Το παράπονο ενός φωτισμένου δεξιού!

 Δημοσιεύουμε την ανάρτηση από το fb γιατί η οπτική δεν είναι προσωπική, αυτός είναι ο συλλογικός πόνος όχι μόνο ενός παραδοσιακού λαϊκοδεξιού, αλλά και κάθε φωτισμένου φιλελεύθερου.

_____****_____

Του Αντώνη Δαρζέντα από το fb

Μετά από την κατακραυγή εναντίον της κας Δομνας Μιχαηλιδου - και την κατ ουσίαν απολογία της - το λεγόμενο φίλο Ευρωπαϊκό - φιλελεύθερο μέτωπο χωρίστηκε σε δύο στρατόπεδα. Στους κέντρο - δεξιούς όπως εγώ που πιστεύουμε ότι οι κοινωνίες και οι Υπουργοί Οικογένειας μιας ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ πρέπει να στηρίζει ΛΕΚΤΙΚΆ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΜΗΤΕΡΑ ΠΑΤΕΡΑ  ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ και τους αριστεροφιλελέφτ πρώην Πασοκ πρώην Ρηγάδες και νυν πιο Μητσοτακικούς από τον Μητσοτάκη που φώναζαν "πεστα Δόμνα μαζί σου. Είναι κάφροι". Επίσης έτερος Μητσοτακικός "φίλος " είπε ότι" η anti woke ατζέντα είναι το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων". 

Και λέω πιο Μητσοτακικούς από τον Μητσοτάκη γιατί προφανέστατα ο Μητσοτάκης την ανάγκασε σε διευκρίνιση την οποία ανέβασε στα σοσιαλ της, την επόμενη των αμφιλεγόμενων δηλώσεων της. Και μάλιστα την ΑΔΕΙΑΣΕ ΕΝΤΕΛΩΣ Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΕΚΠΡΌΣΩΠΟΣ. 

Δύο μικρές επισημάνσεις κατ αρχάς. Όταν διαφωνούμε ιδεολογικά με κάποιον ΔΕΝ ΤΟΝ ΛΈΜΕ ΚΑΦΡΟ. ΟΥΤΕ ΠΑΛΙΑΝΘΡΩΠΟ. 

Δεύτερον οι Ρηγάδες ήταν οι καλύτεροι μου φίλοι στο Πανεπιστήμιο. Με φώναζαν πεφωτισμενη δεξιά γιατί ήμουν κοινωνικά φιλελεύθερος και μιλούσα για λαϊκό καπιταλισμό όταν στην ΝΔ τσακωνόταν προεκλογικά ο Θανασακης ο Κανελλοπουλος με τον Κοντογιαννοπουλο ποιανού  αυτοκίνητα κορνάρουν πιο δυνατά στον Πύργο (όποιος θυμάται - ξέρει τον βαθμό παλαιοκομματικής γελοιότητας 😂).

Και εγώ  φώναζα τους Ρηγάδες φίλους αντίστοιχα πεφωτισμενη αριστερά.

Έδωσε ο Θεός ψήφιζαν αυτοί ΚΚΕ εσωτερικού - Πασοκ -Δημαρ - Ποτάμι και εμείς ΝΔ και Δράση και μετά την λαίλαπα του Σύριζα είπαμε όλοι να μην πάει στράφι η χώρα και συναντηθήκαμε στη ΝΔ του Μητσοτάκη.

Και μπράβο μας. Και μπράβο και στον Μητσοτάκη. 

Η χώρα σώθηκε από τον γκρεμό που δυστυχώς υποστήριξε το 60 %, και έτσι βρεθήκαμε στο Μητσοτακαίικο όλοι. 

Και εμείς που βριαχνάζαμε και τρώγαμε ξύλο υπέρ του πατρός Μητσοτάκη και αυτοί που τον έβριζαν τότες ΕΦΙΆΛΤΗ.

Το δίπολο της ψευδαίσθησης

Δύο διαφορετικές ρητορικές. Ίδια πολιτική. 

Του Σπύρου Καναλιώτη 

Ο ένας προωθεί, ο άλλος καταγγέλλει, στο τέλος περνάει το νεοφιλελεύθερο σχέδιο.

Ο Μητσοτάκης, τώρα μέσα στο καλοκαίρι, φέρνει νόμο για χρηματιστήριο νερού και νομοσχέδιο για την ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών και υποδομών σε αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία.   Σε μια βουλή με διαλυμένη Αριστερά από τις κινήσεις Τσίπρα, θα περάσουν χωρίς να ακουστεί κιχ.

Ας θυμηθούμε όμως τι έχει προηγηθεί, για να οσφρηστούμε  την συνέχεια. 

📎 Ο Τσίπρας έφερε μνημόνιο -μιας και δεν μπορούσαν οι άλλοι- οι νεοφιλελεύθεροι το ψήφισαν, γιατί «δεν γινόταν αλλιώς».

📎 Ο Τσίπρας δημιούργησε το χρηματιστήριο ενέργειας. Ο Μητσοτάκης το διατήρησε, γιατί «δεν γινόταν αλλιώς».

📎 Ο Τσίπρας υπέγραψε τη Συμφωνία των Πρεσπών. Ο Μητσοτάκης την κράτησε, γιατί «δεν γινόταν αλλιώς».

📎 Ο Μητσοτάκης ψήφισε τον νόμο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Ο Τσίπρας δηλώνει τώρα ότι θα τον διατηρήσει, γιατί «δεν γίνεται αλλιώς».

📎 Θα περάσει το νομοσχέδιο Μενδώνη, στο μέλλον θα ακούσουμε ξανά το ίδιο ρεφρέν: «Δεν γίνεται αλλιώς».

