Ἐπιστολὴ συμπαράστασης τῆς Ἱερᾶς Κοινότητας τοῦ Ἁγίου Ὅρους πρὸς τὴν Ἱερὰ Μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Ὅρους Σινᾶ..!

Παρακαλῶ θερμὰ νὰ τὴν κοινοποιήσετε..!

....................

« Ἡ θέσις ἡμῶν εἶναι ἁπλὴ καὶ σαφής: Τὸ ἱστορικόν, μοναστικόν, θεσμικόν, νομικὸν καὶ περιουσιακὸν καθεστὼς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ πρέπει νὰ παραμείνῃ ἀναλλοίωτον ὡς ἔχει, ἄνευ οὐδεμιᾶς μεταβολῆς. Ὅ,τι ἐσεβάσθησαν δεκαέξι αἰῶνες Ἱστορίας, ὀφείλει νὰ παραμείνῃ σεβαστὸν καὶ σήμερον. Καὶ ἡ διαφύλαξις τοῦ Σινᾶ δὲν ἀφορᾷ μόνον τοὺς Σιναΐτας Πατέρας. Ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν Ὀρθοδοξίαν, διότι ἡ ἀνατροπὴ ἑνὸς ἀρχαίου μοναστικοῦ καθεστῶτος τοιαύτης ἱστορικῆς διαρκείας θὰ ἀπετέλει ἐπικίνδυνον προηγούμενον διὰ τὰ ἀρχαῖα Πατριαρχεῖα, τὰ ἱστορικὰ μοναστικὰ καθιδρύματα καὶ τοὺς ἱεροὺς τόπους τῆς Ἀνατολῆς. »

(Ἀπόσπασμα τῆς ἐπιστολῆς)

Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή..👇🏼

...........................

ΙΕΡΑ ΚΟΙΝΟΤΗΣ

ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ - ΑΘΩ

ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ. Φ.2/5β/2481

ΚΑΡΥΑΙ, ΤΗ 28η.8/10η.9.2026

Πρὸς τὸν

Σεβασμιώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Σινᾶ,

Φαρὰν καὶ Ῥαϊθὼ καὶ Καθηγούμενον τῆς

Ἱ. Μ. Ἁγίας Αἰκατερίνης

κ.κ. Συμεὼν

Εἰς Αἴγυπτον

Σεβασμιώτατε πάτερ καὶ Δέσποτα,

Ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω, ἐκπροσωποῦσα τὰς εἴκοσιν Ἱερὰς καὶ Βασιλικὰς Μονὰς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἁγιορειτικῆς Πολιτείας, ἐκφράζει πρὸς τὴν ὑμετέραν Σεβασμιότητα τὰς ἐγκαρδίους καὶ ἀδελφικὰς αὐτῆς συγχαρητηρίους εὐχὰς ἐπὶ τῇ ἐκλογῇ ὑμῶν εἰς τὸν περίπυστον θρόνον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ.

Εὐχόμεθα ὁλοψύχως ὅπως ἡ Ἁγία Μεγαλομάρτυς Αἰκατερίνη, ἡ προστάτις καὶ ἔφορος τῆς παλαιφάτου ὑμῶν Μονῆς, σκέπῃ καὶ ἐνισχύῃ ὑμᾶς εἰς τὴν ὑψηλὴν διακονίαν, τὴν ὁποίαν ἀνελάβετε εἰς μίαν ἰδιαιτέρως κρίσιμον καμπὴν τῆς μακραίωνος ἱστορίας αὐτῆς. Ἡ χαρὰ ἡμῶν διὰ τὴν ἐκλογὴν ὑμῶν συνοδεύεται, ὅμως, καὶ ἀπὸ βαθεῖαν ἀνησυχίαν διὰ τὰς ἐξελίξεις περὶ τὸ ἱστορικόν, νομικὸν καὶ περιουσιακὸν καθεστὼς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς.

Γιατί δανείζεται η Ελλάδα 65 δις € από τους ασφαλιστικούς και λοιπούς φορείς ή το 26,2% του ΑΕΠ της, όταν η Ιταλία μόλις 2,4%;

Βασίλης Βιλιάρδος 

Το μαξιλάρι μηδενίστηκε, τα repos έφτασαν τα 65 δις € και το χρέος αυξήθηκε κατά 18% από το 2019. Τι συμβαίνει πραγματικά στα ταμεία του κράτους; Γιατί δανείζεται η Ελλάδα 65 δις € από τους ασφαλιστικούς και λοιπούς φορείς ή το 26,2% του ΑΕΠ της, όταν η Ιταλία μόλις  2,4%; Τι θα συμβεί εάν υπάρξει μία διεθνής κρίση ρευστότητας και ομολόγων;

Στο πρώτο γράφημα που παραθέτουμε, φαίνεται ότι το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης ανήλθε στις 31/12/2025 στα 427,123 δις € - από 422,646 δις € το 2024 και 361,160 δις € το 2019. Δηλαδή αυξήθηκε κατά 65,963 δις € (+18,3%) από το 2019.

Στο δεύτερο γράφημα, αριστερά, τα διαθέσιμα της Γενικής Κυβέρνησης στις 31/12/2025 ανέρχονταν σε 39,576 δις € - ενώ το καθαρό χρέος, αφαιρουμένων δηλαδή των διαθεσίμων, ήταν 323,224 δις €.

Στο ίδιο γράφημα, δεξιά, στις 30/06/2026 τα διαθέσιμα είχαν μειωθεί στα 31,110 δις € - ενώ το καθαρό χρέος είχε αυξηθεί στα 326,466 δις €. Δηλαδή σε μόλις έξι μήνες τα διαθέσιμα μειώθηκαν κατά 8,466 δις € - ενώ το καθαρό χρέος αυξήθηκε κατά 3,242 δις €.

Στο τρίτο γράφημα, τα διαθέσιμα της Κεντρικής Διοίκησης μειώθηκαν από 13,028 δις € στις 31/03/2026 σε 10,775 δις € στις 30/06/2026 - ενώ το «μαξιλάρι» (Cash Buffer Account), ύψους 5,410 δις €, μηδενίστηκε.

Η αμερικανική τρίαινα εναντίον του πολυπολολικού συστήματος

16/09/2026

EPA/SARAH YENESEL

ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Πολλοί πιστεύουν ότι για να κατανοηθεί η παγκόσμια δυναμική ισχύος (ποιοι επηρεάζουν τις παγκόσμιες εξελίξεις, ποιοι παίρνουν τις αποφάσεις, ποιος ο ρόλος των κυβερνήσεων) πρέπει να ακολουθηθεί η πορεία του χρήματος και να αγνοηθεί η προπαγάνδα των πολιτικών και των ΜΜΕ: «Πώς η παγκόσμια οικονομία ορίζει την παγκόσμια πολιτική» ).


Κύριο ρόλο παίζει το χρηματοπιστωτικό σύμπλεγμα που πλαισιώνεται από το τεχνολογικό και το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα. Συνδετικός κρίκος της τριάδας είναι το “Δόγμα Γούλφοβιτς”: «Το στρατηγικό σχέδιο των ΗΠΑ διασφαλίζει ότι δεν θα αναπτυχθούν ανταγωνιστές: ΄Ενας κόσμος με μια υπερδύναμη» (NYT). Σ΄αυτή τη τριάδα βρίσκεται μεγάλο μέρος της παγκόσμιας δυναμικής ισχύος και πάνω σ΄αυτή εξυφαίνεται η τρέχουσα αμερικανική στρατηγική, την οποία καλείται να αντιμετωπίσει ο πολυπολικός κόσμος.


Βασικά χαρακτηριστικά του χρηματοπιστωτικού τομέα είναι: Πρώτον, το “νόμισμα χωρίς υπόβαθρο” (Fiat), δηλαδή δολάριο που τυπώνεται από τη κυβέρνηση και δεν υποστηρίζεται από κάποιο φυσικό αντικείμενο (χρυσό, ασήμι). Δεύτερον, το βασισμένο στο χρέος σύστημα Πόντζι (Ponzi), όπου η αναχρηματοδότηση του χρέους συντηρεί την οικονομία. Επειδή δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα για την αποπληρωμή του χρέους, δημιουργείται μια “ανάπτυξη χωρίς υπόβαθρο” μέσω του Πόντζι με το Fiat να είναι ουσιαστικά ένα Πόντζι νόμισμα. Τρίτον, όταν οι κεντρικοί τραπεζίτες κρίνουν ότι πρέπει να “ξεπλυθεί” το οικονομικό σύστημα, εφαρμόζεται μια “οικονομική επαναφορά” (Economic Reset).

