Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΡΟΥΜΠΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ

Περικλής Νεάρχου 

Η επίσκεψη του Αμερικανου υπουργου Εξωτερικων και Συμβούλου Εθνικης Ασφάλειας Μάρκο Ρούμπιο στην Ελλάδα ηταν βαρυσήμαντη για τη χώρα μας.  Ανεξάρτητα απο επι =μέρους θέματα, η επίσκεψη εχει ιδιαίτερη αξία , γιατί δεν συνδυάσθηκε με ταυτόχρονη εξισορροπητική μετάβαση στην Αγκυρα, ως συνήθως. Η Ελλάδα δηλαδή αντιμετωπίσθηκε ως αυτόνομη στρατηγική πραγματικότητα στην περιοχή και οχι ως το ενα σκέλος ενός αδιαχώριστου στρατηγικου διδύμου με επίσκεψη του Αμερικανου υπουργου την Αγκυρα, οπως ισχυε μέχρι τώρα.

Η αλλαγή, εαν ειναι σταθερή και οχι συγκυριακή, εχει μεγάλη σημασία και εχει σχέση με την αβεβαιότητα που δημιουργουν οι μεγαλεπήβολες στρατηγικές δολιχοδρομίες του Ερντογάν, με καθοδηγητικό αστρο το Ισλαμ και το οραμα για Νεο =Οθωμανική παλινόρθωση και επιβολή της Τουρκίας ως μεγάλης περιφερειακης δυνάμεως, με ηγεμονικό ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο.

Μέσα στο πλαίσιο αυτό και με δεδομένη την κατάσταση στην Ευρώπη, η Αμερικανική υπερδύναμη θεωρει σκόπιμη τη στρατηγική αναβάθμιση της Ελλάδος, με αξονες την ενέργεια και την αμυνα .Πολύ περισσότερο , οταν η στρατηγική σύγκλιση Ελλάδος , Κύπρου , Ισραήλ υποστηρίζεται απο τις ΗΠΑ ως εναρμονιζόμενη με την Αμερικανική πολιτική στην περιοχή και τις δεσμεύσεις για την ασφάλεια του Ισραήλ.

Ο Μάρκο Ρούμπιο δεν περιορίσθηκε ομως στην καθορισμένη ημερήσια διάταξη των στρατηγικων και διμερων θεμάτων.Αξιοποίησε την ευκαιρία της επισκέψεως του για να στείλει ενα πραγματικό μανιφέστο, απο τον εμβληματικό χωρο της Πνύκας, προς τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και ολο τον Δυτικό κόσμο για το Ελληνικό παράδειγμα και τις Ελληνικές αρχές και αξίες, που διεμόρφωσαν αυτό που αποκαλειται Δυτικός πολιτισμός και σύγχρονος ορθολογιστικός πολιτισμός.Η αποστασία του Δυτικου κόσμου απο τις αρχές αυτές ανοίγει το δρόμο της παρακμης.

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΤΟΥ ΟΗΕ ΑΝΤΟΝΙΟ ΓΚΟΥΤΕΡΕΣ ΕΡΙΞΕ ΤΗ ΜΠΑΛΑ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ

Περικλής  Νεάρχου, Πρέσβυς ε. τ.

" Η προοπτική επιλύσεως του Κυπριακού εξαρτάται απο τους λαούς της Κύπρου και τις Εγγυήτριες Δυνάμεις...Θα κάνω ότι μπορώ για να υποστηρίξω τους Ελληνοκυπρίους και τους Τουρκοκυπρίους..." .

Ο Αντόνιο Γκουτέρες, με τον βαρύγδουπο τίτλο του Γ. Γραμματέα του ΟΗΕ, μόνο αυτό μπόρεσε να πει στη Λευκωσία.Δεν θυμήθηκε ούτε τον Χάρτη και τις Αρχές των Ηνωμένων Εθνών ούτε τα καθοριστικά ψηφίσματα για το Κυπριακό του Συμβουλίου Ασφαλείας.Το ψήφισμα, π.χ. , 186 του 1964,με το όποιο το Συμβούλιο Ασφαλείας επιβεβαίωσε τη διεθνή αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, παρά την αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων απο το κράτος.Μ. Βρετανία και Τουρκία, επικουρούμενες τότε και απο τις ΗΠΑ, υπεστήριζαν οτι δεν υπάρχει πλέον Κυπριακή Δημοκρατία και οτι θα έπρεπε να συζητηθεί εξ υπαρχής η δημιουργία ενος νεου κράτους απο τις Εγγυήτριες Δυνάμεις και τις δυο Κοινότητες.  Το Συμβούλιο Ασφαλείας, με το καθοριστικό εκεινο ψήφισμα, επιβεβαίωσε οτι υπάρχει Κυπριακή Δημοκρατία, γιατί οι Τουρκοκύπριοι ειχαν αποχωρήσει με τη θέλησή τους απο το κοινό κράτος με σκοπό τη δημιουργία χωριστης εδαφικης οντότητας.

Τα ψηφίσματα επίσης του Συμβουλίου Ασφαλείας 541 του 1983 και 550 του 1984, με τα οποια καταδικάσθηκε η ανακήρυξη χωριστου κράτους το 1983.  Το Συμβούλιο Ασφαλείας, με τα ψηφίσματα αυτά , κατεδίκασε ως αποσχιστική ενέργεια την ανακήρυξη χωριστου κράτους και ζήτησε απο τα κράτη-μέλη να μη το αναγνωρίσουν και να μη αναπτύξουν μ' αυτό οποιαδήποτε σχέση και συνεργασία.Και ομως, ο Γ. Γραμματέας του ΟΗΕ συνάντησε στο δηθεν Προεδρικό στα κατεχόμενα τον " Πρόεδρο " του ψευυδοκράτους και εγκάθετο της Τουρκικής κατοχής για να συζητήσει μαζί του τη " λύση " του Κυπριακού.

Η ΑΓΚΥΡΑ ΚΛΙΜΑΚΩΝΕΙ ΤΙΣ ΠΙΕΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΥΠΟ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΝ ΕΝΤΑΣΕΩΝ

Περικλής Νεάρχου

Η τραγωδία με τους 15 νεκρούς λαθρομετανάστες στην Χίο είναι ένα ακόμη επεισόδιο του υβριδικού πολέμου που συντηρεί η Άγκυρα για να ασκεί πιέσεις στην Ελλάδα και για να εργαλειοποιεί το θέμα αυτό στην προπαγάνδα και στις επιδιώξεις της στο Αιγαίο.