📎 Το ίδιο και με το χρηματιστήριο νερού. «Δεν γίνεται αλλιώς».

Έργα έργα και ημέρες της φαμίλιας του Έλληνα Ντον Κορλεονε.

Του Βασίλη Λαμπόγλου 

Στη πρώτη  φωτογραφία...

Στην αγκαλιά του πρόσφατου αποστάτη Κωνσταντίνου Μητσοτακη ,ο μικρότερος πολιτικός εξόριστος(1968-1973) στο πολυτελες διαμερισμα της οδου Μιραμπο στις οχθες του Σηκουανα .

1973 επιστροφή στη πατρίδα...(υπήρχαν βλέπεις και δημοψηφίσματα...)

Το 1978 το  Κόμμα Νεοφιλελεύθερων παύει τη λειτουργία  του καθώς ο Μητσοτάκης ορκίζεται  ως υπουργός Συντονισμού στη 

Νεα Δημοκρατία του Καραμανλή.

1984 και ο πατήρ Μητσοτακης χρίζεται αρχηγος της ΝΔ.

1989. Χαοτικό πολιτικό κλίμα συγκυβερνησεων της ΝΔ με το Συνασπισμό -ΚΚΕ και Λαϊκή αγανάκτηση. 

Μια " βολικη" δολοφονια του βουλευτή Μπακογιαννη, επιτρέπει  την είσοδο στο πολιτικό προσκήνιο της χήρας του  που διατηρεί το ονοματεπώνυμο του ανδρός της και με το οποίο ο γιος της θα εξαργυρώσει την είσοδο του στον πολιτικό βίο.

Το δίπολο της ψευδαίσθησης

Του Σπύρου Καναλιώτη

Δύο διαφορετικές ρητορικές. Ίδια πολιτική. 

Ο ένας προωθεί, ο άλλος καταγγέλλει, στο τέλος περνάει το νεοφιλελεύθερο σχέδιο.

Ο Μητσοτάκης, τώρα μέσα στο καλοκαίρι, φέρνει νόμο για χρηματιστήριο νερού και νομοσχέδιο για την ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών και υποδομών σε αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία.   Σε μια βουλή με διαλυμένη Αριστερά από τις κινήσεις Τσίπρα, θα περάσουν χωρίς να ακουστεί κιχ.

Ας θυμηθούμε όμως τι έχει προηγηθεί, για να μαντέψουμε το μέλλον.

📎 Ο Τσίπρας έφερε μνημόνιο -μιας και δεν μπορούσαν οι άλλοι- οι νεοφιλελεύθεροι το ψήφισαν, γιατί «δεν γινόταν αλλιώς».

📎 Ο Τσίπρας δημιούργησε το χρηματιστήριο ενέργειας. Ο Μητσοτάκης το διατήρησε, γιατί «δεν γινόταν αλλιώς».

📎 Ο Τσίπρας υπέγραψε τη Συμφωνία των Πρεσπών. Ο Μητσοτάκης την κράτησε, γιατί «δεν γινόταν αλλιώς».

📎 Ο Μητσοτάκης ψήφισε τον νόμο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Ο Τσίπρας δηλώνει τώρα ότι θα τον διατηρήσει, γιατί «δεν γίνεται αλλιώς».

📎 Θα περάσει το νομοσχέδιο Μενδώνη, στο μέλλον θα ακούσουμε ξανά το ίδιο ρεφρέν: «Δεν γίνεται αλλιώς».

📎 Το ίδιο και με το χρηματιστήριο νερού. «Δεν γίνεται αλλιώς».

Έτσι παίζεται το παιχνίδι. Ο ένας προωθεί το επόμενο βήμα της ιδιωτικοποίησης, ο άλλος διαμαρτύρεται έντονα, στηρίζει τις αντιδράσεις και εμφανίζεται ως υπερασπιστής του δημοσίου συμφέροντος. Όταν όμως έρθει η σειρά του να καταθέσει κυβερνητικό σχέδιο, -με βαθιά στεναχώρια βέβαια- θα καταλήξει ότι «Δεν γίνεται αλλιώς».

Ο σκληρός, ο διαλλακτικός και οι ηλίθιοι. Μοιρασμένοι ρόλοι στην ίδια παράσταση. Μια κατ’ επίφαση αντιπαράθεση, πίσω από την οποία κρύβεται κοινή στρατηγική.

Μόνιμη υφυπουργός ή μόνιμη πολιτική επιλογή;

Ακόμα ένα καθεστωτικό πραξικόπημα για να διασφαλιστεί ό,τι θέλει η Πρεσβεία με τον διορισμό της Α. Παπαδοπούλου

Από Δημήτρης Γκάζης -

Η κυβέρνηση επέλεξε να συστήσει, με αιφνιδιαστική τροπολογία, τη θέση του Μόνιμου Υπηρεσιακού Υφυπουργού Εξωτερικών, επικαλούμενη την ανάγκη θεσμικής συνέχειας και διοικητικής σταθερότητας σε περιόδους κυβερνητικών μεταβάσεων. Πρόκειται, όπως υποστήριξε ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, για την ενεργοποίηση μιας συνταγματικής πρόβλεψης που παρέμενε ανενεργή επί δεκαετίες και η οποία αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο γεωπολιτικών ανακατατάξεων και αυξημένων διεθνών προκλήσεων. Χαρακτηριστικά δήλωσε: «Βρίσκομαι σήμερα εδώ για να υποστηρίξω την με αριθμό 500/2 της 10ης Ιουνίου 2026 τροπολογία, σύμφωνα με την οποία συστήνεται μία θέση μόνιμου υπηρεσιακού Υφυπουργού στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Η τροπολογία αυτή για πρώτη φορά ενεργοποιεί το άρθρο 81 παράγραφος 1 του Συντάγματος, το τέταρτο εδάφιο, το οποίο για πενήντα χρόνια δεν είχε ενεργοποιηθεί, δηλαδή δεν είχε ενεργοποιηθεί ο θεσμός του μόνιμου υπηρεσιακού Υφυπουργού. […]

