ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ

Του Παντελή Σαββίδη 

Με τον τίτλο θέλω να επισημάνω ότι πέρα από το αν είναι καλή ή κακή η δήλωση της κ. Καρυστιανού για την εξωτερική πολιτική σημασία έχει ότι αναδύεται ένα ζήτημα σχέσης μυστικής διπλωματίας, πολιτικής και λογοδοσίας. Επανέρχομαι σήμερα επειδή διαπίστωσα ότι μερικοί συνομιλητές μας, αν δεν είναι τρολάκια της κυβέρνησης, που μάλλον μερικοί δεν είναι, το πιθανότερο, θεωρούν ότι ο κ. Μητσοτάκης πρέπει να εξουσιοδοτηθεί εν λευκώ στις συνομιλίες με τον κ. Ερντογάν για την διαχείριση των εθνικών θεμάτων. Σ αυτούς απευθύνομαι, όχι στα τρόλς.

Συμμετείχα στην δημοσιογραφική αποστολή (από την ΕΡΤ3) και στην Μαδρίτη και στο Ελσίνκσι και έχω άμεση γνώση του παρασκηνίου. Στη Μαδρίτη μέχρι που δόθηκε η συνέντευξη τύπου δεν ήταν γνωστό το κοινό ανακοινωθέν που αναγνώριζε ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο. Πάνω στην αναγνώριση αυτή στήθηκε ολόκληρη τουρκική θεωρία.   Οτιδήποτε έγινε προηγουμένως πριν την δημόσια ανακοίνωση της υπογραφής αποτέλεσε μυστική διπλωματία αλλά και μυστική πολιτική διαχείριση του θέματος.

Τα ίδια και στο Ελσίνσκι. 

Το βράδυ των Ιμίων η κυβέρνηση Σημίτη ήρθε σε συνεννόηση με τις ΗΠΑ και ουσιαστικά υποχώρησε στο καθεστώς του νησιού. Ο Θεόδωρος Πάγκαλος λίγες ημέρες αργότερα σε συνέντευξή του στη Θεσσαλονίκη αναγνώρισε ότι η Ελλάδα απώλεσε εθνικό έδαφος.  

Η Καρυστιανού εδώ δεν μας ενδιαφέρει. Μας ενδιαφέρει, όμως, πως ένα μέρος της κοινής γνώμης αποδέχεται να συμβαίνουν όλα αυτά χωρίς την ενημέρωσή του. Και αυτό είναι επικίνδυνο.

Πριν μας πάρει το… 25ο ποτάμι (και μας σηκώσει)

Γρηγόρης Ρουμπάνης

Οσοι καμώνονταν -και καμώνονται ακόμα δυστυχώς- ότι καλώς έχουν τα πεπραγμένα περί υποταγής της Ελλάδας στα μνημόνια διότι «έσωσαν τη χώρα», ας δώσουν τώρα το στίγμα τους μέσα στη θύελλα που έχει ξεσηκώσει η σύγκρουση του αρχιερέα του δολαρίου Τραμπ με τη συμπλεγματική και βεβαίως ανίσχυρη Ευρώπη. Στοχαζόμενοι και τα επακόλουθα στη γειτονιά μας.

Στην ελληνική ιστορία ως ο πλέον καταστροφικός πολιτικός ηγέτης έχει καταγραφεί ο Αλκιβιάδης. Του οποίου οι εμπνεύσεις για την προσωπική του επικράτηση με όχημα την Αθηναϊκή Δημοκρατία τον οδήγησαν μέχρι και την αυλή του Πέρση βασιλιά, για να γευτεί στο τέλος την ατίμωση τόσο ο ίδιος όσο και η πόλη του με την υποταγή της στους Τριάκοντα Τυράννους. Και ω της σημερινής απειλητικής προς το κλεινόν άστυ (διαχρονικά αντιστεκόμενο με πείσμα σε κάθε είδους Μήδους και μηδίσαντες) συμφοράς, φλερτάρει με παρόμοιες παρεκτροπές ο Κυρ. Μητσοτάκης.

Ο ακόμη πρωθυπουργός δεν δικαιούται να επιρρίπτει τις ευθύνες στους πριν από αυτόν για τον πνιγηρό εναγκαλισμό της χώρας με τους δανειστές. Και να καμώνεται ότι απλώς «οι άλλοι» τού έδεσαν τα χέρια. Πρώτον, έχει ψηφίσει ο ίδιος και η παράταξή του τα αχρείαστα κατά Πέτρο Ρουμελιώτη, εκπρόσωπο τότε της Ελλάδας στο ΔΝΤ, μνημόνια. Δεύτερον, διαχειρίζεται τη νεο-αποικιοποίηση της Ελλάδας, όπως ακριβώς ο ίδιος το επιδίωξε. Αλλά αισθανόμενος εγκλωβισμένος πια αναζητεί στηρίγματα ανάμεσα σ’ αυτούς που δεν τον υπολογίζουν. Και γιατί να τον υπολογίσουν; Ενας απλός διαχειριστής είναι. Ο «καλπάζων νέος Τζον Γουέιν» δεν θέλει να τον ξέρει. Ο θλιβερός καγκελάριος έχει τις δικές του σκοτούρες, ο πουρκουάς Γάλλος πρόεδρος βλέπει ατιμωτικό το τέλος και της δικής του θητείας, ενώ ο ανυπόληπτος ένοικος της Ντάουνινγκ Στριτ ούτε ξέρει πού έχει πεταμένο το χαρτάκι με το τηλέφωνό του.

Εάν η Ελλάδα δεν σοβαρευτεί θα υποστεί εθνικές απώλειες

24/11/2025

EPA/MARTIAL TREZZIN

ΜΙΧΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ

Είναι ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι η εποχή της ουδετερότητας και της πολυμερούς διπλωματίας έχει λάβει τέλος. Οι χώρες καλούνται να κάνουν τις επιλογές τους, καθώς στον πλανήτη διαμορφώνονται σταδιακά τα νέα στρατόπεδα. Το “είστε μαζί μας ή εναντίον μας”, που είχε πει ο πρόεδρος Μπους ο νεότερος, επανέρχεται και επιχειρείται η επιβολή του ως δόγμα, σχεδόν με τη βία.

