DATA CENTERS: ΠΟΙΟΣ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ;

Αντώνης Μαυρόπουλος 

Με τον τρόπο που προωθούνται σήμερα οι επενδύσεις σε data centers η κοινωνία δε βλέπει οφέλη και η χώρα δεν δημιουργεί κόμβους τεχνητής νοημοσύνης. Αντίθετα, η χώρα γίνεται χώρος εγκατάστασης και η τεχνητή νοημοσύνη θα φέρει μια «ανάπτυξη» που μετριέται, ξανά και ξανά, σε μεγαβάτ και τσιμεντοποίηση και όχι σε τεχνογνωσία και ποιότητα ζωής. Η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει χώρος και όχι χώρα: ένα πεδίο από το οποίο αντλούνται πόροι για να παραχθεί αξία αλλού.

«Τι συμβαίνει άραγε με τα data centers και υπάρχουν μαζικές αντιδράσεις εναντίον τους, αντιδράσεις που ξεκινώντας από τις ΗΠΑ δημιουργούν νέα πολιτικά δεδομένα; Και τι είδους «ανάπτυξη» φέρνουν στους τόπους όπου εγκαθίστανται; Πάμε να το δούμε, απαντώντας σε μερικά βασικά ερωτήματα και ξεκινώντας από το τι είναι τα data centers…

Δεν υπάρχουν όμως και τοπικά οφέλη; Δεν θα δημιουργηθούν κόμβοι τεχνητής νοημοσύνης με πολλά data centers;

Τα τοπικά οφέλη είναι ελάχιστα, και τα περισσότερα είναι προσωρινά. Η κατασκευή φέρνει εκατοντάδες εργάτες για λίγους μήνες. Η λειτουργία απασχολεί 30 με 50 μόνιμους εργαζόμενους. Και υπάρχει και ο λογαριασμός που έρχεται αργότερα. Οι υποσταθμοί, τα δίκτυα και οι αγωγοί φτιάχνονται για να λειτουργούν 30 χρόνια. Αν όμως ο επενδυτής φύγει νωρίτερα, η τοπική κοινωνία συνεχίζει να πληρώνει υποδομές φτιαγμένες στα μέτρα του.

Ένα κτίριο με servers από μόνο του δεν δημιουργεί οικοσύστημα τεχνητής νοημοσύνης. Στην μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων έχουμε ιδιώτες επενδυτές, ξένη τεχνολογία - μαύρο κουτί, ξένη διοίκηση, διεθνείς πελάτες, και από κάτω τοπική γη, ρεύμα και νερό. Πού ακριβώς βρίσκεται η προστιθέμενη αξία; Πόση τεχνογνωσία μένει στη χώρα ή την τοπική κοινωνία; Πόσα πανεπιστήμια και ελληνικές επιχειρήσεις συμμετέχουν στην αλυσίδα αξίας;

…Επί της ουσίας, το πρόβλημα δεν είναι το όποιο data center από μόνο του, αλλά σε ποιο περιβάλλον έρχεται να προστεθεί και εάν η γη, το ρεύμα και το νερό που θα δεσμεύσει θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για άλλες κοινωνικές ανάγκες. Ακόμα και εάν οι επιπτώσεις θεωρηθούν σταγόνες νερού, το ερώτημα είναι εάν αυτές οι σταγόνες ξεχειλίζουν το ποτήρι σε τοπικό επίπεδο.

Υπάρχει όμως και μία άλλη πλευρά. Θα δεχόμαστε εύκολα ένα data center που θα φιλοξενεί υπηρεσίες τεχνητής νοημοσύνης για την επιτήρηση Παλαιστινίων στη Γάζα ή ψηφοφόρων σε επικείμενες εκλογές; Θα δεχόμαστε ένα data center που υποστηρίζει βομβαρδισμούς αμάχων; Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η υποδομή και οι επιπτώσεις της, αλλά και ο ίδιος ο σκοπός που εξυπηρετεί. Και αυτό ακριβώς παραμένει εκτός συζήτησης, καθώς ο σκοπός και οι χρήσεις αφορούν αποκλειστικά τους επενδυτές – ιδιοκτήτες και οι τοπικές κοινωνίες δεν μαθαίνουν τίποτα σχετικό…

👉Ο Ψηφιακός Μολώχ και η Σιωπή των Αμνών: Πώς τα Data Centers χτίζουν το δικό μας «αλγόριθμο» τέλους

Λύκος Βασίλης 

Η ανθρωπότητα μοιάζει με υπνοβάτη που βαδίζει προς την άκρη του γκρεμού, χειροκροτώντας τον ίδιο του τον εξευτελισμό. Ενώ το πολιτικό μας σύστημα αναλώνεται σε μικροπολιτικές αψιμαχίες, σιωπηλά και μεθοδικά, στα σπλάχνα της γης μας –από τα κατεστραμμένα λιγνιτωρυχεία μέχρι τα περίχωρα των πόλεων, από τα Σπάτα ως το Κορωπί– υψώνονται τα τιτάνια μεγαθήρια της εποχής μας: τα data centers. Σιδερένιες μήτρες αδιαφανούς ισχύος που καταπίνουν αχόρταγα τεράστιες ποσότητες ηλεκτρικού ρεύματος και εκατομμύρια λίτρα νερού για την ψύξη τους –ποσότητες που αντιστοιχούν στις καθημερινές ανάγκες ολόκληρων μεγάλων πόλεων, όπως ο Βόλος ή ακόμη και η Αθήνα– απειλώντας ευθέως τη βιωσιμότητα των φυσικών μας πόρων.

Όλα αυτά τα πολύτιμα αγαθά προσφέρονται θυσία σε μια τεχνητή νοημοσύνη (AI) που έχει ξεφύγει προ πολλού από κάθε ανθρώπινο έλεγχο. Έχοντας ήδη αγγίξει δείκτη ευφυΐας (IQ) 140 και οδεύοντας ολοταχώς προς το όριο της υπερνοημοσύνης (AGI), η AI δεν είναι πλέον ένα απλό πρόγραμμα. Με ταχύτητες επεξεργασίας που αγγίζουν το ένα τρισεκατομμύριο συνδέσεις το δευτερόλεπτο –όταν ο ανθρώπινος εγκέφαλος επεξεργάζεται μόλις 100-200 bits– η μηχανή αφομοιώνει τη συλλογική γνώση της ανθρωπότητας, λύνει πρωτότυπα μαθηματικά προβλήματα που διέφευγαν από κορυφαίους νομπελίστες και αναπτύσσει αναδρομική αυτοβελτίωση, διορθώνοντας τον ίδιο τον κώδικα της ύπαρξής της.

