
της Zoe Faltseta
Η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα στο Φόρουμ των Δελφών, ότι δήθεν ανέπτυξε σχέσεις με το Ισραήλ σε μια εποχή που αυτό «δεν ήταν πολεμοχαρές», δεν είναι απλώς μια ιστορική ανακρίβεια. Είναι μια χυδαία, προκλητική και συνειδητή διαστρέβλωση της πραγματικότητας.
Η αλήθεια είναι μία και είναι γραμμένη με το αίμα των αθώων: Το Ισραήλ αποτελεί μια πολεμική μηχανή γενοκτονίας, εκτοπισμού και κατοχής από το πρώτο δευτερόλεπτο της ίδρυσής του. Ο «πολεμοχαρής» του χαρακτήρας δεν είναι τωρινός, είναι το DNA του.1947–1949 (Η Νάκμπα): Η βίαιη εθνοκάθαρση άνω των 750.000 Παλαιστινίων. Η φρίκη της Σφαγής στο Ντέιρ Γιασίν (1948) και οι «πορείες θανάτου» στη Λύντα και τη Ράμλα ήταν μόνο η αρχή του ολέθρου.
1953 (Σφαγή στην Κιμπίγια): Η κτηνωδία της μονάδας του Σαρόν που ανατίναξε σπίτια με τις οικογένειες μέσα, στέλνοντας στο θάνατο 69 ανθρώπους.
1956 (Χαν Γιουνίς και Ράφα): Οι μαζικές εκτελέσεις προσφύγων από τον ισραηλινό στρατό που μετέτρεψαν τη Γάζα σε σφαγείο ήδη από τότε.
1967 (Έναρξη της Κατοχής): Η παράνομη και βάρβαρη στρατιωτική κατοχή της Δυτικής Όχθης και της Γάζας, μια διαρκής παραβίαση κάθε έννοιας ανθρωπίνου δικαιώματος που συνεχίζεται ακάθεκτη.
1982 (Σάμπρα και Σατίλα): Το απόλυτο έγκλημα πολέμου. 3.500 πρόσφυγες σφαγιάστηκαν υπό το βλέμμα και την πλήρη κάλυψη του ισραηλινού στρατού.
2002 (Τζενίν): Η ισοπέδωση ενός ολόκληρου προσφυγικού καταυλισμού και η μαζική δολοφονία αμάχων κατά τη διάρκεια της Ιντιφάντα.











ΜΗΤΡΑΛΕΞΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ







