Το ΠΑΣΟΚ και το νερό

Γρηγόρης Ρουμπάνης

Μπορεί να έχει χαρακτήρα. Και τακτ. Το ΠΑΣΟΚ. Αλλά δεν έχει πολιτική ανατροπής του άνομου Μητσοτάκη. Και ολοκλήρωσε συνεδριακές και μετασυνεδριακές διαδικασίες χωρίς να ενοχλήσει κανέναν.

Δαπάνησε πολύτιμο χρόνο εν πρώτοις για την αναδιάταξη των εσωκομματικών ισορροπιών, και κατά δεύτερον για να συμφωνήσουν όλοι ότι δεν θα προχωρήσουν σε συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ., στην περίπτωση που δεν της προκύψει αυτοδυναμία στις προσεχείς εκλογές. Χωρίς λόγο. Η συγκεκριμένη πρόταση του Χάρη Δούκα ήταν κενή περιεχομένου, αφού το ΠΑΣΟΚ διά του αρχηγού του είχε βάλει ήδη στόχο την πρωτιά, «έστω και με μια ψήφο διαφορά», οπότε θα έχει εκείνο τον πρώτο λόγο. Αλλά δεν…

Εκείνο που όφειλε να κάνει ο πρόεδρος ήταν να αναγνωρίσει τη δημοσκοπικά δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται το κόμμα του, να αναθεωρήσει την πολιτική του και να κατεβάσει ο ίδιος πρόταση συνεργασίας με τους εξ αριστερών όμορους πολιτικούς χώρους.

Η χώρα ζέχνει χωμένη μέχρι τον λαιμό στα σκάνδαλα και στην παρανομία. Και σαν να μην έφτανε αυτό, πληρώνει και ακριβό τίμημα από τις επιλογές Μητσοτάκη στην εξωτερική της πολιτική, βουλιάζοντας στον πάτο της Ευρώπης οικονομία και κοινωνία.

Δεν είναι δύσκολη η σύνταξη μιας τέτοιας πρότασης. Θέληση χρειάζεται, να διατυπωθεί σε πέντε όλους κι όλους άξονες:

Πολιτικά ζόμπι στην υπηρεσία του Κυριακου

18/01/2026 

Στα εορταστικά τραπέζια των προηγούμενων ημερών, πριν ακόμη ανακύψει το «κόμμα Καρυστιανού», οι πολιτικές προβλέψεις έδιναν και έπαιρναν:

«Να δείτε που ο Αλέξης θα κάνει τη διαφορά», «Ο Σαμαράς θα συσπειρώσει τον κόσμο της ΝΔ», «Αμα διώξουν τον χασογκόλη το ΠΑΣΟΚ, θα έρθει πρώτο κόμμα» και διάφορα τέτοια ενθουσιώδη και ευφάνταστα.

Γράφει ο Γιώργος Χαρβαλιάς

Προσωπικά καθόμουν στη γωνιά χωρίς να μετέχω στην ευφορία της «εικονικής λύτρωσης». Κι όταν κάποια στιγμή οι παρευρισκόμενοι με παρότρυναν να μπω στη συζήτηση με το γνωστό: «Εσύ τι λες που είσαι και δημοσιογράφος;», κατέφευγα στο πειρασμό να τους τρολάρω. «Κυριάκος μέχρι να σβήσει ο ήλιος αγαπητοί μου. Τουλάχιστον με αυτούς που αναφέρατε…».

Η ατάκα δημιουργούσε αμηχανία, ίσως και κάποιο εκνευρισμό. Και τότε αναγκαζόμουν να δώσω διευκρινίσεις. Πλάκα έκανα, αλλά όχι εντελώς. Γιατί όσο κι αν ακούγεται οξύμωρο όλοι οι προαναφερθέντες «σωτήρες», πρόσωπα ή κόμματα, μοιάζουν να βρίσκονται στην υπηρεσία του Μητσοτάκη. Να εργάζονται για την μακροημέρευση του στην εξουσία.

Ας αρχίσουμε πρώτα από τον Τσίπρα και ένα πολύ βασικό δημοσκοπικό αξίωμα: Πολιτικό πρόσωπο με 70% αρνητικές γνώμες, εκ των οποίων οι περισσότερες αντιπροσωπεύουν σκληρούς haters, δεν έχει καμία απολύτως ελπίδα να ξαναδεί εξουσία. Αρα τι ακριβώς κάνει το παλληκάρι;

Αθεράπευτα νοσταλγός της πολιτικής Σημίτη ο Νίκος Ανδρουλάκης!

Γιώργος Τασιόπουλος 

Τη διπλωματία Σημίτη υπέδειξε στην ομιλία του στη Βουλή, προτείνοντας στον πρωθυπουργό την επιστροφή στα Συμπεράσματα του Ελσίνκι (1999) που αποτέλεσε συνέχεια της  Συμφωνίας της Μαδρίτης (1997).

Για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, "είναι μονόδρομος όπως είπε" η πρότασή του για ένα "νέο Ελσίνκι", χαρακτηρίζοντας το Ελσίνκι του 1999, την πιο μεγάλη επιτυχία της Μεταπολίτευσης.

Θυμίζουμε ότι στη Μαδρίτη, μετά τη ντροπή των Ιμίων, αναγνώριζε:

"Σεβασμό στα νόμιμα, 

ζ ω τ ι κ ά* συμφέροντα και ενδιαφέροντα της κάθε χώρας στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία τους".

Δεσμευόμενη μάλιστα η χώρα μας ότι δεν θα προχωρήσει σε μονομερείς ενέργειες. Κάτι που τόσο για τις ΗΠΑ όσο και για την Τουρκία σήμαινε, όπως έχουν επισημάνει αναλυτές και διπλωμάτες, και δέσμευση για μη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων.

Ακόμη και 22 βουλευτές του τότε ΠΑΣΟΚ εξέφρασαν με ανακοίνωση τους τις έντονες επιφυλάξεις τους, εκτιμώντας ότι 

«με τη συμφωνία διολισθαίνουμε σταδιακά σε επιλογές οι οποίες συνεπάγονται αναγνώριση των τουρκικών αξιώσεων, νομιμοποίηση του επεκτατικού καθεστώτος της Άγκυρας και εξαγνισμό της πολιτικής της»

«Η δήθεν δε “επιτυχημένη” στρατηγική του Ελσίνκι οδηγούσε την ελληνική κυριαρχία νησιών και βραχονησίδων στη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης! [...]