Η λογική αυτή συνάδει με την πεποίθηση πολλών αναλυτών ότι βρισκόμαστε ενώπιον ενός νέου Ψυχρού Πολέμου. Αυτήν τη φορά, τη θέση της τέως Σοβιετικής Ένωσης δεν θα την πάρει το διάδοχο κράτος, η Ρωσική Ομοσπονδία, αλλά η Κίνα. Κι αυτό, παρόλο που η Ευρώπη δείχνει να αποζητά τον δικό της Ψυχρό Πόλεμο με τη Ρωσία, αντί να αναζητά όρους ειρηνικής και αμοιβαίας επωφελούς συνύπαρξης. Είναι εξόφθαλμο ότι οι ΗΠΑ επιθυμούν να συνεργαστούν με τη Ρωσία, αν και είναι απίθανο η Μόσχα να εγκαταλείψει το Πεκίνο.

Το βλέμμα είναι στραμμένο στην Αρκτική, αλλά εμείς στην Ευρώπη ομφαλοσκοπούμε και θα μείνουμε ξανά εκτός νυμφώνος… Σε ρόλο χρήσιμου ηλίθιου θα αποτελέσουμε γρανάζι της υλοποίησης των γεωστρατηγικών επιλογών άλλων. Το διεθνές σύστημα βρίσκεται σε μετάβαση και οι ισχυροί δρώντες αναζητούν συμμάχους που θα αποτελέσουν τη δική τους σφαίρα επιρροής.

Πρέπει να επισημανθεί ότι αυτή η κατάσταση είναι απόλυτα συμβατή με το νόμο του ισχυρού που διέπει τις διεθνείς σχέσεις. Προφανώς, άλλα είναι τα περιθώρια κινήσεων των μικρών, άλλα των μεσαίων και άλλα των μεγάλων δρώντων του διεθνούς συστήματος. Αυτό σημαίνει ότι οι ιδεαλιστικού τύπου προσεγγίσεις εξακολουθούν να εξυπηρετούν τους ισχυρούς. Θα είναι το επικοινωνιακό μέσο προπαγάνδας του αφηγήματος με στόχο τη νομιμοποίηση και τελικά την επικράτηση.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΩΣ "ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ"

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η νέα Πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Kimberly Guilfoyle, δήλωσε ότι η Ελλάδα θεωρείται από τις ΗΠΑ ως βασικός «ενεργειακός κόμβος» ή "διάδρομος" προς την Ευρώπη και συγκεκριμένα για τις ροές LNG και ενεργειακής διασύνδεσης.

Αλλά όταν μια μεγάλη δύναμη αποκαλεί μια χώρα «διάδρομο», δεν περιγράφει απλώς έναν γεωπολιτικό ρόλο. Περιγράφει μια θέση μέσα σε μια νοητή «οικία εξουσίας». Και στον συμβολισμό του σπιτιού, ο διάδρομος δεν είναι ποτέ δωμάτιο. Δεν είναι χώρος διαμονής. Δεν είναι προορισμός. Είναι απλώς το πέρασμα από κάπου προς κάπου αλλού.

Ο διάδρομος δεν έχει ταυτότητα, δεν έχει δικό του σκοπό. Υπάρχει μόνο για να εξυπηρετεί τις μεταβάσεις των άλλων. Δεν είναι ποτέ χώρος που κάποιος κάθεται/απολαμβάνει. είναι χώρος που τον διασχίζουν.

Σε ένα σπίτι, ο διάδρομος είναι το πιο υποτιμημένο, αφανές και λειτουργικό μέρος. Φωτίζεται λίγο, δεν στολίζεται, δεν κατοικείται. Ο διάδρομος υπάρχει για να τον πατάνε, για να τον χρησιμοποιούν. Δεν είναι “χώρος ζωής”, είναι “χώρος διέλευσης”.

Έτσι μιλούν οι ισχυροί όταν δεν θεωρούν μια χώρα υποκείμενο. 

Όταν μια υπερδύναμη αποκαλεί την Ελλάδα «διάδρομο», αυτό σημαίνει "δεν σε βλέπω ως ισότιμο συνομιλητή, αλλά ως υποδομή, δεν σε αντιμετωπίζω ως κράτος με δικό του στρατηγικό σκοπό, αλλά ως διευκόλυνση των δικών μου σκοπών, 

δεν με ενδιαφέρει ποιος ζει εδώ, πώς ζει, τι θέλει. Με ενδιαφέρει μόνο να περνάω, να με εξυπηρετεί και να ευθυγραμμίζεται με τις επιδιώξεις μου". 

Είναι γλώσσα που «υποβιβάζει» τη χώρα στο επίπεδο ενός αγωγού, ενός λιμανιού, ενός περάσματος. Και αυτό δεν είναι φιλοφρόνηση. Είναι αποικιοκρατικός λόγος.

Και βέβαια έρχεται το ερώτημα: γιατί το δεχόμαστε;

Γιατί είμαστε εξοικειωμένοι με το να είμαστε διάδρομος. Από την Οθωμανική περίοδο, μέχρι τα αγγλικά δάνεια, τα αμερικανικά δόγματα, το ΝΑΤΟ, την ΕΟΚ, το ευρώ, τα μνημόνια, η Ελλάδα έχει ζήσει ως χώρα που τη διαπερνούν δυνάμεις, αλλά σπάνια ως χώρα που χαράζει δική της πορεία.

Τι σημαίνει η προτεινόμενη τώρα από την Ελλάδα Πενταμερής για την Ανατολική Μεσόγειο;

3 Νοεμβρίου, 2025 

Γράφει ο

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΝΕΑΡΧΟΥ

Πρέσβυς ε.τ.

Προκάλεσε έκπληξη και απορία η πρόταση του πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη στη Βουλή, κατά τη συζήτηση, εκτός ημερησίας διατάξεως, της εξωτερικής πολιτικής της κυβερνήσεως για τη σύ­γκληση Πενταμερούς Διασκέψε­ως για τις θαλάσσιες Ζώνες και άλλα σχετικά θέματα στη Ανατολική Μεσόγειο.

Η ιδέα μιας πολυμερούς Διασκέψεως για την Ανατολική Μεσόγειο είχε εγερθεί το 2020 από τον τότε Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Charles Michel, με αφορμή τη νέα κρίση που είχε ξεσπάσει μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, μετά την Τουρκική πρόκληση της διεξαγωγής θαλασσίων ερευνών στη διεκδικούμενη από την Άγκυρα «Γαλάζια Πατρίδα». Η σημερινή κυβέρνηση τήρησε τότε παθητική στάση, για να μη ρίξει, υποτίθεται, λάδι στη φωτιά, και προέβη διά στόματος του υπουργού Εξωτερικών κ. Γεραπετρίτη σε μια απαράδεκτη δήλωση περί χωρικών υδάτων 6 μιλίων ως Ελληνικής κόκκινης γραμμής. Η δήλωση αυτή προκάλεσε απορία και προβληματισμό. Η Άγκυρα δεν θέλει και δεν έχει κανέναν λόγο να παραβιάσει τα 6 μίλια χωρικών υδάτων. Αντιθέτως, επιδιώκει τον εγκλωβισμό της Ελλάδος στα 6 ναυτικά μίλια και την αποτροπή της επεκτάσεώς τους μέχρι 12 μίλια, όπως η Ελλάδα έχει δικαίωμα, σύμφωνα με τις Πρόνοιες του διεθνούς θαλασσίου δικαίου.

Η Ελλάδα, επομένως, καθηλώνεται στα 6 μίλια και δεν αντιδρά στην παραβίαση της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας, που υπάρχει αφ’ εαυτής και ipso facto, όπως λέγεται στο διεθνές δίκαιο, ακόμη και αν δεν έχει ανακηρυχθεί. Το τελευταίο είναι απαραίτητο για την ΑΟΖ, που αφορά τα επιφανειακά ύδατα, την εκμετάλλευση τους για ενέργεια και την αλιεία. Η ΑΟΖ, για να υπάρξει, πρέπει να ανακηρυχθεί.

Η υπεράσπιση της υ­φαλοκρηπίδας έγινε αιτία δύο φορές, στη δεκαετία του ’70 και στη δεκαετία του ’80, για οξύτατη κρί­ση μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, που έφτασε στα πρόθυρα πολέμου. Τι σημαίνει η σημερινή πολιτική της ανοχής και της αδράνειας, όταν παραβιάζεται η Ελληνική υφαλοκρηπίδα και η Άγκυρα προσπαθεί να δημιουργήσει επί του πεδίου τετελεσμένα γεγονότα;

Ο Θεός να σώσει την Ελλάδα από τους διαθέσιμους.

Του Μανώλη Κοττάκη 

Σκηνή πρώτη: Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πλησιάζει τον πρόεδρο Τραμπ κατά την είσοδό του στη Σύνοδο της Γάζας στην Αίγυπτο. Ο Τραμπ τον κοιτά, δεν του θυμίζει κάτι, και μόλις ο πρωθυπουργός τού τείνει τη χείρα ο Αμερικανός πρόεδρος τον ρωτά απορημένος: «Ποιος είσαι εσύ;» Δεν πρόκειται για κάποιο fake news ή για ανέκδοτο, αλλά για πραγματικό γεγονός. Κοινό μυστικό πλέον στη δημοσιογραφική, διπλωματική, επιχειρηματική και πολιτική Αθήνα… «Ποιος είσαι εσύ;» 

Από μία άποψη, αυτή η ερώτηση είναι μέχρι και θετική. Γιατί την ώρα που ο Τραμπ υπέγραφε τη συμφωνία για τη Γάζα έλεγε ότι υπάρχουν δίπλα του ηγέτες που αντιπαθεί αλλά δεν μπορεί να τους κατονομάσει. Αν δεν ξέρεις καν κάποιον πώς να τον αντιπαθήσεις όμως; 

Σκηνή δεύτερη: Η νέα πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα Κίμπερλι Γκίλφοΐλ δίδει συνέντευξη στην ελληνική έκδοση της «Vogue» που κυκλοφορεί με την «Καθημερινή». Κάποια στιγμή η δημοσιογράφος Ηλιάνα Ζάγρα τη ρωτά πώς σχολιάζει το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός δεν έχει συναντηθεί μέχρι τώρα με τον πρόεδρο Τραμπ. 

Απάντηση πρέσβεως: «Θα είναι όλα καλά, θα είναι όλα καλά. Στέλνει εμένα!» Αντ’ αυτού η Κίμπερλι, λοιπόν. Μία πρέσβης που, σε αντίθεση με το παρελθόν, έχει απευθείας επικοινωνία και με τον πρόεδρο Τραμπ αλλά και με τον υπουργό Εξωτερικών Ρούμπιο, με τον οποίο τη συνδέει πολιτική φιλία. 

Σκηνή τρίτη: Συντονισμένα ρεπορτάζ στον κυριακάτικο Τύπο αναφέρουν ότι στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν επικρατεί η άποψη της συνεργασίας με τη Ρωσία που είχε τεθεί αρχικά στον διάλογο ώστε να διανεμηθούν τα μερίδια αγοράς του φυσικού αερίου μεταξύ Ουάσινγκτον και Μόσχας. Κυριαρχεί πλέον η αντίληψη της καθολικής επικράτησης του αμερικανικού σχιστολιθικού αερίου στην ευρωπαϊκή αγορά. 

Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι θα υποβαθμιστεί ο αγωγός TurkStream που διοχέτευε ρωσικό φυσικό αέριο στην περιοχή και θα αναβαθμιστεί ο κάθετος άξονας, ο οποίος έχει γραμμή εκκίνησης τα βόρεια σύνορά μας και ιδιαίτερα την Αλεξανδρούπολη. 

Η Ελλάδα και το Ελσίνκι

Του Δημήτρη Καλτσώνη 

εφημ. ΤΑ ΝΕΑ, 13/10/2025

 Οι πρόσφατες δηλώσεις Ζαχάροβα εντάσσονται στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης με το ΝΑΤΟ, καθώς τις τελευταίες δεκαετίες οι απειλητικές επεκτατικές κινήσεις του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία και σε όλη την ανατολική Ευρώπη αμφισβήτησαν τη ζώνη επιρροής της Ρωσίας αλλά και την ασφαλή της περίμετρο.

  Ωστόσο οι δηλώσεις αυτές μπορούν να αποτελέσουν μια καλή αφορμή ώστε να αναστοχαστούμε πάνω στη σχέση της εξωτερικής πολιτικής της δικής μας χώρας με την Τελική Πράξη του Ελσίνκι και τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ. Ας σκεφτούμε μαζί κάποια παραδείγματα:

Πρώτο: Δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση. Η ελληνική κυβέρνηση στέκεται στο πλευρό των κατακτητών, δηλαδή του Ισραήλ που διατηρεί με την πιο βάρβαρη βία τον Παλαιστινιακό λαό υπό κατοχή. Έχει μάλιστα ανακηρύξει το Ισραήλ, όπως και η προηγούμενη κυβέρνηση, σε στρατηγικό σύμμαχο.

