Τουρκία και Ισραήλ

από Ευάγγελος Κοροβίνης

-26 Ιανουαρίου 2026

Η Τουρκία ήταν ανάμεσα στα πρώτα μουσουλμανικά κράτη που αναγνώρισαν το Ισραήλ, το 1949, έναν μόλις χρόνο μετα την ίδρυσή του. Η αναγνώριση αυτή υπήρξε απόρροια του φιλοδυτικού προσανατολισμού της Τουρκίας, που παρέμεινε σταθερός μέχρι και την δεκαετία του 2000. Επί 50 και πλέον έτη η Τουρκία διατήρησε καλές σχέσεις με το Ισραήλ, παρά τις διάφορες αραβοϊσραηλινές πολεμικές αναμετρήσεις που μεσολάβησαν, φροντίζοντας πάντα βέβαια να μην αποξενώνεται από τους Άραβες. Χρυσή εποχή στις σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, ήταν η δεκαετία του 1990, όταν τότε το Ισραήλ διεξήγαγε διαπραγματεύσεις με τους Παλαιστίνιους για την δημιουργία δικού τους ανεξάρτητου κράτους.

Τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν σταδιακα μετα την αναληψη της διακυβερνησης της Τουρκιας από τον Ερντογάν, το 2002. Το 2008 ξέσπασε η χρηματοπιστωτική κρίση που έπληξε κυρίως τις ΗΠΑ και την Ευρώπη και επιτάχυνε την μετάβαση σε έναν μετα-αμερικανικό κόσμο. Τα περιθώρια ελιγμών μεσαίων δυνάμεων, όπως η Τουρκία, αυξάνονται σταδιακά μετά το 2008 καθώς τα κενά ισχύος, που δημιουργούνται σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο, επιτρέπουν την αυτονόμηση μεσαίων δυνάμεων από τους Μεγάλους.

Στο νέο πολυπολικό πλέον διεθνές περιβάλλον η Τουρκία άρχισε να διεκδικεί έναν πιο φιλόδοξο ρόλο. Στα πλαίσια αυτά πρέπει να τοποθετηθεί και η χειροτέρευση των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ. Η αλληλεγγύη προς τους μουσουλμάνους και ειδικά τους Παλαιστίνιους ήταν απαραίτητο μέσο για την ικανοποίηση των νέων φιλοδοξιών της Τουρκίας. Προείκασμα της επιδείνωσης των σχέσεων των δυο χωρών ήταν η δημόσια αντιπαράθεση μεταξύ του Ερντογάν και του προέδρου του Ισραήλ Σίμον Πέρες στο Νταβός το 2009.Το ρήγμα έγινε βαθύτερο, ένα χρόνο μετά, με την κρίση του φέρυ μποτ «Μαβί Μαρμαρά» στα ανοιχτά των ισραηλινών χωρικών υδάτων. Οι τουρκοϊσραηλινές σχέσεις έφτασαν στο χαμηλότερο επίπεδο τους των τελευταίων δεκαετιών.

Η Συρία φλέγεται

Ιμπραήμ Χατζηκαρσλί

Πώς έχουμε φτάσει εδώ; Τι γίνεται στη Συρία εδώ και ένα χρόνο; Και γιατί φαινομενικά σύμμαχοι της Δύσης βάλλουν ο ένας εναντίον του άλλου;

Μόλις ένα χρόνο μετά την πτώση της μπααθικής κυβέρνησης του Μπασάρ αλ Άσαντ, η Συρία τυλίγεται ίσως και επίσημα ξανά στις φλόγες του εμφυλίου πολέμου. Στην πραγματικότητα η βία στη συριακή επικράτεια δεν σταμάτησε ποτέ, αφού οι σφαγές Αλαουιτών και Δρούζων μαζί με τις συνεχείς ισραηλινές επιχειρήσεις σημάδεψαν το 2025. Τώρα όμως, οι προοπτικές αλλάζουν αφού οι συνδυασμένες επιθέσεις του SDF (Syrian Democratic Forces), των Δρούζικων πολιτοφυλακών και του ισραηλινού στρατού έχουν αποδυναμώσει πλήρως την κυβέρνηση του Άχμεντ αλ Σαράα (πρώην αλ Τζολάνι) και ο νέος «συριακός στρατός» (στην πραγματικότητα ένα συνονθύλευμα Σουνιτών πολιτοφυλακών) αδυνατούν να απαντήσουν.

Ως εκ τούτου προκύπτουν κάποια ερωτήματα. Πώς έχουμε φτάσει ως εδώ; Τι γίνεται στη Συρία εδώ και έναν χρόνο; Και γιατί οι φαινομενικά σύμμαχοι της Δύσης βάλλουν ο ένας εναντίον του άλλου;

 

Η κόντρα Τουρκίας-Ισραήλ

Για να κατανοήσουμε πλήρως το γιατί η Συρία γίνεται ξανά επισήμως ένα πεδίο μάχης πρέπει να κατανοήσουμε και τη διαμάχη ανάμεσα στις δύο δυνάμεις που επηρεάζουν τη χώρα, και αυτές είναι η Τουρκία και το Ισραήλ.

Έγγραφο αποκαλύπτει τις προθέσεις του Αττίλα: Ο τουρκικός κόσμος να καταστεί κέντρο ισχύος στο παγκόσμιο σύστημα, είναι το σχέδιο του ισλαμιστή Ερντογάν για την ευρύτερη περιοχή

FILE PHOTO: Ο ισλαμιστής Ταγίπ Ερντογάν με τον Μαλαισιανό πρωθυπουργό στο Λευκό Παλάτι, στην Άγκυρα. Φωτογραφία μέσω Χ, Τουρκική Προεδρία, Recep Tayyip Erdoğan, @RTErdogan

08/01/2026

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ* – Λευκωσία

Ενα επεκτατικό και μεγαλεπήβολο σχέδιο επικράτησης του τουρκισμού, έχει καταρτίσει το καθεστώς Ερντογάν. Πρόκειται για στρατηγική επιδίωξη της Άγκυρας, η οποία χαρακτηρίζεται από τη μεγαλομανία του Τούρκου Προέδρου αλλά ταυτόχρονα συνιστά και μια απειλή για όλους όσους η κατοχική δύναμη θεωρεί εμπόδιο στην ενίσχυση και περαιτέρω αναβάθμιση της. Πρόκειται για ένα επεξεργασμένο σχέδιο, η εφαρμογή του οποίου θα υλοποιηθεί διά των δορυφόρων της Τουρκίας, των τουρκογενών κρατών.

