Σταματήστε τους Υπερεξοπλισμούς και τις Ασπίδες να σωθεί η Ελλάδα. Ελλάδα, Ευρώπη και παγκόσμια κρίση

Τι ζήτησαν οι ΗΠΑ και Τι Κινδυνεύει η Ελλάδα

Τι ζήτησε ο Ρούμπιο στην Αθήνα και τι σημαίνει για την Ελλάδα; Συζήτηση με τον δημοσιογράφο και συγγραφέα Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο για ΗΠΑ, Ισραήλ, Ευρώπη, Ρωσία-Ουκρανία, BRICS και Βαλκάνια, μέχρι την ελληνική πολιτική σκηνή και τον Νεομακαρθισμό.

Ο Κωνσταντακόπουλος αναλύει την εξάρτηση από τις ΗΠΑ, τον κίνδυνο ενοποιημένου πολέμου και τον ρόλο της Ελλάδας σε Βαλκάνια και Μεσόγειο.

Κεφάλαια:

00:00 επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα – εξάρτηση Ελλάδος από ΗΠΑ
06:04 ενδεχόμενο νέου πολέμου μετά τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ
10:39 σχέσεις Ελλάδος – Ισραήλ και ο κίνδυνος της Τουρκίας

Ο Ρούμπιο στην Πνύκα και η αφασία της δουλοπρέπειας

(Δρόμος, φύλλο 792, 10/10/26)

Η ομιλία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα αποτέλεσε ένα νέο επιθετικό κήρυγμα της φθίνουσας υπερδύναμης, μια διακήρυξη ανασύνταξης της αμερικανικής ισχύος και, δευτερευόντως, της «συλλογικής Δύσης». Με αρκετή δόση αμερικανικού σωβινισμού-πραγματισμού, ιστορικής αυθαιρεσίας και της γνωστής νοοτροπίας του αφέντη που απαιτεί από τους άλλους να συμμορφωθούν.

Το μήνυμα ήταν σαφές: Η παγκοσμιοποίηση και ο εφησυχασμός επέτρεψαν στους ανταγωνιστές της Δύσης να ισχυροποιηθούν. Η πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ δεν είναι πλέον εξασφαλισμένη. Χρειάζεται παραγωγική ανασυγκρότηση, τεχνολογική υπεροχή, στρατιωτική ενίσχυση και, πάνω απ’ όλα, θέληση για κυριαρχία.

Για να θεμελιώσει αυτή τη νέα σταυροφορία, ο Ρούμπιο επιστράτευσε τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Ανακάλυψε –ανιστόρητα και αυθαίρετα– στους αρχαίους Έλληνες την ατομικότητα, τη φιλοδοξία και τον ανταγωνισμό ως βασικά χαρακτηριστικά που κληροδότησαν στη Δύση. Κατασκεύασε μάλιστα μια εκπληκτική ιστορική αλυσίδα: Αλέξανδρος, Καίσαρας, Καρλομάγνος, Κορτές! Η κατάκτηση και η επιβολή παρουσιάστηκαν ως αδιάκοπη εκδήλωση του δυτικού πνεύματος. Του οποίου τη σκυτάλη παρέλαβαν –ελέω Θεού, God bless America– οι ΗΠΑ.

Έτσι, οι αρχαίοι Έλληνες μεταμορφώνονται σε προδρόμους του σύγχρονου Αμερικανού κυρίαρχου. Και ο Κορτές, ο κατακτητής του Μεξικού, αποκτά θέση στην ένδοξη γενεαλογία του δυτικού πολιτισμού. Ούτε λόγος για αποικιοκρατία, εξόντωση λαών, λεηλασία, πολέμους, γενοκτονίες και υποδούλωση. Ασήμαντες λεπτομέρειες μπροστά στο μεγαλείο της δυτικής και αμερικανικής φιλοδοξίας.

