Προεκλογικό τοπίο σε στυλ «TheHellinikon»

Ρευστότητα και ανακύκλωση του πολιτικού συστήματος, εν μέσω «ταραγμένων νερών»

του Ρούντι Ρινάλντι

Εισαγωγή: Για να ξέρουμε πού βαδίζουμε

Ήταν το 2021, Μάρτιος μήνας, που στη Βουλή ψηφίστηκε η σύμβαση για το «Ελληνικό», το οποίο κυριολεκτικά χαρίστηκε στον όμιλο Λάτση (και σε εταιρείες που ανέλαβαν τμήματα της «κατασκευής και τροποποίησης» όλης της περιοχής). Η σύμβαση υπερψηφίστηκε από 264 βουλευτές (Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ), και καταψηφίστηκε από 33 (ΚΚΕ, Ελληνική Λύση, ΜέΡΑ25). Ήταν τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε 31%, ως αξιωματική αντιπολίτευση από τις εκλογές του 2019, με πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα. Και, για να μην ξεχνιόμαστε, η πρώτη κύρωση της σύμβασης είχε γίνει επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με τον νόμο 4422/2016, που υπερψηφίστηκε από 274 βουλευτές (ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ., Δημοκρατική Συμπαράταξη, δηλ. ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι, ΑΝΕΛ και Ένωση Κεντρώων).

Σήμερα βλέπουμε τον ουρανοξύστη «TheHellinikon» να κτίζεται σαν ένα προσβλητικό έκτρωμα που αλλάζει άρδην τη φυσιογνωμία της περιοχής. Μάλιστα πρόκειται να ανεγερθούν κι άλλοι υψηλοί ουρανοξύστες (6 συνολικά, για εμπορικές χρήσεις, καζίνο κ.λπ.). Συμβολικά κάθε τόσο τα ΜΜΕ μας πληροφορούν πότε έφτασε το TheHellinikon τα 103 μέτρα, πότε τα 150 μέτρα, πώς τώρα είναι ήδη το ψηλότερο κτίριο στην Αττική, και πότε θα φθάσει τα 200 μέτρα. Η δε φωτογραφία όπου φαίνεται η Ακρόπολη και στο βάθος ο «πύργος»-έκτρωμα δείχνει πόσο αλλάζει συνολικά το τοπίο της μεταπρατικής Ελλάδας στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Το TheHellinikon είναι πλέον ένα σύμβολο αυτού του μοντέλου της νέας αποικιοποίησης, την οποία προωθεί ένα καρτελοποιημένο πολιτικό σύστημα σε συνεργασία με ελίτ και ομίλους, ελληνικούς και ξένους. 

Το τείχος του Δέματος: Το “Σινικό Τείχος” της Αττικής που εκτείνεται από την Πάρνηθα μέχρι τo Αιγάλεω

Τη δεκαετία του ’20 το περιέγραφαν ως ένα τείχος που εκτεινόταν πέραν των έξι χιλιομέτρων και αποτελείτο από πελεκητούς ογκώδεις λίθους.

Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Στέρλινγκντάου ήταν ένα από τα πλέον καταπληκτικά και μυστηριώδη μνημεία της ελληνικής αρχαιότητας που έμοιαζε με το οχυρό των Ίνκας στο Σασαχουαμάν του Περού. Ονομάστηκε «Δέμα» γιατί ήταν η σύνδεση των νοτιοδυτικών πλαγιών της Πάρνηθας με την οροσειρά Αιγάλεω.

Στα βορειοανατολικά του Ασπροπύργου, γύρω στα 2,5 χιλιόμετρα δυτικά των Άνω Λιοσίων, στο στενό πέρασμα μεταξύ Αιγάλεω και Πάρνηθας, βρίσκεται εκτεταμένο αρχαίο τείχος γνωστό ως «Δέμα» ή «Δέσις». Η ονομασία αυτή δεν είναι αρχαία· την επινόησαν οι κάτοικοι της περιοχής κατά τη Μεταβυζαντινή περίοδο, πιθανότατα στις αρχές του 19ου αιώνα, καθώς το τείχος «έδενε» τα δύο βουνά, κλείνοντας τη μεταξύ τους δίοδο.

ΠΗΓΗ - Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Σκέψεις για τη ανείπωτη τραγωδία... Κάτι πρέπει να κάνουμε... Να τα αλλάξουμε όλα!!!

29 Ιουνίου 2007, με ανάλογα συναισθήματα στην καρδιά το μάτι πέφτει στο πρωτοσέλιδο του "Βήματος": "Αμερικανική δυσφορία για το νέο αγωγό του αερίου".

Παρακάτω με φόντο τις φωτιές στην Αθήνα, ωμή προειδοποίηση:

 "ΠΡΟΣΟΧΗ! Το παιχνίδι είναι μεγάλο και η χώρα είναι μικρή...να μη γίνει η χώρα στόχος εκδικητικής μανίας... διότι όλοι γνωρίζουμε πως αντιδρούν οι μεγάλες δυνάμεις". 

 Για την ιστορία, ακολούθησαν οι πυρκαγιές στη Ηλεία, η προσπάθεια δολοφονίας Καραμανλή, το πρώτο μνημόνιο από τους πρόθυμους.

Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ είχε άλλη οπτική για τα πολιτικά πράγματα. Τώρα στην κυβέρνηση μιλά για ασύμμετρες απειλές!!! Οι καιροί και τα πρόσωπα αλλάζουν το θύμα είναι το ίδιο ο ελληνικός λαός...

