Η σημερινή μας παρέμβαση δεν φιλοδοξεί να ενισχύσει πραγματικά τον αγώνα του λαού στην Αλβανία. Δεν του χρειάζεται καμία βοήθεια. 300.000 άνθρωποι στο δρόμο, το 15% του πληθυσμού, είναι πυρηνικό όπλο που καμία κυβέρνηση, καμία εξουσία δεν μπορεί να αντιμετωπίσει.
Φανταστείτε στην Ελλάδα να κατέβαινε στο δρόμο 1,5 εκατομμύριο κόσμος. Τρεις φορές περισσότερος από τις μεγαλύτερες αντιμνημονιακές διαδηλώσεις, ή πέντε φορές περισσότερος —για ένα πιο πρόσφατο παράδειγμα— από την τελευταία μεγάλη συγκέντρωση για το έγκλημα των Τεμπών.
Ποιος Μητσοτάκης, ποια κυβέρνηση, ποια Νέα Δημοκρατία, ποιο κράτος θα τόλμαγε να κάνει τον κομπόσο απέναντι σε τέτοια αγριεμένη λαϊκή μάζα;
Ούτε Μητσοτάκης, ούτε Ράμα, ούτε καν το σόι του πλανητάρχη που αποφάσισε να αποκτήσει φέουδο στην Αδριατική δεν τολμάει να προκαλέσει το λαϊκό θηρίο όταν αυτό ξυπνήσει.
Κι ο λαός στην Αλβανία ξύπνησε.
Κατάλαβε ότι το διεθνές κεφάλαιο είναι αποφασισμένο να του στερήσει τα πάντα. Ακόμα και τις παραλίες, τα σπίτια, τα χωράφια, τον ίδιο του τον τόπο. Κατάλαβε ότι το κράτος, το υποτιθέμενο «εθνικό κράτος», ποτέ δεν ήταν και ποτέ δεν θα είναι κάτι άλλο από γενέθλιο τόπο και εκπρόσωπος των συμφερόντων των ελιτ —μέσα ή έξω από τα εθνικά σύνορα.