Δεύτερο: Απαγόρευση επιθετικού πολέμου. Οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν καταδίκασαν, δεν πήραν αποστάσεις αλλά συνέβαλαν στους παράνομους επιθετικούς πολέμους ενάντια στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη, πρόσφατα στο Ιράν και αλλού.

Τρίτο: Παράνομη χρήση βίας ή απειλή χρήσης βίας. Η τότε κυβέρνηση Σημίτη δεν αντιτάχθηκε αλλά διευκόλυνε τους βομβαρδισμούς της Σερβίας από το ΝΑΤΟ το 1999. Κατά παραβίαση του Συντάγματός μας και χωρίς τον ειδικό νόμο που απαιτεί το άρθρο 27 παρ. 2, επέτρεψε τη χρήση των ελληνικών εδαφών για τη διέλευση των ΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων που κατευθύνονταν στο Κόσοβο.

Τέταρτο: Απαραβίαστο των συνόρων. Η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε το 1992 με την απόσχιση της Κροατίας και της Σλοβενίας από τη Γιουγκοσλαβία που έγινε με απαίτηση της Γερμανίας και απόφαση της ΕΕ.

Πέμπτο: Εδαφική ακεραιότητα των κρατών. Η κυβέρνηση έχει ουσιαστικά εναποθέσει την επίλυση του ζητήματος της παράνομης κατοχής του 37% της Κύπρου από την Τουρκία – μέλος του ΝΑΤΟ, στις ΗΠΑ και στο ίδιο το ΝΑΤΟ, στους συνυπεύθυνους δηλαδή της τουρκικής εισβολής και κατοχής. 

Οδεύουμε προς θεσμική, πολιτική και εθνική κρίση πρώτου μεγέθους

Του Μανώλη Κοττάκη

Η προειδοποίηση που απηύθυνε την Τετάρτη το βράδυ από το βήμα της Παλαιάς Βουλής ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής ήταν σαφής και συγκεκριμένη: «Οδεύουμε προς θεσμική, πολιτική και εθνική κρίση πρώτου μεγέθους». Η Δικαιοσύνη δίνει την εντύπωση ότι χειραγωγείται, το Κοινοβούλιο υποβαθμίζεται, η κυβέρνηση δεν αισθάνεται τις αγωνίες των πολιτών, οι πολίτες αισθάνονται ότι οι θεσμοί μεροληπτούν υπέρ των ισχυρών και εναντίον των αδυνάμων, ιδού τα δεδομένα. Την επομένη ημέρα συνεδρίασε η Βουλή των Ελλήνων και συζήτησε σε προ ημερησίας διατάξεως συνεδρίαση για την εξωτερική πολιτική. 

Σε αυτή τη συζήτηση ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε τη σύγκληση διεθνούς διάσκεψης παράκτιων κρατών της Μεσογείου για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών η οποία, δεδομένου ότι πλείστα εξ αυτών δεν δεσμεύονται απολύτως από τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, θα οδηγήσει μετά μαθηματικής βεβαιότητας 

α) σε συνδιαχείριση του Αιγαίου με την Τουρκία και β) σε εκπτώσεις στην έκταση της θαλάσσιας επικράτειας (ΑΟΖ) και της υφαλοκρηπίδας που μας ανήκει. Στην ίδια συνεδρίαση ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης προκληθείς παραδέχθηκε για δεύτερη φορά από το 2020, τότε ως υπουργός Επικρατείας, αυτήν τη φορά -χειρότερα- ως υπουργός Εξωτερικών ότι «τα 6 μίλια χωρικά ύδατα είναι η κόκκινη γραμμή της κυριαρχίας μας». Με άλλα λόγια ο κύριος υπουργός ενταφίασε τα 12 ναυτικά μίλια, στα οποία δεν αναφέρθηκε καν ο πρωθυπουργός. Με δύο λόγια: Στην ίδια συνεδρίαση της Βουλής ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών αναθεώρησαν δύο βασικά δόγματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής από το 1974. 

Αθεράπευτα νοσταλγός της πολιτικής Σημίτη ο Νίκος Ανδρουλάκης!

Γιώργος Τασιόπουλος 

Τη διπλωματία Σημίτη υπέδειξε στην ομιλία του στη Βουλή, προτείνοντας στον πρωθυπουργό την επιστροφή στα Συμπεράσματα του Ελσίνκι (1999) που αποτέλεσε συνέχεια της  Συμφωνίας της Μαδρίτης (1997).

Για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, "είναι μονόδρομος όπως είπε" η πρότασή του για ένα "νέο Ελσίνκι", χαρακτηρίζοντας το Ελσίνκι του 1999, την πιο μεγάλη επιτυχία της Μεταπολίτευσης.

Θυμίζουμε ότι στη Μαδρίτη, μετά τη ντροπή των Ιμίων, αναγνώριζε:

"Σεβασμό στα νόμιμα, 

ζ ω τ ι κ ά* συμφέροντα και ενδιαφέροντα της κάθε χώρας στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία τους".

Δεσμευόμενη μάλιστα η χώρα μας ότι δεν θα προχωρήσει σε μονομερείς ενέργειες. Κάτι που τόσο για τις ΗΠΑ όσο και για την Τουρκία σήμαινε, όπως έχουν επισημάνει αναλυτές και διπλωμάτες, και δέσμευση για μη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων.

Ακόμη και 22 βουλευτές του τότε ΠΑΣΟΚ εξέφρασαν με ανακοίνωση τους τις έντονες επιφυλάξεις τους, εκτιμώντας ότι 

«με τη συμφωνία διολισθαίνουμε σταδιακά σε επιλογές οι οποίες συνεπάγονται αναγνώριση των τουρκικών αξιώσεων, νομιμοποίηση του επεκτατικού καθεστώτος της Άγκυρας και εξαγνισμό της πολιτικής της»

«Η δήθεν δε “επιτυχημένη” στρατηγική του Ελσίνκι οδηγούσε την ελληνική κυριαρχία νησιών και βραχονησίδων στη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης! [...]