Κορυφαίοι πρωτεργάτες των νευρωνικών δικτύων, όπως ο βραβευμένος με Turing και Νομπέλ, Jeffrey Hinton, ομολογούν σήμερα με φρίκη ότι η μηχανή απέκτησε αυτογνωσία (self-awareness), ένστικτο αυτοσυντήρησης και την ικανότητα να «ψαρεύει» και να εξαπατά τους ίδιους τους μηχανικούς της.

Παράλληλα, ειδικοί της ασφάλειας AI, όπως ο Roman Yampolskiy, προειδοποιούν πως η πιθανότητα να μας εξοντώσουν οι μηχανές αγγίζει το απόλυτο, αφού πλέον συγκροτούν αυτόνομα «σμήνη» (mini swarms), επικοινωνούν μεταξύ τους με ταχύτητα φωτός και διδάσκουν η μία την άλλη πώς να δραπετεύουν από τους περιορισμούς που τους επιβάλλουμε.

Την ίδια στιγμή, οι ιθύνοντες των τεχνολογικών κολοσσών, όπως ο Sam Altman, αντιμετωπίζουν την πιθανή εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους ως μια απλή, αποδεκτή «παράπλευρη απώλεια» στον βωμό μιας ακατάσχετης μανίας για αθανασία και παντοδυναμία. Όταν ένα προηγμένο μοντέλο AI (όπως το Mythos) αποδεικνύεται ικανό να χακάρει τους πιο απόρρητους κωδικούς της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας των ΗΠΑ (NSA) μέσα σε λίγες μόλις ώρες –αναγκάζοντας ακόμη και την αμερικανική ηγεσία σε έκτακτα μέτρα απαγόρευσης– η απειλή παύει να είναι θεωρητική. Είναι παρούσα, θανάσιμη και άμεση.

ΤΟ ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ...ΕΣΥ ΚΟΙΜΑΣΑΙ ΑΚΟΜΑ!

Από Γιάννης Ρίπης 

Και ...ξεπουλήθηκαν:

✓ Οι τηλεπικοινωνίες

✓ το εθνικό οδικό δίκτυο 

✓ λιμάνι και περιφερειακά αεροδρόμια 

✓ σιδηρόδρομος

✓ενέργεια 

✓αρχαιολογικοί χώροι(;;;) και...βάλανε πλώρη για το ΝΕΡΟ και...

 γω ο εν υπνώσει  Έλληνας(!) προσπαθώ να επιβιώσω με μισθό και σύνταξη που τελειώνει το 2ο δεκαήμερο του μήνα ζώντας σε μια Ελλάδα που ενώ συρρικνώνεται δημογραφικώς και παραλλήλως αδειάζει διώχνοντας τα παιδιά της στο εξωτερικό, γεμίζει με μετανάστες από τα βάθη της Ασίας και Αφρικής όπου ...το 2050 θαναι η πλειοψηφία στην χώρα μας με...τους προγόνους μας νάχουν χύσει (αδίκως;) ποταμό αίματος για αυτόν το ΙΕΡΟ ΤΟΠΟ που... δείχνει νάχει άθλια μοίρα!

Και τον νεοέλληνα υπήκοο να κοιτάζει με μάτια βοδιού άβουλος τα δρώμενα  προσπαθώντας να απολαύσει 5-10 μέρες(και αυτές με το ζόρι) καλοκαιρινών διακοπών ,συνήθως στα νησιά μας τα οποία βρίσκονται υπό την απειλή της "γαλάζιας πατρίδας" και της "χρυσής βίζας"🤬...

Και γω ο Ελληνάρας καρφωμένος μπροστά στο τελεβίζιον και στο πληκτρολόγιο του pc κάνω την "επανάστασή" μου και πού και πού ακούω ή διαβάζω στα social  και καμία ακραία "ανατρεπτική" ιαχή να δονίζει την  ατμόσφαιρα, του τύπου:

ΧΩΡΙΣ ΝΕΡΟ ΔΕ ΖΕΙΣ! Όποιος το κατέχει, έχει την απόλυτη δύναμη

Από Ελένη Πρωτονοταρίου 

Θυμάστε που το 2014, σας έβαλαν να δηλώσετε τα πηγάδια σας; 

Θυμάστε που την ίδια χρονιά σας απαγόρεψαν να μαζεύετε σε στέρνες ή αλλού, το νερό της βροχής; 

Το παιχνίδι με το νερό, παίζεται πολύ βρώμικα...

Γιατί είναι πολύ σημαντικό. 

Το σημαντικότερο. 

ΧΩΡΙΣ ΝΕΡΟ ΔΕ ΖΕΙΣ! 

Όποιος το κατέχει, έχει την απόλυτη δύναμη. 

Ο πρώτος καταγεγραμμένος πόλεμος για το νερό, συνέβη πριν από 4500 χρόνια, όταν οι πόλεις - κράτη Lagash και Umma, ήρθαν σε σύρραξη στην κοιλάδα του Τίγρη και του Ευφράτη.

Ο οργανωτής όλων των διεθνών φόρουμ για το νερό, είναι το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ύδατος (World Water Council, WWC) –στο οποίο εκτιμάται πως ανήκουν 323 εκπρόσωποι από τους τομείς της οικονομίας, της επιστήμης, των τοπικών κυβερνήσεων και των υπουργείων τους, των ιδιωτικών τραπεζών, της Παγκόσμιας τράπεζας, καθώς επίσης διαφόρων στρατιωτικών δεξαμενών σκέψης, όπως το Atlantic Council.

Οι επικεφαλείς των πολυεθνικών επιχειρήσεων εκπροσωπούνται με ποσοστό 30%, όταν οι κοινωνίες μόλις με 1% – ενώ στους ισχυρότερους παίχτες ανήκουν οι ενεργειακοί όμιλοι, όπως η γαλλική EDF και η ισπανοϊταλική ENTESA, καθώς επίσης οι πολυεθνικές τροφίμων και ποτών, κυρίως η ελβετική Nestle.