Είναι θλιβερό ότι οι συνήθεις «ύποπτοι» αλληλεγγυοι των λαθρομεταναστών έσπευσαν πάλι να επιτεθούν στο Λιμενικό και στις πολιτικές αποτροπής της παράνομης μεταναστεύσεως, υποθάλποντας την ιδέα της μη απωθήσεως και των ανοικτών συνόρων. Μεταξύ αυτών, ύψώνουν πάλι τη φωνή αυτή που πρωταγωνίστησαν στην εγκληματική μεταναστευτική πολιτική του 2015, που παροξυνε  στη διαπασών ένα πρόβλημα που είχε ήδη προσλάβει πολύ ανησυχητικές διαστάσεις.

Η Κυβέρνηση, ενώ έχει τεράστιες ευθύνες για την ανοχή, αν όχι και την προαγωγή της παράνομης μεταναστεύσεως για μία ολόκληρη περίοδο, εμφανίζεται σήμερα ότι πρωτοστατεί στην Ευρώπη για τον έλεγχο' της και για τη λήψη μέτρων αποτροπής. Η αλήθεια είναι ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός και συνολικά η Κυβέρνηση, παρά τα όσα έλεγαν στο παρελθόν, αναγκάσθηκαν να λάβουν υπόψιν  τη μεγάλη μεταστροφή που έγινε στην Ευρώπη στο θέμα της παράνομης μεταναστεύσεως, αλλά και τον μεγεθυνόμενο  κίνδυνο στα Ελληνικά σύνορα από την απρόσκοπτη είσοδο νέων συνεχώς κυμάτων μεταναστών. Οι τελευταιοι  θα εγκλωβίζονταν μάλιστα, στο σύνολό τους, στην Ελλάδα, λόγω των αποτρεπτικών μέτρων που λαμβάνονται στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με πρώτη τη Γερμανία.

Τα μέτρα της Κυβερνήσεως είναι αποσπασματικά και ανεπαρκή για τον αποτελεσματικό έλεγχο ενός προβλήματος, που εξελίσσεται ήδη στο μεγαλύτερο εθνικό πρόβλημα, γιατί απειλεί την ίδια την εθνική ταυτότητα και εθνική συνοχή και ύπαρξη της χώρας. Η δημιουργία ενός τέτοιου προβλήματος εκ του μηδενός και με την ενεργό δράση του φθονερού και επίβουλου γείτονα μας, είναι ένα δείγμα της πολιτικής αφροσύνης και της ιδεολογικής και πολιτικής υποτέλειας που χαρακτηρίζει το πολιτικό μας σύστημα, με τις διάφορες « προοδευτικές» δήθεν και νεοφιλελεύθερες εκφάνσεις του.

Τι σημαίνει η προτεινόμενη τώρα από την Ελλάδα Πενταμερής για την Ανατολική Μεσόγειο;

3 Νοεμβρίου, 2025 

Γράφει ο

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΝΕΑΡΧΟΥ

Πρέσβυς ε.τ.

Προκάλεσε έκπληξη και απορία η πρόταση του πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη στη Βουλή, κατά τη συζήτηση, εκτός ημερησίας διατάξεως, της εξωτερικής πολιτικής της κυβερνήσεως για τη σύ­γκληση Πενταμερούς Διασκέψε­ως για τις θαλάσσιες Ζώνες και άλλα σχετικά θέματα στη Ανατολική Μεσόγειο.

Η ιδέα μιας πολυμερούς Διασκέψεως για την Ανατολική Μεσόγειο είχε εγερθεί το 2020 από τον τότε Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Charles Michel, με αφορμή τη νέα κρίση που είχε ξεσπάσει μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, μετά την Τουρκική πρόκληση της διεξαγωγής θαλασσίων ερευνών στη διεκδικούμενη από την Άγκυρα «Γαλάζια Πατρίδα». Η σημερινή κυβέρνηση τήρησε τότε παθητική στάση, για να μη ρίξει, υποτίθεται, λάδι στη φωτιά, και προέβη διά στόματος του υπουργού Εξωτερικών κ. Γεραπετρίτη σε μια απαράδεκτη δήλωση περί χωρικών υδάτων 6 μιλίων ως Ελληνικής κόκκινης γραμμής. Η δήλωση αυτή προκάλεσε απορία και προβληματισμό. Η Άγκυρα δεν θέλει και δεν έχει κανέναν λόγο να παραβιάσει τα 6 μίλια χωρικών υδάτων. Αντιθέτως, επιδιώκει τον εγκλωβισμό της Ελλάδος στα 6 ναυτικά μίλια και την αποτροπή της επεκτάσεώς τους μέχρι 12 μίλια, όπως η Ελλάδα έχει δικαίωμα, σύμφωνα με τις Πρόνοιες του διεθνούς θαλασσίου δικαίου.

Η Ελλάδα, επομένως, καθηλώνεται στα 6 μίλια και δεν αντιδρά στην παραβίαση της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας, που υπάρχει αφ’ εαυτής και ipso facto, όπως λέγεται στο διεθνές δίκαιο, ακόμη και αν δεν έχει ανακηρυχθεί. Το τελευταίο είναι απαραίτητο για την ΑΟΖ, που αφορά τα επιφανειακά ύδατα, την εκμετάλλευση τους για ενέργεια και την αλιεία. Η ΑΟΖ, για να υπάρξει, πρέπει να ανακηρυχθεί.

Η υπεράσπιση της υ­φαλοκρηπίδας έγινε αιτία δύο φορές, στη δεκαετία του ’70 και στη δεκαετία του ’80, για οξύτατη κρί­ση μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, που έφτασε στα πρόθυρα πολέμου. Τι σημαίνει η σημερινή πολιτική της ανοχής και της αδράνειας, όταν παραβιάζεται η Ελληνική υφαλοκρηπίδα και η Άγκυρα προσπαθεί να δημιουργήσει επί του πεδίου τετελεσμένα γεγονότα;

Ο Γιώργος Κασιμάτης, φωτεινός και ωραίος σαν αρχαίος ήρωας, πορεύεται στους Λειμώνες των μακάρων, με δικαιωμένη τη ζωή του.

Του Περικλή Νεάρχου 

Νοιώθω άφατη θλίψη για την αποδημία του αγαπητού φίλου και μεγάλου αγωνιστή των εθνικών μας θεμάτων Γιώργου Κασιμάτη.

Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στην Νομική Σχολή Αθηνών, δίδαξε πολλές γενεές δικηγόρων και κόσμησε με την παρουσία, το ήθος και το έργο του την Νομική Επιστήμη.

Νομικός σύμβουλος του πρώην Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, άφησε τη σφραγίδα του στο πολιτικό έργο και τους αγώνες μιας ολόκληρης γενιάς.

Ασυμβίβαστος προασπιστής του εθνικού συμφέροντος και του λαού, σήκωσε το ανάστημά του και το επιστημονικό του κύρος και κατακεραύνωσε τη μεγάλη απάτη και καταστροφή των μνημονίων καταγγέλλοντας την υπογραφή τους ως ευθεία παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδος.

Με το ίδιο σθένος, ύψωσε την φωνή του για την συνεχιζόμενη κατοχή στήν Κύπρο.Κατήγγειλε ειδικότερα με την Κοινή Διακήρυξη των Δέκα, αλλά και με κάθε άλλη ευκαιρία την ύπουλη προσπάθεια να επιβληθεί στην Κύπρο ως δήθεν λύση, είτε με κάποιο σχέδιο τύπου Ανάν είτε με την λεγόμενη Διζωνική Ομοσπονδία με πολιτική ισότητα, μια φενάκη λύσεως, που θα κατέλυε την Κυπριακή Δημοκρατία και θα έθετε ολόκληρη την Κύπρο υπό τον Γεωπολιτικό έλεγχο της Άγκυρας.

Η Κύπρος του Περικλή Νεάρχου – Ένα βιβλίο ορόσημο

13/04/2025

ΑΞΕΛΟΣ ΛΟΥΚΑΣ

Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σοφία για κάποιον που έχει ασχοληθεί με την σύγχρονη ιστορία μας, πολλώ μάλλον για ανθρώπους, όπως ορισμένοι εξ ημών, που πάνω από μισόν αιώνα ταλανίζονται με τα υπαρξιακά προβλήματα του Ελληνισμού, να συγκλίνουν στο ότι το Κυπριακό αποτελεί σημείο-κλειδί για την ερμηνεία της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας, ένα σημείο στο οποίο δοκιμάζονται οι απόψεις και η ευαισθησία του καθενός μας με τον πιο απόλυτο τρόπο.

Είναι αυτή η ουσιαστική διαπίστωση που με έφερε κοντά και στον Περικλή Νεάρχου ως κοινή αγωνία στην συγκρότηση μιας Νέας Στρατηγικής για την Κύπρο που και αποτυπώθηκε σε αρκετές περιπτώσεις όπως: Η συγκρότηση της “Επιτροπής των Δέκα” για την Κύπρο, η Διασκεπτική Συνάντηση για το Κυπριακό στην Πάφο, η Ημερίδα για τις τρέχουσες εξελίξεις στο Κυπριακό στο Πολεμικό Μουσείο και τέλος για να σταθώ στο έσχατο η συμμετοχή του Νεάρχου στον συλλογικό αφιερωματικό τόμο των “Τετραδίων”, για τα 50 χρόνια από την εισβολή και κατοχή της Κύπρου, με ένα κείμενο προπομπό του ετοιμαζόμενου τρίτομου έργου του και με τον χαρακτηριστικό τίτλο “Το έλλειμμα στρατηγικής θανάσιμη απειλή για την Κύπρο”.

Πριν σχολιάσω ορισμένες πτυχές του έργου θα ήθελα να αναφερθώ στα έντονα συναισθήματα που μου προκάλεσε η ίδια η έκδοσή του. Έχοντας διαβάσει κυριολεκτικά εκατοντάδες κείμενα για το Κυπριακό, το βέβαιο είναι ότι θα μπορούσα να πω πως πρόκειται περί ενός ακόμη σημαντικού έργου που πλαισιώνει μια κατά το μάλλον ή ήττον πλούσια βιβλιογραφία. Όμως η περίπτωση της εργασίας του Νεάρχου είναι εμφανές ότι ευθύς εξ- αρχής έχει βάλει αλλού, πολύ ψηλά, τον πήχη. Ως εκ τούτου το πρόβλημά μου ήταν να βεβαιωθώ ότι αυτό το αναμφίβολα ποσοτικά opus magnum αποτελούσε και επί της ουσίας ένα τέτοιο έργο. Το συμπέρασμα λοιπόν είναι πως ναι.

Πρόσκληση παρουσίασης έργου του κ. Περικλή Νεάρχου (Fwd: Πρόσκληση παρουσίασης έργου του κ. Περικλή Νεάρχου)

Geopolitics με τον Σάββα Καλεντερίδη: Καλεσμένος ο Πρέσβης ε.τ. Περικλής Νεάρχου

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΜΙΧΑΛΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΜΙΧΑΛΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ

του Περική Νεάρχου*

Ήμουν εκτός Αθηνών όταν έμαθα την απίστευτη είδηση οτι ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης δεν είναι πια μαζί μας. Ήταν πραγματικός κεραυνός. Τον είχα δει δύο εβδομάδες πριν. Ήθελε να μου δώσει το νέο του βιβλίο "Αγροφιλία ". Πήγαμε και φάγαμε μαζί και ήπιαμε μετά καφέ. Συζητήσαμε επί ώρες. Δεν μου παραπονέθηκε για θέματα υγείας. Αντιθέτως ,με συμβούλευε να προσέχω την υγεία μου, όπως , υποτίθεται, έκανε και αυτός.

Το τελευταίο βιβλίο του ήταν μια αφορμή για να κάνουμε μεγάλες αναδρομές στην πολιτική του ΠΑΣΟΚ αλλά και των άλλων Κυβερνήσεων στον αγροτικό τομέα. Πίστευε βαθιά οτι πρέπει τώρα να επικεντρωθούμε σε μια νέου τύπου αγροτική ανάπτυξη, η οποία θα συνδέει και θα συνθέτει την αγροτική ανάπτυξη με την ιστορία και τον πολιτισμό, το περιβάλλον, την παιδεία, την τεχνολογία και τη δημογραφική αναστροφή. Απέναντι στο παλαιό ρεύμα της αστυφιλίας, πρέπει να αντιτάξουμε τώρα την αγροφιλία.