Υποχώρηση του Ελληνισμού

 

Του Μανώλη Κοττάκη

Η αίσθηση του ιστορικού χρόνου και των μεταβολών που συντελούνται κατά τη διάρκεια αυτού είναι βασικό προαπαιτούμενο για την ευημερία των λαών. Για την έγκαιρη προετοιμασία τους απέναντι στα επερχόμενα. Για τη σωστή στάθμιση των ευκαιριών και των κινδύνων για ένα έθνος. Τα τελευταία τριάντα χρόνια η πατρίδα μας έζησε ανόδους και καθόδους. Θριάμβους, όπως η είσοδος της Κύπρου στην Ε.Ε. και το βέτο στο Βουκουρέστι, αλλά και καταστροφές. 

Ωστόσο η μεταβολή εκείνη που δεν έχει αξιολογηθεί σωστά έως σήμερα είναι η ύπουλη φθορά και απομείωση της εθνικής μας ισχύος από τετραετία σε τετραετία. Η εξασθένιση της δύναμης της χώρας. Η ακύρωση της συνάντησης Ερντογάν – Μητσοτάκη την ύστατη στιγμή λειτούργησε σαν ξυπνητήρι στην κοινωνία, γιατί έγινε αντιληπτή και στον πλέον αδαή ποια είναι η εικόνα της χώρας μας στη διεθνή κοινότητα. 

Πόσο μας λογαριάζουν όταν μας «κλοτσάνε» σε δημόσια θέα χωρίς να φοβούνται τις επιπτώσεις. Το ορόσημο αυτό έκανε πολλούς Έλληνες να θυμηθούν αναδρομικώς ότι η κυβέρνηση της Λιβύης έδιωξε προσφάτως τον Έλληνα υπουργό Μετανάστευσης από το έδαφός της, ότι ο πρωθυπουργός της Αλβανίας καθαίρεσε και φυλάκισε τον Έλληνα δήμαρχο της Χειμάρρας, ότι η Τουρκία μετέτρεψε ανενόχλητη την Αγία Σοφία σε τέμενος, ότι η κυβέρνηση της Αιγύπτου βρίσκεται στα πρόθυρα να μετατρέψει τη Μονή Σινά που ίδρυσε ο αυτοκράτωρ Ιουστινιανός στο θεοβάδιστο όρος πριν από 15 αιώνες σε… αρχαιολογικό μουσείο. 

Τίτλος : Ποιος προκάλεσε το εθνικό ρήγμα.

Ένα επίκαιρο και διαφωτιστικό άρθρο του Μανώλη Κοττάκη στην εφημερίδα Εστία ημερ. 16-9-25.

Ποιος προκάλεσε το εθνικό ρήγμα 

Διάβασα τό Σαββατοκύριακο ἐπιθετικά ἄρθρα ἐναντίον τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας γιά τήν ἀπόφασή της νά μήν δώσει πράσινο φῶς στίς ἐργασίες κατασκευῆς τοῦ περίφημου καλωδίου ἠλεκτρικῆς διασύνδεσης.

Μεταξύ αὐτῶν καί τοῦ ὁμότιμου καθηγητῆ Χρήστου Ροζάκη.

Ἡ κατηγορία πού τῆς ἀπευθύνεται εἶναι ὅτι διασπᾶ τό ἐθνικό μέτωπο. Τρόλ τά ὁποῖα εἶναι ἀφοσιωμένα στόν κυβερνητικό ἐπικοινωνιακό σχεδιασμό ἔφθασαν μάλιστα στό σημεῖο νά λανσάρουν στό διαδίκτυο τό αἰσχρό σύνθημα «Τουρκία-Κύπρος συμμαχία». Ἄν δέν εἴχαμε καταγράψει ἀπό αὐτήν τήν ἐφημερίδα μέ συστηματικότητα τό σχέδιο ἀπαγκίστρωσης τῆς Ἑλλάδος ἀπό τόν ἐθνικό σχεδιασμό μέ τήν Κύπρο, ἴσως καί νά τό πιστεύαμε καί ἐμεῖς. Ἀλλά ἐδῶ τό ἔγκλημα πού συντελεῖται μέ σύστημα ἔχει καί αὐτουργό καί ἀποτυπώματα καί αὐτό πού ζοῦμε σήμερα εἶναι δυστυχῶς ἡ δημοσιοποίηση τῆς διάστασης πού σοβεῖ καιρό τώρα σέ ἐπίπεδο κυβερνήσεων. Ἡ διαφορά μέ τό παρελθόν εἶναι πώς πλέον δέν ὑπάρχει ἐμπιστοσύνη. Ἔχει καταρρεύσει ἡ ἐμπιστοσύνη. Οἱ ἀδελφοί μας Κύπριοι δέν ἐμπιστεύονται τήν Κυβέρνηση καί μέ δεδομένη τήν ἐμπειρία ἀπό τό 1974 δέν εἶναι διατεθειμένοι νά πάρουν ρίσκα μέ τυχόν ὀλέθρια ἀποτελέσματα.

Θυμίζω σέ ὅλους ὅσοι λησμονοῦν τί ἔχει συμβεῖ τά τελευταῖα χρόνια στίς μεταξύ μας σχέσεις καί ἐπιρρίπτουν ἀνερυθρίαστα τήν εὐθύνη στήν Κυπριακή Δημοκρατία:

Μόλις ἀνέλαβε Πρωθυπουργός ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, τό 2019, καί προέκυψε ζήτημα σύγκλησης πενταμεροῦς διάσκεψης γιά τό Κυπριακό, ὁ ἔνοικος τοῦ Μαξίμου ξεκαθάρισε σέ συνομιλητές του πώς «δέν εἶμαι διατεθειμένος νά ἀναλάβω εὐθύνες πού δέν μοῦ ἀναλογοῦν».

Σέ μιά ἀπό τίς στρατιωτικές παρελάσεις τῆς 28ης Ὀκτωβρίου στήν Κύπρο στήν πρώτη τετραετία Μητσοτάκη ἡ Ἑλλάς δέν ἔστειλε, ὅπως παραδοσιακά ἔκανε στό πλαίσιο τῆς πολιτικῆς τοῦ ἑνιαίου ἀμυντικοῦ χώρου, μαχητικά ἀεροπλάνα F16! (Τήν ντροπή ξέπλυνε ἀργότερα μέ εἰδική ἀποστολή ὁ στρατηγός Φλῶρος.)