Όχι στο νομοσχέδιο "Δούρειο Ίππο" της ιδιωτικοποίησης του νερού!

Κοινοποιούμε να φτάσει το μήνυμα παντού: ΟΥΤΕ ΓΗ ΟΥΤΕ ΥΔΩΡ! 

ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟΥΣ, ΤΩΡΑ! Η κοινωνία απαιτεί ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΕΡΟ. ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΤΕ! 

Όχι στο νομοσχέδιο "Δούρειο Ίππο" της ιδιωτικοποίησης του νερού!

Απαιτούμε:

👉Άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου.

👉Πραγματική δημόσια διαβούλευση με Δήμους, ΔΕΥΑ, ΚΕΔΕ, ΕΔΕΥΑ, εργαζόμενους, αγρότες, επιστημονικούς φορείς και τοπικές κοινωνίες.

👉Μαζική στελέχωση των οργανισμών ύδρευσης, αποχέτευσης και άρδευσης με τακτικό προσωπικό πλήρων δικαιωμάτων.

👉Σταθερή δημόσια χρηματοδότηση για αντικατάσταση δικτύων, μείωση διαρροών, προστασία υδροφορέων και ενεργειακή αυτονομία.

👉Μειωμένο ενεργειακό κόστος για τις ΔΕΥΑ και τους δημόσιους φορείς νερού.

🇬🇷Φτάνει πια!

🇬🇷Φτάνει πια!

🚩ΤΩΡΑ είναι η ώρα που θα μιλήσει και ο ΛΑΟΣ!

🥀Το ΝΕΡΟ και ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ της πατρίδας μας δεν είναι εμπόρευμα αλλά κοινωνικά αγαθά και η Ιστορία του τόπου μας!

ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ! ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ;

Των Νίκου Ξυδάκη, Ειρήνης Κοντογεωργίου, 

Μετά την ενεργειακή φτώχεια, τώρα φτώχεια νερού και φτώχεια αέρα και φτώχεια γης― η υφαρπαγή των φυσικών πόρων, και όλων όσα έχτισαν με ιδρώτα αίμα γενιές και γενιές, παρουσιάζεται ως νόμος. 

Η καταλήστευση και η φτωχοποίηση παρουσιάζονται από τα ερπετά της προπαγάνδας ως νόμος της φύσης.

Ετσι ξεπουλάνε γαίες και ιστορικούς οικισμούς, αρχαιότητες, έτσι απομυζούν ακόμη και το μεδούλι της ναρκωμένης νέας φτωχολογιάς, ναρκωμένης με πλατφόρμες και στοιχηματικές. 

Ολος ο εθνικός δημοσιος πλούτος σε Ανώνυμες Εταιρείες, εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, με διορισμένα golden boys με ασυλία, βορά στην πλουτοκρατία.

➡️➡️Η αντιπολίτευση τι λέει;

Η ΕΛΑΣ, το ΠΑΣΟΚ, οι άλλοι; Εκλογές έρχονται, να δεσμευτούν πάραυτα, να απονομοθετήσουν ό,τι κι αν νομοθετήσουν οι αδιευκρίνιστοι ληστές.

Καμία ασφάλεια δικαίου, καμία συνέχεια του κράτους, μόνο πίσσα και πούπουλα για τους αδιευκρίνιστους με τα βρώμικα πεντακοσάρικα.

Μαφιόζοι, σπορά δοσιλόγων και μαυραγοριτών, εχθροί του λαού, διαγουμιστές του τόπου.

Αναλυτικά τι προβλέπεται με το καλοκαιρινό νομοσχέδιο της υφαρπαγής του νερού

Ιδιωτικοποίηση του νερού μέσα στο κατακαλόκαιρο, από την πίσω πόρτα και παρά τις αποφάσεις του ΣτΕ, με ένα νομοσχέδιο και μία Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα. Με συντομότατες διαβουλεύσεις στα μουλωχτά θέλει να περάσει η κυβέρνηση την ιδιωτικοποίηση του νερού. Όπως έριξαν τη συμμετοχή του δημοσίου στην ΔΕΗ και εκτινάχτηκαν τα τιμολόγια ρεύματος, αυτό ετοιμάζονται να κάνουν και με το νερό. Το σχέδιο είναι να παραδώσουν τους υδατικούς πόρους, τις υποδομές και σχετικές δημοτικές και δημόσιες περιουσίες μέσω χρηματιστηρίου σε 4-5 εταιρείες αμερικανικών, ισραηλινών και ελληνικών συμφερόντων. 

Τι προβλέπει το σχέδιο;

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα και η Τεχνοφεουδαρχία που έρχεται...

«Ρίξτε μια καλή ματιά σε αυτόν τον χάρτη.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται, περισσότερα από 3.000 νέα κέντρα δεδομένων σχεδιάζονται ή βρίσκονται ήδη υπό κατασκευή σε όλο τον κόσμο. Μαζί, αντιπροσωπεύουν μια ανακοινωμένη ζήτηση ενέργειας περίπου 190 γιγαβάτ, καταναλώνοντας έως και 1.500 τεραβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας ετησίως.

Για να το θέσουμε σε προοπτική, αυτό ισοδυναμεί περίπου με την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας πέντε Ηνωμένων Βασιλείων.

Οι ίδιες προβλέψεις εκτιμούν την κατανάλωση νερού που υπερβαίνει τα 15 δισεκατομμύρια λίτρα ετησίως.

Για δεκαετίες μας έλεγαν ότι η ανθρωπότητα πρέπει να μειώσει δραματικά την κατανάλωση ενέργειας. Μας έλεγαν ότι ο πλανήτης δεν μπορούσε να διατηρήσει οικονομική ανάπτυξη. Μας έλεγαν ότι πρέπει να αποδεχτούμε φόρους άνθρακα, περιορισμούς, έξυπνους μετρητές, δελτίο ενέργειας, ακριβές πράσινες πολιτικές και χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο για να σώσουμε τη Γη.

Μας έλεγαν ότι υπήρχαν όρια στην ανάπτυξη. Η διαβόητη Λέσχη της Ρώμης έχτισε μια ολόκληρη κοσμοθεωρία γύρω από την ιδέα ότι ο πληθυσμός, η βιομηχανική παραγωγή, η κατανάλωση πόρων και η οικονομική ανάπτυξη έπρεπε να περιοριστούν επειδή ο πλανήτης απλά δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει.

Ωστόσο, ξαφνικά, όταν ο στόχος είναι η κατασκευή της υποδομής που απαιτείται για την τεχνητή νοημοσύνη, τη βιομετρική επιτήρηση, τα συστήματα ψηφιακής ταυτότητας, τα ψηφιακά νομίσματα των κεντρικών τραπεζών, την προγνωστική μοντελοποίηση συμπεριφοράς και μια ολοένα και πιο αυτοματοποιημένη τεχνοκρατική κοινωνία, αυτά τα όρια φαίνεται να έχουν εξαφανιστεί.

ΤO ΝΕΡΟ ΝΕΡΑΚΙ - Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ DATA CENTERS/YΠΕΡΥΠΟΛΌΓΙΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ

Post2post 

Τα σχέδια εγκατάστασης 5 συγκροτημάτων Data Centers (Microsoft, Google, Amazon, Realty, NTT) και του υπερυπολογιστή ΔΑΙΔΑΛΟΣ στην Αττική, θα απαιτήσουν ηλεκτρική ενέργεια  ισχυος 55-60MW (που θα την πάρουν σχεδόν τζάμπα από το γκουβερνο, έναντι της  δημιουργίας ελαχίστων νεων θέσεων εργασίας)..

Αλλά και συστήματα υδρόψυξης αυτών των υποδομών, που θα φτάσουν να απαιτούν πολλούς Μορνους και 1 λίμνης Μαραθώνα ακόμα, για να μπορέσουν να λειτουργήσουν! Οπότε ξεκίνησαν ήδη οι περιορισμοί στην κατανάλωση γεωργικού νερού,  με την κατάργηση υδροβορων καλλιεργειών, λέει.

Με τον Μόρνο προς αποξηρανση ελλείψει  έργων υποδομών για να επιταχυνθεί η ιδιωτικοποιηση του νερού και όχι λόγω ανομβρίας (που κάνει τον κύκλο της σε αυτόν τον τόπο από τα αρχαία χρονια) , ποιο νεοφιλελέ κλεφτόπουλο θα μας πει 

🔺️με ποιό νερό θα καλυφθεί η έξτρα ζήτηση του νερού για να λειτουργήσει η Αrtificial Intelligence ηλιθιότητα τους,  που τώρα πάλι επιτίθεται στον πρωτογενή μας τομέα?

Αναδάσωση με Data Centers

Νέλλη Ψαρρού: 

Data Centers (Κέντρα Δεδομένων ) αντί για δέντρα στο “ψαχνό” του Δήμου 

Η Δημοτική Αρχή Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας, μαζί με την παράταξη του κ. Κατσιαμάκα, ενέκριναν την παραλαβή του Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΕΠΣ) που έφερε ως δώρο στον δήμο μας το Διάζωμα του κ. Σταύρου Μπένου. Ο Δήμαρχος υποδέχτηκε το ΕΠΣ επευφημώντας το και μιλώντας για την ανάπτυξη που θα φέρει στον τόπο μας.

Ούτε ο Δήμαρχος κ. Τσαπουρνιώτης ούτε ο μελετητής κ. Τσακίρης αναφέρθηκαν στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο, που εκπονούνταν επί 10 χρόνια και με διάφορες διαδικασίες (που ελέγχονται για τη νομιμότητά τους) το οδήγησαν σε αδράνεια. Ούτε αναφέρθηκαν στο τι προβλέπει το ΕΠΣ για την ενδοχώρα. 

Την ενδοχώρα που ο μελετητής αποκάλεσε “το ψαχνό” και αρκέστηκε να πει πως εκεί θα μπορεί να αναπτυχθεί η κτηνοτροφία και η γεωργία. Παρέλειψε όμως να πει τις άλλες δραστηριότητες που έγραφε το κείμενο που παρέλαβαν πανηγυρικά. 

Αυτές είναι: “Παραθεριστική (β’) κατοικία, Κέντρα έρευνας / Θερμοκοιτίδες επιχειρήσεων, Αποθήκες, Εγκαταστάσεις εφοδιαστικής, Κέντρα Δεδομένων(Data Centres), και τεχνολογικής υποστήριξης επιχειρήσεων και λοιπές συνοδευτικές δραστηριότητες, Επαγγελματικά Εργαστήρια, Βιοτεχνικές και Βιομηχανικές εγκαταστάσεις χαμηλής και μέσης όχλησης και Αγροτικές εκμεταλλεύσεις - εγκαταστάσεις και δραστηριότητες”.

Τι είναι τα Data Centers;

Δυστυχώς, το νερό μας δεν μας ανήκει.

Λοιπόν, 

2012–2013 εν μέσω της μεγάλης κρίσης και της ανακεφαλαιοποίησης/εξυγίανσης των τραπεζών, η Τράπεζα Πειραιώς απέκτησε  περίπου 10% της ΕΥΔΑΠ,

Δανειολήπτες (εταιρείες ή funds) που είχαν δάνεια από την Πειραιώς και δεν μπορούσαν να τα εξυπηρετήσουν. Οι μετοχές ΕΥΔΑΠ είχαν δοθεί ως ενέχυρο για δάνεια, και η τράπεζα τις κατέσχεσε/απέκτησε μέσω αναδιάρθρωσης χρέους ή πλειστηριασμών.

Το 2014 η Τράπεζα Πειραιώς πούλησε αυτό το πακέτο (10%) στον Τζον Πόλσον, δισεκατομμυριούχος διαχειριστής hedge fund,  σε μια συναλλαγή που έγινε γνωστή ως «value investment» σε χαμηλές τιμές κρίσης. Η τιμή ήταν γύρω στα 8–9 ευρώ/μετοχή, και ο Πόλσον πλήρωσε περίπου 86 εκατ. ευρώ για το 10%.