Ο Ρούμπιο αδυνατεί να συλλάβει τα μεγάλα επιτεύγματα του ελληνικού πολιτισμού: τον αναστοχασμό, τη διερώτηση, το μέτρο, την τραγικότητα της ανθρώπινης πορείας, τον Δήμο, τη Δημοκρατία, το θέατρο ως στοιχείο βασικό της κοινωνίας και της εκπαίδευσης των πολιτών, τα όρια της εξουσίας. Αυτό που έκανε σπουδαίο τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό ήταν επίσης η δυνατότητα να βλέπει τον κόσμο από τη θέση του άλλου, όχι η λατρεία της ισχύος. Από αυτή τη μεγάλη ιστορική, πνευματική και πολιτική περιπέτεια γεννήθηκαν η φιλοσοφία, η τραγωδία και η δημοκρατική σκέψη.

Η Δύση του Μάρκο Ρούμπιο και η νεκροζώντανη Ελλάδα

Σωτήρης Μητραλέξης 

Η ομιλία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα, στις 7 Οκτωβρίου, υπήρξε αναμφίβολα σημαντική, όχι όμως για τους λόγους για τους οποίους χαιρετίστηκε στην Ελλάδα. Κάτω από την επιφάνεια των επιφανειακά φιλελληνικών αναφορών εκτυλίχθηκε μια εξαιρετικά ριψοκίνδυνη ιδεολογική παρέμβαση: μια απόπειρα επαναθεμελίωσης της (το πάλαι) αμερικανικής παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας δια της επίκλησης μιας συγκεκριμένης, αμερικανοκεντρικής εκδοχής της «Δύσεως». Μιας Δύσης στην οποία η αρχαία Ελλάδα αποτελεί την αναδρομικά επιλεγμένη καταγωγή, οι Ηνωμένες Πολιτείες την ιστορική κορύφωση-τελειοποίηση και η σημερινή Ελλάδα τον υποδειγματικό ακόλουθο, που μπορεί να συμπεριληφθεί μόνο ως νεκροζώντανη.

Η Πνύκα ως καρτ-ποστάλ για ενδοαμερικανικές προεδρικές καμπάνιες

Ας αρχίσουμε από το προφανές, το οποίο περιέργως αντιμετωπίστηκε ως επουσιώδες: η ομιλία του Ρούμπιο στην Αθήνα απευθυνόταν πρωτίστως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Πνύκα προσέφερε το εμβληματικό σκηνικό, η Ακρόπολη το ιστορικό βάθος και η ελληνική φιλοξενία το τεκμήριο μη απομόνωσης για μια ομιλία η οποία, επί της ουσίας, συγκροτούσε το ιδεολογικό μανιφέστο ενός ενδεχόμενου διαδόχου του Ντόναλντ Τραμπ.

Ο Ρούμπιο ήρθε να εξηγήσει στους Αμερικανούς τι σημαίνει να είναι Αμερικανοί, ποια πολιτισμική (αλλά, όπως θα δούμε, εν τέλει αναπόδραστα πολεμική) αποστολή οφείλουν να αναλάβουν και γιατί η τραμπική πολιτική αποτελεί, υποτίθεται, την αναγκαία επανεκκίνηση μιας ιστορίας είκοσι πέντε αιώνων. Η Ελλάδα συμμετείχε κυρίως ως σκηνογραφία.

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΡΟΥΜΠΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ

Περικλής Νεάρχου 

Η επίσκεψη του Αμερικανου υπουργου Εξωτερικων και Συμβούλου Εθνικης Ασφάλειας Μάρκο Ρούμπιο στην Ελλάδα ηταν βαρυσήμαντη για τη χώρα μας.  Ανεξάρτητα απο επι =μέρους θέματα, η επίσκεψη εχει ιδιαίτερη αξία , γιατί δεν συνδυάσθηκε με ταυτόχρονη εξισορροπητική μετάβαση στην Αγκυρα, ως συνήθως. Η Ελλάδα δηλαδή αντιμετωπίσθηκε ως αυτόνομη στρατηγική πραγματικότητα στην περιοχή και οχι ως το ενα σκέλος ενός αδιαχώριστου στρατηγικου διδύμου με επίσκεψη του Αμερικανου υπουργου την Αγκυρα, οπως ισχυε μέχρι τώρα.