Με αφορμή την υπόθεση Λομβέρδου

του Παντελή Σαββίδη

Με αφορμή την υπόθεση Λομβέρδου και επειδή και εγώ προίόν της μεταπολίτευσης είμαι, σκέφθηκα πως ένα λαϊκό κίνημα εκφυλίζεται σε καθεστωτισμό, καιροσκοπισμό και αποιδεολογικοποίηση.
Κατ αρχάς το συλλογικό πολιτικό υποκείμενο που συγκρότησε το ΠΑΣΟΚ, οι μετεμφυλιακές δυνάμεις που αποκλείσθηκαν απο την νομή της εξουσίας, αποκάλυψε πολύ γρήγορα τον συμπλεγματισμό του.
Ήθελε να συμμετάσχει με πολύ συγκεκριμένα οφέλη στην εξουσία όχι να αλλάξει τις δομές της χώρας.
Ήδη, απο την πρώτη τετραετία, αποδίδεται στον Ανδρέα η φράση: “δεν μας ακολουθεί ο λαός”, προκειμένου να σχολιάσει τον άκρατο συντεχνιασμό ο οποίος συνέβαλε τα μέγιστα στην κρατική διαφθορά.
Οι ομάδες συμφερόντων αποτέλεσαν πληγή και στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ επιβάλλοντας την ισχύ τους.
Μέχρι που εμφανίστηκε ο σημιτισμός και το παιχνίδι πήρε άλλη μορφή. Περισσότερο καιροκοπική, ωφελιμιστική, προσωπική και χωρίς έρμα ιδεολογικής αναφοράς.
Διαχείριση ενός καθεστώτος ήρθαν να κάνουν.
Μακρυά απο την εξουσία τόσα χρόνια τα στελέχη του πάλαι ποτέ λαϊκού κινήματος την νοσταλγούν. Είναι πολλά τα οφέλη της νομής της.
Άλλοι, όπως ο Λομβέρδος και μερικές δεκάδες, ακόμη, προσχώρησαν άμεσα ενώ πολλοί άλλοι κρατούν μεν τα προσχήματα ότι λέγονται ΠΑΣΟΚ αλλά στην ουσία συνεργάζονται στενά με το καθεστώς Μητσοτάκη και το υποστηρίζουν άμεσα ή έμμεσα.
Απέμεινε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη, ομάδα η οποία, απλώς, διεκδικεί την εξουσία στη λογική “γιατί ο Μητσοτάκης και όχι εμείς”.
Άλλωστε το σύστημα πάντα χρειάζεται μια εναλλακτική λύση.
Αυτό είναι το πολιτικό υποκείμενο που παρήγαγε το ΠΑΣΟΚ μετά απο τόσα χρόνια στην εξουσία και την πολιτική σκηνή.
Ο πολιτικός εκφυλισμός στο απώγειό του.

3 του ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ..

3 του ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ σήμερα...

30 χρόνια πριν ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης σ' εκείνο το επεισοδιακό και διχαστικό συνέδριο των Πασόκων. 

Το μόνο μέλημα των περισσοτέρων συνέδρων φυσικά τότε (εγκάθετοι οι περισσότεροι και βολεμένοι από την μακρόχρονη πράσινη διακυβέρνηση) ήταν πως θα βγάλουν τον Σημιτάκο - τοσοδούλη πρωθυπουργό για 8 συνεχή χρόνια, τρομάρα τους...

Σιγά μην άκουγαν και αξιολογούσαν τα λόγια ενός μεγάλου Έλληνα, όπως ο Μιχάλης του Πόντου, του Ελληνισμού, της καρδιάς ημών κάποιων από τότε.

Η αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης

Η αναγνώριση του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ από τη Βουλή των Ελλήνων. Η συζήτηση έγινε μεταξύ 17 και 19 Αυγούστου 1982

ΠΗΓΗ: https://youtu.be/VmqbkkBO1jw?si=G3ZSjzSnmPoz9vPh

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η συζήτηση στο ΠΑΣΟΚ για έναν άλλο δρόμο

Ήταν μονόδρομος η προσφυγή του ΓΑΠ στο ΔΝΤ;

«Γιατί όλοι ξέρουμε τις συνέπειες για το λαό από τις νεοφιλελεύθερες συνταγές που επιβλήθηκαν σε όσες χώρες παρενέβησαν οι διεθνείς οργανισμοί.

Έτσι, με πλήρη συναίσθηση των ευθυνών μας, απέναντι στον ελληνικό λαό, είμαστε υποχρεωμένοι να πάρουμε μια σειρά γενναίες οικονομικές αποφάσεις, που είναι όμως, δικής μας επιλογής, για να εξυγιάνουμε αποφασιστικά την οικονομία μας και ειδικότερα το ισοζύγιο πληρωμών.

Αυτό γίνεται σήμερα, για να μη βρεθούμε στην ανάγκη αργότερα να χάσουμε τη δυνατότητα εθνικών επιλογών για τη λύση των προβλημάτων μας»

Ανδρέας Παπανδρέου, 12-10-1985

Στο ΠΑΣΟΚ παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, φαίνεται αρκετοί να επιμένουν στην αυτοδικαίωση και στην γραμμή των μνημονίων.


Με αφορμή τις αναφορές του Νίκου Χριστοδουλάκη
για τον "άλλο δρόμο" και τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν ο Βασίλης Ασημακόπουλος αναφέρεται σε κείμενό του στο sllpres:

"..Η γραμμή της “μνημονιακής αυτοδικαίωσης”, σε συνδυασμό με τη δίδυμη αδελφή της για τον “λαϊκισμό των Πλατειών”, αναπαράγουν το τραύμα, συμβάλλοντας στην παρατηρούμενη στασιμότητα του ΠΑΣΟΚ.

Το εμποδίζουν να επικοινωνήσει με κοινωνικά ακροατήρια, να ανακτήσει δηλαδή στοιχεία του πολυσυλλεκτικού του χαρακτήρα... "

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης όπως αναφέρει στο κείμενό του ο Βασίλης Ασημακόπουλος είχε προειδοποιήσει:

«Προπαγανδίζουν – δεν πρόκειται για λόγο – ότι εντάσσεται [ενν: η Ελλάδα] στην ΟΝΕ.