Παρέπεμπε στη θεά Δήμητρα, στην Αρτέμιδα, τη μεγάλη οικολόγο θεά που τιμώρησε σκληρά τον Αγαμέμνονα γιατί είχε σκοτώσει ένα ελάφι στο ιερό άλσος της. Στο Αρκαδικό ιδεώδες, που το επικαλείται σήμερα για προβολή η Τοσκάνη. Περπατούσαμε κοντά στην Μητρόπολη. Θυμήθηκε αυτό που του είχα δείξει στο μικρό εκκλησάκι της Παναγίας της Γοργοεπήκοου, ενώ συζητούσαμε για τη θεά Δήμητρα, θεά της γεωργίας αλλά και της αναγέννησης, που εκφραζόταν συμβολικά με τον σπόρο που πεθαίνει και δίνει νέα ζωή. Του ευεξία τα εντοιχισμένα αρχαία γλυπτά που παριστάνουν τον ιερό κέρνο, λατρευτικό σκεύος των Ελευσίνιων Μυστηρίων και τις ιερές διασταυρούμενες λαμπάδες της Δήμητρας. Ενθουσιάστηκε. Τις περιέλαβε στο νέο του βιβλίο.

Ήταν πολύ ενθουσιασμένος και για το νέο του βιβλίο ,όπως ήταν και για το προηγούμενο, που μου είχε χαρίσει και είχε ως θέμα την Καλαβρία. Είχε γυρίσει τότε από την Κάτω Ιταλία, όπου είχε κάνει πολλές ομιλίες και συναντήσεις.  "Δεν μπορείς να πιστέψεις", μου είπε, "τι γίνεται εκεί. Υπάρχει μια απίστευτη αφύπνιση για τη Μεγάλη Ελλάδα, σε μαζικό επίπεδο. Αισθάνονται Έλληνες και θέλουν να έχουν στενούς δεσμούς , αν όχι ΄Ένωση, με την Ελλάδα" Τα Ίδια μου περιέγραψε και ένας άλλος φίλος ζωγράφος από την Τρίπολη. Ήθελα να τους φέρω σ' επαφή αλλά, δυστυχώς, δεν πρόλαβα. Του έδωσα από πλευράς μου μια δική μου τραγωδία, με θέμα τον Κορίνθιο στρατηγό Τιμολέοντα, που είχε πρωτοστατήσει σε αγώνες κατά των τυράννων και των Καρχηδονίων στις Συρακούσες και σ' όλη τη Σικελία.

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης ήταν πέρα από την καθημερινή και συμβατική πολιτική. Ήταν ο άνθρωπος των μεγάλων οραμάτων και των ιδεών για μια βαθειά αλλαγή και επανασύνδεση των θραυσμάτων του μεγάλου μωσαϊκού του οικουμενικού Ελληνισμού. Αυτού, που το Ελληνικό κράτος απεδείχθη , δυστυχώς, ανάξιο να εκφράσει και να εκπροσωπήσει.
Επανερχόταν συχνά στις συζητήσεις μας στο θέμα της Ρωμανίας , της νέας πόλεως που είχε προτείνει να ιδρυθεί στη Θράκη για να υποδεχθεί δημιουργικά τους Έλληνες Ποντίους της Μαύρης Θάλασσας, που είχαν εξαναγκασθεί να ξεριζωθούν από τις πανάρχαιες πατρίδες τους. Αντί το κράτος να αγκαλιάσει την ιδέα αυτή και να τη συνδέσει με τα δικά της προγράμματα δημιουργίας θέσεων εργασίας και παραγωγής, την αγνόησε εχθρικά και δεν ήρθε αρωγός για την πραγματοποίησή της.
Είχα τότε υποβάλει και ο ίδιος στον Πρωθυπουργό μια έκθεση για την εγκατάσταση στη Θράκη 50 000 Ποντίων.  Θα ήταν ένας τρόπος να ενισχυθεί το δημογραφικό της Θράκης και ν' αντιμετωπισθούν, σε δομικό επίπεδο , οι Τουρκικές υπονομευτικές δραστηριότητες.  Θα ήταν επίσης ένας τρόπος να αξιοποιηθεί το ανθρώπινο αυτό δυναμικό για τις σχέσεις με τη Μαύρη Θάλασσα και τις Παραδουνάβιες περιοχές. Αυτούς τους στόχους είχε και η Ρωμανία του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, που εντασσόταν σε μια πανάρχαια Ελληνική παράδοση; τη δημιουργία νέων πόλεων, ως κέντρων δημιουργικής παρουσίας, εμπορίου και πολιτισμού.

ΟΙ ΚΡΙΣΙΜΟΤΕΡΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Περικλής Νεάρχου , 

Πρέσβυς ε. τ.

Η πολιτική των ηγεσιών των δυο μεγαλυτέρων κομμάτων της Κύπρου ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ εφερε το Κυπριακό στα πρόθυρα μιας απροκάλυπτης εθελοδουλείας , που παρουσιάζεται ως δηθεν " λύση " για την αποτροπή της διχοτομήσεως και την επανένωση της Κύπρου. Με τη ψεύτικη αυτή σημαία , η πλήρης συνθηκολόγηση , η νομιμοποίηση της Τουρκικής κατοχής , η υποδούλωση της Ελληνικής πλειοψηφίας στην Τουρκική μειοψηφία και η υπαγωγή , μέσω της περιβόητης " πολιτικης ισότητας " , ολόκληρης της Κύπρου στον Τουρκικό γεωπολιτικό ελεγχο , παρουσιάζονται ως αναγκαία υπέρβαση για τη δηθεν " λύση " του Κυπριακου.

Στην πολιτική αυτή πρωτοστάτησε το ΑΚΕΛ, που προέβαλε ως βασική θέση " την προσέγγιση με τους Τουρκοκυπρίους ' , ως Λυδία λίθο για τη λύση του Κυπριακου. Εφόσον ομως οι Τουρκοκύπριοι δεν συνιστουν αυτόνομο παράγοντα , ακόμη και αν υποθέσουμε οτι το ηθελαν , η πολιτική αυτή κατέληξε , απο υποχώρηση σε υποχώρηση , σε προσέγγιση με τον Αττίλα και την Αγκυρα.  Σύμβολο της πολιτικης αυτης εγινε και η επίσκεψη του πρώην Γ. Γραμματέα του ΑΚΕΛ Κυπριανου στην Κωνσταντινούπολη και η συνάντησή του με τον Τουρκο Υπουργό Εξωτερικων Τσαβούσογλου.