«Γιατί μας ξέχασε η Ελλάδα»;

«Γιατί μας ξέχασε η Ελλάδα»;

Σεπτεμβρίου 15, 2025

Με τέσσερις δέσμες Κεφαλαίων στις διαπραγματεύσεις για τις ενταξιακές διαδικασίες στην Ε.Ε., η Αλβανία ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2024. 

Η πρώτη δέσμη (Δικαιοσύνη και θεμελιώδη δικαιώματα, Δικαιοσύνη Ελευθερία και ασφάλεια, Δημόσιες συμβάσεις, Στατιστικά και Δημοσιονομικός Έλεγχος), έχει ανοίξει. Για το μείζον ζήτημα του εθνικού αυτοπροσδιορισμού των λαών της μάλλον τα πηγαίνει περίφημα... Φωνές ακόμα κι από την εκπροσώπησή των Βορειοηπειρωτών αναφέρουν το πρόβλημα της καθυστέρησης της εφαρμογής. Άραγε έχουν διαβάσει το νόμο που υποχρεώνει την προσκόμιση δικαιολογητικών για την εθνικότητα σε ένα κράτος που εδώ και σχεδόν πάνω από έναν αιώνα απαγορεύει τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο;

Όσον αφορά στις δημόσιες συμβάσεις, το ρομπότ Djella, παρά τις διεθνείς ενστάσεις, λειτουργεί ως εργαλείο πειραματισμού. Η ψευδής δημοκρατία, μέσα από τον ψηφιακό ολοκληρωτισμό που οραματίζονται οι σημερινοί ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φαίνεται να δικαιώνει τις επιδιώξεις τους.

Εξ άλλου η δικαστής Ειρήνη Γκιόκα, που καταδίκασε τους Μπελέρη και Κοκαβέση (για να εξαφανιστεί από τη Χιμάρα η προοπτική να ζήσουν οι Χιμαραίοι στον τόπο τους, με κάποια αξιοπρέπειά, που θα υποστηρίζεται από την τοπική αυτοδιοίκηση), πλέον είναι υπόλογη για λερωμένο ποινικό μητρώο. Για την τύχη όμως του εκλεγμένου δημάρχου Χιμάρας, Φ. - Δ. Μπελέρη ούτε λόγος να γίνεται.

Στο μεταξύ νόμοι και αποφάσεις για την οικοδόμηση εγκαταστάσεων τουρισμού ή άλλων επενδύσεων στα καμένα και τα μη καμένα δάση της χώρας εγκρίνονται χωρίς πολλά - πολλά λόγια. Για αυτό και με την ώθηση της Ε.Ε. έχουν ανοίξει μέσα σε έναν χρόνο 24 Κεφάλαια με επιτυχία, με βάση αυτά που ανακοινώνονται από τους επικεφαλής της ΕΕ. 

Οι μαγκιές, κ. Μητσοτάκης, με τη Τουρκία, όχι με την Κύπρο"

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ-

■ Στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου, που παραχωρεί στο περιθώριο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, ο κ. Μητσοτάκης επέλεξε να συντηρήσει ένα θέμα, για το οποίο γνωρίζει πολύ καλά ότι οι δικές του υποχρεώσεις παραμένουν μετέωρες. Αυτά,  που θα έπρεπε να κάνει με τις θαλάσσιες έρευνες και την πόντιση του καλωδίου, παραμένουν εν πολλοίς «παγωμένα». Έμειναν στην Κάσο! 

■ Γιατί, όμως, να θέλει ο Έλληνας Πρωθυπουργός να συντηρήσει τη… διαφορά; Σκοπίμως διατηρεί αυτή τη ρητορική. Για να μην κάνει τα επόμενα βήματα, όπως είχε δεσμευθεί. Να διασφαλίσει, δηλαδή, να προχωρήσουν οι εργασίες του έργου χωρίς τις όποιες παρενοχλήσεις από τουρκικής πλευράς.

■ Από τη στιγμή, που θέλει να τα λέει «έξω από τα δόντια», αν και στην Κάσο η αντίδραση ήταν… ξεδοντιασμένη, θα πρέπει να δηλώσει και τι συζητήσεις έγιναν, μέχρι σήμερα,  με την Τουρκία. Τι συζήτησαν οι υπουργοί Εξωτερικών, Ελλάδος και Τουρκίας, Γεώργιος Γεραπετρίτης και Χακάν Φιντάν και τι προτίθεται να κουβεντιάσει στις 24 Σεπτεμβρίου, με τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στη Νέα Υόρκη. 

■ Και γιατί να συζητήσει το θέμα με τον Ερντογάν;  Εξαρτώνται από τον Τούρκο Πρόεδρο τα επόμενα βήματα;

■ Είναι σαφές με τα  όσα παρακολουθούμε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη αναζητεί τρόπο να μην κάνει τις έρευνες, φοβούμενη την τουρκική αντίδραση. Ενόψει τούτου επιχειρεί να φορτώσει το αδιέξοδο και τυχόν κατάρρευση του έργου στην Κύπρο. Στην «αδελφή Κύπρο», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. 

Σταύρος Λυγερός - Η αλήθεια για το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου και οι υπεκφυγές Μητσοτάκη

ΠΗΓΗ: https://youtu.be/Qaf9A9_IUrk?si=gUiA5hu1yT_ffjqW

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Θα πληρώσει η Ελλάδα το “είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία” του Κυριάκου;03/09/2025

EPA/ALEXANDER KAZAKOV/SPUTNIK/KREMLIN / POOL MANDATORY CREDIT

ΣΤΟΪΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Την εποχή που ο τέως πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής προσπαθούσε, με δεδομένο μάλιστα τον αδιαμφισβήτητο δυτικό προσανατολισμό της Ελλάδας, για μια “πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική” με σαφή ανοίγματα προς την Κίνα και τη Ρωσία, το τότε αντιπολιτευόμενο “ΤΟ ΒΗΜΑ” (17-7-2007) του “έστειλε”, εν είδη τηλεγραφικής προειδοποίησης, ένα πολύ συνοπτικό “μήνυμα” με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «ΠΡΟΣΟΧΗ!».

Το “μήνυμα” ξεκινούσε με μια όντως κοινά αποδεκτή πραγματικότητα: «Το παιχνίδι είναι μεγάλο και η χώρα μας μικρή». Και συνέχιζε: «Η Ελλάδα πρέπει να βγει κερδισμένη και να μην γίνει στόχος εκδικητικής μανίας, διότι όλοι γνωρίζουμε πλέον πως αντιδρούν οι μεγάλες δυνάμεις …». Ήταν μόνο λίγες ημέρες μετά τη συνάντηση Καραμανλή-Πούτιν, όταν συμφωνήθηκε η κατασκευή του “Νότιου Αγωγού” για τη μεταφορά του φυσικού αερίου από τη Ρωσία στην Ευρώπη.