Η αλλαγή, εαν ειναι σταθερή και οχι συγκυριακή, εχει μεγάλη σημασία και εχει σχέση με την αβεβαιότητα που δημιουργουν οι μεγαλεπήβολες στρατηγικές δολιχοδρομίες του Ερντογάν, με καθοδηγητικό αστρο το Ισλαμ και το οραμα για Νεο =Οθωμανική παλινόρθωση και επιβολή της Τουρκίας ως μεγάλης περιφερειακης δυνάμεως, με ηγεμονικό ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο.

Μέσα στο πλαίσιο αυτό και με δεδομένη την κατάσταση στην Ευρώπη, η Αμερικανική υπερδύναμη θεωρει σκόπιμη τη στρατηγική αναβάθμιση της Ελλάδος, με αξονες την ενέργεια και την αμυνα .Πολύ περισσότερο , οταν η στρατηγική σύγκλιση Ελλάδος , Κύπρου , Ισραήλ υποστηρίζεται απο τις ΗΠΑ ως εναρμονιζόμενη με την Αμερικανική πολιτική στην περιοχή και τις δεσμεύσεις για την ασφάλεια του Ισραήλ.

Ο Μάρκο Ρούμπιο δεν περιορίσθηκε ομως στην καθορισμένη ημερήσια διάταξη των στρατηγικων και διμερων θεμάτων.Αξιοποίησε την ευκαιρία της επισκέψεως του για να στείλει ενα πραγματικό μανιφέστο, απο τον εμβληματικό χωρο της Πνύκας, προς τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και ολο τον Δυτικό κόσμο για το Ελληνικό παράδειγμα και τις Ελληνικές αρχές και αξίες, που διεμόρφωσαν αυτό που αποκαλειται Δυτικός πολιτισμός και σύγχρονος ορθολογιστικός πολιτισμός.Η αποστασία του Δυτικου κόσμου απο τις αρχές αυτές ανοίγει το δρόμο της παρακμης.

Τι απύθμενος ύβρις...

Βασίλης Λαμπόγλου 

Στον βράχο που μίλησε ο Περικλης,ο Δημοσθένης,ο Θεμιστοκλής για το καλό της πόλης,ο Απόστολος Παύλος για την αγάπη,ο Κολοκοτρώνης για το έθνος και τους "μπαρμπερηδες του"... ήλθε ενα πολιτικο μειρακιο , ένας τιμητής του ιμπεριαλισμου, ενας Κουβανός που ηταν ο εμπνευστής της επίθεσης στο Ιράκ, ένας οπαδός της επελασης του Σιωνισμού,ενας μισάνθρωπος να εκφωνησει Τραμπικες αμερικανιες.

Λογαριασμός 4 δις για οπλικά συστήματα και αλλα 4 δις για Lng αέριο.

Ειπε και αλλες μαλ&$#@s με αυτον τον αμερικανικο τρόπο που προσπαθεί να επιβαλλει τα τελευταία χρόνια η Pax Americana του παράφρονα προεδρου του.

Κσι τολμησε να συνδέσει το “αμερικανικό παρόν,” με το…  παρελθον της αρχαίας Ελλάδας.

Και πως  “η Δύση ξεκίνησε από την αρχαία Ελλάδα” και για  ισηγορία και Δημοκρατία με την επεκτατική πολιτική και  Μεγαλέξανδρο και χριστιανική θρησκεία...ενα " τορλομπουκι" 

“Η μέγιστη φιλοδοξία στη ζωή είναι να υπερβαίνεις όλους τους άλλους”, 

όπως έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες “που μας έμαθαν την αριστεία” συλλαβισε με φόντο τον βράχο της Ακροπόλεως.