Ως ιδεολογικό επικάλυμμα της πολιτικης αυτης , προεβλήθη ενας εκτος τόπου και χρόνου ανιστόρητος " διεθνισμός " , ως το πρόβλημα της Τουρκικης κατοχης να επιδέχεται διεθνιστική αντιμετώπιση απο τα θύματά του. 

Η ΆΘΛΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΆ ΚΑΙ Η ΛΙΒΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ...

Η ΛΙΒΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Του Περικλή Νεάρχου, Πρέσβυ ε. τ.

Οι σκηνές της Πρωτοχρονιάς στο Σύνταγμα, με πρωταγωνιστές τους Πακιστανούς και άλλους παράνομους μετανάστες, έστειλαν ένα σαφές και ανησυχητικό μήνυμα για το που πάει η πόλη και η χώρα, αν δεν αφυπνισθεί εγκαίρως ο Ελληνικός λαός και δεν αντιδράσει στις ολέθριες πολιτικές που εφαρμόζουν οι πολιτικοί του ιθύνοντες, υπό το πρόσχημα Ευρωπαϊκών, ανθρωπιστικών δήθεν πολιτικών για τους πρόσφυγες.

Η πλατεία Ομονοίας έχει ήδη από χρόνια απαξιωθεί ως χώρος παρουσίας και δραστηριότητας του Ελληνικού πληθυσμού της πρωτεύουσας.  Οι επανειλημμένες προσπάθειες αναβαθμίσεως της, με τεχνικά και, υποτίθεται, αισθητικά έργα, έπεσαν στο κενό, γιατί αυτά δεν μπορούν να ανττισταθμίσουν μια βασική αλλαγή που έχει συντελεσθεί στο δημογραφικό και πολιτιστικό υπόβαθρο της περιοχής, με αποτέλεσμα την αλλοτρίωση της.

Η μετατροπή, στη συνέχεια, της Πλατείας Συντάγματος σε επίκεντρο δραστηριοτήτων παρανόμων μεταναστών στην Αθήνα, ιδιαίτερα των Πακιστανών, δείχνει αφ ' ενός την κλιμάκωση ενός προβλήματος, με τη συνεχή αύξηση του αριθμού των μεταναστών και αφ ' ετέρου μια περίεργη πολιτική ανοχής, που φθάνει τα όρια της ανομίας.

Η πολιτική αυτή δεν έχει επιδειχθεί μόνο απέναντι σε παράνομους μετανάστες.  Επιδεικνύεται και απέναντι σε εγχώριες ομάδες, που λειτουργούν και δρουν με πλήρη ασυδοσία, προβάλλοντας ως δήθεν κεκτημένο δικαίωμα την παράνομη συμπεριφορά.
Εμβληματικό παράδειγμα είναι η πρόσφατη ανάκτηση, με έφοδο της Αστυνομίας, πανεπιστημιακού χώρου, που ήταν υπό "κατάληψη" επί 34 χρόνια.


Οι πρωταγωνιστές των παρανομιών αυτών, υπό την επήρεια διαφόρων θολών ιδεολογημάτων και υπό διάφορες επωνυμίες αναρχικών ή "αλληλέγγυων" οργανώσεων, επιδιώκουν την προσέγγιση και τη συνεργασία με παράνομους αλλοδαπούς, στους οποίους βλέπουν ένα νέο δυναμικό και μια στρατηγική εφεδρεία για την υποτιθέμενη "παγκόσμια επανάσταση".  Η συνεργασία αυτή οδηγεί στην κατάρτιση αλλοδαπών πάνω στις μορφές και στις μεθόδους πολιτικών κινητοποιήσεων στην Ελλάδα και τους ενθαρρύνει να δρουν και να συμπεριφέρονται κατά τον ίδιο τρόπο που το κάνουν οι ομάδες και οι οργανώσεις τύπου ΚΕΕΡΦΑ των "αλληλέγγυων".


Προφανώς, οι Πακιστανοί και οι άλλοι αλλοδαποί που κινητοποιούνται στο Σύνταγμα για να εορτάσουν τα γενέθλια του Προφήτη Μωάμεθ ή για να διαμαρτυρηθούν κατά των Ινδιών για το Κασμίρ, ενώνονται κάτω από τη σημαία του Πακιστάν και του Ισλάμ και όχι, βεβαίως, κάτω από τη σημαία της "παγκόσμιας επανάστασης" των αφελών Ελλήνων "αλληλέγγυων" και δήθεν ακροαριστερών συντρόφων τους.

ΟΤΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΑ ΣΥΜΠΡΑΤΤΟΥΝ ΜΕ ΞΕΝΑ ΚΕΝΤΡΑ ΓΙΑ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΟΤΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΑ ΣΥΜΠΡΑΤΤΟΥΝ ΜΕ ΞΕΝΑ ΚΕΝΤΡΑ ΓΙΑ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Περικλής Νεάρχου

Πρέσβυς ε.τ.

Υπάρχουν πολλά θέματα επικαιρότητας και υποτιθέμενης υψηλής πολιτικής , τα οποία θα άξιζαν σχολιασμό και συζήτηση. Θεωρώ όμως σκόπιμο ν' αναφερθώ σήμερα σ' ένα θέμα, η σημασία του οποίου υποβαθμίζεται σκοπίμως από τα ΜΜΕ και παρουσιάζεται περίπου ως αναπότρεπτη εξέλιξη, στην οποία πρέπει να "προσαρμοσθούμε". Αφορμή για την αναφορά αυτή είναι μια σειρά ενδεικτικών γεγονότων, που προοιωνίζουν όχι και τόσο ευχάριστες εξελίξεις για το εθνικό μέλλον και την εθνική ταυτότητα της χώρας.

Λίγες μέρες πριν, στην πρώτη συνεδρίαση του λεγομένου "Φόρουμ Ελλάδα 2040", που ανέλαβε η Γιάννα Αγγελοπούλου ως συνέχεια της Επιτροπής για τον Εορτασμό των 200 Χρόνων από την Επανάσταση του 1821, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, στον χαιρετισμό που απηύθυνε προς αυτό, αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στο μεγάλο θέμα της υπογεννητικότητας και της μειώσεως του πληθυσμού. Αντί όμως να εξαγγείλει μέτρα για την αύξηση των γεννήσεων και την ανάσχεση της μεταναστεύσεως των νέων στο εξωτερικό, καθησύχασε τον Ελληνικό λαό οτι, ευτυχώς, έρχονται άλλοι πληθυσμοί, οι παράνομοι δηλαδή μετανάστες, που αναπληρώνουν το δημογραφικό έλλειμμα. Με απλά λόγια, ο Πρωθυπουργός της χώρας, που επέχει από τη θέση του και ρόλο εθνικού ηγέτη του Ελληνικού λαού, δεν βλέπει κανένα πρόβλημα στην αντικατάσταση των Ελλήνων από ξένους, αλλόφυλους και αλλόθρησκους παράνομους μετανάστες.

