ΦΥΛΑΚΙΣΕΙΣ, ΕΞΟΡΙΕΣ, ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕΙΣ (Περίοδος 1945-1990 στο χωριό Σχωριάδες Πωγωνίου) του Αλκιβιάδη Νταλέ

ΦΥΛΑΚΙΣΕΙΣ, ΕΞΟΡΙΕΣ, ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕΙΣ

(Περίοδος 1945-1990 στο χωριό Σχωριάδες)

Πρόλογος

Το θέμα της πολιτικής δίωξης που υπέστη ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού του χωριού μας, αλλά και γενικότερα ο χώρος μας, θεωρώ πως μέχρι σήμερα δεν βρήκε την απαιτούμενη προβολή που θα του άξιζε σε σχέση με τις τεράστιες πολιτικοκοινωνικές διαστάσεις του και τις βαθιές τραυματικές πληγές που προκάλεσε. Ο σπουδαίος ιστορικός ερευνητής και μελετητής Σταύρος Ντάγιος, κατά καιρούς φέρνει στο φως της δημοσιότητας τρανταχτά στοιχεία που αφορούν το συγκεκριμένο θέμα στο χώρο του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου. 

Ο περίφημος συγγραφέας Τηλέμαχος Κώτσιας, στο πρόλογο του βιβλίου "Σινική μελάνη", με αντικείμενο το συγκεκριμένο θέμα, κάνει έκκληση να το διαβάσουν και οι Αριστεροί. Η ανύψωση της προτομής του Βασίλη Σαχίνη, ενός συμβόλου της πολιτικής και εθνικής δίωξης, με τη μέριμνα του δημοσιογράφου Γιώργου Μύτιλη, αντιμετωπίστηκε από τους πολιτικούς φορείς του τόπου μας και από ένα κομμάτι της κοινότητας μας, με μια αίσθηση δυσπιστίας και αδιαφορίας. Οι σποραδικές αναφορές και μνημονεύσεις για το συγκεκριμένο θέμα από τούς ίδιους τούς παθόντες αντιμετωπίζονται με μία απλή συμπόνια λες και δεν συνέβησαν στη διπλανή μας πόρτα. 35 χρόνια λοιπόν, από την πτώση ενός Δικτατορικού καθεστώτος, η ελευθερία σκέψης και ιδεών φαίνεται να μην έχει συνέλθει πλήρες από τη βαριά νάρκωση που προκάλεσε η ξέφρενη πρώην κομμουνιστική προπαγάνδα. Μια προπαγάνδα που με την κάλπικη λάμψη του ” σοσιαλιστικού παράδεισου”, προσπάθησε να κρατήσει αθέατη την άλλη όψη του νομίσματος, τη σκοτεινή ,του φόβου και του τρόμου, της βίας και του πόνου.

Πάντα βρισκόμουν στο δίλημμα: αξίζει ή όχι να μνημονεύσω γεγονότα που, εκτός των άλλων, προκαλούν και πολύ πόνο ψυχής; Πρέπει να σκαλίσω πληγές, ή να αφήσω τα πράματα στην αλησμονιά του χρόνου; Την τελική απόφαση να ασχοληθώ, την πήρα πριν από καιρό, φεύγοντας από μια συνάντηση με έναν από τους τελευταίους πρωταγωνιστές του όλου δράματος που έφυγε από τη ζωή πριν κάποιων χρόνων, τον πολύπαθο Αντώνη Βάγιο. Στάθηκε στο κατώφλι της πόρτας τού σπιτιού του και μου είπε :"Η θρησκεία μας διδάσκει μετάνοια, συγχώρεση και αγάπη. Το ασπάζομαι και το σεβάστηκα, και εγώ και όλοι αυτοί που φύγανε. Δεν μπορώ όμως, να ξεχάσω ”. Όλοι αυτή τη σεμνή και ταπεινή προσπάθεια, τη θεωρώ ένα μικρό κεράκι στη μνήμη όλων εκείνων, των δικών μας ανθρώπων που υπέστησαν τόσες αδικίες, κακουχίες και φύγανε με πολύ παράπονο. Γνώμονας μου, η ιστορία πρέπει να διδάσκεται όχι για να προκαλεί οργή και αναμόχλευση μίσους, αλλά για το μήνυμα: ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ.

Το Βορειοηπειρωτικό Τραύμα ως Ζωντανή Εμπειρία Μνήμης, Ταυτότητας και Ψυχισμού

Η παρέμβαση του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

«Ούτε Εδώ Ούτε Εκεί;» – Το Βορειοηπειρωτικό Τραύμα ως Ζωντανή Εμπειρία Μνήμης, Ταυτότητας και Ψυχισμού

Κυρίες και κύριοι,

επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μια φράση που δεν είναι θεωρία, δεν είναι ανάλυση – είναι βίωμα:

«Στην Αλβανία ήμουν Έλληνας. Στην Ελλάδα έγινα Αλβανός.»

Αυτή η φράση δεν περιγράφει απλώς μια εμπειρία. Περιγράφει μια ρωγμή. Μια ρωγμή ανάμεσα σε δύο κόσμους. Ανάμεσα σε δύο τρόπους να σε βλέπουν. Και, τελικά, ανάμεσα σε δύο τρόπους να βλέπεις κι εσύ τον ίδιο σου τον εαυτό. Και μέσα σε αυτή τη ρωγμή, γεννιέται κάτι βαθύτερο: το τραύμα.

1. Το τραύμα που δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν

Συχνά μιλάμε για το Βορειοηπειρωτικό ως ιστορία. Ως ένα κεφάλαιο που έκλεισε. Αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Το τραύμα δεν τελειώνει όταν τελειώνουν τα γεγονότα. Πολύ περισσότερο αν τα τραυματικά γεγονότα συνεχίζονται. Το τραύμα μετακινείται. Από την ιστορία στη μνήμη. Από τη μνήμη στην ταυτότητα. Και από την ταυτότητα… στον ψυχισμό.

1.1. Τι είναι το συλλογικό ιστορικό τραύμα

Σε αυτό το σημείο, ίσως χρειάζεται να ορίσουμε τι εννοούμε όταν μιλάμε για «συλλογικό ιστορικό τραύμα». Δεν μιλάμε απλώς για ένα τραυματικό γεγονός του παρελθόντος. Μιλάμε για κάτι πιο σύνθετο. Συλλογικό ιστορικό τραύμα είναι η εμπειρία κατά την οποία μια κοινότητα αισθάνεται ότι έχει πληγεί βαθιά - όχι μόνο υλικά, αλλά στον ίδιο τον πυρήνα της ταυτότητάς της - και αυτή η εμπειρία δεν μένει στο παρελθόν, αλλά μεταφέρεται και επηρεάζει τις επόμενες γενιές. Δεν είναι μόνο αυτό που συνέβη.

Είναι το πώς αυτό που συνέβη:

    Γίνεται ανάμνηση

    αφηγείται

    αποσιωπάται

    και, τελικά, ζει μέσα στους ανθρώπους

Είναι το τραύμα που γίνεται μνήμη. Η μνήμη που γίνεται ταυτότητα. Και η ταυτότητα που γίνεται τρόπος να βλέπεις τον κόσμο. Και ακριβώς έτσι πρέπει να δούμε και το Βορειοηπειρωτικό.

Β. Ήπειρος – ΝΑ ΞΑΝΑΓΡΑΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ

Παρέμβαση του Γιώργου Τασιόπουλου

Γεννήθηκα σε μια εποχή που αναζητούσε τους ήρωές της, που από μικρά παιδιά σαγηνευόμαστε από ηρωικές πράξεις αυτοθυσίας. Όλοι οι συνομήλικοί μου ήθελαν να μοιάσουν σε κάποιο ήρωα. Οι ήρωες υπήρχαν στα παραμύθια της γιαγιάς μας, στη μυθολογία του τόπου μας, στα βιβλία μας, στις γιορτές μας τοπικές και εθνικές, στα πρόσωπα των παππούδων μας που πολέμησαν για την πατρίδα, σε μια δυσκολη ζωή για την επιβίωση.

Στην εποχή μας όλα άλλαξαν. Η σχέση μας με τον ηρωισμό ατόνισε!

Το σύστημα της ακύρωσης, του αναθεωρητισμού προσπαθεί να εξαφανίσει τους ήρωες.

Θυμάστε το βιβλίο της Ρεπούση με τους Κλέφτες της Οθωμανοκρατίας στο βιβλίο να περιγράφονται με μικρό "κ" ή τους πρόσφυγες της Σμύρνης να συνωστίζονται στην προκυμαία για αναχώρηση;

Πόσο διαφορετική έγινε ως ιστορική εικόνα, ως ζωντανή ιστορία η εκτέλεση των πατριωτών στην Καισαριανή όταν δημοσιεύθηκαν οι φωτογραφίες των ηρώων - εκτελεσμένων να περπατούν αγέρωχοι για να αντιμετωπίσουν τους εκτελεστές Ναζί με υψωμένη τη γροθιά τους; Όταν μετά τη ανάρτηση των φωτογραφιών απέκτησαν πρόσωπο, μπήκε η λεζάντα του ονόματός τους κάτω από τη φωτογραφία, δημοσιεύθηκαν οι προσωπικές τους ιστορίες;

Έτσι και η ιστορία των χρόνων των διωγμών στη Β. Ήπειρο πρέπει να ξαναγραφτεί.

Να γραφτεί πρώτα η 'μεγάλη αφήγηση" από την αρχή, η ιστορία της Ηπείρου των αρχαίων, των μέσων χρόνων έως τις σιδερένιες φυλακές στα σκλαβωμένα χρόνια του προηγούμενου αιώνα, και μέχρι τα σημερινά θλιβερά γεγονότα.

Εισαγωγή στην 3η Διαβούλευση: ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ

Γιώργος Κυριακού 

Το θέμα της φετινής μας Διαβούλευσης είναι πολύ δύσκολο. Τίθεται σχετικά αργά όχι όμως χωρίς ελπίδα. 35 χρόνια είναι πολλά για να το θυμόμαστε περιστασιακά όχι όμως μέγεθος χρόνου που θα μάς κάνει να ξεχάσουμε. ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ. Η περίοδος της ολοκληρωτικής δικτατορίας Ενβέρ – Ραμίζ, εκτός της μεθόδου αρπαγής της υπεραξίας των εργαζομένων και των αγροτών και των διώξεων κατά πάντων διαφωνούντων, στιγματίστηκε:

- με τις εκτελέσεις,

- με δολοφονίες,

- με απαγωγές,

- με εξορίες,

- διακρίσεις κάθε λογής,

- με αρπαγή της ιδιωτικής, της κοινοτικής και της εκκλησιαστικής περιουσίας,

- με κάθε είδους ταπείνωση λόγω της εθνικής και θρησκευτικής ταυτότητας,

- με την κατάταξη ενός ποσοστού Ελλήνων στις ρατσιστικές μειονοτικές ζώνες.

Είτε το θέλουμε να το πιστέψουμε είτε όχι, την περίοδο εκείνη, η Ελληνική Κοινότητα στα χωριά της και στις πόλεις της δέχθηκε ισχυρό πλήγμα, ένα είδος εγχείρησης – λοβοτομής. Το πλήγμα έγινε ρήγμα ανάμεσα σε “συνεργάτες” του καθεστώτος και σε “εχθρούς του λαού”.

Η επίσημη αναγνώριση, από την Ελληνική Πολιτεία, του διαχρονικά διωκόμενου Ελληνισμού στην Αλβανία θα έπρεπε να έχει συντελεστεί. Να είναι ο νέος θεμελιακός λίθος για την επανέναρξη στης Βορειοηπειρωτικής Κοινότητας. Όχι να βρίσκεται ως ζητιάνος στην μητροπολιτική της πατρίδα για χαρτιά και μαύρη εργασία. Η Ελληνική Πολιτεία, η οποία κατέστη ο διαμεσολαβητικός μοχλός δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων στην Αλβανία μέσω της θέσης της στους διεθνείς οργανισμούς (ΕΟΚ - ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΟΗΕ, ΔΑΣΕ – ΟΑΣΕ, Συμβούλιο της Ευρώπης κ.λπ.) θα έπρεπε να ενισχύσει την συμφιλίωση – ομόνοια των Ελλήνων την οποία με ελλείψεις προσπάθησε η ομώνυμη οργάνωση Δημοκρατική Ένωση Εθνική Ελληνική Μειονότητα ΟΜΟΝΟΙΑ και αργότερα το ΚΕΑΔ ως πολιτική της προέκταση. Δεν υπήρξε από την επίσημη Ελληνική Πολιτεία – Μητροπολιτικό Κέντρο η οδηγία για έναν απολογισμό μέσα στην Βορειοηπειρωτική Κοινότητα ως βασική προϋπόθεση ένταξης στον εθνικό κορμό μαζί με όσους κι όσες δεκάδες χιλιάδες είχαν στερηθεί απόλυτα την εθνική τους ταυτότητα από τη λειτουργία των ρατσιστικών μειονοτικών ζωών. Έτσι δεν υπήρξε ούτε η μεταμέλεια – συγγνώμη και δεν υπήρξε η αποδοχή – συγχώρεση.

3η Διαβούλευση της πρωτοβουλίας ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ "οι Απ' Έδω"

Είναι πεταμένοι εδώ κάτω από τη δεσμοφόρα / καμιά πεντακοσαριά παντοτινά αγιάτρευτα μυαλά από την έμμονη ιδέα της απόδρασης / διάσπαρτα ναυάγια του χρόνου / να τα ξεβράζουν σα μερμύγκια κοπαδιαστά ανά τρεις βάρδιες / κάτι υπόγειες σκοτεινές τρύπες που τις ονομάζουν γαλαρίες… Κοιτάζω αυτόν τον άντρα και τρομάζω. Το πρόσωπό του σκιάζουν λέξεις τραγικές: Κοζάρα, Μαλίκι, Σπάτς, Μπαλς, Κιαφ Μπάρι, Μπουρέλι…

Φώτος Ν. Κυριαζάτης – Λαζατινός, 

ΩΡΕΣ ΤΗΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ, (1987-1991) 

Στρατόπεδο εργασίας Κιαφ Μπάρι, “ΦΥΛΛΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ”, Εκδόσεις Άπειρος Χώρα

Αύριο, στην 3η Διαβούλευση της πρωτοβουλίας ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ "οι Απ' Έδω", θα τεθεί το ζήτημα της Αναγνώρισης των Ανθρώπων που με κάθε τρόπο μαρτύρησαν από ένα απάνθρωπο ολοκληρωτικό καθεστώς. Ένα καθεστώς που πλιατσικολόγησε την υπεραξία των εργατών και των αγροτών στο όνομα ενός "παραδείσου" για αυτούς.

