Προς τί οι αναφορές του πρωθυπουργού στον γενοκτόνο Κεμάλ ακόμη και μετά από σχεδόν 100 χρόνια;

Έχει αναλάβει η ελληνική διπλωματία την “υπεράσπιση” του Κεμάλ, και μάλιστα ενώπιον του “ιδεολογικού του αντιπάλου” Ερντογάν, αναρωτιέται ο γενοκτονολόγος Βασίλειος Μεϊχανετσίδης σε σχόλιο-παρέμβαση.

Δημοσιεύτηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2026 

Γράφει ο Βασίλης Μεϊχανετσίδης

Όπως ευχερώς συνάγεται από τις τελευταίες εξ Αγκύρας δηλώσεις του κ. πρωθυπουργού αναφορικά με τον Κεμάλ (https://www.facebook.com/reel/937030065479489), υπάρχει σοβαρότατο δομικό, οιονεί “αθεράπευτο,” πρόβλημα ουσιαστικής γνώσης των ιστορικών γεγονότων και εμπλεκομένων σε αυτά προσώπων, μνήμης και εκπαίδευσης στην Ελλάδα, αλλά και της αναγκαίας πολιτικο-διπλωματικής και επικοινωνιακής προπαρασκευής ώστε να αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά και πολυεπίπεδα η Τουρκία και η προπαγανδιστική μηχανή της. Μάλιστα, όταν το πρόβλημα φαίνεται να προέρχεται από την εκάστοτε ανώτατη πολιτική και διπλωματική ηγεσία της Χώρας, τότε καθίσταται άκρως ανησυχητικό από πάσης επόψεως.

Πρόδηλο, ότι λείπει τόσο η απαιτούμενη ευαισθησία ως προς την εθνική μας ιστορία όσο και η αναγκαία ενσυναίσθηση προς τα θύματα των γενοκτονιών, τους επιζώντες και τους απογόνους τους. Παρ’ όλες τις προσπάθειες που καταβάλλονται ήδη από την δεκαετία του 1980 να “εκπαιδευθεί” το εγχώριο πολιτικό προσωπικό σε ζητήματα γενοκτονιών, και μάλιστα στην ελληνική γενοκτονική περίπτωση, 1913-1923,* αυτό φαίνεται να παραμένει ουσιαστικά “ανεπίδεκτο”, με ευκαιριακές, αλληλοσυγκρουόμενες και μάλλον χρησιμοθηρικές αναφορές και “ευαισθησίες” ως προς τα ιστορικά γεγονότα (μάλλον προς άγραν ψήφων), χωρίς βαθιά γνώση αλλά και ικανότητα των αναγκαίων διακρίσεων. Π.χ. δεν είναι δυνατόν να αναγνωρίζεις γενοκτονία Ελλήνων από τη μια, και από την άλλη να αναφέρεσαι σε “παρακαταθήκη” ενός από τους κυρίους θύτες/γενοκτόνους (genocide perpetrators); Αυτό είναι αντιφατικό και αποδομητικό της αναγνώρισης και της υποτιθέμενης διεθνούς διεκδίκησης αναγνώρισης.

Φαίνεται να υπάρχει επίσης πρόβλημα με την κρατική διοικητική γραφειοκρατία, διότι την ατυχέστατη και παντελώς αχρείαστη αναφορά του κ. πρωθυπουργού στον γενοκτόνο Κεμάλ και στην ψευδώνυμη “ελληνοτουρκική φιλία”** κατά την γραπτή δημόσια τοποθέτηση του πρωθυπουργού “ενέταξαν” ή “ενέκριναν” και οι αρμόδιες διπλωματικές υπηρεσίες… Διερωτώμαι, έχει “αναλάβει” η ελληνική πολιτική ηγεσία, αλλά και η ελληνική διπλωματία την “υπεράσπιση” του Κεμάλ, και μάλιστα ενώπιον του “ιδεολογικού του αντιπάλου” Ερντογάν; Προς τι οι αναφορές στον γενοκτόνο Κεμάλ ακόμη και μετά από σχεδόν 100 χρόνια;

Με δεδομένο αυτό, πάλι καλά που η επίσκεψη δεν περιελάμβανε και επίσημη επίσκεψη στο μαυσωλείο του Κεμάλ για να ισχύσει το ρητό “και έσεται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης.” Άλλωστε, όλα είναι πιθανά, όταν κυριαρχεί για δεκαετίες ο ραγιαδισμός…

*
1.
https://www.politeianet.gr/el/products/9780892416158-sullogiko-idiotikh-THE-GENOCIDE-OF-THE-OTTOMAN-GREEKS-STUDIES-ON-THE-STATE-SPONSORED-CAMPAIGN-OF-EXTERMINATION-OF-THE-CHRISTIANS-OF-ASIA-MINOR-1912-1922-ANS-ITS-AFTERMATH-HISTORY-LAW-MEMORY