Γιατί, κύριε Πρόεδρε, μόνιμος υπηρεσιακός Υφυπουργός; Διότι η πραγματικότητα έχει καταδείξει, πρώτον, ότι είναι απολύτως αναγκαίο να υπάρχει συνέχεια στο Υπουργείο Εξωτερικών και μάλιστα μία συνέχεια η οποία διασφαλίζεται με υπηρεσιακό χαρακτήρα. Και γι’ αυτόν τον λόγο προβλέπεται πρέσβης ή πρέσβης εκ προσωπικοτήτων ο οποίος θα αναλαμβάνει τη θέση του μόνιμου υπηρεσιακού Υφυπουργού.

Είναι σημαντικό ιδιαιτέρως την περίοδο αυτή, όπου υπάρχουν παγκόσμιοι κλυδωνισμοί, να διασφαλίζεται η συνέχεια αυτή, όταν και όποτε υφίσταται κυβέρνηση υπηρεσιακή, άρα κυβέρνηση η οποία δεν έχει λάβει ψήφο εμπιστοσύνης. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να υπάρχει μόνιμος υπηρεσιακός Υφυπουργός ο οποίος έχει τις πολιτικές υπηρεσίες, για να μπορεί να υπάρχει συνέχεια, άμεση ανταπόκριση και διαχείριση γεωπολιτικών κρίσεων.

Όταν ο Πρωθυπουργός καταφεύγει σε fake news για να επιβιώσει]

Δελτίο Τύπου

[Συνέντευξη Κ. Μητσοτάκη: Όταν ο Πρωθυπουργός καταφεύγει σε fake news για να επιβιώσει]

Θα περίμενε κανείς από την  εκτενή συνέντευξη ενός Πρωθυπουργού που απεγνωσμένα προσπαθεί να περιορίσει την πολιτική κατρακύλα του, ότι θα ακούσει μια σοβαρή ενημέρωση για την κατάσταση της χώρας που διοικεί, ώστε παρά τα μύρια  σκάνδαλα, να εμπνεύσει στους πολίτες κάποια στοιχειώδη αξιοπιστία. 

Αντ’ αυτού, είδαμε για άλλη μια φορά τον κ. Μητσοτάκη να υποτιμά τη νοημοσύνη μας και να επιστρατεύει fake news, προκειμένου να παρουσιάσει μια παραμυθένια εικόνα, που δεν έχει καμία σχέση ούτε με όσα βιώνουν οι πολίτες, ούτε με την πραγματική οικονομία, ούτε με όσα ξεκάθαρα καταγράφουν επίσημοι εθνικοί και διεθνείς φορείς. 

Ακούσαμε λ.χ. τον Πρωθυπουργό να μας διαβεβαιώνει ότι την προηγούμενη διετία η δράση της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας στο Αιγαίο «ήταν σχεδόν μηδενική».

Με βάση όμως τα επίσημα στοιχεία του ΓΕΕΘΑ (https://geetha.mil.gr/en/news-section/violations/violations-of-national-airspace-infringements-of-air-traffic-regulations-icao/?utm) το 2024 υπήρξαν 502 παραβάσεις και παραβιάσεις του FIR Αθηνών από τουρκικά αεροσκάφη. Το 2025 καταγράφηκαν επισήμως 1.312 παραβάσεις, ενώ μόνο το πρώτο πεντάμηνο του 2026 έχουν ήδη καταγραφεί 531.

  

Στη συνέχεια ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε εκτενώς στο κράτος δικαίου, λέγοντας ότι από τους διεθνείς φορείς που καταγράφουν τη στάση των χωρών απέναντι στη λειτουργία των θεσμών της δικαιοσύνης, φαίνεται δήθεν η συνεχής πρόοδος της Ελλάδας. Ενώ η αλήθεια είναι ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή από το 2022 έχει απευθύνει ετησίως δεκάδες συστάσεις για την κατάσταση της δικαιοσύνης στη χώρα μας. 

Παράλληλα στον Δείκτη Κράτους Δικαίου του WJP (https://worldjusticeproject.org/rule-of-law-index/country/2025/Greece/wjp-index?utm) καταγράφεται σαφώς η σταθερή πτώση της χώρας μας την τελευταία επταετία, έχοντας πλέον κατρακυλήσει στην σχεδόν τελευταία ντροπιαστική 29η θέση μεταξύ των 31 χωρών της ομάδας ΕΕ/EFTA/Βόρειας Αμερικής. 

Ένα θλιβερό "αφήγημα"...

                      

Του Θανάση Κ.

Πού βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα από οικονομική άποψη;

Η κυβέρνηση προσπαθεί να χτίσει ένα "αφήγημα": "Ανάπτυξης", "Ασφάλειας" και ανερχόμενης "Ευημερίας". 

Που πρέπει να συνεχιστεί - και για να συνεχιστεί χρειάζεται "σταθερότητα", δηλαδή διατήρηση της ίδιας κυβέρνησης και της ίδιας Πολιτικής. 

Αυτό είναι συνοπτικά το κυβερνητικό "αφήγημα"...

Μακάρι να ήταν αλήθεια. 