Ο στόχος είναι όπως η Τουρκία αποτελέσει ένα μεγάλο και ισχυρό αυτόνομο πόλο στο διεθνές παιχνίδι, με εργαλείο τη στρατιωτική και οικονομική ισχύ και με ιδεολογία τον επεκτατισμό, τον ιμπεριαλισμό. Μια προσπάθεια που προδήλως «αγγίζει» την Ελλάδα και την Κύπρο.

Το σχέδιο αυτό περιλαμβάνεται στο «Έγγραφο Οράματος για τον Τουρκικό Κόσμο», που καταρτίστηκε από την Προεδρία Σχέσεων με τον Τουρκικό Κόσμο του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) και παρουσιάστηκε σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στα κεντρικά γραφεία του κόμματος, με τη συμμετοχή του Προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Συνεπώς είναι πολιτική του ίδιου του Τούρκου Προέδρου, του τουρκικού κράτους.

Αυτό που συναφώς προκύπτει από το έγγραφο είναι πως η Τουρκία μέσα από τις προτάσεις, άξονες συνεργασίας, που περιλαμβάνονται στο έγγραφο, στοχεύει να καταστήσει εν πολλοίς τα τουρκογενή κράτη, τουρκικές επαρχίες.
Αν και παραπέμπει σε μια θεσμοθετημένη δομή του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών, μέσω της οποίας θα αναπτυχθεί συνεργασία, οι επιδιώξεις είναι προφανείς. Μπορεί να παρουσιασθεί, στο τέλος, ως μια μορφή συνομοσπονδίας, αλλά στην ουσία θα είναι πλήρης η εξάρτηση των κρατών από την Τουρκία.

ΤΙ "ΛΑΔΩΣΕ" Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΜΕ ΤΑ 10δισ ΓΙΑ ΤΑ 20 EUROFIGHTERS AΠΟ ΤΗΝ Μ.ΒΡΕΤΑΝΙΑ & ΓΕΡΜΑΝΙΑ

QUIZ ΓΙΑ ΔΥΝΑΤΟΥΣ ΛΥΤΕΣ

ΤΙ "ΛΑΔΩΣΕ" Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΜΕ ΤΑ 10δισ  ΓΙΑ ΤΑ 20 EUROFIGHTERS AΠΟ ΤΗΝ Μ.ΒΡΕΤΑΝΙΑ & ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Συγκριτικά,  τα ίδιας τεχνολογίας και περίπου ιδιων δυνατοτήτων 24 μαχητικά αεροσκαφη Rafale, που αγοράστηκαν από την Γαλλία, μας κόστισαν (με καπέλο, συγκριτικά με την τιμή πώλησης τους στην Ινδία και Αίγυπτο) συνολικά περίπου 3,3 δισεκατομμύρια ευρώ. 

🔺️Η αρχική παρτίδα των 18 αεροσκαφών κόστισε γύρω στα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ και περιλάμβανε όπλα, εκπαίδευση και υποστήριξη, ενώ για τα έξι επιπλέον αεροσκάφη πληρώθηκαν 1,07 δισεκατομμύρια ευρώ. Συγκεκριμένα:

 ✔️Η πρώτη παρτίδα (18 αεροσκάφη): Περίπου €2,5 δισεκατομμύρια για 12  καινούργια αεροσκάφη και 6 μεταχειρισμένα, τα οποία κάλυψαν και συστήματα όπλων, την εκπαίδευση και τα κόστη υποστήριξης.

✔️Η δεύτερη παρτίδα (6 καινούργια αεροσκάφη): Περίπου €1,07 δισεκατομμύρια, tut compri.

Οπότε εύλογα προκύπτει το ερώτημα τι "ψώνισε" επιπρόσθετα με τα 7,5 περιπου δισ€ που "φεσώθηκε" ο πολυχρονεμένος μας Σουλτάνος από τους παραδοσιακούς υποστηρικτές της εξωτερικής πολιτικής της γείτονος σε σχέση με το:

✔️Πρόγραμμα ReArm και το πρόγραμμα SAFE της ΕΕ (το πώς "τρύπωσε" ή Τουρκία στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα, αναλύθηκε στο https://www.facebook.com/share/p/1FQaFMyNdo/ (με τις δικές μας ευλογίες δια της αδράνειας και των παλινωδιών της κυβέρνησης ΚυΜ):

✔️Στο παζάρι κρίσιμων ενεργειακών πόρων, που εκτυλίσσεται περί μια 5μερη διακυβερνητική για τις ΑΟΖ της Ανατολικής Μεσογείου, το Κυπριακό και τα ενεργειακά deals που μεταφέρει στις αποσκευές της η νέα μας τοποτηρήτρια των business plans της οικογένειας Τραμπ στην ευρύτερη περιοχή.

Όποιος/α βρει την απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα,  κερδίζει μια θέση  στην εξέδρα επισήμων μιας επόμενης παρέλασης τους στην Σαλονίκη.

(Η λύση του quiz, που εκθέτει ανεπανόρθωτα την κυβέρνηση του ΚυΜ, στα σχόλια #1 και #2 πιο κάτω)

Σώτη Τριανταφύλλου, ιδιαίτερα εύστοχη στα σημερινά ΝΕΑ(σελ41) για την Τουρκία

Από τα ΝΕΑ 19.10.2019

Δυστυχώς τα ΝΕΑ δεν δημοσιεύουν ελεύθερα στο διαδίκτυο τα άρθρα των συνεργατών τους, γι' αυτό και θα αναπαράγω ένα τμήμα από το άρθρο της Σώτης Τριανταφύλλου με τον τίτλο "Το ματς" που περιγράφει με τεκμηριωμένο τρόπο, δίχως υπεκφυγές, τις συνέπειες που έχει η στάση της Τουρκίας.

Συμπεραίνει ότι "ο στόχος της Τουρκίας δεν ήταν να γίνει "μέλος" της Ευρώπης, στόχος της ήταν και παραμένει η κυριαρχία της μέσω της δημογραφίας, της θρησκείας και του πολιτικού ισλάμ, της προοπτικής του χαλιφάτου. Ο κεμαλισμός δεν υπάρχει:η Τουρκία κινείται προς το πακιστανικό μοντέλο μέσα στη γενική αδιαφορία ή μέσα στην τρελή ευρωπαϊκή αισιοδοξία. Η ιστορία της είναι μια σειρά από γενοκτονίες, διπλωματική διπροσωπία, παντουρκισμό, κοινωνικό δαρβινισμό - προπάντων, η Τουρκία εμφορείται από το σύμπλεγμα κατωτερότητας των ελλειμματικών πολιτισμών έναντι της Ευρώπης που εκδηλώνεται με ευθυξία, σπασμωδικότητα, με τον φόβο της ταπείνωσης".

