«Κόμβος Ελλάς»: Εδώδιμα – Αποικιακά

«Αγαπητή Κίμπερλι, φέρατε τόση ενέργεια στην Αθήνα που κάποιοι πίστεψαν ότι θα είστε υποψήφια στις επόμενες εθνικές εκλογές! 

Σας ευχαριστούμε για τη δυναμική σας παρουσία» 

(Κωστής Χατζηδάκης, αντιπρόεδρος ελληνικής κυβέρνησης, 3/7/2026)

Του Ρούντι Ρινάλντι

Η φράση «εδώδιμα – αποικιακά» ήταν μια ονομασία που έφεραν οι ταμπέλες των μπακάλικων, ώστε να δίνεται ένας πιο εκλεπτυσμένος και σοβαρός τόνος από τον καθημερινό όρο «μπακάλικο». Το «εδώδιμα» σήμαινε εγχώρια φαγώσιμα είδη, ενώ το «αποικιακά» προϊόντα που έφταναν από τις αποικίες των ευρωπαϊκών κρατών (καφές, τσάι, πιπέρι, μπαχαρικά κ.λπ.). Σιγά-σιγά στην καθημερινή γλώσσα η έκφραση χρησιμοποιούνταν για περιγράφει ειρωνικά ένα ασυνάρτητο συνονθύλευμα πραγμάτων, μια κατάσταση κομφούζιου ή έναν χώρο όπου επικρατεί ανακατωσούρα. Στη νεότερη ελληνική ιστορία χρησιμοποιείται για να περιγράψει, με καυστικό πολιτικό χαρακτήρα, την οικονομική και κοινωνική κατάσταση της χώρας. Το «εδώδιμα – αποικιακά» κουβαλάει μια διπλή μεταφορική σημασία: από τη μία πλευρά θυμίζει το μπακάλικο (μικρό οικονομικό μέγεθος και προχειρότητα), και από την άλλη την απώλεια εθνικής κυριαρχίας, την ξένη εξάρτηση, που ήταν κεντρικές ιδιότητες των κλασικών αποικιών.


Γιατί θυμήθηκα τη φράση «εδώδιμα – αποικιακά»; Είναι προφανές. Όχι μόνο επειδή η προσδιοριστική ποιότητα «αποικία» έχει εισβάλει στην πολιτική, οικονομική και γεωπολιτική διάσταση της χώρας με αρκετά έντονο τρόπο. Διότι ιδιαίτερα με τη Χρεοκοπία του 2010 και το μνημονιακό καθεστώς, ο ουσιαστικός υποβιβασμός των όποιων χαρακτηριστικών βαθμών κυριαρχίας έχει μια κρατική οντότητα ήταν τόσο πασιφανής, ώστε όροι όπως «αποικία χρέους», «νεοαποικία», «οργανική αποικία» αλλά και «κατοχή», «επικυριαρχία» κ.λπ. άρχισαν να ξαναποκτούν ένα νόημα, αφού πράγματι υπήρξε μια μεγάλη καθεστωτική αλλαγή και μια οικονομική καταβύθιση ενός μεγάλου τμήματος του πληθυσμού. Τα οράματα του εξευρωπαϊσμού, της σύγκλισης με τις ευρωπαϊκές χώρες, του εκσυγχρονισμού, της εφόρμησης στο Βαλκανικό Ελντοράντο, όλα τινάχθηκαν στον αέρα.


16 χρόνια μετά τη Χρεοκοπία και την είσοδο στο μνημονιακό καθεστώς και τη χρόνια επιτήρηση (που καθόλου δεν τέλειωσαν), η επίσημη δημόσια σφαίρα (κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ.) υποστηρίζει ότι βγήκαμε από τα μνημόνια, κι ότι βαδίζουμε γενικά στο σωστό, «σύγχρονο» δρόμο. Η επταετία της Ν.Δ. και του Μητσοτάκη –εκμεταλλευόμενη στο έπακρο την αποτυχία της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ– προχώρησε σε μια εμβάθυνση ορισμένων χαρακτηριστικών του εξαρτημένου μεταπρατισμού, και προσαρμόστηκε όπως-όπως σε όλες τις στροφές της γεωπολιτικής συγκυρίας: πρώτα στην περίοδο της πανδημίας με όλα τα οικονομικά μέτρα, στον πόλεμο στην Ουκρανία και στην πρόσδεση στις ΗΠΑ υπό τον Μπάιντεν, αναλαμβάνοντας και τη «μοιρασιά» του Ταμείου Ανάπτυξης και Ανθεκτικότητας, ενώ, μετά τη στροφή στις ΗΠΑ υπό τον Τραμπ, υιοθετεί με πιο έντονο και πειθήνιο τρόπο τους αμερικανικούς σχεδιασμούς για την «Ελλάδα-κόμβο», ιδιαίτερα όσον αφορά τις ενεργειακές και στρατιωτικές ανάγκες των ΗΠΑ.

«ΒΡΕΙΤΕ ΤΑ» και για τη Λιβύη μας λένε οι Αμερικανοί!

Καμία έκπληξη…Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ στο γνωστό ρόλο του, κρατά ίσες αποστάσεις ακόμη κι όταν υπάρχει αντιπαράθεση μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης. Μας καλεί να «τα βρούμε» με τη Λιβύη, η οποία ουσιαστικά έχει γίνει πλέον «παράρτημα» της Τουρκίας. Όσοι πίστεψαν τα κυβερνητικά παραμύθια για το πόσο σημαντική ήταν η επίσκεψη Ρούμπιο και η ομιλία του στην Πνύκα, πριν από μερικές ημέρες, μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουν.


Τι γράφει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων για την ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ:


Υπέρ της επίλυσης των θαλάσσιων διαφορών μέσω καλόπιστων διαπραγματεύσεων τάσσεται το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, απαντώντας σε ερώτημα για την κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, που εδρεύει στο ανατολικό τμήμα της χώρας.


Στην απάντησή του, το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών δεν διατυπώνει ρητή θέση για τη νομιμότητα του μνημονίου ή την απόφαση του λιβυκού κοινοβουλίου. Εστιάζει στα οφέλη της διευθέτησης των θαλάσσιων ζητημάτων για τις επενδύσεις και τις έρευνες στην περιοχή, ενώ ενθαρρύνει την Ελλάδα και την Τουρκία να αντιμετωπίσουν τις διαφωνίες τους σε διμερές επίπεδο.