Επικήδειος για το Σπύρο Χαλβατζή, από τον γιο του Αλέκο, στην πολιτική τελετή αποχαιρετισμού του, 15/9/2026, ΣΦΕΑ

ΑΛΕΚΟΣ ΧΑΛΒΑΤΖΗΣ

Πριν μιλήσω για τον πατέρα μας

θέλω να ευχαριστήσω ξανά, εκ μέρους όλης της οικογένειας, τους γιατρούς, νοσηλευτές, και κάθε εργαζόμενο/η στα δημόσια νοσοκομεία που τον φρόντισαν. Πρώτα απ’ όλα στο Ιπποκράτειο, το Νοσοκομείο Χανίων, και την Αγία Όλγα όπου νοσηλεύτηκε 5 φορές για σχεδόν 3 μήνες συνολικά, τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Ξέρουμε τους απαράδεκτους όρους με τους οποίους δουλεύουν και οφείλουμε να επισημαίνουμε ξανά και ξανά την προσπάθεια, τη φροντίδα, ακόμα και την τρυφερότητα που, πραγματικά, πολλές φορές επιδεικνύουν.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Ειρήνη και τον Αντρέα φίλους και γιατρούς, που, ξεπερνώντας κατά πολύ ό,τι επιβάλλει το καθήκον ή ο όρκος στον Ιπποκράτη, στάθηκαν όποτε χρειάστηκε, ό,τι ώρα και αν ήταν, στο πλάι του και στο πλάι μας εδώ και πάνω από 1,5 χρόνο.

Τον Φάνη που τον σήκωσε στα πόδια του τον περασμένο Δεκέμβρη με ενάμιση μήνα φυσικοθεραπεία και που προσπάθησε, ακόμα και τώρα, τις 3 μέρες που ξαναβγήκε από το νοσοκομείο, να κάνει ό,τι ήταν δυνατό.

Θέλω ξεχωριστά να ευχαριστήσω τη Μζία, μια από τα εκατομμύρια των γυναικών που αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Γυναίκες που πολλές φορές ζουν επί δεκαετίες όχι μόνο σε ξένο τόπο αλλά και σε ξένο σπίτι.

Μια μάνα που η ζωή τη χτύπησε με το χειρότερο τρόπο, αλλά παραμένει τρυφερή, χαμογελαστή και χρυσοχέρα, φροντίζοντας τη μάνα μου και τον πατέρα μου ακόμα και αφού εκείνος έκλεισε τα μάτια.

Αν είχαμε την τύχη να βρεθούμε μαζί της νωρίτερα, η σημερινή μας μάζωξη μάλλον θα αργούσε ακόμα. Αν από την άλλη δεν είχαμε βρεθεί, ούτε μπορώ να φανταστώ πως θα είχαμε περάσει τους τελευταίους μήνες.

Στο τέλος, για την Ξανθή μια αγκαλιά ακόμα, και τα άλλα τα ξέρει εκείνη καλύτερα.

***

Για τον πατέρα μας τώρα

Όπως τραγουδάει και ένας συνονόματος μου, ανάμεσα σε άλλες μαντινάδες:

Τον αντρειωμένο μην τον κλαις μηδέ κι αν ξαστοχήσει,

και αν ξαστοχήσει μια και δυο, πάλι αντρειωμένος θα ‘ναι

Δεν το λέω για να επικεντρώσω στην αντρειοσύνη.
Δεν αμφιβάλω καθόλου ότι ο πατέρας μου ήταν πραγματικά γενναίος άνθρωπος. Δεν ήταν όμως ο μόνος. Στη γενιά του ήταν και άλλοι αντρειωμένοι και άλλες αντρειωμένες. Ας μιλήσουν λοιπόν για αυτό όσοι και όσες ήταν εκεί και μπορεί να ξέρουν καλύτερα.

Εγώ την έμφαση εδώ τη δίνω στο «ξαστοχήσει».

Στην εκκλησία, στην αντίστοιχη διαδικασία, ο παπάς λέει:
ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος, ὃς ζήσεται καὶ οὐχ ἁμαρτήσει·

Δε θέλω να με παρεξηγήσετε. Ο πατέρας μου ήταν καλός, πολύ καλός, ξεχωριστός: άνθρωπος, πατέρας, αγωνιστής, κομμουνιστής-επαναστάτης.

Πολλοί και πολλές του χρωστάμε πολλά. Και είναι συγκινητικά όσα γράφονται εδώ και 3 μέρες, και όσα έχουμε ακούσει προφορικά για αυτόν από αμέτρητους ανθρώπους όσο ακόμα ζούσε.

Κάποιοι λίγοι, αναμφίβολα, ήταν απλώς υστερόβουλοι κόλακες, κάποιοι γενικώς γλειψιματίες, αμέτρητοι εξέφραζαν έναν άδολο θαυμασμό λόγω του γενικότερου κλίματος χωρίς απαραίτητα να έχουν ιδία πείρα. Υπάρχουν όμως, όπως φαίνεται, πολλές δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που τον εκτίμησαν ειλικρινά και κάποιοι που τον αγάπησαν πραγματικά.

Η Λεοπάρδαλη και το AfD

Συμφωνώ απόλυτα με τον Andrea Zhok όταν λέει ότι το πραγματικό πρόβλημα του AfD δεν είναι ότι είναι πολύ ριζοσπαστικό, αλλά ότι είναι πολύ λίγο ριζοσπαστικό. Το ίδιο το γεγονός ότι η αρχηγός του κόμματος Alice Weidel προέρχεται από την Goldman Sachs μαρτυρά το γεγονός ότι τα θεμέλια του AfD δεν διαφέρουν και πολύ από αυτά του εχθρού του, του CDU. Οι γελοίες και τελετουργικές κατηγορίες για φασισμό, που ισχύουν για οτιδήποτε αντιτίθεται στην παγκοσμιοποίηση, είναι πραγματικά άνευ νοήματος και θα έπρεπε, αν μη τι άλλο, να απευθύνονται στην κυβέρνηση του Βερολίνου, η οποία προσπαθεί με κάθε τρόπο να κηρύξει πόλεμο στη Ρωσία, όπως έκανε πριν από 85 χρόνια, και να στρατιωτικοποιήσει τον πληθυσμό σε αυτή την προσπάθεια. Ακόμη και η θέση του AfD για τη μετανάστευση δεν είναι ιδιαίτερα σημαντική, παρά το γεγονός ότι, ελλείψει οποιουδήποτε άλλου στοιχείου, το status quo βασίζεται σε αυτό το ζήτημα για να αποφύγει να χρειαστεί να σκεφτεί τα πράγματα διεξοδικά. Τα αιτήματα αρχής είναι ένα πράγμα. Ο σεβασμός σε μια απερίσκεπτη υποδοχή που τελικά οδηγεί σε σύγκρουση παρά σε ενσωμάτωση, η οποία είναι αδύνατη δεδομένων των αριθμών, είναι κάτι άλλο.

Στην πραγματικότητα, το AfD δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα είδος CDU με την εξάλειψη ορισμένων παγκοσμιοποιητικών ιδεολογιών, εκείνων που δεν έχουν λειτουργήσει και υπονομεύουν την προσήλωση στο σύστημα.

Οι άλλοτε ειρηνιστές της Δύσης εγκληματίες πολέμου!

Η φωτογραφία αυτή τραβήχτηκε στις 24 Ιουνίου 1999, στην Πρίστινα, λίγο μετά το τέλος των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας. 

Από αριστερά προς τα δεξιά στο κάδρο εικονίζονται οι: 

Χασίμ Θάτσι, ο Ειδικός Αντιπρόσωπος του ΟΗΕ Μπερνάρ Κουσνέρ, ο Βρετανός στρατηγός Σερ Μάικ Τζάκσον, ο διοικητής του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου (UCK) Αγίμ Τσέκου και ο Ανώτατος Διοικητής των Συμμαχικών Δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, Γουέσλι Κλαρκ. 

Αυτή η ομαδική φωτογραφία αποτυπώνει μια βαθιά ειρωνική ιστορική στιγμή: η δυτική στρατιωτική και πολιτική ισχύς, έχοντας μόλις ολοκληρώσει μια εκστρατεία βομβαρδισμών διάρκειας 78 ημερών, ανέδειξε στον ρόλο του «απελευθερωτή» έναν άνδρα που αργότερα καταδικάστηκε ως εγκληματίας πολέμου από το Δικαστήριο της Χάγης.

Στις 30 Ιανουαρίου 1972, ο Μάικ Τζάκσον υπηρετούσε ως λοχαγός στο 1ο Τάγμα του Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών, στην περιοχή Μπόγκσαϊντ (Bogside) του Ντέρι. Κατείχε τη θέση του υπασπιστή του τάγματος, με κύρια ευθύνη τα διοικητικά καθήκοντα, ωστόσο, μετά την έναρξη της επιχείρησης, εντάχθηκε στην ομάδα του συνταγματάρχη Ντέρεκ Γουίλφορντ και εισήλθε στον χώρο των γεγονότων.