Γράφει λοιπόν η Σώτη Τριανταφύλλου αρχικά: "το χρονικό της μάταιης προσπάθειας για συνεννόηση Ευρώπης-Τουρκίας συμπυκνώνει την ευρωπαϊκή παθολογία και καταδεικνύει την αποτυχία της πολιτικής του κατευνασμού. Ο τουρκο-γερμανός ευρωβουλευτής Βουράλ Εζερ, που εκφράζει με άνεση τις τουρκικές βλέψεις, στρογγυλοκάθεται στα έδρανα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος:

 "Θα ολοκληρώσουμε αυτό που άρχισε ο Σουλεϊμάν με την πολιορκία της Βιέννης το 1529. Θα κατακλύσουμε την Ευρώπη χάρη στους καρπερούς άνδρες μας και στις υγιείς γυναίκες μας. Το 2100 στη Γερμανία θα ζουν 35 εκατομμύρια Τούρκοι και 20 εκατομμύρια Γερμανοί". 

Λεκτικά πολεμοφόδια, θεολογικές γομώσεις

*
ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ & ΠΑΡΑΜΟΝΙΜΑ | 09:

Καιρικά σχόλια από τον ΚΩΣΤΑ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗ

Τι σημαίνει ιδεολογική ηγεμονία; Να εξαναγκάζεις και τον εχθρό σου ακόμη να χρησιμοποιεί τη δική σου γλώσσα, τις δικές σου έννοιες, τη δική σου ρητορική.

Ο Παναγιώτης Κονδύλης εντοπίζει την συμβολική οριστικοποίηση της ήττας του Ancien Régime στην υιοθέτηση από τους αριστοκράτες απολογητές του της γλώσσας του κοσμικού διαφωτισμού. Γύρω στα 1800, ακόμη και οι οπαδοί της ελέω θεού μοναρχίας επιχειρηματολογούν κοσμικά και πεφωτισμένα. Αν θέλουν να ακουστούν, δεν μπορούν να κάνουν κι αλλιώς…

Η εξαέρωση της αριστεράς δηλώνεται καθαρά μετά το 1989 με τη νέα ρητορική των σοσιαλιστικών και εργατικών κομμάτων:

 εγκαταλείποντας την ταξική ανάλυση και την κριτική κατά του πλούτου, οι διάφοροι Μπλαιρ αρχίζουν να πιθηκίζουν το φιλελεύθερο ζαργκόν περί «ευκαιριών» και «ατελεύτητων δυνατοτήτων» του καπιταλισμού.

Σήμερα, ζούμε μια παρόμοια ιστορική στιγμή. Σε μια κυκλική κίνηση, το φιλελεύθερο ζαργκόν ξαναδίνει τη θέση του στην ωμή θεολογία. Δεν υπάρχει θέση για πολιτική λεπτολογία και ανάλυση. Στην κονίστρα δεν πολεμούν πλέον σκληρά συμφέροντα ή εξωραϊσμένες προσδοκίες: γιγαντομαχούν αυτοπροσώπως το Αγαθό και το Πονηρό, οι μάρτυρες και οι εγκληματίες, ο Θεός και οι εχθροί του.

Φυσικά οι ΗΠΑ, η Δύση ολόκληρη, έχουν μακρά παράδοση στην εκκοσμίκευση της θεολογικής γλώσσας του μεσσιανισμού. Όλα τα πολιτικά κινήματα των Νέων Χρόνων είναι μασκαρεμένες θρησκείες. Όμως αυτή η νέα πολιτική η ασκούμενη ουσιαστικά από του άμβωνος είναι ποιοτικά ένα σημείο καμπής.

Ήδη ο γουοκισμός και η πολιτική ορθοέπεια άνοιξαν τον δρόμο προς αυτή την αποκοσμίκευση της πολιτικής και έγιναν άθελά τους η Κερκόπορτα για την εν θριάμβω επιστροφή των ιεροκηρύκων. Οι δικαιωματιστές, μεθυσμένοι από την ισχύ τους, έφτιαξαν μια γλωσσική Ιερά Εξέταση όπου, κατά το πρότυπο της παλαιάς βλασφημίας των θείων, μια και μόνο λέξη κάποτε αρκούσε για να στείλει κάποιον απευθείας στο κολαστήριο. Θυμίζω το προφητικό Ανθρώπινο στίγμα του Φίλιπ Ροθ.

Τώρα λαμβάνουν τα επίχειρα. Διότι τα λεκτικά τους πολεμοφόδια όσο κι αν είναι θεολογικής γομώσεως, απέναντι στην γνήσια, την γυμνή, την φωναχτή θεολογία είναι ανίσχυρα. Τι να σου κάνει η διαρκής δαιμονολογία κατά της «ακροδεξιάς», όταν οι άλλοι σου μιλούν ευθέως για τον Σατανά τον ίδιο;

Νίνα Κασιμάτη: «Δημοκρατία, κράτος δικαίου και συμπεριληπτικός διάλογος στην Τουρκία»

 Νίνα Κασιμάτη στο Συμβούλιο της Ευρώπης: 

Το Τουρκικό κράτος είναι μη συμπεριληπτικό από συστάσεώς του με τη γενοκτονία Αρμενίων, Ελλήνων, Ασσυρίων

[📌Ομιλία σήμερα στην εκτός Ημερησίας Διάταξης συζήτηση με θέμα «Δημοκρατία, κράτος δικαίου και συμπεριληπτικός διάλογος στην Τουρκία» της Βουλευτού ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και Αντιπροέδρου της Ενωμένης Ευρωπαϊκής Αριστεράς Νίνας Κασιμάτη στην Ολομέλεια της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, που πραγματοποιείται από 29/9 έως 3/10 στο Στρασβούργο]

Αγαπητοί συνάδελφοι, 

Βρισκόμαστε σήμερα στο Συμβούλιο της Ευρώπης, για να εξετάσουμε το ζήτημα της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και του συμπεριληπτικού διαλόγου στην Τουρκία —δηλαδή την έλλειψη όλων των παραπάνω.

Πολλές φορές εδώ, τόσο εγώ εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Αριστεράς όσο και οι περισσότεροι από εσάς, έχουμε εγκαλέσει την Τουρκία για τις μακροχρόνιες παραβιάσεις της διεθνούς νομιμότητας εις βάρος των γειτονικών της χωρών, όπως η Ελλάδα, η Κύπρος, η Συρία, το Ιράκ, η Αρμενία, αλλά και του κράτους δικαίου εις βάρους των πολιτών της. 

Επανειλημμένα ζητήσαμε από το Τουρκικό κράτος να εφαρμόσει τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για τους Κούρδους κ.κ. Σελαχαττίν Ντεμιρτάς και Οσμάν Καβάλα και μας το αρνήθηκε.

Όμως τελικά αυτή η στάση είναι ζήτημα συγκεκριμένων προσώπων ή συνιστά το δομικό πρόβλημα της Τουρκίας; Μήπως η έλλειψη δημοκρατίας, δικαίου και συμπερίληψης είναι εγγενή στοιχεία της «Τουρκικής Δημοκρατίας» ήδη από συστάσεώς της τον 20ό αίωνα όπου γενοκτονήθηκαν οι Αρμένιοι, οι Έλληνες και οι Ασσύριοι; 

Ας έρθουμε και στο σήμερα με ορισμένα αριθμητικά στοιχεία: Σύμφωνα με τη Γενική Διεύθυνση Φυλακών και Κέντρων Κράτησης της Τουρκίας, την 1η Σεπτεμβρίου 2025 οι έγκλειστοι στις τουρκικές φυλακές ήταν περί τα 419.000 άτομα, εκ των οποίων οι 356.000 ήταν καταδικασμένοι και 62.000 προφυλακισμένοι. Αυτοί οι αριθμοί υπερβαίνουν τη χωρητικότητα των 295.000 θέσεων, γεγονός που αντανακλά όχι μόνο την αύξηση του οργανωμένου εγκλήματος, αλλά και την πολιτική εργαλειοποίηση του σωφρονιστικού συστήματος από το τουρκικό κράτος. 

ΑΦΡΙΚΑ ΑΛΑ ΤΟΥΡΚ

Εκτός από την πρόσφατη επέκταση της Τουρκικής επιρροής δια τζιχαντιστών στην Συρία, που είναι ενταγμένη στην γεωστρατηγική αντίληψη της Άγκυρας περί της ελέω Αλλάχ αναγκαιότητας της παρουσίας της στην Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία, έντονη είναι και η προετοιμασία αντίστοιχων διεισδύσεων της και στην Αφρική.

Η στρατηγική διείσδυσης "ήπιας ισχύος" της Τουρκίας στην Αφρική περιλαμβάνει, εκτός από τις επίσημες διπλωματικές αποστολές που διατηρεί σε 43 αφρικανικά κράτη, την αεροπορική διασύνδεση των χωρών με τον έξω κόσμο μέσω Κωνσταντινούπολης, και την κατασκευή τζαμιών σε χώρες όπως η Γκάνα, το Μάλι και η Σομαλία, την ίδρυση τουρκικών σχολείων, νοσοκομείων και πολιτιστικών κέντρων μέσω φορέων όπως η Τουρκική Υπηρεσία Συνεργασίας και Συντονισμού (TIKA) ή το "Ινστιτούτο" Yunus Emre  και προσφορά υποτροφιών και προγραμμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, για παράδειγμα μέσω του Τουρκικού Ιδρύματος Maarif. 

Αυτές οι προσπάθειες της απέδωσαν ήδη καρπούς. Το εμπόριο της Τουρκίας με την Αφρική έφτασε τα 32 δισεκατομμύρια δολάρια πέρυσι, σημειώνοντας αύξηση 50% την τελευταία δεκαετία. Τουρκικές εταιρείες έχουν εξασφαλίσει βασικές θέσεις σε τομείς όπως οι κατασκευές και η ενέργεια. Η Τουρκία υπέγραψε πρόσφατα συμφωνία θαλάσσιας ασφάλειας με τη Σομαλία, παραχωρώντας στην Άγκυρα δικαιώματα για υπεράκτιες γεωτρήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου στα ύδατα της Σομαλίας έναντι εγκατάστασης και τουρκικών στρατιωτικών "συμβούλων" και στρατιωτικών βάσεων εποπτείας της περιοχής. Το ίδιο γίνεται και στην Λιβύη,  το Μάλι και την ΚΑΔ μετά τα πρόσφατα πραξικοπήματα στις χώρες του Σαχέλ. 

Μπορεί αυτή η Τουρκία να εξημερωθεί;

Όταν ο Τούρκος εκφωνητής που αξιολογεί το αποτέλεσμα του αγώνα Ελλάδας-Τουρκίας έπαιξε χθες, 

"Ρίξαμε τους Έλληνες στη θάλασσα";

"Τα νερά του Αιγαίου είναι κρύα, αλλά η Βαλτική είναι σαν πάγος, πάγος! ” Είπε ..

Πιστεύει κανείς πραγματικά ότι αυτή η Τουρκία έχει εξημερωθεί;

Μόνο η Τουρκία θα μπορούσε να μετατρέψεις έναν αθλητικό διαγωνισμό σε πόλεμο, Ντροπή!

Η ΕΟΚ αντέδρασε με επίσημη διαμαρτυρία προς την τουρκική ομοσπονδία για την ανάρτηση με το μήνυμα “κανένα έλεος”, με τους Τούρκους να κατεβάζουν την δημοσίευση και να ζητούν συγγνώμη.

Αυτοί είναι οι εισβολείς στην Μικρασία, δεν αλλάζουνε, κανένα έλεος κι από μας, λοιπόν, κι ας λένε οι νενέκοι

Σεπτεμβριανά 1955

Όλες οι αναρτήσεις του Γερομοριά για τα Σεπτεμβριανά ΕΔΩ

Του Ιωάννη Ιακωβίδη από το Άρδην τ. 31

Η Κων­στα­ντι­νού­πο­λη, το 1920, ε­πί συ­νόλου 806.000 κα­τοίκων εί­χε 235.000 Έλ­λη­νες (29,1%) και 450.500 Μου­σουλ­μά­νους (55,8%). Το 1927 εί­χε 126.890 (18,3%) έ­να­ντι 468.320 (67,8%) Μου­σουλ­μά­νων. Το 1989, σε σύ­νο­λο 7.800.000, οι Μω­α­με­θα­νοί α­νέρ­χο­νταν σε 7.760.000, κι οι Έλ­λη­νες μό­λις στους 3.500 (0,032%)1.
Ο πί­να­κας αυ­τός α­πο­δει­κνύ­ει πε­ρί­τρα­να τη στα­δια­κή συρ­ρί­κνω­ση και την ου­σια­στι­κή εξα­φά­νι­ση τουελ­λη­νι­κού πλη­θυ­σμού της Πό­λης.
Οι Τούρ­κοι, με­τά τη Συν­θή­κη της Λο­ζάν­νης (1923), κα­τά την ο­ποί­α οι Έλ­λη­νες της Πό­λης α­να­γνω­ρί­ζο­νταν Μειο­νό­τη­τα με συ­γκε­κρι­μέ­να δι­καιώ­μα­τα2, προ­έ­βη­σαν σε κα­τα­πά­τη­σή τους με α­πο­τέ­λε­σμα οι Ρω­μιοί νό­μι­μοι κά­τοι­κοι να ε­γκα­τα­λεί­ψουν τη Βα­σι­λεύ­ου­σα.
Έ­τσι εν­δει­κτι­κά, το 1927, α­πα­γο­ρεύ­ε­ται στους Έλ­λη­νες και Χρι­στια­νούς να ε­κτε­λούν δη­μό­σια τα θρη­σκευ­τι­κά και πα­ρα­δο­σια­κά τους έ­θι­μα. Το 1934, τί­θε­ται ε­κτός νό­μου η ιε­ρα­τι­κή στο­λή-ρά­σο έ­ξω α­πό τους να­ούς3.
Το 1941, με το πρό­σχη­μα της ε­πι­στρά­τευ­σης λό­γω του Β΄ Πα­γκο­σμί­ου Πο­λέ­μου, Ο­μο­γε­νείς η­λι­κί­ας 25-45 ε­τών α­πο­στέλ­λο­νται στην α­να­το­λι­κή Τουρ­κί­α για δή­θεν “δη­μό­σια έρ­γα” και πολ­λοί πε­θαί­νουν α­πό τις κα­κου­χί­ες. Σχε­δόν ταυ­τό­χρο­να ε­πι­βάλ­λε­ται το “VARLIK VERGISI”. Φο­ρο­λο­γού­νται οι μη Μου­σουλ­μά­νοι κι ι­δί­ως οι Έλ­λη­νες. Το μέ­τρο αυ­τό α­να­κλή­θη­κε τον Μάρ­τιο του 1944. Ει­σπρά­χθη­καν 315.000.000 τουρ­κι­κές λί­ρες εκ των ο­ποί­ων 280.000.000 α­πό τις μειο­νό­τη­τες. Τα 65 μειο­νο­τι­κά σχο­λεί­α πε­ριο­ρί­ζο­νται σε 44 το 1947.4
Α­πο­κο­ρύ­φω­μα βέ­βαια των διώ­ξε­ων και τα­πει­νώ­σε­ων που υ­πέ­στη­σαν οι Κων­στα­ντι­νου­πο­λί­τες α­πο­τε­λούν τα γε­γο­νό­τα της 6ης/7ης Σε­πτεμ­βρί­ου 1955 (Σε­πτεμ­βρια­νά).

"OYΔΕΝ ΝΕΟΤΕΡΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ…"

August 31, 2025

Γραφει ο Ευθύμιος.

.

.ΑΡΩΜΑ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ..!!!

Μέσα απο  Τουρκικές πηγές για το τι πραγματικά συνέβη στο Ανατολικό ζήτημα …

Κωνσταντινούπολη: Τι μπορούμε να πιστέψουμε στην κεμαλική ιστορία; 

Ημερομηνία γέννησης, ώρα θανάτου, ιδιότητα βετεράνου, όλα είναι ψέματα… 

Η ημερομηνία είναι 19 Αυγούστου 1938. Ο τίτλος της εφημερίδας Akşam αναφέρει: Ο ΗΡΩΙΚΟΣ ΜΑΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΙΣΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΗ ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΠΡΩΙ. Έχουν περάσει 15 χρόνια από την ίδρυση της Δημοκρατίας και ο τουρκικός στρατός μόλις μπαίνει στην Αδριανούπολη. Αλλά ξέρουμε ότι η Αδριανούπολη απελευθερώθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1922;

 Αυτό λέει η ιστορία που μας διδάσκουν..

Τι συμβαίνει,  κύριοι; Είναι το 1936, η Σύμβαση του Μοντρέ θα υπογραφεί.

 Νέα στις εφημερίδες: ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΤΑ ΣΤΕΝΑ!!! Τι στο καλό!!!

 Καταλαμβάνουμε τη δική μας γη;

 Αυτό ακριβώς λέει. Άρα, η Λωζάνη δεν ήταν νίκη, ήταν ήττα. 22 Ιουλίου 1936, Εφημερίδα Akşam.

15 Σεπτεμβρίου 1919, Μεγάλος Βεζίρης Νταμάντ Φερίντ: 

«Η απέλαση όλων των υπαλλήλων Ντονμέ στα κυβερνητικά γραφεία δεν επαρκεί. Όλοι οι υπάλληλοι Ντονμέ στην Κωνσταντινούπολη θα πρέπει να απελαθούν από τη χώρα, επειδή δεν είναι παιδιά αυτής της χώρας».

Οφείλομε, και στα παιδιά μας και στα θύματα της Γενοκτονίας...

Στις 19.5.1919, ο Κεμάλ αποβιβάστηκε στην Αμισό για να οργανώσει την επίθεση κατά του Ελληνισμού. Είναι μια μέρα εθνικής γιορτής για τους Τούρκους. Καθόλου τυχαία, η ίδια μέρα αναγνωρίζεται από τον Ελληνισμό ως μέρα μνήμης των θυμάτων της Ποντιακής γενοκτονίας, καθώς η έναρξη αυτής της φάσης, μετά από εκείνην των Αρμενίων, τοποθετείται ακριβώς τότε.

Την Αμισό την είπαν οι Τούρκοι Σαμσουν, παραφθορά του "Εις Αμισόν". Κι εμείς την εξελληνίσαμε σε Σαμψούντα, κατά το Τραπεζούντα, Κερασούντα κλπ, παράλληλα με την αραιότερη χρήση του αρχαίου ονόματός της. 