Δια μέσου όμως ενός άλλου δρόμου, που δείξαμε χρόνια πριν, αναπτυξιακού και επόμενα δίκαιου κοινωνικά, θα μπορούσε να είχε ενταχθεί ήδη, χωρίς τον κίνδυνο να εξέλθει ή να είναι εύκολα εκβιάσιμος υπότροφός της. […]

Οι εξωτερικοί δανειστές διαφόρων μορφών, η απειλή πολέμου και όχι η ελεύθερη λαϊκή θέληση θα αποφασίζουν πώς και από ποιον θα κυβερνάται η χώρα»

Απόσπασμα από το κείμενο αποχώρησης του Μιχάλη Χαραλαμπίδη από το ΠΑΣΟΚ, στο 5ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ (Μάρτιος 1999).

Περιλαμβάνεται στο βιβλίο του, “Το Σχέδιο μας για την Ελλάδα. Ελάτε στην πολιτική” (Γόρδιος, 2000).

_____***_____

Η συζήτηση στο ΠΑΣΟΚ για έναν άλλο δρόμο

ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

«Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που είναι τόσο ευαίσθητη σε θέματα που αφορούν την εθνική μας ανεξαρτησία, δεν είναι δυνατόν να διακινδυνεύσει, έστω και στο παραμικρό, μια τέτοια εξέλιξη. Γιατί, πέρα από το θέμα αρχής, που συνδέεται με τον περιορισμό της εθνικής ανεξαρτησίας που θα ακολουθούσε μια υπερχρέωση της χώρας, υπάρχει και σοβαρή ιδεολογική αντίθεση με το είδος της οικονομικής πολιτικής που επιβάλλεται από τους διεθνείς χρηματοδοτικούς οργανισμούς σε τέτοιες περιπτώσεις…»

ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΨΗ-ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ-ΔΙΚΑΙΩΣΗ…

Του Γιώργου Ζουρίδη

Ο θάνατος του Κώστα Σημίτη και η παρουσία πλήθους εκ των αντιπροσώπων του πολιτικού συστήματος της Χώρας μας στην Μητρόπολη Αθηνών και το Α΄ Νεκροταφείο           για να τιμήσουν τον εκλιπόντα, επιβεβαίωσε την ισχυρή «ιδεολογική» παρακαταθήκη του.

Πολλές φορές έχω αναφερθεί σε κείμενα μου ότι ο «μεταπρατικός σοσιαλδημοκρατισμός» που εκφράστηκε από τον Κώστα Σημίτη κατά την οκτάχρονη διακυβέρνηση του (1996 έως 2004) δυστυχώς έγινε κυρίαρχη ιδεολογία στην Πατρίδα μας, και διαπέρασε όλο το φάσμα της κυρίαρχης ελληνικής εξουσίας, από την Δεξιά έως την Κυβερνώσα Αριστερά.

Γιατί λέω δυστυχώς: Για τον απλό λόγο ότι αφενός η Σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα, Χώρα της Περιφέρειας του Καπιταλισμού, δεν μπορούσε παρά να αποτελεί ένα ΚΑΚΕΚΤΥΠΟ της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας και των ανεπτυγμένων οικονομικά Χωρών, και αφετέρου γιατί εδραιώθηκε πάνω στην αυταπάτη ότι η ΕΥΜΑΡΕΙΑ και πάσα άλλη λαϊκή παροχή θα επιτευχθεί, στηριζόμενη αποκλειστικά στα πήλινα πόδια του εξωτερικού δανεισμού. 

Αναρωτιέμαι: Πιά Χώρα ευημέρευσε στον ανεπτυγμένο Καπιταλισμό  χωρίς βιομηχανική και αγροτική παραγωγή, χωρίς εθνική αστική τάξη που να ενεργεί για τα συμφέροντα του Έθνους και του Λαού της, χωρίς αποδέσμευση από την εξάρτηση της από ξένα κέντρα πολιτικής, οικονομικής και πολιτιστικής ισχύος.

Η αποδημία των ελίτ

Της Μαρίας Κορνάρου 

Εφημερίδα Εστία

Πολλά θα μπορούσαν να λεχθούν, με αφορμή την κηδεία Σημίτη —και ολάκερο το τετραήμερο, αντί οκταετούς, εθνικό πένθος που πλαισίωσε το "καλό κατευόδιο" του μακαρίτη— για την πολιτική σκηνή της χώρας και τις τάσεις της. Καταρχάς, ότι η "συνταγή Σημίτη" —εκσυγχρονισμός στα εσωτερικά, κατευνασμός στα εξωτερικά, διεθνισμός στην οικονομία— είναι πράγματι εγγυημένης επιτυχίας για μια σταθερή θητεία και μακροπρόθεσμη, άνευ απροόπτων, διακυβέρνηση. Έτσι, ο τωρινός Πρωθυπουργός, παρά τα "πυρά" που δέχτηκε, σε μεγάλο βαθμό αντίστοιχα με τον Σημίτη, από τους προκατόχους και θεματοφύλακες της ιδεολογικής ταυτότητας του κόμματος-"κινήματος", έχει πάντως όλες τις προοπτικές να επαναλάβει, μάλλον δε και να ξεπεράσει, το ρεκόρ της οκταετούς και κάτι συνεχόμενης θητείας του εκλιπόντος.