Ο Τζάκσον κατέθεσε στην Εξεταστική Επιτροπή Σάβιλ (Saville Inquiry) ότι, καθώς διέσχιζε τον αδόμητο χώρο, ήταν «απολύτως βέβαιος ότι δεχόταν πυρά» και άκουγε τις σφαίρες να σφυρίζουν πάνω από το κεφάλι του. Υποστήριξε σθεναρά ότι ο σκοπός της εισόδου των αλεξιπτωτιστών στο Μπόγκσαϊντ ήταν αποκλειστικά η σύλληψη ταραχοποιών, αρνούμενος ότι η επιχείρηση αποσκοπούσε στο να προκαλέσει τον IRA σε ένοπλη σύγκρουση ή στο να δώσει ένα «μάθημα» στον τοπικό πληθυσμό.

Ὅταν ἡ Ῥωμανία ἔσβηνε, ἡ πατερικὴ παράδοση κορυφωνόταν — Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς

Δημοσθένης Μιχόπουλος 

Ἐὰν ἔπρεπε νὰ ἐπιλέξουμε μία μορφὴ ποὺ συνοψίζει τὴν πνευματικὴ ὡριμότητα τῆς Ῥωμανίας λίγο πρὶν ἀπὸ τὴν Ἅλωση, αὐτὴ θὰ ἦταν ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς.

Δὲν ὑπῆρξε μόνο μεγάλος θεολόγος, ἀσκητὴς καὶ Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης. Στὸ πρόσωπό του κορυφώνεται μία παράδοση αἰώνων, ποὺ ξεκινᾷ ἀπὸ τὴν ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, περνᾷ μέσα ἀπὸ τοὺς Πατέρες καὶ τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους καὶ βιώνεται στὴν ἀσκητικὴ καὶ μυστηριακὴ ζωὴ τῆς Ὀρθοδοξίας.

Τὸν 14ο αἰῶνα ἡ Ῥωμανία βρισκόταν ἤδη σὲ βαθιὰ πολιτικὴ κρίση. Οἱ ἐξωτερικὲς πιέσεις αὐξάνονταν, οἱ ἐμφύλιες συγκρούσεις ἀποδυνάμωναν τὸ κράτος καὶ οἱ σχέσεις μὲ τὴ Δύση ἔθεταν διαρκῶς νέα θεολογικὰ καὶ πολιτικὰ ζητήματα.

Μέσα σὲ αὐτὸ τὸ περιβάλλον ξεσπᾷ ἡ μεγάλη ἡσυχαστικὴ διαμάχη.

Ἐξωτερικὰ φαίνεται σὰν μία συζήτηση γιὰ τὴν προσευχή. Στὴν πραγματικότητα τὸ ἐρώτημα εἶναι θεμελιῶδες:

Μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ γνωρίσει πραγματικὰ τὸν Θεό;

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ἀπαντᾷ ὅτι ὁ Θεὸς δὲν εἶναι ἀντικείμενο διανοητικῆς κατακτήσεως. Ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ εἶναι κοινωνία μὲ τὸν Θεό· κοινωνία ποὺ βιώνεται διὰ τῆς καθάρσεως καὶ τῆς προσευχῆς, ὅταν ἡ ἄκτιστη Χάρη ἐνεργεῖ στὴν καρδία τοῦ ἀνθρώπου, μέχρι τὸν φωτισμὸ καὶ τὴ θέωση.

Πήγε ο Μηλιός στο ΚΚΕ ή το ΚΚΕ στον Μηλιό!; Δοξάστε τους!

Του Δημήτρη Πατέλη

Ο Γιάννης Μηλιός, είναι βαθύτατα αντισοβιετικός-αντισταλινικός (=αντικομμουνιστής): εκφράζει μια συστηματική κριτική στον «σταλινισμό» και τον «σοβιετικό μαρξισμό». Μέσα από το έργο του (όπως το βιβλίο «Ταξική θεωρία και ιστορία: Καπιταλισμός και σοσιαλισμός στην Ε.Σ.Σ.Δ.»), απορρίπτει τη Σοβιετική Ένωση (και κάθε χώρα του υπαρκτού σοσιαλισμού) ως σοσιαλιστικό κράτος. Απλώς βαφτίζει την ΕΣΣΔ  «ένα ταξικό εκμεταλλευτικό καθεστώς, το οποίο προσιδιάζει στον κρατικό καπιταλισμό»! 

• Θεωρεί ότι «η κρατική γραφειοκρατία στην ΕΣΣΔ ήταν συλλογικός καπιταλιστής»: Η διευθυντική και κομματική ελίτ (η γραφειοκρατία) λειτουργούσε ως μια ιδιότυπη «άρχουσα τάξη». Ιδιοποιούνταν το υπερπροϊόν της εργασίας των εργατών, αναπαράγοντας τη βασική σχέση εκμετάλλευσης του καπιταλισμού (κεφάλαιο εναντίον μισθωτής εργασίας), απλώς υπό την ομπρέλα του κράτους. 

 👉Αντιπαλεύει συστηματικά τον «Σταλινισμό» και τον «Σοβιετικό Μαρξισμό»:

• Θεωρεί ότι ο «σταλινισμός» συνιστά ιδεολογική μετάλλαξη που επέφερε μια βαθιά θεωρητική και πολιτική ήττα για το εργατικό κίνημα.

• Κατά τον Μηλιό, ο «σοβιετικός μαρξισμός» είναι Οικονομισμός και Θετικισμός που μετέτρεψε τη μαρξιστική θεωρία σε ένα εργαλείο κρατικής προπαγάνδας και εκβιομηχάνισης. Αντικατέστησε την πάλη για την κατάργηση των ταξικών σχέσεων με τη λατρεία της ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων. 

Τι σημαίνει αρνητική αποταμίευση-3%, ενεργειακή καταιγίδα και η ληστεία των funds

Βασίλης Βιλιάρδος 

Τι μας λέει η κυβέρνηση, υποστηρίζοντας πως οι Έλληνες ευημερούν; Ότι το συμπέρασμα της βασίζεται στην άνοδο της κατανάλωσης - η οποία είναι μεγαλύτερη από άλλες χώρες. 

Μάλιστα! Δηλαδή, εάν οι Έλληνες πουλούν τα σπίτια τους και ξοδεύουν τα έτοιμα,  για να αγοράσουν τα αγαθά που τους είναι απαραίτητα, αφού έχουν γίνει πανάκριβα, ευημερούν! 

Πως είναι δείγμα ευημερίας η κατανάλωση και όχι η αποταμίευση - όπου η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη με αρνητικές αποταμιεύσεις (της τάξης του -3%), όταν η μέση στην ΕΕ είναι +14,1 έως +14,4% του διαθέσιμου εισοδήματος (στην Ευρωζώνη έως +15,2%). 

Τι σημαίνει αρνητική αποταμίευση-3% στην Ελλάδα; Ότι εάν τα εισοδήματα ενός ατόμου είναι 100 €, τότε χρειάζεται 103 € για τις καταναλωτικές δαπάνες του και υποχρεώσεις - επομένως πρέπει να βρει τα 3€, με τα οποία θα συμπληρώσει τα εισοδήματα του για να επιβιώσει. 

Τι σημαίνει θετική αποταμίευση +14% στην Ευρώπη; Πως όταν ένας Πολίτης έχει 100€ εισόδημα, δαπανά τα 86 € και αποταμιεύει τα 14€. 

Μια χώρα "Κασιδιάρης"

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Στη χώρα που πήγαμε συνοδεία τον μεσιέ Χριστοφορακο στο αεροδρόμιο(ευγενική προσφορά της Ντόρας μας),τον φίλησαμε σταυρωτά και του ευχηθηκαμε καλό ταξίδι για το Μόναχο...

Στη χώρα που ένας Παπαντωνίου έχει μια γιαγιά στη Νιγηρία και του καταθέτει 2.000.000 ευρώ για έξοδα μηνός.

Στη χώρα που ο Λιγνάδης πίνει το φρέντο του και λιάζεται στη πλατεία της Νέας Σμύρνης.

Στη χώρα που ο πρωθυπουργός Σημίτης και ο υπουργός οικονομικων Παπαντωνίου βεβαίωναν τον " κοσμακη" για το σίγουρο του εγχειρήματος της επένδυσης στο χρηματιστήριο του 1999 ,με τη γνωστή μετατόπιση 80 δις σε επιτήδειες τσέπες(η κεφαλαιοποίηση του χρηματιστηρίου έφτασε τα 212,5 δις, ήτοι το 180%του ΑΕΠ).

