Ο παράξενος κύριος Wilhelm Reich

 Πρώτη Δημοσίευση 30.12.2015

«Η δολοφονία του Χριστού» Μια φορά στα δυο χιλιάδες χρόνια, ένας τέτοιος άνθρωπος έρχεται στη Γη για ν' αλλάξει το πεπρωμένο της ανθρωπότητας. Καταδιώχθηκε, δυσφημίστηκε και διαστρεβλώθηκε το έργο του, ήρθε αντιμέτωπος με όλα, μέχρις...

Τα πρώτα χρόνια του Wilhelm Reich

Κάποια μέρα, θα γραφούν ολοκληρωμένες βιογραφίες και κριτικές για τον Wilhelm Reich. Η ζωή του ήταν τόσο πολύ πλούσια σε εμπειρίες, που τη σημασία τους μόνο σταδιακά θα μπορέσουν να αντιληφθούν οι άνθρωποι του κόσμου μας. Παντρεύτηκε τρεις φορές και απέκτησε τρία παιδιά. Έζησε σε έξι χώρες και η γνώση που απέκτησε για τη ζωή και τις λειτουργίες της είναι ασύγκριτη. Σε σημαντικά πεδία γνώσης λειτούργησε ως επαγγελματίας και επιπλέον τα εξέλιξε. Οι τομείς που ασχολήθηκε περιλαμβάνουν ψυχολογία, κοινωνιολογία, θρησκεία, χημεία, γεωργία, μετεωρολογία, αστρονομία, μηχανική, ζωγραφική, γλυπτική και μουσική, ενώ υπήρξε και αξιόλογος συγγραφέας. Στα τελευταία του χρόνια μελετούσε τη νομική.

Πέρα απ’ αυτά, ίδρυσε και ανέπτυξε μια καινούρια επιστήμη, την Οργονομία. Την επιστήμη των λειτουργικών νόμων της κοσμικής ενέργειας και έναν καινούριο τρόπο σκέψης που ονόμασε «λειτουργισμό». Η κύρια αρχή τού λειτουργισμού είναι η ταυτότητα των μεταβλητών με την κοινή λειτουργική αρχή. Ο Ράιχ άφησε κληρονομιά στην ανθρωπότητα πάνω από εκατό χιλιάδες χειρόγραφες σελίδες, οι περισσότερες από τις οποίες δεν έχουν ακόμη δει το φως της δημοσιότητας. Παρόλα αυτά, γύρω στα 20 βιβλία και πάνω από 100 άρθρα έχουν ήδη εκδοθεί. Με αυτό το κείμενο ευελπιστώ να παρουσιάσω μια συνοπτική περιγραφή της ζωής και της δουλειάς του, με μερικά μόνο δείγματα από τον κάθε τομέα.

Ο Βίλχελμ Ράιχ γεννήθηκε στο ανατολικότερο μέρος της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας, στη γερμανική Ουκρανία, στις 24 Μαρτίου 1897. Οι γονείς του ήταν ευκατάστατοι κτηματίες που κατείχαν περίπου 1.000 στρέμματα γης. Τα παιδικά του χρόνια τα έζησε στο αγρόκτημά του. Παρακολουθούσε τα μαθήματα του σχολείου στο σπίτι με τη βοήθεια παιδαγωγών και πολύ νωρίς άρχισε να ενδιαφέρεται και να εξοικειώνεται με τα φαινόμενα της ζωής, τόσο στα φυτά όσο και στα ζώα, ειδικά με την αναπαραγωγή της ζωής. Είχε πολλές συλλογές εντόμων που τις μελετούσε με την καθοδήγηση του παιδαγωγού του. Η μητέρα του πέθανε όταν ο Ράιχ ήταν 11 ετών και αναμφίβολα ο θάνατός της επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την εξέλιξη της σκέψης του. Στα 17 έχασε τον πατέρα του. Για ένα χρόνο διεύθυνε μόνος τις δουλειές του αγροκτήματος, μέχρι που η περιοχή καταστράφηκε από τους Ρώσους το 1915.

ΠΑΥΛΟΣ ΠΟΛΑΚΗΣ ΣΕ ΑΔΩΝΙ...

ΟΡΦΑΝΟ του ΠΑΤΤΑΚΟΥ, επειδη βλεπω πως απειλεις τη συναδελφο και συνεχιζεις!! (φωτο 1) 

ΑΚΟΥ ΚΑΛΑ ΓΕΛΟΙΕ  ΚΑΙ ΑΣΧΕΤΕ ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ:

1) Η συναδελφος εχει -ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ-σοβαρο προβλημα υγειας ,που ΔΕΝ θα το πω εγω γιατι ειναι προσωπικο δεδομενο ,γι αυτο εκανε ως υπεραριθμη ειδικοτητα Παιδιατρικης και γι αυτο κανει και αγροτικο στο Αττικο νοσοκομειο !

2) Ξερεις καλα και εσυ και ο Ροιλος ο διοικητης της ΥΠΕ και ο διοικητης του νοσοκομειου Σάμου που τη ΣΤΕΙΛΑΤΕ ΜΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ,για να εφημερευσει μια εβδομαδα συνεχεια ,πως η συναδελφος εχει πιστοποιητικό  απο γιατρο εργασιας που της λεει πως πρεπει να κανει ΜΕΧΡΙ 4 ΕΦΗΜΕΡΙΕΣ το μηνα!!!!!!

Εχετε ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ που τη διαταξατε να κανει 5-6 συνεχομενες,συν τις άλλες που θα κανει στο Αττικο επιστρεφοντας!!

3) Εμαθες επισης πως η συναδελφος μετα την επιστροφη της απο τη Σαμο ,ειχε απορυθμιστει η παθηση της και νοσηλευτηκε με παρεντερικη χορηγηση υγρων και κατάληλη αγωγη !!!!!!!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΑΝΑΣ! Έφυγε απροσδόκητα ένας σπουδαίος γιατρός, ένας ΜΕΓΑΛΟΣ άνθρωπος...

Γιώργος Κρανιδιώτης

Στο 5ο έτος της Ιατρικής θυμάμαι έναν καθηγητή που ξέφευγε από τα τετριμμένα. Μιλούσε για τον θάνατο και μας έλεγε ότι είναι «μυστήριο». Μερικά χρόνια αργότερα, όντας ειδικευόμενος στη Θεραπευτική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών, μπήκα ένα πρωί στη ΜΕΘ και τον ξαναείδα: ολόκληρο τακτικό καθηγητή πια, καταϊδρωμένο, να κάνει αυτός ο ίδιος θωρακικές συμπιέσεις σε έναν νεαρό με ανακοπή. 

Μια άλλη φορά, τον είδα να κουβαλά με το καροτσάκι έναν ασθενή στο αιμοδυναμικό, επειδή είχε καθυστερήσει ο φορέας. Κάποτε, νοσηλεύαμε ένα νέο παιδί από το Πακιστάν με οξεία λευχαιμία, σκελετωμένο, ανήμπορο ακόμη και να φάει· τον είχε μαζέψει το ΕΚΑΒ από τον δρόμο. Την πρώτη νύχτα, είδαμε με έκπληξη το παιδί να το φροντίζει αποκλειστική αδελφή, το ίδιο και τις επόμενες. Κανείς μας δεν γνώριζε ποιος την πλήρωνε, αλλά όλοι ξέραμε…

Ο καθηγητής αυτός έμενε με τη σύζυγό του σε ένα δυάρι ακριβώς απέναντι από το νοσοκομείο. Ο λόγος ήταν πως δεν είχε ωράριο· οποτεδήποτε προέκυπτε πρόβλημα, θα πεταγόταν στην Κλινική για να το λύσει. Τηλεφωνούσε στη ΜΕΘ στις 3 τη νύχτα, για να μας ρωτήσει πόσο είναι το κάλιο του αρρώστου. 