2.
https://www.greek-genocide.net/index.php/overview/perpetrators/mustafa-kemal-atatuerk

** “ελληνοτουρκική φιλία”: ιδεολόγημα χωρίς ουσιαστική, διαρκή πρακτική εφαρμογή, αφού κατά την υποτιθέμενη διάρκειά της (Λωζάννη, και 1930, 1941, 1955, 1964, 1974, 1996) τίποτε το ουσιαστικό δεν επευτεύχθη, ενώ και η Ομογένεια Κωνσταντινουπόλεως, Ίμβρου και Τενέδου, αλλά και το ΟΠ συνέχισαν να υφίστανται τις επαχθέστατες συνέπειες του τουρκικού εθνικισμού, του οποίου βασικός εκφραστής υπήρξε ο κεμαλισμός.


Σχετικά θέματαFeaturedNOCSTorΒασίλης ΜεϊχανετσίδηςΓενοκτονία των ΠοντίωνΕλλάδαΕρντογάνΚυριάκος ΜητσοτάκηςΜάλιΜουσταφά ΚεμάλΟμογένειαπαιδπολιτικήΡετζέπ Ταγίπ ΕρντογάνΤουρκίΤουρκία

Βασίλης Μεϊχανετσίδης

Έχει σπουδάσει Ανθρωπιστικές Επιστήμες, Θεολογία και Θρησκειολογία, Δίκαιο και Διεθνές Δίκαιο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Βυζαντινές και Ανατολικές Σπουδές, Σπουδές Πολέμου και Οικοδόμησης Ειρήνης, Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Σπουδές, Πολιτική Επιστήμη και Ιστορία σε διάφορα Πανεπιστήμια σε Φιλλανδία, Σουηδία, Ελβετία, Γαλλία, Βέλγιο, Ιταλία και Ελλάδα. Είναι διδάκτωρ του Λατερανού Πανεπιστημίου. Υπήρξε εκπρόσωπος του Πανεπιστημιακού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας στην Επιτροπή Βιαίων Εξαφανίσεων του Ο.Η.Ε. στη Γενεύη, Ειδικός Σύμβουλος της Πρεσβείας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αγία Έδρα (Βατικανό) και στους Διεθνείς Οργανισμούς του Ο.Η.Ε. στη Ρώμη, Ειδικός Διερμηνέας του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, των Προέδρων της Δημοκρατίας Κων. Στεφανόπουλου και Δημήτρη Χριστόφια καθώς και πολλών άλλων κρατικών αξιωματούχων, επικεφαλής της Γραμματείας της Πολιτικής Διοικήσεως του Αγίου Όρους Άθω (2018-2019). Δίδαξε στα Ευρωπαϊκά Σχολεία Βρυξελλών και στα Βελγικά Σχολεία∙ ως Εντεταλμένος Διδάσκων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ως επισκέπτης Διδάσκων στην Ελλάδα και το Εξωτερικό. Είναι Μεταδιδακτορικός Ερευνητής του ΕΚΠΑ και Προγραμματικός Συνεργάτης του Κέντρου Έρευνας Ιστορίας του Ελληνικού Δικαίου της Ακαδημίας Αθηνών «Πρόγραμμα Νομοκάνων Μανουήλ Μαλαξού». Είναι συνεπιμελητής του τόμου «Η Γενοκτονία των Ελλήνων της οθωμανικής αυτοκρατορίας, 1912-1923», (The Genocide of the Ottoman Greeks, 2011) ο οποίος αποτελεί την πρώτη περιεκτική γενοκτονολογική θεώρηση της ελληνικής γενοκτονικής περίπτωσης στο σύνολό της. Έχει δημοσιεύσει άρθρα αναφορικά με τη Γενοκτονία των Ελλήνων στα ελληνικά και στα αγγλικά με έμφαση την τεκμηρίωση της «γενοκτονικής πρόθεσης» (genocidal intent, animus) και γενικότερα της γενοκτονικής διαδικασίας (genocidal process), την πολιτισμική γενοκτονία/πολιτισμοκτονία (culturocide), την μνημοκτονία (mnemocide), τον ιστορικό αρνητισμό και αναθεωρητισμό (historical negationism/denialism and revisionism) και την σημασία της αναγνώρισης και της μνήμης και άλλα συναφή θέματα. Υπήρξε σύμβουλος παραγωγής του διεθνούς ντοκυμαντέρ "Lethal Nationalism: Genocide of The Greeks 1913-1923:https://www.lethalnationalism.com/.,

ΠΗΓΗ:https://geopolitico.gr/2026/02/pros-ti-oi-anafores-tou-prothypourgou-ston-genoktono-kemal-akomi-kai-meta-apo-schedon-100-chronia/
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com