύουμε λόγω της επικαιρότητάς της 

Εδώ και τουλάχιστον ένα χρόνο ο Νότης Μαριάς, γράφει και λέει για την καταστροφική συμφωνία Mercosur. Καταστροφική για την αγροτική πολιτική όλης της Ευρώπης, άρα και της Ελλάδας.

Τι προβλέπει αυτή η συμφωνία και γιατί είναι το τελειωτικό χτύπημα για την αγροτική μας παραγωγή;

Οι αγρότες που έχουν βγει στους δρόμους θέτουν το ζήτημα και ρωτούν την κυβέρνηση τι σκοπεύει να κάνει στην ΕΕ. Πρωθυπουργός και υπουργοί απαντούν με …άλλα λόγια να αγαπιόμαστε, προφανώς γιατί θα κάνουν ότι τους πουν από τις Βρυξέλλες.

*Ο Νότης Μαριάς πρώην ευρωβουλευτής και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, όπως πάντα με στοιχεία, αναλύει αυτό το σοβαρό θέμα

TO MΕΓΑΛΟ, το αποφασιστικό ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ: η ΣΥΜΦΩΝΙΑ Mercosur!

Του Λευτέρη Τζιόλα

>>>  Aν είναι τα αγροτικά μπλόκα -και κατ΄ επέκταση η ελληνική κοινωνία- να θέσουν ασυμβίβαστα ένα ζήτημα, αυτό είναι τούτο: 

> ΟΧΙ σε αυτήν την εξοντωτική συμφωνία (ΕΕ-Mercosur)!!

Ένα εμπορικό αγροτικό ισοζύγιο με αναλογία 1 προς 13 εις βάρος της Ελλάδας αποτυπώνει το σημείο εκκίνησης της χώρας απέναντι στη συμφωνία Ε.Ε.-Mercosur.

Οι εισαγωγές αγροτικών προϊόντων από τη Λατινική Αμερική κυριαρχούν και ο αγροτικός κόσμος δεν έχει δει από τις αναφερόμενες δικλίδες καμία πραγματικά ικανή για να αποτραπούν νέες καταστροφικές πιέσεις στην εγχώρια παραγωγή και τα ελληνικά προϊόντα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το 2024 η Ελλάδα εισήγαγε από τις χώρες της Mercosur αγροτικά προϊόντα, τρόφιμα και ποτά (χωρίς τον καπνό) αξίας 452,1 εκατ. ευρώ, ενώ εξήγαγε στις ίδιες χώρες προϊόντα αξίας μόλις 34,5 εκατ. ευρώ.

Η Ελλάδα εισάγει ήδη σημαντικές ποσότητες αγροτικών προϊόντων από τις χώρες της Mercosur, με το μεγαλύτερο μέρος να αφορά πρώτες ύλες και τρόφιμα που χρησιμοποιούνται τόσο στην κατανάλωση όσο και στη μεταποίηση και τις ζωοτροφές.

Στον πυρήνα των εισαγωγών βρίσκονται προϊόντα ζωικής προέλευσης, όπως βόειο κρέας και πουλερικά, κυρίως από Βραζιλία και Αργεντινή, καθώς και ζάχαρη, με τη Βραζιλία να αποτελεί έναν από τους βασικούς προμηθευτές σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

«Μην φας! Έχουμε γρύλλο..»

Από το αγροτοκτηνοτροφικό ζήτημα στην εντομοφαγία

Ευγενία Σαρηγιαννίδη

08/01/2026

Είναι έκδηλο ότι η καταστροφή του πρωτογενούς παραγωγικού τομέα γίνεται με τρόπο συστηματικό και επιδοτούμενο εδώ και πολλά χρόνια. Αφορά εξίσου τη γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία, την μελισσοκομία. Ο αγροτικός πληθυσμός διαρκώς συρρικνώνεται. Τα χωριά αδειάζουν. Προτείνεται ο εποικισμός τους από αλλοδαπούς και αλλόθρησκους πληθυσμούς, ενώ οι πόλεις γεμίζουν ασφυκτικά.