Στη χώρα που σαν τα funds κινδυνεύουν να απωλέσουν το "νταβατζηλικι τους", έρχεται ο Άρειος Πάγος και εξασφαλίζει με την ταχύρυθμη απόφαση τους ,την εξακολούθηση της ασυδοσίας τους.

Στη χώρα που οι αρχές πρόλαβαν τον Ρωμανό και του πήραν τη σακούλα (με τα αποτυπώματα του)από τα χέρια και προλάβαμε τρομοκρατικές πράξεις.

Στη χώρα που ο Τσοχατζόπουλος ήταν ο  μόνος που γνώριζε  και κράτησε κλειστό το στόμα μέχρι το τέλος.

Στη χώρα που όλοι επιζητούσαν  τον σεβασμό του Κοσκωτά...

ΑΠΟ ΤΟΝ EPSTEIN ΣΤΟ ΚΟΛΩΝΑΚΙ: Ο ΝΕΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΘΕΟΣ

Βασίλης Λύκος 

Από τον Epstein στο Κολωνάκι: ο νέος άνθρωπος που θέλει να γίνει Θεός

Υπάρχει κάτι βαθύτερο πίσω από τα πάρτι του Epstein, πίσω από τις εμμονές με

τη νεότητα, τα πανάκριβα «wellness» πρωτόκολλα, τα συμπληρώματα, τα

νανογιλέκα, τις θεραπείες «longevity» και τώρα πίσω από την τεχνητή

νοημοσύνη που υπόσχεται να κάνει τον άνθρωπο εξυπνότερο, δυνατότερο,

μακροβιότερο.

Δεν είναι απλώς η αγορά.

Είναι η ιδέα ενός νέου ανθρώπου.

Ενός ανθρώπου που δεν αποδέχεται πλέον τα φυσικά όρια της ύπαρξής του. Που

δεν θέλει απλώς να ζήσει καλύτερα. Θέλει να ζήσει περισσότερο από τους

άλλους. Να γεράσει τελευταίος. Να έχει καλύτερο σώμα, καλύτερο εγκέφαλο,

καλύτερα γονίδια, καλύτερη πρόσβαση στην τεχνολογία.

Και, τελικά, να αγοράσει κάτι που μέχρι σήμερα ανήκε στη σφαίρα του Θεού:

χρόνο.

Ο Epstein δεν είναι η αρχή αυτής της ιστορίας ούτε αποτελεί απόδειξη όλων

των σκοτεινών θεωριών που κυκλοφορούν γύρω του. Είναι όμως ένα

ανατριχιαστικό σύμβολο μιας ελίτ που πίστεψε ότι τα χρήματα μπορούν να

αγοράσουν πρόσβαση σε έναν διαφορετικό κόσμο.

Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικά επικίνδυνο.

Γιατί από τη φαντασίωση της αιώνιας νεότητας περνάμε σήμερα στη βιομηχανία

της «βελτιστοποίησης» του ανθρώπου.

Το σώμα δεν είναι πλέον απλώς σώμα. Είναι project.

Ο εγκέφαλος είναι hardware. Το DNA είναι κώδικας. Η γήρανση είναι

«πρόβλημα». Ο θάνατος είναι τεχνική εκκρεμότητα. Και η ανθρώπινη αδυναμία

θεωρείται πλέον κάτι που, αν έχεις αρκετά χρήματα, ίσως μπορείς να

διορθώσεις.

Δεν είναι τυχαίο ότι η λεγόμενη αγορά longevity επενδύει σε όλο και πιο

επιθετικές υποσχέσεις. Ακόμη και η ιδέα της μετάγγισης πλάσματος από νέους

ανθρώπους σε ηλικιωμένους έχει μετατραπεί σε εμπορικό προϊόν. Ο FDA έχει

προειδοποιήσει επανειλημμένα ότι δεν υπάρχει αποδεδειγμένο κλινικό όφελος

για την αντιγήρανση και ότι τέτοιες πρακτικές ενέχουν κινδύνους.

Κι όμως, η αγορά συνεχίζει.

Γιατί η αγορά γνωρίζει κάτι πολύ απλό:

Η Τεχνητή Νοημοσύνη στην υπηρεσία της μαζικής επιτήρησης πληθυσμών

3/01/2026

ΧΡΙΣΤΑΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Ιστορικά, όταν τα καθεστώτα αντιμετώπιζαν τον κίνδυνο μιας εγχώριας εξέγερσης, συχνά κατέφευγαν στη δημιουργία ενός εξωτερικού εχθρού (η γνωστή “εξωτερική πολιτική αντιπερισπασμού“): Η εξέγερση ενός λαού κατά της άρχουσας τάξης μετατρεπόταν σε πόλεμο του λαού με έναν άλλο. Ωστόσο, στις μέρες μας, λόγω του φόβου των πυρηνικών όπλων, τα καθεστώτα δυσκολεύονται να στείλουν τους πολίτες να πεθάνουν σε πολέμους παγκόσμιας κλίμακας, προκειμένου να εκτονωθούν οι κοινωνικές εντάσεις.

Έχουν, λοιπόν, ένα σοβαρό πρόβλημα: Πώς θα ελέγξουν τους πληθυσμούς τους, αν δεν μπορούν να πάνε σε πόλεμο; Μια διαφαινόμενη λύση είναι η δημιουργία κράτους μαζικής επιτήρησης και χειραγώγησης του πληθυσμού μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ). Για χρόνια, ο νεοφιλελευθερισμός, με τη συστηματική απόρριψη της εγρήγορσης, που είχαν οι δημοκρατικές κοινωνίες ενάντια στη συγκέντρωση εξουσίας, προετοίμαζε το έδαφος για την εφαρμογή μιας υψηλής τεχνολογίας αυταρχικής διακυβέρνησης.

Η μηχανή της ΕΕ σταδιακά έπαυσε να υπηρετεί την Ευρώπη. Η Ευρώπη έγινε το καύσιμο της μηχανής που φέρει το όνομα ΕΕ. Ο αυταρχισμός είναι πλέον η φέρουσα δομή της Κομισιόν. Αποφάσεις με μεγάλες κοινωνικές προεκτάσεις λαμβάνονται από θεσμούς, χωρίς καμία δημοκρατική εντολή. Η προσωπική ζωή των διαφωνούντων συντρίβεται μέσω εκτελεστικών υπερβάσεων, που αντικατοπτρίζουν τακτικές ολοκληρωτισμού.

Χαρακτηριστική περίπτωση, ο Jacques Baud, στον οποίο η Κομισιόν πρόσφατα επέβαλε βαριές κυρώσεις (δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, μετρητών, τραπεζικών καταθέσεων, ακινήτων, ταξιδιωτικές απαγορεύσεις), επειδή έκανε κριτική στη πολιτική της Κομισιόν (BNE- Γραφείο Εθνικών Εμπειρογνομόνων): «Δεν καταγγέλθηκε για κανένα ποινικό αδίκημα, κανένα αποδεικτικό στοιχείο ενώπιον δικαστηρίου, καμία δικαστική απόφαση. Ένα άτομο τιμωρήθηκε μόνο με μια εκτελεστική απόφαση».

Οι… πηγαίοι κώδικες μας έλειπαν

Πηγή: AAABACA Abaca Press Profimedia

14/09/2026 

Αν δεχτούμε ότι αξιώσεις όπως «πολιτική μη ανάμειξης της Ελλάδας σε περίπτωση τουρκο-ισραηλινής σύγκρουσης με θέατρο πολέμου την Κύπρο» ή η οριστική εγκατάλειψη των 12 μιλίων στο Αιγαίο αποτέλεσαν ατζέντα συζητήσεων, οι κ. Μητσοτάκης, Δεμίρης και η παρεούλα του ΥΠΕΞ πρέπει να οδηγηθούν στο στρατοδικείο

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Είναι περιττό νομίζω να εξηγήσουμε ότι στη διεθνή διπλωματική πρακτική δεν συνηθίζεται ο αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών του εχθρού να επισκέπτεται το πρωθυπουργικό μέγαρο και να συναντά τον ίδιο τον εκλεγμένο πρωθυπουργό της αντίπαλης χώρας υπό συνθήκες πλήρους αδιαφάνειας.