Η αγωνία του κ. Μητσοτάκη για τα ηχογραφημένα της Γκίλφουλ

Του Μανώλη Κοττάκη*

Ανήσυχο το Μαξίμου για τις ελληνικές προεκτάσεις του σκανδάλου, αλλά και άλλα αρχεία του State Department με τις προχωρημένες θέσεις του Πρωθυπουργού για τα ελληνοτουρκικά — Ποιος διπλωμάτης με το παρωνύμιο «Γομολάστιχα» επιχειρεί να σβήσει τα πολιτικά ίχνη του κ. Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον — Γιατί υπάρχει προβληματισμός μετά τις αποκαλύψεις με ηχογραφημένα αρχεία που αφορούν και σε ελληνικά πρόσωπα από τη «Wall Street Journal» — Σε ποιον υπουργό φέρεται η πρέσβυς ότι είπε «θα γίνεις ο σερβιτόρος μου, αν...» — Οι αποκαλύψεις στο Open για το πώς η κυρία Γκίλφουλ τράβηξε από τη γραβάτα του τον κ. Παπασταύρου και η παράλειψή της να ευχαριστήσει την Κυβέρνηση για τη συνεργασία στην ανάρτηση της παραίτησής της — Αιφνιδιασμός στο Μαξίμου, που άρχισε εκστρατεία δημοσίων σχέσεων — Άγχος για τι θα φέρει στις «αποσκευές» του ο Αντιπρόεδρος Ντι Βανς — Δεν συγχωρεί ο Τραμπ την ομιλία Μητσοτάκη υπέρ Μπάιντεν στο Κογκρέσο, στο απόγειο των διώξεών του από τους «Δημοκρατικούς».

Έως την προηγουμένη εβδομάδα ο Πρωθυπουργός είχε τρία άγχη: Το σκάνδαλο των υποκλοπών και πώς πάση θυσία θα μείνει μακριά από την προεκλογική εκστρατεία. Τις έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, οι οποίες όχι μόνο δεν έχουν κλείσει, αλλά διευρύνονται με νέες καταγγελίες-«βόμβα» για σκάνδαλα διαφθοράς. Τα πολιτικά απόνερα του σκανδάλου Γκίλφουλ με την εμπλοκή του υπουργού Ενέργειας Σταύρου Παπασταύρου, η οποία δεν περιορίζεται στην επίμαχη αναφορά περί πτώσης της Κυβέρνησης, όπως διατυπώθηκε στο περίφημο δείπνο, αλλά και σε άλλα ατέλειωτα ανάρμοστα επεισόδια με πρωταγωνίστρια την πρέσβυ και τον υπουργό σε ρόλο παθητικού θεατή.

- - Εξάρχου, Περιστέρης, Τσάκος, Γκιλφόιλ,Παπασταύρου και Τσάφος: Ποιοι κάνουν τις μεγάλες μπίζνες πίσω από το «εθνικό συμφέρον»; Η Ελλάδα στον βωμό του αμερικανικού LNG- -

Αυτή ειναι η μεγάλη εικόνα.  Αλέξανδρος Εξάρχου, Γιώργος Περιστέρης, Νικόλας Τσάκος, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, Σταύρος Παπασταύρου, Νίκος Τσάφος. Επιχειρηματίες, εφοπλιστές, κυβερνητικοί αξιωματούχοι και η αμερικανική διπλωματία συναντιούνται γύρω από μια τεράστια αναδιάταξη της ελληνικής ενεργειακής αγοράς. Μια αναδιάταξη με συμφωνίες δισεκατομμυρίων, προσδοκώμενα επιχειρηματικά κέρδη, δημόσιες ενεργειακές υποδομές που αλλάζουν χρήση ή οδηγούνται σε αποξήλωση και μια κυβέρνηση που παρουσιάζει το σύνολο αυτού του σχεδιασμού ως εθνική επιτυχία.

Και στη μέση ο Έλληνας πολίτης. Εκείνος που πλήρωσε τις ενεργειακές υποδομές, πληρώνει πανάκριβα το ηλεκτρικό ρεύμα και καλείται τώρα να πιστέψει ότι η μετατροπή της χώρας σε εμπορικό διάδρομο του αμερικανικού φυσικού αερίου αποτελεί αυτομάτως εγγύηση για το μέλλον του.

Η εικόνα που προκύπτει είναι εξαιρετικά...καθαρή. Αρκεί να μαζέψεις όλα τα κομμάτια του παζλ.

•Ο Αλέξανδρος Εξάρχου, επικεφαλής του ομίλου AKTOR, πρωταγωνιστεί στις συμφωνίες για τη διακίνηση αμερικανικού LNG μέσω της Ελλάδας, με τον όμιλό του να έχει παρουσιάσει προσδοκίες κερδών που φτάνουν έως τα 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ σε βάθος εικοσαετίας.

•Ο Γιώργος Περιστέρης, επικεφαλής της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, βρίσκεται στην πλευρά των μεγάλων ενεργειακών κατασκευών, με την ΤΕΡΝΑ να έχει αναλάβει τη μετατροπή της Πτολεμαΐδας 5 σε μονάδα φυσικού αερίου, έναντι εκτιμώμενου τιμήματος 400 έως 420 εκατομμυρίων ευρώ.

•Ο εφοπλιστής Νικόλας Τσάκος εμφανίζεται στα αποκαλυπτικά δημοσιεύματα της Wall Street Journal για τα πολυτελή ταξίδια και τη φιλοξενία της Κίμπερλι Γκιλφόιλ, με την αμερικανική εφημερίδα να αναφέρει ότι κάλυψε δαπάνες διαμονής της στο Παρίσι.

•Και η ίδια η κα. Γκιλφόιλ, που μέχρι πριν από λίγες ημέρες παρουσιαζόταν ως πολύτιμη διπλωματική σύμμαχος της Ελλάδας και πρωταγωνίστρια των ενεργειακών συμφωνιών, οδηγήθηκε στην έξοδο από την αμερικανική πρεσβεία, μετά τις αποκαλύψεις για τις σχέσεις της με επιχειρηματικά συμφέροντα και τις καταγγελίες περί αθέμιτης άσκησης επιρροής.

Όλα αυτά δεν αποδεικνύουν ότι οι συγκεκριμένοι επιχειρηματίες έχουν διαπράξει παρανομίες. Αποκαλύπτουν, όμως, ένα δίκτυο πολιτικών, διπλωματικών και επιχειρηματικών σχέσεων που απαιτεί εξονυχιστικό δημόσιο έλεγχο.

Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ποιος επιχειρηματίας θα κερδίσει από τις νέες ενεργειακές συμφωνίες. Είναι γιατί η ελληνική κυβέρνηση παρουσιάζει τα προσδοκώμενα κέρδη συγκεκριμένων επιχειρηματικών ομίλων ως αυτονόητο εθνικό συμφέρον, χωρίς να αποδεικνύει με την ίδια σαφήνεια τι ακριβώς κερδίζει η ελληνική κοινωνία.

Και κυρίως, γιατί την ώρα που ανοίγουν αυτές οι τεράστιες επιχειρηματικές ευκαιρίες, η Ελλάδα σχεδιάζει να αποσύρει οριστικά ενεργειακές εγκαταστάσεις που θα μπορούσαν να αποτελέσουν στρατηγική εφεδρεία σε μια περίοδο πρωτοφανούς γεωπολιτικής αβεβαιότητας.

INFLUENCER STATE

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

Το πολιτικό Botox της ελληνικής ελίτ

Το πιο αποκαλυπτικό στην υπόθεση της Αμερικανίδας πρέσβειρας δεν είναι τελικά η ίδια. Είναι η ελληνική ελίτ. Αυτή η αξιοθαύμαστη προθυμία της να γοητεύεται, να υποκλίνεται, να χειροκροτεί και να αισθάνεται σπουδαία κάθε φορά που κάποιος εκπρόσωπος της αμερικανικής εξουσίας καταδέχεται να της χαμογελάσει.

Αμερικάνα να ’ναι κι ό,τι θέλει ας είναι.

Μπορεί να έρχεται με το ύφος τηλεοπτικής περσόνας, με Botox, κοσμικές εμφανίσεις, μπουζούκια, σκυλάδικα, φωτογραφίες με celebrities και μια αισθητική που περισσότερο θυμίζει reality show παρά διπλωματική αποστολή. Τίποτε από αυτά δεν ενοχλεί. Αντιθέτως, προκαλεί ενθουσιασμό. Η ελληνική πολιτική και οικονομική ελίτ σπεύδει να φωτογραφηθεί, να συνωστιστεί στα τραπέζια, να διεκδικήσει ένα χαμόγελο, μια χειραψία, μια θέση δίπλα της. Και τα μέσα ενημέρωσης αναλαμβάνουν να παρουσιάσουν αυτή την επαρχιώτικη κοσμικότητα ως διπλωματική αναβάθμιση της χώρας.

Δεν είναι το Botox της πρέσβειρας το πρόβλημα. Είναι ότι η ελληνική ελίτ μοιάζει να έχει υποστεί μια βαθύτερη, πολιτική αισθητική επέμβαση: έχει χάσει την ικανότητα να συνοφρυώνεται μπροστά στην εξουσία. Να δυσπιστεί, να αμφισβητεί, να θέτει ερωτήματα. Το πρόσωπό της παραμένει μονίμως χαμογελαστό, ακόμη κι όταν θα έπρεπε να κοκκινίζει από ντροπή.

Έτσι γίνονται οι δουλειές σαν τον κάθετο διάδρομο στην αποικία

Dimitris lenis

Ξεκινώ με ένα κουίζ: Ποια είναι η ευειδεστάτη νεαρά (ετών 37 όταν ελήφθη η φωτό); (Χωρίς ψαχτήρια και ΤΝ, μην κλέβουμε.) Είναι αμερικανίς και έχει υπάρξει δικηγόρος, μοντέλα και τηλεπερσόνα.

Και πάμε στο κυρίως θέμα. 

Ο Κάθετος διάδρομος είναι μια ιδέα της αμερικάνικης πρεσβείας το μακρινό 2010. Ήταν ένα νέο σχέδιο που σκοπός του ήταν να διαφοροποιηθούν οι πηγές ενέργειας της ανατολικής Ευρώπης που ήταν μονοδιάστατα εξαρτημένες από την Ρωσία. Την ιδέα την άρπαξε η κυβέρνηση Γιωργάκη που κατάλαβε αμέσως τη δυναμική της (βασικά της το είπε ο πρέσβης, ας τολμούσε να κάνει κι αλλιώς). 

Το σχέδιο πατούσε από την μία στην κατάρρευση της προηγούμενης μεγάλης ιδέας, του αγωγού Αλεξανδρούπολη-Μπουργκάς και από την άλλη στον αγωγό αερίου ΙGB που συνέδεε Ελλάδα-Βουλαγαρία. Ο αγωγός αυτός είχε αποφασιστεί το 2009, όταν ο Κωστάκης ο Καραμανλής έλπιζε ακόμα ότι θα αποτελέσει προοίμιο για τον πετρελαϊκό αγωγό Αλεξανδρούπολη-Μπουργκάς. 

Φρούδες οι ελπίδες του, αλλά και η δόξα για τον αγωγό αφού τον έφτιαξε ο Γιωργάκης. Πράγματι, η κοινοπραξία ICGB AD (μεταξύ της βουλγαρικής BEH και της κοινοπραξίας ΔΕΠΑ/Edison-IGI Poseidon) για τη μελέτη, χρηματοδότηση και κατασκευή του αγωγού IGB (Κομοτηνή – Στάρα Ζαγόρα) ιδρύθηκε το 2011. 

Σταματήστε τους Υπερεξοπλισμούς και τις Ασπίδες να σωθεί η Ελλάδα. Ελλάδα, Ευρώπη και παγκόσμια κρίση

Τι ζήτησαν οι ΗΠΑ και Τι Κινδυνεύει η Ελλάδα

Τι ζήτησε ο Ρούμπιο στην Αθήνα και τι σημαίνει για την Ελλάδα; Συζήτηση με τον δημοσιογράφο και συγγραφέα Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο για ΗΠΑ, Ισραήλ, Ευρώπη, Ρωσία-Ουκρανία, BRICS και Βαλκάνια, μέχρι την ελληνική πολιτική σκηνή και τον Νεομακαρθισμό.

Ο Κωνσταντακόπουλος αναλύει την εξάρτηση από τις ΗΠΑ, τον κίνδυνο ενοποιημένου πολέμου και τον ρόλο της Ελλάδας σε Βαλκάνια και Μεσόγειο.