Δεν είχε ιδιωτικό ιατρείο στο Κολωνάκι, αλλά στην Πλατεία Βάθης. «Ιδιωτικό ιατρείο» που λέει ο λόγος, διότι από τους περισσότερους δεν έπαιρνε χρήματα. Δεν νομίζω να έκανε ποτέ διακοπές. Ταξίδευε μόνο στην υποσαχάρια Αφρική, για να οργανώσει νοσοκομεία, όπερ και έπραξε στην Καμπάλα της Ουγκάντας και στην Μπουκόμπα της Τανζανίας· εν μέσω ποικίλων κινδύνων και δυσκολιών, με προσωπικό κόπο και έξοδα.

Νίκος Μαυραγάνης: "το εμβόλιο θα περιέχει ΒΙΟΤΣΙΠ ΕΛΕΓΧΟΥ!"

 Τσιόρδας ο εμβολιαστής... έχει κάτι να παρατηρήσει; 

Αυτά έπρεπε ν' αντιμετωπίζει το ΚΚΕ, για τους ζαίους ας το αφήσουμε... αυτοί είναι οριστικά στρατολογημένοι στο άρμα των τραπεζιτών... 

Παράξενο κόμικ που εκδόθηκε από την Κομισιόν το 2012 προβλέπει πανδημία από την Κίνα και παγκοσμιοποιητές που θα μας σώσουν

Prison Planet / ΚΟ

Ένα παράξενο κόμικ που ανατέθηκε για δημοσίευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2012 πρόβλεψε με τρομακτική ακρίβεια αυτό που έχει ξεδιπλωθεί με την παγκόσμια πανδημία του Covid-19. Ωστόσο, σε αυτήν την προπαγάνδα σχετικά με την επιδημία, είναι οι μη εκλεγμένοι globalist γραφειοκράτες που σώζουν τον πλανήτη.

Το κόμικ, με τίτλο «Infected», (Μολυσμένοι) ήταν παραγωγή του βραχίονα διεθνούς συνεργασίας και ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δεν προοριζόταν να διανεμηθεί ευρέως στο κοινό, αλλά να διανεμηθεί εντός των θεσμικών οργάνων της ΕΕ. Μόνο μερικές εκατοντάδες κόμικς δημιουργήθηκαν.

Η περιγραφή της ΕΕ για την παράξενη έκδοση αναφέρει ότι «Παρόλο που η ιστορία μπορεί να είναι φανταστική, εντούτοις συνδέεται με ορισμένες πραγματικές πληροφορίες».

Το graphic novel απεικονίζει επιστήμονες μέσα σε ένα εργαστήριο στην Κίνα που διενεργούν πειράματα με θανατηφόρα παθογόνα:

Ο ήρωας του κόμικ ταξιδεύει από το μέλλον, για να προειδοποιήσει τις αρχές για την επικείμενη πανδημία, και παρουσιάζει ένα αντίδοτο, αλλά γίνεται γρήγορα στόχος κερδοσκόπων που θέλουν να κλέψουν τη θεραπεία και να την πουλήσουν σε φαρμακοβιομηχανίες:

Πώς ο Bill Gates κυρίευσε την Παγκόσμια Υγεία...

Ερωτήματα για την τρέχουσα πανδημία υπό τη θεώρηση του Ivan Illich

από

 David Cayley

 -

12 Μαΐου 2020

0

Την περασμένη εβδομάδα ξεκίνησα τη συγγραφή ενός δοκιμίου στο οποίο επιχείρησα να καταπιαστώ με εκείνα που θεωρώ ότι είναι τα κεντρικά ερωτήματα που η τρέχουσα πανδημία εγείρει: Η τεράστια και δαπανηρή προσπάθεια να συγκρατηθεί και να περιοριστεί η ζημία που ο ιός θα επιφέρει είναι άραγε η μόνη επιλογή που έχουμε; Δεν αποτελεί παρά μια προφανή και αναπόφευκτη επίδειξη σύνεσης για την προστασία των πιο ευάλωτων; Ή μήπως συνιστά ένα καταστροφικό εγχείρημα με σκοπό να διατηρηθεί ο έλεγχος αυτού που είναι πρόδηλα εκτός ελέγχου, ένα εγχείρημα που θα προσθέσει στη βλάβη, που προκαλείται από τη νόσο, νέα προβλήματα, τα οποία θα γίνουν αισθητά με τρόπο ηχηρό στο μέλλον; Μέχρι να αρχίσω να συνειδητοποιώ ότι πολλά από τα συμπεράσματα που έβγαζα απείχαν αρκετά από εκείνα που εκφράζονταν γύρω μου, δεν είχα γράψει τίποτα για πολύ καιρό. Στη διαμόρφωση μάλιστα των συγκεκριμένων συμπερασμάτων συνέβαλε κυρίως η παρατεταμένη συνομιλία μου με το έργο του Ivan Illich. Εξαιτίας αυτού εννόησα ότι, πριν να μιλήσω για τις σημερινές συγκυρίες, θα έπρεπε πρώτα, προκειμένου να γίνω κατανοητός, να σκιαγραφήσω τη στάση απέναντι στην υγεία, την ιατρική και την ευημερία που ανέπτυξε ο Illich κατά τη διάρκεια μίας ολόκληρης ζωής προβληματισμού για αυτά τα θέματα. Έτσι λοιπόν, στη συνέχεια, θα ξεκινήσω με μια σύντομη περιγραφή της εξέλιξης της κριτικής της βιοϊατρικής από τον Illich και κατόπιν θα προσπαθήσω να απαντήσω, υπό το φως αυτό, στις ερωτήσεις που μόλις έθεσα.

Νοσοκομείο «Σωτηρία»: η νίκη της ζωής πάνω στον θάνατο

Κώστας Ζαφειρόπουλος

Μοιάζει με ένα πάρκο με διάσπαρτα κτίρια. Εδώ χτυπάει η καρδιά της πραγματικής μάχης με τον κορονοϊό στην Ελλάδα. Το νοσοκομείο «Σωτηρία», το πνευμονολογικό κέντρο αναφοράς της χώρας, έχει νοσηλεύσει μέχρι σήμερα πάνω από 240 ασθενείς με COVID-19, περίπου το ένα τέταρτο όλων των ασθενών που έχουν νοσηλευτεί στη χώρα. Ενα από τα κτίριά του, όπου σήμερα στεγάζεται το Κέντρο Αναπνευστικής Ανεπάρκειας, χτίστηκε πριν από δεκαετίες ως σανατόριο για φυματικούς.

Οι ασθενείς που νοσηλεύονται εδώ είναι συνήθως μεσαίων και χαμηλών εισοδημάτων. Ξαφνικά «βρέθηκαν στο νοσοκομείο και άτομα με περιουσίες δισεκατομμυρίων αθροιστικά. Ηρθαν εξ ανάγκης, δεν μπορούσαν να πάνε κάπου αλλού. Η ειρωνεία είναι πως ορισμένοι από αυτούς ήταν μεγαλομέτοχοι σε ιδιωτικά νοσοκομεία. Δεν τους δέχτηκαν ούτε τα δικά τους νοσοκομεία» λέει στην «Εφ.Συν.» γιατρός με χρόνια εμπειρίας στο νοσοκομείο.