Καμία τέτοια… παράταιρη συνεύρεση δεν έχει καταγραφεί στα μεταπολεμικά χρονικά των διμερών σχέσεων Ελλάδας – Τουρκίας και υπό αυτή την έννοια ο Κυριάκος Μητσοτάκης διεκδικεί ακόμη μία εντυπωσιακή πρωτοτυπία στο παγκόσμιο διπλωματικό γίγνεσθαι. Ειδικότερα αν αναλογιστεί κανείς ότι ούτε ο Πούτιν αποτόλμησε να συναντήσει πρόσωπο με πρόσωπο τον αρχηγό της CIA, Tζον Ράτκλιφ, στο Κρεμλίνο και τον παρέπεμψε σε άλλους… αρμοδιότερους, όπως θα έκανε οποιοσδήποτε συμβατικός ηγέτης. Αλλά ο Κυριάκος δεν είναι συμβατικός, το έχουμε πει. Δουλεύει σε άλλες στροφές…

Στο σημείο αυτό να διευκρινίσω ότι θεωρώ την είδηση της συνάντησης Μητσοτάκη – Καλίν δεδομένη. Διέρρευσε στο «έγκριτο» δημοσιογραφικό συγκρότημα Αλαφούζου, το οποίο απηχεί «έγκυρα» την καθεστωτική γραμμή, και 15 μέρες τώρα δεν διαψεύστηκε από τον λαλίστατο κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη, ο οποίος ερωτηθείς σχετικά κατέφυγε στην έμμεση επιβεβαίωση «ουδέν σχόλιο». Αν τελικά δεν ισχύει, ο κύριος Μαρινάκης αυτομάτως πρέπει να πάει σπίτι του κι εγώ να ζητήσω συγγνώμη για τη… συγγνωστή πλάνη που με οδήγησε στην παράβαση του δημοσιογραφικού κώδικα.

Γέροντας Βασίλειος Ιβηρίτης (Γοντικάκης), Κεραυνός εν καρδία! Ένας ζων Άθωνας

Γέροντας, π. Βασίλειος Ιβηρίτης (1936-2025). Πολυτεχνική ΑΠΘ, 1980. Φωτογραφία Κώστας Τουμπαλίδης.

Ένας χρόνος από την κοίμησή του

Γράφει ο Στέλιος Κούκος

Δεν ξέρω με ποιες προσδοκίες έγινε η πρώτη πρόσκληση του πατρός Βασιλείου (Γοντικάκη), ηγουμένου τότε της Μονής Σταυρονικήτα και αργότερα της Μονής Ιβήρων στις φοιτητικές εκδηλώσεις του «Ελευθέρου διαλόγου» στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης την άνοιξη του 1980. Αυτή, πάντως, πρέπει να ήταν και η πρώτη του ομιλία σε πανεπιστημιακό αμφιθέατρο. Όπως και να έχει, η εμφάνιση και η παρουσία του Αγιορείτη ιερομονάχου στον πανεπιστημιακό χώρο απετέλεσε έναν κεραυνό εν αιθρία για όλους.

Άγνωστο, παραμένει, και το πώς διαμορφώθηκε το ετερόκλιτο ακροατήριο που κατέκλυσε το αμφιθέατρο της Πολυτεχνικής Σχολής. Ίσως να οφειλόταν στην έκτακτη και νεοφανή τότε λάμψη του Άθωνα ως «καταφύγιο» νέων οι οποίοι εν μέσω της ευρύτερης μεταπολιτευτικής, επαναστατικής έξαρσης «εγκατέλειπαν» τον κόσμο για να περιβληθούν χωρίς πολλά προσχήματα το ευτελές σχήμα του μοναχού. Και ιδιαίτερα, του Αγιορείτη.

Εν τω μεταξύ, το ευτελές σχήμα του μοναχού, άρχισε σιγά σιγά να περιβάλλεται με την εκτίμηση της ευρύτερης κοινωνίας και φυσικά της Εκκλησίας. Κάτι που δεν ίσχυε λίγα χρόνια πριν. Θα μπορούσαμε να πούμε πως η άποψη που επικρατούσε στην κοινωνία και στην Εκκλησία για τους μοναχούς ήταν αυτό που γράφει ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, περιγράφοντας στην ουσία τον εαυτό του στους «Χαλασοχώρηδες», πως δηλαδή ασχολούνταν με «έργα μη παραδεδεγμένης χρησιμότητος»!

Μία σύγκριση της οικονομικής πολιτικής Μητσοτάκη και Τσίπρα

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΣΤΑΛΙΑΣ ΣΠΥΡΟΣ

Η δεκαεξαετία είναι το χρονικό διάστημα στο οποίο ένας μαθητής εισέρχεται στην πρώτη Δημοτικού, πάει στο Γυμνάσιο, τελειώνει το Λύκειο, ολοκληρώνει τις πανεπιστημιακές του σπουδές και εξέρχεται στην κοινωνία ως έτοιμος επιστήμονας.

Κι όμως, στο πεδίο της ελληνικής οικονομικής πολιτικής, δεκαέξι ολόκληρα χρόνια μετά την εκδήλωση της δομικής κρίσης, το πολιτικό προσωπικό —με κορωνίδα τον νυν πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον τέως πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα— εμφανίζεται να μην έχει διδαχθεί απολύτως τίποτα.

Ο Αλέξης Τσίπρας, αφού κυβέρνησε την περίοδο 2015-2019, υπογράφοντας και εφαρμόζοντας με υποδειγματική υπακοή τις σκληρότερες μνημονιακές δεσμεύσεις, υπερφορολογώντας τη μεσαία τάξη για να καλύψει τα επιβαλλόμενα δημοσιονομικά πλεονάσματα, επανέρχεται στις εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης με τις ίδιες ακριβώς ανεφάρμοστες υποσχέσεις που κατέρρευσαν το 2015.

 Από την άλλη πλευρά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιμένει σε μια δογματική προσήλωση στα οικονομικά της προσφοράς, παρουσιάζοντας ως ανάπτυξη την εκποίηση των εθνικών υποδομών και τη φούσκα των ακινήτων.

Όλη η ανάρτηση ΕΔΩ...

ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΚΡΗΤΗ - ΠΡΟΣΧΩΡΩ ΣΤΟ ΙΣΛΑΜ - ΤΟΥΡΚΕΥΩ

Μιχάλη Κατσανεβάκη 

ΑΠΌΣΠΑΣΜΑΤΑ

      

          Ο Scevalier  το 1699 γράφει δια την Κρήτη τα εξής :

 «την ύπαιθρον χώραν κατοικούσι και καλλιεργούσι οι ιθαγενείς Κρήτες. Τόσον όμως πιέζονται και καταδυναστεύονται υπό των Τούρκων, ώστε πολλοί εξ αυτών δια να σωθώσι από τα δεινά και από την πληρωμή του χαράτς, είδος κεφαλικού φόρου γίνονται μουσουλμάνοι».

         Ο Pouqueville λέγει ότι :

 «εκατό χιλιάδες χριστιανοί επλήρωναν το χαράτς κατ’ αρχάς, αλλά μετά τόσης θηριωδίας μεταχειρίστηκαν αυτούς οι κατακτητές, ώστε πλέον των 60000 εξισλαμίσθησαν».

     Η εξωμοσία γινόταν είτε από άτομα μεμονωμένα, είτε από ολόκληρες οικογένειες, είτε ολόκληρα χωριά, σε όλη την Κρήτη. Π.χ. στο Αξέντι Ηρακλείου, όπου περί το 1740, εξωμότησε όλο το χωριό μαζί με τον παπά και το 1881 είχε 70 οικογένειες μόνο  Μουσουλμάνων. 

Στο Νομό Χανίων έτσι έγινε στους Στράτους, Φλώρια, Κατσοματάδος, Μυλωνές, και Σάσαλο Σελίνου. Στην περιοχή της Σητείας  στα χωριά Βαβέλοι (Νέα Πραισός), Δάφνη, Λαμνώνι, Ζάκανθος και Κατελιώνας. Τα ίδια έγιναν σε πολλά χωριά της Αμπαδιάς στο Ρέθυμνο, στην Μεσαρά κλπ.

Μετά  την εξωμοσία ακολουθούσαν τελετές που ολοκληρωνόταν με τη περιτομή του νέου μουσουλμάνου.  Γράφει ο F.W. Sieber  (1789-1844) : 

ΓΙΑΤΙ ΚΡΎΒΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ - "ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ"

ΠΗΓΗ: https://youtu.be/q8FnoVOctow?is=EDMXz-UojQvcVH6F

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Μαζωνάκης: Η δίψα της ελληνικής κοινωνίας για όσα έχει χάσει και η γέννηση ενός λαϊκού μύθου

Πάνος Πικραμένος 

Το θέμα μου δεν είναι η καλλιτεχνική ή ηθική αξιολόγηση του Μαζωνάκη, αλλά η πρωτοφανής ταχύτητα με την οποία γύρω του δημιουργήθηκε ένας λαϊκός μύθος.