Τίθεται λοιπόν ένα πρώτο ερώτημα τι θα αντικαταστήσει τους παραγωγούς του πρωτογενούς τομέα; Αυτό που εύστοχα περιέγραφε ο Δερμεντζόγλου σε μια πρόσφατη γελοιογραφία του: «Rooms to let, Trolls, Influencers και Entrepreneurs»;

Άλλωστε, το πραγματικό υπαρξιακό πρόβλημα της Ελλάδας είναι συγκεκριμένο. Όχι αφηρημένο και αόριστο. Είναι αυτό που διέρχεται καταρχάς από τη διατροφική αυτοσυντήρηση ενός λαού. Διότι, για να έχουμε υπαρξιακό…. Πρέπει προηγουμένως να υπάρχουμε. Να υπάρχουμε βιολογικά, δηλαδή να έχουμε «να φάμε», αλλά να υπάρχουμε και πολιτισμικά. Διότι, οι διατροφικές συνήθειες ενός λαού συνιστούν συγκροτητικό στοιχείο της κοινωνίας. Ο κάθε λαός έχει την «κουζίνα» του. Και η κουζίνα αυτή, όχι μόνο δίνει πολλές πληροφορίες για τις συνήθειες, τις έξεις, τη νοοτροπία, την σχέση με το φυσικό περιβάλλον, την γεωγραφία, την ιστορία κλπ. του συγκεκριμένου λαού, αλλά είναι βασικό συστατικό στοιχείο του πολιτισμού του. Η παγκοσμιοποίηση μεταξύ πολλών άλλων στοχεύει στην ομογενοποίηση των λαών δια της κατάργησης της κουζίνας του καθενός. Μέσα από διάφορα προσχήματα (την οικολογία, τις ασθένειες των ζώων, την ακρίβεια, την ευκολία στην πρόσβαση και κατανάλωση τροφής, τις κουλτούρες vegan κλπ.), επιχειρείται να καταργηθούν οι τοπικές διατροφικές συνήθειες με τις ιδιαιτερότητές τους.

Η ευρωγραφειοκρατία αποφάσισε να καταστρέψει τη γεωργία στην Ευρώπη

από τον Matt Martini - 21 Δεκεμβρίου 2025

Πηγή: Ματ Μαρτίνι

Οι διαπραγματεύσεις για τη συγχώνευση της Ευρωπαϊκής Κοινής Αγοράς με τη Mercosur έχουν ελάχιστη σχέση με τη γεωπολιτική, αν και, πρέπει να πούμε, η Νότια Αμερική, την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες, βάσει του ανανεωμένου Δόγματος Μονρόε, θεωρούν «πίσω αυλή» της, είναι στην πραγματικότητα ο μόνος μη εντελώς «αναθεωρητικός» ηπειρωτικός χώρος με τον οποίο η Ευρώπη και το Χρυσό Δισεκατομμύριο μπορούν ακόμα να εξετάσουν το ενδεχόμενο συναλλαγών χωρίς να χρηματοδοτήσουν τους εχθρούς της φιλελεύθερης ιερής τάξης: η Αφρική, κουρασμένη από την αποικιακή κοροϊδία, προτιμά να συνάπτει συμφωνίες με τη Ρωσία, την Κίνα, την Τουρκία ή τις πετρελαιομοναρχίες. Υπό αυτή την έννοια, μια συμφωνία για το εμπόριο αγροδιατροφικών προϊόντων με τη Λατινική Αμερική θα συμπλήρωνε την CETA (η οποία τέθηκε σε ισχύ προσωρινά) και την TTIP, η οποία εκτροχιάστηκε από την δασμολογική πολιτική του Τραμπ.

 
Εδώ τελειώνει η γεωπολιτική πτυχή και ξεκινά η πολύ πιο ανησυχητική της ευρωπαϊκής εσωτερικής πολιτικής.
Η Ευρώπη θα ήταν πλήρως αυτάρκης σε τρόφιμα, αν δεν υπήρχαν οι πράσινες, πολυτελείς και «βιώσιμες» πολιτικές με τις οποίες η ευρωγραφειοκρατία αποφάσισε να καταστρέψει την ευρωπαϊκή γεωργία. Πολιτικές για την καταπολέμηση των εκπομπών αζώτου, στις οποίες η Ολλανδία υπήρξε πρωτοπόρος τα τελευταία χρόνια, με μια συστηματική επίθεση στους αγροδιατροφικούς και κτηνοτροφικούς τομείς, καρότα και μαστίγια που περιλαμβάνουν λίγο-πολύ συγκαλυμμένη απαλλοτρίωση γεωργικής γης και επιδοτήσεις σε αγρότες και κτηνοτρόφους για την αναστολή της παραγωγής.
Η καταστροφή της επισιτιστικής αυτάρκειας είναι μια εγγενώς αυτοκτονική ιδέα, και όταν κάποιοι αποκαλούν την ιδεολογία της ευρωπαϊκής διακυβέρνησης «παγκοσμιοποιητική», έχουν δίκιο να χρησιμοποιούν αυτήν την έκφραση σε σχέση με επιλογές αυτού του είδους.