Ακόμη πιο εντυπωσιακή, βέβαια, από την συνέχεια της «γραμμής Σημίτη» στα της πολιτικής στρατηγικής, είναι η διαιώνιση της γραμμής Σημίτη —κατά την κυριολεκτική έννοια της δυναστείας, lignage- στο πολιτικό προσωπικό. Λίγοι παρέλειψαν να παρατηρήσουν ότι οι αποχαιρετισμοί ορισμένων εκ των εκλεκτότερων υπουργών της Κυβερνήσεως στον εκλιπόντα ήταν μεστοί της συντριβής μίας λίαν προσωπικής απώλειας —από το υπουργείο Πολιτισμού έως το Επικρατείας, άνθρωποι που ξεχώρισε ο Κώστας Σημίτης επιβεβαιώνονται ως καταλληλότεροι για τα πόστα και από τον τωρινό Πρωθυπουργό. Είναι κάτι αντίστοιχο με αυτό που παρατηρήθηκε, ακόμη περισσότερο εκκωφαντικά, στην μηντιακή κάλυψη του τετραήμερου πένθους, που μεταφράστηκε σε τετραήμερο πρόγραμμα απότισης φόρου τιμής στον εκλιπόντα εν χορώ, με την απόλυτη συναίνεση του ρεπορτάζ να είναι η πολιτική προσφορά του πρώην Πρωθπουργού στο «καλό του τόπου», με τα «γκρίζα» σημεία της καριέρας του να αποσιωπώνται πλήρως ή να αναλύονται μόνο από συγκεκριμένους «επί τούτου» καλεσμένους παρά από το μηντιακό πρόγραμμα αυτό καθ’αυτό. Πρόκειται, δηλαδή, και εκεί για μία αποδοχή της κληρονομιάς Σημίτη που, μπροστά στο ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο της προσωπικότητάς του, αφήνει την αίσθηση μίας προσωπικής πικρίας για το τέλος του ανδρός —κάποιοι από τους κεντρικότερους των δελτίων ειδήσεων των φιλοκυβερνητικών καναλιών, μάλιστα, έσπευσαν να επιδείξουν τα «διαπιστευτήρια» της επικοινωνίας τους με τον Σημίτη. 

Το αποτύπωμα Σημίτη στα Ίμια και στην Μαδρίτη

Λ

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΒΑΡΔΟΥΛΑΚΗΣ

ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Ο πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών αφήνοντας, ένα αναμφισβήτητα ισχυρό, αλλά και αμφιλεγόμενο αποτύπωμα στην μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας. Εμβληματικά στοιχεία εκείνης της περιόδου ήταν η ΟΝΕ, το χρηματιστήριο, η ισχύς των ιδιωτικών ΜΜΕ, η πορεία προς τους Ολυμπιακούς Αγώνες… Όμως, επί θητείας του εκδηλώθηκε και μία νέα αντίληψη στην εξωτερική πολιτική, ειδικά στην σχέση της χώρας μας με την Τουρκία.

Η περίοδος που προηγήθηκε την ανόδου του Κώστα Σημίτη (1989-1995) αποτέλεσε μια προσπάθεια του κόμματος, τόσο επιστροφής σε όψεις του ριζοσπαστικού παρελθόντος στις νέες συνθήκες, όσο και επιβίωσης της “πολιτικής Νταβός”. Από τη μία, το ΠΑΣΟΚ θα αρνούνταν την αναγνώριση άλλων διμερών διαφορών στο Αιγαίο, εκτός της υφαλοκρηπίδας, θα υιοθετούσε το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα για Ελλάδα-Κύπρο και θα αναγνώριζε τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Από την άλλη, στο “πνεύμα Νταβός”, θα αδυνατούσε να ασκήσει το δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια (1994), ενώ θα απέσυρε το βέτο στην τελωνειακή σύνδεση ΕΕ-Τουρκίας το 1995.

Ο δυισμός του ΠΑΣΟΚ στην τελευταία κυβερνητική περίοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στα ζητήματα αυτά, όπως και οι συνεχείς παρεμβάσεις του αμερικανονατοϊκού παράγοντα υπέρ μιας γραμμής “αναγνώρισης και διευθέτησης των ελληνοτουρκικών διαφορών”, με συνεχείς πιέσεις προς την ελληνική πλευρά, περιγράφεται αναλυτικά στο βιβλίο του Χρήστου Λυμπέρη “1994-1996: Οψόμεθα την αλήθεια καθώς εστί”, Αρχηγού ΓΕΕΘΑ την εποχή εκείνη.

Ως αποτέλεσμα, ο δυισμός του ΠΑΣΟΚ καταγράφεται έντονα στη διαχείριση της κρίσης των Ιμίων (1996) λίγες μέρες μετά την ανάδειξη στην πρωθυπουργία του Σημίτη, κρίση που οδήγησε στην ήττα της ελληνικής πλευράς. Όμως, η προαναφερόμενη κρίση δεν αποτέλεσε επίμαχο σημείο, ούτε διαιρετική τομή στο κεντρικό τουλάχιστον επίπεδο, μεταξύ των δύο ανταγωνιστικών μερίδων της γραφειοκρατίας του ΠΑΣΟΚ που διεκδίκησαν τη διαδοχή στην ηγεσία στο 4ο συνέδριο (1996). Το “όλον” γραφειοκρατικό ΠΑΣΟΚ κινείται στην κατεύθυνση της “πολιτικής Νταβός”. Οι τάσεις που κινούνται στη γραμμή της ριζοσπαστικής εκδοχής του Ανδρέα Παπανδρέου, είτε θα περιθωριοποιηθούν εντός ΠΑΣΟΚ, είτε θα οδηγηθούν στην έξοδο από το κόμμα.

Ο νεκρός δεδικαίωται, αλλά δεν αθωώνεται*

Του Γιώργου Τασιόπουλου

Ο νεκρός δεδικαίωται, αλλά δεν αθωώνεται*

Και για ένα από αυτά που παραθέτω πρόχειρα θα ήταν ο χειρότερος πρωθυπουργός, 

αλλά έκανε όλα αυτά και πολλά περισσότερα ...

Έργα του 

Ο νεκρός δεδικαίωται, αλλά δεν αθωώνεται*

Και για ένα από αυτά που παραθέτω πρόχειρα θα ήταν ο χειρότερος πρωθυπουργός, 

αλλά έκανε όλα αυτά και πολλά περισσότερα ...

Έργα του 

• Η παράδοση του Οτσαλάν 

• Η ντροπή των Ιμίων 

•Σερβία, επέτρεψε τη ΝΑΤΟική θηριωδία και τη μετατροπή της Ελλάδας σε πέρασμα και επιμελητεία των δολοφόνων 

• Με πλαστά στοιχεία παγίδευσε την ελληνική οικονομία στη ζώνη του ευρώ,

• Δικός του ο άθλος του χρηματιστηρίου και της καταλήστευσης των φτωχών.