Δολοφονίες, απαγωγές, εκτελέσεις, αγνοούμενοι, πολύχρονες φυλακίσεις, εξορίες, διακρίσεις των "θιγμένων", βιασμοί, αρπαγή περιουσιών, απαγόρευση έκφρασης φρονημάτων...

Είναι ζήτημα οικουμενικό και πανανθρώπινο.

Για τη δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια που βαλλόταν, βάλλεται και θα συνεχίσει να βάλλεται σε όλον τον πλανήτη.

Για τη δημοκρατία, την ελευθερία και την ειρήνη στον κόσμο μας.

Αύριο στους Ποντίους μας, στη Νίκαια.

Γιώργος Κυριακού 

3η Πανελλήνια Διαβούλευση για το μέλλον της Βορείου Ηπείρου: 

ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ

Φίλοι και φίλες από τη Βόρειο Ήπειρο, μέλη σωματείων, εκδόσεων, οργανώσεων και φορέων, απανταχού Συνέλληνες Γηγενείς - Απόδημοι και Φιλέλληνες,

Χριστός Ανέστη!

Σας προκαλούμε να συμμετέχετε ισότιμα στη 3η Πανελλήνια Ημερίδα - Διαβούλευση «για το μέλλον της Βορείου Ηπείρου». Το φετινό μας θέμα αφορά στην οργάνωση των προσπαθειών όλων μας για την επίσημη αναγνώριση εκ μέρους της Ελληνικής Πολιτείας, των αγώνων του διαχρονικά διωχθέντος Ελληνισμού στην Αλβανία.

Η απονομή “βραβείων” στις 6 Απριλίου 2006 σε πρώην πολιτικούς κρατούμενους (μυστικά και μακριά από τη δημοσιότητα) στην υπόγεια αίθουσα του Υπουργείου Εσωτερικών “Γιάννος Κρανιδιώτης”, αποτελεί παρωδία αναγνώρισης του αγώνα που έδωσε ο Ελληνισμός στην Αλβανία για τη διατήρηση της ταυτότητάς του. Ύστερα από τον 15ετή αγώνα που ξεκίνησε με την ίδρυση του σωματείου Ένωσις Εξόριστων και Φυλακισθέντων Βορειοηπειρωτών, το 1991, με παραστάσεις, με συγκεντρώσεις, με πορείες, με απεργίες πείνας, με φυλακίσεις μελών του στη δίκη της ΟΜΟΝΟΙΑΣ (1994 – 1995), αυτή η μεθόδευση απόκρυψης ενός αγώνα, αποτελεί ντροπιαστικό προηγούμενο.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΘΩΟΙ

Η διαρκής πίεση του αλβανικού κρατικού και παρακρατικού φασισμού κατά ενός κεφαλαιώδους σημασίας τμήματος του γηγενούς και ιστορικού Ηπειρωτικού Ελληνισμού, έχει και ελλαδικές απολήξεις. Στη σημερινή συγκυρία δεν αναφερόμαστε στις αμόρφωτες και άψυχες κρατικές ελίτ, αλλά στις διανοουμενίστικες εκδοχές τους. Την προηγούμενη Πέμπτη, στην τηλεοπτική σειρά του MEGA «Οι Αθώοι», που είναι εμπνευσμένη από το λογοτεχνικό έργο του Κωνσταντίνου Θεοτόκη «Κατάδικος», η πρωταγωνίστρια με τις φίλες της μιλούσε και τραγουδούσε στα αλβανικά και δήλωσε (στα αλβανικά και πάλι) "Χιμαραία"! Το γεγονός προκάλεσε ανατριχίλα στους Χιμαραίους. Καθώς είναι «συνηθισμένοι» να αμφισβητείται εντός της αλβανικής επικράτειας (ή από τους ανά τον κόσμο Αλβανούς εθνικιστές), η εθνική τους καταγωγή και η χρήση της ελληνικής γλώσσας ως μητρικής, διαπίστωσαν ότι αυτή η προσβλητική και επίμονη προπαγάνδα αναπαράγεται και εντός της Ελλάδας από δυσκοίλιους, ιδεοληπτικούς και αδαείς ανθρώπους.

Η ερμηνεία πηγάζει από τα ίδια γεγονότα που το αιτιολογούν.Η αφωνία της επίσημης εξωτερικής πολιτικής απέναντι στη διαχρονική καταπίεση των Γηγενών Ελλήνων από το αλβανικό κράτος εξελίσσεται σε συνεργασία με αυτό, στο πλαίσιο της ένταξής του στην Ευρωπαϊκή Ένωση με το αντίτιμο της προώθησης της επιχειρηματικότητας για τα κέρδη ολίγων και συνοδεύεται από μια πρακτική φιλίας σε επίπεδο εξυπηρέτησης συμφερόντων.

Συνεπώς ο κατευνασμός ως πρακτική και θεωρητική κατεύθυνση απέναντι στην καταπάτηση των δικαιωμάτων του Ελληνισμού στην Αλβανία, δημιουργεί το κενό για την πολιτιστική επέκταση του αλβανισμού ακόμα και με εγχώριες πολιτιστικές αυτοκτονίες όπως η «αλβανόφωνη από τη Χιμάρα». Άλλωστε στο κεντρικό αλβανικό αφήγημα για την αλβανική καταγωγή των Ελλήνων, το οποίο έχει εκτιναχθεί σε μια εθνικιστική υστερία καπηλείας της ελληνικής ιστορίας και για τις δυο επικράτειες, είναι βέβαιο πως βρίσκει και ευήκοα ώτα, στην Ελλάδα σε μια εποχή μάλιστα που εκθειάζεται η συμπερίληψη ως η ύψιστη αρετή. Αυτό είναι το βασικό πλαίσιο της παραχάραξης του έργου του συγγραφέα και της παραχάραξης της ιστορίας της Χιμάρας, του Άπαρτου Κάστρου του Ελληνισμού.