Η ιδέα της παροπλισμού της εντατικής γεωργίας και της μετατροπής της ηπείρου σε έναν οικολογικό κήπο για τους πλούσιους κρύβει επίσης μια άλλη μορφή υποκρισίας. Αυτό το είδος γεωργίας θα ήταν βιώσιμο αν η ευρωπαϊκή ήπειρος είχε 50 ή 60 εκατομμύρια κατοίκους, αντί για τα 400 εκατομμύρια που είναι στην πραγματικότητα. Τελικά, αυτό αποκαλύπτει το μαλθουσιανό υπόγειο ρεύμα που πάντα κρυβόταν πίσω από το δημόσιο πρόσωπο της δυτικής περιβαλλοντικής ιδεολογίας.

ΔΕΝ ΕΞΑΦΑΝΊΖΕΤΑΙ Η ΑΓΡΟΤΙΑ ΑΛΛΑ ΕΝΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ!

ΔΕΝ ΕΞΑΦΑΝΊΖΕΤΑΙ Η ΑΓΡΟΤΙΑ ΑΛΛΑ ΕΝΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ!

ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΡΟΤΟΔΙΑΤΡΟΦΗ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΩΝ ΑΙΩΝΩΝ 

"...Η ιστορία του καπιταλισμού συνδέεται, σε κάθε στάδιο, με τον αγώνα για την εξάλειψη της αγροτιάς και την αντικατάστασή της από την καπιταλιστική βιομηχανική γεωργία...

Η εξαφάνιση της αγροτιάς ήταν προγραμματισμένη εδώ και καιρό. 

Οι τρελοί επιστήμονες την είχαν προβλέψει. Μιλώντας για την κατάσταση του έτους 2000, ο Μαρσελέν Μπερθελό αναφώνησε:

 «Εκείνη την εποχή, δεν θα υπάρχει πια γεωργία, ούτε βοσκοί, ούτε αγρότες στον κόσμο: το πρόβλημα της ύπαρξης μέσω της καλλιέργειας θα έχει εξαλειφθεί από τη χημεία!» (Ομιλία στο Συμπόσιο της Χημικής Βιομηχανίας, 5 Απριλίου 1894)..."

Διαβάστε την καταγγελία από τους αγρότες της  Μεσσηνίας:

45 δισ. ευρώ σε όλη την Ευρώπη για να σταματήσουν οι αγρότες να παράγουν – και ο Πρωθυπουργός χαίρεται 

Η Ευρώπη πληρώνει τη συρρίκνωση της αγροτικής παραγωγής

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ανακοινώνει πακέτο 45 δισεκατομμυρίων ευρώ που θα μοιραστεί σε όλους τους ευρωπαίους αγρότες. Όμως πίσω από τους αριθμούς κρύβεται μια σκληρή πραγματικότητα: τα χρήματα αυτά δεν δίνονται για να αυξηθεί η παραγωγή, αλλά για να περιοριστεί. Πολιτικές που επιβάλλουν μειώσεις, εγκατάλειψη καλλιεργειών και «πράσινους» περιορισμούς οδηγούν τους αγρότες σε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: παράγετε λιγότερο ή σταματήστε να υπάρχετε.

Οι Έλληνες αγρότες στο περιθώριο

Στην Ελλάδα, η κατάσταση είναι ακόμη πιο δραματική. Οι ενισχύσεις που φτάνουν στους παραγωγούς είναι ελάχιστες, ανεπαρκείς για να καλύψουν το κόστος καυσίμων, λιπασμάτων και ενέργειας. Τα λεγόμενα «μέτρα στήριξης» μεταφράζονται σε ψίχουλα, ενώ η καθημερινότητα στα χωράφια γίνεται όλο και πιο ασφυκτική.

«Σταματήστε να παράγετε με ψίχουλα» – αλλά μόνοι σας

Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ζητά από τους αγρότες να σταματήσουν να «παράγουν με ψίχουλα» και να επενδύσουν περισσότερο. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση δεν εξασφαλίζει τους πόρους που απαιτούνται για να συνεχίσει η αγροτική παραγωγή να υπάρχει. Η αντίφαση είναι προκλητική: ζητούν από τον αγρότη να επιβιώσει χωρίς στήριξη, σε ένα περιβάλλον που τον ωθεί εκτός επαγγέλματος.