Οι τελευταίοι εισρέουν στη χώρα από κάθε σημείο του πλανήτη και κυρίως από ακραίες Μουσουλμανικές χώρες , που είναι, επιπλέον, στρατηγικοί σύμμαχοι της Άγκυρας, όπως το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές ( πρώην Ανατολικό Πακιστάν), η Σομαλία, το Αφγανιστάν κ.α.

Τις απόψεις του αυτές τις είχε κάνει γνωστές από την αρχή της θητείας του, οταν ειχε εκφράσει τη χαρά του, σε δηλώσεις του, για το γεγονός οτι "βλέπει την Ελληνική κοινωνία να μετατρέπεται, σιγά - σιγά, σε πολυπολιτισμική".

Αναρωτιέται κανείς πως είναι δυνατόν, υπό τις συνθήκες αυτές, ν' αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά το πρόβλημα της παράνομης μεταναστεύσεως. Χρειάσθηκε να έρθει η κορυφαία πρόκληση στον Έβρο , με την απόπειρα μαζικής εισόδου στη χώρα δεκάδων χιλιάδων παρανόμων μεταναστών, ελαυνομένων απροκάλυπτα από την Τουρκική Στρατοχωροφυλακή και τον Τουρκικό Στρατό, για ν' αφυπνισθεί ο Έλληνας Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση του και ν' αντιληφθεί οτι έπρεπε να υπερασπίσει τα Ελληνικά σύνορα, βάζοντας στην άκρη τα γνωστά ιδεολογήματα για μη απώθηση των υποτιθεμένων προσφύγων.

Μετά την παρέλευση του μεγάλου κινδύνου, η εργαλειοποίηση του οποίου από το καθεστώς Ερντογάν είναι καταφανής , επανήλθαν οι πιέσεις για την εφαρμογή πάλι της περιβόητης Ευρωπαϊκής Οδηγίας για το Άσυλο και τη μη απώθηση όσων προσέρχονται στα Ευρωπαϊκά σύνορα, κραδαίνοντας προσχηματικά μια αίτηση παροχής ασύλου. Οι πιέσεις αυτές εντείνονται, με το πρόσχημα του φιλανθρωπισμού, και με τη συμμετοχή στις καταγγελίες για παράνομες δήθεν απωθήσεις στο Αιγαίο και Ελλήνων Ευρωβουλευτών.

Ο Απροσδόκητος Χαμός του Σήφη Βαλυράκη... Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ- ΕΝΑΣ ΗΡΩΑΣ!

Περικλής Νεάρχου

Ο Απροσδόκητος Χαμός του Σήφη Βαλυράκη

Μου φαίνεται απίστευτο οτι ο Σήφης Βαλυράκης, ο ευσταλής νέος που είχε δραπετεύσει από τις φύλακες της Κέρκυρας και είχε κολυμβήσει μέχρι τις ακτές της Αλβανίας, όπου, δυστυχώς, τον φυλάκισαν για παράνομη είσοδο στη χώρα, έχασε τη ζωή του σε μια κοινότυπη έξοδο, με ταχύπλοο, στα νερά της Εύβοιας.

Ο Σήφης Βαλυράκης ήταν άνθρωπος από σπάνιο υλικό αγωνιστικότητας, αποφασιστικότητας και τόλμης. Μετά την αποφυλάκισή του από την Αλβανία , ύστερα από δυο χρόνια, κατέφυγε στο εξωτερικό, στη Γαλλία κυρίως και στη Σουηδία και συνεργάσθηκε με αντιδικτατορικές οργανώσεις. Συνδέθηκε ιδιαίτερα με το ΠΑΚ του αειμνήστου Ανδρέα Παπανδρέου και μπήκε παράνομα στην Ελλάδα για να οργανώσει αντιστασιακές δραστηριότητες.

Συνελήφθη από την αστυνομία της χούντας και γνώρισε όλες τις περιποιήσεις των βασανιστών της χούντας.  Έμεινε άκαμπτος και αλύγιστος. Στη δίκη, στην οποία παρεπέμφθη, κατήγγειλε με παρρησία τη δικτατορία και δήλωσε υπερήφανος για τη δράση του κατά της δικτατορίας.  Καταδικάσθη σε πολύχρονη φυλάκιση .

Μετά την πτώση της χούντας, ο Σήφης Βαλυράκης συνέχισε την πολιτική του πορεία μέσα από τις τάξεις του ΠΑΣΟΚ, όπου εξελέγη βουλευτής και υπηρέτησε αργότερα ως υπουργός και στενός συνεργάτης του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου.

Ο Θερμός πατριωτισμός του τον τον έφερε κοντά στους αγώνες για την Κύπρο , για την οποίαν επεδείκνυε πάντα ιδιαίτερη αγάπη και ενδιαφέρον.  Η ανησυχία όμως και το ενδιαφέρον του ήταν έντονο για όλα τα εθνικά θέματα.

Είχα την τύχη να είμαι προσωπικός φίλος και να γνωρίσω από κοντά τον Σήφη Βαλυράκη. Η παρρησία, η εντιμότητα και ο πατριωτισμός του είναι αρετές που πρέπει να κοσμούν και ν' αποτελούν πρότυπο και αναφορά για τους πολιτικούς άνδρες.

Ο απροσδόκητος θάνατος του μου προκαλεί άφατη θλίψη και κατάπληξη. Εύχομαι αντοχή και δύναμη στην αγάπη τη σύζυγό του Μίνα και σ' όλους τους οικείους και φίλους του. Η κληρονομιά του ήθους και του παραδείγματος που αφήνει στην κοινωνία και τη χώρα μας, ας είναι για όλους υπερηφάνεια και παρηγοριά,

Αιωνία σου η μνήμη, αγαπητέ φίλε.

Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ- ΕΝΑΣ ΗΡΩΑΣ!

Λουκάς Δημάκας

-Σήφη στο ραντεβού μας - Τρίτη ή Τετάρτη είχαμε πει- δεν θα είσαι. Το κανονίσαμε έτσι, εγώ να εχω ξεμπερδέψει από μια μικροεπέμβαση την Δευτέρα και εσυ να έχεις γυρίσει από το εξοχικό της Ερέτριας όπου ήσουν... 