  “Εχουμε ξεχάσει όσα μας έκαναν ξεχωριστούς, ντρεπόμαστε για όσα μας έκαναν να διακρινόμαστε από τους άλλους. 

Η λέξη εθνικισμός έγινε βρισιά, απεμπολίσαμε την εθνική κυριαρχία. 

Η αυτοπεποίθηση της Δύσης κλονίζεται. 

Η Δύση πρέπει να διατηρήσει τη θέση της και να μην παραδοθεί σε υποτέλεια και παρακμη ... 

 “Με τον πρόεδρο Τραμπ οι ΗΠΑ επέλεξαν την ισχύ και την αποκατάσταση της κυριαρχίας. Οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν αφελείς, κατανοούσαν ότι η πολιτική απαιτεί σύνεση και διπλωματία αλλά ήξεραν να απειλούν με την άσκηση της ισχύος όταν η διπλωματία αποτύγχανε.

 Η κυβέρνηση Τραμπ θέλει να ανακτήσει αυτή την κυριαρχία όχι μόνο για το συμφέρον των ΗΠΑ αλλά και για τον δυτικό πολιτισμό μας”.

"Η Ελλάδα απέδειξε πως είναι απαραίτητος φίλος για τις ΗΠΑ σε ενέργεια, μετανάστευση, άμυνα και είναι υπόδειγμα συνεργασίας για τον στρατό μας. 

Οι απειλές που αντιμετωπίζουμε είναι εξίσου πραγματικές με εκείνες που υπήρχαν στην αρχαιότητα. 

Έχουμε πάλι πόλεμο και τρομοκρατία με νέες απειλές και επιθέσεις. 

Πρέπει να προστατεύσουμε τα σύνορα της Ευρώπης από τη μαζική μετανάστευση”.

 “Η ιστορία της Ελλάδας μας δείχνει μια εικόνα του εαυτού μας”...

 “Πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για την καταγωγή μας, καθώς εδώ ήταν οι πρώτοι άνδρες και γυναίκες της Δύσης”,

...και 'κει, χώρεσε ο Ευαγγελιστής Ρούμπιο και τα ευαγγέλια και τη χριστιανική θρησκεία.

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟ ΡΟΥΜΠΙΟ ΣΤΗ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ

Ο Ρούμπιο προβληματίζει σε πολλά μεταξύ άλλων στο ότι ο πλέον το Διεθνές Δικαιο ανατρέπεται και πηγαίνουμε ολοταχώς προς το Δίκαιο αυτού με την μεγαλύτερη γροθιά.

 Το διεθνές δίκαιο αν και αναφερόταν στο παρελθόν σαν τον κορμό εκείνο των συμβατικών και εθιμικών κανόνων που θεωρούνται νομικά δεσμευτικοί από τα πολιτισμένα κράτη στις μεταξύ τους σχέσεις, συχνά στην πράξη οι ισχυροί δεν δίστασαν να το καταστρατηγούν.

Αυτά τώρα κινδυνεύουν να εξαφανιστούν και ο κόσμος να βρεθεί σε περιδυνη.

Εχουμε δηλαδή ”κολλήσει” πλέον με έναν λίγο ή πολύ επικίνδυνο για την ανθρωπότητα άρχοντα στην Ουάσιγκτον για τρία ακόμη χρόνια και σε αυτό τον καιρό δυστυχώς επικίνδυνα πράγματα για την παγκόσμια ειρήνη μπορούν να συμβούν.

Το κείμενοντιυ Μάρκο Ρούμπιο είναι χρήσιμο να μας είναι γνωστό ώστε να μπορούμε να διαβάζουμε στη νέα γλώσσα των ιμπεριαλιστών τα σχέδια του παγκόσμιου ιμπεριαλιστή. Η αλήθεια όμως είναι πάντα ίδια, είτε με διάθεση για παγκοσμιοποίηση, είτε με βάση το εθνικό συμφέρον του ισχυρού, ο ιιμπεριαλισμός και η αποικιοκρατία ήταν ο εχθρός των λαών και των εθνών.