Η Αμισός διαθέτει και ομάδα, που διάλεξε ως σύμβολό της τον έφιππο Κεμάλ. Το γενοκτόνο των χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας. Από ό,τι θα μπορούσε να λειτουργήσει ως σύμβολο μιας πόλης ή μιας περιοχής, διάλεξε ένα κομμάτι της ιστορίας της για το οποίο οφείλεται τουλάχιστο μια συγνώμη από το Τουρκικό κράτος (μια νομική θεώρηση της γενοκτονίας μπορεί κάποιος να διαβάσει εδώ

 https://www.pontosnews.gr/497351/pontos/genoktonia/genoktonia-christianikon-plithysmon-nomiki-proseggisi/).

Η Σαμσουνσπορ κληρώθηκε με τον Παναθηναϊκό στα Ευρωπαϊκά παιχνίδια. Θα έρθει να παίξει με τον έφιππο Κεμάλ στο στήθος, ενώ από ό,τι ακούγεται, δε θα υλοποιήσει το σχέδιο να παίξει με την τρίτη φανέλα της, που έχει τα μάτια του Κεμάλ στο φόντο, με τη ρήση "Ένα Ζευγάρι Ματιών που Δείχνει τον Δρόμο".

Διαλύοντας την Τουρκική προπαγάνδα! Uzay Bulut, Ανδρέας Παναγόπουλος, Γιάννης Πουλτσίδης

Η γιαγιά κρυπτοχριστιανή κρατούσε το μυστικό, μιλούσε ελληνικά - ποντιακά και προσεύχοταν κρυφά. 

Το τεστ DNA απέδειξε την ελληνική - ποντιακή καταγωγή.

Ένα μοναδικό podcast με την Uzay Bulut, μια Τουρκάλα δημοσιογράφο που έκανε τεστ DNA και έμαθε πως είναι ελληνίδα του Πόντου, όπως εκατοντάδες χιλιάδες ακόμη Τούρκοι!

Ο Σενέρ Λεβέντ δεν είναι μόνος!

Ο Σενέρ Λεβέντ δεν είναι μόνος! 

 Αλληλεγγύη σε μια ασυμβίβαστη αντικατοχική φωνή που υπερασπίστηκε όσο κανείς την ελευθερία της Κύπρου.

Ο Σενέρ Λεβέντ κινδυνεύει ακόμα μια φορά. Διώκεται επειδή συνεχίζει τον δικό του αγώνα ενάντια στην κατοχή της Κύπρου. 

Καταδικάστηκε χτες σε ένα χρόνο φυλάκιση, αλλά όχι στη χώρα του. Στην Τουρκία αυτή τη φορά.  

Η  Κυπριακή και η Ελληνική Δημοκρατία  οφείλουν να κινητοποιηθούν να θέσουν το θέμα ως υπεράσπιση του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης και στην Ε.Ε..  Να αναδείξουν, ειδικά στην Ευρώπη, το αδιανόητο της υπόθεσης. Ότι ένας Κύπριος δημοσιογράφος, πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας, υποψήφιος ευρωβουλευτής, δεν διώκεται στη χώρα του για τις απόψεις του, αλλά σε ξένη χώρα, στη χώρα που κατέχει με στρατό εδάφη της Δημοκρατίας. Ευρωπαϊκά εδάφη.

Οι κατηγορίες εναντίον του περιλαμβάνουν δημόσια προσβολή του τουρκικού έθνους, του κράτους και των θεσμών, περιλαμβανομένων της Εθνοσυνέλευσης, του στρατού και των δυνάμεων ασφαλείας.

Ερντογάν: Βγαίνει πάντα νικητής διότι είναι αδίστακτος και ικανότατος ηγέτης....

Του Ιωάννη Γκόλια 

Θεωρώ τον Ερντογάν τον πιο ικανό ηγέτη του κόσμου, τα τελευταία 50-60 χρόνια και μπορεί να λέω και λίγα

...............................................

πριν πέσετε να με φάτε, διαβάστε πρώτα παρακάτω

...............................................

ο  Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, πήρε μια κατεστραμμένη χώρα

και την έκανε υπερδύναμη 

...............................................

μεγάλωσε στη συνοικία Κασίμπασα της Κωνσταντινούπολης,

οπου δούλευε ως πλανόδιος πωλητής (κουλούρια και λεμονάδες)

...............................................

Σήμερα είναι απ τους πιο πλούσιους ανθρώπους του κόσμου και χωρίς να καταζητείται

...............................................

Όταν ήταν δήμαρχος τον βάλανε φυλακή αλλά παρόλα αυτά κατάφερε να εκλέγει.

αν και δεν είχε δικαίωμα (το δικαστήριο του ειχε αφαιρέσει τα πολιτικά δικαιώματα)

η βουλή που πλέον ήταν δικιά του, ακύρωσε την απόφαση και βγήκε πρωθυπουργός

...............................................

αν και η Τουρκία τότε ήταν σε κακο χάλι, με τεράστιο δημόσιο χρέος και υψηλό πληθωρισμό (άνω του 60%)

και 

με το ΔΝΤ να έχει μπει και να τους πετσοκόβει,

ο Ερντογάν, επικοινώνησε ολα τα μέτρα του ΔΝΤ, ως μέτρα που μας ρίξανε τα προηγούμενα διεφθαρμένα κόμματα 

και

οταν τελικά εξόφλησε και έδιωξε το ΔΝΤ, το παρουσίασε σαν εθνική, μεγάλη νίκη

...............................................

είπε:

Χριστούγεννα 1942: Η πισώπλατη μαχαιριά της Τουρκίας, κατά των Ελλήνων!

Λ. Κουμάκης

 Η Ελλάδα γονατισμένη κάτω από την ναζιστική Κατοχή βιώνει τον χειρότερο λιμό από την εποχή της Αρχαιότητας, με χιλιάδες νεκρούς από πείνα στα περισσότερα μεγάλα αστικά κέντρα. Η Τουρκία από τον Ιούνιο του 1941 είχε υπογράψει «σύμφωνο φιλίας» με τη ναζιστική Γερμανία, και ένα χρόνο αργότερα (Ιούνιος 1942) εμπορική συμφωνία για την τροφοδοσία των ναζιστικών δυνάμεων με τα απαραίτητα για την κατασκευή όπλων μέταλλα (ιδίως χρώμιο).*

 OI ΔΥΟ Α Ι Μ Ο Σ Τ Α Γ Ε Ι Σ ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΟΥ ΜΙΣΟΥΣΑΝ ΑΠΕΡΑΝΤΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΟΥΝ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ!