-Η θαλασσα ,που την δάμασες τον Μάιο του 1971 όταν, δραπέτης των φυλακών της Χούντας, πέρασες κολυμπώντας τα παγωμένα νερά απο την Κέρκυρα στην Αλβανία, καταρρακώνοντας για άλλη μια φορά τους μηχανισμούς των συνταγματαρχών, σε <<πηρε>>.... 

-Δεν θα ανταλλάξουμε σκέψεις <<κύριε Υπουργέ>> - που δεν ήθελες να σε λέω έτσι- για την πρωτη ήμερα των διερευνητικών επαφών Ελλάδας- Τουρκίας στην Κωνσταντινούπολη. 

28η Οκτωβρίου και σημερινές προκλήσεις

Γράφει ο

ΠΕΡΙΚΛΗΣ  ΝΕΑΡΧΟΥ

Πρέσβυς ε.τ.

---

Ο εορτασμός μιας εθνικής επετείου είναι πάντα μια ευκαιρία εθνικού προβληματισμού και φρονηματισμού. Γιατί πήγε ο Ελληνικός λαός στην Πίνδο και πολέμησε σαν ένας άνθρωπος; Προφανώς, για να υπερασπίσει την εθνική του ελευθερία και υπόσταση. Τι έδειξε, για μια ακόμα φορά, η τιτάνια αυτή σύγκρουση στα βουνά της Πίνδου; Ότι η αναμέτρηση δεν είναι μόνο θέμα συσχετισμού υλικών δυνάμεων αλλά και ηθικών δυνάμεων. Ο στρατός του Μουσολίνι και οι πόροι της χώρας του ήταν ασυγκρίτως μεγαλύτεροι από εκείνους της μικρής και φτωχής Ελλάδας. Κατανικήθηκε όμως η υπεροψία και η ύβρις από την άκαμπτη θέληση για αγώνα και την ανυποχώρητη αντίσταση στην ιταμή πρόκληση ενός κατακτητικού πολέμου.

Η δύναμη που γιγάντωσε τη θέληση ενός μικρού λαού ήταν η πίστη στην πατρίδα και στο δίκαιο του αγώνα του. Ήταν επίσης η πίστη στην Ιστορία του και στη μεγαλοσύνη του έθνους του. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι Έλληνες στρατιώτες, όπως πολύ ωραία το εξέφρασε ο μεγάλος συγγραφέας Νίκος Καζαντζάκης, έβλεπαν να πολεμούν δίπλα τους «οι μεγάλες σκιές»: οι Τριακόσιοι του Λεωνίδα, οι Μαραθωνομάχοι, οι Σαλαμινομάχοι, οι αγωνιστές του ’21.

Ώρα για επανατοποθέτηση του Κυπριακού και άλλη στρατηγική

Γράφει ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΝΕΑΡΧΟΥ Πρέσβυς ε.τ.

Η επιστροφή στο Κραν Μοντανά του ΓΓ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτιέρες συνδυάσθηκε με κορύφωση των πιέσεων σε βάρος της Ελληνικής πλευράς, για να προβεί σε νέες παραχωρήσεις στην εσωτερική πτυχή, με την ελπίδα ότι αυτό θα εξασφάλιζε ως αντάλλαγμα κάποιες υποχωρήσεις της Τουρκικής πλευράς στα θέματα της ασφάλειας, των εγγυήσεων και του εδαφικού.

Συνδυάσθηκε επίσης με πιέσεις προς τον Έλληνα πρωθυπουργό να μεταβεί στο Κραν Μοντανά για να αναβαθμισθεί η Διάσκεψη σε Διάσκεψη Κορυφής και να εγκλωβισθεί η Ελληνική πλευρά σε πιέσεις σε ανώτατο επίπεδο. Ευτυχώς, ο Έλληνας πρωθυπουργός απέρριψε την εκ του πονηρού αυτή πρόταση, εφόσον η Τουρκική αδιαλλαξία δεν άφηνε κανένα περιθώριο συμφωνίας, ώστε η παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού να έχει οποιοδήποτε νόημα.

Η κατάρρευση της Διασκέψεως επήλθε κατά το δείπνο της Πέμπτης προς Παρασκευή, μετά την απροκάλυπτη δήλωση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου ότι η παρουσία Τουρκικών στρατευμάτων και μετά τη «λύση» και οι Τουρκικές εγγυήσεις είναι αδιαπραγμάτευτες. 

Η δήλωση αυτή έχει μάλιστα ιδιαίτερο νόημα, εάν ληφθεί υπ’ όψιν ότι έγινε μετά τις νέες παραχωρήσεις, στις οποίες προέβη ο Κύπριος Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης, με τη μορφή της δήθεν «διπλωματικής επιθέσεως», ώστε να μην επιρριφθεί στην Ελληνική πλευρά η ευθύνη για την αποτυχία της Διασκέψεως. Συγκεκριμένα, ο Κύπριος Πρόεδρος υποχώρησε:

α) Στο θέμα της εκ περιτροπής Προεδρίας, στη βάση της συγκλίσεως που είχε επιτευχθεί στο παρελθόν μεταξύ του πρώην Προέδρου Δημήτρη Χριστόφια και του Τουρκοκύπριου ηγέτη Ταλάτ. Της αποδοχής δηλαδή μιας φόρμουλας διασταυρούμενης ψήφου σε ένα ποσοστό, ώστε ο υποψήφιος Πρόεδρος να μπορεί να έχει υποστήριξη και από τις δύο κοινότητες. Η προϋπόθεση αυτή είναι ουσιαστικά ανέφικτη, εάν λάβει κανείς υπ’ όψιν ότι η όλη φιλοσοφία της προωθούμενης διζωνικής λύσεως δεν αποσκοπεί στην προαγωγή της ιδέας ενός ενιαίου κράτους αλλά δύο χωριστών, ισοτίμων και ισοκυρίαρχων μερών.

ΕΚΠΟΜΠΗ στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 90,1 FM - ΚΥΠΡΟΣ: Ξανά ημέρες Ιουλίου 1974

Μια τρίωρη εκπομπή στην Συχνότητα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 90,1 FM με τους Ανδρέα Μαζαράκη, Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη, Γιώργο Τσαγκρινό και καλεσμένους τον δημοσιογράφο Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο, τον πρέσβη ε.τ. Περικλή Νεάρχου και τον στρατηγό ε.α. Δημήτρη Κυπριώτη.

