Το αγκάθι στο πλευρό: Το Ιράν των Αγιατολάχ και η Μακρά Σκιά της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας

από τον Sergio Saraceni - 16 Ιανουαρίου 2026

Πηγή: 2dipicche.news

Σε έναν κόσμο όπου η γεωπολιτική συνυφαίνεται με ιδεολογικές αφηγήσεις, το μετα-επαναστατικό Ιράν αντιπροσωπεύει ένα επίμονο αίνιγμα, ένα προπύργιο αντίστασης που, από το 1979, αμφισβητεί την παγκόσμια ηγεμονία των ΗΠΑ.
Η Ισλαμική Επανάσταση, με επικεφαλής τον Αγιατολάχ Χομεϊνί, δεν ήταν μόνο μια εσωτερική ανατροπή του καθεστώτος του Σάχη Ρεζά Παχλεβί - ενός πιστού συμμάχου της Ουάσινγκτον, του οποίου τα ενδιαφέροντα στοιχεία, ωστόσο, θα χρειαστεί να αναλύσουμε αργότερα - αλλά μια πράξη αποστασίας από το δυτικό σύστημα, μια ριζική απόρριψη του καπιταλιστικού και ιμπεριαλιστικού μοντέλου που επέβαλε η Αμερική.

Έκτοτε, το Ιράν των Αγιατολάχ στέκεται ως αγκάθι στο πλευρό της αστραφτερής αυτοκρατορίας, ένα αδιάσειστο εμπόδιο για την πλήρη κυριαρχία στη Μέση Ανατολή. Είναι μια ιστορία αντίστασης που αξίζει να γιορταστεί όχι από φανατισμό, αλλά για το βαθύ μάθημά της για την κυριαρχία και τον αγώνα κατά της μονοπολικότητας.

Το μοιραίο έτος 1979.

Αναλογιζόμενοι εκείνο το μοιραίο έτος του 1979, γίνεται σαφές ότι η επανάσταση δεν ήταν απλώς ένα θρησκευτικό πραξικόπημα, αλλά μάλλον ένα λαϊκό κίνημα που ένωσε τους Σιίτες, τους κοσμικούς διανοούμενους και τους μειονεκτούντες ενάντια σε ένα καθεστώς που θεωρούνταν μαριονέτα της Δύσης.

Η επίθεση στο Ιράν είναι πόλεμος ενάντια στον σινορωσικό άξονα και στους BRICS

Νίκος Σίμος

Για χρόνια ο υπ’ αριθμόν ένας εχθρός του Ισραήλ ήταν το Ιράν

Είναι το αρχαίο έθνος των Περσών, το Σιιτικό Ιράν, που γνωρίζει, καλύτερα παντός άλλου στον αραβικό κόσμο, τον ρόλο και τις γεωπολιτικές προεκτάσεις που δημιουργούν οι ενέργειες του Ισραήλ στην ευρύτερη ζώνη της Μ Ανατολής, που είναι καθοδηγούμενες είτε από τον νεοαγγλοσαξονικό μεγαλοϊδεατισμό είτε – τα τελευταία τριάντα χρόνια εμφατικά – από το διεθνές παγκοσμιοποιητικό κέντρο, που μέσα από τις επάλληλες ακροδεξιές πολιτικές διοικήσεις των Σιωνιστών – στις οποίες εμπλέκονται οι θρησκευτικές δοξασίες με τις γενικότερες γεωπολιτικές στοχεύσεις του Διεθνούς κέντρου της δυτικότροπης παγκοσμιοποίησης – χρησιμοποιείται το κράτος του Ισραήλ και το κράτος των νεοαγγλοσαξόνων (ΗΠΑ) – σαν εργαλεία της απόλυτης επιβολής του νεοφεουδαλισμού στον πλανήτη

Έχω από το 2019 αρθρογραφήσει για την επιδιωκόμενη «τελική αναμέτρηση» την οποία σχεδιάζει χρόνια τώρα  το παγκοσμιοποιητικό κέντρο στον άλλοτε Δυτικό κόσμο, αναγνωρίζοντας σαφώς ότι το νεοφεουδαλιστικό σχέδιο της «παγκοσμιοποίησης» και η μορφή του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού απέτυχε δημιουργώντας μια φούσκα τετράκις εκατομμυρίων δολαρίων,  έχοντας υποθηκεύσει μόνιμα το μέλλον των κοινωνιών του άλλοτε Δυτικού κόσμου τουλάχιστον.