Είναι; 

Θα το κρίνετε μόνοι σας. Στο τέλος...

Η πραγματικότητα είναι ότι στην τελευταία 7ετία, οι συνθήκες υπήρξαν - τελικά - ιδιαίτερα ευνοϊκές. 

Για λόγους που δεν έχουν να κάνουν απαραίτητα με την κυβερνητική πολιτική. 

Πράγματι, την τελευταία 7ετία έγιναν τα εξής:

-- Η #Ελλάδα βγήκε από τα #μνημόνια (ήδη από τον Αύγουστο του 2018). 

-- Είχε εκλογές όπου έφυγε η #κυβέρνηση Τσίπρα κι ήλθε η κυβέρνηση Μητσοτάκη, τον Ιούλιο του 2019, 

-- Ήλθε μετά η πανδημία του covid και το παγκόσμιο #lockdown (2020-22). 

-- Kι από τα μέσα του 2022 άρχισε η ανάκαμψη και η εισροή κεφαλαίων του #Ταμείου_Ανάκαμψης, του RePower Europe κλπ. 

Όσα δυσάρεστα συνέβησαν μέχρι τα μέσα του 2022, δεν είναι σωστό να τα "χρεώνουμε" στην κυβέρνηση... 

Αλλά από τις αρχές του 2023 και μετά η Ελλάδα βρέθηκε

χωρίς μνημόνια πια, 

χωρίς τον χαλινό του lockdown,

με εκτίναξη του τουρισμού 

και με τη μεγαλύτερη πρόσθετη ένεση ξένων κεφαλαίων (από Ευρωπαϊκά κονδύλια) που έχει υπάρξει ποτέ!

 

Τι έγινε σε αυτό το διάστημα; Βελτιώθηκαν οι δείκτες της ελληνικής οικονομίας!

Αυτό έλειπε και να μην βελτιώνονταν... 

Βελτιώθηκε όμως, και η ΚΑΤΑΤΑΞΗ της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση; 

Η απάντηση είναι: ΟΧΙ! 

Επιδεινώθηκε η θέση της Ελλάδας... 

Και αυτό το χρεώνεται η κυβέρνηση. 

Οι γκάγκστερς που μας κυβερνούν

Του Παντελή Σαββίδη 

ΣΧΟΛΙΟ ΤΩΝ ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ

Ο Μητσοτάκης δεν είναι απλώς ένας διαχειριστής εξουσίας· είναι φορέας μιας παγκόσμιας ιδεολογίας. Ό,τι στις ΗΠΑ εκφράζεται μέσα από τον Τραμπ, στην Ελλάδα εκφράζεται μέσα από τον Μητσοτάκη.

Το κείμενο του Henry Giroux στο CounterPunch περιγράφει την Αμερική του Τραμπ ως παράδειγμα μιας βαθύτερης παγκόσμιας μετάλλαξης της πολιτικής: τη μετατροπή της δημοκρατίας σε θέαμα εξουσίας, της διακυβέρνησης σε μηχανισμό εξυπηρέτησης οικονομικών ελίτ και της κοινωνίας σε πεδίο φόβου, πειθάρχησης, ανταγωνισμού και ηθικής απονέκρωσης. Το βασικό του επιχείρημα δεν αφορά μόνο τον Τραμπ ως πρόσωπο.

Αφορά μια ιδεολογία: τον αυταρχικό νεοφιλελευθερισμό, τον γκανγκστερικό καπιταλισμό, την πολιτική της διαφθοράς, της αλαζονείας, της ασυλίας των ισχυρών και της περιφρόνησης προς το κοινό καλό.

Αυτή η ιδεολογία δεν περιορίζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι παγκόσμια. Στην Αμερική εκφράζεται με τον πιο ωμό και θεαματικό τρόπο από τον Τραμπ.

Επιτελικό... ΜΗ κράτος! Δηλαδή, "Μπάχαλο"...

Του Θανάση Κ.

-- Όταν αποκαλύφθηκε η υπόθεση των #υποκλοπών, η Κυβέρνηση ισχυρίσθηκε ότι για τις παράνομες "επισυνδέσεις" (#Predator κλπ.) δεν ευθύνεται η ίδια, αλλά κάποιοι "ιδιώτες" που κινήθηκαν "αυτοβούλως" στις παρυφές των κρατικών υπηρεσιών.  

 

-- Όταν μετά το τραγικό δυστύχημα στα #Τέμπη αποκαλύφθηκε ότι έβαλαν τα τρένα να κινούνται με ταχύτητες τριπλάσιες από ό,τι στο παρελθόν, χωρίς τηλεδιοίκηση, ενδοεπικοινωνία και αυτόματη πέδηση, αποκαλύφθηκε ότι το κράτος δεν ήξερε τι έκανε...

 

-- Όταν μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου #ΟΠΕΚΕΠΕ αποκαλύφθηκε ότι ΔΕΝ είχαν απλώς δοθεί παράνομα επιδοτήσεις σε κάποιους αγρότες, αλλά ότι είχε φτιαχτεί ολόκληρος μηχανισμός δημιουργίας χιλιάδων ψεύτικων ΑΦΜ, 

σε ψεύτικους "αγρότες", για ψεύτικα "κοπάδια", σε ψεύτικα "βοσκοτόπια" και μοιράστηκαν δεκάδες εκατομμύρια (ίσως και εκατοντάδες), σε ΜΗ αγρότες - και γι' αυτό μπλόκαραν τελικά τα χρήματα στους πραγματικούς δικαιούχους, όταν αποκαλύφθηκε όλο αυτό, καταλάβαμε ότι το κράτος είχε αλωθεί! 