 Όσοι παρακολουθούν διαχρονικά την πορεία της Τουρκίας από το κίνημα των Νεότουρκων (1908) μέχρι σήμερα, θεωρούν πως όλες ανεξαιρέτως οι διαχρονικές, αποφασιστικές ενέργειες της Τουρκίας διαθέτουν κάποια ιδιαίτερα κοινά χαρακτηριστικά: Είναι ύ π ο υ λ ε ς (π ι σ ώ π λ α τ ε ς), μ ε θ ο δ ε υ μ έ ν ε ς, θ ρ α σ ύ τ α τ ε ς και γίνονται συνήθως εκ του ασφαλούς μέσα σε ένα ήδη διαμορφωμένο πλαίσιο το οποίο θεωρούν ότι παρέχει την «κατάλληλη ευκαιρία». Αν αποτύχουν, δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα να κάνουν «στροφή 180 μοιρών». 

Ο Ισμέτ Ινονού είχε ήδη μυριστεί την «κατάλληλη ευκαιρία» προκειμένου να εξοντώσει όσους Έλληνες, Αρμένιους και Εβραίους είχαν καταφέρει να επιβιώσουν στην Κωνσταντινούπολη και ζούσαν ακόμα στην Τουρκία, όπως ακριβώς ένας καρχαρίας μυρίζεται το ανθρώπινο αίμα από κάποιο ναυάγιο... Ολόκληρος ο πλανήτης ήταν απασχολημένος με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα βρισκόταν σε πόλεμο, και η Τουρκία, κρυμμένη πίσω από την επιτήδεια ουδετερότητα και το «σύμφωνο φιλίας» με την ναζιστική Γερμανία που ήταν ήδη έτοιμο από τις αρχές του 1941, είχε λυμένα τα χέρια της. Άρα, υπήρχε η «κατάλληλη ευκαιρία».

Αλεξανδρέττα: Ένα παράδειγμα τουρκικής επεκτατικής πολιτικής

Η τουρκική στρατηγική στο Κυπριακό δεν είναι προϊόν συγκυρίας, αλλά αποτέλεσμα μακροχρόνιου σχεδιασμού. Από τη δεκαετία του 1950, η Άγκυρα εφαρμόζει μεθοδικά ένα σχέδιο που στοχεύει στον γεωπολιτικό έλεγχο της Κύπρου, μέσω στρατιωτικής παρουσίας, δημογραφικής αλλοίωσης και πολιτικής αδιαλλαξίας.

Παρασκευη 20 Ιουν 2025

Δάνος Σιουκιούρογλου

Ηπερίπτωση της Αλεξανδρέττας (επαρχία Χατάι) αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής στον 20όν αιώνα. Η προσάρτηση της περιοχής από την Τουρκία το 1939, παρά την αρχική της υπαγωγή στη Συρία υπό γαλλική εντολή, συνοδεύτηκε από δημογραφικές αλλοιώσεις, διπλωματικές πιέσεις και μαζικές εκτοπίσεις πληθυσμών. Το ιστορικό αυτό προηγούμενο φωτίζει τη στρατηγική της Άγκυρας και έχει αναλογίες με μεταγενέστερες ενέργειες, όπως στην Κύπρο.

Μετά τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η περιοχή της Αλεξανδρέττας εντάχθηκε στο γαλλικό προτεκτοράτο της Συρίας, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Άγκυρας (1921). Το λεγόμενο Σαντζάκι της Αλεξανδρέττας απέκτησε ειδικό καθεστώς αυτονομίας, καθώς η Τουρκία διατηρούσε συμφέροντα λόγω της τουρκικής μειονότητας στην περιοχή.

Κατά τη δεκαετία του 1930, η Τουρκία ενίσχυσε τις πιέσεις της προς τη Γαλλία, εκμεταλλευόμενη τη διεθνή αστάθεια και την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη. Παρότι οι Τούρκοι αποτελούσαν μειονότητα (περίπου 29%), η Άγκυρα απαίτησε την ένωση της περιοχής με την Τουρκία. Το 1938, με τη σιωπηρή συναίνεση της Γαλλίας, διοργανώθηκε δημοψήφισμα υπό αμφισβητούμενες συνθήκες, το οποίο οδήγησε στην προσάρτηση της περιοχής. Στις 30 Ιουνίου 1939, η Αλεξανδρέττα ενσωματώθηκε επίσημα στην Τουρκία ως επαρχία ‘‘Χατάι’’.

Eren Keskin: Άνευ προηγουμένου απομόνωση του Κούρδου ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν στις φυλακές του Ιμραλί

Η βετεράνος δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Έρεν Κεσκίν λέει ότι η μεταχείριση του φυλακισμένου Κούρδου ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν από την Τουρκία παραβιάζει τους διεθνείς κανόνες και υπογραμμίζει τις συστημικές νομικές ανισότητες.

 Ζητά διαφάνεια στις ειρηνευτικές συνομιλίες και ζητά την πανεθνική εφαρμογή του κανονισμού για το Δικαίωμα στην Ελπίδα, που υποστηρίζεται από την Ευρώπη.

«Βρισκόμαστε μάρτυρες ενός ποινικού καθεστώτος που αψηφά τον ίδιο τον νόμο», δήλωσε η Eren Keskin, συμπρόεδρος της Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Τουρκίας (İHD), καταγγέλλοντας την άνευ προηγουμένου απομόνωση του Κούρδου ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν στις φυλακές του Ιμραλί, σε πρόσφατη συνέντευξή της στο Medya Haber TV.

H Κεσκίν, ένας από τους πρώτους δικηγόρους που υπερασπίστηκαν τον Οτσαλάν μετά τη σύλληψή του το 1999, περιέγραψε την παρατεταμένη απομόνωσή του στο νησί με τις φυλακές υψίστης ασφαλείας τύπου F ως «τρομακτικό επίπεδο απομόνωσης» που έχει ενταθεί τα τελευταία πέντε χρόνια. Παρά το νόμιμο δικαίωμα σε επισκέψεις από την οικογένεια και τον δικηγόρο του βάσει του εγχώριου τουρκικού και διεθνούς δικαίου, στον Οτσαλάν απαγορεύτηκε κάθε επαφή με τον έξω κόσμο μεταξύ Μαρτίου 2021 και Οκτωβρίου 2024.

«Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο», είπε h Κεσκίν. «Πάντα υπήρχε απομόνωση, ακόμη και από την αρχή. Η διαφορά τώρα είναι η πλήρης παρανομία της».