• Ξεπούλησε πάμφθηνα μεγάλες ποσότητες από το απόθεμα χρυσού της Ελλάδας,

 • Σαμίνα, Φαράν με την ντροπιαστική φράση, "αυτή είναι η Ελλάδα"...

• Διαφθορά, Ζήμενς, κομματικά ταμεία ("Το 2000 οι χρηματοδοτήσεις του ΠΑΣΟΚ από εταιρείες έφθασαν τα 16 δις δραχμές" - Θ.Τσουκάτος, Φεβρουάριος 2019) κι "όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στον εισαγγελέα"...

• Ανέχτηκε τη διαφθορά του περιβάλλοντος του, σχεδόν καταδικασθέντες άπαντες του στενού του περιβάλλοντος και του υπουργικού του συμβουλίου. Η πιο διεφθαρμένη κυβέρνηση (Από Τσουκάτο, Πανταγιά έως Παπαντωνίου, Τσοχατζόπουλο)

• Καθώς και-το μεγάλο φαγοπότι των Ολυμπιακών Αγώνων.

• Έδωσε με αντιδημοκρατικό τρόπο το δαχτυλίδι στον ΓΑΠ για να μας οδηγήσει στα μνημόνια και να καταστήσει τη χώρα για 100 χρόνια αποικία των δανειστών της

__________

 * Το εδάφιο «ο αποθανών δεδικαίωται από της αμαρτίας» (Ρω μ. 6,7) σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει αυτό που νομίζουμε.

Ο Απόστολος Παύλος μιλά για τη βάφτιση και το πώς η βάπτιση νεκρώνει την αμαρτία, καθιστώντας τον βαπτισθέντα “νεκρό” για αυτήν. Και προσθέτει πως τελικά ο “νεκρός” ως Χριστιανός δεν μπορεί να αμαρτάνει άλλο.

Δυστυχώς αν δεν υπάρξει μετάνοια, όπως και τα αποτελέσματα των αμαρτιών, συνεχίζουν να βαρύνουν τον αποθανόντα

Οι πολλοί τιμητικοί αποχαιρετισμοί από τα ΜΜΕ, πολιτικούς του φίλους ή "αντιπάλους", απλά επιβεβαιώνουν ότι υπάρχουν και συνένοχοι που συνεχίζουν το έργο του καθώς είναι Μεγάλη η του Σημίτη Σχολή...

ΠΗΓΗ - Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Παρουσίαση του Βασίλη Ασημακόπουλου "Πρώτη φορά Αριστερά" (ΕΣΗΕΑ, 25/12/2024)

Το video της εκδήλωσης 

Στις 25/11/2024 πραγματοποιήθηκε στην ΕΣΗΕΑ  η εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Ασημακόπουλου, "Πρώτη Φορά Αριστερά. Αντιθέσεις, αντιφάσεις, εσωτερικές συγκρούσεις στο ΠΑΣΟΚ την περίοδο 1974-1990 και οι βάσεις του πολιτικού μεταμορφισμού του" (Gutenberg 2024). 

Ομιλητές κατά σειρά ήταν οι : 

Νίκος Ανδρουλάκης, Νίνα Κασιμάτη, Κώστας Ελευθερίου, Γιάννης Μαυρής και ο υποφαινόμενος.

 Τη συζήτηση συντόνισε ο Χριστόφορος Σκαμνάκης. 

Την εκδήλωση άνοιξε εκ μέρους των εκδόσεων Gutenberg ο Κώστας Δαρδανός. 

Χρύσανθος Τάσσης: «Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κεφαλαιοποιήσει την αλλαγή του κομμ

Ο Χρύσανθος Τάσσης, επίκουρος καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης με εστίες ερευνητικού ενδιαφέροντος στην Πολιτική Κοινωνιολογία και το Ελληνικό Πολιτικό Σύστημα, γνωρίζει πολύ καλά τον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας. Προσπαθήσαμε στη συζήτησή μας να ερμηνεύσουμε το εκλογικό αποτέλεσμα για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, τις προοπτικές της κεντροαριστεράς, το ρόλο που παίζουν κρίσιμες, αντινομικές ή απλώς ανεδαφικές ιστορικοποιήσεις του πρόσφατου παρελθόντος από τα δρώντα συλλογικά υποκείμενα.

Τελείωσε ο δεύτερος γύρος των εσωκομματικών εκλογών του ΠΑΣΟΚ σε μία συγκυρία όπου το κόμμα-ανταγωνιστής, o ΣΥΡΙΖΑ, δεν λέει να ολοκληρώσει την κατηφόρα του. Πώς είδες το αποτέλεσμα, ήταν αναμενόμενο;

Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο γιατί υπήρξαν δύο βασικά χαρακτηριστικά. Το πρώτο είναι ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης είχε τα κεντρικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ και αυτό του έδινε πλεονέκτημα. Αυτό είναι πολύ βασικό στη στρατηγική των κομμάτων και δείχνει και την έλλειψη γνώσεων του πολιτικού προσωπικού για τα πολιτικά κόμματα. Δηλαδή, το ποιος έχει τα κεντρικά γραφεία παίζει σημαντικό ρόλο στο να κερδηθεί μια εσωκομματική σύγκρουση. Το γεγονός πως ο Ανδρουλάκης ήταν εν ενεργεία πρόεδρος και το γεγονός ότι έδρευε εκεί ήταν το πλεονέκτημά του. Δεύτερον, οι τρεις υποψήφιοι οι οποίοι ουσιαστικά προκάλεσαν τις εκλογές (Γερουλάνος, Διαμαντοπούλου, Κατρίνης) τη δεύτερη Κυριακή στήριξαν τον Νίκο Ανδρουλάκη. Δηλαδή, δεν μας έκαναν σοφότερους οι εκλογές αυτές, αλλά το ΠΑΣΟΚ μπήκε σε μια εσωκομματική δίνη για τέσσερις μήνες, με τελικό αποτέλεσμα οι υποψήφιοι αυτοί στο δεύτερο γύρο να ακυρώσουν τον εαυτό τους πολιτικά. Γιατί όταν αμφισβητείς την ηγεσία πρέπει στο δεύτερο γύρο να υποστηρίξεις τον ανταγωνιστή της ηγεσίας. Πιστεύω, επίσης, ότι μεγάλος νικητής, εκτός από τον Νίκο Ανδρουλάκη, ήταν και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Διότι τέσσερις μήνες, μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ και το δικό του πραγματικό πρόβλημα, τα φώτα βρίσκονται σε αυτά τα δύο κόμματα κι όχι στη ΝΔ που κυβερνάει χωρίς αντιπολίτευση, παρόλο που συρρικνώθηκε από το 41% στο 28%.