Έχω από καιρό επισημάνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση συμφωνίας καταμερισμού και ειρήνης ανάμεσα στα καπιταλιστικά στρατόπεδα της ήδη ηττημένης Δύσης και των αναδυόμενων δυνάμεων της Ανατολής και του Παγκόσμιου Νότου

Κατέγραψα πρώιμα ότι η άνοδος των νεοσυντηρητικών στις ΗΠΑ υπό τον ανερμάτιστο και πομφολυολάγνο  Τράμπ  δεν θα φέρει την ειρήνη στον κόσμο και ότι ο επαρμένος και αντιφατικός δισεκατομμυριούχος  που εκτελεί χρέη προέδρου στις ΗΠΑ είναι επικίνδυνος πολιτικά και εύκολο «εργαλείο» στα χέρια των νεοσυντηρητικών deep states που καθοδηγούνται από το παγκοσμιοποιητικό κέντρο, ώστε δυνητικά  να επισπεύσει την επιζητούμενη «τελική αναμέτρηση» που μπορεί να είναι  ή να καταστεί και όλεθρος για ολόκληρο τον πλανήτη

Οι εναρκτήριες επιθέσεις του Ισραήλ στις 13 Ιουνίου κατάφεραν πλήγμα στο Ιράν, με αποτέλεσμα να χτυπηθούν βασικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του εργοστασίου εμπλουτισμού ουρανίου στη Natanz, και να δολοφονηθούν περίπου 30 ανώτεροι στρατιωτικοί διοικητές και εξέχοντες πυρηνικοί επιστήμονες.

Όμως η συνέχεια για το Ισραήλ και το ακροδεξιό Σιωνιστικό καθεστώς Νετανιάχου δεν ήταν ανάλογη

Στις 14 Ιουνίου, το Ιράν απάντησε με πυραυλικές επιθέσεις , σκοτώνοντας 5 ανθρώπους και τραυματίζοντας περισσότερους από 20 άλλους στο βόρειο Ισραήλ.

Αναφέρθηκαν επίσης ζημιές σε διυλιστήριο κοντά στο λιμάνι της Haifa.

Το Ιράν εξαπέλυσε αρκετές επιπλέον πυραυλικές επιθέσεις στις 15 Ιουνίου.

Οι κεντρικές πόλεις Bat Yam και Rehovot επλήγησαν σοβαρά, 11 άνθρωποι σκοτώθηκαν, ένας αγνοείται και πάνω από 200 τραυματίστηκαν.

Στις 15 Ιουνίου, μια ισραηλινή επιδρομή στην ιρανική πρωτεύουσα, Τεχεράνη, σκότωσε τον αρχηγό των πληροφοριών του IRGC, Ταξίαρχο Mohammad Kazemi, και τον αναπληρωτή του, στρατηγό Hassan Mohaqiq.

Γιώργος Αϋφαντής: Οι προεκτάσεις της πρόσφατης εύθραυστης εκεχειρίας ΙΡΑΝ - ΙΣΡΑΗΛ και η ελληνική "απραξία '.

Ο πρέσβης ε.τ Γιώργος Αϋφαντής , σχολιάζει στον 98.4 τις βασικές παραμέτρους της εύθραυστης εκεχειρίας Ισραήλ- Ιράν με την σφραγίδα Τράμπ, τις προεκτάσεις της στο εσωτερικό τόσο του Ιράν, όσο και του Ισραήλ, αλλά και τις συνέπειες που θα έχει την μεγάλη γεωπολιτική σκακιέρα. 

Τονίζει , πως οι εξελίξεις αναβαθμίζουν γεωστρατηγικά τον ρόλο της Τουρκίας, δηλώνει ότι δεν αντιλαμβάνεται την διαφορετική αφήγηση περί σύγκρουσης της με το Ισραήλ, όταν μάλιστα η Συρία έδειξε το αντίθετο σε επίπεδο διευθετήσεων. 

 Ο κ. Αϋφαντής , αντίθετα εκτιμά ότι η Ελλάδα θα έπρεπε άμεσα να αναστοχαστεί ακόμη και σε στρατιωτικό επίπεδο τι σημαίνει αεροπορική υπεροπλία από την μία αλλά και βαλιστική ικανότητα πειστικών απαντήσεων από την άλλη και κυρίως να προχωρήσει σε κινήσεις με στρατηγική βάθους, με πρώτη την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία, ώστε να "εμπλέξει" σε δικαιοπολιτικές καταστάσεις με προσφυγές σε διεθνή δικαστήρια για τις θαλάσσιες ζώνες, χώρες που τυχόν θα είχαν άλλη γνώμη , όπως η Λιβύη και η Αίγυπτος, από την στιγμή που είναι μέλη της σύμβασης για το δίκαιο της Θάλασσας , δημιουργώντας έτσι κι ένα νομικό διεθνώς δεδικασμένο, για τις θαλάσσιες ζώνες μεταξύ όμορων παράκτιων και νησιωτικών χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο .


ΠΗΓΗ:https://youtu.be/2fSpj9p5Rys?si=XTxRpRj5hHdP8hXC
Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Ποιος τελικά είναι ο “λογαριασμός” του “Πολέμου των δώδεκα ημερών”

25/06/2025

EPA/ABEDIN TAHERKENAREHΜΗΤΡΑΛΕΞΗΣ ΣΩΤΗΡΗ

Τα βασικά αποτελέσματα της παρούσας φάσης του πολέμου Ισραήλ-Ιράν, μπορούν να συνοψισθούν ως εξής: 

Πρώτον, το Ιράν, πλέον, πέπρωται να προχωρήσει για πρώτη φορά στην ανάπτυξη πυρηνικού όπλου, ως της μόνης πραγματικής εγγύησης αποτροπής. 

Δεύτερον, μπορεί να αντέξει και να απορροφήσει πολυήμερο βομβαρδισμό, με συσπείρωση του πληθυσμού του γύρω από την ηγεσία, χωρίς να χρειαστεί στρατιωτική βοήθεια τρίτου κράτους και χωρίς να χρειαστεί να προβεί στο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ.

Τρίτον, το Ισραήλ απέδειξε πως δεν μπορεί να διεξαγάγει έναν διακρατικό πόλεμο έναντι σοβαρού αντιπάλου με συμβατικά μέσα, χωρίς τη βοήθεια των ΗΠΑ, 

αλλά – τέταρτον και ακόμα πιο σημαντικό – ότι είναι αδύνατο να αντέξει έναν πόλεμο φθοράς με διάρκεια, με την αντιβαλλιστική του άμυνα να έχει σαφή ημερομηνία λήξης/εξάντλησης∙ όλα αυτά καταγράφονται και σημειώνονται επισταμένως από όλα τα εγγύς και μακράν κράτη.

Το ζήτημα είναι τεράστιο και η τεκμηρίωση που επιδέχεται πελώρια, αναγκαστικά όμως μένουμε σε μια τηλεγραφική έκθεση:

Νότης Μαριάς:«Η πόρτα του φρενοκομείου έχει ανοίξει»!

«Η πόρτα του φρενοκομείου έχει ανοίξει»!

 Ο Νότης Μαριάς πρώην ευρωβουλευτής και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, μιλά για την κρίση και τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, επισημαίνοντας ότι η αποδοχή της…προληπτικής αυτοάμυνας που επικαλούνται ΗΠΑ και Ισραήλ, είναι άκρως επικίνδυνη, ειδικά για την Ελλάδα!

Ο κ.Μαριάς εξηγεί ότι η Τουρκία έχει αρχίσει εδώ και χρόνια να «χτίζει» τη θεωρία της «προληπτικής αυτοάμυνας», ισχυριζόμενη ότι …κινδυνεύει από την Ελλάδα και τους εξοπλισμούς της! Το έχει πει και ο Ακάρ, πρώην Αρχηγός των τουρκικών ΕΔ και πρώην υπουργός Άμυνας.