Ο Οτσαλάν, ο ιδρυτικός ηγέτης του μαχητικού Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), κρατείται στο νησί Ιμραλί από τότε που συνελήφθη στη διεθνή κοινότητα. Η θανατική του ποινή μετατράπηκε αργότερα σε «επιβαρυμένη ισόβια κάθειρξη» —εξαιρουμένης της δυνατότητας αποφυλάκισης υπό όρους— όταν η Τουρκία κατάργησε τη θανατική ποινή στο πλαίσιο της υποψηφιότητάς της για ένταξη στην ΕΕ.

Το PKK θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση από την Τουρκία, την ΕΕ και τις ΗΠΑ. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των 26 ετών απομονωμένης φυλάκισής του, ο Οτσαλάν παρέμεινε κεντρική προσωπικότητα στην κουρδική πολιτική και στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ του τουρκικού κράτους και των κουρδικών πολιτικών παραγόντων.

Η Κεσκίν τόνισε ότι στο Ιμραλί έχει δημιουργηθεί «ένα μοναδικό και παράνομο ποινικό καθεστώς», το οποίο «παραβιάζει ακόμη και τον νόμο περί επιβολής της φυλάκισης της Τουρκικής Δημοκρατίας». Πρόσθεσε: «Δεν ξέρεις σε ποιον να απευθυνθείς — δεν υπάρχει καμία γνωστή αρχή πίσω από αυτή την πρακτική».

ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΕ ΒΑΘΟΣ: Οι Εκλογές στην Τουρκική Δημοκρατία.- Ενδοσυστημική Αλλαγή

Αθήνα 16/5/2024

Του Βασίλη Κυρατζόπουλου, Τουρκολόγου

Στις 31/3/2024 στην Τουρκική Δημοκρατία (ΤΔ), όπως έχει θεσμοθετηθεί ανά πενταετία την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου, διενεργήθηκαν οι δημοτικές (τοπικές) εκλογές. Φέτος, όπως ανακοίνωσε στις 27/1/2024 το Ανώτερο Εκλογικό Συμβούλιο (YSK, Yüksek Seçim Kurulu), εγκρίθηκε η συμμετοχή 35 συνδυασμών στην εκλογική αναμέτρηση για την ανάδειξη των 1.386 Δημάρχων ανά την επικράτεια. Με το Ν.6360 – 12/11/2012 σε κάθε πόλη που ο πληθυσμός της ξεπερνά τις 700.000 συστήνεται Μητροπολιτικός Δήμος. Όπως είναι διαμορφωμένη η διοικητική διαίρεση της ΤΔ του 2024, διοικητικά η ΤΔ διαιρείται σε (μεταφραζόμενοι στην Ελληνική) 30 Μητροπολιτικούς Δήμους, 50 Νομαρχιακούς Δήμους, 519 Δήμους Πόλεων, 390 ανεξάρτητους Δήμους και 397 αγροτικούς Δήμους. Παράλληλα διεξάχθηκε η εκλογή των Νομαρχιακών και Δημοτικών Συμβούλων (İl – İlçe Belediye Meclis Üyeleri) και των 32.249 Κοινοταρχών (mahalle muhtarı). Άρα σε καθένα από τα 194.390 εκλογικά κέντρα στήθηκαν τουλάχιστον 3 κάλπες.

Επίσημα τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν μόλις στις 6/5/2024 λόγω της εκδίκασης από τα μέλη του YSK των ενστάσεων που είχαν υποβάλλει οι συμμετέχοντες στις εκλογικές αναμετρήσεις.

 Σημειώνονται αρκετές διαφορές στον αριθμό των ψήφων ως προς τα ανεπίσημα αποτελέσματα που είχαν ανακοινωθεί από τα ΜΜΕ την 1/4/2024. Όμως ελάχιστες αλλαγές ως προς τους εκλεγμένους Δημάρχους που τους έχουν αποδεχτεί όλες οι πλευρές από τις πρώτες ημέρες του Απριλίου. 

Πρώτο κόμμα αναδείχθηκε το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP, Cumhuriyet Halk Partisi, έλαβε 42% των ψήφων στους Μητροπολιτικούς και 35,8% στους υπόλοιπους Δήμους). Έτσι μετά από 22 έτη συνεχόμενων εκλογικών νικών θα ηττηθεί για πρώτη φορά σε εκλογική αναμέτρηση το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP, Adalet ve Kalkınma Partisi, έλαβε 36,443% στους Μητροπολιτικούς και 33,052% στους υπόλοιπους Δήμους). 

Στο κείμενο που ακολουθεί αναλύεται «η υφή της αλλαγής» ανατρέχοντας στα πρόσφατα ιστορικά γεγονότα της ΤΔ, με επίλογο τις προβλέψεις για τις επερχόμενες εκλογές του 2028 ή των πρόωρων. Το πότε θα διεξαχθούν ο χρόνος θα το δείξει!

Για να διαβάσετε όλη τη δημοσίευση ΕΔΩ

“ΝΕΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ…”

Γραφει ο Ευθύμιος

ΑΡΩΜΑ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ”.. 

Ήταν ο Έλληνας Αλεβίτης Μπεκτασής Ζαγανός Πασάς, ο Γενίτσαρος διοικητής, που κατέκτησε την Κωνσταντινούπολη μαζι με τον Μεχμέτ και στη συνέχεια εξασφάλισε τον Γαλάτα αυτος επεισε τον Μεχμετ να κανουν την τελικη επιθεση.

 Οταν επεσε η Πολη εκεινοι που συνεχισαν την αντισταση ηταν σε 3 πυργους μαχητες απο την Κρητη!! 

Ο Φραντζης λεει ηταν αποφασισμενοι να πεθανουν!! Και ο Μεχμετ που τους ειδε να αποκροουν τις επιθεσεις τους θαυμασε και με πολυ κοπο καταφερε να τους πεισει να φυγουν με τα οπλα για την Κρητη με καραβι.

Συνάντηση του Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ με τον Οικουμενικο Ορθόδοξο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαιο στην σκια της απαραδεκτης αποφασης του εφετειου στην Αιγυπτο που παραβιαζει ακομα και το εγγραφο του προφητη Μωαμεθ που ζητα να σεβασθουν τα προνομια της Μονης στο Σινα.

Αίγυπτος: Ο Αρχιεπίσκοπος Σινά Δαμιανός μιλάει στον «Εθνικό Κήρυκα» για το κλείσιμο της Μονής της Αγίας Αικατερίνης

Όλη η ανάρτηση ΕΔΩ