Ενα δημόσιο νοσοκομείο που έφτασε στα όριά του, απροετοίμαστο και υποστελεχωμένο, αθωράκιστο για μια τέτοια επιδημία, που κατέγραψε ίσως τις μεγαλύτερες επιτυχίες δεδομένου του φόρτου που δέχθηκε. Ενα νοσοκομείο που λειτουργεί κάθε μέρα σε συνθήκες άτυπης εφημερίας.

Επιχειρήσαμε τις τελευταίες δύο εβδομάδες, με συνεχή επικοινωνία με γιατρούς, νοσηλευτές και ασθενείς της Α’ Παθολογικής Κλινικής, να καταγράψουμε ένα ημερολόγιο των κρίσιμων αυτών ημερών, να αφουγκραστούμε τις αγωνίες τους αλλά και να μοιραστούμε τη χαρά τους, που δεν μπορούσε να κρυφτεί, ειδικά τις τελευταίες μέρες: τέσσερα εξιτήρια από το νοσοκομείο τη Μεγάλη Βδομάδα με πρώην διασωληνωμένους ασθενείς με πολύ σοβαρά υποκείμενα νοσήματα. Η ζωή τους κινδύνευε άμεσα, «δεν μπορείτε, μας λένε, να περιγράψετε με λόγια σε ένα χαρτί τα συναισθήματά μας. Είναι η νίκη της ζωής απέναντι στον θάνατο».

---

«Δεν μας αρέσει η λέξη “ήρωες”»

Παναγιώτα Λουρίδα, παθολόγος-λοιμωξιολόγος,

επιμελήτρια Α’ ΕΣΥ, Α’ Παθολογική Κλινική του «Σωτηρία»

Είναι η μία από τις δύο επιμελήτριες λοιμωξιολόγους (μαζί με την Κατερίνα Αργυράκη) που εφημερεύει μέρα παρά μέρα εδώ και 1,5 μήνα. Η ομάδα τους μέχρι στιγμής έχει διαχειριστεί 60 περιστατικά,  έχει πάνω από 40 εξιτήρια ενώ έχει διασωληνώσει πάνω από 15 ασθενείς.  Συζητάμε μαζί της κατά τη διάρκεια ενός από τα ελάχιστα διαλείμματά της για όλα αυτά που δεν μπορούμε να δούμε και να γνωρίζουμε: για τις αγωνίες των γιατρών, για τις ελλείψεις, για τις σχέσεις με τους ασθενείς, για το μυστήριο του ιού.

Μήπως πρόκειται για ένα “φιάσκο” σε εξέλιξη;

Καθώς η πανδημία του  κορονoϊού  επικρατεί, παίρνουμε αποφάσεις χωρίς αξιόπιστα δεδομένα

από

 Γιάννης Π.Α. Ιωαννίδης

 -

20 Μαρτίου 2020

1

1593

Η σημερινή ασθένεια του κορονοϊού, το Covid-19, ονομάστηκε «πανδημία που συμβαίνει μία φορά στον αιώνα». Μπορεί όμως να αποδειχθεί ότι πρόκειται για ένα «φιάσκο στοιχείων που συμβαίνει μια φορά στον αιώνα». Στην περίοδο που διανύουμε, όλοι έχουμε ανάγκη για καλύτερη πληροφόρηση. Αυτοί που σχεδιάζουν μοντέλα ασθενειών, οι κυβερνήσεις, αλλά και οι άνθρωποι που βρίσκονται σε καραντίνα ή απλά σε κοινωνική απόσταση. Παρ ̓ όλα αυτά, δεν έχουμε αξιόπιστα στοιχεία για το πόσα άτομα προσβάλλονται από το SARS-CoV-2. Απαιτείται καλύτερη πληροφόρηση για την καθοδήγηση αποφάσεων με τεράστια σημασία, αλλά και για την παρακολούθηση και κατανόηση των επιπτώσεων αυτών των αποφάσεων.

Δρακόντεια αντίμετρα έχουν υιοθετηθεί σε πολλές χώρες. Αν η πανδημία καταπέσει -είτε μόνη της είτε λόγω αυτών των μέτρων- η βραχυπρόθεσμη ακραία κοινωνική αποστασιοποίηση και η αναστολή της οικονομικής ζωής (lockdown), μπορεί να γίνει ανεκτή. Εάν όμως η πανδημία απλωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο αμείωτη, για πόσο καιρό θα πρέπει να συνεχιστούν αυτά τα μέτρα; Μπορούν άραγε οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής να μας πουν εάν κάνουν περισσότερο καλό από ότι κακό; Τα εμβόλια ή οι προσιτές θεραπείες χρειάζονται πολλούς μήνες (ή ακόμα και χρόνια) για να αναπτυχθούν και να δοκιμαστούν σωστά. Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα χρονικά πλαίσια, οι συνέπειες μακροχρόνιων αποκλεισμών είναι παντελώς άγνωστες.

Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί μέχρι στιγμής, σχετικά με τον αριθμό των ατόμων που έχουν προσβληθεί, ή σχετικά με το πώς εξελίσσεται η επιδημία, είναι εντελώς αναξιόπιστα. Δεδομένων των περιορισμένων διαγνωστικών εξετάσεων μέχρι σήμερα, ορισμένοι θάνατοι και πιθανώς η πλειοψηφία των κρουσμάτων του SARS-CoV-2, δεν καταγράφονται καθόλου (are being missed). Δεν γνωρίζουμε ακόμη, ούτε το αν η αποτυχία καταγραφής έχει ένα παράγοντα τριών ή 300 κρουσμάτων λοίμωξης. Τρεις μήνες μετά την εμφάνιση της επιδημίας, οι περισσότερες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, δεν έχουν τη δυνατότητα να εξετάσουν μεγάλο αριθμό ατόμων και καμία χώρα δεν έχει αξιόπιστα δεδομένα σχετικά με την επικράτηση του ιού, σε αντιπροσωπευτικό τυχαίο δείγμα του γενικού πληθυσμού.

Τι δεν μας είπε ο Πρωθυπουργός στο μήνυμά του;

Από #George #Angelopoulos: 

τα ίδια ισχυουν για όσους προηγήθηκαν. 

1. Δεν μας είπε γιατί η δυναμικότητα των ΜΕΘ ήταν και παραμένει πολύ κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και τις απαιτήσεις, πράγμα που στην πανδημία μεταφράζεται σε δεκάδες ή εκατοντάδες θανάτους.

2. Δεν μας είπε γιατί λείπει τόσο πολύ προσωπικό που ακόμα και οι 2.000 έκτακτες προσλήψεις δεν επαρκούν.

3. Δεν μας είπε γιατί δεν προέβλεψε η κυβέρνηση να προμηθευτεί τα αντιδραστήρια που θα επέτρεπαν μαζικά τεστ στον πληθυσμό για να περιοριστεί η εξάπλωση του ιού.

4. Δεν μας είπε γιατί, με την έλλειψη διαγνωστικών τεστ, πάμε ολοταχώς για μοντέλο Ιταλίας που δεν μπόρεσε να ελέγξει σε ικανοποιητικό βαθμό ποιοι είναι φορείς.

5. Δεν μας είπε γιατί δεν προέβλεψε η κυβέρνηση να προμηθευτεί αναπνευστήρες που είναι άκρως απαραίτητοι όταν τα πράγματα φτάσουν σε οριακό σημείο, έστω και για διασωλήνωση στο προαύλιο.

6. Δεν μας είπε γιατί οι γιατροί και οι νοσηλευτές είναι τόσο λίγοι, που με τις καραντίνες, προτού καν ξεκινήσει η μάχη, κλείνουν τμήματα και κλινικές.

ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ

1) Σταματήστε τη ζάχαρη ΤΩΡΑ. Βυθίζει το ανοσοποιητικό σε λήθαργο.Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τα αναψυκτικά αλλά και για τους χυμούς εμπορίου.

2) Ελαττώστε την ημερήσια κατανάλωση θερμίδων ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ. Λιγότερο φαγητό καλύτερη αντίδραση στην νόσο.
3) Καταναλώστε δύο φρέσκα ΦΡΟΥΤΑ την ημέρα, άφθονες ωμές ΣΑΛΑΤΕΣ σε διάφορα χρώματα, λίγους ώμους ανάλατους ξηρούς καρπούς.
4) ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ για ένα διάστημα τα γαλακτοκομικά κυρίως το γάλα και το γιαούρτι. Φαίνεται να προάγουν τις φλεγμονές.
5) ΜΕΙΩΣΤΕ το κρέας και αυξήστε το ψάρι. Καταναλώστε όσο το δυνατόν περισσότερο ΩΜΕΣ τροφές και καταργείστε εντελώς τις τηγανιτές.
6) Όσο και αν ο παππούς σας έλεγε το αντίθετο το οινόπνευμα καταρρακώνει το ανοσοποιητικό. ΜΕΙΩΣΤΕ το.
7) ΑΥΞΗΣΤΕ το νερό έτσι που κανένας ιός να μην σας βρει αφυδατωμένους. Κάνει διαφορά.

8) Χρησιμοποιήστε στη διατροφή σας ΜΠΑΧΑΡΙΚΑ όπως κουρκουμά, τζίντζερ, κανέλα Κευλάνης, πιπέρι, μπούκοβο. Ενισχύουν το ανοσοποιητικό.
9) ΜΕΙΩΣΤΕ δραστικά τους επεξεργασμένους υδατάνθρακες όπως είναι τα λευκά ζυμαρικά, ρύζι, ψωμί.Ναι στα όσπρια.
10)Τέλος φτιάξτε το πρωί ένα κατσαρολάκι με ΑΦΕΨΗΜΑ όπως φασκόμηλο, βαλσαμόχορτο, θυμάρι. Πάρτε το σε ένα θερμός και καταναλώστε τουλάχιστον τρία ποτήρια την ημέρα. Είναι αντιβακτηριδιακό, βλεννολυτικό, ανοσοενισχυτικό.

Θα προσέθετα τα εξής:

11) Συχνός ηλιασμός για ανάπτυξη της βιταμίνης D, που είναι εξ΄ίσου σημαντική με την βιταμίνη C για το ανοσοποιητικό σύστημα.
12) Περπάτημα,όχι σε πολυσύχναστα σημεία)άσκηση κάθε είδους, κίνηση και διανοητική άσκηση.
13) Φροντίδα της καλής διάθεσης και της χαράς. Αντίσταση στον πανικό και στον φόβο.

Bill Gates προφητικός ή ενημερωμένος για την πανδημία που θα ερχόταν (με υπότιτλους 8.30΄)

Η χολέρα στην Ελλάδα του 1865 και ο Παπαδιαμάντης

Αναδημοσίευση από τον Ερανιστή

Το επόμενο κείμενο είναι απόσπασμα από το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Βαρδιάνος στὰ σπόρκα» (1893).  «Σπόρκος» λέγεται αυτός που έχει μολυνθεί, που βρίσκεται σε καραντίνα εξαιτίας μολυσματικής νόσου· μολυσμένος, επιχόλερος [< ιταλική sporco < λατινική spurcus.]

«Ἐναντίον τῆς χολέρας τοῦ 1865 διετάχθησαν ἐν Ἑλλάδι μακραὶ καὶ αὐστηραὶ καθάρσεις. Τότε τὰ νεόκτιστα λοιμοκαθαρτήρια τοῦ τόπου δὲν ἤρκεσαν πλέον καὶ δὲν ἐκρίθησαν κατάλληλα διὰ τὸν σκοπὸν τῶν καθάρσεων, καὶ διετάχθη πρὸς τοῖς ἄλλοις νὰ συσταθῇ ἔκτακτον λοιμοκαθαρτήριον ἐπὶ τῆς ἐρημονήσου Τσουγκριᾶ. Τὰς πρώτας ἡμέρας τοῦ Αὐγούστου εἶχαν καταπλεύσει ὀλίγα πλοῖα. Μετὰ δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας ὁ ἀριθμὸς τῶν κατάπλων ἐδιπλασιάσθη.

Θὰ ἔλεγέ τις ὅτι ἡ χολέρα ἦτο μόνον πρόφασις, καὶ ὅτι ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν ἀνθρώπων ἦτο ἡ ἀλήθεια. Τὸ δαιμόνιον τοῦ φόβου εἶχεν εὕρει ἑπτὰ ἄλλα δαιμόνια πονηρότερα ἑαυτοῦ, καὶ εἶχε λάβει κατοχὴν ἐπὶ τοῦ πνεύματος τῶν ἀνθρώπων.

Τὴν ἑπομένην ἑβδομάδα εἶχον ἔλθει πλείονα τῶν 30 μεγάλων ἱστιοφόρων, καὶ πάμπολλα μικρὰ καΐκια. Περὶ τὰ μέσα τοῦ Αὐγούστου, ὁ ἀριθμὸς τῶν βρικίων, καὶ μεγάλων σκουνῶν, τῶν καθαριζομένων περὶ τὴν νῆσον Τσουγκριᾶν, ἀνῆλθεν εἰς πεντήκοντα, καὶ τὰ μικρὰ καΐκια ὑπερέβησαν τὰ ἑκατόν. Τὰ ἑκατὸν πεντήκοντα ταῦτα πλοῖα εἶχον φέρει πλείονας τῶν τρισχιλίων ἐπιβατῶν, ἐκτὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν πληρωμάτων. Ἔξω, εἰς τὸν Τσουγκριᾶν μεγάλη δραστηριότης ἐπεκράτει. Ὁ μαστρο-Στάθης ὁ Χερχέρης, ὅστις εἶχεν ἀναλάβει τὴν κατασκευὴν τῶν παραπηγμάτων, εἶχεν ἀρχίσει μετὰ ζήλου τὴν ἐργασίαν του. Εἶχε συναινέσει χάριν τῆς ἐργασίας, νὰ «σπορκαρισθῇ»* ἑκουσίως, ἤτοι νὰ συγκοινωνήσῃ ἐξ ἀνάγκης μὲ τοὺς ἐν καθάρσει καὶ μετάσχῃ καὶ αὐτὸς τῆς καθάρσεως. Εἰς τὴν ἀπόφασίν του ταύτην τὸν ἠκολούθησαν φιλοτίμως τέσσαρες ἐκ τῶν συναδέλφων του τεκτόνων ἐργαζόμενοι ὑπὸ τὰς διαταγάς του. Ὁ μαστρο-Στάθης ὁ Χερχέρης ἐκάρφωνε μικρὰν δοκὸν ἐδῶ, μίαν σανίδα ἐκεῖ, καὶ εἶτα ἔτρεχε παρέκει. Ἤρχιζεν ἓν παράπηγμα, ἐκάρφωνε τρεῖς σανίδας διὰ τοῖχον, δύο πέταυρα διὰ στέγην, εἶτα τὸ ἄφηνεν ἀτελές, καὶ ἤρχιζεν ἄλλο παράπηγμα.