Τι κάνει η Ελλάδα για να αντιμετωπίσει αυτόν τον κίνδυνο και να αντιμετωπίσει το κουρέλιασμα του «διεθνούς δικαίου»;

Απολύτως τίποτα. Η παρουσία μας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ήταν για μία ακόμη φορά απογοητευτική. Δεν τολμήσαμε να πούμε τίποτα, ούτε καν να αναφέρουμε τις ΗΠΑ για την επίθεση στο Ιράν. Δεν τολμήσαμε καν να θέσουμε το ζήτημα της Τουρκίας, η οποία δεν είναι μυστικό ότι έχει βάλει μπροστά τα σχέδια της για πυρηνικό πρόγραμμα ,με στόχο προφανώς να αποκτήσει κι αυτή πυρηνικά όπλα.

ΕΠΙΘΕΣΗ ΙΣΡΑΗΛ - ΗΠΑ ΣΤΟ ΙΡΑΝ Η μεγάλη εικόνα των ανταγωνισμών δείχνει τις αιτίες πίσω από τα προσχήματα

Ο Διεθνής Διάδρομος Μεταφορών Βορρά - Νότου (INSTC)
Πίσω από τα προσχήματα και την προπαγάνδα του Ισραήλ και των συμμάχων του, η μεγάλη εικόνα της Μέσης Ανατολής και του ρόλου του Ιράν δίνει απαντήσεις για τα πραγματικά αίτια της ιμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης και το υπόβαθρο της πολεμικής σύγκρουσης που κορυφώνεται τις τελευταίες μέρες.

Το Ιράν βρίσκεται σε ένα στρατηγικό σταυροδρόμι, αποτελώντας σημαντικό σημείο διέλευσης για τη Μέση Ανατολή, τον Περσικό Κόλπο, την Κεντρική Ασία, τον Καύκασο και την ινδική υποήπειρο, καθώς και για τρεις θάλασσες, την Κασπία, την Περσική και τη Θάλασσα του Ομάν.

Η στρατηγική αυτή θέση και ο έλεγχός του επί του Στενού του Ορμούζ το καθιστούν κεντρικό παράγοντα τόσο στους περιφερειακούς όσο και στους παγκόσμιους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, με σημαντική θέση στο περίπλοκο πλέγμα συμμαχιών και αντιπαλοτήτων της Μέσης Ανατολής.

Το Στενό του Ορμούζ, το οποίο αποτελεί την πύλη για τον Περσικό Κόλπο, είναι ένα από τα πιο σημαντικά σημεία για τη μεταφορά πετρελαίου σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς περίπου το 20% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου διέρχεται από εκεί. Παράλληλα, το 75% των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου βρίσκονται στον Περσικό Κόλπο.

Γ. Αϋφαντής: "Άλμα στο κενό" μετά το "συντριπτικό" χτύπημα των ΗΠΑ στις εγκαταστάσεις του ΙΡΑΝ

Ο πρέσβης ε.τ Γιώργος Αϋφαντής μιλώντας στον 98.4, αναρωτήθηκε ποια είναι η στρατηγική της "επόμενης ημέρας" για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ , μετά και το "συντριπτικό" χτύπημα στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν. Διότι μια διαπραγμάτευση για τα πυρηνικά προγράμματα του Ιράν, πλέον θεωρείται μια υπόθεση που θα μπορούσε να κλείσει πολύ γρήγορα , κάτι που θα μπορούσε να συμβεί και πριν 10 ημέρες στο Ομάν, αν δεν μεσολαβούσε η επίθεση του Ισραήλ.

Είναι όμως αυτό το ζητούμενο ή στη πραγματικότητα οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν επιδιώκουν μόνο την εξάλειψη των πυρηνικών του προγραμμάτων, αλλά την πλήρη καθυπόταξη του με εγκατάλειψη της βαλλιστικής του στρατηγικής ως αμυντικό ατού, έως και την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν; Κάτι τέτοιο όπως σημειώνει, δεν είναι απλό αφενός και αφετέρου προϋποθέτει την μετατροπή του Ιράν σε μικρά κρατίδια απολύτως ελεγχόμενα, κάτι που οι Ιρανοί δεν το επιθυμούν είτε είναι καθεστωτικοί, είτε αντικαθεστωτικοί με ελάχιστες εξαιρέσεις.