Η διαδικασία της μυθοποίησης πυροδοτήθηκε και τροφοδοτήθηκε από κόσμους που κανονικά δύσκολα συναντιούνται: από τη Μάρω Βαμβουνάκη στον Ξαρχάκο, από τον Μητροπολίτη Νικαίας στη λαϊκή πίστα, από τους επώνυμους καλλιτέχνες, στον κυβερνητικό εκπρόσωπο και στους ανώνυμους του Facebook. 

Στην αρχή ήταν «καλός», «γνήσιος», «διάφανος». Ύστερα γίνεται «ψυχούλα», «διαμάντι», «άρχοντας». Μετά «το τελευταίο λαϊκό είδωλο», άνθρωπος των «αμέτρητων σταυρών», σύμβολο των αδικημένων. Και στο τέλος σχεδόν μυθική μορφή, με τον… Διγενή Ακρίτα να επιστρατεύεται για τον αποχαιρετισμό του. 

Άλλες γλώσσες, άλλοι κόσμοι, άλλες αφετηρίες, όμως όλα κατευθύνονται προς το ίδιο σημείο: τη γέννηση ενός λαϊκού μύθου.

Και κάπου εκεί χάνεται ο πραγματικός άνθρωπος με τις όποιες αντιφάσεις του, -τον οποίο άλλωστε ελάχιστοι γνώριζαν πραγματικά, και μένουν μόνο λίγες μεγάλες λέξεις «γνήσιος», «καλός», «λαϊκός», «αδικημένος». 

Έτσι,  χωρίς κεντρικό σκηνοθέτη, μια κοινωνία κατασκευάζει συλλογικά τον μύθο που έχει ανάγκη: ο φίλος προσφέρει την προσωπική ανάμνηση, ο καλλιτέχνης την εξιδανίκευση, ο ιερέας τον συμβολισμό, τα media τον τίτλο και την εικόνα, ο θαυμαστής τη λατρεία, ενώ πάνω στην εξαρση και την υπερβολή βρίσκουν χώρο και η πολιτική αξιοποίηση, οι καλλιτεχνικές έριδες και κάθε είδους αυτοπροβολή.

Το ιερό και η αστυνόμευση του πένθους

Και όσο ένας άνθρωπος μετατρέπεται σε σύμβολο όσων η κοινωνία αισθάνεται ότι της λείπουν, τόσο ο μύθος αποκτά κάτι από την ανθρωπολογική λειτουργία του Ιερού. Και το Ιερό δεν συζητείται απλώς, αλλά προστατεύεται. Γι’ αυτό αρκεί ακόμη και ένα «δεν τον γνώριζα» για να προκαλέσει οργή. Η απόκλιση δεν αντιμετωπίζεται πια ως απλή διαφορά γνώμης, αλλά σχεδόν ως κάτι βέβηλο. 

Είναι η λογική του πλήθους: το συναίσθημα μεταδίδεται, διογκώνεται και τελικά επιβάλλεται. Η αστυνόμευση του πένθους είναι ακριβώς το σημείο όπου η συλλογική συγκίνηση γίνεται κοινωνική πίεση. Τότε δεν μιλάμε πια μόνο για αγάπη, αλλά για μαζική υπερβολή που αυτοτροφοδοτείται και απαιτεί συμμετοχή.

Φωτογραφικός διαγωνισμός για χάρη της εταιρείας που διεξάγει τις εκλογές ( Σέ «μητρική» Α.Ε. τῆς SingularLogic) !

Φωτογραφικός διαγωνισμός για χάρη της εταιρείας που διεξάγει τις εκλογές ( Σέ «μητρική» Α.Ε. τῆς SingularLogic) !

Δώρο τα κέρδη από τα πωλητήρια της Ακρόπολης και των σπουδαιότερων αρχαιολογικών χώρων της χώρας.

Ανταποδοτικό ενοίκιο όσο ένα κατάστημα στην οδό Ερμού!

Νοικοκυρεύουν τη χώρα ώσπου να παραδώσουν και το τελευταίο κομμάτι γης στην πλουτοκρατία και τα ξένα συμφέροντα.

ΕΔΩ η καταγγελία

ΕΔΩ η δημοσίευση στην ΕΣΤΙΑ

Ποιοι σπρώχνουν τον Κασιδιάρη;

👉🏼Ο φασισμός, η επιβολή του ισχυρού στον ανίσχυρο, είναι βασικό χαρακτηριστικό των σύγχρονων κοινωνιών. Τα αφεντικά επιβάλλονται στους εργαζόμενους, οι κοινωνικά προβεβλημένοι στους ανίσχυρους, οι κυβερνώντες στους κυβερνώμενους, η αστυνομία σε όποιον σηκώνει κεφάλι.

Επομένως, οι ιδεολόγοι φασίστες είναι απλό σύμπτωμα της εποχής, όχι ο πυρήνας του προβλήματος.

👉🏼Ο Κασιδιάρης δεν είναι ιδεολογικά εθνικιστής. Είναι ένας από τους εκφραστές του χρυσαυγιτισμού, ενός μείγματος ναζιστών, καλτ ακροδεξιών χουντοβασιλικών και αγανακτησμένων λούμπεν στοιχείων.

Εσχάτως προσπαθεί να υποδυθεί τον μοντέρνο ακροδεξιό, τύπου Μελόνι. 

Τίποτα από αυτά δεν έχει σχέση με τον ελληνικό εθνικισμό.

Οι ΧΑτες, και στο πεζοδρόμιο, έχουν αφήσει ιστορία για τα ξυλίκια στους ενωτικούς Κύπριους φοιτητές στην Αθήνα, τους τσακωμούς με τους Ποντίους στις συγκεντρώσεις για την γενοκτονία ή τις ατιμωτικές συμπεριφορές στα μνημόσυνα για τον Κατσίφα 

Η δεξιά και η ακροδεξιά ιστορικά ταυτίζονται με εθνικές προδοσίες, από την Μικρασία, ως την Κατοχή και από εκεί ως το κυπριακό. Η ελλαδική ακροδεξιά πολλάκις λειτούργησε σαν παρακράτος, ενός εθνοπροδοτικού κράτους. Πολύ περισσότερο η υποστήριξη του ναζισμού, ενός γερμανικού κινήματος, που πολέμησε και βασάνισε τον ελληνισμό, συνιστά εθνική προδοσία.

Έπειτα, η Ορθοδοξία, αναπόσπαστο κομμάτι της εθνικής ταυτότητας, δεν μπορεί να συσχετίζεται με θεωρίες μίσους, ενώ η ανερχόμενη σύγχρονη δυτική ακροδεξιά κατά κανόνα συγκρούεται γεωπολιτικά με τα ελληνικά συμφέροντα. 

ΠΕΡΙ ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΝΗΣΩΝ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ.

Νίκος Παστελάκος

Η αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών Λήμνου και Σαμοθράκης- η οποία μαζί με την αποστρατιωτικοποίηση των Δαρδανελίων, της Θάλασσας του Μαρμαρά και του Βοσπόρου, καθώς επίσης και των τουρκικών νησιών Ίμβρου (Gokceada), Τενέδου (Bozcaada) και Λαγουσών (Tavcan),  προεβλέπετο από τη Σύμβαση της Λοζάνης για τα Στενά του 1923.

ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ όμως από τη Σύμβαση του Montreux του 1936 η οποία, όπως ρητώς μνημονεύεται στο προοίμιό της, αντικατέστησε στο σύνολό της την προαναφερόμενη Σύμβαση της Λοζάνης. 

Το δικαίωμα της Ελλάδας να εξοπλίσει τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη αναγνωρίσθηκε και από την ίδια την Τουρκία, όταν ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Rustu Aras, απευθυνόμενος προς την Τουρκική Εθνοσυνέλευση με την ευκαιρία της κύρωσης της Συμβάσεως του Montreux, αναγνώρισε ανεπιφύλακτα το νόμιμο δικαίωμα της Ελλάδας να εγκαταστήσει στρατεύματα στη Λήμνο και τη Σαμοθράκη, με τις εξής δηλώσεις του: 

"Οι διατάξεις που αφορούν τις νήσους Λήμνο και Σαμοθράκη, οι οποίες ανήκουν στη γειτονική μας και φιλική χώρα Ελλάδα και είχαν αποστρατιωτικοποιηθεί κατ' εφαρμογήν της Σύμβασης της Λοζάνης του 1923, επίσης καταργήθηκαν με τη νέα Σύμβαση του Montreux και αυτό μας ευχαριστεί ιδιαίτερα". 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ "ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ"

ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ
Δ.Ε.Θ 2026

Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2026

Συνεδριακό Κέντρο "Νικόλαος Γερμανός" Αίθουσα Α΄

ΠΗΓΗ: https://www.youtube.com/live/Z8ujhSZTdBc?is=YGAT7lvqteJprSjf

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Ἡ Ἅλωση — Τὸ τέλος τοῦ κράτους, ὄχι τῆς Ῥωμανίας

Δημοσθένης Μιχόπουλος 

Ἐλάχιστα γεγονότα χαράχθηκαν τόσο βαθιὰ στὴ συλλογικὴ μνήμη τοῦ Ἑλληνισμοῦ ὅσο ἡ 29η Μαΐου 1453.