Η τελική μάχη μεταξύ κεφαλαίου και αγροτών;

από τον Denis Collin - 16 Δεκεμβρίου 2025

Πηγή: GRECE Ιταλίας

Η γεωργική κρίση που προκλήθηκε από την εξόντωση κοπαδιών όταν μια αγελάδα μολύνεται με μη μεταδοτική νόσο, για παράδειγμα στις περιοχές Ντουμπ και Αριέζ , εγείρει ευρύτερα ερωτήματα. Πέρα από τις τεχνικές πτυχές, η εξόντωση κοπαδιών, που ονομάζεται «μέτρα αποπληθυσμού» στη γραφειοκρατική ορολογία, θεωρείται από πολλούς αγρότες ως ένα νέο πλήγμα για την επιτάχυνση της εξαφάνισης της τάξης των αγροτών. Είναι γνωστό ότι οι Γιάνκηδες εξόντωσαν βουβάλια για να απαλλαγούν από τους ιθαγενείς Αμερικανούς, και δίνεται η εντύπωση ότι μια νέα εκδοχή αυτής της ιστορίας επαναλαμβάνεται εδώ. Για να κατανοήσουμε πλήρως τι διακυβεύεται, πρέπει να υιοθετήσουμε μια ευρύτερη ιστορική προοπτική.

Ο νόμος του κεφαλαίου

Η ιστορία του καπιταλισμού συνδέεται, σε κάθε στάδιο, με τον αγώνα για την εξάλειψη της αγροτιάς και την αντικατάστασή της από την καπιταλιστική βιομηχανική γεωργία. Η γέννηση του αγγλικού καπιταλισμού ήταν το τεράστιο κίνημα των περιφράξεων , το οποίο είδε τους γαιοκτήμονες να κλείνουν τα κοινά βοσκοτόπια και να εκδιώκουν τους αγρότες. Στο Κεφάλαιο , ο Μαρξ αφιερώνει εκτενείς αναλύσεις σε αυτό το επεισόδιο. Τα πρόβατα επρόκειτο να αντικαταστήσουν τους αγρότες και να παρέχουν μαλλί για τη βιομηχανία που μόλις άρχιζε να απογειώνεται. Γενικότερα, η παλιά παραδοσιακή γεωργία έπρεπε να εξαφανιστεί, επειδή και εδώ, η καπιταλιστική βιομηχανική παραγωγή έπρεπε να επεκταθεί. Η συσσώρευση κεφαλαίου είναι μια συνεχώς επεκτεινόμενη συσσώρευση και κανένας τομέας δεν πρέπει να την ξεφύγει.

Ο κεντρικός έλεγχος της τροφής πίσω από το πρόβλημα…

Οργισμένοι και οι Ευρωπαίοι αγρότες – Η ΕΕ σκοτώνει την πρωτογενή παραγωγή με… κανονισμούς, θα τρώμε σκουπίδια

Αυτό που απορρίπτουν οι αγρότες είναι κανονισμοί αποκομμένοι από την πραγματικότητα που θα τους απομακρύνουν από την παραγωγή

Κανείς δεν θέλει να ανήκει στη γενιά που χάσει την πρωτογενή παραγωγή, αλλά είμαστε πιο κοντά απο ποτέ.

Πέραν, όμως, από τις εξελίξεις στην Ελλάδα που σχετίζονται με το πολύκροτο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και την κατακόρυφη αύξηση του κόστους παραγωγής, αυτό ακριβώς εξελίσσεται αυτή τη στιγμή σε όλη την Ευρώπη…

Τα τελευταία δύο χρόνια, οι αγρότες σε όλη την Ευρώπη έχουν κινητοποιηθεί σε κλίμακα που θα έπρεπε να κυριαρχεί στους τίτλους των ειδήσεων.

Αντίθετα, αντιμετωπίζεται ως υπόκωφος θόρυβος – καθώς αθροίζονται πολλά συμφέροντα που θέλουν να διαστρέψουν τις διατροφικές μας συνήθειες – να τρώμε ακόμη και κατσαρίδες!

Στην Ολλανδία, οι αγρότες διαμαρτυρήθηκαν για τους κανονισμούς αζώτου που θα οδηγούσαν στη μαζική χρεοκοπία αγροκτημάτων — ακόμη και για επιχειρήσεις που ακολουθούν καινοτόμες μεθόδους.