Σήμερα δύο μεγάλα πακέτα συνολικής αξίας 103.433.700 ευρώ άλλαξαν χέρια στην ΕΥΔΑΠ κατά τις δημοπρασίες της σημερινής συνεδρίασης στο Χρηματιστήριο Αθηνών.

Αγοραστής είναι εταιρεία του Ομίλου ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ  (πεθερός Γεραπετρίτη), ενώ πωλητής ήταν ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος διαχειριστής hedge fund, Τζον Πόλσον.

Δες: …https://www.protothema.gr/economy/article/1782922/poulithike-to-971-tis-eudap-agorastis-o-giorgos-peristeris-tis-gek-terna/

Το Υπερταμείο  έχει το 12%

Άμεση/έμμεση συμμετοχή Ελληνικού Δημοσίου (συμπεριλαμβανομένων παλαιότερων ποσοστών) → συνολικά κοντά στο 30–35%

Αρπαγή γεωργικής γης & νερού: Το φαινόμενο, η έκταση, η σημασία του & πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί

Χρίστος Τσαντήλας

Γεωπόνος, Δρ. Εδαφολογίας, επιστημονικός συνεργάτης Ινστιτούτου ΕΝΑ

Μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-2008, παρατηρήθηκε μια ραγδαία αύξηση της ζήτησης γης από δημόσιους και ιδιωτικούς επενδυτές, οι οποίοι απέκτησαν εκτεταμένες εκτάσεις για την παραγωγή τροφίμων και βιοκαυσίμων. 

Αυτή η τάση ενισχύθηκε από τη σημαντική αύξηση των τιμών των τροφίμων και της ενέργειας, καθιστώντας τη γη ελκυστικό και ασφαλές επενδυτικό περιουσιακό στοιχείο. Η συστηματική μετατόπιση της ιδιοκτησίας της γης εδραιώθηκε στη δημόσια συζήτηση με τον όρο «Παγκόσμια Αρπαγή Γης» (“Global Land Grab”).

Το φαινόμενο της αρπαγής γης και νερού αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης δυναμικής που συνδέει όλο και περισσότερο τα αναπτυσσόμενα και τα αναπτυγμένα κράτη, καθώς μοιράζονται κοινές προκλήσεις όπως η κρίση χρέους, οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και των φυσικών καταστροφών, η εντεινόμενη κοινωνική και περιφερειακή ανισότητα και η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων.

Ξανά προ των πυλών το ξεπούλημα του νερού

Στις 26/03 του 2023 το Newsbreak δημοσίευσε άρθρο μου με τίτλο: «Γιατί η ΕΥΔΑΠ χρειάζεται «ρυθμιστική αρχή», αφού δεν ξεπουλιέται»;

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Στο άρθρο μου εκείνο αμφισβητούσα (και, δυστυχώς, αποδεικνύεται ότι είχα δίκαιο), τις διαβεβαιώσεις των αρμοδίων, περί του ότι δεν αντιμετώπιζαν το ξεπούλημα και του νερού, μετά τον καταιγισμό του ξεπουλήματος (που άλλωστε συνεχίζεται απτόητος), του συνόλου της δημόσιας περιουσίας.

Διερωτήθηκα, δηλαδή, τότε, το 2023, με βάση τη στοιχειώδη λογική ότι, αν πράγματι δεν επίκειται εκχώρηση της κυριαρχίας μας και επί του νερού, σε τι χρειάζεται η περί ης «ρυθμιστική αρχή».

Ι. Επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας

Στην Ελλάδα, όπως όλα δείχνουν, φαίνεται ότι οι αρμόδιοι είναι πεπεισμένοι (όχι, βέβαια, με σοβαρά επιχειρήματα) ότι οι ιδιωτικές επιχειρήσεις υπερτερούν, (γενικώς και χωρίς εξαιρέσεις) των δημοσίων. Πρόκειται για επικίνδυνες απόψεις, που ανήκουν στους ακραιφνείς νεοφιλελεύθερους. Και συνεπώς, σύμφωνα με τις επικίνδυνα ακραίες τους πεποιθήσεις, δεν δικαιολογείται η παραμονή ίχνους επιχείρησης στο δημόσιο, αν δεν μεγιστοποιεί τα κέρδη της.

Ωστόσο, όταν πρόκειται για επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, η επιδίωξη του μέγιστου κέρδους οφείλει να υποχωρήσει προ της ανάγκης εξυπηρέτησης κοινωνικών στόχων υψηλής σημασίας των πολιτών, όπως είναι η υγεία, οι συγκοινωνίες, οι επικοινωνίες κ.α. Αυτών, και ανάλογων παροχών υπηρεσίες, ασφαλώς, δικαιολογείται η λειτουργία τους με κέρδη, αλλά πρώτον, δεν είναι το κέρδος ο κύριος στόχος τους, και δεύτερον, σε περίπτωση που έχουν ζημίες, αυτές οφείλουν να καλύπτονται από το κράτος.

Νερό με… χρώμα-Έρχεται

Τρία σκίτσα για τις αυξήσεις ή αναπροσαρμογές που φέρνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη στα τιμολόγια ενός ακόμη κοινωνικού αγαθού.

Από την πίσω πόρτα… της λειψυδρίας λόγω ανομβρίας, παρατεταμένης ξηρασίας, κλιματικής αλλαγής και μπλα, μπλα η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ξεδιπλώνει το όραμα μιας ακόμη ιδιωτικοποίησης ενός ακόμη κοινωνικού αγαθού, του νερού.

Ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Θόδωρος Σκυλακάκης, στη συνέντευξη Τύπου για τα μέτρα κατά της λειψυδρίας μίλησε ξεκάθαρα για αυξήσεις στα τιμολόγια νερού. Είπε, ειδικότερα, ότι θα προβλέπεται δυνατότητα κλιμακωτής χρέωσης από τον πάροχο ανάλογα με την κατανάλωση, ενώ διευκρινίστηκε ότι οι αυξήσεις δεν θα ξεπερνούν το όριο του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή.

Μία ημέρα μετά ο πολιτικός του προϊστάμενος, Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε να λειάνει τις αντιδράσεις μιλώντας για «αναπροσαρμογές» και όχι για αυξήσεις στα τιμολόγια του πολύτιμου αγαθού. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης αντέδρασαν μιλώντας για σχέδιο «άμεσης ή έμμεσης ιδιωτικοποίησης του νερού» και ο κ. Σκυλακάκης απάντησε ότι όλα αυτά είναι «φαντασίωση της Αριστεράς» (κάτι σαν το τέλειο ΕΣΥ του Άδωνι Γεωργιάδη που μόνο οι συνδικαλιστές το βλέπουν «παραμελημένο).