Η ελληνική μειονότητα και η διεθνής νομιμότητα

 27 Ιανουαρίου, 2026

«Ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του»

Θουκυδίδου Ιστορίαι (μετάφραση Ελ. Βενιζέλου)

Του Γιώργου Κυριακού

Η διαβόητη δήλωση του Ελλαδίτη πρωθυπουργού, πως «δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών» (επέμβαση ΗΠΑ στη Βενεζουέλα), εισάγει μια νέα διάσταση στο νέο γεωπολιτικό γίγνεσθαι, που αφορά και τον ελληνισμό (Αιγαίο, Κύπρος, Ρουμ της Συρίας, Μαριουπολίτες κ.λπ.) και στο οποίο εντάσσεται η Βορειοηπειρωτική Κοινότητα. Η δήλωση περιφρόνησης προς το διεθνές δίκαιο θα μπορούσε να δικαιολογήσει όσα υφίσταται ο Ελληνισμός διαχρονικά από το αλβανικό κράτος. Μάλιστα θα μπορούσε να μεταφραστεί ως νομιμοποιητική σύμπλευση με το καθεστώς Ράμα. Επιπρόσθετα ο κ. Συρίγος, από πολλούς υποστηριζόμενος ως «ειδικός» επί των βορειοηπειρωτικών θεμάτων, προσπάθησε να δικαιολογήσει τον πρωθυπουργό του, πως «δεν είχε πλήρη εικόνα»… Έτσι πιστώνεται η αντινομία στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Ποιο είναι όμως το αρραγές πλεονέκτημα στο οποίο βασίζεται η πολιτική μειοδοσίας;

Σύντομη αναδρομή

«Όταν χρησιμοποιώ μια λέξη», είπε ο Χάμπτι Ντάμπτι, «σημαίνει ακριβώς ό,τι εγώ επιλέγω να σημαίνει, μήτε περισσότερα μήτε λιγότερα». «Το ζήτημα», επέμεινε η Αλίκη, «είναι αν μπορείς να κάνεις τις λέξεις να σημαίνουν πολλά διαφορετικά πράγματα». «Το ζήτημα», είπε ο Χάμπτι Ντάμπτι, «είναι να ξέρεις ποιος κάνει κουμάντο, αυτό είναι όλο».

Λούις Κάρολ, Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων

Ο Ελληνισμός στην Αλβανία –όπως και το σύνολο των Αλβανών– εκδήλωσε απέχθεια για τον κομμουνισμό μετά τη διαστροφική καπηλεία του από το καθεστώς των Χότζα-Αλία, και στράφηκε για τη «σωτηρία» του κυρίως προς τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. Πράγματι υπήρξαν «διορθωτικές» παρεμβάσεις εκ μέρους των ΗΠΑ, όπως π.χ. το 1995 για την αποφυλάκιση των «Πέντε της Ομόνοιας» [1]. Επίσης υπήρξαν παρεμβάσεις, έως και παρεμβολές, εκ μέρους των ελληνικών και ιδιαίτερα των ηπειρωτικών οργανώσεων στις ΗΠΑ, που δημιούργησαν προσδοκίες πως «θα μας απελευθερώσουν οι Αμερικανοί».

Η ιστορική εξήγηση έγκειται στο γεγονός ότι μετά την ιστορική ήττα της απόπειρας ενσωμάτωσης της ενιαίας Ηπείρου στην Ελλάδα (δεκαετία 1910), χιλιάδες ακολούθησαν το ρεύμα της μετανάστευσης στην Αμερική ιδρύοντας αδελφότητες που φρόντιζαν παραδειγματικά τα χωριά τους. Επίσης, μετά το κλείσιμο των συνόρων το 1945 από το ολοκληρωτικό καθεστώς, χιλιάδες φυγάδες, πρόσφυγες ή αποκλεισμένοι Βορειοηπειρώτες στον ελλαδικό χώρο μετανάστευσαν στις ΗΠΑ, και πίεζαν προς αποκατάσταση των δικαιωμάτων τους – ματαίως, εφόσον διαψεύστηκαν από τη στάση των ΗΠΑ στη Συνδιάσκεψη των Παρισίων [2].

Tο υπαρξιακό ζήτημα του Ελληνισμού στην Αλβανία

Δεκεμβρίου 20, 2025

“…υπάρχω λες κι ύστερα δεν υπάρχεις…

” Κώστας Καρυωτάκης

Τα τελευταία γεγονότα μάς επιβεβαιώνουν τη διαπίστωση ότι ο γηγενής και ιστορικός Ηπειρωτικός Ελληνισμός τελεί υπό υπαρξιακό κίνδυνο.

- Πλημμύρες και καταστροφές χωρίς καμιά προστασία από τους αρμοδίους φορείς του αλβανικού κράτους και ειδικά σε περιοχές οι οποίες κάηκαν το καλοκαίρι επίσης χωρίς καμιά προστασία...

- Καθημερινή κοινωνικοπολιτική ένταση με πολυάριθμες εκπομπές, άρθρα, αναρτήσεις στα αλβανικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, όπου με κεντρικό προσανατολισμό και συστηματική επεξεργασία από τους επίσημους φορείς, προωθείται η καπηλεία της ελληνικής παρουσίας στην αλβανική επικράτεια βάλλοντας κατά της παρουσίας του ζώντος Ελληνισμού...

- Εκδηλώσεις του αλβανικού σοβινισμού ακόμα και σε σχολεία της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας καθώς και συμβολικές αναφορές στην “μεγάλη Αλβανία” με περιοχές από την ελλαδική επικράτεια την ημέρα της ανακήρυξης “ανεξαρτησίας” του αλβανικού κράτους...

- Εκδηλώσεις στην Ελλάδα με την ίδια σημαία καθώς και με τη σημαία των εξτρεμιστών του UCK στελέχη του οποίου δικάζονται στη Χάγη για εγκλήματα πολέμου, τους οποίους συχνά επισκέπτεται ο Αλβανός πρωθυπουργός καταγγέλλοντας τους δικαστές πως είναι “ρωσικές μαριονέτες της Δούμας του Πούτιν…”

- Εγνωσμένη επέμβαση στον αρχαιολογικό χώρο της Φοινίκης, αρχαίας πρωτεύουσας της Ηπείρου από το αλβανικό αρμόδιο υπουργείο με την εργασία βαρέων μηχανημάτων κατασκευαστικής εταιρίας κατά παράβαση κάθε διεθνούς όρων αποκατάσταση μνημείων...

«Γιατί μας ξέχασε η Ελλάδα»;

«Γιατί μας ξέχασε η Ελλάδα»;

Σεπτεμβρίου 15, 2025

Με τέσσερις δέσμες Κεφαλαίων στις διαπραγματεύσεις για τις ενταξιακές διαδικασίες στην Ε.Ε., η Αλβανία ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2024. 

Η πρώτη δέσμη (Δικαιοσύνη και θεμελιώδη δικαιώματα, Δικαιοσύνη Ελευθερία και ασφάλεια, Δημόσιες συμβάσεις, Στατιστικά και Δημοσιονομικός Έλεγχος), έχει ανοίξει. Για το μείζον ζήτημα του εθνικού αυτοπροσδιορισμού των λαών της μάλλον τα πηγαίνει περίφημα... Φωνές ακόμα κι από την εκπροσώπησή των Βορειοηπειρωτών αναφέρουν το πρόβλημα της καθυστέρησης της εφαρμογής. Άραγε έχουν διαβάσει το νόμο που υποχρεώνει την προσκόμιση δικαιολογητικών για την εθνικότητα σε ένα κράτος που εδώ και σχεδόν πάνω από έναν αιώνα απαγορεύει τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο;

Όσον αφορά στις δημόσιες συμβάσεις, το ρομπότ Djella, παρά τις διεθνείς ενστάσεις, λειτουργεί ως εργαλείο πειραματισμού. Η ψευδής δημοκρατία, μέσα από τον ψηφιακό ολοκληρωτισμό που οραματίζονται οι σημερινοί ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φαίνεται να δικαιώνει τις επιδιώξεις τους.