Στη Γαλλία, οι αγρότες έχουν αποκλείσει αυτοκινητόδρομους και έχουν περικυκλώσει το Παρίσι με τρακτέρ, διαμαρτυρόμενοι για τους φόρους καυσίμων, τους περιορισμούς χρήσης γης και τα αδύνατα βάρη συμμόρφωσης με μια παρανοϊκή νομοθεσία.

Το αγροδιατροφικό και η υπόσταση της χώρας

Από δρόμος

του Δημήτρη Κοδέλα

Ας παρακάμψουμε για λίγο τον τρόπο που γίνεται η συζήτηση για τα αιτήματα των αγροτών. Υπάρχουν κάποια δεδομένα. Το αγροτικό εισόδημα μειώνεται, οι τιμές παραγωγού σε σχέση με το κόστος παραγωγής είναι χαμηλές, πολλοί είναι στο όριο της εγκατάλειψης, ειδικά η κτηνοτροφία απειλείται με αφανισμό, η ύπαιθρος ερημώνει και οι νέοι δεν μένουν πίσω, η χώρα εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από εισαγωγές για να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες της.

Εάν είναι έτσι η κατάσταση, που αναγκάζει ακόμα και τους κυβερνώντες να αναγνωρίσουν ότι υπάρχει πρόβλημα, τότε το μείζον ζήτημα είναι τι προτείνει και τι θα κάνει η κυβέρνηση για να αντιστραφεί αυτή η κατάσταση, που παρεμπιπτόντως είναι αποτέλεσμα και των πολιτικών της…

Το ίδιο ερώτημα απευθύνεται στο σύνολο του πολιτικού συστήματος το οποίο περιορίζεται σε μια εύκολη αντιπολίτευση και ασχολείται με το αγροδιατροφικό ζήτημα μόνο όταν αυτό έρχεται, μέσω κινητοποιήσεων, στην επικαιρότητα.

Η απάντηση είναι «σχεδόν τίποτα» ή «μια από τα ίδια». Το μόνο που η κυβέρνηση αντιτείνει είναι ότι:

α) θα πληρώσει τις επιδοτήσεις που ούτως ή άλλως κάθε χρόνο οφείλει να δίνει (ανάθεμα πώς τις δίνει και αυτές) και

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΤΟΥ 2025

#2ΤΡΕΙΣ  ΗΤΤΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΗΔΕΊΑ 

(Ή πώς η ΕΕ από εξαγωγέας αγροτοδιατροφικών κινδυνεύει τώρα να πεινάσει)

Post2Post 

Τρεις είναι οι κύριοι παράγοντες που διαμόρφωσαν την σημερινή πραγματικότητα, που δικαιολογεί τον πιο πάνω τίτλο και υπότιτλο::

🔸Το μοντέλο της υπερεντατικής εκμετάλλευσης που έχει επιλέξει να επιδοτεί, απαιτεί χημικά λιπάσματα, που τώρα βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο του ανεξέλεγκτου Πούτιν, άμεσα ή μέσω του ελέγχου της αγοράς ενέργειας.  

Το 35-40% του κόστους κάθε τροφής που βάζουμε στο στόμα μας είναι κόστος ενέργειας. Περίπου άλλο τόσο είναι και το ποσοστό των αγροεφοδίων, δηλαδή των λιπασμάτων, των φυτοφάρμακα και των ζωοτροφών (που είναι πάλι ενέργεια για την κτηνοτροφία). Η αλόγιστη εξάρτηση της ΕΕ από την εισαγόμενη ενέργεια και τις πρώτες ύλες από την Ρωσία και άλλες πηγές που διαμορφώθηκε στην περίοδο των παλιών αγελάδων της προηγούμενης παγκόσμιοποίησης για να διατηρηθεί το τρέχον μοντέλο των υπερεντατικών εκμεταλλεύσεων, οδήγησαν στην πρώτη ήττα της ΕΕ. Με αυτογκόλ.

🔸Οι τρεις τελευταίες ΚΑΠ στηρίζονται στην στρεμματική βασική επιδότηση των παραγωγών  ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥΣ και τι αυτή καταναλώνει σε ενέργεια ή άλλους φυσικούς πόρους. Αυτές αντικατέατησαν  μια προηγούμενη ΚΑΠ που επιδοτούσε παραγόμενο προϊόν, και που οδήγησε σε υπερπαραγωγή (και πτώση τιμών).