Κεφάλαια:

00:00 επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα – εξάρτηση Ελλάδος από ΗΠΑ
06:04 ενδεχόμενο νέου πολέμου μετά τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ
10:39 σχέσεις Ελλάδος – Ισραήλ και ο κίνδυνος της Τουρκίας

Ο Ρούμπιο στην Πνύκα και η αφασία της δουλοπρέπειας

(Δρόμος, φύλλο 792, 10/10/26)

Η ομιλία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα αποτέλεσε ένα νέο επιθετικό κήρυγμα της φθίνουσας υπερδύναμης, μια διακήρυξη ανασύνταξης της αμερικανικής ισχύος και, δευτερευόντως, της «συλλογικής Δύσης». Με αρκετή δόση αμερικανικού σωβινισμού-πραγματισμού, ιστορικής αυθαιρεσίας και της γνωστής νοοτροπίας του αφέντη που απαιτεί από τους άλλους να συμμορφωθούν.

Το μήνυμα ήταν σαφές: Η παγκοσμιοποίηση και ο εφησυχασμός επέτρεψαν στους ανταγωνιστές της Δύσης να ισχυροποιηθούν. Η πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ δεν είναι πλέον εξασφαλισμένη. Χρειάζεται παραγωγική ανασυγκρότηση, τεχνολογική υπεροχή, στρατιωτική ενίσχυση και, πάνω απ’ όλα, θέληση για κυριαρχία.

Για να θεμελιώσει αυτή τη νέα σταυροφορία, ο Ρούμπιο επιστράτευσε τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Ανακάλυψε –ανιστόρητα και αυθαίρετα– στους αρχαίους Έλληνες την ατομικότητα, τη φιλοδοξία και τον ανταγωνισμό ως βασικά χαρακτηριστικά που κληροδότησαν στη Δύση. Κατασκεύασε μάλιστα μια εκπληκτική ιστορική αλυσίδα: Αλέξανδρος, Καίσαρας, Καρλομάγνος, Κορτές! Η κατάκτηση και η επιβολή παρουσιάστηκαν ως αδιάκοπη εκδήλωση του δυτικού πνεύματος. Του οποίου τη σκυτάλη παρέλαβαν –ελέω Θεού, God bless America– οι ΗΠΑ.

Έτσι, οι αρχαίοι Έλληνες μεταμορφώνονται σε προδρόμους του σύγχρονου Αμερικανού κυρίαρχου. Και ο Κορτές, ο κατακτητής του Μεξικού, αποκτά θέση στην ένδοξη γενεαλογία του δυτικού πολιτισμού. Ούτε λόγος για αποικιοκρατία, εξόντωση λαών, λεηλασία, πολέμους, γενοκτονίες και υποδούλωση. Ασήμαντες λεπτομέρειες μπροστά στο μεγαλείο της δυτικής και αμερικανικής φιλοδοξίας.

Ο Ρούμπιο αδυνατεί να συλλάβει τα μεγάλα επιτεύγματα του ελληνικού πολιτισμού: τον αναστοχασμό, τη διερώτηση, το μέτρο, την τραγικότητα της ανθρώπινης πορείας, τον Δήμο, τη Δημοκρατία, το θέατρο ως στοιχείο βασικό της κοινωνίας και της εκπαίδευσης των πολιτών, τα όρια της εξουσίας. Αυτό που έκανε σπουδαίο τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό ήταν επίσης η δυνατότητα να βλέπει τον κόσμο από τη θέση του άλλου, όχι η λατρεία της ισχύος. Από αυτή τη μεγάλη ιστορική, πνευματική και πολιτική περιπέτεια γεννήθηκαν η φιλοσοφία, η τραγωδία και η δημοκρατική σκέψη.

Η Δύση του Μάρκο Ρούμπιο και η νεκροζώντανη Ελλάδα

Σωτήρης Μητραλέξης 

Η ομιλία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα, στις 7 Οκτωβρίου, υπήρξε αναμφίβολα σημαντική, όχι όμως για τους λόγους για τους οποίους χαιρετίστηκε στην Ελλάδα. Κάτω από την επιφάνεια των επιφανειακά φιλελληνικών αναφορών εκτυλίχθηκε μια εξαιρετικά ριψοκίνδυνη ιδεολογική παρέμβαση: μια απόπειρα επαναθεμελίωσης της (το πάλαι) αμερικανικής παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας δια της επίκλησης μιας συγκεκριμένης, αμερικανοκεντρικής εκδοχής της «Δύσεως». Μιας Δύσης στην οποία η αρχαία Ελλάδα αποτελεί την αναδρομικά επιλεγμένη καταγωγή, οι Ηνωμένες Πολιτείες την ιστορική κορύφωση-τελειοποίηση και η σημερινή Ελλάδα τον υποδειγματικό ακόλουθο, που μπορεί να συμπεριληφθεί μόνο ως νεκροζώντανη.

Η Πνύκα ως καρτ-ποστάλ για ενδοαμερικανικές προεδρικές καμπάνιες

Ας αρχίσουμε από το προφανές, το οποίο περιέργως αντιμετωπίστηκε ως επουσιώδες: η ομιλία του Ρούμπιο στην Αθήνα απευθυνόταν πρωτίστως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Πνύκα προσέφερε το εμβληματικό σκηνικό, η Ακρόπολη το ιστορικό βάθος και η ελληνική φιλοξενία το τεκμήριο μη απομόνωσης για μια ομιλία η οποία, επί της ουσίας, συγκροτούσε το ιδεολογικό μανιφέστο ενός ενδεχόμενου διαδόχου του Ντόναλντ Τραμπ.

Ο Ρούμπιο ήρθε να εξηγήσει στους Αμερικανούς τι σημαίνει να είναι Αμερικανοί, ποια πολιτισμική (αλλά, όπως θα δούμε, εν τέλει αναπόδραστα πολεμική) αποστολή οφείλουν να αναλάβουν και γιατί η τραμπική πολιτική αποτελεί, υποτίθεται, την αναγκαία επανεκκίνηση μιας ιστορίας είκοσι πέντε αιώνων. Η Ελλάδα συμμετείχε κυρίως ως σκηνογραφία.

Τι απύθμενος ύβρις...

Βασίλης Λαμπόγλου 

Στον βράχο που μίλησε ο Περικλης,ο Δημοσθένης,ο Θεμιστοκλής για το καλό της πόλης,ο Απόστολος Παύλος για την αγάπη,ο Κολοκοτρώνης για το έθνος και τους "μπαρμπερηδες του"... ήλθε ενα πολιτικο μειρακιο , ένας τιμητής του ιμπεριαλισμου, ενας Κουβανός που ηταν ο εμπνευστής της επίθεσης στο Ιράκ, ένας οπαδός της επελασης του Σιωνισμού,ενας μισάνθρωπος να εκφωνησει Τραμπικες αμερικανιες.

Λογαριασμός 4 δις για οπλικά συστήματα και αλλα 4 δις για Lng αέριο.