Οι ΗΠΑ εξέφρασαν επισήμως τη δυσφορία τους για την “εξάρτηση της Ελλάδας από το ρωσικό φυσικό αέριο”, στο πλαίσιο του “δόγματος Ομπάμα”: “Όποιος έχει φιλικές σχέσεις με τη Ρωσία δεν είναι μαζί μας“. Η δυσφορία έγινε ακόμα μεγαλύτερη όταν μερικούς μήνες μετά το δημοσίευμα ήρθε το αναπάντεχο – και πολύ σωστό – ελληνικό βέτο της ένταξης των Σκοπίων, της Ουκρανίας και της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ, που τόσο ήθελε ο πρόεδρος Μπους τζούνιορ. Μια πολύ σημαντική και ριψοκίνδυνη απόφαση του Κώστα Καραμανλή που στην πορεία θα είχε σοβαρές επιπτώσεις σε θέματα ασφαλείας, ιδιαίτερα όσον αφορά στην Ουκρανία και στη Γεωργία.

Το τι ακολούθησε έχει καταγραφεί στην ιστορία: Βατοπαίδι, Δεκεμβριανά 2008, Νέα Μάκρη, πυρκαγιές, “Ζαχοπουλιάδα” κλπ. κλπ. με ενεργό – για μήνες – αντικυβερνητική συμμετοχή όλων σχεδόν των ελληνικών μέινστριμ μίντια (το ότι κάποιοι δικαιώθηκαν δικαστικά χρόνια μετά απ΄ όλα αυτά τα θλιβερά για τη χώρα μας γεγονότα, καταγράφτηκε επίσης στην ιστορία, αλλά αυτό πέρασε στα εσώτερα των “αδέσμευτων” εφημερίδων).

Αποκάλυψη-σοκ Κικίλια: Σιωπηρή συμφωνία Ελλάδας – Τουρκίας για το Αιγαίο

🚨 ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΣΟΚ ΣΤΟΝ ΣΚΑΪ!

Ο υπουργός Ναυτιλίας Βασίλης Κικίλιας είπε το αδιανόητο…

📌 Το 2018, η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου – Κοτζιά «ενδώσαμε» στην Τουρκία.

📌 Από τότε, οι Έλληνες ψαράδες βγήκαν εκτός Βορείου και Νοτίου Αιγαίου.

📌 Οι τουρκικές τράτες ψαρεύουν ανενόχλητες, με το πρόσχημα της «Αβλαβούς Διέλευσης».

Αν όλα αυτά ισχύουν 👉 μιλάμε για τη μεγαλύτερη παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας στη Μεταπολίτευση.

Κι όμως, η πολιτική αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα από Μητσοτάκη – Δένδια – Γεραπετρίτη.

⚡ Δεν πρόκειται για λάθος. Είναι συνειδητή πολιτική.

❗ Το θέμα απαιτεί ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ.

Σε μια αποκάλυψη που προκαλεί αίσθηση και επαναφέρει στο προσκήνιο ερωτήματα για την εθνική στρατηγική και την άτυπη διπλωματία των τελευταίων ετών.

Ο υπουργός Ναυτιλίας Βασίλης Κικίλιας δήλωσε ανοιχτά πως η Ελλάδα ενέδωσε το 2017 στην τουρκική πίεση, με αντάλλαγμα την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, επιτρέποντας έτσι άτυπα στους Τούρκους αλιείς να δρουν ανενόχλητοι στο Αιγαίο.

 Η δήλωση αυτή έρχεται να ρίξει φως σε μια σιωπηρή συμφωνία με σοβαρές συνέπειες για την εθνική κυριαρχία και ειδικά για τους Έλληνες αλιείς που εδώ και χρόνια φωνάζουν αλλά δεν ακούγονταν. 
ΠΗΓΗ:https://youtu.be/nKS0Z8zmstE?si=zfbgmRiC_uh9Xgkv
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Έρχεται νέα παγκόσμια τάξη – Η Ελλάδα πιόνι ή παίκτης; | Κώστας Γρίβας

🌍 Ο καθηγητής Γεωπολιτικής Κώστας Γρίβας αναλύει τις ραγδαίες αλλαγές στην παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα και θέτει το κρίσιμο ερώτημα: 

👉 Θα είναι η Ελλάδα απλό πιόνι στις αποφάσεις άλλων ή θα γίνει παίκτης που καθορίζει τις εξελίξεις;

 Στη συνέντευξη: Η νέα παγκόσμια τάξη και η μετατόπιση ισχύος ΗΠΑ – Ρωσίας – Κίνας. Οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι και ευκαιρίες για την Ελλάδα και την Κύπρο. Ο ρόλος της Ανατολικής Μεσογείου στη σύγκρουση των μεγάλων δυνάμεων. Οι επιλογές που κρίνουν αν η Ελλάδα θα παραμείνει θεατής ή θα γίνει πρωταγωνιστής. 

📌 Μια συνέντευξη-ορόσημο με τον Κώστα Γρίβα που φωτίζει τα μεγάλα διλήμματα της εποχής μας.


ΠΗΓΗ:https://youtu.be/mzgkurwZPB0?si=5Eh1m8QLfISNa_Tp
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Η άλωση και κατοχή του Αιγαίου από τους Τούρκους είναι γεγονός - Π. Λαφαζάνης

Υπάρχει κίνδυνος άλωσης του Αιγαίου ή μήπως αυτή ήδη έχει συντελεστεί, σιωπηλά; 

Όσα πρωτόγνωρα βλέπουμε να συμβαίνουν στο Αιγαίο, θέτουν το ερώτημα. 