Ἀφοῦ εἶχεν ἐμπήξει ἕνα πάλον εἰς τὴν γῆν, ἀρκετὰ στερεὰ ὥστε νὰ μὴ ἀνατρέπεται ὑπὸ τοῦ ἐλαφροῦ ἀνέμου, καὶ ἀρκετὰ ρηχά, ὥστε νὰ σείηται ὅλος εἰς πᾶσαν ἐπαφήν, ἐκάρφωνεν ὁριζοντίως μίαν δοκίδα, ἐνεπήγνυε δεύτερον πάλον εἰς τὸ ἀμμῶδες ἔδαφος, ἐκάρφωνε μίαν σανίδα ἀπὸ τὸ ἓν μέρος, τὴν ἄφηνεν ἀκάρφωτην ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος καὶ εἶτα μετέβαινεν εἰς ἄλλο παράπηγμα. Ἄφηνεν ἕνα τῶν τεχνιτῶν του, τὸν νεώτερον, ν᾽ ἀποτελειώσῃ τὸ παράπηγμα, καὶ αὐτὸς ἔτρεχε νὰ θεμελιώσῃ ἄλλο. Εἶτα μετεκάλει τὸν μαθητευόμενόν του εἰς τὸν ὁποῖον εἶχε δώσει ἐντολὴν ν᾽ ἀποτελειώσῃ τὸ ἡμιτελὲς παράπηγμα, καὶ τὸν διέταττε νὰ ἐργασθῇ εἰς τὸ δεύτερον, ἀφήνων μὲ δύο σανίδας καὶ μὲ τρεῖς ἀστηρίκτους δοκίδας κλονούμενον τὸ παλαιόν. Ἐντὸς μιᾶς ἑβδομάδος εἶχε κατασκευάσει οὕτω πλείονα τῶν εἴκοσι παραπήγματα, μεγάλα καὶ μικρά, ἀλλ᾽ ὀλίγα τούτων εἶχον φατνωμένας μὲ σανίδας τὰς πλευράς, κανὲν δὲν εἶχε σκεπασμένην μὲ στέγην τὴν κορυφήν, ὅπως στεγάσῃ ἀνθρώπους. Ἐν τῷ μεταξὺ τὰ πρωτοβρόχια ἤρχισαν πρώιμα, καὶ ἡ συρροὴ τῶν ταξιδιωτῶν ἦτο μεγάλη. Πολλοὶ τῶν ταξιδιωτῶν ἐπροτίμων νὰ μένωσιν ἐπὶ τῶν πλοίων, εἰς τὰ ὁποῖα ἄλλως θὰ ἐστενοχωροῦντο νὰ μένωσι περισσότερον. Γυναῖκες, παῖδες καὶ κοράσια ὑπέφερον ἐπὶ τῶν πλοίων, ἂν καὶ ἦσαν ἠγκυροβολημένα ταῦτα.

Ο ΙΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΠΙΝΑΚΑ ...

και ακόμη...
ΜΕ ΚΑΘΕ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ ΑΛΛΑ....

Τις τελευταίες ημέρες (από τις 4 μέχρι τις 11 Μαρτίου) τα κρούσματα στην Ελλάδα πολλαπλασιάζονται με έναν μέσο ρυθμό αύξησης 41% την ημέρα.

Η ημερήσια εξέλιξη κρουσμάτων στην Ελλάδα έχει ως εξής:

4-Μαρ 9 κρούσματα
5-Μαρ 31 κρούσματα
6-Μαρ 45 κρούσματα
7-Μαρ 66 κρούσματα
8-Μαρ 73 κρούσματα
9-Μαρ 84 κρούσματα
10-Μαρ 89 κρούσματα
11-Μαρ 99 κρούσματα.


Τα μαθηματικά είναι ξεκάθαρα. Αν συνεχίσουμε και εμείς με αυτόν τον ρυθμό, δηλαδή αν κάνουμε τα ίδια λάθη που έκαναν οι Ιταλοί και το πάρουμε αψήφιστα, τότε με μια μέση αύξηση των κρουσμάτων από μέρα σε μέρα κατά 21% ( ο ρυθμός της Ιταλίας τις τελευταίες δέκα ημέρες είναι λίγο παραπάνω από αυτό),

στις 15 Μαρτίου θα έχουμε 180 κρούσματα και 5 θανάτους, στις 20 Μαρτίου θα έχουμε 450 κρούσματα και 15 θανάτους, στις 25 Μαρτίου 1.200 κρούσματα και 36 θανάτους,

στις 30 Μαρτίου 3.100 κρούσματα και 90 θανάτους, και

στις 20 Απριλίου θα έχουμε 170.000 και πάνω από 5.000 θανάτους.

ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ τότε, αν καταφέρουμε μετά από πέντε με δέκα μέρες να ρίξουμε το ημερήσιο ποσοστό αύξησης στο 10% τα αντίστοιχα νούμερα στις 30 Μαρτίου θα είναι 1.100 κρούσματα και 30 νεκροί ενώ στις 20 Απριλίου θα είναι 8.000 κρούσματα και 240 νεκροί.

Άρα πρέπει να περιορίσουμε μετακινήσεις και συναθροίσεις στις απολύτως απαραίτητες. Το κλείσιμο των σχολείων δεν είναι διακοπές. Κρατήστε τα παιδιά στο σπίτι. Εκκλησιαστείτε από το σπίτι με την τηλεόραση μέχρι να περάσει η μπόρα. Μην χρησιμοποιείτε τα μέσα μαζικής μεταφοράς εκτός και αν είναι απολύτως απαραίτητο. Όχι χειραψίες. Δεν θα σας παρεξηγήσουν. Πλέον, μπορεί να κολλήσετε ή και να σκοτώσετε με μια χειραψία

ΑΠΟ Vassilis Triantopoulos

Λίγοι προβληματισμοί με αφορμή την πανδημία του κορωνοϊού

Του Αντώνη Σπυρόπουλου

Ήρθε ο κορωνοϊός για να υπενθυμίσει στους ανθρώπους πως ζουν σε ένα εύθραυστο περιβάλλον στο οποίο αρχικά ισχύει ο νόμος που ρητά αναφέρει πως όπου υπάρχει δράση έρχεται και η αντίδραση. Η φύση –την οποία πολλάκις έχουμε «βασανίσει» δημιουργώντας εντάσεις- έρχεται να μας θυμίσει πως μόνη της «εφευρίσκει» του δικούς της αυτορρυθμιστικούς κανόνες για να ισορροπήσει την κατάσταση και να καταρρεύσει την μεταφυσική πεποίθηση του δυτικού ανθρώπου περί αιωνιότητας. Να του θυμίσει πως υπάρχει τέλος και γι’ αυτόν.

Επί αιώνες η ντετερμινιστική αντίληψη της επιστήμης –έτσι όπως την έχει δομήσει η δυτική αντίληψη και κοσμοθεωρία- έχει εκμεταλλευτεί και κατασπαταλήσει τους φυσικούς μηχανισμούς που λειτουργούν ως «αντίδοτο» στις στρεβλώσεις της.

Και ενώ ο εργαλειακός επιστημονισμός και η τεχνολογική εξέλιξη εμφανίζεται ως η μόνη ορθολογική και ρεαλιστική εκδοχή του κόσμου αυτού ωστόσο έρχεται η ίδια η φύση να πάρει τη δική της «εκδίκηση» με τρόπο καθοριστικό και αμετάκλητο για πολλούς από μας.