Γερομοριάς 

Πρόλογος Θάνου Χούπη 

Στη χώρα που, τα τελευταία χρόνια, οι μεταφράσεις των αναρτήσεων του Πρακτορείου "Anadolou", ή οι στοχευμένες, προπαγανδιστικές ανακοινώσεις της τουρκικής Προεδρίας, τυγχάνουν ευρύτατης προβολής. Στη χώρα όπου, σταθερά, εδώ και πολλές δεκαετίες,  ο βρετανικός και ο τουρκικός παράγοντας, εξαπολύουν -από κοινού- ψυχολογικές επιχειρήσεις επηρεασμού της κοινής γνώμης, η βαρυσήμαντη Ομιλία του Υπουργού Εξωτερικών των Η.Π.Α, Μάρκο Ρούμπιο, στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, είναι βέβαιο ότι όχι μόνο "θα πάει άκλαφτη", αλλά ίσως και να λοιδορηθεί, από μερικά εξ εκείνων που ονομάζονται και "πετσωμένα ΜΜΕ". Τα οποία κινούνται, σταθερά, στο πλαίσιο του αφηγήματος που διαμόρφωσαν και πλασάρουν στον ελληνικό λαό, είτε περί "δεξιόστροφου" είτε περί "αριστερόστροφου" ..."τραμπισμού". 

Στη χώρα που το πολιτικό της προσωπικό, ως πολυπρόσωπος όμιλος μεθυσμένων, "μεριμνᾷ καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· ἑνὸς δέ ἐστι χρεία» (Κατά Λουκάν ι´ 41-42). Στη χώρα που, όσα είπε ο Μάρκο Ρούμπιο, έπρεπε να συνιστούν την αφετηρία και την πεμπτουσία της διπλωματικής μας δραστηριότητας, έχω την πεποίθηση ότι, όλοι έχουμε χρέος να μελετήσουμε όσα είπε από το βήμα της Διάσκεψης του Μονάχου. Όχι μόνο για να αντιληφθούμε την οπτική της Ουάσιγκτον, έναντι της παραπαίουσας και εν απολύτω συγχύσει διατελούσας Ευρώπης, Αλλά και για να καθρεφτίσουμε, σε όσα με παρρησία ανέφερε, τις τρομερές ανεπάρκειες και την υστέρηση αντίληψης, που διακρίνει το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας και της Κύπρου αντάμα, σε ό,τι αφορά την οπτική της νέας ηγεσίας της Ουάσιγκτον, για τον κόσμο του 21ου αιώνα. 

Δυστυχώς για τον Ελληνισμό, στην πιο κρίσιμη καμπή της νεότερης ιστορίας μας, οι ποικιλώνυμες ηγεσίες, στην Αθήνα και στη Λευκωσία, κατανοούν απόλυτα όσα κατέθεσε δημόσια ο Μάρκο Ρούμπιο. Κι αυτά είναι ίδια κι απαράλλαχτα με όσα έχουν ήδη απευθύνει στους Ευρωπαίους Ηγέτες, σε ανάλογες ευκαιρίες -νωρίτερα- τόσο ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, όσο και ο Αντιπρόεδρός του, Ντι Τζέι Βανς. Ωστόσο, ιδεολογικές αγκυλώσεις ή η εκούσια αιχμαλωσία αυτών που συγκροτούν την ηγεσία των δύο "πνευμόνων του Ελληνισμού", από αυτούς που μετέχουν στη διαβόητη "συμμαχία των προθύμων", δεν τους επιτρέπουν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αξιοποιήσουν μια μοναδική ευκαιρία, για τη νέα Δύση, εντός της οποίας Ελλάδα και Κύπρος μπορούν και πρέπει να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικούς ρόλους.