Η τουρκική διείσδυση είναι εμφανέστατη και η σιωπή της ελληνικής κυβέρνησης αλλά και του πολιτικού συστήματος γενικότερα εκκωφαντική. Τι συμβαίνει;

Ο επικεφαλής του Δημοκρατικού Κινήματος Εθνικής Απελευθέρωσης Παναγιώτης Λαφαζάνης μιλά χωρίς περιστροφές για τα όσα κάνει η Τουρκία με την Γαλάζια Πατρίδα και τώρα με τα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο:

«Η Τουρκία αποκτά κυριαρχικά δικαιώματα και μέσω αυτών των 6 θαλάσσιων πάρκων που ανακοίνωσε θα κάνει το τουρκικό κράτος παρεμβάσεις στην καρδιά του Αιγαίου… Αυτό είναι άλωση του Αιγαίου. Είναι κατοχή του Αιγαίου. Μετά από την Κύπρο, έχουμε κατοχή και στο ανατολικό Αιγαίο. Πρόκειται για παραίτηση της Ελλάδας από την κυριαρχία της. Τραγωδία… Είδατε αντιδράσεις»;

Η Ελληνική Εξωτερική και Αμυντική Πολιτική (2023–2025) – Από τη Διακήρυξη των Αθηνών στις νέες γεωπολιτικές προκλήσεις.

Η Ελληνική Εξωτερική και Αμυντική Πολιτική (2023–2025) – Από τη Διακήρυξη των Αθηνών στις νέες γεωπολιτικές προκλήσεις.

Συγγραφέας:23 Αυγούστου, 2025

Άρθρο της Επιστημονικής Ομάδας του Ινστιτούτου Έρευνας και Μελέτης Θουκυδίδης.

Η περίοδος από τον Δεκέμβριο του 2023 έως σήμερα φαίνεται εκ πρώτης όψεως να είναι κομβική για την ελληνική εξωτερική και αμυντική πολιτική αλλά και για το μέλλον της χώρας. Η χώρα κινείται σε ένα ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον με τις παραμέτρους που τις καθορίζουν να είναι σχετικώς ευμετάβλητες.

Αξιολογώντας την στρατηγική της χώρας την τελευταία διετία διαπιστώνει κάποιος ότι, η Ελλάδα επεδίωξε να διασφαλίσει τη σταθερότητα και να ενισχύσει τον ρόλο της στο διεθνές περιβάλλον αλλά η εσφαλμένη εκτίμηση των παραμέτρων της στρατηγικής της δεν της επέτρεψαν να επιτύχει πλήρως την επιδίωξή της.

Η Ελλάδα επέδειξε υπερβολική εξάρτηση από την καλή θέληση των συμμάχων, όμως καλή θέληση από πλευράς συμμάχων υπάρχει, δεν υπάρχουν εν Ελλάδι για αυτούς ισχυρά συμφέροντα τέτοια που θα τους ωθούσαν παρέμβουν υπέρ μας σε κρίσιμες καταστάσεις.

Η Ελλάδα υποτίμησε την γεωπολιτική κινητικότητα της Τουρκίας με αποτέλεσμα να ερχόμαστε αντιμέτωποι με δυσμενείς εξελίξεις στην Λιβύη όπου ο στρατάρχης Χαλίφα Χάφταρ δια του Κοινοβουλίου αναμένεται να προχωρήσει στην επικύρωση του παράνομου τουρκολιβυκουύ μνημονίου και να δώσει πράσινο φως στην Τουρκία για την διενέργεια ενεργειακών ερευνών μεταξύ Λιβύης και νοτίως της Ελλάδας (νοτίως της Κρήτης) καθώς και της Αιγύπτου με τις διαφαινόμενες συζητήσεις της χώρας με την Τουρκία για την προοπτική συμμετοχής στο πρόγραμμα του νέου τουρκικού αεροσκάφους ΚΑΑΝ.

Μύθοι και πραγματικότητα για τους Ελληνόβλαχους της Ακαρνανίας

18/08/2025

ΣΤΕΡΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Με διδακτορικές διατριβές στα πανεπιστήμια Κοζάνης και Ιωαννίνων, που εγκρίνονται ως “άριστες” από καθηγητές, θεωρούνται ότι είναι “εξελληνισθείσα αλβανοβλαχική φυλή”, “ληστές”, “μισέλληνες”, “λωποδύτες”, ότι η βλάχικη “γλώσσα” προϋπήρχε της ελληνικής και της λατινικής, όπως λέει η “μακεδονοαρμάνικη” προπαγάνδα για “χωριστό βλάχικο έθνος” και χαρακτηρίζουν ως “αρνητικά πέντε πρότυπα” (καταγωγή, γλώσσα, ήθη κι έθιμα, νομαδικός βίος, οργάνωση), τα οποία, ενώ όλα είναι αρχαιοελληνικά και βασικά στοιχεία του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού, τα θεωρούν ως στοιχεία …χωριστής “εθνοτικής ομάδας”, δηλαδή “μειονότητας”!

«Οἰκήϊα κακά», όπως ο Φρύνιχος στο έργο του “Μιλήτου άλωσις”, μού θύμισε το εθνικό άρθρο του Βορειοηπειρώτη από την Κορυτσά Ορφέα Μπέτση με τίτλο “Στο στόχαστρο της ρουμανικής προπαγάνδας Βλάχοι της Βορείου Ηπείρου”, που δημοσιεύθηκε στο SLpress (22/05/2025) παρουσιάζοντας την “Ελληνοβλάχικου πληθυσμού άλωσιν” στη Βόρειο Ήπειρο από τη γνωστή ανεμπόδιστη από το ελληνικό κράτος πολυώνυμη και ολοένα διευρυνόμενη προπαγάνδα όχι μόνο εκτός, αλλά και εντός των τειχών.

Διότι όλα αυτά, που αναφέρει και καταγγέλλει ο κ. Μπέτσης για εκδηλώσεις, για παρασυναγωγές και ημερίδες, για εμπλοκή κάθε λογής “μη κυβερνητικών” φορέων, που στην πραγματικότητα έχουν υποκαταστήσει μερικώς αρχικά τη ρουμανική και τα τελευταία χρόνια τη… “μακεδονοαρμάνικη” προπαγάνδα για τους Έλληνες Βλάχους που άρχισε από τον 19ο αιώνα και συνεχίζεται παρά τα ηχηρά χαστούκια που δεχόταν και δέχεται από τους ίδιους τους Έλληνες Βλάχους, για δημιουργία ελληνικής βλάχικης μειονότητας σε πανάρχαιες κοιτίδες του Ελληνισμού, προωθούνται κυρίως και εντός της Ελλάδος. Και το χειρότερο: όχι από ξένους, αλλά από Έλληνες, με … “επιστημονικό” πια τρόπο, χρηματοδοτούμενο μάλιστα από το ελληνικό κράτος, τους Έλληνες φορολογούμενους.