Οι 9 φορές που προδόθηκαν οι Κούρδοι

Η τελευταία εξελίσσεται τώρα στη Συρία: μετά από σχεδόν 15 χρόνια πολέμου, οι Κούρδοι της Ροζάβα/SDF οδηγούνται –με αμερικανική «παρότρυνση» και υπό τον φόβο νέας τουρκικής πίεσης– σε συμφωνίες που τους αφαιρούν στρατηγικές υποδομές, σύνορα και πόρους, τους σπρώχνουν σε «ενσωμάτωση» στις δομές της Δαμασκού και αφήνουν στην Άγκυρα την αίσθηση ότι ο στόχος διάλυσης του κουρδικού στρατιωτικο-πολιτικού αποτυπώματος στη βορειοανατολική Συρία έγινε πράξη. Είναι το πιο πρόσφατο κεφάλαιο ενός μοτίβου που επαναλαμβάνεται: οι Κούρδοι χρησιμεύουν ως εργαλείο, αλλά όταν έρθει η ώρα να ξεπληρωθεί ο λογαριασμός μένουν μόνοι.

Δημοσιεύτηκε στις 21 Ιανουαρίου 2026 

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης

Η παλιά, διάσημη κουρδική παροιμία που λέει ότι «οι Κούρδοι δεν έχουν φίλους παρά τα βουνά» επιβεβαιώνεται για μία ακόμα φορά με αφορμή τα γεγονότα που συμβαίνουν στη βορειοανατολική Συρία, όπου η αυτόνομη διοίκηση η αποκαλούμενη Ροζάβα δέχθηκε επίθεση από καθεστωτικές δυνάμεις με πλάτες της Τουρκίας αφού η υποστήριξη των ΗΠΑ είχε αποσυρθεί. Για μια ακόμα φορά στην ιστορία.

Οι Κούρδοι –περίπου 40 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόμβο Τουρκίας, Συρίας, Ιράν, Ιράκ– βρέθηκαν ξανά και ξανά στο ίδιο έργο: τους ζητείται να πολεμήσουν, να κρατήσουν μέτωπα, να γίνουν «χερσαίος εταίρος». Όμως η Ουάσιγκτον σπάνια δέχεται να πληρώσει το τίμημα μιας πραγματικής κουρδικής χειραφέτησης, γιατί αυτό συγκρούεται με τα συμφέροντα κρατών-κλειδιών και συμμάχων της. Έτσι χτίστηκε ο «κανόνας»: οι Αμερικανοί συνεργάζονται με τους Κούρδους όσο τους χρειάζονται – και τους εγκαταλείπουν όταν αλλάζει ο υπολογισμός.

Η αλήθεια για τη γενοκτονία στην τουρκική γλώσσα και ένας διαφορετικός αγώνας μέσω… υπεράσπισης Οτζαλάν

Η εφημερίδα “Εποχή” και η αναζήτηση των λειψάνων όσων εκτελέστηκαν στα δικαστήρια της Αμάσειας.

Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης

Η εφημερίδα “Εποχή” του εθνομάρτυρα-δημοσιογράφου Νίκου Καπετανίδη επιστρέφει μετά από 106 χρόνια στον Πόντο. Τα τεύχη της εφημερίδας μεταφράστηκαν στην τουρκική γλώσσα και δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα Pontos Gercek (Η αλήθεια του Πόντου) του αγωνιστή Ταμέρ Τσιλιγκίρ, συνέντευξη του οποίου έχουμε φιλοξενήσει σε αυτόν τον ιστότοπο, πριν βέβαια μετονομαστεί σε Geopolitico.gr. Είναι μια εξέλιξη που έχει τη σημασία και τους συμβολισμούς της, ιδιαίτερα από τη στιγμή που αφορούν αυθεντικά κείμενα, τα οποία γράφηκαν την περίοδο που ήταν εν εξελίξει αυτές οι μαζικές σφαγές και αποτελούν μαρτυρίες γενοκτονίας.

Υπάρχουν όμως και άλλες εξελίξεις, τις οποίες είχαμε αναφέρει στο περιθώριο, καθότι ο αγώνας για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου είναι ένα θέμα ιερό και με τέτοια δυναμική σε σημείο να συγκινεί ακόμα και τους ίδιους τους Τούρκους, αυτούς βέβαια που έχουν κοιτάξει την αλήθεια κατάματα και κινούνται πάνω στις αξίες του ανθρωπισμού. Τον Οκτώβριο του 2024 Τούρκος βουλευτής του Emek Partisi, του Εργατικού Κόμματος που εξέλεξε 8 βουλευτές στις εκλογές του Μαΐου του 2023, Ισκεντέρ Μπαϊχάν ζήτησε από τη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση, να ανοιχτούν τα πρακτικά των Δικαστηρίων της Αμάσειας, τα οποία οδήγησαν σε εκτέλεση Ελλήνων που αποτέλεσαν σημαντικές προσωπικότητες στον Εύξεινο Πόντο. Η εξέλιξη προέκυψε μετά από άρθρο του Τούρκου συγγραφέα, ερευνητή, ιστορικό και οικονομολόγο, Νεβζάτ Οναράν με θέμα τα Δικαστήρια της Αμασείας το 1921 και την απόδειξη της άμεσης εμπλοκής του Μουσταφά Κεμάλ.