Εξ άλλου η δικαστής Ειρήνη Γκιόκα, που καταδίκασε τους Μπελέρη και Κοκαβέση (για να εξαφανιστεί από τη Χιμάρα η προοπτική να ζήσουν οι Χιμαραίοι στον τόπο τους, με κάποια αξιοπρέπειά, που θα υποστηρίζεται από την τοπική αυτοδιοίκηση), πλέον είναι υπόλογη για λερωμένο ποινικό μητρώο. Για την τύχη όμως του εκλεγμένου δημάρχου Χιμάρας, Φ. - Δ. Μπελέρη ούτε λόγος να γίνεται.

Στο μεταξύ νόμοι και αποφάσεις για την οικοδόμηση εγκαταστάσεων τουρισμού ή άλλων επενδύσεων στα καμένα και τα μη καμένα δάση της χώρας εγκρίνονται χωρίς πολλά - πολλά λόγια. Για αυτό και με την ώθηση της Ε.Ε. έχουν ανοίξει μέσα σε έναν χρόνο 24 Κεφάλαια με επιτυχία, με βάση αυτά που ανακοινώνονται από τους επικεφαλής της ΕΕ. 

Η Χιμάρα κείνται μακράν…

Ιουλίου 12, 2025

Η Χιμάρα κείνται μακράν…

“Όταν η συμφορά συμφέρει, λογάριαζέ την για πόρνη”.

Οδυσσέας Ελύτης

Η Κερύνεια, η Χιμάρα κείτονται μακράν… Κοιτίδες του Ελληνισμού παραδομένες με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο σε παράλληλες κατοχικές πραγματικότητες. Αρπαγή και αξιοποίηση περιουσιών στην κατεχόμενη Κύπρο, αρπαγή και αξιοποίηση περιουσιών στη Βόρεια Ήπειρο…

Η Χιμάρα μετά την ανάληψη της ηγεσίας της δημοτικής αρχής από το όργανο του Αλβανού πρωθυπουργού, Βανγκέλ Τάβο, ζει τις τις χειρότερες στιγμές της:

👉τραμπουκισμούς από μπράβους σε ιδιοκτήτες γης

👉παρουσία εγκληματιών που βρίσκουν άσυλο

👉επιδείξεις πλούτου ολιγαρχών που έχουν αρπάξει γη από τους γηγενείς Έλληνες κατοίκους της

👉διακοπές ρεύματος και νερού

👉σκουπίδια παντού

👉φωτογραφικές κατεδαφίσεις μικροεπιχειρήσεων Ελλήνων

👉ακατάπαυστη οικοδομική δραστηριότητα από κλεμμένα εδάφη

👉περιβαλλοντική καταστροφή με λύματα να επιπλέουν στα άλλοτε πεντακάθαρα νερά της

👉κυκλώματα ναρκωτικών να λυμαίνονται τον τόπο

👉αυθαιρεσίες και κατοχή παραλιών από συμφέροντα

👉“προστασία” μαγαζιών από αρμόδιους

και

👉το 91% των Ελλήνων ιδιοκτητών της γης βρίσκεται στα αζήτητα του Κτηματολογίου.

Η Ομόνοια Χιμάρας, η μόνη φωνή των Ελλήνων στη Χιμάρα,

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΕΠΙΚΕΙΤΑΙ Η ΑΡΠΑΓΗ ΤΩΝ ΒΟΥΝΩΝ

Γη και Ελευθερία!

Ιουνίου 05, 2025

Η αλβανική κυβέρνηση ενέκρινε στις 9 Ιανουαρίου 2025 νόμο με την ονομασία «Πακέτο των Βουνών» (Paketa e Maleve), στο όνομα της «βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης» στις ορεινές περιοχές της χώρας. Αυτός προβλέπει τα δήθεν κριτήρια για τη μεταβίβαση της οποιαδήποτε ιδιοκτησίας (κρατικής, κοινοτικής ή ιδιωτικής) σε σφετεριστές έναντι 1 ευρώ, δηλαδή τη σύμβαση δωρεάς μεταξύ του "νόμιμου" καταπατητή και της κυβέρνησης. Η προβλεπόμενη χρήση της γης, είτε πρόκειται για δάσος, είτε για βοσκότοπο, είτε για λιβάδι, είναι για άρπαγες που εποικίζουν. Στους πρώτους 500 πλιατσικολόγους θα δοθούν πλήρεις φοροαπαλλαγές και μηδενικό ΦΠΑ. Μόλις μια περιοχή κηρυχθεί κατάλληλη για αρπαγή, οι αιτήσεις εξετάζονται από τον αρμόδιο Δήμο συνοδευόμενες από ένα τοπογραφικό σχέδιο της κατεχόμενης περιοχής και πιθανά έγγραφα που αποδεικνύουν την κατοχή όπως οι δεκάδες “ιδιοκτήτες” που έχουν πλαστούς τίτλους ιδιοκτησίας – ταπιά, από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Όπως εξήγησε ο Αλβανός πρωθυπουργός όλες αυτές οι επενδύσεις θα πραγματοποιηθούν με χρήματα του κράτους και οι πρώτοι (ειδοποιημένοι) επενδυτές για μια δεκαετία δεν θα πληρώνουν φόρους, δεν θα χρειαστούν ΦΠΑ και μάλιστα με την εγγύηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. “Για αυτόν τον σκοπό, έχουμε θέσει στη διάθεση και μια ολοκαίνουργια χρηματοδοτική γραμμή από την Τράπεζα της Αλβανίας: 250 εκατομμύρια ευρώ σε τράπεζες δεύτερου επιπέδου, με 70% εγγύηση του κράτους επί των εξασφαλίσεων, ώστε όποιος το επιθυμεί να μπορεί να το χρησιμοποιήσει ειδικά και για αυτό το πακέτο. Μπορεί να το χρησιμοποιήσει για αγροτουρισμό, για αγροτική μεταποίηση, για οτιδήποτε χρειάζεται επενδύσεις σε αγροτικές, ορεινές ή ημιορεινές περιοχές της Αλβανίας. Ένα κίνητρο που δεν έχει καμία άλλη χώρα και που, για να είμαι ειλικρινής, το πετύχαμε μετά από λίγο σκληρή διαπραγμάτευση με το ΔΝΤ”.

Β΄ Διαβούλευση της Πρωτοβουλίας μας για το μέλλον της βορείου Ηπείρου, με θέμα «Οικονομία – Υποδομές – Παλιννόστηση»

Στιγμιότυπο από τη Β' Διαβούλευση

Απολογισμός έργου ενός χρόνου από την Α' Διαβούλευση

-Ξεκινήσαμε την προσπάθεια για τη σύσταση της πρωτοβουλίας “για την αποκατάσταση του αγάλματος της Βορείου Ηπείρου της οδού Τοσίτσα” η οποία δραστηριοποιήθηκε με καταληκτική τη συνάντηση στις 3 Νοεμβρίου, όπου και συστάθηκε η Επιτροπή για τον ίδιο λόγο. Το αποτέλεσμα των δράσεων -παρ’ όλες τις τρικλοποδιές από “επαΐοντες” και “αρμοδίους” για αυτούς και αντίστοιχους λόγους ήταν θετικό. Όπως είναι γνωστό πλέον αλλά και μέσω της επικοινωνίας μας με τον γλύπτη Αχιλλέα Βασιλείου, το άγαλμα σύντομα θα ξεκινήσει να αναπλάθεται με στόχο την επανατοποθέτησή του από τον Δήμο Αθηναίων.

-Συνεχίσαμε μέχρι και σήμερα τις συναντήσεις Ελλαδιτών και Βορειοηπειρωτών με στόχο τη γνωριμία, τη συζήτηση επί της επικαιρότητας για τα θέματα της Κοινότητας αλλά και την ανάληψη δράσεων για διάφορα ζητήματα, στην αίθουσα της Ένωσης Απανταχού Πολυτσανιτών (Πωγωνίου).

-Διοργανώσαμε 3 εκδηλώσεις με θέματα:

α) “Ο ιδιαίτερος πολιτισμός των Πωγωνίσιων – προσωπικότητες των Γραμμάτων και Επιστημών από το Πωγώνι”, με εισηγητή τον Θεοδόση Μάντζαρη, συγγραφέα και πρόεδρο της Ένωσης Πολυτσανιτών

β) ”Η ιστορία των Βλαχόφωνων Ελλήνων και η ξένη προπαγάνδα εναντίον τους”, με εισηγητές τον Πρέσβη επί τιμή Σταύρο Τσιέπα και την ιστορικό – ερευνήτρια Λίτσα Αναστασίου

Ν' Διαβούλευση για το μέλλον της Β. Ήπειρου

Σε νέες περιπέτειες η εκπαίδευση στη Β. Ήπειρο

Οι απ’ έκει: Σε νέες περιπέτειες η εκπαίδευση

του Γιώργου Κυριακού

Ο Δρόμος συνομίλησε με τον κ. Ζήσο Λούτση, μέχρι πρότινος Διευθυντή Εκπαίδευσης, υπεύθυνο των δημόσιων σχολείων της Ελληνικής Μειονότητας, ο οποίος απολύθηκε από τις αλβανικές αρχές με το πρόσχημα ότι παραβιάζει εγκύκλιο που δεν επιτρέπει σε ελληνοδιδασκάλους γενικής παιδείας να διδάσκουν μαθήματα ειδικοτήτων (βιολογία, ιστορία κ.λπ.) στα ελληνικά, παρόλο που κάτι τέτοιο προβλέπεται έμμεσα από άλλη εγκύκλιο. 

Όπως μας είπε ο κ. Λούτσης, προβλέπεται το δικαίωμα των διευθυντών –ειδικά στα μειονοτικά σχολεία– να επιλέγουν εκπαιδευτικούς που θα διδάξουν τα 16 μαθήματα στη μητρική γλώσσα των μαθητών (7 μαθήματα προβλέπονται στην αλβανική γλώσσα) μετά από έγκριση του Διευθυντή Εκπαίδευσης. Όταν δεν υπάρχουν ειδικότητες στην επετηρίδα, τότε ακολουθείται η διαδικασία πρόσληψης με φακέλους, βάσει προσόντων, αναπληρωτών εκπαιδευτικών.

Το πρόβλημα προέκυψε εξαιτίας του γεγονότος ότι ενώ τα μαθήματα ειδικοτήτων στη μειονοτική εκπαίδευση θα πρέπει να διδάσκονται στην ελληνική γλώσσα, στην επετηρίδα δεν υπάρχουν ειδικότητες παρά μόνο στα φιλολογικά. Αυτό συμβαίνει διότι τα πτυχία αποφοίτων του Παιδαγωγικού Πανεπιστημίου στην Ελλάδα δεν αναγνωρίζονται, η Μεσαία Παιδαγωγική Σχολή του Αργυροκάστρου (από την οποία αποφοιτούσαν ελληνοδάσκαλοι για το 9τάξιο σχολείο) έχει κλείσει και έχει μετατραπεί σε ελληνικό λύκειο, και οι απόφοιτοι του Τμήματος Ελληνικής Γλώσσας, Λογοτεχνίας και Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο του Αργυροκάστρου μπορούν να διδάσκουν μόνο το μάθημα της Γλώσσας. Και εξηγεί ο κ. Λούτσης:

Συρία: η αδιαφορία συνεχίζεται

Το ισλαμιστικό καθεστώς που επιβλήθηκε στη Συρία από τους Τουρκόφιλους Τζιχαντιστές σφάζει τους Ομογενείς μας Έλληνες Ορθόδοξους - Ρουμ Ορτοντόξ και τους φιλικούς με δεσμούς Αλαουίτες - Αλεβίτες.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες μαζί με τους πρόθυμους Ελλαδίτες ακόλουθούς τους έντυσαν με κουστούμι και γραβάτα τον αρχιδολοφόνο Γκουλιάνι και συνομιλούν μαζί του. Σφίγγουν το χέρι του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, σαν να μην τρέχει τίποτα με τις κατοχές της - κεμαλικής, ισλαμικής και πάντα φασιστικής - Τουρκίας στην Κύπρο, στο Κουρδιστάν, στη Συρία και στο Ιράκ, αρκεί να τον προσεγγίσουν στη σωστή τους πλευρά για να συνεχίσουν να πουλούν όπλα, να απειλούν με πυρηνικό πόλεμο και να φτωχοποιούν τους λαούς της Ευρώπης.

Παρατηρούμε με θλίψη την πλήρη γραμμή υποχώρησης στην απαίτηση διαλόγου για τον διαμοιρασμό του Αιγαίου, για τη νομιμοποίηση της κατοχής στην Κύπρο και την εγκατάλειψη των αδερφών ομογενών και ομόδοξων στη Συρία κατά το προηγούμενο των ομογενών μας στη Μαριούπολη.

Είναι πλέον ρητορικό το ερώτημα το ποιες εξελίξεις θα έχουμε με τους ομογενείς μας στην Αλβανία.

Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΕΝΟΣ (ΕΠΙΠΛΕΟΝ) ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΛΒΑΝΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

«Όταν χρησιμοποιώ μια λέξη, είπε ο Χάμπτι Ντάμπτι, σημαίνει ακριβώς ό,τι εγώ την επιλέγω να σημαίνει, μήτε περισσότερα μήτε λιγότερα.»

«Το ζήτημα, επέμεινε η Αλίκη, είναι αν μπορείς να κάνεις τις λέξεις να σημαίνουν πολλά διαφορετικά πράγματα.»

«Το ζήτημα, είπε ο Χάμπτι Ντάμπτι, είναι να ξέρεις ποιος κάνει κουμάντο, αυτό είναι όλο».

(Λούις Κάρολ. “Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων”)

Στο Φύλλο Εφημερίδας της Αλβανικής Κυβέρνησης, μεταξύ άλλων πρωθυπουργικών διαταγμάτων, δημοσιεύτηκαν τρία πρωθυπουργικά διατάγματα στο ΦΕΚ Αλβανίας (Këshillit të Ministrave, datë 26/12/2024) για την εφαρμογή του νόμου 96/2017, «Για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων στη Δημοκρατία της Αλβανίας» με πρόταση του Υπουργού Εξωτερικών και του Υπουργικού Συμβουλίου Αλβανίας.

https://oiapedw.blogspot.com/2025/01/3.html

https://www.kryeministria.al/newsroom/vendime-te-miratuara-ne-mbledhjen-e-keshillit-te-ministrave-date-26-dhjetor-2024/

Το πρώτο αφορά τη διαδικασία τεκμηρίωσης και συλλογής δεδομένων για όσους ανήκουν σε μειονότητες στην Αλβανία, το δεύτερο εξηγεί τη σύσταση και τον ρόλο της Επιτροπής κατάθεσης αιτήσεων και το τρίτο αναφέρεται στη χρήση της γλώσσας στις αυτοδιοικητικές μονάδες, όπου μια μειονότητα πληθυσμιακά καταλαμβάνει το όριο του 20% επί του συνολικού πληθυσμού.

Κεντρική σημασία και στα τρία διατάγματα έχει ο όρος “ισχυρισμός” “ισχυρίζεται”, “ισχυρίζονται” που διαστρέφει το αίσθημα του ανήκειν σε μια εθνοτική ομάδα. 

Ο όρος “ισχυρισμός” και τα παράγωγά του είναι δικονομικός και σχετίζεται με τις καταθέσεις του ενάγοντος και του κατηγορουμένου σε μια δικαστική υπόθεση. Ο πολίτης της Αλβανίας που αισθάνεται Έλληνας, Σέρβος Ρομά, Βούλγαρος κλπ. δεν "ισχυρίζεται" πως είναι Έλληνας, Σέρβος, Ρομά, Βούλγαρος κλπ. όταν δηλώνει στην Επιτροπή ότι επιθυμεί την ένταξή του στην ελληνική, στη σέρβικη στη Ρομά ή στη βουλγαρική Μειονότητα.

ΥΠΟΜΝΗΜΑ για τον Βορειοηπειρωτικό ελληνισμό

Σήμερα, ως Πρωτοβουλία Παρατηρητήριο "Οι απ' έδω", καταθέσαμε το παρακάτω υπόμνημα, στον Υπουργό Εξωτερικών Γεραπετρίτη, στην Υφυπουργό Εξωτερικών Παπαδοπούλου, στον Υφυπουργό Εξωτερικών Κώτσηρα και στον πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων.

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Αθήνα, 30/12/2024

Προς:  Γεώργιο Γεραπετρίτη, Υπουργό Εξωτερικών,

Κοιν.: 

 Κωνσταντίνο Τασούλα, Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων

 Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, Υφυπουργό Εξωτερικών

 Γεώργιο Κώτσηρα, Υφυπουργό Εξωτερικών

 Κ.Ο. Νέας Δημοκρατίας

 Κ.Ο. ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ

 Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ

 Κ.Ο. ΚΚΕ

 Κ.Ο. Ελληνικής Λύσης

 Κ.Ο. Νέας Αριστεράς

 Κ.Ο. Δημοκρατικού Πατριωτικού Κινήματος ΝΙΚΗ

 Κ.Ο. Πλεύση Ελευθερίας – Ζωή Κωνσταντοπούλου

 Ανεξάρτητοι

Α. Υπόθεση σκευωρίας της Χιμάρας κατά του νόμιμα εκλεγμένου Δημάρχου Χιμαριωτών, Διονυσίου - Φρέντη Μπελέρη και κατά του αγωνιστή των δικαιωμάτων του ελληνισμού και μέλους της ΔΕΕΕΜ ΟΜΟΝΟΙΑ Χιμάρας, Παντελή Κοκαβέση:

 Για  ποιον λόγο η κυβέρνηση που εκπροσωπείτε  δεν χρησιμοποίησε το δικαίωμα αρνησικυρίας  (βέτο) από την πρώτη στιγμή της σύλληψής  του Διονυσίου – Φρέντη Μπελέρη και του  Παντελή Κοκαβέση, ώστε να διακοπεί κάθε  χρηματοδότηση της Αλβανίας από τα  αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης  (Ε.Ε.);

“Βλάπτουν κι οι τρεις τους την Συρία το ίδιο”

“Βλάπτουν κι οι τρεις τους την Συρία το ίδιο”

"Ας φρόντιζαν" Κ. Καβάφης

Οι απ' έδω

Η διάλυση της Συρίας από τους Ισλαμοφασίστες, μας ανησυχεί, τόσο για την αραβική χώρα που είναι φιλική για τον Ελληνισμό και τη Χριστιανοσύνη, όσο και για την ίδια την επέκταση που επίκειται. Η ισχυροποίηση του ισλαμοφασιστικού άξονα με την ενεργό συμμετοχή της Τουρκίας και η γενοκτονία των Παλαιστινίων με τη βοήθεια των ΗΠΑ, φέρνουν πιο κοντά το ενδεχόμενο του αφανισμού των Κούρδων και της γενοκτονίας των χριστιανικών λαοτήτων. Φέρνουν κοντά το ενδεχόμενο μεγαλύτερων ακόμα διεκδικήσεων τμημάτων της πατρίδας μας από την Τουρκιά. 

Με μια διαλυμένη Ευρώπη, που παρακολούθησε τις ΗΠΑ στον πόλεμο για τα συμφέροντά της, με το ελλαδικό κράτος να γίνεται το απόλυτο παρακολούθημα της ΕΕ στους πολέμους, στην ενέργεια, στην επιδεινούμενη φτώχεια και στην ανασφάλεια για τα εθνικά ζητήματα, τι μέλλει γενέσθαι;

● Ποιος από την επίσημη εξωτερική διπλωματία “μας” ενδιαφέρθηκε για την εξόντωση των δυο ορθοδόξων μητροπολιτών στη Συρία από το Ισλαμικό Κράτος το 2013;

● Ποια επίσημη εξωτερική πολιτική “μας” ενδιαφέρθηκε για τη σωτηρία της φιλικής μας Συρίας και στρατεύτηκε στο άρμα διάλυσής της με τους τρεις τους που βλάπτουν στη Συρία το ίδιο;

● Ποια διπλωματία “μας” ενίσχυσε την άμυνα των Κούρδων απέναντι στο δολοφονικό Ισλαμικό Κράτος και στην Τουρκία;

● Ποια συμμετοχή “μας” στο ΝΑΤΟ ήταν αυτή που αναγνώρισε την Τουρκία ως “ασφαλές έδαφος” (2016), συμμαχεί με το Ισραήλ για τη γενοκτονία των Παλαιστινίων και ασχολείται με τους “εχθρούς” μας στην Υεμένη;

● Πότε η κυβέρνηση “μας” καταδίκασε την επέμβαση των Τούρκων στο κουρδικό Άφριν της Συρίας (2016);

● Με ποιον τρόπο έμπρακτα ενδιαφέρονται οι δικοί “μας” εκπρόσωποι σήμερα για τον Ελληνισμό της Συρίας; Ίσως με τον ίδιο τρόπο που ενδιαφέρθηκαν για τους Έλληνες της Μαριούπολης παρατώντας τους αβοήθητους;

Αν αυτό είναι το “ενδιαφέρον” του κράτους “μας” για γεγονότα που προοιωνίζουν περιφερειακούς πολέμους για την εξυπηρέτηση συμφερόντων της Δύσης τότε τι προβλέπεται για την ασήμαντη πληθυσμιακά και ξεριζωμένη Βορειοηπειρωτική Κοινότητα;

Παρατηρούμε την αδιαφορία κι ανησυχούμε αν και ωστόσο συμβαίνουν μικρής εμβέλειας γεγονότα, τα οποία χωρίς καμιά υποστήριξη από τους αρμοδίους, μάς ενθαρρύνουν.