Ἡ Κωνσταντινούπολη ἔπεσε. Ὁ τελευταῖος Αὐτοκράτορας σκοτώθηκε μαχόμενος. Ἡ Βασιλεία τῶν Ῥωμαίων ἔπαψε νὰ ὑπάρχει ὡς κυρίαρχη πολιτεία. Μία ἱστορικὴ συνέχεια μεγαλύτερη τῶν χιλίων ἐτῶν ἔχανε τὴν κρατική της ὑπόσταση.

Ἀλλὰ τί ἀκριβῶς τελείωσε τὸ 1453;

Τὸ κράτος. Ὄχι ἡ Ῥωμανία.

Ἐὰν ἡ Ῥωμανία ἦταν ἁπλῶς μία κρατικὴ κατασκευή, τότε πράγματι θὰ εἶχε πεθάνει μαζί της. Ἦταν ὅμως κάτι βαθύτερο: μία οἰκουμένη, μία ἐκκλησιαστικὴ καὶ πολιτισμικὴ πραγματικότητα, μία κοινὴ μνήμη καὶ ἕνας τρόπος ζωῆς.

Γι’ αὐτὸ καὶ μετὰ τὴν Ἅλωση δὲν ἐμφανίζεται ξαφνικὰ κάποιος νέος λαός.

Οἱ ἄνθρωποι συνεχίζουν νὰ ὀνομάζονται Ῥωμιοί. Οἱ Ὀθωμανοὶ τοὺς γνωρίζουν ὡς Ρουμ. Τὸ Πατριαρχεῖο παραμένει κεντρικὸς θεσμὸς τῆς ὀρθόδοξης κοινότητας. Οἱ κοινότητες συνεχίζουν νὰ λειτουργοῦν. Τὰ μοναστήρια συνεχίζουν νὰ προσεύχονται. Ἡ θεία Λειτουργία συνεχίζει νὰ τελεῖται. Ἡ γλῶσσα, ἡ παράδοση καὶ ἡ μνήμη μεταδίδονται ἀπὸ γενιὰ σὲ γενιά.

Χάθηκε ἡ πολιτικὴ κυριαρχία. Δὲν χάθηκε ἡ ταυτότητα.

ΠΟΎΛΗΣΑΜΕ ΤΟ ΌΝΕΙΡΟ. ΑΓΟΡΑΣΑΜΕ ΥΠΑΚΟΗ

Από τον Μαζωνάκη και τη νύχτα στην κοινωνία της αποχαύνωσης

Του Βασίλη Λύκου 

Υπάρχουν εποχές που δεν πεθαίνουν όταν αλλάζουν κυβερνήσεις. Πεθαίνουν όταν

οι άνθρωποι παύουν να πιστεύουν ότι μπορούν να αλλάξουν τη ζωή τους.

Τότε αρχίζουν να αγοράζουν όνειρα.

Κάποτε ήταν το νερό του Καματερού και η Αγία Αθανασία του Αιγάλεω.

Σήμερα τα θαύματα έχουν καλύτερο marketing:

innovation, wellness, longevity, αναγέννηση, κυτταρικές θεραπείες.

Άλλαξαν οι λέξεις. Όχι η ανάγκη.

Η ανάγκη να νικήσουμε τη φθορά, τη μοναξιά, την αποτυχία, τον θάνατο.

Και κάπου εδώ βρίσκεται κι ο Γιώργος Μαζωνάκης.

Το λαϊκό παιδί από τον Πειραιά που καβάλησε το φευγαλέο ελληνικό όνειρο των

'90s και των '00s.

Μοναξιά Α.Ε.: Το φαινόμενο που φέρνει δισεκατομμύρια στις επιχειρήσεις και «ήρθε για να μείνει» – Η Ασία ανοίγει τον δρόμο

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2026 

Η Ασία δίνει μια γεύση από το μέλλον του κόσμου

Όταν η κοινωνική αποξένωση μετατρέπεται από προσωπικό βίωμα σε μια χρυσή αγορά, οι επιχειρήσεις παγκοσμίως στήνουν χορό δισεκατομμυρίων κεφαλαιοποιώντας τη μοναξιά. Το φαινόμενο αυτό μεγιστοποιείται με γεωμετρική πρόοδο στην Ασία, όπου ολόκληρες κοινωνίες αναδιαμορφώνονται. Η «οικονομία του ενός» καλπάζει , την ίδια ακριβώς ώρα που κυβερνήσεις αναγκάζονται να επιστρατεύσουν μέχρι και «Υπουργούς Μοναξιάς» για να μαζέψουν τα σπασμένα μιας πρωτοφανούς κρίσης ψυχικής υγείας.

Το φαινόμενο περνά πλέον με ορμή στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, κατακτώντας τις ΗΠΑ. Εκεί, κολοσσοίαναγκάζονται να αναπροσαρμόσουν τη στρατηγική τους. Όπως η Domino’s Pizza λανσάροντας μικρές, ορθογώνιες πίτες σχεδιασμένες αποκλειστικά για έναν πελάτη.

Αντί για πάνες…

Η κατακόρυφη άνοδος των μονομελών νοικοκυριών σε χώρες όπως η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και η Κίνα τροφοδοτεί τη λεγόμενη «οικονομία της μοναξιάς». Αντί για πάνες ή αγορές τροφίμων σε μεγάλες συσκευασίες, οι μεμονωμένοι καταναλωτές στρέφουν τα κεφάλαιά τους στη φροντίδα κατοικιδίων, σε συλλεκτικά παιχνίδια και σε πρωτότυπες εμπειρίες.

Το επιχειρηματικό οικοσύστημα προσαρμόζεται ταχύτατα στα νέα δεδομένα, αποκομίζοντας σημαντικά κέρδη από τη διαμόρφωση ενός κόσμου κομμένου και ραμμένου για έναν μόνο άνθρωπο.

Τα πάντα, από τα καθημερινά ψώνια μέχρι τα έτοιμα γεύματα, προσγειώνονται απευθείας στην πόρτα τους με ένα κλικ. ‘Οταν νιώθουν την ανάγκη να μιλήσουν απλώς ανοίγουν το κινητό και πιάνουν κουβέντα με chatbots, σημειώνει το CNN.

Η Ελλάδα μετατρέπεται σε τουριστική Disneyland και ξεπουλιέται κομμάτι-κομμάτι σε ξένους!!!

Η Cosmote γίνεται Telekom (Deutsche Telekom), ο ΟΠΑΠ Allwyn, 14 αεροδρόμια Fraport, ο ΟΛΠ Cosco, λιμάνια Grimaldi, το Χρηματιστήριο Euronext. 

Χάνεται ο δημόσιος έλεγχος στρατηγικών υποδομών, ενώ τα εθνικά brand names εξαφανίζονται. 

Η χώρα γίνεται γερμανική, αμερικανική, κινεζική, ιταλική κ.ά. χωρίς ουσιαστική αντίσταση από το πολιτικό σύστημα.

Σε ποια Ελλάδα πλέον ζούμε;

Τα επιδόματα και οι φόροι θα συνεχιστούν μεχρι την ολοκληρωτική διάλυση της Ελλάδας.

40% φόρος όταν παράγεις

24% όταν καταναλώνεις

συν όλα τα έξτρα κέρατα, απο πληθωρισμό, ΕΝΦΙΑ, παράβολα, τέλη, υποχρεωτικά χαρατσια ΚΤΕΟ, κόστος ενεργειας, διόδια. κλπ κλπ.

Παρατήρηση:

Πολυκρίση και μεταπρατισμός: Μια άνιση Ελλάδα απροστάτευτη στη θύελλα

του Ρούντι Ρινάλντι

Οι πρωταγωνιστές της πολιτικής σκηνής και οι ομάδες που τους συγκροτούν (δηλαδή κάτι λίγο διαφορετικό από την κομματική λειτουργία και τον ρόλο που κάποτε είχαν τα κόμματα) διατείνονται ότι: 

α) προχωρούν από επιτυχία σε επιτυχία – αυτό ισχυρίζεται ο κυβερνητικός λόγος, 

β) ότι δεν προχωράμε καλά επειδή υπάρχει ένας πλεονασμός διαφθοράς λόγω του περιβάλλοντος Μητσοτάκη. 

Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή, παρόλο που σώθηκε η Ελλάδα από την κρίση με τα μνημόνια χάρη στην υπεύθυνη στάση των συστημικών κομμάτων, ή χάρη στην ευθύνη που σήκωσαν Τσίπρας και ΣΥΡΙΖΑ το 2015-2019 (διαλέγετε και παίρνετε), τώρα η πορεία της χώρας κινδυνεύει εξαιτίας της διαχείρισης του «καθεστώτος Μητσοτάκη». 

Όλα αυτά εκφράζονται με κάποιο τρόπο στους λόγους των αρχηγών των κομμάτων στην ΔΕΘ, όπου το κύριο που συζητείται είναι κάποιο «οικονομικό πρόγραμμα» ή/και κάποια «διαχείριση» που θα συνεχίσει το πρόγραμμα για την Ελλάδα του 2030. 

Με άλλα λόγια, ποιο μείγμα οικονομικής πολιτικής, επιδομάτων κ.λπ. μπορεί να ανακουφίσει λιγάκι την ταλαιπωρημένη κοινωνία, και ποια μέτρα μπορούν να δώσουν μια αίσθηση κάποιας αλλαγής πορείας. Η σχετική «αντιπαράθεση» γίνεται με γνώμονα αν τα μέτρα που προτείνει κάθε συστημικό κόμμα είναι «στοχευμένα» και «κοστολογημένα». Τώρα μάλιστα έφτασαν ακόμα και αντιπολιτευόμενα κόμματα να υποβάλλουν τα «προγράμματά» τους στην επιτροπή τάδε ώστε να αποφανθεί αν όντως είναι κοστολογημένα και αν τα «σηκώνει» η ελληνική οικονομία… 

Θα μας σώσουν αυτοί που μας οδήγησαν στην χρεοκοπία?

Να το θυμίσω σε όσους βλέπουν τον τελευταίο καιρό στο Σαμαρά τη σωτηρία της Ελλάδας.

Αυτή είναι η επική φωτογραφία του Reuters, τέτοιες μέρες τον Ιούλιο του 2013 μετά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου…

Δε χρειάζονται πολλά λόγια. Για την ακρίβεια δε χρειάζονται καθόλου λόγια. 

Η φωτογραφία, που έκανε το γύρο του κόσμου, αποτυπώνει με τη μεγαλύτερη σαφήνεια το πόσο στεναχωρημένοι (χαχαχα!) ήταν τότε οι κυβερνώντες ( το έπαιξαν και αυτοί αντιμνημονιακοί προεκλογικά!!) που ψήφισαν το 2ο μνημόνιο, ένα νομοσχέδιο που καταδίκαζε και αυτό τη χώρα και τους Έλληνες πολίτες.

Ο διαχρονικός εθνικός τραπεζίτης βέβαια, θεματοφύλακας των συμφερόντων των γνωστών ελίτ, πανταχού παρόν, μέσα στη τρελή χαρά....

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/share/p/1HVLJb5mPo/

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Θεοφάνης Μαλκίδης: Για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και την πολιτική του Ελληνισμού.

Η συνέντευξη του Θεοφάνη Μαλκίδη

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης μιλώντας στο κεντρικό δελτίο του τηλεοπτικού σταθμού Θράκη, επικεντρώθηκε σε κρίσιμα εθνικά, γεωπολιτικά και ιστορικά ζητήματα που αφορούν τη Θράκη, το Αιγαίο και τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Τα βασικά σημεία της συνέντευξής του συνοψίζονται στα εξής:

1. Η κατάσταση στη Θράκη & ο ρόλος του Τουρκικού Προξενείου

•Παρεμβάσεις και επιρροή: Τονίζεται η συστηματική προσπάθεια του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής να επηρεάζει την πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή στην περιοχή, χειραγωγώντας τη μουσουλμανική μειονότητα.

•Θεσμική υποχώρηση της Αθήνας: Ασκείται κριτική στην ελληνική πολιτεία για «απουσία» ή υποχωρητικότητα απέναντι στις τουρκικές μεθοδεύσεις, υποστηρίζοντας ότι το ελληνικό κράτος οφείλει να προστατεύσει όλους τους πολίτες της Θράκης (χριστιανούς και μουσουλμάνους) ισότιμα, χωρίς να αφήνει περιθώρια παρέμβασης από την Άγκυρα.

2. Ελληνοτουρκικά & Γεωπολιτική Στρατηγική

•Η στρατηγική της Τουρκίας («Γαλάζια Πατρίδα»): 

Υπογραμμίζεται ότι η τουρκική αναθεωρητική πολιτική δεν είναι ευκαιριακή αλλά μακροπρόθεσμη, στοχεύοντας στην αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας σε Αιγαίο, Θράκη και Ανατολική Μεσόγειο.

•Η ελληνική εξωτερική πολιτική: 

Επισημαίνεται η ανάγκη για μια ενεργητική και αποτρεπτική εθνική στρατηγική αντί μιας φοβικής ή αμυντικής στάσης που συχνά οδηγεί σε υποχωρήσεις.

3. Ιστορική Μνήμη, Γενοκτονία & Διεθνής Αναγνώριση

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ "ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ

Ένα εξαιρετικό πρόγραμμα της "Ελπίδας για τη Δημοκρατία"!

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΑ ΣΥΣΤΗΜΙΚΑ ΜΜΕ;

Είχα προκληθεί αρνητικά ακούγοντας την Μαρία Καρυστιανού να δηλώνει ότι δεν αναφέρεται δημόσια στις θέσεις του κόμματος γιατί φοβάται μήπως κλαπούν οι θέσεις του.

Τελικά, η Μαρία έκανε λάθος! 

Όχι γιατί όπως ισχυρίζονταν οι πολιτικοί της αντίπαλοι και οι συστημικοί δημοσιογράφοι το κόμμα δεν είχε πρόγραμμα, αλλά γιατί αυτά τα  κόμματα αδυνατούν, δεν τους επιτρέπουν οι δεσμεύσεις τους, να εκφράσουν ανάλογες θέσεις...

Η κ. Καρυστιάνου έκανε λάθος, καθώς έπρεπε να γνωρίζει ότι ένα μνημονιακό κόμμα,  ένα κόμμα που οι θέσεις του για την εθνική στρατηγική, την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, την αυτόχθονη πολιτική για την παιδεία και τον πολιτισμό του τόπου, το μεταναστευτικό και την αντιμετώπιση του δημογραφικού, καθορίζονται από ατζέντες ξένων πρεσβειών, την υποτέλεια στον ξένο παράγοντα, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΝΆΛΟΓΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΕ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΕ Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ!

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΙΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ:

Η αλήθεια είναι ότι παρακολούθησα την ομιλία της Προέδρου της "ΕΛΠΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" με χαμηλές προσδοκίες . 

Ίσως είχα επηρεαστεί από τις συνεχείς λοιδορίες των συστημικών δημοσιογράφων.

Όπως, την ίδια ημέρα της συνέντευξης όπου η γνωστή δημοσιογράφος Ελένη Καλογεροπουλου κατέθεσε με "πειστικό" λόγο ότι ενδέχεται το κόμμα να μην κατέλθει τελικά στις εκλογές και ότι συνεχίζεται η διαρροή στελεχών του κόμματος που όμως δεν κατονόμαζε. 

Κάπως έτσι είτε με σιωπή ή με απαξιωτικές αναφορές προβάλλεται η "ΕΛΠΊΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" και η Πρόεδρος Μαρία Καρυστιανού από το σύνολο των ΜΜΕ!

Φυσικά δεν κατόρθωσα να ακούσω τη συνέντευξη ζωντανά, καθώς δεν προβλήθηκε από κανένα κανάλι και οι ηλεκτρονικοί σύνδεσμοι που φιλοδοξούσαν να την μεταδώσουν μέσω You Toube δεν λειτουργούσαν (τυχαίο;)!

Μόλις χθές άκουσα την ομιλία και εξεπλάγην θετικά για την πληρότητα και την ποιότητα των θέσεων. Ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα που πράγματι μπορεί να είναι η αφετηρία για την επανεκκίνηση της χώρας, την ανάκτηση της εθνικής αξιοπρέπειας και του δημοσίου πλούτου προς όφελος του λαού της πατρίδας!

Θα ήταν χρήσιμο να τοποθετηθούν ως προς τις θέσεος της ΕΛΠΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΠΚΡΑΤΙΑ, όχι τα συστημικά κόμματα, καθώς οι δεσμεύσεις στον ξένο παράγοντα και τους ντόπιους ολιγάρχες δεν το επιτρέπουν, αλλά θα πρέπει να το κάνουν όλα τα άλλα αντί - συστημικά κόμματα καθώς οι συγκλίσεις για το Κοινό καλό επιτρέπονται!

ΠΗΓΗ: https://youtu.be/PVy1vLLt23w?is=OtLV-zoUjE_uXBkd

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com