Το τουρκικό κοινονούλιο απάντησε, ότι τα πρακτικά αυτά υπάρχουν και είναι στοιβαγμένα σε 40 σάκους στα υπόγεια της εθνοσυνέλευσης. Τα πρακτικά δεν έχουν ανοιχτεί και καταχωρηθεί.

Στο επόμενο βήμα εφόσον ανοιχτούν τα πρακτικά και μελετηθούν, οι φορείς που τρέχουν την προσπάθεια θέλουν να βρούνε το σημείο που πέταξαν τα σώματα των εκτελεσθέντων Ελλήνων που αποτέλεσαν σημαντικές μορφές του Ποντιακού Ελληνισμού, όπως ο Νίκος Καπετανίδης, ο βουλευτής της οθωμανικής βουλής, Ματθαίος Κωφίδης, ο αθλητής και μέλος της ομάδας Πόντος του Κολλεγίου Ανατόλια Μερζιφούντος, Συμεών Ανανιάδης, ο Αλέξανδρος Ακριτίδης, ο Επίσκοπος Ζήλων, Ευθύμιος Αγριτέλλης και πολλές άλλα προσωπικότητες.

Μιχάλης Χαραλαμπίδης – Ένας πολιτικός που παρήγαγε ιδέες μέσα από την ιστορία της Ελλάδας

Αφήνει τεράστιο κενό στην πολιτική και την πνευματική ζωή της Ελλάδας. Το μεγάλο του επίτευγμα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων και το ανεκπλήρωτο όραμα.

 

Του Χρήστου Κωνσταντινίδη

Σύγχρονος φιλόσοφος, διανοούμενος, οραματιστής, πατριώτης, δημοκρατικός, ιδεολόγος, έντιμος. Αυτοί είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που αποδίδονται στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών αφήνοντας ένα τεράστιο κενό στην πολιτική αλλά και την πνευματική ζωή της Ελλάδας. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πολυγραφότατος, αφού συνέγραψε 27 βιβλία, αλλά και προφητικός, γιατί ως άνθρωπος με δημόσιο λόγο, δεν παρήγαγε μόνο πρωτοποριακές ιδέες και προτάσεις μερικές εκ των οποίων τις βλέπουμε να υλοποιούνται σήμερα, αλλά εξέφραζε και προβληματισμό. Σε ομιλία του το 1996 στο 6ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ αναφερόταν στην πιθανότητα έλευσης οικονομικής κρίσης στη χώρα, στο τέλος του τότε ιστορικού κύκλου που ο ίδιος τοποθετούσε “το 2004 ή το 2010”, όπερ και εγένετο.

Ποιός όμως ήταν ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης και γιατί το όνομά του συνδέθηκε με τον Ποντιακό Ελληνισμό;

 Ως κοινωνιολόγος έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και παρήγαγε ιδέες βουτώντας στη ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας. Οι προτάσεις του επικεντρώθηκαν σε τρεις θεματικές ενότητες.

Οι τρεις πυλώνες

 Η πρώτη αφορούσε τον εκσυγχρονισμό των κομμάτων και της θεσμικής λειτουργίας του κράτους, εκδημοκρατίζοντας τους θεσμούς. Μάλιστα είχε ασκήσει γραπτώς κριτική στο ΠΑΣΟΚ, ενώ θεωρούσε ότι οι ταυτότητες «δεξιά» και «αριστερά» έχουν ξεφτίσει, κάτι για το οποίο δικαιώθηκε αφού το πολιτικό σύστημα χρεωκόπησε τη χώρα. Επίσης ασκώντας κριτική στο πολιτικό σύστημα έδινε μεγάλη σημασία στην πνευματική ζωή της χώρας. Ήθελε να συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας ελληνικής παιδείας η οποία θα είναι ταυτόχρονα κοσμοπολίτικη, οικουμενική, αποτινάσσοντας τον επαρχιωτισμό και τα σύνδρομα κατωτερότητας.

Η δεύτερη θεματική αφορά την περιφερειακή και αγροτική ανάπτυξη και αποκέντρωση της Ελλάδας. Βλέπετε, ως μελετητής της ιστορίας αντλούσε ιδέες για το πως η Ελλάδα μπορεί να παράγει προϊόντα παγκόσμιας αναγνώρισης. Είχε γράψει δε και βιβλίο για τον τουρισμό, όπου ανέπτυσσε το επιχείρημα, ότι ο συγκεκριμένος κλάδος στην Ελλάδα δεν λειτουργεί σωστά. Τα τελευταία χρόνια ασχολήθηκε πολύ έντονα με την νεανική επιχειρηματικότητα και ανάπτυξη, μιλώντας για δόγμα «Made in Greece».