Σήμερα, το μόνο κράτος στην περιοχή που διαθέτει πυρηνικά όπλα είναι το Ισραήλ, και τώρα, μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες, βομβαρδίζει το Ιράν, το οποίο δεν διαθέτει πυρηνικά όπλα .

Μαρία Ζαχάροβα: 

Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζ. Ντ. Βανς: 

"η Ρωσία και η Κίνα δεν θέλουν το Ιράν να αναπτύξει πυρηνικά όπλα. Πρόσθεσε ότι η διάδοση των πυρηνικών στη Μέση Ανατολή είναι μια "καταστροφή για όλους." 

Πρώτον, η Ρωσία και η Κίνα δεν θέλουν οι Ηνωμένες Πολιτείες να παρεμβαίνουν στις εσωτερικές τους υποθέσεις με οποιαδήποτε μορφή. Και όλοι όσοι κάνουν δηλώσεις για λογαριασμό, αλλά χωρίς οδηγίες από, τι; δύο χώρες μας θα έκαναν καλά να ξεκινήσουν με αυτό. 

Για παράδειγμα, μην προμηθεύετε το τρομοκρατικό καθεστώς του Κιέβου με θανατηφόρους πυραύλους, μην στρατιωτικοποιείτε την Ταϊβάν κ. λπ. 

Δεύτερον, η Ρωσία και η Κίνα μιλούν από μόνα τους: οι αντίστοιχες δηλώσεις για την επιθετικότητα του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών έχουν δημοσιευθεί από τα Υπουργεία Εξωτερικών και των δύο χωρών. 

Τρίτον, η Ρωσία και η Κίνα πιστεύουν ότι το Ιράν (όπως κάθε άλλη χώρα) μπορεί και πρέπει να καθορίσει τη δική του στρατηγική για την ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ιδίως τη ΝΡΤ, και άλλα κράτη μπορούν επίσης να οικοδομήσουν τη στάση τους σε αυτό σε διεθνή νομική βάση. 

 Τέταρτον, το Ιράν δημιούργησε ένα ειρηνικό άτομο, το οποίο έχει κάθε δικαίωμα να κάνει, και δεν δημιούργησε πυρηνικά όπλα, κάτι που έχει επιβεβαιωθεί επανειλημμένα τόσο από την ίδια την Τεχεράνη όσο και από τον ΔΟΑΕ. 

Αλέξανδρος Μπούφεσης: Η πολεμική σύγκρουση ΙΡΑΝ - ΙΣΡΑΗΛ και τα στρατηγικά όριά της

Ο Αλέξανδρος Μπούφεσης 

Μιλώντας στον 98.4 υποστήριξε ότι η επίθεση του Ισραήλ στις 13ης Ιουνίου, υπερέβη τα εσκαμμένα, ακόμα και για τα μέτρα και τα σταθμά του Νετανιάχου. 

Όχι μόνον έλαβε χώρα ενόσω οι διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν βρίσκονταν εν εξελίξει, αλλά το σύνολο των αντικειμενικών Στόχων του Ισραήλ ήταν το ίδιο ουτοπιστικό με αυτό του 2006, δηλαδή η καταστροφή των πυρηνικών και πυραυλικών εγκαταστάσεων της χώρας.

 Χωρίς μάλιστα την υπόσχεση της συνδρομής των Αμερικανικών στρατηγικών βομβαρδιστικών Β-2 τα οποία φέρουν τις διατρητικές GBU-57/B, ικανές να διαπεράσουν δεκάδες μέτρα στρώσεων οχυρώσεων και σκυροδέματος.

 Σε μια αστραπιαία επιχείρηση περισσότερων από 200 αεροσκαφών, το Ισραήλ αναμφίβολα έκανε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα από τον Πόλεμο των 7 Ημερών, το 1967, να επιτύχει ολοκληρωτικό αιφνιδιασμό και να αρχίσει να απεργάζεται τις αντιαεροπορικές στρώσεις της χώρας.