Πρόσφατα παρακολούθησα μια ταινία με τίτλο: «Σκοτεινά νερά». Η ταινία αποκαλύπτει ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που προκαλεί ο άνθρωπος στον άνθρωπο ακόμα και σήμερα. Αναφέρεται στην εταιρεία Dupont η οποία μαζί με άλλες εταιρείες στην Αμερική πήραν τη δεκαετία του ’50 ένα υλικό εργαστηριακά κατασκευασμένο από 8 άτομα άνθρακα και ένα φθορίου από τη πολεμική βιομηχανία -το χρησιμοποιούσαν ως αντιολισθητικό στα ερπυστριοφόρα- (επονομαζόμενο ως C8 ή τεφλόν) και το τοποθέτησαν στα τηγάνια, σε κρέμες προσώπου, σε αδιάβροχα πλαστικά μπουφάν, σε χαλιά και όπου αλλού μπορεί κανείς να φανταστεί. Το υλικό αυτό βρίσκεται στα αντικολλητικά τηγάνια, θα το έχετε ακούσει και ως Teflon. Η έρευνα του δικηγόρου Billot (είναι εν ζωή) συνεχίζεται ως σήμερα και έχει αποκαλύψει πως το συστατικό αυτό χημικό βρίσκεται στο 99% των ανθρωπίνων οργανισμών στον πλανήτη. Και γιατί τα λέμε όλα αυτά. Επειδή το συγκεκριμένο χημικό παρασκεύασμα είναι μια ανθρώπινη κατασκευή και επίσης αποδεδειγμένα καρκινογόνα. Είναι υπαίτιο πολλών είδων καρκίνων όπως στους όρχεις, αναπνευστικών προβλημάτων, αλλεργιών, γεννετικών δυσπλασιών κ.λπ.). Και το χημικό αυτό παρασκευάσμα το έχουμε όλοι μέσα στα σπίτια μας, το φοράμε στα ρούχα μας και όπου αλλού και σήμερα

Αντίστοιχα παραδείγματα μπορεί κάποιος να προβάλει αναρίθμητα. Παραδείγματα που δείχνουν πως ο ίδιος ο άνθρωπος βλάπτει ανεπανόρθωτα τον άνθρωπο, προκαλεί ασθένειες, φυσικές καταστροφές, εξαφανίζει βιοποικιλότητες και πολλά άλλα.

«Κι άρχισαν οι θάνατοι!» Αξίζει να διαβάσουμε αυτά που γράφει μια ελληνίδα που ζει στην Ιταλία

Προβλέπουν γύρω στα 2.000.000 νοσούντες μόνο από την επαρχία Βένετο!

«Διάβασα αυτό το post που έγραψε μια ελληνίδα που ζει στην Ιταλία. Δεν ξέρω ποια είναι η κοπέλα, αλλά αξίζει να διαβάσουμε αυτά που γράφει. Συγκλονιστικά τα λόγια της. Αγαπητοί συμπατριώτες στην Ελλάδα,
Ονομαζομαι Θεώνη Χρονοπούλου και ζω στο Oderzo!Μία πανέμορφη πόλη στη επαρχία του Τρεβίζο, στο υπέροχο Veneto!!!
Βλέποντας την κατάσταση να έχει ξεφύγει και να τείνει να ξεφύγει και στην υπέροχή μας χώρα, θέλω να μοιραστώ μαζί σας αυτή την τόσο άσχημη «εμπειρία» που ζούμε εδώ στην Ιταλία τον τελευταίο μήνα!
Στην αρχή ήταν όπως στην Ελλάδα! Λίγα κρούσματα από δω κι από κει και κάποια συγκεντρωμένα στην Παντοβα και στο Μιλανο όπως τώρα στην Ηλεια!!!! Τρομάξαμε αλλά δε δώσαμε την σημασία που έπρεπε! Με μια κυβέρνηση (που προσωπικά δε με ενδιαφέρει καθόλου που ανήκει) που κανεις τους δεν έχει διοικήσει ούτε μια μικρή εταιρεία, χωρίς την παραμικρή εμπειρία σε καταστασεις κρισης και χωρις να παίρνει βοήθεια από τους πιο ειδικους για να μη παραδεχτεί την ανικανότητα της, να παίρνει τη μια λάθος απόφαση μετά την άλλη!
Κι από την άλλη εμείς που έχουμε ισως τη μεγαλύτερη ευθύνη, υποτιμήσαμε τη δύναμη του ιού και την δυνατότητα εξάπλωσης του, το πήραμε αψήφιστα και δεν ακυρώναμε ταξίδια, εξόδους και δραστηριότητες!
Όταν σαν πρώτο μέτρο έκλεισαν τα σχολεία οι γονείς διαμαρτύρονταν για το που θα αφήνουν τα παιδιά τους για να πάνε στη δουλειά! Που είναι απόλυτα φυσιολογικό! Όταν έκλεισαν τα αεροδρόμια διαμαρτύρονταν γιατί τους χαλούσαν τη διασκέδαση ή τις δουλειές! Κι αυτό φυσιολογικό! Το θεωρούσαμε υπερβολή!
Και κανεις δεν έμενε σπίτι του! Δεν άφηναν τον καφέ ή το βραδινό ποτό με τους φίλους! Δεν αφήναμε το καθιερωμένο γεύμα στο αγαπημένο μας εστιατόριο!
Τα παιδιά δεν είχαν σχολείο αλλά τα αφήναμε να βγαίνουν να βλέπουν και να παίζουν με τους φίλους τους! Η να πάνε στους παππούδες! Στις παιδικες χαρές, στους παιδοτοπους!
Φυσιολογικό έτσι;;;; Να μην κλειστούν μέσα τα παιδιά!
Δεν καταλάβαμε πως
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!!!
Κι άρχισαν οι θάνατοι!
Τα παιδιά δύσκολα αρρωσταίνουν αλλά αρρωσταίνουν, ή γίνονται φορείς και πάνε στους παπουδες στους γονείς!
Κι άρχισαν οι θάνατοι!
Γιατί οι παππούδες δεν άφηναν το καφενείο για κάτι τόσο ασήμαντο!
Κι άλλοι θάνατοι!
Γιατι κανεις δε μπορεί να πει στους έφηβους τι να κάνουν! Αυτοί είναι μάγκες, ξέρουν καλύτερα!
Κι άλλοι θάνατοι!

Ο Δεκάλογος κατά του κορονοϊού από έναν Έλληνα καθηγητή του ΜΙΤ

«Μην πανικοβάλλεστε, αλλά μην υποτιμάτε και την κατάσταση. Ενεργήστε σαν να είναι πανδημία, έτσι ώστε να μην τη δείτε να συμβαίνει»

Καθώς τα κρούσματα του κορονοϊού αυξάνονται με ραγδαίους ρυθμούς και η χώρα μας έρχεται να προστεθεί στον κατάλογο των κρατών που έχουν πάρει μέτρα έκτακτης ανάγκης για να αντιμετωπίσει περαιτέρω θεαματική αύξηση, είναι πολύ χρήσιμο να ακολουθούμε συμβουλές από ειδικούς που μιλάνε ψύχραιμα κι επιστημονικά, μακριά από το πανηγύρι των (σόσιαλ) μίντια.

Ο Μανώλης Κέλλης είναι καθηγητής της επιστήμης των υπολογιστών και μέλος του Εργαστηρίου Επιστήμης Υπολογιστών και Τεχνητής Νοημοσύνης (CSAIL) του ΜΙΤ καθώς και του Ινστιτούτου Broad. Έχει μπεί στο βιβλίο Γκίνες μαζί με τα 2 αδέρφια του, ενώ έχει βραβευθεί κι από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα.

Με μια ανάρτησή στον προσωπικό λογαριασμό του στο Facebook δίνει τον εξής δεκάλογο πρόφύλαξης από τον COVID-19.