Ειπε και αλλες μαλ&$#@s με αυτον τον αμερικανικο τρόπο που προσπαθεί να επιβαλλει τα τελευταία χρόνια η Pax Americana του παράφρονα προεδρου του.

Κσι τολμησε να συνδέσει το “αμερικανικό παρόν,” με το…  παρελθον της αρχαίας Ελλάδας.

Και πως  “η Δύση ξεκίνησε από την αρχαία Ελλάδα” και για  ισηγορία και Δημοκρατία με την επεκτατική πολιτική και  Μεγαλέξανδρο και χριστιανική θρησκεία...ενα " τορλομπουκι" 

“Η μέγιστη φιλοδοξία στη ζωή είναι να υπερβαίνεις όλους τους άλλους”, 

όπως έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες “που μας έμαθαν την αριστεία” συλλαβισε με φόντο τον βράχο της Ακροπόλεως.

  “Εχουμε ξεχάσει όσα μας έκαναν ξεχωριστούς, ντρεπόμαστε για όσα μας έκαναν να διακρινόμαστε από τους άλλους. 

Η λέξη εθνικισμός έγινε βρισιά, απεμπολίσαμε την εθνική κυριαρχία. 

Η αυτοπεποίθηση της Δύσης κλονίζεται. 

Η Δύση πρέπει να διατηρήσει τη θέση της και να μην παραδοθεί σε υποτέλεια και παρακμη ... 

 “Με τον πρόεδρο Τραμπ οι ΗΠΑ επέλεξαν την ισχύ και την αποκατάσταση της κυριαρχίας. Οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν αφελείς, κατανοούσαν ότι η πολιτική απαιτεί σύνεση και διπλωματία αλλά ήξεραν να απειλούν με την άσκηση της ισχύος όταν η διπλωματία αποτύγχανε.

 Η κυβέρνηση Τραμπ θέλει να ανακτήσει αυτή την κυριαρχία όχι μόνο για το συμφέρον των ΗΠΑ αλλά και για τον δυτικό πολιτισμό μας”.

"Η Ελλάδα απέδειξε πως είναι απαραίτητος φίλος για τις ΗΠΑ σε ενέργεια, μετανάστευση, άμυνα και είναι υπόδειγμα συνεργασίας για τον στρατό μας. 

Οι απειλές που αντιμετωπίζουμε είναι εξίσου πραγματικές με εκείνες που υπήρχαν στην αρχαιότητα. 

Έχουμε πάλι πόλεμο και τρομοκρατία με νέες απειλές και επιθέσεις. 

Πρέπει να προστατεύσουμε τα σύνορα της Ευρώπης από τη μαζική μετανάστευση”.

 “Η ιστορία της Ελλάδας μας δείχνει μια εικόνα του εαυτού μας”...

 “Πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για την καταγωγή μας, καθώς εδώ ήταν οι πρώτοι άνδρες και γυναίκες της Δύσης”,

...και 'κει, χώρεσε ο Ευαγγελιστής Ρούμπιο και τα ευαγγέλια και τη χριστιανική θρησκεία.

Τι συμφωνήθηκε στην επίσκεψη Ρούμπιο

07/10/2026

EPA/ALEXANDROS VLACHOSΣΥΝΤΑΞΗ


Στην καθοριστική επίδραση της αρχαίας Ελλάδας στη διαμόρφωση του δυτικού πολιτισμού και ιδιαίτερα των Ηνωμένων Πολιτειών αναφέρθηκε ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο, στην ομιλία του στην Πνύκα, με φόντο την Ακρόπολη. Ο επικεφαλής του State Department υπογράμμισε ότι, σε αντίθεση με τα ερείπια άλλων πολιτισμών που έχουν χαθεί από τη ζωντανή μνήμη, η Ακρόπολη εξακολουθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια να ασκεί μοναδική επιρροή στη φαντασία του δυτικού κόσμου. Αργότερα είδε τον πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης Μητσοτάκη-Ρούμπιο επιβεβαιώθηκε το ιστορικά υψηλό επίπεδο των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, καθώς και η αμοιβαία βούληση για την περαιτέρω εμβάθυνση και διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας στην άμυνα και την ασφάλεια, την ενεργειακή ασφάλεια, το εμπόριο, τις επενδύσεις, την τεχνολογία, τη ναυτιλία, την εκπαίδευση και τον πολιτισμό.

Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε τον ρόλο της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο, ως αξιόπιστου εταίρου και συμμάχου, με κομβικό ρόλο για την ασφάλεια εταίρων και συμμάχων σε μια συγκυρία μεγάλων γεωπολιτικών ανακατατάξεων και αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε ότι η Ελλάδα στάθηκε στο πλευρό των εταίρων του Κόλπου, ενώ επανέλαβε την προσήλωση της Ελλάδας στην ασφάλεια και την ελευθερία της ναυσιπλοϊας, η οποία, άλλωστε, αποδεικνύεται στην πράξη, καθώς η χώρα μας συμμετέχει με πλοία στην ευρωπαϊκή επιχείρηση EUNAVFOR ASPIDES στην Ερυθρά Θάλασσα. Ακόμη, ανταλλάγησαν απόψεις για ζητήματα και έργα συνδεσιμότητας που ενισχύουν την ενεργειακή ασφάλεια και την περιφερειακή συνδεσιμότητα.




Συζητήθηκαν ακόμη οι τελευταίες διεθνείς και περιφερειακές εξελίξεις με έμφαση στην Ουκρανία, το Ιράν, τη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη Ανατολική Μεσόγειο. Επιπλέον, εξήραν τον ρόλο της ελληνικής κοινότητας στις ΗΠΑ ως γέφυρας κατανόησης και φιλίας μεταξύ των δύο χωρών.

«Πιστεύω ότι υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να κάνουμε στην οικονομία, στην ενέργεια και στο εμπόριο, τα οποία θα είναι επωφελή τόσο για τον ελληνικό όσο και για τον αμερικανικό λαό. Και αναζητούμε συνεχώς τέτοιες ευκαιρίες», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός ΥΠΕΞ.

Όλη η δημοσίευση ΕΔΩ...

Η ομιλία του Ρούμπιο στην Πνύκα 

Ο «μυστηριώδης λομπίστας» στο πλευρό της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και οι ενεργειακές μπίζνες

Από την ιστοσελίδα reporter.gr. Αρχικά το κείμενο το διαβάσαμε στο skai.gr αλλά για μυστηριώδη λόγο το κείμενο πριν λίγο εξαφανίστηκε.