 

Είτε δεν υπάρχει πια κράτος - είτε στο κενό που προέκυψε έχει δημιουργηθεί ένα περίεργο "παρακράτος" ημετέρων. 

Είτε η #κυβέρνηση διέλυσε την όποια δημόσια διοίκηση παρέλαβε, είτε ήταν η ίδια εντελώς ανίκανη να κάνει το παραμικρό. 

Είτε όλα αυτά μαζί...

Υπάρχει κυβέρνηση?

Του Βασίλη Σταϊκόπουλου

Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου η τυχαία «αλίευση» από ψαράδες της περιοχής σε θαλασσινή σπηλιά της (ελληνικής ακόμη κ. Δένδια) Λευκάδας ενός τηλεχειριζόμενου καμικάζι, προφανώς ουκρανικού, φορτωμένου με εκρηκτικά και αισθητήρες, drone θα προκαλούσε πολιτικό - και όχι μόνο – πάταγο και άμεσες αντιδράσεις ακόμα και του εισαγγελέα.

Δεν υπάρχει κανείς πολιτικός αναλυτής που να μην αναδεικνύει αυτό το «μυστηριώδες» γεγονός σε στρατηγικής σημασίας, καθότι άπτεται άμεσα της εθνικής ασφάλειας και της κυριαρχίας της χώρας.

Γι αυτό και είναι ν΄ απορεί κανείς που από την περασμένη Πέμπτη παρακολουθούμε μια ψοφοδεή, αμήχανη έως και ενοχική στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που φημίζεται, έτσι κι αλλιώς, για κουκουλώματα, αποσιωπήσεις - συσκοτίσεις, ψεύδη και συστηματική παραπληροφόρηση. 

Άραγε συμπεριφέρεται έτσι γιατί απλά αυτό ορίζουν τα διάφορα, παραδοσιακά «ανοίκωμεν» της εξαρτημένης χώρας μας; 

Ό,τι πιάνει ο Κ. Μητσοτάκης γίνεται άνθρακας

Του Ανδρέα Καψαμπέλη

Με αφορμή τις πρόσφατες διαρροές για τον νέο εκλογικό νόμο, η εικόνα που κυριαρχεί είναι αποκαρδιωτική: ό,τι πιάνει ο Κ. Μητσοτάκης, ακόμη και αν είναι χρυσάφι, γίνεται άνθρακας. Το θέμα του εκλογικού συστήματος είναι όντως μείζον για τη λειτουργία της δημοκρατίας. Υπό τις παρούσες πολιτικές συνθήκες όμως, με την κυβέρνηση βαριά φθαρμένη από σκάνδαλα όπως αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ -ενώ η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζητά άρση ασυλίας για 13 εν ενεργεία βουλευτές της Ν.Δ.-, μπορεί να διεξαχθεί οποιαδήποτε ουσιαστική συζήτηση; Η αυτοϋπονόμευση είναι προφανής.

Απόπειρες αλλαγών έχουν γίνει και στο παρελθόν. Όταν όμως επιχειρούνται σε εντελώς ακατάλληλο timing, με έκδηλη μικροπολιτική σκοπιμότητα, καταλήγουν στον κάλαθο των αχρήστων. Πολύ περισσότερο όταν φαίνεται ξεκάθαρα ότι πρόκειται για ακόμη ένα πυροτέχνημα του πρωθυπουργού, προκειμένου να βγει από τη δύσκολη θέση. Όπως ακριβώς και η προηγούμενη πρόταση για καθιέρωση ασυμβίβαστου μεταξύ υπουργού και βουλευτή.

Γιατί κερδίζει ο Μητσοτάκης.

Του Δημήτρη Τσίρκα 

Ο Μητσοτάκης σήμερα στη Βουλή δεν απάντησε τίποτα για τα σκάνδαλα. Είπε όμως κάτι αληθές - ότι ο κόσμος δεν συζητά για το Predator και τον ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Πράγματι, ο κόσμος δεν συζητά για αυτά ή αν τα συζητά, δεν κρίνουν αυτά τη στάση του απέναντι στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση. 

Δεν ψηφίζει με κριτήριο το Predator ή τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ούτε το πτυχίο του Λαζαρίδη. 

Η «φούσκα» στα social media όσων τα αναδεικνύουμε δεν είναι αντιπροσωπευτική της κοινωνίας.

Ψηφίζει με κριτήριο την τσέπη του. Το είδαμε στις εκλογές του 2023, το βλέπουμε ακόμα και σήμερα στις δημοσκοπήσεις.

Στο γράφημα αποτυπώνεται πώς ψηφίζουν αυτοί που δηλώνουν ότι οικονομικά τα βγάζουν πέρα και πώς αυτοί που δεν τα βγάζουν. 

Από όσους ψηφίζουν ΝΔ, το 58% απαντούν ότι τα βγάζουν πέρα άνετα και το 34% μέτρια. Μόλις το 8% των δυνάμει ψηφοφόρων της δηλώνουν οικονομική δυσκολία. 

Ανίκανοι ή αδίστακτοι;

9/04/2026

Του Θανάση Κ.

Μερικές απλές διαπιστώσεις:

— Η κυβέρνηση αυτή είχε τη μεγαλύτερη στήριξη από τον Τύπο, και τα ΜΜΕ, από οποιαδήποτε προηγούμενη μεταπολιτευτική κυβέρνηση.

Ταυτόχρονα, ήταν η μόνη που δεν είχε ουσιαστικά αντιπολίτευση απέναντί της! Το Κόμμα που εξελέγη αξιωματική αντιπολίτευση στις τελευταίες εκλογές (2023) κατακερματίστηκε. Και ενώ τα ποσοστά του κυβερνητικού κόμματος υποχώρησαν κοντά στο μισό (και το εκλογικό σώμα συρρικνώνεται όσο ποτέ στο παρελθόν) κανένα άλλο Κόμμα δεν μπόρεσε μέχρι στιγμής να καλύψει το κενό.

Παρόλη τη στήριξη που είχε η κυβέρνηση αυτή από τον Τύπο, και παρά το γεγονός ότι δεν έχει αντιπολίτευση απέναντι της, τελικά αντιμετωπίζει χιονοστιβάδα σκανδάλων. Κάθε είδους…

— Η τωρινή συγκυρία μπορεί να συγκριθεί μόνο με το 1989, όταν η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου αντιμετώπιζε αλλεπάλληλα σκάνδαλα.

Με μια πολύ μεγάλη διαφορά, ωστόσο: Τότε τα σκάνδαλα καταγγέλλονταν από τον εγχώριο Τύπο και τα εκμεταλλευόταν η εγχώρια Αντιπολίτευση για να φθείρει την τότε Κυβέρνηση. Και το κατάφερε τελικά.

Αυτή τη φορά όμως, ο Τύπος εξακολουθεί να ελέγχεται σε γενικές γραμμές από την Κυβέρνηση, η Αντιπολίτευση εξακολουθεί να μη μπορεί να απειλήσει άμεσα την κυβέρνηση, και τα σκάνδαλα, τώρα πια, τα καταγγέλλει η Ευρωπαία Εισαγγελέας!

Το «βαθύ κράτος», το «παρακράτος» και οι φτυχιούχοι (αν)επιστήμονες…

7/04/2026 

Του Strange Attractor

Σε μια χώρα όπου η διαφθορά δεν είναι απλώς σύστημα, αλλά εθνικό σπορ με μακροχρόνια παράδοση, τρόπαια, και φανατικό κοινό, δηλαδή στη γνωστή μας Γρεκία, ένα ακόμη «ψευδοκράτος», ο στυλάτος πρωθυπουργός της στέκει αγέρωχος σαν μνημείο… αλλά όχι τιμής, μάλλον σαν μνημείο υπενθύμισης του πώς δεν πρέπει να λειτουργεί ένα ευνομούμενο κράτος.

Ένας άνθρωπος που αυτοπροβάλλεται ως «Ηγέτης», με κεφαλαίο το Η, γιατί το μικρό δεν χωράει τόσο εγώ…

Η κυβέρνησή του; Οι «άριστοι» όπως διαφημίζονται από τα (πληρωμένα) παπαγαλάκια; Ένα συνεχές φεστιβάλ σκανδάλων!

Όχι απλώς περιστασιακά λάθη, όχι, αυτά είναι για ερασιτέχνες. Εδώ μιλάμε για επαγγελματισμό. Για οργάνωση. Για σχέδιο…

Κάθε εβδομάδα και μια νέα αποκάλυψη, μια νέα δικογραφία, σαν επεισόδιο αστυνομικής-δικαστικής σειράς με αγωνία, που δεν τελειώνει ποτέ, και σε ωθεί να τρως ποπ κορν στον καναπέ σαν να μην υπάρχει αύριο…

Και όμως, αυτός ο ίδιος άνθρωπος είχε κάποτε σηκώσει τη σημαία της ηθικής.

Όταν ήταν υπουργός αρμόδιος για τη δημόσια διοίκηση, είχε ξεκινήσει έναν ανελέητο πόλεμο κατά των πλαστών πτυχίων, και πιστοποιητικών ξένης γλώσσας.

Τότε, με ύφος αυστηρού επιθεωρητή, ξεσκόνιζε φακέλους και καριέρες.

Και φυσικά, για να δείξει πυγμή, σε κάποια φάση απέλυσε και μια φτωχή πολύτεκνη καθαρίστρια επειδή είχε υποβάλλει πλαστό απολυτήριο δημοτικού, για να βρει επιτέλους δουλειά.

Κυβέρνηση Υποδίκων

Παραίτηση Γρηγόρη Δημητριάδη Γ.Γ.  και ανιψιού του Πρωθυπουργού Μητσοτάκη λόγω εμπλοκής στην υπόθεση των υποκλοπών.

Παραίτηση Κοντολέων, διοικητή της ΕΥΠ, στενού συνεργάτη του Πρωθυπουργού, λόγω του σκανδάλου υποκλοπών, μετά από αποκαλύψεις για παρακολουθήσεις δημοσιογράφων, πολιτικών και άλλων προσώπων μέσω της ΕΥΠ 

Διαγραφή Ανδρέα Πάτση, βουλευτή Γρεβενών λόγω  αποκαλύψεων για επιχειρηματικές δραστηριότητες με εταιρείες είσπραξης κόκκινων δανείων και συμβάσεις με το δημόσιο

Παραίτηση Θέμη Χειμάρα, βουλευτή Φθιώτιδας μετά από αποκαλύψεις για ασυμβίβαστη επιχειρηματική δραστηριότητα με το δημόσιο

Παραίτηση Σταύρου Παπασταύρου, υπουργού Επικρατείας και Γιάννης Μπρατάκου, υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ. 