Δε θέλω να σκεφτώ πως η καταστροφή των Γερανείων από την πύρινη λαίλαπα, εξυπηρετεί τα σχέδια για εξόρυξη βωξίτη!!!

Διαβάστε περισσότερα σε ανάρτηση της ιστοσελίδας ΚΑΤΙΟΥΣΑ:

ΕΔΩ , 

Θέρος – τρύγος – πόλεμος – ΟΧΙ στα ορυχεία βωξίτη στα Γεράνεια Όρη, 15-09-2017

Δεν γνωρίζω αν ισχύουν οι θεωρίες συνωμοσίας περί "ασύμμετρων απειλών", όπως ξανακούσαμε και το 2007, γνωρίζω όμως ότι πίσω από την εθνική τραγωδία υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες ολόκληρου του πολιτικού συστήματος, που νομιμοποιούσε προεκλογικά επί δεκαετίες τα αυθαίρετα που χτίζονταν μέσα στα δάση, επιβραβεύοντας και διευκολύνοντας τους εμπρηστές και τους οικοπεδοφάγους. Οι φωτογραφικές που ακολουθούν είναι πρόσφατες και το αποδεικνύουν.

Η πυρκαϊά μπορεί να είναι κάτι που μπορεί να έρθει και από ανθρώπινη αμέλεια που θα ευνοηθεί από τις καιρικές συνθήκες τους θερινούς μήνες.  Όμως, η έλλειψη διαχρονικά, σχεδίου αντιμετώπισης από τους κυβερνώντες, καθιστούν τη καταστροφή  φυσικό φαινόμενο και όμως δεν είναι.  

Κάθε φορά που συμβαίνει το κακό βιώνουμε το συλλογικό πένθος αλλά στιγμιαία.  Η αυτοκριτική απουσιάζει από τον τόπο. Ακόμη και στην περίπτωση πυρκαγιάς από αμέλεια και όχι από εμπρησμό δεν τηρήθηκαν οι προστατευτικοί νόμοι και ξεφύτρωσαν στη θέση του καμένου δάσους αυθαίρετα.

Σπίτια, βίλες, καλύβες, ξενοδοχεία! Ποιος έδωσε άδεια; Ποιος έδωσε ρεύμα; Ποιος έδωσε νερό; Ποιος τιμωρήθηκε; 

Πότε τιμωρήθηκε ο κρατικός λειτουργός που επέτρεψε να γίνει η αυθαιρεσία; 

Μάλιστα, σε αυτές τις περιπτώσεις υπήρχε και ο δεύτερος κερδισμένος της ιστορίας.  Είναι ο πολιτικός που με τα παραθυράκια στη νομοθεσία και τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων τιμήθηκε με το ψήφο των παράνομων οικιστών.

Αυτό που απαιτείται είναι η επανίδρυση της  χρεοκοπημένης ελληνικής πολιτείας.  Άμεση ανακύκλωση του φθαρμένου και διεφθαρμένου πολιτικού προσωπικού και των κομμάτων.  Η βασιλεία της αναξιοκρατίας, ο ωχαδερφισμός, η καρεκλοθηρία, το όπως να ΄ναι της ανοργανωσιάς, η έλλειψη κοινωνικής συνείδησης πρέπει να τελειώνει εδώ.  

Η πατρίδα έχει ανάγκη από νέο σχέδιο διακυβέρνησης, νέους πρωταγωνιστές, τους άξιους, αυτούς που έχουν αίσθηση καθήκοντος και πατρίδας, όσους έχουν γνώση της ιστορικότητας του τόπου, άλλως δεν σώζουμε τίποτα.

Γιώργος Τασιόπουλος

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα ΙΣΚΡΑ την δημοσίευση του Κυριάκου Κυριακόπουλου:

Η Λατρεία της Μεγαλόχαρης στας Αθήνας

εικ. Παναγία η Αθηνιώτισσα

Ένα ενδιαφέρον ιστορικό οδοιπορικό 

στην Αθήνα του παρελθόντος 
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Η Λατρεία* της Μεγαλόχαρης στας Αθήνας

«Σε καμμιά πόλη στον κόσμο δεν λατρεύτηκε* η Παναγία τόσο, όσο εδώ στην Αθήνα, και καμμιά πόλη ανάλογα με τον πληθυσμό της, δεν είχε τόσες εκκλησίες και Μοναστήρια κτισμένα στ’ όνομα της Θεομήτορος, όσα είχαν άλλοτε αι Αθήναι. Αυτό νομίζω πως οφείλεται σε δυο αξιοπρόσεχτα γεγονότα. Γεγονότα π’ έχουν συνδέσει την Παναγία με την πόλη του Φωτός και του Πνεύματος.

Ερχόμεθα στο πρώτο. Όπως μας λέγει η παράδοση της πίστης μας, όταν ο Χριστός αποφάσισε να πάρει από τον πρόσκαιρο κόσμο την Μητέρα του για να την έχει πλάϊ του, την ειδοποίησε τρεις μέρες πριν μ’ έναν Άγγελο Του. Μετά το άγγελμα αυτό, η Μεγαλόχαρη ανέβηκε στο Όρος των Ελαιών για να προσευχηθεί και να ευχαριστήσει το παιδί της. 

Ταυτόχρονα νεφέλαι άρπαξαν από τα πέρατα της γης τους Αποστόλους και τους έφεραν στο σπίτι της Παναγίας για να παρευρίσκωνται κατά την Κοίμησή Της, και εκεί άραντες το σώμα με ύμνους και ψαλμούς έφεραν εις το Χωρίον Γεθσημανή, και έθαψαν το πανάχραντό της σώμα.