Να ρωτήσω και αντιστρόφως. Για ποιο λόγο δεν μπόρεσε τουλάχιστον να πλησιάσει τη νίκη ο Δούκας, ο οποίος φαινόταν να έρχεται με πολιτική φόρα, με ένα μήνυμα σχετικής ανανέωσης με τον ίδιο ως νέο πρόσωπο που προσπαθούσε να οριστεί αριστερότερα των συνυποψηφίων του;

Γι’ αυτό ακριβώς που είπες, γιατί φάνηκε να εκφράζει μια αριστερότερη στροφή στο ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ όμως είναι ένα κεντροδεξιό, νεοφιλελεύθερο κόμμα ιδεολογικά. Οργανωτικά είναι ένα “ανοιχτό κόμμα” κατά τα πρότυπα του 2004 επί Παπανδρέου και με μια στρατηγική η οποία είναι πιο κοντά στη Νέα Δημοκρατία παρά στην Αριστερά. Από το 2011, το ΠΑΣΟΚ συγκυβέρνησε κυρίως με τη Νέα Δημοκρατία, μαζί με ΛΑΟΣ και ΔΗΜΑΡ. Υπενθυμίζω πως από το 2013 ο Νίκος Ανδρουλάκης ήταν γραμματέας. Το ΠΑΣΟΚ κατά τη γνώμη μου, λοιπόν, είναι ένα κεντροδεξιό κόμμα και ο Δούκας, ως πρωσοποποίηση της μετακίνησής του προς την κεντροαριστερά, δεν γινόταν να κερδίσει, καθώς ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ είναι κεντροδεξιός και το ίδιο και τα στελέχη του.

Τώρα ο Ανδρουλάκης φαίνεται ότι έχει περισσότερο από το μαχαίρι και το καρπούζι. Δηλαδή, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να προκύψει ως νέος αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ή τέλος πάντων ένας άνθρωπος που αναμένει να γίνει αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αν όχι Πρωθυπουργός. Είναι έτσι;

Το ΠΑΣΟΚ της Αλλαγής, του κυβερνητισμού, του εκσυγχρονισμού και της απαξίωσης-Νίκος Σίμος

Λίγες ώρες πριν οι κάλπες για τον δεύτερο γύρο των εσωκομματικών εκλογών του ΠΑΣΟΚ ανοίξουν ,μιλάμε με έναν άνθρωπο που έζησε το «ορθόδοξο» ΠΑΣΟΚ και αποφάσισε να φύγει νωρίς. Όταν το «μικρόβιο» του «κυβερνητισμού» όπως λέει άρχισε να διαβρώνει το ΠΑΣΟΚ που είχε έρθει στην εξουσία το 1981.

Ο Νίκος Σίμος έζησε εκείνο το ΠΑΣΟΚ και είχε αρχίσει να καταλαβαίνει από το 1984 ακόμη πως κάτι άλλαζε . Μόνο που αυτό δεν θα έφερνε την «Αλλαγή» που είχε υποσχεθεί το κόμμα του. Τι έφταιξε; Τι προκάλεσε την μεταμόρφωση του ΠΑΣΟΚ που πέρασε στα χέρια του Κώστα Σημίτη και των εκσυγχρονιστών του και τελικά στην πλήρη απαξίωση του υπό τον Γιώργο Παπανδρέου.

Ο Νίκος Σίμος μετά από την αποχώρηση του από το ΠΑΣΟΚ, συνέχισε την πολιτική του δράση δίπλα στον Δημήτρη Τσοβόλα και στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη. Είναι γνωστός και για την εκπομπή του «Αναστοχασμοί» στην ΕΡΤ Open.

Όμιλος Πολιτικού Προβληματισμού Δ. Μακεδονίας ¨Μ. Χαραλαμπίδης¨: Το διάβασμα κάνει καλόl

25 Σεπτεμβρίου 2024

Το διάβασμα κάνει καλό!!!

 Οι υποψήφιοι αρχηγοί του Κ.Κ.Κ.Α.Σ.Ο.Ρ – 2ΑΦΜ είναι δυστυχώς αδιάβαστοι.

 Θα μπορούσαν πολύ εύκολα να απαντήσουν και να τοποθετηθούν πάνω στα ζητήματα που έθεταν οι θεματικές ενότητες τις οποίες οι ίδιοι διαμόρφωσαν αν ήταν στοιχειωδώς διαβασμένοι και κατ΄ ελάχιστον μορφωτικά και πολιτικά επαρκείς. Αντί να αναμασούν τις εισαγόμενες θέσεις της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας που δεν έχουν καμία σχέση με την Ελληνική πραγματικότητα και να επιδεικνύουν αυτάρεσκα τον ευρωπαϊκό επαρχιωτισμό τους, ας εμπλουτίσουν τις βιβλιοθήκες τους με ορισμένα βιβλία για να μπορούν την επομένη φορά να ομιλούν χωρίς να τραυλίζουν.

Θέλοντας να συμβάλλουμε στην αυτομόρφωσή τους, τους προτείνουμε, ανά θεματική, κάποια βιβλία του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, μήπως με αυτό τον τρόπο κατανοήσουν ότι δεν μπορούν να ομιλούν εξ ονόματος της Δημοκρατικής Παράταξης αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στη χρεωκοπία και την παρακμή.

Πρώτη θεματική ενότητα: Οικονομία – Ανάπτυξη

α) Νέα Αναπτυξιακή Παιδεία, β) Αγροφιλία, γ) Αναστήλωση

Δεύτερη θεματική ενότητα: Κοινωνικό κράτος – Νέα γενια – Δημογραφικό

Σταύρος Λυγερός - Κραυγάζει το πολιτικό κενό!