ΠΗΓΗ: http://pylitonfilon.blogspot.gr/2017/01/1974-901-fm.html

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Πρέσβης ε.τ. Π. Νεάρχου: Να βγούμε από την παγίδα της Γενεύης

Καταιγιστικός ήταν ο πρέσβης ε.τ. Περικλής Νεάρχου, μιλώντας στο Ράδιο 9.84 για τις εξελίξεις στο Κυπριακό. Όπως τόνισε ο ελληνισμός πρέπει με εύσχημο τρόπο να βγει άμεσα από τις διαδικασίες της Γενεύης που είναι χωρίς τέλος, όπως είπε, για όσους το έχουν ξεχάσει.

Μία λύση με νέες υποχωρήσεις προς την Τουρκία, έχει και την παράμετρο της ΑΟΖ, όπου με την Κυπριακή Δημοκρατία αυτοκτονικά αυτοδιαλυμένη, ουσιαστικά θα μετατρέψει την Τουρκία σε κυρίαρχο παίκτη, παρακάμπτοντας και το ρόλο-κλειδί του Καστελόριζου.

ΤΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΞΕΝΟΥ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ

Εισήγηση του Περικλή Νεάρχου, Πρέσβεως ε.τ. στην ημερίδα για την Κύπρου, που έγινε στις 09/01/2016, στο Πολεμικό Μουσείο.

Πρωταγωνιστής της τραγωδίας της Κύπρου το 1974 ήταν ο Χένρυ Κίσσιγκερ, που κυριάρχησε για μια ολόκληρη περίοδο στην Αμερικανική εξωτερική πολιτική, με τη διπλή ιδιότητα που είχε ως υπουργός Εξωτερικών και ταυτόχρονα ως Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Προέδρου. Η έκπτωση του Προέδρου Νίξον από το αξίωμα και η διαδοχή του από τον άπειρο Πρόεδρο Φορντ, άφησε τον Κίσσιγκερ ακόμη πολύ ισχυρότερο.

Σαράντα τρία χρόνια μετά, ο Αμερικανικός παράγων, σε σύμπνοια και συνεργασία πάντα με τον Βρετανικό, παρεμβαίνει πάλι καταστροφικά, για δεύτερη φορά, σε βάρος της Ελληνικής πλευράς στην Κύπρο. Ο νέος πρωταγωνιστής του παρασκηνίου είναι η υφυπουργός για Ευρωπαϊκά και Ευρασιατικά θέματα Βικτώρια Νούλαντ, γνωστό γεράκι της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, που πρωτοστάτησε εκ μέρους των ΗΠΑ στο θέμα της Ουκρανίας.

Μεσολάβησε μεταξύ 1974 και 2017 η απόπειρα επιβολής του σχεδίου Ανάν, το 2004, με πρωτοστάτες τον Αμερικανό υφυπουργό Εξωτερικών Χόλμπρουκ και τον Βρετανό λόρδο Χάνεϋ. Η απόπειρα επιβολής του σχεδίου Ανάν συνδυάσθηκε με σχέδια προσεταιρισμού της Τουρκίας για την εξασφάλιση της συνεργασίας της στον πόλεμο του Ιράκ αλλά και γενικότερα για την ενίσχυση των δεσμών της με την Αμερικανική πολιτική στην περιοχή και με το ΝΑΤΟ.

Περικλής Νεάρχου (στον 9.84):Εγκληματική πολιτική λαθών του Πρόεδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας

Ένας από τους κορυφαίους Κύπριους διπλωμάτες  και πολυβραβευμένος σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, ο πρέσβης ε.τ.  Περικλής Νεάρχου, μίλησε στον 9.84 για εγκληματική πολιτική λαθών του Πρόεδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, στα όρια της αυτοδιάλυσης χωρίς αντίκρυσμα, του κράτους της Κύπρου, του μόνου αναγνωρισμένου ως οντότητα μέχρι σήμερα στον ΟΗΕ και την Ε.Ε. 

Παράλληλα εξήγησε, γιατί όλα συνδέονται με τον ενεργειακό πλούτο σε Κύπρο και Ελλάδα και την προσπάθεια των μεγάλων δυνάμεων να ελέγξουν απευθείας τα ενεργειακά αποθέματα της περιοχής, βάζοντας στο «παιχνίδι» με όρους γεωπολιτικής και την Τουρκία.

ΠΗΓΗ: http://www.neakriti.gr, http://blogvirona.blogspot.gr

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Περικλής Νεάρχου: Λαθρομετανάστευση και στοχοποίηση της Ελλάδος για εθνική αποδόμηση

Ποιες είναι οι γεωπολιτικές επιπτώσεις από μια αθρόα λαθρομετανάστευση στην Ελλάδα;

Το ερώτημα αυτό θα έπρεπε να θέτουν επιτακτικά οι κυβερνήσεις και όλες οι πολιτικές δυνάμεις από τότε που άρχισε να εμφανίζεται και στην Ελλάδα το φαινόμενο της μαζικής λαθρομεταναστεύσεως, από τις αρχές, δηλαδή, και ιδίως τα μέσα της δεκαετίας του ’90. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό θα έπρεπε λογικά να προσδιορίζει και την πολιτική της χώρας απέναντι στη λαθρομετανάστευση.

Γνωρίζουμε όμως, δυστυχώς, ότι το ερώτημα αυτό ούτε ετέθη από τις περισσότερες πολιτικές δυνάμεις ούτε ακόμη τίθεται σήμερα στη θεώρηση ενός θέματος, που μπορεί να έχει καταλυτικές συνέπειες στο εθνικό μέλλον αυτής της χώρας.

Αντιθέτως, η ίδια η Ελληνική κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη, από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, σε μια διεθνή συγκυρία μεγάλης γεωπολιτικής ανατροπής και ρευστότητας στα Βαλκάνια, προέβαλε θορυβωδώς το σύνθημα «η Ελλάδα πρέπει να γίνει πολυπολιτισμική»! Συνέπλευσε, δηλαδή, ενεργά με μια ιδεολογία και πολιτική, εκπορευόμενη από έξω, που ενθάρρυνε εκ των πραγμάτων το άνοιγμα των συνόρων και τη μετανάστευση, γιατί με ποιον άλλο τρόπο θα μπορούσε μια κοινωνία με 97% περίπου εθνική συνοχή, όπως η Ελληνική, να γίνει «πολυπολιτισμική;».