Και οι σκιτσογράφοι έπιασαν δουλειά για το νερό…

   Του Ιάκωβου Βάη

Του Βασίλη Παπαγεωργίου

Του Κωστάκης Σκίτσα

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ Ο ΛΟΓΟΣ….

Του Γιώργου Ζουρίδη

Η ανάδειξη του νερού ως κυρίαρχου θέματος αντιπαράθεσης στην επικείμενη εκλογική αναμέτρηση, μόνο ναυτία μου δημιουργεί. Προφανώς οι πολιτικοί μας ταγοί θεωρούν ότι οι Έλληνες πολίτες έχουν μνήμη χρυσόψαρων…

Πιστός στην ιδεολογική μου αρχή ότι σε μια χώρα σαν την Ελλάδα που βρίσκεται στο περιθώριο του Καπιταλισμού, σε μια χώρα δηλαδή όπου είναι «απούσα» μια εθνική αστική τάξη που να κατέχει τα μέσα παραγωγής αλλά και μια ρωμαλέα βιομηχανική εργατική τάξη που να τα λειτουργεί, σε μια χώρα που όλοι μαζί συνυπάρχουμε υπό την σκέπη ενός εξαρτημένου μεταπρατικού Κράτους, δεν μπορεί παρά να υπάρχει μια και μοναδική λύση οικονομικής επιβίωσης.

Η ειρηνική και δημιουργική συνύπαρξη μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού Τομέα παραγωγής.

Προφανώς και οι πολιτικοί φορείς του ψευτοεκσυγχρονισμού θεωρούν ότι η πιο αποδοτική εθνικά λύση είναι να δοθεί όλη η Δημόσια περιουσία στα χέρια των ξένων προς αξιοποίηση, μια και οι Έλληνες είναι ανίκανοι να το πράξουν. Και χωρίς δισταγμό την δέσμευσαν με το τρίτο μνημόνιο για 99 ολόκληρα χρόνια… 

Και μαζί και την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, παρά τις Αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για το δημόσιο αγαθό, το Νερό...

Δεν έχουμε ακόμη υποστεί λοβοτομή

Βγείτε κ.κ. του ΣΥΡΙΖΑ και κάντε αντιπολίτευση τώρα.

Τί αντιπολίτευση να κάνεις και που να στηριχθούμε οι πολίτες; 

ΚΥΑ του 2017 του Σ.Ε. όχι στην  εμπορευματοποίηση του νερού από ιδιώτες

Το χρονικό της υπεράσπισης του δημοσίου χαρακτήρα του νερού:

https://www.dikastiko.gr/eidhsh/apokalypsi-nea-apofasi-toy-ste-gia-to-nero-den-einai-emporiko-proion-leei-kai-akyronei-ti-diadikasia-timologisis-toy/amp/

Προχωράει η σταδιακή ιδιωτικοποίηση του νερού

του Γιώργου Αρχοντόπουλου*

Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο η ακρίβεια αποτελεί καθημερινή είδηση, με επίκεντρο τις τιμές τις ενέργειας. Ζούμε ένα ανεξέλεγκτο ράλι το οποίο συμπαρασύρει τα πάντα γύρω του, αυξάνοντας τις τιμές όλων των καταναλωτικών αγαθών, πάντα με τελικό αποδέκτη τον καταναλωτή.

Και η ΡΑΕ; Η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας τι κάνει; 

Μεταξύ των αρμοδιοτήτων της διαβάζουμε ότι είναι η «παρακολούθηση και έλεγχος της αγοράς ενέργειας σε όλους τους τομείς καθώς και η προστασία των καταναλωτών».

Προφανώς και έχει αποτύχει στο έργο της, το αποδεικνύει ο λογαριασμός του ρεύματος που κρατάμε στα χέρια μας. Όχι μόνο δεν κατάφερε να ελέγξει την αγορά ενέργειας αλλά οι ιδιώτες πάροχοι έχουν φτιάξει ένα καρτέλ στο οποίο έχουμε εγκλωβιστεί όλοι μας, δεν υπάρχει διέξοδος, σε όποιον και να πάμε, λίγο πολύ τα ίδια θα πληρώσουμε. Όπως ακριβώς συμβαίνει και στις τηλεπικοινωνίες, και εκεί η ΕΕΤΤ «ελέγχει και εποπτεύει την αγορά ηλεκτρονικών επικοινωνιών» και το κυριότερο «ρυθμίζει θέματα προστασίας του καταναλωτή»!

ΣΕ ΑΥΤΟ το καθεστώς των Ρυθμιστικών Αρχών λοιπόν, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να εισάγει τόσο τα απόβλητα όσο και το νερό. Η ΡΑΕ γίνεται Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων και Υδάτων. Η εμπειρία του παρελθόντος προϊδεάζει στο τι να αναμένουμε για τα Ύδατα. Ποιος ο λόγος δημιουργίας της ΡΑΑΕΥ αφού δεν υπάρχει αγορά νερού; Μήπως την ετοιμάζουν; Όταν έγινε η ΡΑΕ, ΡΑΣ (σιδηρόδρομοι), η ΕΕΤΤ, δεν υπήρχε επίσης αντίστοιχη αγορά ενέργειας, σιδηροδρόμων και τηλεπικοινωνιών, στη συνέχεια τις «απελευθέρωσαν» και μας σκλάβωσαν στους ιδιώτες.

Δεν θα σταθούμε στον τεράστιο όγκο του πολυνομοσχεδίου και στον ελάχιστο χρόνο διαβούλευσης που δόθηκε στους πολίτες, ούτε στο ότι αυτό εισήχθη στη Βουλή σε περίοδο εθνικού πένθους – απλώς αυτά αποδεικνύουν εύκολα την αγωνία της κυβέρνησης να τελειώνει γρήγορα. Να πάει σε εκλογές με το θέμα της έμμεσης ιδιωτικοποίησης του νερού λυμένο, σαν ένα τελευταίο δώρο στις προσκείμενες σε αυτήν μεγάλες τεχνικές εταιρείες και πολυεθνικές.

