Η ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ "ΑΚΥΛΙΝΑ" ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ

Απο Σταύρος Κωστόπουλος

Μη μου πείτε ότι δεν ήταν γνώστες οι προσωπικές θρησκευτικές απόψεις της Μαρίας Καρυστινού όταν την αγκάλιαζαν και οργάνωναν παντού εκδηλώσεις για το Κίνημα των Τεμπών και ο Σύριζα και η Εξωκοινοβουλευτική Αριστερά και το ΚΚΕ.

Γιατί όλα άλλαξαν από τι στιγμή που αποφάσισε να διεκδικήσει και την ψήφο του Ελληνικού Λαού για το Κοινοβούλιο;

Μήπως άλλαξε τις απόψεις της που τις καταχειροκροτούσαν στις συγκεντρώσεις και στις εκδηλώσεις;

Μήπως έπαψε να αγωνίζεται για την τιμωρία των ενόχων , την συγκάλυψη , την εξαρτημένη δικαιοσύνη το ακαταδίωκτο των Υπουργών Βουλευτών και των άλλων οργάνων της εξουσίας;

Μήπως δεν συμπαραστάθηκε στην απεργία πείνας του Ρουτσι όταν τον κατηγορούσαν οι Γεωργιάδιδες ότι τον καθοδηγούσαν οι γιατροί της Ανταρσύα ;

Μήπως δεν έψαξαν από την πρώτη στιγμή τα προωθημένα φυλάκια του συστήματος, τα ΜΜΕ, να της ανακαλύψουν καθ παιδική της αμαρτία ;

Και της ανακάλυψαν . Της ανακάλυψαν ότι απέκτησε μεταφυσικές ανησυχίες, μετά τον τρόπο που έχασε το παιδί της και συμβουλεύεται για τα πνευματικά της την Γερόντισσα Ακυλίνα από το ορθόδοξο Μοναστήρι της Συρίας** που μετά την επικράτηση του ISIS γύρισε στην Ελλάδα. 

Ωστόσο να θυμίσω στους διαθέτοντες αριστερόμετρο ότι ήταν το καλοκαίρι του 2020 όταν ο ίδιος ο κ Τσίπρας στο μήνυμά του για τον εορτασμό της Παναγίας μίλησε για την «Παναγία την Ανύμφευτη Νύμφη, την Υπέρμαχο Στρατηγό, την Ελεούσα , τη Γιάτρισσα , τη Θαλασσινή , την Παρηγορήτρα, τη Μάνα που προστατεύει τους αδύναμους…» και δεν δέχτηκε παρόμοια κριτική από τους συντρόφους του.

Και να υπενθυμίσω σε άλλους με κομμουνιστική αναφορά ‘ότι από τον Άρη Βελουχιώτη μέχρι τους φτωχούς αγρότες στα μπλόκα, δεν ήταν η πίστη τους που τους στάθηκε εμπόδιο να αγωνιστούν για το δίκαιο και μια καλύτερη ζωή σε αυτόν τον κόσμο.

Μήπως όμως και οι Κομμουνιστές θεωρούσαν αντιπάλους τους θεοσεβούμενους απλούς ανθρώπους και κληρικούς ;

Λόγια του Μαρξ για τους θρησκευόμενους 

"Η θρησκευτική δυστυχία είναι ταυτόχρονα η έκφραση της πραγματικής δυστυχίας και η διαμαρτυρία ενάντια στην πραγματική δυστυχία. Η θρησκεία είναι ο αναστεναγμός του καταπιεσμένου πλάσματος, η ψυχή ενός άκαρδου κόσμου και η ψυχή καταστάσεων χωρίς ψυχή. Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού.”

Αλλά και τα λόγια του Ένγκελς, *** «η πίστη είναι προσωπική υπόθεση του καθενός και το κόμμα θα πρέπει να δουλεύει για την προσέλκυση και των πιστών εργατών στο επαναστατικό κίνημα»

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

*Nα σκεφτούμε ότι το όπιο κατά το 1843, οπότε γράφτηκε το βιβλίο, το χρησιμοποιούσαν όχι ως ναρκωτικό αλλά ως αναλγητικό. Συνεπώς, ο Μαρξ παραβάλλοντας τη θρησκεία με ένα αναλγητικό σαν το όπιο, δηλώνει ότι γίνεται αναγκαία λόγω της ύπαρξης πόνου που δεν ανακουφίζεται.

** Στη Συρία υπάρχει το μοναστήρι της Παναγίας της Σαιντανάγιας. Η λέξη είναι σύνθετη και στα Συριακά σημαίνει ΣΑΪΝΤΑ που σημαίνει Κυρία και ΝΑΥΑ που σημαίνει είσαι δική μας και εννοούν την Παναγία.

Σ’ αυτό το μοναστήρι λοιπόν, που χτίστηκε το 547 μ.Χ. μέσα στην έρημο της Συρίας, υπάρχει μία εικόνα της Θεοτόκου, την οποία αγιογράφησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς και η οποία αναγράφεται ως Παναγία η ΚΑΧΙΡΑ που στα αραβικά ειναι συνώνυμη της λέξης ΣΑΝΤΑΝΑΓΙΑ . 

***«Ο Ένγκελς κατηγορούσε τους μπλανκιστές ότι δεν μπορούν να καταλάβουν πως μονάχα η πάλη των εργατικών μαζών, που τραβά ολόπλευρα τα πιο πλατιά στρώματα του προλεταριάτου στη συνειδητή και επαναστατική κοινωνική πρακτική, είναι σε θέση ν’ απελευθερώσει στην πράξη τις καταπιεζόμενες μάζες από το ζυγό της θρησκείας, ενώ η ανακήρυξη σε πολιτικό καθήκον του κόμματος του πολέμου κατά της θρησκείας είναι αναρχική λογοκοπία.»

  

ΠΗΓΗ: Απο Σταύρος Κωστόπουλος db

https://www.facebook.com/share/p/17hGakK59W/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com