1. Ο ιός εξαπλώνεται ασυμπτωματικά. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να τον έχετε ήδη κολλήσει και να τον μεταδίδετε χωρίς να το ξέρετε. Για να περιορίσουμε αυτήν την εκθετική εξάπλωση, παρακαλώ μειώστε στο ελάχιστο μεγάλες συναθροίσεις, ταξίδια, χειραψίες, αλλά και την επαφή με το πρόσωπό σας.

K. Δασκαλάκης: Μείνετε σπίτι σας - Ύπουλη εκθετική αύξηση η εξάπλωση του κορωνοϊού

Έκκληση από τον Κωνσταντίνο Δασκαλάκη, Καθηγητή του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Επιστήμης Υπολογιστών του ΜΙΤ, για τον κορωνοϊό 

Ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, ο παγκοσμίως διάσημος Έλληνας Καθηγητής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Επιστήμης Υπολογιστών του ΜΙΤ, εξηγεί γιατί θεωρεί πως εξάπλωση του κορωνοϊού είναι μια ύπουλη εκθετική αύξηση. 

 Μιλώντας ως ειδικός στην επιστήμη των υπολογιστών εξηγεί πως «Δεν είμαι γιατρός, βιολόγος ή επιδημιολόγος, αλλά η δουλειά μου στην επιστήμη των υπολογιστών είναι να δαμάζω τις εκθετικές αυξήσεις». 

Παράλληλα απευθύνει έκκληση στους πολίτες να μείνουν σπίτια τους και ζητά απαρέγκλιτη τήρηση των κανόνων προστασίας για την εξάπλωση της πανδημίας.

 Η ανάρτηση του Κ. Δασκαλάκη στο Facebook:

 ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΣΙΜΟ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ!

 Ο μύθος μιλάει για ένα βασιλιά στην μακρινή Ινδία που ήταν καλός στο σκάκι και είχε τη συνήθεια να καλεί τους περαστικούς να παίξουνε παρτίδες. Μια μέρα προσκάλεσε ένα σοφό περαστικό, λέγοντας του ότι αν χάσει θα του χάριζε ό,τι ζητούσε. Ο σοφός του ζήτησε να πληρωθεί σε ρύζι με τον εξής τρόπο: δύο κόκκους ρύζι για το πρώτο τετράγωνο της σκακιέρας, τέσσερις για το δεύτερο, οχτώ για το τρίτο, και ούτω καθεξής, βάζοντας σε κάθε τετράγωνο της σκακιέρας δύο φορές τον αριθμό από κόκκους του γειτονικού τετραγώνου. Ο βασιλιάς δέχτηκε και έπαιξαν.

 Ο περαστικός ήταν βιρτουόζος στο σκάκι, και προς έκπληξη όλων κέρδισε τον βασιλιά. Ο βασιλιάς ζήτησε να φέρουν ένα σακί με ρύζι για να πληρώσει τον περαστικό. Και άρχισε να βάζει τους κόκκους στη σκακιέρα. Όμως σύντομα κατάλαβε ότι ακόμα και η αμύθητη περιουσία του δεν αρκούσε για να πληρώσει τον περαστικό. Συνειδητοποίησε ότι όταν έφτανε στο εικοστό τετράγωνο θα χρειαζόταν περίπου 1 εκατομμύριο κόκκους ρυζιού, στο τριακοστό 1 δισεκατομμύριο κόκκους, στο τεσσαρακοστό 1 τρισεκατομμύριο, και πάει λέγοντας. Για να πληρώσει τον περαστικό θα χρειαζόταν περίπου 1 τρισεκατομμύριο τόνους ρυζιού, δηλαδή περισσότερους τόνους από όσο ρύζι παράγει η Κίνα σε 7000 χρόνια, με βάση την περσινή της παραγωγή! 

 Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας; Ότι η εκθετική αύξηση είναι ύπουλο πράγμα. Το σκέφτεσαι λίγο και τα νούμερα φαίνονται μικρά. Αλλά τελικά θα σου τη φέρει. Όσο μεγάλος και να είσαι θα σου τη φέρει. Μετά από λίγα μόλις βήματα έχει γίνει τόσο μεγάλη που δεν το χωράει ο νους σου. Ο αριθμός γίνεται τόσο εξωφρενικά μεγάλος που είναι μεγαλύτερος από τα μόρια του σύμπαντος.

 Δεν είμαι γιατρός, βιολόγος ή επιδημιολόγος, αλλά η δουλειά μου στην επιστήμη των υπολογιστών είναι να δαμάζω τις εκθετικές αυξήσεις.

 Η εξάπλωση του κοροναϊού είναι μια ύπουλη εκθετική αύξηση. Αρχίζει με 1 κρούσμα. Μετά από δύο-τρεις μέρες τα κρούσματα γίνονται 2. Μετά από άλλες δύο-τρεις μέρες γίνονται 4. Έχει περάσει μια βδομάδα και φαίνεται υπό έλεγχο. Έλα όμως που αν περάσουν άλλες δύο βδομάδες τα κρούσματα θα γίνουν περίπου 1000, και αν περάσουν άλλες δύο-τρεις βδομάδες θα γίνουν πάνω από εκατό χιλιάδες!

 Και το ακόμα πιο ύπουλο είναι το εξής. Όταν τα επιβεβαιωμένα κρούσματα είναι 1000, ακόμα και εκείνη την μέρα να καθόμαστε όλοι σπίτι μας για 10 μέρες χωρίς καμιά ανθρώπινη επαφή, παρόλα αυτά τα κρούσματα θα γίνονταν αρκετές χιλιάδες.   Μα πώς; Ο λόγος είναι ότι όταν τα 1000 έδειξαν συμπτώματα, είχαν ήδη μεταδώσει τον ιό σε άλλους. 

Το Δεκαήμερον – το ιταλικό βιβλίο του 14ου αιώνα που μας δείχνει τον τρόπο να επιβιώσουμε από τον κορωνοϊό

Το βιβλίο του Ιωάννη Βοκκάκιου διδάσκει στους πολίτες πώς να διατηρήσουν την ψυχική τους υγεία σε εποχές επιδημιών και απομόνωσης.

Του Αντρέ Σπάισερ*

Δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του New Statesman, στις 9 Μαρτίου 2020.

Μετάφραση: Κωνσταντίνος Μαυρίδης

Η ραγδαία εξάπλωση του ιού Covid-19 έχει προκαλέσει μια εξίσου ραγδαία επιδημία από συμβουλές. Από τη μια οι συμβουλές είναι απαραίτητες αλλά από την άλλη δίνουν την εντύπωση ότι θα κάνουν τις ζωές μας πιο στενάχωρες και μοναχικές. Παρά ταύτα, υπάρχει μια ασυνήθιστη πηγή συμβουλών η οποία προτείνει ένα διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης της επιδημίας. Η πηγή αυτή είναι το Δεκαήμερον του Βοκκάκιου.

Ο Ιταλός συγγραφέας της Αναγέννησης, Ιωάννης Βοκκάκιος, έγραψε το Δεκαήμερον εν τω μέσω της φοβερής επιδημίας πανούκλας του 1348 στην Φλωρεντία. Η αρρώστια ενέσκηψε αιφνιδίως στην πόλη μειώνοντας τον πληθυσμό της κατά 60 τοις εκατό. Ο Βοκκάκιος  περιγράφει πως οι Φλωρεντίνοι «έπεφταν νεκροί στους δρόμους μέρα και νύχτα ενώ πολλοί άλλοι, καθώς πέθαιναν μέσα στα σπίτια τους, έκαναν αντιληπτό τον θάνατό τους στους γείτονές τους από τη μυρωδιά της σήψης που ανέδιναν τα πτώματά τους».

