Έκλεισαν σχολεία, έκλεισαν δημόσιες υπηρεσίες, έκλεισαν δομές, έκλεισαν μαγαζιά, έκλεισαν φροντιστήρια, έκλεισαν δρόμοι, μας έβαλαν σε τηλεργασία, μπήκαμε σε καραντίνα ξανά, μόνο που δεν έφεραν την Delta Force κι επίλεκτους από την Τσετσενία γιατί άκουσον άκουσον:
ΘΑ ΕΒΡΕΧΕ!
Και τελικά είχαν δίκιο.
Μέχρι στιγμής από μια βροχή που αν έπεφτε στο Λονδίνο θα ήταν μια απλή Τετάρτη –χωρίς ίχνος υπερβολής-, εδώ έχουμε:
2 νεκρούς
Διασώσεις από πολίτες σε περαστικούς που παρασέρνονταν από τους χείμαρρους
Απεγκλωβισμούς ανθρώπων μέσα από τα αυτοκίνητά τους
Οικογένεια να εγκλωβίζεται στον Κάλαμο και να γίνεται οργανωμένη επιχείρηση διάσωσης
Εγκλωβισμό δεκάδων οδηγών σε κεντρικές αρτηρίες
Ισοπέδωση της Άνω Γλυφάδας
Πλημμύρες και διακοπές στο μετρό, στον ηλεκτρικό, στο τραμ και σε αμαξοστοιχίες
Αποκλεισμό τουλάχιστον 5 περιοχών
Κατολισθήσεις στον Ωροπό
Λίμνες κάτω από γέφυρες
Αυτοκίνητα να παρασέρνονται και να εξαφανίζονται παρέα με κάδους, πέτρες και φερτά υλικά, ένα από αυτά εγκλώβισε και σκότωσε μια 56χρονη γυναίκα
Κλείσιμο τουλάχιστον 3-4 βασικών λεωφόρων της πόλης
Εκκένωση οικισμού στον Ασπρόπυργο
Οχήματα που καλύφθηκαν μέχρι την οροφή από το νερό
Υπερχείλιση του Μεγάλου Ρέματος στη Νέα Μάκρη
600 επιχειρήσεις της πυροσβεστικής
Στη δική μου την γειτονιά μέχρι πριν λίγο δεν είχαμε ρεύμα για 2 ώρες, πυροσβεστικά είχαν κλείσει τους δρόμους γύρω από το σπίτι μου, συναγερμοί χτυπούσαν, το σπίτι ψυγείο χωρίς θέρμανση κι εγώ άρρωστος μέσα στις κουβέρτες να κλαίω και να γελάω με την πομπή της ύβρης.
Ξέρω ξέρω.
Ρεκόρ βροχής, νερό που είχε να πέσει από την πλειστόκαινο, στο Σουδάν έχει περισσότερους νεκρούς, η κλιματική αλλαγή που την φέρνει ο πελαργός, στην Ισπανία τα τρένα, ο σεισμός στην Μιανμάρ, στην Χιλή καταρρέουν ορυχεία, περνούσαμε το Βέλγιο στον κορονοϊό για πόσους μήνες, ναι αλλά για την Γάζα τώρα δε λέμε τίποτα.
Άσε που είμαστε και μεσογειακή χώρα και δεν είμαστε προετοιμασμένοι για τέτοια φαινόμενα, το καλοκαίρι με τον καύσωνα και τις πυρκαγιές παραδίδουμε μαθήματα.
Εγώ, απελπισμένα κι ήρεμα ρωτάω, άσε τους φραπέδες και τους μανάβηδες και τα χασαπόσκυλά τους, τους υπόλοιπους:
Γιατί πιστεύουμε ότι μας αξίζει τέτοια ζωή; Γιατί έχουμε συνηθίσει;
Έγραψε ο Κυκλοθυμικός
Και ο καθηγητής πολεοδομίας και ιστορίας της πόλης Nikos Belavilas...
Ναι, αγαπητές και αγαπητοί, πάλι πλημμυρίσαμε.
Πάλι υπερχείλισαν τα φραγμένα ρέματα, πάλι τα ποτάμια βγήκαν στους δρόμους, πάλι το αρχαίο έλος του Λεκανοπεδίου εμφανίστηκε στο Μοσχάτο, στο Φάληρο, στις Τζιτζιφιές.
Και η βροχή, αν, ο μη γένοιτο, ξεπεράσει τα 150 χιλιοστά στη λεκάνη του Κηφισού — όπως τείνει να συμβεί αυτή τη στιγμή στου Παπάγου, στο Χαλάνδρι ή όπως συνέβη πριν λίγα χρόνια στη Μάνδρα— ξεχάστε τα ποτάμια: τα νερά θα φτάσουν στη θάλασσα μέσα από τα σπίτια, από την Πειραιώς και τη Θησέως.
Φίλοι δημοσιογράφοι, αυτή τη φορά καλέστε τους αρμόδιους υπουργούς, όχι τους επιστήμονες που εδώ και χρόνια προειδοποιούν και περιιγράφουν με ακρίβεια τι θα συμβεί.
Ρωτήστε τους: τι έκαναν;
Ποιο πρόγραμμα πολιτικής προστασίας υλοποιήθηκε;
Ποια κονδύλια διατέθηκαν;
Ποια ρέματα απελευθερώθηκαν;
Ποια έργα εγκιβωτισμού εγκαταλείφθηκαν; Ποια αυθαίρετα που φράζουν τη ροή κατεδαφίστηκαν;
Ποιες λεκάνες ανάσχεσης κατασκευάστηκαν, ποιές αντιπλημμυρικές ζώνες;
Πόσα εκατομμύρια ευρώ δόθηκαν στην Περιφέρεια Αττικής και στους δήμους για να ξεκινήσουν έργα;
Αυτό είναι πλέον το ερώτημα.
Όχι τι θα πάθουμε — αυτό το ξέρουμε.
Αλλά πώς δεν θα το πάθουμε.
Μέχρι την επόμενη φορά...
Βασίλης Λαμπόγλου fb
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.