Μετά από δημοσιεύματα για συνάντηση με τον Βαγγέλη Μαρινάκη 

Παραίτηση Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη για να εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα, μετά την προηγούμενη παραίτησή του το 2023 λόγω της ανθρωποκτονίας του Αντώνη Καρυώτη από το πλήρωμα του Blue Horizon στον Πειραιά

Στο Χάρβαρντ έγινες ατσίδας στα… σκάνδαλα ρε Κυριάκο;

03/04/2026 

Η λογική της κατηφόρας είναι ο πάτος! Μας το διδάσκει η Ιστορία, όμως ο Κυριάκος… άλλα μάθαινε στο Χάρβαρντ! Μακριά από μένα αυτό που σκέφτεστε: ότι τάχα έκανε διδακτορικό στο πως να αρμέγει όσο γίνεται περισσότερο την… κρατική αγελάδα!

Εάν έχει ταλέντο σ’ αυτό το σπορ, που φαίνεται πως έχει μεγάλο, αυτό είναι κληρονομικό, δεν ευθύνεται… το Χάρβαρντ! Το Χάρβαρντ χρησιμεύει σαν λούστρο…

Έλα, όμως, που “ο θεός αγαπάει τον κλέφτη, αλλά αγαπάει και το νοικοκύρη”! Τώρα γιατί ο θεός να πρόσφερε στον Μητσοτάκη τον Β’ το μοναδικό δώρο να παίζει στο γήπεδο χωρίς αντίπαλο, τι να σας πω και γω! θεός είναι ό,τι θέλει κάνει…

Με κατακερματισμένη αντιπολίτευση και χωρίς αντίπαλο, βρήκε την ευκαιρία ο Κυριάκος και το τερμάτισε! Πήξαμε στα σκάνδαλα!

Παντού οι μουλάδες το ίδιο κάνουν

Ο γιος του Αλί Χαμενεΐ, Μοτζτάμπα, διορίστηκε ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν!

Το σύστημα διακυβέρνησης του Ιράν, γνωστό και ως Velayat-e Mitsotaqih (Κηδεμονία του Οικογενειακού Αρίστου), είναι ένα οικογενειοκρατικό δόγμα, το οποίο υποστηρίζει ότι η ανώτατη πολιτική και οικονομική εξουσία πρέπει να ασκείται από έναν κορυφαίο άριστο της Αγίας Οικογενείας (Mitsotaqih), κατά τη διάρκεια της απουσίας του 12ου Ιμάμη. 

Αναπτύχθηκε το 2019 με τη συγκέντρωση όλων των αρμών της κυβέρνησης - μυστικές υπηρεσίες, κρατική ραδιοτηλεόραση, κρατικό πρακτορείο ειδήσεων - στον Ανώτατο Ηγέτη, δίνοντάς του απόλυτη εξουσία στο κράτος, υπερισχύοντας των εκλεγμένων θεσμών.

Προς τί οι αναφορές του πρωθυπουργού στον γενοκτόνο Κεμάλ ακόμη και μετά από σχεδόν 100 χρόνια;

Έχει αναλάβει η ελληνική διπλωματία την “υπεράσπιση” του Κεμάλ, και μάλιστα ενώπιον του “ιδεολογικού του αντιπάλου” Ερντογάν, αναρωτιέται ο γενοκτονολόγος Βασίλειος Μεϊχανετσίδης σε σχόλιο-παρέμβαση.

Δημοσιεύτηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2026 

Γράφει ο Βασίλης Μεϊχανετσίδης

Όπως ευχερώς συνάγεται από τις τελευταίες εξ Αγκύρας δηλώσεις του κ. πρωθυπουργού αναφορικά με τον Κεμάλ (https://www.facebook.com/reel/937030065479489), υπάρχει σοβαρότατο δομικό, οιονεί “αθεράπευτο,” πρόβλημα ουσιαστικής γνώσης των ιστορικών γεγονότων και εμπλεκομένων σε αυτά προσώπων, μνήμης και εκπαίδευσης στην Ελλάδα, αλλά και της αναγκαίας πολιτικο-διπλωματικής και επικοινωνιακής προπαρασκευής ώστε να αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά και πολυεπίπεδα η Τουρκία και η προπαγανδιστική μηχανή της. Μάλιστα, όταν το πρόβλημα φαίνεται να προέρχεται από την εκάστοτε ανώτατη πολιτική και διπλωματική ηγεσία της Χώρας, τότε καθίσταται άκρως ανησυχητικό από πάσης επόψεως.

Πρόδηλο, ότι λείπει τόσο η απαιτούμενη ευαισθησία ως προς την εθνική μας ιστορία όσο και η αναγκαία ενσυναίσθηση προς τα θύματα των γενοκτονιών, τους επιζώντες και τους απογόνους τους. Παρ’ όλες τις προσπάθειες που καταβάλλονται ήδη από την δεκαετία του 1980 να “εκπαιδευθεί” το εγχώριο πολιτικό προσωπικό σε ζητήματα γενοκτονιών, και μάλιστα στην ελληνική γενοκτονική περίπτωση, 1913-1923,* αυτό φαίνεται να παραμένει ουσιαστικά “ανεπίδεκτο”, με ευκαιριακές, αλληλοσυγκρουόμενες και μάλλον χρησιμοθηρικές αναφορές και “ευαισθησίες” ως προς τα ιστορικά γεγονότα (μάλλον προς άγραν ψήφων), χωρίς βαθιά γνώση αλλά και ικανότητα των αναγκαίων διακρίσεων. Π.χ. δεν είναι δυνατόν να αναγνωρίζεις γενοκτονία Ελλήνων από τη μια, και από την άλλη να αναφέρεσαι σε “παρακαταθήκη” ενός από τους κυρίους θύτες/γενοκτόνους (genocide perpetrators); Αυτό είναι αντιφατικό και αποδομητικό της αναγνώρισης και της υποτιθέμενης διεθνούς διεκδίκησης αναγνώρισης.