Ο λομπίστας, Χρήστος Μαραφάτσος, βρίσκεται συστηματικά στο πλευρό της Αμερικανίδας πρέσβειρας στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, συμμετέχοντας σε συναντήσεις με κυβερνητικούς αξιωματούχους, ενώ παράλληλα, σύμφωνα με τη Wall Street Journal, προωθεί τα επιχειρηματικά συμφέροντα της ελληνικής εταιρείας Aktor στον χώρο του LNG.

Αναλυτικά το ρεπορτάζ της Wall Street Journal:

Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ βρισκόταν πολύ μακριά από το Mar-a-Lago.

Η πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα — πρώην αρραβωνιαστικιά του Ντόναλντ Τραμπ Jr. — ταξίδευε επανειλημμένα στην πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, στο πλαίσιο μιας αποστολής την περασμένη άνοιξη. Η κυβέρνηση Τραμπ ήθελε οι σύμμαχοι στο ανατολικό άκρο της Ευρώπης να αγοράσουν αμερικανικό φυσικό αέριο αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Υπήρχε όμως ένα ζήτημα.

Όπως έλεγε σε συνομιλητές της, η βουλγαρική κυβέρνηση θα έπρεπε να συνεργαστεί με μια ελληνική κατασκευαστική εταιρεία, την Aktor Group, νεοεισερχόμενη στον τομέα του φυσικού αερίου, η οποία είχε συμπράξει με μια ελληνική ενεργειακή εταιρεία που υποστηρίζεται από το κράτος, προκειμένου να εισάγει υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) από τις ΗΠΑ. «Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτή είναι κατά κάποιον τρόπο επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης», δήλωσε άτομο που γνωρίζει τις συνομιλίες.

Καθισμένος δίπλα στην 57χρονη πρέσβειρα σε μια συνάντηση με τον πρόεδρο της Βουλγαρίας βρισκόταν ένας 39χρονος άνδρας, ο Χρήστος Μαραφάτσος. Έχει παρευρεθεί σε τόσο πολλές από τις συναντήσεις της ώστε ορισμένοι ξένοι αξιωματούχοι τον πέρασαν για αρχηγό του επιτελείου της. Στην πραγματικότητα, είναι κορυφαίος λομπίστας της Aktor, ο διευθύνων σύμβουλος της οποίας είχε μεταφέρει αεροπορικώς τη Γκιλφόιλ στη χώρα με ιδιωτικό αεροσκάφος.

Η χαμένη τιμή των ελληνικών ΜΜΕ

Του Παντελή Σαββίδη 

Δεν πρέπει να αφήσουμε να περάσει απαρατήρητη η προσπάθεια των αθηναϊκών, κυρίως, ΜΜΕ να διαμορφώσουν «ηγετικό» προφίλ στον κ. Μητσοτάκη.

Θα θυμάστε με πόση σιγουριά εξήγγειλαν την επίσκεψη του Τραμπ στην Αθήνα, η οποία όχι μόνο δεν έγινε, αλλά και οι εικόνες από την οικογενειακή φωτογραφία άλλα έδειχναν.

Αν μια τέτοια επίσκεψη απέβλεπε στην προώθηση των ελληνικών συμφερόντων, θα λέγαμε πως ήταν ατυχές το γεγονός ότι δεν πραγματοποιήθηκε. Αλλά ο κ. Μητσοτάκης και η ομάδα που τον περιβάλλει απέβλεπαν στην αναπαραγωγή ενός αναντικατάστατου ηγετικού προφίλ, χάρη που δεν του έκανε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Δεν τα κατάφερε ούτε η πρέσβης των ΗΠΑ, που συχνάζει, κυρίως, στα μπουζούκια και για την οποία οι εμβριθείς Αθηναίοι αναλυτές μάς έλεγαν πως έχει απευθείας επαφή με τον Αμερικανό πρόεδρο και ότι η επαφή αυτή θα βοηθούσε στην προώθηση των εθνικών συμφερόντων.

Εδώ μια συνάντηση δεν μπόρεσε να κλείσει· τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα θα προωθούσε;

Σε αντίθεση, βεβαίως, με τον Τομ Μπάρακ, τον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα.

Στους αναλυτές και στην ακαδημαϊκή κοινότητα αρχίζει να γίνεται συνείδηση ότι η Τουρκία έχει ξεφύγει και πως, πλέον, δεν μπορούμε να τη συναγωνιστούμε.

Το ότι αυτοί, σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου, εγκατέλειψαν ουσιαστικά την προσπάθεια μιας πειστικής αποτροπής της Τουρκίας, πιστεύοντας πως θα τη διαχειριστούν στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πορείας της, δεν το συζητούν καθόλου.

Σταύρος Λυγερός - Σύνοδος ΝΑΤΟ: Γιατί η Δύση χορεύει στον ρυθμό της Τουρκίας

Ο ορισμός του “γλείφτη”

Ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος σχολιάζει στη Ναυτεμπορική τη στάση του ΝΑΤΟ απέναντι στην Τουρκία, τη φωτογραφία Ρούτε–Ερντογάν, τα F-35, τους S-400 και το νέο νατοϊκό στρατηγείο στον Βόσπορο.

Σκληρή παρέμβαση για τη στάση του ΝΑΤΟ απέναντι στην Τουρκία, τη συμπεριφορά του Μαρκ Ρούτε προς τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αλλά και τα μεγάλα ανοιχτά ζητήματα της Συμμαχίας έκανε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη Ναυτεμπορική.

Σχολιάζοντας τη φωτογραφία του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ με τον Τούρκο πρόεδρο, ο κ. Εγκολφόπουλος χρησιμοποίησε ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα, κάνοντας λόγο για εικόνα «δουλικότητας» απέναντι στον Ερντογάν. Όπως ανέφερε, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με τέτοιο τρόπο μια χώρα που, κατά την άποψή του, έχει παραβιάσει κάθε έννοια δικαίου, υποστηρίζει τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ, δεν εφαρμόζει κυρώσεις κατά της Ρωσίας και ταυτόχρονα ζητά αναβαθμισμένο ρόλο εντός της Συμμαχίας.