Μητσοτάκης: «Ευχαριστώ θερμά τις εσωκομματικές αντιπολιτεύσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ»

Θέμης Τζήμας

Υπό φυσιολογικές συνθήκες ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του θα ήταν ήδη ανέκδοτο.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης «ανέβηκε» στη ΔΕΘ του 2024 φορτωμένος με μια μεγάλη πτώση στις ευρωεκλογές ως προς τις εθνικές εκλογές και με δημοσκοπήσεις που τον φέρνουν σταδιακώς προς τα όρια μεταξύ 20% και 19%. Αφήνουμε απ’ έξω τα ζητήματα πολιτικής ουσίας (Κάσος και Αιγαίο, επαπειλούμενη δημοσιονομική περιστολή μέσω Βρυξελλών, ακρίβεια, διαφθορά κλπ.)

Επιπλέον όλων αυτών ο πρωθυπουργός αποφάσισε να «σπάσει πλάκα» με τον ελληνικό λαό τάζοντας κατώτατο μισθό του θηριώδους μεγέθους των 950 ευρώ το μήνα μέχρι το 2027. Με το σημερινό ρυθμό, με τόσα χρήματα το 2027 θα μπορεί ένας εργένης να πληρώνει ενοίκιο, λάδι, κινητό (όχι απαραιτήτως κάθε μήνα) και δίαιτα με αγγουροντομάτα. Επιπλέον είπε ότι οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος είναι αρκετά χαμηλές και ότι οι τιμές στα super- marketσταθεροποιήθηκαν (και δε γέλασε κανείς).

Υπό φυσιολογικές συνθήκες ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του θα ήταν ήδη ανέκδοτο. Το θέμα προς συζήτηση θα ήταν αν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα σχημάτιζε αυτοδύναμη κυβέρνηση ή όχι στις ερχόμενες εκλογές. Τα ΜΜΕ θα «ξεπετούσαν» σχετικώς γρήγορα τη συνέντευξη τύπου του πρωθυπουργού (για να τον προστατεύσουν) και το ενδιαφέρον θα εντοπιζόταν στο δεύτερο σαββατοκύριακο της ΔΕΘ.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης όμως έχει δύο μεγάλους συμμάχους. Θα έπρεπε να τους ευχαριστήσει δημοσίως και σίγουρα το κάνει από μέσα του αλλά μάλλον του έχουν πει να αποφύγει τις προβοκάτσιες. Πρόκειται για τις εσωκομματικές αντιπολιτεύσεις στο ΣΥΡΙΖΑ και στο ΚΙΝΑΛ. Όχι μόνο για τις αντιπολιτεύσεις για να είμαστε ειλικρινείς αλλά σίγουρα για αυτές.

Είναι οι μεγάλοι του πολιτικοί χορηγοί όχι γιατί αμφισβητούν τις νυν ηγεσίες των δύο κομμάτων γενικώς αλλά επειδή αμφισβητούν τους δύο προέδρους από αφετηρίες βαθιά απολίτικες, με τρόπους χαμερπείς, απαξιωτικούς και για τα δύο κόμματα (ακόμα περισσότερο από όσο είναι ήδη απαξιωμένα) και με μια απελπισία να βρεθούν τα ίδια αυτά στελέχη στο κράτος που βγάζει μάτι.

Στον ΣΥΡΙΖΑ οι ίδιοι αυτοί που νομιμοποίησαν μνημόνια, τον Τσίπρα ως πρόεδρο- δικτάτορα, τη μετατροπή της βάσης τους σε χυλό του 2εύρου, τη δεξιά ως συγκυβερνήτρια της «αριστεράς», τον Κασσελάκη ως υποψήφιο πρόεδρο και κατόπιν ως πρόεδρο υλοποίησαν την πρώτη ψηφοφορία στα χρονικά που ήταν και μυστική και δημόσια για να στείλουν σε κάλπη αυτόν που εξέλεξαν ένα χρόνο πριν και τον οποίο είχαν αρνηθεί να οδηγήσουν σε κάλπη 6 μήνες πριν. Μέχρι και εκείνος που μέχρι ένα μήνα πριν υπηρετούσε υπό τις κατευθύνσεις του Κασσελάκη ως πρόεδρος της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε ότι δεν πάει άλλο μόλις έχασε τη θέση του. Αν πίστευε κανείς ότι στη γραφειοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ διέθεταν τόση δα πολιτική αξιοπρέπεια, δηλαδή αν ήταν κάποιος αφελής σε βαθμό ποινικού αδικήματος μέχρι χθες, σήμερα θα πρέπει πια να έχει ξυπνήσει.

Στο ΚΙΝΑΛ τα πράγματα είναι εξίσου άσχημα.

Σαν σήμερα πριν 50 χρόνια.... 3 του Σεπτέμβρη 1974, ήταν η ημέρα Ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ.

Γιώργος Τασιόπουλος 

"...Η πορεία προς την υποτέλεια, την υπονόμευση των εθνικών μας συμφερόντων, τη διάβρωση της λαϊκής κυριαρχίας, τον οικονομικό μαρασμό και την εκμετάλλευση του Ελληνα εργαζόμενου πρέπει να ανακοπεί.

 Αντίθετα, πρέπει να προχωρήσουμε με θάρρος και αποφασιστικότητα στη θεμελίωση μιας νέας Ελλάδας..." 

(Επίκαιρο όσο ποτέ απόσπασμα)

 Αναδημοσιεύω μια σελίδα από το βιβλίο του συναγωνιστή Γιώργου Παπαγιαννοπούλου, "Η σκοτεινή πλευρά του Ήλιου", που συμμετείχε στη συγγραφή του ιδρυτικού κειμένου.     

    

Το αυθεντικό κείμενο της ιδρυτικής διακήρυξης του ΠΑΣΟΚ, που παρουσιάστηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου στις 3 Σεπτεμβρίου του 1974, δεν έχει καμία σχέση με το σημερινό ΠΑΣΟΚ της διολίσθησης στο σημιτικό εκσυγχρονισμό των χρηματιστηρίων, των Ιμίων και της Μαδρίτης, του ενδοτισμού και της απεμπόλησης εθνικής κυριαρχίας και των Μνημονίων. 

 Τα πρόσωπα που συνέγραψαν τη διακήρυξη σταδιακά διαφώνησαν και απομακρύνθηκαν.     