Οι αδιαπραγμάτευτοι όροι μας για την υπεράσπιση του Ελληνισμού, της Δημοκρατίας, της Ιστορίας, της Δικαιοσύνης και της Συναδέλφωσης με τους καταπιεσμένους λαούς παραμένουν στην ψυχή μας.

Επειδή δεν θα φροντίσουν, πρέπει να το κάνουμε εμείς.

● Λευτεριά στους λαούς της Μέσης Ανατολής

Επιστολή της «Πρωτοβουλίας για την επανατοποθέτηση του αγάλματος της Βορείου Ηπείρου» στο δήμο Αθηναίων

Ξέκαναν ένα υπέροχο γλυπτό! Έργο του γλύπτη, Κώστα Σεφερλή, με το οποίο ήθελε ο ευαίσθητος καλλιτέχνης να απεικονίσει τη σκλαβωμένη Βόρεια Ήπειρο:

Μία γυναίκα ξαπλωμένη με το κεφάλι ψηλά – δείγμα ανδρείας και αντίστασης – κι ας έχει δεμένα πισθάγκωνα τα χέρια της.

Φιλοτεχνήθηκε το έργο το 1951 και τα αποκαλυπτήρια του στο πεζοδρόμιο Τοσίτσα, πλάι στο Πολυτεχνείο Αθηνών, έγιναν το 1953. Κι αποτελεί δωρεά του καλλιτέχνη στο Δήμο Αθηναίων.

Η Βόρεια Ήπειρος – σε μάρμαρο – σε συνέχεια, έγινε αφορμή έμπνευσης για την ποιήτρια Κική Δημουλά, που έγραψε το υπέροχο ποίημα της «Σημείο Αναγνωρίσεως»:

……………………………………

Γιά τά δεμένα χέρια σου, πού ἔχεις
ὅσους πολλούς αἰῶνες σέ γνωρίζω,

σέ λέω γυναίκα.

Σέ λέω γυναίκα
γιατ’ εἶσ’ αἰχμάλωτη.

………………………….

Μετά το 1990 ξεκίνησε σταδιακά ο βανδαλισμός. Καλύφτηκε επανειλημμένα το άγαλμα με grafiti. Κι αφού οι τραμπούκοι διαπίστωναν αδιαφορία από τις κρατικές αρχές, προχώρησαν και παραπέρα: Σε αποκεφαλισμό και αφαίρεση των άκρων.

Βλέπεις την παρακάτω εικόνα και εξοργίζεσαι. Σφίγγεις τη γροθιά. Δακρύζεις.

Έφτασαν να αφαιρέσουν γλυπτό και βάθρο συνάμα. Όλα τα ξήλωσαν. Τα ισοπέδωσαν κυριολεκτικά. Εκκένωσαν το χώρο.

Και το άδειασμα του τόπου μας τώρα, νομίζω ότι βρίσκεται στο τέλος του. Η αδιαφορία, η αμέλεια βρίσκεται σε ανώτερο βαθμό.

«Αδέρφια, πού είστε; Μούδιασε ο πλάτης μου. Δεν είμαι Τιτάνας. Πάει να μας σπάσει σα κλάρα τούτος ο άνεμος. Το νου σας!»

Πρωτοβουλία ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ “Οι απ’ Έδω”

10 Ιανουαρίου 2024

«Αδέρφια, πού είστε; Μούδιασε ο πλάτης μου. Δεν είμαι Τιτάνας. Πάει να μας σπάσει σα κλάρα τούτος ο άνεμος. Το νου σας!»

Ανδρέας Ζαρμπαλάς

Σε τι άραγε αποσκοπούσε η επίδειξη δύναμης του καθεστώτος Ράμα στο Κοιμητήριο του Αγίου Ταξιάρχη Χιμάρας; 

Γιατί δεκάδες πάνοπλοι αστυνομικοί συνόδευαν τον Μπελέρη για να του επιτρέψουν μόλις λίγα λεπτά να παραστεί στην ταφή συγγενούς του και μάλιστα δεμένο με χειροπέδη ενώ είχε εκδοθεί 6ωρη άδεια; Γιατί πατούσαν πάνω σε τάφους; Γιατί δεν τον άφησαν να ζήσει όλο το εκκλησιαστικό - παραδοσιακό τελετουργικό, την πομπή προς τον ναό, την εξόδιο ακολουθία, τον τελευταίο ασπασμό, την ταφή, το φαγητό – συχώριο στο σπίτι και να έχει μια διακριτική φρούρηση μέχρι την επιστροφή του στις Φυλακές; 

Το καθεστώς Ράμα επέστρεψε στις οθωμανικές του ρίζες για τον εξευτελισμό της πίστης και των εθίμων των Ελλήνων όπως και στις ιερόσυλες πρακτικές του καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα στέλνοντας το πιο ηχηρό μήνυμα προς τους Έλληνες. Η στάση αυτή θυμίζει την 10ήμερη σκύλευση και καθυστέρηση της παράδοσης του σώματος του δολοφονημένου με εντολή του αλβανικού κράτους, Κωνσταντίνου Κατσίφα, που και τότε έστελνε ακριβώς το ίδιο μήνυμα. Η καταρράκωση της ελληνικής ταυτότητας την εποχή της Τουρκοκρατίας και η εγχειρητική σάρωσή του στην 45χρονη δικτατορία ήταν και παραμένει στο βάθος της η πιο στυγνή ένδειξη τρομοκρατίας που προσπερνάει ακόμα και τις πιο αυθαίρετες πρακτικές που συνεχίζονται, διακριτικά και διακριτά, στην ιδιότυπη δικτατορία του Ράμα.  

Ήταν η πιο μεγαλύτερη πρόκληση για τον Ελληνισμό που βιώνει εσχάτως την ευάλωτη παραμονή του αποδεκατισμένος από την μετανάστευση, από το αυθαίρετο καθεστώς των μειονοτικών ζωνών, από την υποβάθμιση της ελληνικής εκπαίδευσης, από την κλοπή της εκκλησιαστικής και κοινοτικής περιουσίας, από την διαχείριση της ελληνικής ιστορίας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, από την κλοπή δια του νόμου των περιουσιών των Ελλήνων σε όλη την παράκτια γραμμή, από την συγχώνευση ελληνικού και αλβανικού στοιχείου στη διοίκηση, από τις καθημερινές πιέσεις των υπηρεσιών που ποτέ δεν σταμάτησαν τη λειτουργία τους μέχρι και τις σημερινές επεμβάσεις στη διαχείριση του Δήμου Χιμάρας ή τις σκανδαλώδεις πρακτικές την περίοδο της απογραφής.