Ο αντιναύαρχος ε.α. επισήμανε ότι η Ευρώπη έχει επιλέξει σε μεγάλο βαθμό να μην αντιδρά στις τουρκικές κινήσεις, είτε λόγω οικονομικών συμφερόντων είτε λόγω τραπεζικής έκθεσης στην Τουρκία είτε λόγω βιομηχανικών και αμυντικών σχέσεων, όπως συμβαίνει με τη Γερμανία. Ωστόσο, διαχώρισε την ευρωπαϊκή στάση από εκείνη του Μαρκ Ρούτε, τονίζοντας ότι ο γ.γ. του ΝΑΤΟ δεν φαίνεται να έχει αντίστοιχο εθνικό ή οικονομικό λόγο για να εμφανίζεται τόσο κοντά στον Ερντογάν.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο νέο νατοϊκό στρατηγείο που σχεδιάζεται στην περιοχή του Βοσπόρου, προς τη Μαύρη Θάλασσα. Σύμφωνα με τον κ. Εγκολφόπουλο, το συγκεκριμένο στρατηγείο θα έχει ναυτικό χαρακτήρα και θα συνδέεται με τον μελλοντικό έλεγχο της Μαύρης Θάλασσας μετά τη λήξη του πολέμου στην Ουκρανία. Όπως εξήγησε, η εξέλιξη αυτή μπορεί να φαίνεται ως αναβάθμιση της Τουρκίας, αλλά στην πράξη φέρνει την Άγκυρα σε ευθεία αντιπαράθεση με τη Ρωσία.

Ο ίδιος υπογράμμισε ότι υπάρχει αντίδραση ακόμη και στο εσωτερικό της Τουρκίας, καθώς η εγκατάσταση νατοϊκού στρατηγείου κοντά στα Στενά αγγίζει ευαίσθητα ζητήματα κυριαρχίας και τη Συνθήκη του Μοντρέ. Η Τουρκία, κατά την ανάλυσή του, βάζει το ΝΑΤΟ να παρακολουθεί τη Μαύρη Θάλασσα και κατ’ επέκταση τη ρωσική δραστηριότητα, γεγονός που περιορίζει το περιθώριο της Άγκυρας να πατά ταυτόχρονα σε δύο βάρκες.

Κυρία πρέσβη, ιδού η αποικία σας

neostrategy.gr

Μέχρι τώρα ξέραμε ότι κάνει δεξιώσεις, γεύματα ή δείπνο αυτός που γιορτάζει. Στην Ελλάδα του Μητσοτάκη όλα είναι ανεστραμμένα, όπως εύστοχα επισημαίνει ο δημοσιογράφος, Παντελής Σαββίδης, σε ανάρτησή του στα social media.

Ο λόγος; Σύμφωνα με «άτυπη ενημέρωση» κυβερνητικών κύκλων – λέγε με μέγαρο Μαξίμου -, «με αφορμή τη συμπλήρωση 250 ετών από την Ανεξαρτησία των ΗΠΑ, ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, θα παραθέσει απόψε (σ.σ. χτες 1η Ιουλίου 2026) δείπνο στο Μέγαρο Μαξίμου προς τιμήν της πρέσβειρας των Ηνωμένων Πολιτειών, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ. Το δείπνο θα έχει συμβολικό χαρακτήρα και θα αποτελέσει μια ευκαιρία για ανεπίσημη ανταλλαγή απόψεων γύρω από τις διαχρονικές σχέσεις Ελλάδας – Ηνωμένων Πολιτειών. Στο δείπνο θα συμμετάσχουν μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, της αμερικανικής πρεσβείας και της επιχειρηματικής κοινότητας που συνδέεται με τις ΗΠΑ».

Τελικώς, η εκδήλωση έγινε, παρουσία της συζύγου του πρωθυπουργού, υπουργών, επιχειρηματιών, λομπιστών, μεγαλοδημοσιογράφων, μελών του διπλωματικού Σώματος των ΗΠΑ, κ.λ.π.

Συνήθως, ξέραμε ότι στην Αθήνα, η αμερικανική πρεσβεία διοργανώνει εκδηλώσεις για τις εθνικές επετείους των ΗΠΑ. Οχι οι ελληνικές κυβερνήσεις. Τώρα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρωτοτυπεί, στην αγωνιώδη προσπάθειά του να δείξει ότι είναι … πιο Αμερικάνος και από τους Αμερικάνους. Μάλλον, πανικοβλήθηκε που είδε την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ να προσκαλεί τον Αντώνη Σαμαρά στην πρεσβεία, να φωτογραφίζεται μαζί του και να κάνει σχετική ανάρτηση στο Χ, και σκέφτηκε να εξασφαλίσει και αυτός μια φωτογραφία μαζί της. Αδιαφορώντας, πάντως, για την εικόνα της χώρας – αποικίας που κατ’ αυτό τον τρόπο προβάλλει και τον ίδιον ως «πρόθυμο» και «δεδομένο» για τα πάντα έναντι της «εκλεκτής» του Τραμπ. Οπως και να’ χει, ακόμα να του σταλεί πρόσκληση από τον Λευκό Οίκο για κάποια επίσκεψη στην Ουάσιγκτον. Τα δίνει όλα, όμως, μήπως και του σταλεί. Η εθελοδουλεία στο απόγειό της.

Οταν η Ελλάδα ανέπτυξε ανεξάρτητη ελληνική και ευρωπαϊκή πολιτική για τελευταία φορά. Δυστυχώς.

Γιώργος Παπαδόπουλος - Τετράδης

Το παρακάτω άρθρο καταγράφει πέρα για πέρα αληθινά γεγονότα και μάλιστα με ηπιότητα, παραλείποντας, ίσως από άγνοια, τη συμφωνία με τη Μόσχα για δεύτερο αγκυροβόλιο του ρωσσικου στόλου κάτω από τα Αντικύθηρα και ένα ακόμα στο Β Αιγαίο, εκεί που οι Τούρκοι διχοτομούν το πέλαγος και επιχειρούν με συχνότητα. Καθώς επίσης και την προμήθεια ικανου αριθμού εξειδικευμένου πολεμικού υλικού για τη φύλαξη των χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων.

Δυστυχώς για τη λεγόμενη δημοκρατική παράταξη, η περίοδος που περιγράφεται είναι μιας δεξιάς διακυβέρνησης, η οποία τόλμησε ο,τι δεν τόλμησαν ούτε οι εκσυγχρονιστές της τάχα εθνικής ανεξαρτησίας, ούτε οι επόμενες «δημοκρατικές» κυβερνήσεις της τάχα σοσιαλιστικής αριστεράς και της τάχα επαναστατικής αριστεράς.