 Στη συνέχεια έπληξε τις τρεις μεγαλύτερες πυρηνικές εγκαταστάσεις Νατανζ, Φόρντο και Ισφαχάν με αποτέλεσμα να προκαλέσει εκτεταμένες δε, υπέργειες μόνο δε καταστροφές. Και κάπου στο πίσω μέρος των αντικειμενικών σκοπών, χωρίς να αποτελούν επίσημους στόχους, βρισκόταν μια δυνάμενη εξέγερση των Ιρανών εναντίον του καθεστώτος και μια εκμηδένιση του μεγαλύτερου από τους υπαρξιακούς κινδύνους που ταλανίζουν το Ισραήλ από την ημέρα της ιδρύσεώς του.

Την νύχτα που ακολούθησε την μέρα των αδυσώπητων χτυπημάτων, το Ιράν απάντησε σε μια όχι και τόσο όσο παρουσιάζεται από τα Μίντια, μαζική απάντηση, αλλά με υπερ-υπερηχητικούς πυραύλους εντούτοις, εκκινώντας την επιχείρηση True Promise III.

Γιάννη Ραχιώτης για ΙΡΑΝ - ΙΣΡΑΗΛ

Ο Γιάννης Ραχιώτης είναι δικηγόρος και μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Το κανάλι έχει σαν στόχο την δημιουργία γέφυρας μεταξύ Ελλήνων της Αυστραλίας με τους Απανταχού Έλληνες.

Γιώργος Αυφαντής:Ισραήλ - Ιράν. Το παρασκήνιο του πολέμου, οι κίνδυνοι.

Το Ισραήλ εδώ και χρόνια σχεδίαζε, ζητούσε ή και απαιτούσε από τις ΗΠΑ να γίνει στρατιωτικό χτύπημα στο Ιράν. Η Ουάσινγκτον δεν ικανοποιούσε την επιθυμία του Ισραήλ. 

Τώρα το χτύπημα έγινε και όπως λένε οι ισραηλινοί υπήρξε συνεννόηση με τον Τραμπ. Γιατί τώρα και πως ο Αμερικανός πρόεδρος συναίνεσε;

Ο πρέσβυς ε.τ Γιώργος Αυφαντής αναλύει τα δεδομένα και συνδέει όσα γίνονται στο εσωτερικό των ΗΠΑ με το χτύπημα του Ισραήλ στο Ιράν. 

Ο Τραμπ έχει μεγάλα εσωτερικά προβλήματα και αυτά τον καθιστούν ευάλωτο έναντι του ισχυρού ισραηλινού λόμπι.

Τι προσπαθεί να πετύχει το Ισραήλ και με στρατιωτική βία;

 «Αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν», απαντά ο κ.Αυφαντής. Πόσο πιθανό είναι να το πετύχει;

Ο πρέσβυς ε.τ Γιώργος Αυφαντής έχει υπηρετήσει στην Τεχεράνη. Γνωρίζει το Ιράν και την κοινωνία του όσο ελάχιστοι στην Ελλάδα. Γι΄αυτό και η άποψη του έχει μεγάλη σημασία.
Θεωρεί ότι το Ισραήλ θα εμπλακεί σε ένα μακρύ πόλεμο αλλά είναι απίθανο να πετύχει αυτό που επιδιώκει, δηλαδή να επιβάλλει δικό του καθεστώς στο Ιράν. Η ιρανική κοινωνία είναι έτοιμη να πολεμήσει, ακόμη και όσοι διαφωνούν με το σημερινό καθεστώς. Το έχουμε δει να συμβαίνει και στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ.

Επιπλέον, όπως σημειώνει ο κ.Αυφαντής «το να επικαλείται το Ισραήλ το δικαίωμα στην άμυνα, είναι ανέκδοτο».

 Όπως και ότι μπορεί το Ισραήλ να είναι η θρυαλλίδα του Γ΄Παγκοσμίου Πολέμου.

ΠΗΓΗ: https://youtu.be/-guBdRkMVL8?si=IQ5INvBrZsKDt9Zu

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Στ. Λυγερός: Πάμε σε γενικευμένη κρίση στη Μέση Ανατολή