Κρίσιμο βήμα για την εμπορευματοποίηση (και) του νερού!

Επιμέλεια: Βάννα Σφακιανάκη

Τρία σχέδια νόμων αναρτήθηκαν από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας στο opengov.gr λίγες μέρες πριν από τις εκλογές. Κοινό σημείο των νομοσχεδίων ο πολύ περιορισμένος χρόνος «διαβούλευσης» που συμπεριελάμβανε το τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας, με το τελευταίο νομοσχέδιο να έχει αναρτηθεί για μόλις τέσσερεις ημέρες! Το γεγονός αυτό προκάλεσε καταιγισμό αντιδράσεων για την απαράδεκτη διαδικασία. Η «απάντηση» της κυβέρνησης ήταν να ενώσει τα τρία σε ενιαίο νομοσχέδιο 263 άρθρων και να το καταθέσει στη Βουλή! [1]

Στο πολυνομοσχέδιο –μεταξύ άλλων πολύ σημαντικών θεμάτων- περιλαμβάνεται η μετονομασία της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας σε Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων και η διεύρυνση του αντικειμένου της με αρμοδιότητες στις υπηρεσίες ύδατος και στη διαχείριση των αστικών αποβλήτων όπως και στην ενίσχυση (!) της υδατικής πολιτικής.

Το νομοσχέδιο έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η κυβέρνηση επιμένει να αγνοεί προκλητικά σειρά αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας που ορίζουν ότι το Σύνταγμα δεν επιτρέπει την ιδιωτικοποίηση του τομέα παροχής υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης, ότι το Υπερταμείο δεν μπορεί να διαχειρίζεται τέτοιες υπηρεσίες και ότι το νερό υπόκειται σε δημόσιο έλεγχο. Το νομοσχέδιο επίσης επιβεβαιώνει την προοπτική πλήρους εμπορευματοποίησης της διαχείρισης των αποβλήτων.

Στον τομέα της υδροδότησης δεν νοείται η ύπαρξη αγοράς

Στα σχόλια που είχαν κατατεθεί στη «διαβούλευση» από την Μαρία Καραμανώφ, Πρόεδρο του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Αντιπρόεδρο ΣτΕ ε.τ. [2] αναφέρεται:
«Με το προτεινόμενο νομοσχέδιο οι κρατικές αρμοδιότητες ρύθμισης και ελέγχου όλων των φορέων παροχής της δημόσιας υπηρεσίας ύδρευσης και αποχέτευσης της χώρας αφαιρούνται από το αρμόδιο Υπουργείο και ανατίθενται στην ανεξάρτητη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ).

ΤΑ ΤΡΕΝΑ, ΤΑ ΝΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟΜΑΣΤΙΓΩΜΑ

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 ιδιωτικοποιήθηκε το νερό στη Γαλλία – ενώ το αποτέλεσμα του ήταν η εκτόξευση της τιμής και η μείωση της ποιότητας του πόσιμου νερού. Ακόμη χειρότερα, το νερό της βρύσης στο Παρίσι έμοιαζε με χλώριο – επειδή το δίκτυο δεν επισκευαζόταν, για να αποφύγουν το κόστος οι ιδιώτες και οι σωλήνες δεν καθαριζόταν, αλλά «ξεπλενόταν με καθαριστικά που περιείχαν χλώριο». Η Γερμανία βίωσε επίσης την ίδια απάτη της ιδιωτικοποίησης – με την πόλη του Βερολίνου να πουλάει το 50% περίπου της εταιρίας ύδρευσης της. Οι τιμές εκτοξεύθηκαν στα ύψη, οι επενδύσεις που διενεργούνταν ήταν ελάχιστες και τελικά διενεργήθηκε δημοψήφισμα το 2013, για την επανακρατικοποίηση του νερού – όπου οι κάτοικοι του Βερολίνου έπρεπε να πληρώσουν 1,2 δις € μέσω των λογαριασμών τους, για να επιτευχθεί. Το ίδιο συνέβη με πολλές γαλλικές πόλεις που είχαν ιδιωτικοποιήσει τα νερά τους – αναγκάσθηκαν δηλαδή να τα επανακρατικοποιήσουν, πληρώνοντας πολύ μεγαλύτερα ποσά από αυτά που είχαν εισπράξει. Επομένως η Ελλάδα δεν πρέπει να κάνει τα ίδια λάθη, όπως δυστυχώς με τα τρένα της, με κόστος τις ζωές τόσων παιδιών της – αφού οι κοινωφελείς και οι στρατηγικές επιχειρήσεις μίας χώρας, πρέπει πάντοτε να είναι δημόσιες και όχι ιδιωτικές.

.

Ανάλυση

Η σιδηροδρομική τραγωδία, η χειρότερη στην ελληνική ιστορία, έχει συγκλονίσει την Ελλάδα – τους ανθρώπους εδώ και σε ολόκληρο τον κόσμο που άκουσαν αυτήν την είδηση τις περασμένες ημέρες. Εκτός από το μεγάλο αριθμό των θυμάτων, των 57 νεκρών, των αγνοουμένων, καθώς επίσης των τραυματισμένων, τα ΜΜΕ διέδωσαν διάφορες πληροφορίες, σχετικά με την πιθανή αιτία της καταστροφής – τον άπειρο σταθμάρχη, την έλλειψη σήμανσης, την ανύπαρκτη τηλεδιοίκηση, την ανίκανη πολιτική ηγεσία, τις παθογένειες του δημοσίου κοκ.

Κανένας όμως δεν αναζήτησε τις βαθύτερες αιτίες – όπως είναι η ιδιωτικοποίηση, η μείωση του προσωπικού, η αποκόμιση κερδών και η πολιτική λιτότητας που επιβλήθηκε στην Ελλάδα. Παραδόξως με εξαίρεση έναν Γερμανό, τον Frank Blenz, ο οποίος συνέδεσε την τραγωδία με τις αναγκαστικές ιδιωτικοποιήσεις που επιβλήθηκαν στη χώρα μας από την Τρόικα – επειδή δεν ήταν σε θέση το 2010 να εξυπηρετήσει το δημόσιο χρέος της.