  Όλο το κείμενο της διακήρυξης:

Η τραγωδία της Κύπρου καθώς και οι κίνδυνοι που έχουν προκύψει για το έθνος, τόσο από την αδίστακτη επεκτατική πολιτική του Πενταγώνου στα πλαίσια του ΝΑΤΟ όσο και από την προσπάθεια της αμερικανοκίνητης χούντας να μετατραπούν οι ένοπλες δυνάμεις μας αποκλειστικά σε όργανο αστυνόμευσης του ελληνικού χώρου, κυριαρχούν στη σκέψη κάθε Ελληνα.

Ποιοι έγραψαν τη Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη

ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΗΣ

Δημοσιεύουμε το σημείωμα που έστειλε το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Σωτήρης Κωστόπουλος στην σημερινή ηγεσία σχετικά με την απονομή τιμητικής διάκρισης σε ιστορικά στελέχη του Κινήματος. Ο Πρώην Γενικός Γραμματέας Τύπου και κυβερνητικός εκπρόσωπος αναφέρει σε μερικές γραμμές, το πως γράφτηκε και διαμορφώθηκε η Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη, το ιδρυτικό έγγραφο του ΠΑΣΟΚ.

Πριν πω σε ποιον προτείνω να δοθεί τιμητική διάκριση από πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη, θα προχωρήσω σε μία ιστορική αναφορά, με αφορμή της επέτειο της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ, την 3η Σεπτεμβρίου του 1974. Το κείμενο της διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη γράφτηκε από μία επταμελή ομάδα στελεχών του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΚ και του ΠΑΚ Ευρώπης. Στην συνέχεια παραδόθηκε από τον Κίμωνα Κουλούρη στον Πρόεδρο, Ανδρέα Παπανδρέου, με τον οποίο συνταξίδεψε κατά την διάρκεια της επιστροφής του στην Ελλάδα.

Στην Αθήνα την διακήρυξη ο Πρόεδρος ανέθεσε να την ρετουσάρουν, ο καθηγητής Παπαθωμόπουλος Μανώλης και οι Βασιλειάδης Δαμιανός και Ζαφειρόπουλος Ιωάννης. Στην συνέχεια την παρέδωσαν στον Πρόεδρο, ο οποίος ενέκρινε το τελικό κείμενο, το οποίο δακτυλογράφησε η γραμματέας του Ανδρέα, Αγγέλα Κόκκολα. Η Διακήρυξη τυπώθηκε και μοιράστηκε στους υπογράφοντες την διακήρυξη, την οποία παρουσίασε ο Ανδρέας Παπανδρέου στο ξενοδοχείο King George. Φυσικά για να είμαστε ιστορικά αληθείς είχαν προηγηθεί ορισμένες συσκέψεις με την οργάνωση “Παναρμονία” (Θανάσης Τσούρας, Κώστας Λαλιώτης κ.α.).


Από την επταμελή ιστορική ομάδα που διαμόρφωσε την Διακήρυξη στο Μόναχο της Γερμανίας έχουν αποβιώσει ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, ο Δαμιανός Βασιλειάδης και ο Γιώργος Τσουγιόπουλος. Εν ζωή είναι ο Κίμων Κουλούρης, ο Γιάννης Ζαφειρόπουλος, ο υπογράφων Σωτήρης Κωστόπουλος και ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος (Μάλλιας).

3η ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 1974- 3η ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2024- ΓΙΑ ΤΑ 50 ΧΡΟΝΙΑ από την ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ της 3ης Σεπτέμβρη

- 3η Σεπτέμβρη 1974: όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου και το ΠΑΚ "διέβη τον Ρουβίκωνα".

«Alea jacta est»: «ο κύβος ερρίφθη».

(Ιούλιος Καίσαρας,49 π.Χ.)

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου*

Με αφορμή την "επέτειο" της ιστορικής Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη 1974, θεμέλιου λίθου Ίδρυσης του Ριζοσπαστικού ΠΑΣΟΚ της Μεταπολίτευσης, διαπιστώνω:

- την αντοχή στο διάβα του χρόνου, ενός κειμένου που γράφτηκε πριν 50 χρόνια.

- την ταπεινωτική κατάληξη ενός ιστορικού εγχειρήματος που ξεκίνησε με λαμπρές προοπτικές.

- το πόσο ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ παραμένουν σήμερα, 50 χρόνια μετά, οι αρχές της Διακήρυξης:

 ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΑΞΑΡΤΗΣΙΑ- ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ –ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ.

Την 3η Σεπτέμβρη 1974 είχαμε την Διακήρυξη ενός ιστορικού εγχειρήματος για την «Απελευθέρωση» της χώρας και του Λαού μας (από τα δεσμά του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, από την εναντίωση στην τουρκική εισβολή στην Μεγαλόνησο, για την Λαϊκή συμμετοχή και τις δημοκρατικές διαδικασίες), για την ΕΔΡΑΙΩΣΗ της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ στην Πατρίδα.

Σήμερα, εγκλωβισμένοι και Χρεωμένοι στους Γερμανούς που πήρανε κοψοχρονιά όλη την Δημόσια περιουσία, εξαρτημένοι και υποτελείς στους ΑμερικανοΝΑΤΟϊκούς, Εθελόδουλοι και ψοφοδεείς απέναντι στους Τούρκους:

Οφείλουμε να συνεχίσουμε, από κει που ξεκινήσαμε, εμπνεόμενοι από τους αγώνες του ΠΑΚ, από την Ιδρυτική Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη. 

-Για ΕΘΝΙΚΗ και ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ με ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Αυτοδιαχείριση, Αυτο-οργάνωση.

-Για την ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ της χώρας.

-ΠΑΤΡΙΔΑ (γλώσσα, ιστορία, πολιτισμός, Ταυτότητα,φυσικό και δομημένο περιβάλλον) και ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ (Εργατική χειραφέτηση, Κοινωνική Απελευθέρωση, Αυτοδιαχείριση).

-Αναγκαία σήμερα όσο ποτέ η Ύπαρξη ενός ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ Αντιϊμπεριαλιστικού Κινήματος. Αναγκαία ή Υπεράσπιση και διεύρυνση της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.


*Γιώργος Ν. Παπαγιαννόπουλος, μέλος του Γραφείου του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΚ το 1974, εκ των συντακτών της Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη, Ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ.

ΠΗΓΗ - Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com