Οι κοινωνικοί δεσμοί είχαν καταρρεύσει καθώς «η πανούκλα είχε προκαλέσει τόσο μεγάλο τρόμο στις καρδιές των ανθρώπων που αδελφοί εγκατέλειπαν τους αδελφούς τους, οι θείοι τα ανίψια τους, οι αδελφές τους αδελφούς τους» και «οι γονείς αρνούνταν να συνδράμουν και να βοηθήσουν τα παιδιά τους».

Κάποιοι πολίτες της Φλωρεντίας κλειδώθηκαν μέσα στα σπίτια τους ενώ άλλοι συγκρότησαν ομάδες και τριγυρνούσαν τρεκλίζοντας στους δρόμους της πόλης κατά τη διάρκεια πολυήμερων μεθυσιών. Οι δέκα φίλοι, τις περιπέτειες των οποίων περιγράφει το Δεκαήμερον, εγκαταλείπουν τη Φλωρεντία και βρίσκουν καταφύγιο σε μια άδεια βίλλα στην εξοχή. Με το που φτάνουν στην ειδυλλιακή τοποθεσία περνούν τις μέρες τους λέγοντας διασκεδαστικές και συχνά υπερβολικές ιστορίες.

Σήμερα, βλέπουμε το Δεκαήμερον ως μια συλλογή διασκεδαστικών ιστοριών. Το 14ο αιώνα όμως ήταν κάτι πολύ παραπάνω, ήταν μια μορφή κοινωνικής οδηγίας. Σύμφωνα με τον καθηγητή Μάρτιν Μάραφλοτ του πανεπιστημίου Πέις, η συνταγή του Βοκκάκιου για την αντιμετώπιση της επιδημίας ήταν μια γερή δόση «αφηγηματικής προφύλαξης». Λίγο-πολύ αυτό σημαίνει να προφυλάξεις τον εαυτό σου με καλές ιστορίες. Ο Βοκκάκιος προτείνει τη σωτηρία μέσω της απόδρασης από τις πόλεις, την δημιουργία μιας καλής παρέας και την αφήγηση διασκεδαστικών ιστοριών για την τόνωση του ηθικού. Έτσι, μέσα από ένα μίγμα κοινωνικής απομόνωσης και ευχάριστων δραστηριοτήτων, οι δέκα φίλοι καταφέρνουν να επιβιώσουν κατά την διάρκεια των χειρότερων ημερών της επιδημίας.

Η συνταγή του Βοκκάκιου ενέπνευσε μια σειρά από μεσαιωνικά εγχειρίδια συμβουλών. Ο Τομάσο ντελ Γκάρμπο, ένας από τους πιο επιφανείς Φλωρεντίνους γιατρούς της εποχής, πρότεινε ότι, με το ξέσπασμα της πανούκλας, οι άνθρωποι έπρεπε να μη σκέφτονται τον θάνατο. Αντιθέτως, η συμβουλή του ήταν η συνάθροιση σε έναν όμορφο κήπο και «η χρήση τραγουδιών, παιγνιδιών και άλλων ευχάριστων ιστοριών που δεν κουράζουν το σώμα και όλων αυτών των απολαυστικών πραγμάτων που φέρνουν θαλπωρή».

Τα πρώτα νοσοκομεία παγκοσμίως ήταν Βυζαντινά

ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ

Σε όλες τις πόλεις του βυζαντινού κράτους υπήρχαν νοσοκομεία. Οι ασθενείς μπορούσαν να νοσηλευτούν δωρεάν ή έναντι κάποια αμοιβής, ανάλογα με τη σοβαρότητα της ασθένειας και τον κανονισμό του ιδρύματος.

Το νοσοκομείο “Ο Ξενών του Παντοκράτορος” ιδρύθηκε το 1136 από τον αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνό.

Το νοσοκομείο είχε πέντε τμήματα: χειρουργικό, οφθαλμολογικό, γυναικολογικό, παθολογικό και ψυχιατρικό. Επίσης υπήρχαν εξωτερικά ιατρεία, για τους ασθενείς εκτός νοσοκομείου και εγκαταστάσεις αποχωρητηρίων, λουτρών, μαγειρείων, φαρμακείου καθώς και χώρος διοικητικών υπηρεσιών όπου φυλάσσονταν τα αρχεία των ασθενών.

Σε κάθε τμήμα υπήρχαν δύο γιατροί, τρεις βοηθοί, δύο ειδικευόμενοι γιατροί και δύο νοσοκόμοι. Υπήρχαν ακόμη δύο υψηλόβαθμοι γιατροί που ασκούσαν την

εποπτεία και επισκέπτονταν καθημερινά τους ασθενείς.

Στο προσωπικό του νοσοκομείου ανήκαν επίσης τέσσερις φαρμακοποιοί, ένας θυρωρός, πέντε γυναίκες που εργάζονταν στα πλυντήρια, ένας υπεύθυνος για την ύπαρξη ζεστού νερού, δύο μάγειροι, δύο φουρνάρηδες, ένας μυλωνάς, ένας σταβλίτης υπεύθυνος για τα άλογα των γιατρών, ένας φρουρός για την πύλη, ένας προμηθευτής των αναγκαίων ειδών, τρεις ιερείς (ο ένας για τις εξομολογήσεις των ετοιμοθάνατων και οι δύο για τις κηδείες), δύο αναγνώστες εκκλησιαστικών κειμένων, τέσσερις νεκροθάφτες και ένας καθαριστής των αποχετεύσεων.

Τα κρεβάτια που είχε το νοσοκομείο ήταν συνολικά 50. Από αυτά τα 10 προορίζονταν για τους χειρουργημένους ή τους τραυματίες, τα 8 για όσους έπασχαν από διάφορες ασθένειες, τα 12 για γυναίκες και τα υπόλοιπα για διάφορους άλλους ασθενείς. Υπήρχαν και τα “παρακρέβατα” για επείγοντα περιστατικά, όταν όλα τα κρεβάτια του νοσοκομείου ήταν γεμάτα.

Οι χειρουργοί των νοσοκομείων του βυζαντινού κράτους επιχειρούσαν λεπτές και δύσκολες εγχειρήσεις. Ο Λέων ο Γραμματικός αναφέρει ότι το 10ο αι. οι χειρουργοί της Κωνσταντινούπολης προσπάθησαν να χωρίσουν δύο σιαμαία παιδιά από την Αρμενία. Οταν το ένα από τα Σιαμαία πέθανε, οι γιατροί απέκοψαν το σημείο συνένωσής τους, ελπίζοντας ότι το άλλο θα επιζούσε. Δυστυχώς, όμως, πέθανε κι αυτό τρεις μέρες μετά την επέμβαση. Στο ιστορημένο χειρόγραφο της χρονογραφίας του Σκυλίτζη, σώζεται μία μικρογραφία που παριστάνει αυτήν ακριβώς την εγχείρηση.

Ιδιαίτερα ικανός χειρουργός ήταν ο Παύλος Αιγινίτης, από την Αίγινα, που έζησε τον 7ο αι. και σπούδασε στην Αλεξάνδρεια. Έκανε καυτηριασμό ουροδόχου κύστεως, χρησιμοποιούσε καθετήρες ανάλογα με την ηλικία και το φύλο, έκανε λιθοτριψίες στην ουροδόχο κύστη, ενώ στα συγγράματά του περιέγραψε χειρουργικές μεθόδους για διάφορες παθήσεις που διατηρήθηκαν μέχρι τον 17ο αιώνα.