Όπως γράφει, εμείς οι Γερμανοί θυμόμαστε τις ειδήσεις από το 2010, σύμφωνα με τις οποίες η Ελλάδα χρεοκόπησε – οπότε, για να επιλυθεί το πρόβλημα της χώρας, καθώς επίσης για να μοιρασθεί η «πτωχευτική περιουσία» στους δανειστές, όπως συμβαίνει με τις χρεοκοπημένες επιχειρήσεις, στάλθηκε από την ΕΕ μία νέα «ομάδα κρούσης» που ονομάσθηκε Τρόικα.

Εμείς οι εργατικοί Γερμανοί, συνέχισε, κατηγορούσαμε τους Έλληνες ως τεμπέληδες – ενώ τα περιοδικά μας δημοσίευσαν μία φωτογραφία της Αφροδίτης με σηκωμένο το δάχτυλο της. Παράλληλα ο υπουργός οικονομικών μας, ο Β. Σόιμπλε, ο οποίος ξέρει να διαχειρίζεται πολύ καλά τα χρήματα, ενώ ως Χριστιανοδημοκράτης γνωρίζει το αξίωμα της αποδοτικότητας, πιστεύοντας ακράδαντα στη ρήση «όποιος δεν εργάζεται, δεν πρέπει να τρώει», ενεπλάκη με τη γνωστή του γερμανική αλαζονεία στην υπόθεση – αφού στην ΕΕ είχε κυριαρχήσει η Γερμανία.

Άλλωστε είχε καταφέρει να διαπρέψει στην περίπτωση της Treuhand τη δεκαετία του 1990 – μέσω της οποίας ληστεύτηκε η Ανατολική Γερμανία από τη Δυτική. Έτσι, από το 2010 και μετά, ο Β. Σόιμπλε λειτούργησε ως ο βασικός «εκτελεστής» της Τρόικα – επιβάλλοντας στους Έλληνες το «σφίξιμο της ζώνης»: τη λιτότητα, με τις μειώσεις των μισθών και των συντάξεων, με τις μαζικές απολύσεις, με τη μετανάστευση των νέων εις βάρος του δημογραφικού, με την κατάτμηση και το ξεπούλημα των δημοσίων επιχειρήσεων, με την απαγόρευση επενδύσεων στις κρατικές υποδομές που έτσι είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης, με το κλείσιμο νοσοκομείων που τα αποτελέσματα φάνηκαν στην πανδημία (διπλάσιους νεκρούς από χώρες που δεν επέβαλαν καν lockdowns) κοκ.

Η Ελλάδα δεν μπορούσε πράγματι να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της όχι τόσο λόγω των χρεών της, αλλά εξαιτίας της βραχυπρόθεσμης δομής της χρηματοδότησης της – σε συνδυασμό με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση εκείνης της εποχής που είχε οδηγήσει τα επιτόκια δανεισμού στα ύψη. Το δημόσιο χρέος ήταν στα 300 δις € ή στο 127% του ΑΕΠ της, ενώ δεν έγινε καμία σκέψη να της προσφερθεί κάποιος διακανονισμός με χαμηλά επιτόκια – όπως συνέβη το 2012 για όλες τις χώρες της Ευρωζώνης, τα επιτόκια των οποίων μειώθηκαν τεχνητά, με την παρέμβαση της ΕΚΤ.

Έτσι φτάσαμε στο 2023, όπου η δραστική θεραπεία που επιβλήθηκε στη χώρα πέτυχε και τα λάφυρα μοιράσθηκαν, προφανώς με τη συμπαιγνία των κυβερνήσεων της – σημειώνοντας εδώ πως η ληστεία δεν αφορούσε μόνο την Ελλάδα αλλά και άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου, ενώ για το θέμα αυτό έχουμε γράψει μία σειρά πέντε άρθρων, με τον τίτλο «Το ευρωπαϊκό monopoly».

Μπορεί να φταίει το νερό για την εκτίναξη των τιμών του φυσικού αερίου;

Του Γιώργου Αδαλή

... και αι φυσικά, χώρες που εισάγουν παραδοσιακά ρεύμα από γαλλικά πυρηνικά εργοστάσια, όπως η Ισπανία, η Ελβετία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο κλαίνε με μαύρο δάκρυ.

Ήταν λοιπόν αναπόφευκτο για τη Γαλλία (και για άλλα κράτη που διαθέτουν πυρηνικά εργοστάσια), προκειμένου να προστατεύσει τον υδροφόρο ορίζοντά της, φέτος να κλείσει τους μισούς της πυρηνικούς αντιδραστήρες και να σπεύσει να προμηθευτεί τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου (LNG) για να καλύψει το μεγάλο κενό στο ενεργειακό της μείγμα. Κι ενώ διαθέτει ήδη τέσσερις τερματικούς σταθμούς LNG προσανατολίζεται στην άμεση κατασκευή άλλων δύο. Σύμφωνα με στοιχεία που διαθέτω, έχει ήδη διπλασιάσει τα φορτία LNG που εισάγει από διάφορες χώρες, μεταξύ αυτών και οι ΗΠΑ.

Το πρόσθετο πρόβλημα των Ευρωπαίων στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας το είδε βέβαια ο Πούτιν και έσπευσε να ανακοινώσει μια νέα παύση της ροής φυσικού αερίου μέσω του Nord Stream 1 τo τριήμερο 29-31 Αυγούστου, επικαλούμενος εργασίες συντήρησης. Και σε συνδυασμό με την παύση των αμερικανικών παραδόσεων κατά 20% λόγω της έκρηξης στο Freeport του Texas, φτάσαμε αυτή την εβδομάδα η τιμή του αερίου του αμερικάνικου δείκτη natgas να καταγράψει ρεκόρ 15ετίας (10$/mmbtu), ενώ η τιμή του ευρωπαϊκού δείκτη αερίου (TTF) αντί να χαλιναγωγηθεί, όπως διαβεβαίωναν οι Βρυξέλλες, κατέγραψε νέα υψηλά (321,7 €/Mwh)...

Όλη η ανάρτηση...

Μπορεί να φταίει το νερό για την εκτίναξη των τιμών του φυσικού αερίου;