Φυσικά, οι αμερικανόφιλοι αμερικανοδουλοι της χώρας, που διαβιουν σε όλο το πολιτικό φάσμα γιατί και η βλακεία και τα λεφτά και τα πόστα είναι πολλά, παπαγαλίζουν το παραμύθι, ότι η κυβέρνηση εκείνη οδήγησε τη χώρα στη χρεωκοπία και στα μνημόνια, κάνοντας πως δεν ξέρουν ότι η κρίση δημιουργήθηκε εξ αιτίας της ψηφοθηρίας του Κλίντον με τα μη εξυπηρετούμενα στεγαστικά δάνεια, που οδήγησε στην κατάρρευση των αμερικανικών Τραπεζών, αφηνοντας τις ευρωπαϊκές Τσαπεζες με κουρελόχαρτα στη θέση των αμερικανικών μετοχών και ομολόγων, με τα οποία ήταν γεμάτες.

Αμερικανικά σχέδια συγκυριαρχίας στο Αιγαίο

Του Κώστα Δημητριάδη

από τον Δρόμο της Αριστεράς

Τις τελευταίες μέρες και ειδικότερα μετά τη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν στην Άγκυρα (11/2), έρχονται στο φως πιο ανάγλυφα σχεδιασμοί που επί αρκετό διάστημα κυοφορούνται «στη σκιά». Διαφορετικά νήματα εξελίξεων συγκλίνουν. Σε τι;

Σε πρώτο πλάνο, οι ΗΠΑ της εποχής Τραμπ παρεμβαίνουν άμεσα και χοντροκομμένα. Πάνε «να κόψουν και να ράψουν στα μέτρα τους» την ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής. Με τις «λύσεις» που απεργάζονται και έχουν στον πυρήνα τους την προώθηση ενός «μεγάλου Ισραήλ». Με τη διάλυση της Συρίας και τώρα με τη μεθοδευόμενη επίθεση με στόχο τον διαμελισμό του Ιράν να είναι στο επίκεντρο των επιδιώξεών τους. Ενταγμένοι μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο έρχονται –και μάλιστα εξ όσων αποκαλύπτονται, σύντομα, με ορίζοντα το 2027‒ σχεδιασμοί για προκρούστειες μοιρασιές του Αιγαίου, και της Ανατολικής Μεσογείου. Και βεβαίως για αντίστοιχες «λύσεις κλεισίματος» του Κυπριακού.

Η δουλειά έχει ανατεθεί σε πρόσωπα του περιβάλλοντος Τραμπ (έξω από την παραδοσιακή γραφειοκρατία της αμερικανικής διπλωματίας). Στους πρέσβεις των ΗΠΑ σε Άγκυρα και Αθήνα – τον Τ. Μπάρακ και την Κ. Γκίλφοϊλ αντίστοιχα και σ’ έναν διαχρονικό άνθρωπο ειδικών αποστολών, τον Ρ. Γκρενέλ. Ο τελευταίος, που παλαιότερα είχε υπάρξει βασικός παράγοντας των αμερικανικών «σχεδίων» για το Κοσσυφοπέδιο, τώρα αποκαλύπτεται ότι ως σύμβουλος του Αμερικανού προέδρου μαγειρεύει με γοργό βηματισμό από το παρασκήνιο την παρουσίαση συγκεκριμένων σχεδίων.

Εξάρτηση από αμερικανικές “υποδομές κυριαρχίας”

Πρόκειται για τη ζωή σας, την υγεία σας, τα εισοδήματα σας, τις δουλειες σας.

Η κυβέρνηση, το κράτος και όλη η ιδιωτική ζωή, στα αυτιά, τα μάτια και τα χέρια ιδιωτικών εταιριών παρακολούθησης και διαχείρισης.

_____________________

Απο το Αρθρο της Franziska Bria στην Monde diplpmatique :UNITED STATES OF PALANDIR

Αυτές είναι οι αναλογικές επιπτώσεις σε Ευρώπη και Ελλάδα της διείσδυσης της Palantir στις αμερικανικές  τεχνολογικές πλατφόρμες (λόγω πληθώρας ειδικών εκφράσεων κατέφυγα για αξιόπιστη μεταφραστική απόδοση πολλάκις στην ΤΝ ).

🇪🇺 1. Ερμηνεία για την Ευρώπη

Η Bria υποστηρίζει ότι η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια σιωπηλή αλλά βαθιά εξάρτηση από αμερικανικές τεχνολογικές πλατφόρμες — όχι μόνο στα social media ή στο cloud, αλλά στον πυρήνα της κρατικής λειτουργίας.

🔹 1. Εξάρτηση από αμερικανικές “υποδομές κυριαρχίας”

Πολλές ευρωπαϊκές χώρες χρησιμοποιούν:

 • Palantir για αστυνομική ανάλυση δεδομένων

 • AWS, Azure, Google Cloud για κυβερνητικές υπηρεσίες

 • SpaceX/Starlink για κρίσιμες επικοινωνίες

 • Palantir Foundry για οικονομικά, υγεία, πανδημίες

 • Microsoft/Oracle για δημόσια αρχεία και νοσοκομεία

Αυτό σημαίνει:

➡️ Η ευρωπαϊκή κρατική λειτουργία «τρέχει» πάνω σε αμερικανικά συστήματα.

➡️ Η ψηφιακή κυριαρχία γίνεται εικονική, όχι πραγματική.

🔹 2. “Διπλή εξάρτηση”

Ακριβό μου αμερικανικό αέριο. Από τον Αλέξη Τσίπρα στον Μητσοτάκη ! Ο Ν. Μαριάς βάζει τέρμα στηννκοροϊδία.

Ο κ. Νότης Μαριάς κυριολεκτικά «ξετινάζει» τις φανφαρονικές δηλώσεις περί μετατροπής της Ελλάδας σε «ενεργειακό κόμβο», αποκαλύπτοντας με στοιχεία ότι πρόκειται μια ιστορία που «δουλευόταν» εδώ και αρκετά χρόνια. Από την εποχή Τσίπρα , φθάσαμε στην περίοδο Μητσοτάκη. Επί πρωθυπουργίας του πρώτου προχώρησε, επί ημερών του δεύτερου ολοκληρώθηκε!

Το αποτέλεσμα είναι ότι οι Έλληνες πολίτες θα βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για πληρώσουν το πολύ ακριβότερο αμερικανικό LNG!
Όσο για τις «επενδύσεις» που θα γίνουν για τις απαραίτητες εγκαταστάσεις που θα υποστηρίξουν του σχέδιο, ο κ. Μαριάς με στοιχεία και αριθμούς αποδεικνύει ότι όλα αυτά θα πληρωθούν από τους πολίτες καθώς οι «επενδυτές» δεν βάζουν σχεδόν τίποτα από τα γεμάτα ταμεία τους!