Η απόφαση να «ανοίξει» το Σύνταγμα τώρα, ο Μητσοτάκης

● Η απόφαση να «ανοίξει» το Σύνταγμα τώρα, ο Μητσοτάκης, ενώ απομένει πάνω από ένας χρόνος θητείας, δεν είναι κίνηση «θεσμικής ευαισθησίας», ούτε τυχαία επιλογή αλλά ένας καλά στημένος στρατηγικός ελιγμός επιβίωσης. Στην πολιτική επιστήμη, αυτό ονομάζεται «φυγή προς τα εμπρός». 

Υπάρχουν τρεις πολύ συγκεκριμένοι λόγοι που τον αναγκάζουν να βιαστεί: Το "Φρένο" στην Καρυστιανού (Στρατηγική του Αιφνιδιασμού)

Η Μαρία Καρυστιανού αυτή τη στιγμή δεν έχει κόμμα με καταστατικό, γραφεία, χρηματοδότηση και στελέχη σε όλη την Ελλάδα. Έχει όμως ρεύμα. Αναρωτιέμαι γιατί τώρα. Αν ο Μητσοτάκης περίμενε το 2027, η Καρυστιανού θα είχε 18 μήνες να οργανωθεί και να τον «ισοπεδώσει». Ποιός είναι ο στόχος τι θέλει να κερδίσει ?Προκηρύσσοντας τη διαδικασία αναθεώρησης τώρα, προετοιμάζει το έδαφος για εκλογές το φθινόπωρο του 2026. Θέλει να στήσει κάλπες πριν το νέο κόμμα αποκτήσει δομή, ώστε να το αντιμετωπίσει ως «ανοργάνωτο θυμό» και όχι ως συγκροτημένο πολιτικό φορέα.

Υπάρχει όμως και το θέμα για την "Δικαστική Ασπίδα" έναντι της Κόβεσι και των Τεμπών. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) δεν σταματά. Η δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και οι έρευνες για τα Τέμπη έχουν φτάσει σε «καυτά» πρόσωπα. Το μεγάλο κόλπο είναι το εξής: Με το που ξεκινά η διαδικασία αναθεώρησης και οδηγούμαστε σε εκλογές, η Βουλή διαλύεται. Βάση νόμου Κάθε Εξεταστική Επιτροπή και κάθε συζήτηση για άρση ασυλίας μπαίνει στο αρχείο. υπερισχύει η "Κολυμβήθρα του Σιλωάμ" Με τις εκλογές, ο Μητσοτάκης επιδιώκει να πει στην Ευρώπη: «Ο λαός με ξαναψήφισε, άρα με αθώωσε». Είναι ο κλασικός τρόπος να μετατρέψεις ένα ποινικό έγκλημα σε πολιτική αντιπαράθεση. 

Σχόλιο του Ευάγγελου Βενιζέλου στο σημερινό διάγγελμα του Πρωθυπουργού κ. Κυρ. Μητσοτάκη περί αναθεώρησης του Συντάγματος

Δεν μας είναι συμπαθής αλλά λόγω της τεταμένης σχέσης του με τον πρωθυπουργό καθώς δεν επελέγη για Πρόεδρος της Δημοκρατίας, λέει και αλήθειες.

_______________

Ευάγγελος Βενιζέλος 

Το άμεσο σχόλιο μου  στο σημερινό διάγγελμα του Πρωθυπουργού κ. Κυρ. Μητσοτάκη περί αναθεώρησης του Συντάγματος περιλαμβάνει τρία σημεία : 

Πρώτον, ο σεβασμός του Συντάγματος προηγείται της αναθεώρησής του, αυτή είναι η αρχή που πρέπει να διαπερνά όλες μας τις αντιδράσεις σε σχέση με την αναθεώρηση του Συντάγματος. Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι συνταγματικό, είναι η βαθιά κρίση αξιοπιστίας των θεσμών και η διάρρηξη του κοινωνικού συμβολαίου της Μεταπολίτευσης χωρίς αυτό να έχει αποκατασταθεί μετά την οικονομική κρίση και τη λεγόμενη επιστροφή στην κανονικότητα. Η αναθεώρηση του Συντάγματος καθίσταται συνεπώς ζήτημα τεχνικό και κοινωνικά αδιάφορο,  αν δεν υπάρξει ένα πειστικό και ευρείας αποδοχής νέο αφήγημα εθνικής συνοχής και κοινωνικής συμπερίληψης. 

Δεύτερον, το Σύνταγμα απαιτεί προκειμένου να αναθεωρηθεί να διαμορφώνεται ειλικρινής και ουσιαστική αναθεωρητική συναίνεση και να συγκροτείται αυξημένη αναθεωρητική πλειοψηφία τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών (180/300), θεμελιωμένη στην εμπιστοσύνη μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Η παρούσα Βουλή που δεν μπορεί να επιλέξει τα μέλη των ανεξάρτητων αρχών με την  ειδική πλειοψηφία που απαιτεί το Σύνταγμα, δύσκολα μπορεί να επιτύχει τις αναγκαίες αναθεωρητικές συναινέσεις ενώ διεξάγεται η αποκαλυπτική δίκη των υποκλοπών στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών και ενώ λειτουργεί, όπως λειτουργεί, η εξεταστική επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Το δε βασικό ερώτημα για την επόμενη Βουλή είναι αν μπορεί να αναδείξει κυβέρνηση πριν επιληφθεί της αναθεώρησης. Πρέπει η χώρα να καταστεί έστω τυπικά διακυβερνήσιμη πριν το Σύνταγμα καταστεί αναθεωρήσιμο.